Devri

Recherche 'bo...' : 1221 mots trouvés

Page 8 : de boneder (351) à bordelerezh (400) :
  • boneder
    boneder

    m. –ion Fabricant de bonnets, bonnetier.

    ●(1633) Nom 311b. Pileo : vn bonnetier, ou chappelier : vn boneder pe tocquer.

    ●(1732) GReg 103b. Bonnetier, tr. «Boneder. p. bonederyén.» ●(1744) L'Arm 33b. Bonnetier, tr. «Bonêttour.. tterion. m.»

    ●(1904) DBFV 26b. bonetour, m. pl. –terion, tr. «bonnetier.»

  • bonederez
    bonederez

    f. –ed Bonnetière.

    ●(1732) GReg 103b. Bonnetiere, tr. «Bonederès. p. bonedéresed.»

  • bonederezh
    bonederezh

    m. Bonneterie.

    ●(1744) L'Arm 33b. Bonneterie, tr. «Bonettereah. m.»

    ●(1904) DBFV 26b. bonetereh, m., tr. «bonneterie.»

  • bonedig
    bonedig

    m. –où (habillement) Barrette.

    ●(1904) DBFV 26b. bonetig, m. pl. eu, tr. «petit bonnet, barrette.»

  • Bonen
    Bonen

    n. de l. Bonen (Rostrenen).

    ●(1900) (1927) CONS 910. Ia, Bonen a oa evithi heb mar / Eun eil Baradoz en Douar. ●(1901) GKLA 1. War douar paros Bonen. ●(1909) MMEK 64. Parouz Bonen a zo dinec’h. ●(1912) MMKE 64. Parouz Bonen a zo dinec’h.

  • Boneniz
    Boneniz

    plur. Habitants de Bonen.

    ●(1901) GKLA 3. Didosteit, o Bonenis. ●(1912) MMKE 64. E tremen buhe Boneniz, / ’Vel o zud koz, er gwir frankiz.

  • boneur
    boneur

    m.

    (1) Bonheur.

    ●(1790) MG 380. n'em bou quet er bonheur hinihue, de gleuèt en treu caër e hoès intantion de larèt.

    ●(1835) AMV 8. jalous eus ho poneur. ●(1846) DGG xvi. ma hor bezo oll ar bonor da veuli Jesus assamblez. ●63. an amzer a vonor. ●(1849) LLB 774. é kanet ho poneur. ●(1866) HSH 130. Ar bonor a zante. ●132. d'ar guir vonor. ●(1897) EST 21. péh boneur ha péh joé, tr. «Avec quel bonheur et avec quelle joie.»

    ●(1904) DBFV 26b. boneur, bonur, m., tr. «bonheur.»

    (2) Dre voneur : heureusement.

    ●(1974) GAME 6. Gwel ran skler hoaz dre voneur. ●(1978) MOFO 33. Dre voner mi ket badou.

  • bongorz
    bongorz

    m. –ed

    (1) (ornithologie) Butor.

    ●(1633) Nom 38a-b. Ardea stellaris, taurus : buttor : boungors.

    ●(1732) GReg 126b. Butor, gros oiseau, sot, & paresseux, qui est espece de heron, marqueté sur le dos, tr. «Pongors. p. pongorsed. ur bongors. (C'est aussi une injure à dire à un mal-adroit.»

    ●(1876) TDE.BF 525b. Poñgors, s. f., tr. «Butor, oiseau, et, par extension, homme stupide. Eur boñgors, un butor. Ce mot me paraît devoir céder le pas à boñgors qui, lui est masculin, et qui doit être le radical.»

    ●(1927) GERI.Ern 58. bongorz, mongorz m., tr. «Butor.»

    (2) Maladroit.

    ●(1895) GMB 76. petit Trég[uier] moñgors, m. maladroit.

    ●(1927) GERI.Ern 58. bongorz, mongorz m., tr. «maladroit.»

    (3) Homme grossier.

    ●(1927) GERI.Ern 58. bongorz, mongorz m., tr. «homme grossier.»

  • bonifikat
    bonifikat

    s. En e bonifikat : dans toute sa splendeur.

    ●(1925) SFKH 19. D'er hours-sé, manér Koed-Kodu e oé én é bonifikat, de laret é, er guellan men dé bet biskoah. (? lire : en e vonifikat ?)

  • bonig
    bonig

    m. –ed (ichtyonymie) Bonite.

    ●(1904) DBFV 26a. bonig, m. pl. ed, tr. «bonite (petit poisson).»

  • bonimal
    bonimal

    adj. Bara bonimal : pain spécial pour Noël.

    ●(1907) DIHU 30/471. bourus e oé dèbrein bara bonimal rostet pé bara chuen gant mél. ●(1934) BRUS 229. Du pain spécial pour la veillée de Noël, tr. «bara bonimal.» ●(1942) DHKN ii. Get bara e vezè koéniet liésan ; bara «bonimal» groeit a geteh kaer aveit en Nédeleg, get bled guenih hag e lakèt abarh añniz ha prunèu, ha tokennet er greuen anehon get leah trenk, pilet un ui geton. ●(1942) DHKN p. II. Get bara é vezè koéniet liésan ; bara « bonimal » groeit a geteh kaer aveit en Nendeleg. ●(1981) LIMO 25 décembre. un tamm bara «bonimal». ●Bonimal, tr. «pain spécial de Noël, avec de la fleur de farine (froment et seigle et quelques ingrédients).»

    ►

    ●(1919) DBFVsup 5b. bara bonimal, tr. «pain de seconde qualité.»

  • bonis
    bonis

    adj. (argot de Pont-l'Abbé) Bon.

    ●(1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Bon, ha bonis = Mat.

  • boñjour
    boñjour

    adv. Bonjour. Cf. deboñjour, demat.

    ●(1790) MG 98. de larèt boujour dehi.

    ●(1792-1815) CHCH 132. D’it bonjour, citoien joéius. ●(1834-1840) BBZcarn I 76a. Bonjour bonjour marquis traitour. ●86a. Bonjour moric rawallec a hui mari fraoa. ●(1868) GBI I 314. Bonjour, Marc’harit, d’ac’h ’larann, tr. « Je vous souhaite le bonjour, Marguerite »

    ●(1904) DBFV 26b. bonjour, adv., tr. «bonjour, salut.»

  • boñjouriñ
    boñjouriñ

    v.

    (1) V. tr. d. Saluer.

    ●(1903) MBJJ 71. O bonjouri a ran. ●(1909) KTLR 97. pa deuaz d'he bonjouri. ●233. da vonjouri an den iaouank. ●(1923) KNOL 125. Bonjouri 'reas e donton. ●(1984) HBPD 144. de vonjourein hon ré kar.

    ►absol.

    ●(1836) GBI I 436. Ar C’hloaregik a vonjoure / En Coatanhai pa’z arrue, tr. « Le jeune Kloarec souhaitait le bonjour / En arrivant à Coatanhai » ●(1849) GBI I 36. Ar mal iaouank a vonjoure / 'N ti Janet ar Wern p'arrue, tr. «Le jeune homme souhaitait le bonjour, / En arrivant chez Jeanne Le Guern.» ●(18--) SBI II 64. Ann intanv coz a vonjoure, / 'N ti ar milinér p'errue, tr. «Le vieux veuf bonjourait, / Chez le meunier quand il arrivait.»

    (2) V. pron. réci. En em voñjouriñ : se saluer.

    ●(1920) MVRO 51/1c. Holl en em anavezent hag en em «vonjourent ».

  • bonn
    bonn

    m. –où

    (1) Borne.

    ●(1499) Ca 24b. Bonn. g. bourne mise en diuision de terres. ●126a. Limitaff vide in bonn. ●(c.1500) Cb 28a. Bonn alias men harz. g. bourne mise en diuision de terres.

    ●(c.1718) CHal.ms i. borner, tr. «bonnein, plantein bonneu.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Limiter, tr. «lacat termen terminein, lacat bonneu bonnein.» ●(1744) L'Arm 33b. Borner, tr. «Laquatt bonneu.»

    ●(1904) DBFV 26b. bonn, s. pl. eu, tr. «borne.» ●(1933) ALBR 46. eur bonn bet diblaset o wazia. ●(1955) VBRU 40. e verzen a bep tu d’an tren ur gompezenn hep bevenn na bonn, gant netra warni, na menez na traonienn da zihuediñ al lagad pa ar spered.

    (2) sens fig. Limite.

    ●(1857) LVH 48. ean e hra aquerh hag hemb bonn erbet (...) en droèd de rein de bep-unan ag er mampreu en dispanseu a beré en dès dobér.

  • bonn-dour
    bonn-dour

    m. Borne-fontaine.

    ●(1931) VALL 73a. Borne-fontaine, tr. «bonn-dour m.»

  • bonnañ / bonniñ
    bonnañ / bonniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Aborner, mettre des bornes (à un terrain).

    ●(1499) Ca 24b. g. bournez. b. bonnaff.

    ●(c.1718) CHal.ms i. borner, tr. «bonnein, plantein bonneu.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Limiter, tr. «lacat termen terminein, lacat bonneu bonnein.»

    ●(1904) DBFV 26b. bonnein, v. a., tr. «borner, mettre des bornes à.» ●(1927) GERI.Ern 58. bonna v. a., tr. «borner.» ●(1932) DIHU 249/36. bonnein hou tammeu doar.

    (2) Confiner (un héritage).

    ●(c.1718) CHal.ms i. confiner, tr. «bonnein.»

    (3) Limiter.

    ●(1825) COSp 267. Ne zeliet na disprisein na bonnein hou tevotioneu.

    II. V. intr. (en plt du cœur, du sang) Battre.

    ●(17--) EN 1739. egalon o vonnan, tr. «le cœur défaillant.»

    ●(1978) BAHE 99-100/103. bonañ 'ra va biz (pa vez terzhienn ennañ, ha pa santer end-eeun talm ar gwad ennañ). ●(1997) HYZH 209/24b. Lanciner, tr. «bonañ (T[regor]).»

  • bonnerezh
    bonnerezh

    m. Bornage.

    ●(1931) VALL 73a. Bornage, action de borner, tr. «bonnerez m.»

  • bonnet
    bonnet

    adj. Borné.

    ●(c.1500) Cb 28a. [bonn] Jtem metatus / metata / tum. g. bournez. b. bonnet.

    ●(1931) VALL 73a. Borné, tr. «bonnet.»

  • Bonneur
    Bonneur

    voir Bodveur

  • bonniñ
    bonniñ

    voir bonnañ

  • Bonno
    Bonno

    n. de l. île Bonno (archipel des Sept-Îles, Perros-Guirec).

    (1) Bonno.

    ●(1894) GIV 9c. Gentiles, Rouzic ha Bono / Oa fortifiet trô war zrô.

    ●(1940) FHAB Gouere-Eost Niv. 7-8/192. Beza zo promese a vriedelez / Etre Tafec ha Jentilez, / Etre Malbon ha Bonno / Setu achu an embanno. Tafec, Jentilez, Malbon ha Bonno a zo peder enezenn vihan dirak Plouvouskan (Bro-Dreger).

    (2) Dicton.

    ●(1940) FHAB Gouere-Eost Niv. 7-8/192. Beza zo promese a vriedelez / Etre Tafec ha Jentilez, / Etre Malbon ha Bonno / Setu achu an embanno.

  • bonor
    bonor

    voir boneur

  • Bonoù
    Bonoù

    n. de l. Ar Bonoù : Le Bono.

    I. Ar Bonoù.

    ●(1931) ANDO 14. ar Bono, porzig gwenn an haderien istr. ●(1941) DIHU 359/263. goah vras el Loh, doh bann-deur er Bounneu. ●(1979) LIMO 28 juillet. er Bonoviz eid ré er Bono. ●(1985-1986) ADEM 79. Int a yae da glask an had, had d’ar Bonoù.

    II.

    (1) Blason populaire : voir Forbanned.

    (2) Noms de famille.

    ●(1970) NFBT 15 N° 107. Bono. ●N° 108. Bonou.

  • Bonoviz
    Bonoviz

    plur. Habitants du Bono.

    ●(1979) LIMO 28 juillet. er Bonoviz eid ré er Bono.

  • bonseur
    bonseur

    m. (religion) Bonne-sœur.

    ●(1790) MG 250. er péh en dès desquét temb er Bonn-seur.

  • bont
    bont

    m. –où

    (1) Bonde (ouverture).

    ●(1499) Ca 24b. Bont. gallice bonde par ou len entonne le vin.

    ●(1659) SCger 15b. bonde, tr. «bont.»

    (2) Bondon (bouchon).

    ●(1633) Nom 161a. Orificium, os : l'orifice : toull an bount, an guenou.

    ●(1744) L'Arm 33a. Bondon, tr. «Bond.. eu. m.»

    ●(1867) FHB 115/84b. e kichen ar stanv pe ar bond. ●(18--) RGE 47. dre doul ar bont.

    ●(1904) DBFV 26b. bond, m. pl. eu, tr. «bonde, bondon.» ●(1937) DIHU 310/247. ar en toul bond.

    (3) Bouchon.

    ●(1955) STBJ 103. boñchou spoue ront. ●(1947) YNVL 123. Abaoe tri devezh e tisusune ur boñch, a yae gwechall, da stouvañ ur voutailhad rom Martinik, ha kavout a rae blaz dezhañ atav, al liper kozh ! ●(1974) SKVT III 83. er boñch spoue.

    (4) (insulte) Bontig-kaoc'h : petit merdeux.

    ●(1974) SKVT III 112. 'T o ken dont, paour-kaezh boñtig-kaoc'h !

  • bont-chaos
    bont-chaos

    m. (marine) Nable.

    ●(1987) GOEM 78. Un autre trou est parfois percé dans le bordage près de la quille : il sert de nable, pour évacuer l'eau quand le bateau est au sec. Il est normalement bouché par une forte cheville, an ibil, enfoncée à force. Ce trou porte le nom de toull-dizour, toull-faozet ou bond-chaoz.

  • bontañ / bontiñ
    bontañ / bontiñ

    v. tr. d.

    I.

    (1) Boucher.

    ●(1744) L'Arm 33a. Bondoner, tr. «Bondein.»

    ●(1874) FHB 511/323b-324a. eur voutaillad guin roët dezi gant he breur en em zivontaz, hag hi ne oa goest na d'he sével na d'he bonta adarre.

    ●(1904) DBFV 26b. bondein, v. a., tr. «bonder, boucher avec une bonde.» ●(1934) MAAZ 136. bondein d'el lon é doul aùelér.

    (2) Bontañ-divontañ : déboucher et reboucher des bouteilles sans arrêt.

    ●(1977) PBDZ 782. (Douarnenez) bontiñ-divontiñ, tr. «déboucher et reboucher des bouteilles, comme un serveur de café.»

    II. sens fig.

    (1) Barrer (la route).

    ●(1958) BRUD 5/28. da vonta evelse ouz ar had hent an dizro.

    (2) Rembarrer (qqn).

    ●(1908) BOBL 19 septembre 195/3d. Georj a oa ken sabatuet, ma kouezaz raktal en e goaze var e gador. Eur paizant en doa bontet anezan.

  • bontet
    bontet

    adj. sens fig. (Chemin) bouché, barré.

    ●(1956) BLBR 94/5. An hent a bep tu a oa bontet.

  • bontez
    bontez

    s. –ioù

    (1) Ce qui attend qqn, rétribution.

    ●(1575) M 593. A certen ez crenhont, ouz gortos ho bontez, tr. «Certainement ils trembleront en attendant leur sort.» ●1608. Pez poan, pez bihanez, pez tristez bontez yen, tr. «Quelle peine, quelle misère, quelle tristesse, sort qui glace (d'effroi).» ●3311. Doe à meulhont pan guelhont ho bontez, tr. «Ils loueront Dieu quand ils verront leur sort heureux.»

    (2) Grâce, faveur.

    ●(14--) N 473. Cals a bontez a gouezhimp (lire : a gonezhimp), tr. «Il y a beaucoup d’indulgences et de grâces (à obtenir).» ●(1575) M 1920. Ez crihont vn bontez, tr. «Ils réclament une grâce.»

    (3) Mérite.

    ●(1650) Nlou 532. pep diouz é bontez, / Rez en deuezo, tr. «chacun selon son mérite / aura justice.»

    (4) Bonté.

    ●(1650) Nlou 254. Iesus vn dro à rento pront, / Da pep an tu-hont é bontez, tr. «Jésus, un jour, rendra rapidement / à chacun au-delà de sa bonté.»

  • bontiñ
    bontiñ

    voir bontañ

  • boñz
    boñz

    m. –ed (religion) Bonze.

    ●(1868) FHB 198/331a. ar bonzet pe ministret ar fals doueou.

    ●(1907) KANngalon Genver 292. Beleien a fals doueou a vez hanvet heno bonzed. ●(1924) LZBt Meurzh 8. eur bonz (beleg ar falz-doueou).

  • borb
    borb

    s. (pathologie) Muguet. (?) cf. vourb, porb- (?).

    ●(1909) BROU 207. (Eusa) Borb, tr. «Muguet Maladie des enfants.» ●(1934) CDFi 12 mai. Ret eo kredi e vefe krog ar borb ennoc'h foraner keas ! ●(1978) VWMZ 38. (Ar Yeuc'h) Jean noa bet borb ar vouezh ur wech.

  • borbolenn
    borbolenn

    voir porbolenn

  • bord
    bord

    m. –où

    I. M.

    (1) Bord (d'une route, de mer, etc.).

    ●(c.1500) Cb. cest riue ou region. b. bort / pe region. ●(1633) Nom 37b-38a. Alcedo : alcyon, petit oiseau faisant son nid sur la mer : alcion, vn eznicq bihan á gra ez neiz voar bord an mor. ●114b. Instita, limbus : bord : an bord. ●114b. Laciniæ, sinus : les plis ou bords : an plissou pe'n bordou. ●Fimbria : frange, ou bord : fraing pe bord. ●149-b. Nauis oraria, actuariola, horia : nacelle pour ramener au bord de l'eau : lestr euit mordoiff pe rouenat è bord an mor. ●161b. Crepido lancis, aut catini : le bord d'vn plat : bord an plat. ●240a. Putei crepido, vulgò os putei : le bord du puits : bord an punçc, pe an guenou. ●245b. Ripa : riuage, riue : an riuag en bord an mor.

    ●(1710) IN I 42. an niver eus ar sabl a so var bord ar mor. ●(1732) GReg 412b. Une file de maison, tr. «ur jadennad hir a dyès var bord ar ru.»

    ●(1860) BAL 79. var bordou glaz ar feunteniou. ●184. pa reoc'h baleou var bord ar mor (…) Beza o choum var bord an aod. ●(1868) KMM 67. var bord ar ster. ●256. var bordic un izelenn doun spountuz. ●(1877) EKG I 93. Var bord ar mor o doa marteze muioc'h a izign an dud, eget enn douar braz.

    ●(1921) PGAZ 89. ar guez krenerez a zo var bord ar ganol. ●(1925) SFKH 16. kavet ar vord en henteu.

    (2) Bord (d'un récipient).

    ●(1818) HJC 96. ur mesulad mat, insahet ac mahet quen e scuilleo drest er bordeu. ●(1877) FHB (3e série) 4/31a. gant o guer carget betec ar bord.

    (3) Lisière d'une pièce de tissu, galon.

    ●(c.1500) Cb. g. cest ourlle de robe / ou de riuaige. b. ourll hust / pe bord. ●(1633) Nom 114b. Fimbria : frange, ou bord : fraing pe bord.

    ●(1744) L'Arm 169b. Galon, tr. «Bordd.. deu. m.»

    ●(1868) FHB 196/315b. bordou ruz var lost ho justin hag endro d'ar godellou.

    ●(1904) DBFV 26b. bord, m. pl. eu, tr. «bord, bordure, galon.»

    II.

    A. Loc. prép.

    (1) War-vord : environ.

    ●(1866) HSH 249. var bord seiz quard'heur. ●250. var bord ur mis. ●(1868) FHB 193/291b. n'euz c'hoaz great nemed var bord an anter.

    (2) War ar bord da : sur le point de.

    ●(1829) IAY 118. voar ar bord da vean distrujet. ●(1872) ROU 76a. sur le point de... tr. «var ar bord ema da veza paour.» ●95b. sur le point d'aller, tr. «var ar bordic da vont.»

    B. Loc. adv.

    (1) Dreist ar bord : outre-mesure.

    ●(1847) BDJ 305. Diegus dreist ar bord, tr. (GMB 74) paresseux outre mesure.» ●(1868) FHB 155/406b. o veuli dreist ar bord meritou eur vam gristen.

    (2) Dreist-bord =

    ●(1867) FHB 139/278b. eun den mad, mad dreist bord.

    III.

    (1) Kas e bord all : faire s’évanouir.

    ●(1970) BHAF 141 (T) E. ar Barzhig. Me d'ar gitez gand fasadou, peadra da gas anezi bord all.

    (2) Mont er bord all : s’évanouir.

    ●(1942) SAV 25/12 (T) *Jarl Priel. ec'h an da gaout eur falladenn, ec'h an da vont er bord all ! ●(1967) BRUD 26-27/32 (T) E. ar Barzhig. E varh a gouezas maro-mik dirag dor-dal Uhelzouar hag eñ, a-raog mont er bord-all, e-noe just amzer a-walh da grial : «Emañ kont Meneheiez war e dalarou.» ●(1970) BHAF 264 (T) E. ar Barzhig. Peadra, sur-mad, da lakaad kalon ur vamm da c'hwita pe da lakaad anezi da vond er bord all. ●293. Arabad din memez tra, mond er bord all !...

    (3) Mont er bord all : mourir.

    ●(1966) BRUD 30/15 (T) E. ar Barzhig. Poent e oa din paotr kaez, eur Rusian a oa o vond dezi hag eet e oa homañ er bord all dija, med egile a zo eet ive raktal er bord all gand eun tenn pistolenn.

    (4) Mont dreist ar bord : passer les bornes.

    ●(1872) ROU 76a (L). Il passe les bornes, tr. V. Roudaut «dreist ar bord.»

  • Bord-all
    Bord-all

    n. de l. [désigne des lieux divers] Presquîle de Plougrescant.

    ●(1928) CONS 275. Beza a oa dioute e seiz parrez Gourenez Lezardre, ha zoken er « Bord-all » da laret eo en Plouvouskan, hag holl e oant pinvidik.

  • bordad
    bordad

    m. –où

    (1) Bord d'un vêtement.

    ●(1872) ROU 57. Ur bordad eus e zae, tr. «une partie du bord de sa robe.»

    (2) Bord d'un endroit.

    ●(1872) ROU 57. Ur bordad euz ar barrez, tr. «une partie de la paroisse, ou des paroissiens situés sur la lisière, aux extrémités.»

  • bordaj
    bordaj

    m. (marine) Bordé.

    ●(1979) VSDZ 6. (Douarnenez) Ni 'ziviz tout hom bourdaj tre pemp deus al laez tout penn-da-benn , tr. (p. 175) «Nous divisons notre bordé en cinq en partant du haut.» ●11. Setu 't eus ar bordaj er-maez hag ar vegaj e diabarzh, tr. (p. 180) «Tu as donc le bordé à l'extérieur et le vaigrage à l'intérieur.»

  • bordajenn
    bordajenn

    f. –où (marine) Virure.

    ●(1978) BZNZ 78. (Lilia-Plougernev) Ne met e vez ur vourdachenn ganto o ruilh ar vein war hounnezh an tamm bourdachenn-se d'ober ar choser. ●(1979) VSDZ 6. (Douarnenez) Ar glozenn eo ar vordajenn diwezhañ a vez lakaet e-plas, tr. (p. 175) «La parclose est la dernière virure de bordé que tu places.»

  • bordajiñ
    bordajiñ

    v. tr. d. (marine) Border (un bateau), faire le bordé.

    ●(1979) VSDZ 10. (Douarnenez) vie komañset bordachiñ, tre an traoñ da gentañ, tr. (p. 179) «On commençait le bordé par le bas.»

  • Bordalliz
    Bordalliz

    pl. (blason populaire) Habitants des rives du Trieux.

    ●(1990) SKVR 18/62a. Quand il y avait une fête à Plouec, on s'attendait au Pont de Quintin (aujourd'hui détruit), pour se battre. On se jetait des cailloux d'un côté à l'autre de la rivière, on s'insultait : ceux de Plouec disaient : Sant-Klevis, tud a lorc'h / Neuint ket un tour da lakaat d'o c'hloc'h. (...) La réplique de Saint-Clet ne se faisait pas attendre : Bordalis krouget, tud ingrat / Lakaat o chas da chareat / Da chareat kanab da sec'hañ, / D'ober kerdenn d'o krougañ. (sic).

  • bordañ / bordiñ
    bordañ / bordiñ

    v. tr. d.

    (1) (marine) Border.

    ●(1978) BZNZ 36. (Lilia-Plougernev) neuze e rankes bordañ da lien, evit dalc'her muioc'h a-benn d'an avel.

    (2) absol. =

    ●(1978) PLVB 57. un dehouiad hag ur c'hleiziad o vordañ [ar goloeg].

    (3) Border.

    ●(1659) SCger 15b. border, tr. «borda.» ●(1744) L'Arm 33b. Border un habit, un chapeau, tr. «Bordein.»

    ●(1904) DBFV 26b. bordein, v. a., tr. «border.»

    (4) Galonner.

    ●(1744) L'Arm 169b. Galoner, tr. «Bordein.»

    ●(1904) DBFV 26b. bordein, v. a., tr. «galonner.»

  • borde
    borde

    m. (marine) Bordée d'un navire.

    ●(1744) L'Arm 33b. Bordée, tr. «Bordé. m.»

    ●(1904) DBFV 26b. bordé, tr. «bordée d'un navire.»

  • bordead
    bordead

    m. –où

    I. (marine)

    (1) Bordée de coups de canon.

    ●(c.1825-1830) AJC 182. a nemed a vordeadou na elemb mond nos dé. ●(1876) TDE.BF 62b. Bordead, s. m., tr. «Bordée ou décharge simultanée des canons d'un navire ; pl. ou. »

    (2) Bordée d'un navire qui louvoie.

    ●(1876) TDE.BF 62b. Bordead, s. m., tr. «bordée d'un navire qui louvoye ; pl. ou. »

    II. fam. Bordée, java.

    ●(1874) FHB 485/119b. va zad ha me a chome peurliesa var al lestr pa zea ar re all d'an douar da ober ho bordeat. ●(1874) FHB 486/127b. ar bordeadou en doa tennet du-ze en Amerik.

  • bordeal
    bordeal

    v. intr. Louvoyer.

    ●(1970) GSBG 243. (Groe) bordeja:l, tr. «louvoyer.»

  • bordel
    bordel

    f. –où, bordili Bordel.

    ●(1499) Ca 24a. Bordell. g. bordeau. l. hoc lupanar / aris. ●(c.1500) Cb 87b. [fornication] Jtem cest bordeau. bri. bordell. ●(c.1500) Cb. Placenn commun. gal. place publique. l. hoc theatrum / tri. Jtem. cest bordel. b. idem.

    ●(1659) SCger 15b. bordeau, tr. «bordel, p. iou.» ●(1732) GReg 104a. Bordel, lieu de débauche, tr. «Bordell. p. bordellou.» ●(1744) L'Arm 33b. Bordel, tr. «Bordeell.. eu. f.» ●(17--) EN 16. neur vordel benac, tr. «en quelque bordel.» ●2794. heman vige guechal nos a de er vordel, tr. «celui-ci était autrefois nuit et jour au bordel.»

    ●(1974) SKVT III 22. Ha dic'houbañ 'ri, pezh-teil dastumet e bordilli Brest !

  • bordeler
    bordeler

    m. –ion

    I.

    (1) Bordelier, homme qui fréquente les bordels.

    ●(1499) Ca 24a. Bordeller. g. frequentant bordell.

    ●(1687) MArtin 3. Gant Merc'het fal bordelerien. ●(1732) GReg 246a. Debauché, addonné aux plaisirs deshonnêtes, tr. «bordeller. p. bordelléryen.» ●(17--) EN 1623. dar hos bordeler cos, tr. à ce vieux bordelier.» ●2339. goud ouses, bordeler, pifa sou croc enoud ? tr. «sais-tu, bordelier, qui a la main sur toi ?»

    (2) Bordelier, tenancier de bordel.

    ●(1499) Ca 24a. Bordeller. g. frequentant bordell. ●(c.1500) Cb 27b. Bordeller. g. frequentant bordeau.

    (3) Débauché.

    ●(1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbeller, (lire : bordeller) paotr a ren buhez fall.

    (4) Homme qui fait beaucoup de bruit, de bordel.

    ●(1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbeller, (lire : bordeller) paotr a ra kalz trouz.

    II. Bordeler evel ur c'hi : voir ki.

  • bordelerez
    bordelerez

    f. –ed

    (1) Femme débauchée.

    ●(1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbellerez (lire : bordellerez) plac'h a ren buhez fall.

    (2) Femme qui fait beaucoup de bruit, de bordel.

    ●(1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbellerez (lire : bordellerez) plac'h a ra kalz trouz.

  • bordelerezh
    bordelerezh

    m. Débauche.

    ●(1792) BD 4860. gant ho pordeleres, tr. «avec votre débauche.»

    ●(1847) MDM 195. An dibaucherez gand ar merc'hed, pe oud taol, pe er jeu, pe en evach a daol pround an den en direol eus ar bordellerez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...