Devri

Recherche 'bo...' : 1221 mots trouvés

Page 8 : de boneder (351) à bordelerezh (400) :
  • boneder
    boneder

    m. –ion Fabricant de bonnets, bonnetier.

    (1633) Nom 311b. Pileo : vn bonnetier, ou chappelier : vn boneder pe tocquer.

    (1732) GReg 103b. Bonnetier, tr. «Boneder. p. bonederyén.» ●(1744) L'Arm 33b. Bonnetier, tr. «Bonêttour.. tterion. m.»

    (1904) DBFV 26b. bonetour, m. pl. –terion, tr. «bonnetier.»

  • bonederez
    bonederez

    f. –ed Bonnetière.

    (1732) GReg 103b. Bonnetiere, tr. «Bonederès. p. bonedéresed

  • bonederezh
    bonederezh

    m. Bonneterie.

    (1744) L'Arm 33b. Bonneterie, tr. «Bonettereah. m.»

    (1904) DBFV 26b. bonetereh, m., tr. «bonneterie.»

  • bonedig
    bonedig

    m. –où (habillement) Barrette.

    (1904) DBFV 26b. bonetig, m. pl. eu, tr. «petit bonnet, barrette.»

  • Bonen
    Bonen

    n. de l. Bonen (Rostrenen).

    (1900) (1927) CONS 910. Ia, Bonen a oa evithi heb mar / Eun eil Baradoz en Douar. ●(1901) GKLA 1. War douar paros Bonen. ●(1909) MMEK 64. Parouz Bonen a zo dinec’h. ●(1912) MMKE 64. Parouz Bonen a zo dinec’h.

  • Boneniz
    Boneniz

    plur. Habitants de Bonen.

    (1901) GKLA 3. Didosteit, o Bonenis. ●(1912) MMKE 64. E tremen buhe Boneniz, / ’Vel o zud koz, er gwir frankiz.

  • boneur
    boneur

    m.

    (1) Bonheur.

    (1790) MG 380. n'em bou quet er bonheur hinihue, de gleuèt en treu caër e hoès intantion de larèt.

    (1835) AMV 8. jalous eus ho poneur. ●(1846) DGG xvi. ma hor bezo oll ar bonor da veuli Jesus assamblez. ●63. an amzer a vonor. ●(1849) LLB 774. é kanet ho poneur. ●(1866) HSH 130. Ar bonor a zante. ●132. d'ar guir vonor. ●(1897) EST 21. péh boneur ha péh joé, tr. «Avec quel bonheur et avec quelle joie.»

    (1904) DBFV 26b. boneur, bonur, m., tr. «bonheur.»

    (2) Dre voneur : heureusement.

    (1974) GAME 6. Gwel ran skler hoaz dre voneur. ●(1978) MOFO 33. Dre voner mi ket badou.

  • bongorz
    bongorz

    m. –ed

    (1) (ornithologie) Butor.

    (1633) Nom 38a-b. Ardea stellaris, taurus : buttor : boungors.

    (1732) GReg 126b. Butor, gros oiseau, sot, & paresseux, qui est espece de heron, marqueté sur le dos, tr. «Pongors. p. pongorsed. ur bongors. (C'est aussi une injure à dire à un mal-adroit.»

    (1876) TDE.BF 525b. Poñgors, s. f., tr. «Butor, oiseau, et, par extension, homme stupide. Eur boñgors, un butor. Ce mot me paraît devoir céder le pas à boñgors qui, lui est masculin, et qui doit être le radical.»

    (1927) GERI.Ern 58. bongorz, mongorz m., tr. «Butor.»

    (2) Maladroit.

    (1895) GMB 76. petit Trég[uier] moñgors, m. maladroit.

    (1927) GERI.Ern 58. bongorz, mongorz m., tr. «maladroit.»

    (3) Homme grossier.

    (1927) GERI.Ern 58. bongorz, mongorz m., tr. «homme grossier.»

  • bonifikat
    bonifikat

    s. En e bonifikat : dans toute sa splendeur.

    (1925) SFKH 19. D'er hours-sé, manér Koed-Kodu e oé én é bonifikat, de laret é, er guellan men dé bet biskoah. (? lire : en e vonifikat ?)

  • bonig
    bonig

    m. –ed (ichtyonymie) Bonite.

    (1904) DBFV 26a. bonig, m. pl. ed, tr. «bonite (petit poisson).»

  • bonimal
    bonimal

    adj. Bara bonimal : pain spécial pour Noël.

    (1907) DIHU 30/471. bourus e oé dèbrein bara bonimal rostet pé bara chuen gant mél. ●(1934) BRUS 229. Du pain spécial pour la veillée de Noël, tr. «bara bonimal.» ●(1942) DHKN ii. Get bara e vezè koéniet liésan ; bara «bonimal» groeit a geteh kaer aveit en Nédeleg, get bled guenih hag e lakèt abarh añniz ha prunèu, ha tokennet er greuen anehon get leah trenk, pilet un ui geton. ●(1942) DHKN p. II. Get bara é vezè koéniet liésan ; bara « bonimal » groeit a geteh kaer aveit en Nendeleg. ●(1981) LIMO 25 décembre. un tamm bara «bonimal». ●Bonimal, tr. «pain spécial de Noël, avec de la fleur de farine (froment et seigle et quelques ingrédients).»

    (1919) DBFVsup 5b. bara bonimal, tr. «pain de seconde qualité.»

  • bonis
    bonis

    adj. (argot de Pont-l'Abbé) Bon.

    (1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Bon, ha bonis = Mat.

  • boñjour
    boñjour

    adv. Bonjour. Cf. deboñjour, demat.

    (1790) MG 98. de larèt boujour dehi.

    (1792-1815) CHCH 132. D’it bonjour, citoien joéius. ●(1834-1840) BBZcarn I 76a. Bonjour bonjour marquis traitour. ●86a. Bonjour moric rawallec a hui mari fraoa. ●(1868) GBI I 314. Bonjour, Marc’harit, d’ac’h ’larann, tr. « Je vous souhaite le bonjour, Marguerite »

    (1904) DBFV 26b. bonjour, adv., tr. «bonjour, salut.»

  • boñjouriñ
    boñjouriñ

    v.

    (1) V. tr. d. Saluer.

    (1903) MBJJ 71. O bonjouri a ran. ●(1909) KTLR 97. pa deuaz d'he bonjouri. ●233. da vonjouri an den iaouank. ●(1923) KNOL 125. Bonjouri 'reas e donton. (1984) HBPD 144. de vonjourein hon ré kar.

    ►absol.

    (1836) GBI I 436. Ar C’hloaregik a vonjoure / En Coatanhai pa’z arrue, tr. « Le jeune Kloarec souhaitait le bonjour / En arrivant à Coatanhai » ●(1849) GBI I 36. Ar mal iaouank a vonjoure / 'N ti Janet ar Wern p'arrue, tr. «Le jeune homme souhaitait le bonjour, / En arrivant chez Jeanne Le Guern.» ●(18--) SBI II 64. Ann intanv coz a vonjoure, / 'N ti ar milinér p'errue, tr. «Le vieux veuf bonjourait, / Chez le meunier quand il arrivait.»

    (2) V. pron. réci. En em voñjouriñ : se saluer.

    (1920) MVRO 51/1c. Holl en em anavezent hag en em «vonjourent ».

  • bonn
    bonn

    m. –où

    (1) Borne.

    (1499) Ca 24b. Bonn. g. bourne mise en diuision de terres. ●126a. Limitaff vide in bonn. ●(c.1500) Cb 28a. Bonn alias men harz. g. bourne mise en diuision de terres.

    (c.1718) CHal.ms i. borner, tr. «bonnein, plantein bonneu.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Limiter, tr. «lacat termen terminein, lacat bonneu bonnein.» ●(1744) L'Arm 33b. Borner, tr. «Laquatt bonneu

    (1904) DBFV 26b. bonn, s. pl. eu, tr. «borne.» ●(1933) ALBR 46. eur bonn bet diblaset o wazia. ●(1955) VBRU 40. e verzen a bep tu d’an tren ur gompezenn hep bevenn na bonn, gant netra warni, na menez na traonienn da zihuediñ al lagad pa ar spered.

    (2) sens fig. Limite.

    (1857) LVH 48. ean e hra aquerh hag hemb bonn erbet (...) en droèd de rein de bep-unan ag er mampreu en dispanseu a beré en dès dobér.

  • bonn-dour
    bonn-dour

    m. Borne-fontaine.

    (1931) VALL 73a. Borne-fontaine, tr. «bonn-dour m.»

  • bonnañ / bonniñ
    bonnañ / bonniñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Aborner, mettre des bornes (à un terrain).

    (1499) Ca 24b. g. bournez. b. bonnaff.

    (c.1718) CHal.ms i. borner, tr. «bonnein, plantein bonneu.» ●(c.1718) CHal.ms ii. Limiter, tr. «lacat termen terminein, lacat bonneu bonnein

    (1904) DBFV 26b. bonnein, v. a., tr. «borner, mettre des bornes à.» ●(1927) GERI.Ern 58. bonna v. a., tr. «borner.» ●(1932) DIHU 249/36. bonnein hou tammeu doar.

    (2) Confiner (un héritage).

    (c.1718) CHal.ms i. confiner, tr. «bonnein

    (3) Limiter.

    (1825) COSp 267. Ne zeliet na disprisein na bonnein hou tevotioneu.

    II. V. intr. (en plt du cœur, du sang) Battre.

    (17--) EN 1739. egalon o vonnan, tr. «le cœur défaillant.»

    (1978) BAHE 99-100/103. bonañ 'ra va biz (pa vez terzhienn ennañ, ha pa santer end-eeun talm ar gwad ennañ). ●(1997) HYZH 209/24b. Lanciner, tr. «bonañ (T[regor]).»

  • bonnerezh
    bonnerezh

    m. Bornage.

    (1931) VALL 73a. Bornage, action de borner, tr. «bonnerez m.»

  • bonnet
    bonnet

    adj. Borné.

    (c.1500) Cb 28a. [bonn] Jtem metatus / metata / tum. g. bournez. b. bonnet.

    (1931) VALL 73a. Borné, tr. «bonnet

  • Bonneur
    Bonneur

    voir Bodveur

  • bonniñ
    bonniñ

    voir bonnañ

  • Bonno
    Bonno

    n. de l. île Bonno (archipel des Sept-Îles, Perros-Guirec).

    (1) Bonno.

    (1894) GIV 9c. Gentiles, Rouzic ha Bono / Oa fortifiet trô war zrô.

    (1940) FHAB Gouere-Eost Niv. 7-8/192. Beza zo promese a vriedelez / Etre Tafec ha Jentilez, / Etre Malbon ha Bonno / Setu achu an embanno. Tafec, Jentilez, Malbon ha Bonno a zo peder enezenn vihan dirak Plouvouskan (Bro-Dreger).

    (2) Dicton.

    (1940) FHAB Gouere-Eost Niv. 7-8/192. Beza zo promese a vriedelez / Etre Tafec ha Jentilez, / Etre Malbon ha Bonno / Setu achu an embanno.

  • bonor
    bonor

    voir boneur

  • Bonoù
    Bonoù

    n. de l. Ar Bonoù : Le Bono.

    I. Ar Bonoù.

    (1931) ANDO 14. ar Bono, porzig gwenn an haderien istr. ●(1941) DIHU 359/263. goah vras el Loh, doh bann-deur er Bounneu. ●(1979) LIMO 28 juillet. er Bonoviz eid ré er Bono. ●(1985-1986) ADEM 79. Int a yae da glask an had, had d’ar Bonoù.

    II.

    (1) Blason populaire : voir Forbanned.

    (2) Noms de famille.

    (1970) NFBT 15 N° 107. Bono. ●N° 108. Bonou.

  • Bonoviz
    Bonoviz

    plur. Habitants du Bono.

    (1979) LIMO 28 juillet. er Bonoviz eid ré er Bono.

  • bonseur
    bonseur

    m. (religion) Bonne-sœur.

    (1790) MG 250. er péh en dès desquét temb er Bonn-seur.

  • bont
    bont

    m. –où

    (1) Bonde (ouverture).

    (1499) Ca 24b. Bont. gallice bonde par ou len entonne le vin.

    (1659) SCger 15b. bonde, tr. «bont

    (2) Bondon (bouchon).

    (1633) Nom 161a. Orificium, os : l'orifice : toull an bount, an guenou.

    (1744) L'Arm 33a. Bondon, tr. «Bond.. eu. m.»

    (1867) FHB 115/84b. e kichen ar stanv pe ar bond. ●(18--) RGE 47. dre doul ar bont.

    (1904) DBFV 26b. bond, m. pl. eu, tr. «bonde, bondon.» ●(1937) DIHU 310/247. ar en toul bond.

    (3) Bouchon.

    (1955) STBJ 103. boñchou spoue ront. ●(1947) YNVL 123. Abaoe tri devezh e tisusune ur boñch, a yae gwechall, da stouvañ ur voutailhad rom Martinik, ha kavout a rae blaz dezhañ atav, al liper kozh ! ●(1974) SKVT III 83. er boñch spoue.

    (4) (insulte) Bontig-kaoc'h : petit merdeux.

    (1974) SKVT III 112. 'T o ken dont, paour-kaezh boñtig-kaoc'h !

  • bont-chaos
    bont-chaos

    m. (marine) Nable.

    (1987) GOEM 78. Un autre trou est parfois percé dans le bordage près de la quille : il sert de nable, pour évacuer l'eau quand le bateau est au sec. Il est normalement bouché par une forte cheville, an ibil, enfoncée à force. Ce trou porte le nom de toull-dizour, toull-faozet ou bond-chaoz.

  • bontañ / bontiñ
    bontañ / bontiñ

    v. tr. d.

    I.

    (1) Boucher.

    (1744) L'Arm 33a. Bondoner, tr. «Bondein

    (1874) FHB 511/323b-324a. eur voutaillad guin roët dezi gant he breur en em zivontaz, hag hi ne oa goest na d'he sével na d'he bonta adarre.

    (1904) DBFV 26b. bondein, v. a., tr. «bonder, boucher avec une bonde.» ●(1934) MAAZ 136. bondein d'el lon é doul aùelér.

    (2) Bontañ-divontañ : déboucher et reboucher des bouteilles sans arrêt.

    (1977) PBDZ 782. (Douarnenez) bontiñ-divontiñ, tr. «déboucher et reboucher des bouteilles, comme un serveur de café.»

    II. sens fig.

    (1) Barrer (la route).

    (1958) BRUD 5/28. da vonta evelse ouz ar had hent an dizro.

    (2) Rembarrer (qqn).

    (1908) BOBL 19 septembre 195/3d. Georj a oa ken sabatuet, ma kouezaz raktal en e goaze var e gador. Eur paizant en doa bontet anezan.

  • bontet
    bontet

    adj. sens fig. (Chemin) bouché, barré.

    (1956) BLBR 94/5. An hent a bep tu a oa bontet.

  • bontez
    bontez

    s. –ioù

    (1) Ce qui attend qqn, rétribution.

    (1575) M 593. A certen ez crenhont, ouz gortos ho bontez, tr. «Certainement ils trembleront en attendant leur sort.» ●1608. Pez poan, pez bihanez, pez tristez bontez yen, tr. «Quelle peine, quelle misère, quelle tristesse, sort qui glace (d'effroi).» ●3311. Doe à meulhont pan guelhont ho bontez, tr. «Ils loueront Dieu quand ils verront leur sort heureux.»

    (2) Grâce, faveur.

    (14--) N 473. Cals a bontez a gouezhimp (lire : a gonezhimp), tr. «Il y a beaucoup d’indulgences et de grâces (à obtenir).» ●(1575) M 1920. Ez crihont vn bontez, tr. «Ils réclament une grâce.»

    (3) Mérite.

    (1650) Nlou 532. pep diouz é bontez, / Rez en deuezo, tr. «chacun selon son mérite / aura justice.»

    (4) Bonté.

    (1650) Nlou 254. Iesus vn dro à rento pront, / Da pep an tu-hont é bontez, tr. «Jésus, un jour, rendra rapidement / à chacun au-delà de sa bonté.»

  • bontiñ
    bontiñ

    voir bontañ

  • boñz
    boñz

    m. –ed (religion) Bonze.

    (1868) FHB 198/331a. ar bonzet pe ministret ar fals doueou.

    (1907) KANngalon Genver 292. Beleien a fals doueou a vez hanvet heno bonzed. ●(1924) LZBt Meurzh 8. eur bonz (beleg ar falz-doueou).

  • borb
    borb

    s. (pathologie) Muguet. (?) cf. vourb, porb- (?).

    (1909) BROU 207. (Eusa) Borb, tr. «Muguet Maladie des enfants.» ●(1934) CDFi 12 mai. Ret eo kredi e vefe krog ar borb ennoc'h foraner keas ! ●(1978) VWMZ 38. (Ar Yeuc'h) Jean noa bet borb ar vouezh ur wech.

  • borbolenn
    borbolenn

    voir porbolenn

  • bord
    bord

    m. –où

    I. M.

    (1) Bord (d'une route, de mer, etc.).

    (c.1500) Cb. cest riue ou region. b. bort / pe region. ●(1633) Nom 37b-38a. Alcedo : alcyon, petit oiseau faisant son nid sur la mer : alcion, vn eznicq bihan á gra ez neiz voar bord an mor. ●114b. Instita, limbus : bord : an bord. ●114b. Laciniæ, sinus : les plis ou bords : an plissou pe'n bordou. ●Fimbria : frange, ou bord : fraing pe bord. ●149-b. Nauis oraria, actuariola, horia : nacelle pour ramener au bord de l'eau : lestr euit mordoiff pe rouenat è bord an mor. ●161b. Crepido lancis, aut catini : le bord d'vn plat : bord an plat. ●240a. Putei crepido, vulgò os putei : le bord du puits : bord an punçc, pe an guenou. ●245b. Ripa : riuage, riue : an riuag en bord an mor.

    (1710) IN I 42. an niver eus ar sabl a so var bord ar mor. ●(1732) GReg 412b. Une file de maison, tr. «ur jadennad hir a dyès var bord ar ru.»

    (1860) BAL 79. var bordou glaz ar feunteniou. ●184. pa reoc'h baleou var bord ar mor (…) Beza o choum var bord an aod. ●(1868) KMM 67. var bord ar ster. ●256. var bordic un izelenn doun spountuz. ●(1877) EKG I 93. Var bord ar mor o doa marteze muioc'h a izign an dud, eget enn douar braz.

    (1921) PGAZ 89. ar guez krenerez a zo var bord ar ganol. ●(1925) SFKH 16. kavet ar vord en henteu.

    (2) Bord (d'un récipient).

    (1818) HJC 96. ur mesulad mat, insahet ac mahet quen e scuilleo drest er bordeu. ●(1877) FHB (3e série) 4/31a. gant o guer carget betec ar bord.

    (3) Lisière d'une pièce de tissu, galon.

    (c.1500) Cb. g. cest ourlle de robe / ou de riuaige. b. ourll hust / pe bord. ●(1633) Nom 114b. Fimbria : frange, ou bord : fraing pe bord.

    (1744) L'Arm 169b. Galon, tr. «Bordd.. deu. m.»

    (1868) FHB 196/315b. bordou ruz var lost ho justin hag endro d'ar godellou.

    (1904) DBFV 26b. bord, m. pl. eu, tr. «bord, bordure, galon.»

    II.

    A. Loc. prép.

    (1) War-vord : environ.

    (1866) HSH 249. var bord seiz quard'heur. ●250. var bord ur mis. ●(1868) FHB 193/291b. n'euz c'hoaz great nemed var bord an anter.

    (2) War ar bord da : sur le point de.

    (1829) IAY 118. voar ar bord da vean distrujet. ●(1872) ROU 76a. sur le point de... tr. «var ar bord ema da veza paour.» ●95b. sur le point d'aller, tr. «var ar bordic da vont.»

    B. Loc. adv.

    (1) Dreist ar bord : outre-mesure.

    (1847) BDJ 305. Diegus dreist ar bord, tr. (GMB 74) paresseux outre mesure.» ●(1868) FHB 155/406b. o veuli dreist ar bord meritou eur vam gristen.

    (2) Dreist-bord =

    (1867) FHB 139/278b. eun den mad, mad dreist bord.

    III.

    (1) Kas e bord all : faire s’évanouir.

    (1970) BHAF 141 (T) E. ar Barzhig. Me d'ar gitez gand fasadou, peadra da gas anezi bord all.

    (2) Mont er bord all : s’évanouir.

    (1942) SAV 25/12 (T) *Jarl Priel. ec'h an da gaout eur falladenn, ec'h an da vont er bord all ! ●(1967) BRUD 26-27/32 (T) E. ar Barzhig. E varh a gouezas maro-mik dirag dor-dal Uhelzouar hag eñ, a-raog mont er bord-all, e-noe just amzer a-walh da grial : «Emañ kont Meneheiez war e dalarou.» ●(1970) BHAF 264 (T) E. ar Barzhig. Peadra, sur-mad, da lakaad kalon ur vamm da c'hwita pe da lakaad anezi da vond er bord all. ●293. Arabad din memez tra, mond er bord all !...

    (3) Mont er bord all : mourir.

    (1966) BRUD 30/15 (T) E. ar Barzhig. Poent e oa din paotr kaez, eur Rusian a oa o vond dezi hag eet e oa homañ er bord all dija, med egile a zo eet ive raktal er bord all gand eun tenn pistolenn.

    (4) Mont dreist ar bord : passer les bornes.

    (1872) ROU 76a (L). Il passe les bornes, tr. V. Roudaut «dreist ar bord

  • Bord-all
    Bord-all

    n. de l. [désigne des lieux divers] Presquîle de Plougrescant.

    (1928) CONS 275. Beza a oa dioute e seiz parrez Gourenez Lezardre, ha zoken er « Bord-all » da laret eo en Plouvouskan, hag holl e oant pinvidik.

  • bordad
    bordad

    m. –où

    (1) Bord d'un vêtement.

    (1872) ROU 57. Ur bordad eus e zae, tr. «une partie du bord de sa robe.»

    (2) Bord d'un endroit.

    (1872) ROU 57. Ur bordad euz ar barrez, tr. «une partie de la paroisse, ou des paroissiens situés sur la lisière, aux extrémités.»

  • bordaj
    bordaj

    m. (marine) Bordé.

    (1979) VSDZ 6. (Douarnenez) Ni 'ziviz tout hom bourdaj tre pemp deus al laez tout penn-da-benn , tr. (p. 175) «Nous divisons notre bordé en cinq en partant du haut.» ●11. Setu 't eus ar bordaj er-maez hag ar vegaj e diabarzh, tr. (p. 180) «Tu as donc le bordé à l'extérieur et le vaigrage à l'intérieur.»

  • bordajenn
    bordajenn

    f. –où (marine) Virure.

    (1978) BZNZ 78. (Lilia-Plougernev) Ne met e vez ur vourdachenn ganto o ruilh ar vein war hounnezh an tamm bourdachenn-se d'ober ar choser. ●(1979) VSDZ 6. (Douarnenez) Ar glozenn eo ar vordajenn diwezhañ a vez lakaet e-plas, tr. (p. 175) «La parclose est la dernière virure de bordé que tu places.»

  • bordajiñ
    bordajiñ

    v. tr. d. (marine) Border (un bateau), faire le bordé.

    (1979) VSDZ 10. (Douarnenez) vie komañset bordachiñ, tre an traoñ da gentañ, tr. (p. 179) «On commençait le bordé par le bas.»

  • Bordalliz
    Bordalliz

    pl. (blason populaire) Habitants des rives du Trieux.

    (1990) SKVR 18/62a. Quand il y avait une fête à Plouec, on s'attendait au Pont de Quintin (aujourd'hui détruit), pour se battre. On se jetait des cailloux d'un côté à l'autre de la rivière, on s'insultait : ceux de Plouec disaient : Sant-Klevis, tud a lorc'h / Neuint ket un tour da lakaat d'o c'hloc'h. (...) La réplique de Saint-Clet ne se faisait pas attendre : Bordalis krouget, tud ingrat / Lakaat o chas da chareat / Da chareat kanab da sec'hañ, / D'ober kerdenn d'o krougañ. (sic).

  • bordañ / bordiñ
    bordañ / bordiñ

    v. tr. d.

    (1) (marine) Border.

    (1978) BZNZ 36. (Lilia-Plougernev) neuze e rankes bordañ da lien, evit dalc'her muioc'h a-benn d'an avel.

    (2) absol. =

    (1978) PLVB 57. un dehouiad hag ur c'hleiziad o vordañ [ar goloeg].

    (3) Border.

    (1659) SCger 15b. border, tr. «borda.» ●(1744) L'Arm 33b. Border un habit, un chapeau, tr. «Bordein

    (1904) DBFV 26b. bordein, v. a., tr. «border.»

    (4) Galonner.

    (1744) L'Arm 169b. Galoner, tr. «Bordein

    (1904) DBFV 26b. bordein, v. a., tr. «galonner.»

  • borde
    borde

    m. (marine) Bordée d'un navire.

    (1744) L'Arm 33b. Bordée, tr. «Bordé. m.»

    (1904) DBFV 26b. bordé, tr. «bordée d'un navire.»

  • bordead
    bordead

    m. –où

    I. (marine)

    (1) Bordée de coups de canon.

    (c.1825-1830) AJC 182. a nemed a vordeadou na elemb mond nos dé. ●(1876) TDE.BF 62b. Bordead, s. m., tr. «Bordée ou décharge simultanée des canons d'un navire ; pl. ou. »

    (2) Bordée d'un navire qui louvoie.

    (1876) TDE.BF 62b. Bordead, s. m., tr. «bordée d'un navire qui louvoye ; pl. ou. »

    II. fam. Bordée, java.

    (1874) FHB 485/119b. va zad ha me a chome peurliesa var al lestr pa zea ar re all d'an douar da ober ho bordeat. ●(1874) FHB 486/127b. ar bordeadou en doa tennet du-ze en Amerik.

  • bordeal
    bordeal

    v. intr. Louvoyer.

    (1970) GSBG 243. (Groe) bordeja:l, tr. «louvoyer.»

  • bordel
    bordel

    f. –où, bordili Bordel.

    (1499) Ca 24a. Bordell. g. bordeau. l. hoc lupanar / aris. ●(c.1500) Cb 87b. [fornication] Jtem cest bordeau. bri. bordell. ●(c.1500) Cb. Placenn commun. gal. place publique. l. hoc theatrum / tri. Jtem. cest bordel. b. idem.

    (1659) SCger 15b. bordeau, tr. «bordel, p. iou.» ●(1732) GReg 104a. Bordel, lieu de débauche, tr. «Bordell. p. bordellou.» ●(1744) L'Arm 33b. Bordel, tr. «Bordeell.. eu. f.» ●(17--) EN 16. neur vordel benac, tr. «en quelque bordel.» ●2794. heman vige guechal nos a de er vordel, tr. «celui-ci était autrefois nuit et jour au bordel.»

    (1974) SKVT III 22. Ha dic'houbañ 'ri, pezh-teil dastumet e bordilli Brest !

  • bordeler
    bordeler

    m. –ion

    I.

    (1) Bordelier, homme qui fréquente les bordels.

    (1499) Ca 24a. Bordeller. g. frequentant bordell.

    (1687) MArtin 3. Gant Merc'het fal bordelerien. ●(1732) GReg 246a. Debauché, addonné aux plaisirs deshonnêtes, tr. «bordeller. p. bordelléryen.» ●(17--) EN 1623. dar hos bordeler cos, tr. à ce vieux bordelier.» ●2339. goud ouses, bordeler, pifa sou croc enoud ? tr. «sais-tu, bordelier, qui a la main sur toi ?»

    (2) Bordelier, tenancier de bordel.

    (1499) Ca 24a. Bordeller. g. frequentant bordell. ●(c.1500) Cb 27b. Bordeller. g. frequentant bordeau.

    (3) Débauché.

    (1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbeller, (lire : bordeller) paotr a ren buhez fall.

    (4) Homme qui fait beaucoup de bruit, de bordel.

    (1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbeller, (lire : bordeller) paotr a ra kalz trouz.

    II. Bordeler evel ur c'hi : voir ki.

  • bordelerez
    bordelerez

    f. –ed

    (1) Femme débauchée.

    (1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbellerez (lire : bordellerez) plac'h a ren buhez fall.

    (2) Femme qui fait beaucoup de bruit, de bordel.

    (1952) LLMM 31/57. (Douarnenez) Borbellerez (lire : bordellerez) plac'h a ra kalz trouz.

  • bordelerezh
    bordelerezh

    m. Débauche.

    (1792) BD 4860. gant ho pordeleres, tr. «avec votre débauche.»

    (1847) MDM 195. An dibaucherez gand ar merc'hed, pe oud taol, pe er jeu, pe en evach a daol pround an den en direol eus ar bordellerez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...