Devri

Recherche 'kar...' : 417 mots trouvés

Page 9 : de karzh-dent (401) à karzou (417) :
  • karzh-dent
    karzh-dent

    m. karzhoù-dent Cure-dent.

    (1732) GReg 240b. Cure-dent, tr. «carzdént. p. carzoudént

  • karzhadeg
    karzhadeg

    f. –où Curage en commun.

    (1985) AMRZ 99. Peurvuia e veze great ar garzadeg-se pa veze fall an amzer.

  • karzhadenn
    karzhadenn

    f. –où

    (1) Ober karzhadenn : procéder au curage.

    (1867) FHB 130/204b. en em lakaad da ober karzaden, palarad.

    (2) Résultat de curage.

    (1926) FHAB Mae 191. ar garzadenn a vezo taolet war an teil pe implijet evel ludu-melen, rak ludu-melen eo, e gwirionez. ●(1935) FHAB Gwengolo 264. ar pell hag al lostennachou a vezo devet er garzadenn genta a vo graet warlerc'h an eost.

  • karzhadur
    karzhadur

    m. –ioù

    (1) Curage, action de curer.

    (1931) VALL 177a. Curage, action de curer ; sens plus général, tr. «karzadur m.»

    (2) Raclure.

    (1931) VALL 616a. Raclure de fossés, etc., tr. «karzadur m.»

  • karzhadurezh
    karzhadurezh

    f. Curage, action de curer.

    (1931) VALL 177a. Curage, action de curer ; sens plus général, tr. «karzadurez f.»

  • karzhañ
    karzhañ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Décamper.

    (1868) FHB 203/373b. ar Zaozon o karza arog Rohan.

    (2) Filer.

    (1962) BAHE 31/26. e weler o «karzhañ» ar re a vez mall warneze.

    II. V. tr. d.

    (1) Débarrasser (un endroit de ce qui y est indésirable).

    (1752) PEll 126. par tout on dit Carza, nettoyer, purifier, racler. (…) M. Roussel m'a appris que Carza signifie aussi sauter.

    (1870) FHB 266/37b. dont a benn da garza ar vro euz al laëroun a voal-gass anezhi. ●(1877) EKG I 143. Red eo dign karza ar vro euz an orinn dud-se. ●(1894) BUZmornik 240. da garza he eskopti euz a fals kredennou ann heretiked. ●257. evit karza ann Iliz euz ar c'hredennou faoz-se. ●300. evit karza ar vro euz ann heretiked. ●376. karza ar vro euz ann dud divadez.

    (1906) KANngalon Meurzh 52. karza ar relijion euz ar sorc'hennou-ze.

    (2) Curer, vider.

    (1895) GMB 100. tréc[orrois] karzañ, curer. ●(18--) SBI II 216. Ha da garzan ar marchossi tr. «Et de curer l'écurie.»

    (1905) BOBL 28 janvier 19/1a. ober gwele ar c'hlavour ha mond da garza e boud. ●(1990) MARV I 26. (Plouenan) Chob a yoa o karza ar hraou.

    (3) absol. Karzhañ dindan (al loened) : changer la litière.

    (1926) FHAB Mae 197. Bep eiz pe bep pemzek dervez eo red eta karza dindanno [ar yer].

    III. Karzhañ a ra ar vouch etre... : voir bouch.

  • karzhenn
    karzhenn

    f. Raclure, ordure.

    (1752) PEll 126. Cars, Raclûre, ordures & immondices que l'on ôte de ce qui les a contractées. Sing. Carzen, une ordure, un peu d'immondice.

  • karzher
    karzher

    m. –ion

    (1) Ramoneur.

    (1752) PEll 126. Le plus ancien Dictionnaire que j'aye vû porte Carzer, ramoneur.

    (2) Cureur.

    (1962) EGRH I 27. karzher m. -ien, tr. « cureur. »

    (3) Voleur.

    (1732) GReg 969a. Voleur, tr. «carzer. p. yen

  • karzherezh
    karzherezh

    m.

    (1) Larcin.

    (1732) GReg 563a. Larcin, tr. «carzérez

    (2) Curage, nettoyage.

    (1962) EGRH I 27. karzherezh m., tr. « curage, nettoyage. »

  • karzhet
    karzhet

    adj. Très maigre, étique, décharné.

    (1921) LZBt Here 3. O dremmou disliouet, o izili karzet a ra d'a c'hout ne vo ket hir o bue.

  • karzhien
    karzhien

    m. Monceau d'ordures.

    (1752) PEll 126. Carzien, une quantité, un morceau d'ordures. Ceci est de l'usage de Cornwaille.

  • karzhienn
    karzhienn

    coll. Épluchures (de pommes de terre).

    (1962) EGRH I 27. karzhienn coll., tr. « épluchures (de pommes de terre). » ●37. Evit an avaloù-douar karzhienn pa vezont « kignet » ha kroc’hen pa vezont poazhet hep o c’hignat.

  • karzhoù
    karzhoù

    m. Curoir.

    (1962) EGRH I 27. karzhoù m., tr. « curoir (Ernault Gw.). »

  • karzhprenn
    karzhprenn

    m. –où cf. garzhprenn

    (1) Curette.

    (c.1718) CHal.ms i. aiguillon d'un laboureur, tr. «graspen ur c'hraspen.» ●(1732) GReg 155a. La fourchette pour décharger le coutre & le soc, tr. «Carpenn. p. carpennou. casprenn. p. casprennou. carprenn. p. ou.» ●327a. Éguillon pour charruer, longue gaule qui a une pointe de fer, & à l'autre bout une fourchette pour decharger le coutre de la charruë, tr. «carpenn. p. carpennou.» ●(1752) PEll 127. Cars-pren, Petite piéce de bois dont les laboureurs se servent pour nettoyer le soc de leur charruë, qui est entre le soc & le couteau, où la terre s'attache.

    (1897) EST 91. É dorn unan oé ur halpren.

    (1931) VALL 316b. Fourche (…) pour dégager la charrue, tr. «karzprenn m.» ●(1969) LIMO 12 avril. Diskennet dohtu deu él guen / E dorn unan en halpéren, / En dorn en aral er uialen / Aveid kondui en avéien. ●Halpéren, tr. «aiguillon.» ●(1996) CRYK 334. gant ar galpenn, tr. «avec la curette.»

    (2) Baguette pour dégager le coutre de la charrue.

    (1962) EGRH I 27. karzhprenn, karprenn m., tr. « baguette pour dégager le coutre de la charrue. » ●(1996) VEXE 159. Un troisième homme marche à côté de la charrue. Il tient à la main un outil appelé «kaspern» qui lui sert, soit à pousser, soit à tirer la charrue vers lui, perpendiculairement à la marche à suivre, de façon à éviter les obstacles ; souches, grosses pierres…

  • karzhprennat
    karzhprennat

    v. intr. Curer (la charrue).

    (1985) AMRZ 288. beza oh heul an alar evid distanka ar gontell pe karz-prennad.

  • karzig-dreiz
    karzig-dreiz

    s. (ornithologie) = (?).

    (1915) KZVr 101 - 07/02/15. beufig-lan, tr. «oisoau (lire : oiseau) qui fait son nid dans les buissons d'ajoncs, son œuf est presque semblable à celui du karzig-dreiz (Breuriez-Vreiz).»

  • karzoù
    karzoù

    plur. = (?) roudoù (?).

    (1907) AVKA 51. war garzo Neftali ha Zabulon.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...