Recherche 'kar...' : 417 mots trouvés
Page 9 : de karzh-dent (401) à karzou (417) :- karzh-dent
- karzhadegkarzhadeg
f. –où Curage en commun.
●(1985) AMRZ 99. Peurvuia e veze great ar garzadeg-se pa veze fall an amzer.
- karzhadennkarzhadenn
f. –où
(1) Ober karzhadenn : procéder au curage.
●(1867) FHB 130/204b. en em lakaad da ober karzaden, palarad.
(2) Résultat de curage.
●(1926) FHAB Mae 191. ar garzadenn a vezo taolet war an teil pe implijet evel ludu-melen, rak ludu-melen eo, e gwirionez. ●(1935) FHAB Gwengolo 264. ar pell hag al lostennachou a vezo devet er garzadenn genta a vo graet warlerc'h an eost.
- karzhadur
- karzhadurezhkarzhadurezh
f. Curage, action de curer.
●(1931) VALL 177a. Curage, action de curer ; sens plus général, tr. «karzadurez f.»
- karzhañkarzhañ
v.
I. V. intr.
(1) Décamper.
●(1868) FHB 203/373b. ar Zaozon o karza arog Rohan.
(2) Filer.
●(1962) BAHE 31/26. e weler o «karzhañ» ar re a vez mall warneze.
II. V. tr. d.
(1) Débarrasser (un endroit de ce qui y est indésirable).
●(1752) PEll 126. par tout on dit Carza, nettoyer, purifier, racler. (…) M. Roussel m'a appris que Carza signifie aussi sauter.
●(1870) FHB 266/37b. dont a benn da garza ar vro euz al laëroun a voal-gass anezhi. ●(1877) EKG I 143. Red eo dign karza ar vro euz an orinn dud-se. ●(1894) BUZmornik 240. da garza he eskopti euz a fals kredennou ann heretiked. ●257. evit karza ann Iliz euz ar c'hredennou faoz-se. ●300. evit karza ar vro euz ann heretiked. ●376. karza ar vro euz ann dud divadez.
●(1906) KANngalon Meurzh 52. karza ar relijion euz ar sorc'hennou-ze.
(2) Curer, vider.
●(1895) GMB 100. tréc[orrois] karzañ, curer. ●(18--) SBI II 216. Ha da garzan ar marchossi tr. «Et de curer l'écurie.»
●(1905) BOBL 28 janvier 19/1a. ober gwele ar c'hlavour ha mond da garza e boud. ●(1990) MARV I 26. (Plouenan) Chob a yoa o karza ar hraou.
(3) absol. Karzhañ dindan (al loened) : changer la litière.
●(1926) FHAB Mae 197. Bep eiz pe bep pemzek dervez eo red eta karza dindanno [ar yer].
III. Karzhañ a ra ar vouch etre... : voir bouch.
- karzhennkarzhenn
f. Raclure, ordure.
●(1752) PEll 126. Cars, Raclûre, ordures & immondices que l'on ôte de ce qui les a contractées. Sing. Carzen, une ordure, un peu d'immondice.
- karzher
- karzherezh
- karzhetkarzhet
adj. Très maigre, étique, décharné.
●(1921) LZBt Here 3. O dremmou disliouet, o izili karzet a ra d'a c'hout ne vo ket hir o bue.
- karzhienkarzhien
m. Monceau d'ordures.
●(1752) PEll 126. Carzien, une quantité, un morceau d'ordures. Ceci est de l'usage de Cornwaille.
- karzhiennkarzhienn
coll. Épluchures (de pommes de terre).
●(1962) EGRH I 27. karzhienn coll., tr. « épluchures (de pommes de terre). » ●37. Evit an avaloù-douar karzhienn pa vezont « kignet » ha kroc’hen pa vezont poazhet hep o c’hignat.
- karzhoù
- karzhprennkarzhprenn
m. –où cf. garzhprenn
(1) Curette.
●(c.1718) CHal.ms i. aiguillon d'un laboureur, tr. «graspen ur c'hraspen.» ●(1732) GReg 155a. La fourchette pour décharger le coutre & le soc, tr. «Carpenn. p. carpennou. casprenn. p. casprennou. carprenn. p. ou.» ●327a. Éguillon pour charruer, longue gaule qui a une pointe de fer, & à l'autre bout une fourchette pour decharger le coutre de la charruë, tr. «carpenn. p. carpennou.» ●(1752) PEll 127. Cars-pren, Petite piéce de bois dont les laboureurs se servent pour nettoyer le soc de leur charruë, qui est entre le soc & le couteau, où la terre s'attache.
●(1897) EST 91. É dorn unan oé ur halpren.
●(1931) VALL 316b. Fourche (…) pour dégager la charrue, tr. «karzprenn m.» ●(1969) LIMO 12 avril. Diskennet dohtu deu él guen / E dorn unan en halpéren, / En dorn en aral er uialen / Aveid kondui en avéien. ●Halpéren, tr. «aiguillon.» ●(1996) CRYK 334. gant ar galpenn, tr. «avec la curette.»
(2) Baguette pour dégager le coutre de la charrue.
●(1962) EGRH I 27. karzhprenn, karprenn m., tr. « baguette pour dégager le coutre de la charrue. » ●(1996) VEXE 159. Un troisième homme marche à côté de la charrue. Il tient à la main un outil appelé «kaspern» qui lui sert, soit à pousser, soit à tirer la charrue vers lui, perpendiculairement à la marche à suivre, de façon à éviter les obstacles ; souches, grosses pierres…
- karzhprennatkarzhprennat
v. intr. Curer (la charrue).
●(1985) AMRZ 288. beza oh heul an alar evid distanka ar gontell pe karz-prennad.
- karzig-dreizkarzig-dreiz
s. (ornithologie) = (?).
●(1915) KZVr 101 - 07/02/15. beufig-lan, tr. «oisoau (lire : oiseau) qui fait son nid dans les buissons d'ajoncs, son œuf est presque semblable à celui du karzig-dreiz (Breuriez-Vreiz).»
- karzoù