Devri

Recherche 'fa...' : 502 mots trouvés

Page 10 : de fasilamant (451) à fazierezh (500) :
  • fasilamant
    fasilamant

    adv. Facilement.

    ●(1621) Mc 93. mar duez facilamant da consantiff dan pechet.

    ●(1914) ADBr xxx 74. Er jardin c'hlas pan aruas, / Eno pemp kentl a lennas. / Eno e lennas fasilamant / Kerkouls d'ar c'hoz 'vel d'ar yaouank. / Eno e lennas lennidik / Kerkouls d'ar paour ha d'ar pinvik, tr. «Au jardin vert lorsqu'il arriva, / Il y lut cinq leçon. / Il y lut facilement / Aussi bien aux vieux qu'aux jeunes. / Il y lut lisiblement / Aussi bien aux pauvres qu'aux riches.»

  • fasipl
    fasipl

    adv. & adj.

    I. Adv.

    A.

    (1) Tout à fait, complètement, totalement.

    ●(1861) JEI 249. rac mé mant amouêdet ha dallet fascibl.

    (2) Tout à fait le même que.

    ●(1919) DBFVsup 22b. fasibl, adj., tr. «exactement semblable.» ●(1928) DIHU 209/165. ne veet ket soéhet é huélet é Prinsezig en deur, ur brehoneg ha nen dé ket fasip er brehoneg e gavet é Dihunamb.

    B. Loc. adv. Hañval fasipl : tout à fait semblable, identique.

    ●(1907) VBFV.fb 52a. identique, tr. «haval fasibl.» ●(1934) BRUS 89. Absolument (pakret ; petu ; fasip, en parlant de la ressemblance). ●(1934) MAAZ 15. trohein en dañné a dammeu haval fasipl doh en tam-sé. ●(1954) BGUE 32/3. haval fasipl doh kandeu arall.

    II. Adj. Fasipl evel : identique à.

    ●(1940) DIHU 353/169. fasipl èl ou mam. ●(1942) DHKN 16. Pouk e oè en amzér : fasipl èl hiziù.

  • fasist
    fasist

    m. –ed (politique) Fasciste.

    ●(1935) BREI 415/2b. ar radikaled o doa an hevelep kasoni ouz ar gomunisted hag ar fasisted. ●(1968) LOLE 53. fachisted Mussolini.

  • faskl
    faskl

    m. –où (navigation) Attache d'aviron.

    ●(1744) L'Arm 19a. Attache de rame, tr. «Fassqle.. eu. f.» ●22a. Aviron (…) Son anneau, tr. «Fassqle.. eu. m.» ●446b. Fusée, d'aviron, tr. «Fascle.. eu. m.»

    ●(1876) TDE.BF 202b. Faskl, s. m. tr. «Anneau de l'aviron.»

    ●(1927) GERI.Ern 148. faskl V[annetais] m., tr. «Attache de rame, anneau, fusée d'aviron.» ●(1934) BRUS 281. Attache (fusée, anneau) d'aviron, tr. «faskl –eu, m.»

  • faskodenn
    faskodenn

    voir baskodenn

  • fast
    fast

    m. –où

    (1) Entrailles (de poisson, etc.).

    ●(1633) Nom 22a-b. Abdomen, sumen, aqualiculus : partie du ventre contenant les intestins : vn queffren an coff, pe en hiny emma an fastou, bouzellou. ●42b-43a. Lactes : la laite du poisson, entrailles : fast pe entraillou an pesquet.

    ●(1732) GReg 736b. Les entrailles du poisson, tr. «Fast pesq.»

    ●(1876) TDE.BF 202b. Fast, s. m. Les boyaux ou entrailles des poissons ; sans pluriel. Fast pesk, les entrailles des poissons. ●(1890) MOA 148b. Boyaux de poissons, tr. «fast pesked.»

    ●(1931) VALL 262a. entrailles de poisson fast (et «dégoût», et fastou sorte d'algues en filaments verdâtres).

    (2) (phycologie) Entéromorphes.

    ●(1927) GERI.Ern 148-149. pl. fastou, tr. «algue marine en filaments verdâtres.» ●(1931) VALL 262a. entrailles de poisson fast (et «dégoût», et fastou sorte d'algues en filaments verdâtres). ●(1968) NOGO 212. Enteromorpha sp. fastr, masc. sing. pl. fastru, «boyaux de Poisson» : Île de Batz, Roscoff.

    (3) Dégoût.

    ●(1931) VALL 262a. entrailles de poisson fast (et «dégoût», et fastou sorte d'algues en filaments verdâtres).

  • fastañ
    fastañ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Se blaser.

    ●(1872) ROU 76a. Se blaser, tr. «fasta.» ●80a. dégouter, tr. «Fasta.» ●(1890) MOA 143b. Blaser (se), tr. «Fasta, v. n.»

    ●(1927) GERI.Ern 149. fasta v. n., tr. «se dégoûter (d'un mets).»

    (2) Fastañ gant udb. : se lasser de qqc.

    ●(1991) MARV v 21. (Kleder) Kar ma chom re hir da zrebi buzug aod, e teu da fasta ganto ive.

    II. V. tr. d. Dégoûter.

    ●(1927) GERI.Ern 149. fasta v. a., tr. «dégoûter (d'un mets).»

  • fastus
    fastus

    adj. Dont on se blase vite.

    ●(1872) ROU 76a. Dont on se blase vite, tr. «fastus.» ●(1890) MOA 143b. Dont on se blase vite, tr. «fastuz.»

    ●(1907) BOBL 29 juin 144/2e. Mez ar blijadur ive a zo fastuz. ●(1927) GERI.Ern 149. fastus, tr. «rebutant.»

  • fat
    fat

    adj. Accablé de fatigue.

    ●(1530) J p. 108a. Me a sembl aman / Quen fat gant poan mazouf manet, tr. «Je n'en puis plus moi-même ! je tombe évanoui de fatigue !»

  • fatadenn
    fatadenn

    f. –où Évanouissement.

    ●(1934) BRUS 223. Un évanouissement, tr. «ur vataden –neu.»

  • fatadur
    fatadur

    m. Évanouissement.

    ●(1732) GReg 254b. Défaillance, pamoison, évanoüissement, tr. «fatadur.»

    ●(1927) GERI.Ern 149. fatadur m., tr. «défaillance.»

  • fatañ
    fatañ

    v. intr. S'évanouir.

    ●(1499) Ca 83a. Fataff. g. deffaillir. decuer estre esbahiz ou troublez. ●(1521) Cc. Fataff alias semplaff. ga. deffaillir de cueur.

    ●(17--) ST 169. mont a ran da fata, tr. «je m'évanouis.»

    ●(1847) GBI I 402. Daro ma c'halon da fata ! tr. «Mon cœur est près de défaillir !» ●(1868) KTB.ms 14 p 257. Ar Roue a oa fatet, pa glewaz kement-man holl. ●(1869) KTB.ms 14 p 20. Ar brinses (…) a oa hogos d'ez-hi fata. ●(1876) TDE.BF 202b. Fata, v. n., tr. «Tomber en pamoison, en défaillance.» ●(1889) ISV 368. mont da ran da fata (sempla).

    ●(1912) MMPM 25. Houma a fataz dirak eur burzud ker braz. ●150. e fataz en ur bedi. ●(1927) GERI.Ern 149. fata v. n. tr. «Tomber en défaillance.»

    ●(1931) VALL 190b. tomber en défailllance, tr. «fata.»

  • fatet
    fatet

    adj. Évanoui.

    ●(1889) ISV 283. Coeza a reas d'an douar fatet.

  • fatik .1
    fatik .1

    adj.

    (1) Fatigué.

    ●(17--) BMa 1620. (M)a halon so fatiq meurbet, tr. «Mon cœur est très épuisé.» ●1639. Car fatic bras en en chaffan, tr. «Car je le trouve extrêmement épuisé.» ●1655. pan dean quen fatiq, tr. «puisqu'il est si fatigué.» ●(17--) EN 637. an jtron (a) so fatic, tr. «la dame est fatiguée.»

    (2) Fatigant.

    ●(1839) BSI 80. daoust pegen tom ha pegen fatig a voué an amser en e vrô. ●(1862) BSH 6. squiz ha fatiq.

  • fatik .2
    fatik .2

    s. Fatigue.

    ●(17--) TE 81. ha ma tai d'er fatiq ponnérrad é zivréh.

  • fatikadenn
    fatikadenn

    f. –où Évanouissement.

    ●(1904) BOBL 12 novembre 8/3d. miret ouz ar fatikadennou. ●(1907) BOBL 30 novembre 166/2d. Ar galeder a zigas fatikadennou.

  • fatikañ / fatikiñ
    fatikañ / fatikiñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Défaillir, s'évanouir.

    ●(17--) EN 1746. prest voay da fatiquan, tr. «il était près de défaillir.»

    ●(1927) GERI.Ern 149. fatiga v. n. tr. «Tomber en défaillance.» ●(1931) VALL 190b. tomber en défailllance, tr. «fatiga.»

    (2) Se fatiguer.

    ●(1838) OVD 187. hag e p'el lausque [é gorve] de fatiquein rai.

    II. V. tr. d. Fatiguer.

    ●(17--) TE 117. ne oai quet requis fatiquein ol en armé eit hé hemér.

  • fatiket
    fatiket

    adj. Fatigué.

    ●(17--) TE 40. forh fatiquét. ●81. tud e uélènt fatiquét.

  • fatikiñ
    fatikiñ

    voir fatikañ

  • fatikus
    fatikus

    adj. Fatigant.

    ●(1787) BI 42. É vechir ë ouai fatiquuss brass. ●(1790) MG 63. me vacation e zou sur faticus.

    ●(1834) SIM 155. baleet en ur fêçon qen fatigus nôs ha deiz. ●(1838) OVD 164. ur voyage fatiquus.

  • fav
    fav

    coll.

    (1) (botanique) Fèves.

    ●(1499) Ca 38b. Cloezrenn faff vide in boedenn pluffenn. ●(1633) Nom 75b. Faba : febue : fá, fau. ●76a. Fabalia, subago, fabaginum acus : fauas : fauaçc, colo faf. ●Lomentum : farine de febue : bleut faf.

    ●(1659) SCger 57a. feue, tr. «fauen p fao.» ●148a. faven pl. fao, tr. «feuue.»

    ●(1857) CBF 10. Souben ar fa, tr. «Soupe aux fèves.» ●(1894) BUZmornik 86. eunn nebeut fa poazet enn dour.

    ●(1907) BSPD I 158. tri dé ér suhun ne zèbré meit un tam bara get ur flahad faü. ●(1911) BUAZperrot 366. souben ar c'haol, an irvin, pe ar fa. ●(1915) HBPR 225. Da zribi n'ho doa nemet fa hag hariko.

    (2) (phycologie) Algues Fucus vesiculosus.

    ●(1968) NOGO 214. Fucus vesiculosus. fao «(fèves» (Penn-ar-Bed n° 37).

  • fav-bihan
    fav-bihan

    coll. (botanique) Haricots verts.

    ●(1905) IVLD 78. da c'houde fao bian.

  • fav-Brezil
    fav-Brezil

    coll. (botanique) Haricots.

    ●(1932) FHAB Mae 186. Gand ar guchenn fa-Brezil.

  • fav-brizh
    fav-brizh

    coll. (botanique) Favéoles.

    ●(1732) GReg 480b (lire : 408b). Feves bariolées, ou marquées de diverses couleurs, tr. «Fa briz. fao Lambala.»

    ●(1855) FUB 386-387. Faô rû ha faô briz / Sétu briskez al Lan-Bâliz, tr. «Fèves rouges et fèves bariolées, / Abricots des Lamballais.»

  • fav-gall
    fav-gall

    coll. (botanique) Fèves des marais.

    ●(1931) VALL 302b. Fève des marais, tr. «fao gall.»

  • fav-glas
    fav-glas

    coll. (botanique) Haricots verts.

    ●(1931) VALL 353b. Haricot, tr. «fao-glas col. sg. favenn-c'hlas.»

    ►favenn-c'hlas f. Haricot vert.

    ●(1931) VALL 353b. Haricot, tr. «fao-glas col. sg. favenn-c'hlas.»

  • fav-munut
    fav-munut

    coll.(botanique) =

    ●(1908) BOBL 16 mai 177/2b. ar pis charrons, ar fao munud, ar melchen ru divezad.

  • fav-Rom
    fav-Rom

    coll. (botanique) Féveroles.

    ●(1732) GReg 408b. Feverole, petite feve, ou feve de haricot, tr. «fa Rom.»

  • fav-ruz
    fav-ruz

    coll. (botanique) =

    ●(1855) FUB 386-387. Faô rû ha faô briz / Sétu briskez al Lan-Bâliz, tr. «Fèves rouges et fèves bariolées, / Abricots des Lamballais.»

  • fava
    fava

    v. intr. Cueillir des fèves.

    ●(1909) BROU 237. (Eusa) Cueillir des fèves, tr. «Faéa.»

  • favaj
    favaj

    m. (phycologie) Algues Fucus vesiculosus.

    ●(1915) KZVr 113 - 02/05/15. Mots de la région de Lannion : pizach, goémon dont les feuilles portent de petites ampoules ; fawach, ampoules plus grosses. ●(1961) BAHE 26/21. Daoust hag ur c'hemm bennak a zo, da skouer, etre pizaj, favaj ha bezhin rezinek ? An daou gentañ implijet e Kemper-Gwezenneg hag an eil e Lokemo ; anezhañ bezhin gant boulloù bihan leun a aer. ●(1968) NOGO 214. Fucus vesiculosus. favaʒ «(mauvaises fèves» (Penn-ar-Bed n° 37).

    ●(2007) GOEMOn 119a. Favac'h (se prononce vawac'h, en Trégor) : fucus vesiculosus.

  • favas
    favas

    m. (botanique) Tiges de fèves.

    ●(14--) Jer.ms 166. Favacz, pezacz, acz, tr. «Tiges de fèves, tiges de pois, en quantité.» ●(1633) Nom 75b. Fabæ scapus, fabalis stipula : fauas : an fauaçc. ●76a. Fabalia, subago, fabaginum acus : fauas : fauaçc, colo faf.

    ●(1732) GReg 480b (lire : 408b). La tige des fèves, tr. «Favas. colo fa.»

    ●(1909) BROU 238. (Eusa) Paille de fèves, tr. «Fávañz.» ●(1931) VALL 302b. tige de fève, tr. «favaz m.»

  • Faved
    Faved

    voir Faoued .3

  • favenn
    favenn

    f. –où, fav (botanique)

    I. Fève.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 231). Faffen, fève. ●(1499) Ca 82a. Faffuenn. g. feue. ●(c. 1501) Lv 235/120. fauen gl. faba. ●(1633) Nom 75b-76a. Fabæ hilum : le noir de la febue : an pen du an fafuen.

    ●(1659) SCger 57a. feue, tr. «fauen p fao.» ●148a. faven pl. fao, tr. «feuue.»

    ●(1867) FHB 102/399a. Ro dezhan eur faen.

    ●(1922) FHAB Meurzh 91. Kemerit eur bizen pe eur faen.

    II.

    (1) Ne ziwano ket ar fav en e c'henoù : parler sans arrêt.

    ●(1978) PBPP 2.1/144 (T-Plougouskant). Ne diwano ket ar fav en he genoù, tr. J. Le Du «les fèves ne lui germeront pas dans la bouche /elle est intarissable/»

    (2) Bezañ brav rannañ fav gant ub. : facile de s’entendre avec lui/elle.

    ●(1982) TKRH 128 (T) A. Duval. Diwar ar pezh am eus klevet gant va mamm, a-hervez, e oa ur plac'h vat, brav rannañ fav ganti evel ma vez lâret.

    (3) Na c'houzout pet favenn a ya d'ober teir : être idiot.

    ●(1766) MM 871-872 (Li) C.-M. Le Laé. Gousouc'h quet, raç goulc'han an hir, / Pet faën a ya d'ober teir, tr. G. Esnault «...n'savez pas combien de fayols il faut pour faire trois.»

    (4) Na c'houzout pet favenn a ya d'ober nav : être idiot.

    ●(1836) MM (édit. Ledan) 871-872 (Li) C.-M. le Laé. Goulennit gant potret Rosco / Pet faven ya da ober no.

    (5) Terriñ ar favenn : (?)

    ●(1851) PENdast 90/50 (?T). Gant Daou maltoutier iaouank e nem geff da goania / evit terri ar faven e nem divertissa.

    (6) Gwerzhañ piz e-lec'h fav : voir piz.

  • faviet
    faviet

    = (?).

    ●(1973) LIMO 28 septembre. ur mouched faviet.

  • favor
    favor

    f. –ioù Faveur.

    ●(1499) Ca 83a. Fauor. g. faueur. ●(1612) Cnf.epist 37. Ves à fauoryou Asmodée, hac à Belzebuth è querent / En deueus feizyancc bras, ez hagio da holl dent.

    ●(1659) SCger 56a. faueur, tr. «fauor.» ●97b. priuilege, tr. «fauor.» ●(1727) HB 217. ar faveryou o dêus grèt da naouspet.

  • favorañs
    favorañs

    f. Faveur.

    ●(1728) Resurrection 3072. Lies en greont siuoas dre fauorans. ●(1741) RO 3326. Mes ar barner Jesus ne ray quet a fauorans. ●(1792) BD 10. ho penediction ho cras ho fauorans, tr. «votre bénédiction, votre grâce, votre faveur.»

  • favorapl
    favorapl

    adj. Favorable.

    ●(c.1500) Cb 84a. [fauor] g. fauorable. b. fauorabl. ●(1633) Nom 220b. Ventus ferens, secundus : vent prospere, vent en poupe : auel mat, auel larg, auel fauorabl.

    ●(1727) HB 57. Bezit favorabl em andret.

  • favoriñ
    favoriñ

    v.

    (1) V. tr. d. Favoriser.

    ●(1847) MDM 198. faveri ar re didalvez. ●335. ha favori, er c'hontrol, va mignouned ha va c'herend ? ●352. hep favori den.

    (2) V. tr. i. Favoriñ gant ub. : traiter qqn par faveur.

    ●(1710) IN I 222. Na bermetit jamæs eta (…) e touche nicun ouzoc'h en ur fæçon incivil ha dre guriosite, na var zigarez c'hoari, na var zigarez faveri gueneoc'h.

  • favorizañ
    favorizañ

    v. tr. d. Favoriser.

    ●(1659) SCger 56a. fauoriser, tr. «fauorisa.»

    ●(17--) FG II 48. Mar favoriser Sioul, è hello kounta war eur krok bleo ann terrupla.

  • favorus
    favorus

    adj. =

    ●(c.1500) Cb 84a. [fauor] Jtem fautorius / a / um. g. fauteur en mal. b. fauorus e drouc.

  • fazeolez
    fazeolez

    coll. (botanique) Faséoles.

    ●(1633) Nom 75b. Phaseolus, delichus : faseoles : [faz]eoles, vn seurt pis.

  • fazi .1
    fazi .1

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Faute, erreur.

    ●(1612) Cnf.epist 39. Rac certen eues è queffren, fazy n'en d'eus quet.

    ●(1659) SCger 52b. erreur, tr. «fazi.» ●56a. faute, tr. «fazi.» ●(1732) GReg 401a. Faute, manquement à son devoir, erreur, tr. «Fazy. p. fazyou.» ●(1744) L'Arm 140b. Erreur, tr. «Fari.. ieu. m.» ●(1766) MM 1186. fazi so ez gont, tr. «Erreur dans ton calcul.»

    ●(1860) BAL 96. ma velin va faziou. ●(1862) JKS 4. Ne c'hoantait ket re beza gwiziek ; n'euz eno nemet amzer gollet ha fazi. ●(1868) FHB 188/251b. pur, digemmesk a beb fazi. ●(1870) FHB 280/151a. Anaout a reaz he fazi, hag e tivouzas.

    ●(1912) MMPM 119. kalz a enkrezou, a vorc'hedou hag a faziou.

    (2) Kaout fazi : commettre une faute, une erreur.

    ●(1732) GReg 401a. Vous avez fait là une faute, tr. «Fazy oc'h eus bet.»

    (3) Péché.

    ●(1659) SCger 90a. peché, tr. «fazi.»

    II. Loc. adv.

    (1) Hep fazi (ebet) : sans faute.

    ●(1732) GReg 145b. Certainement, tr. «hep fazy. hep fazy e-bet.»

    (2) Hep ket a fazi : sans faute.

    ●(1732) GReg 145b. Certainement, tr. «hep qet a fazy.»

  • fazi .2
    fazi .2

    voir faziañ

  • faziadenn
    faziadenn

    f. –où Erreur.

    ●(1932) BRTG 22. é arben é fariaden. ●(1934) BRUS 208. Une erreur, tr. «ur fariaden –neu.»

  • faziañ / fazi
    faziañ / fazi

    v.

    I. V. intr.

    (1) Se tromper.

    ●(14--) N 1464. hep fazi pez, tr. «sans aucune erreur.» ●(1499) Ca 66a. [distreiff] varier a aller foruoyer. b. faziaff. ●83a. Fazyaff. g. foruoyer. ●(1576) Cath p. 10. an betholl a fazy hac a so error, tr. «tout le monde se trompe et est dans l'erreur.» ●(1647) Am.ms 625. Sus sus dilambrecq ça hep abecguy, / Frez pronnoncy à na fazy quet., tr. « Sus ! sus ! indolent, çà, sans chercher de faux-fuyants, / Clairement prononce-les et ne te trompe pas. »

    ●(1659) SCger 52b. errer, tr. «fazia.» ●(1732) GReg 401a. Vous avez fait là une faute, tr. «Fazya oc'h eus græt.»

    ●(1860) BAL 47. Allas ! emezo, fazied oump. ●(1872) DJL 13. ar c'hirri a dan var ho rouden faïet. ●(1893) IAI 50. diskuez dezan oa faziet.

    ●(1911) BUAZperrot 271. arabad fazia. ●(1942) DRAN 142. Petra oa ? A, ya ! ne fazie ket.

    (2) Manquer.

    ●(1868) FHB 187/243b. Ne ouffe ket fayout d'ar fin da vont ganthan. ●(1879) BMN 164. beza faïet a respet da eur beleg.

    (3) Faire défaut, manquer.

    ●(1964) ABRO 110. n'eo ket nerzh a fazie da Wener. ●(1974) THBI 178. ne ket arc'hant na vaio. ●(1974) GAME 9. Eur gwaz ne vaïs din.

    (4) Délinquer, commettre un délit.

    ●(1732) GReg 261b. Delinquer, tr. «Fazya. pr. fazyet.»

    (5) Faillir.

    ●(1633) Nom 207b. Argentarium dissoluere, vel cedere foro : faillir, faire banqueroute : faziaff, ober bancq, bancqueroutà.

    ●(1659) SCger 55b. faillir, tr. «fazia.»

    (6) Faziañ d'e zever : faillir à son devoir.

    ●(1877) MSA 144. Santes Anna n'e ket faziet d'he dever. Ma faziomp d'hon hini, hor leziregez a vezo cablus bras dirac Doue.

    II. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Égarer, perdre.

    ●(1790) MG 338. Ur handerhue deign e farias é argand, hac e laquas én é chonge é hoai é amesêq en doai ean lairét.

    (2) Faire se tromper (qqn).

    ●(1882) BAR 101. rag ma'z hoc'h ar virionez ha ma ne c'hellit nag en em fazia nag hor fazia. ●149. ne c'hellit (...) hor fazia. ●(18--) SAQ II 291. aliez e faziont ar re all.

    (3) Tromper.

    ●(18--) SAQ I 21. Me eo hel lavar ha me ne fazian den... in paradiso, eurus da viken.

    B. V. tr. i.

    (1) Faziañ diwar, war : se tromper sur.

    ●(1860) BAL 40. an Iliz Catolic, ne fazio biken divar ar virionez. ●197. mar em euz fazied var ar poent-se.

    (2) Faziañ war : se tromper de.

    ●(1659) SCger 24a. s'esgarer du chemin, tr. «fazia voar an hent.» ●60a. fouruoyer, tr. «fazia voar an hent.»

    ●(1911) BUAZperrot 638. en danjer da fazia var e hent.

    III. V. pron. réfl. En em faziañ.

    (1) S'égarer.

    ●(1844) DMB 4. pé kentoh, m'hum fari, tr. «ou plutôt je m'égare.»

    (2) Se tromper.

    ●(1878) EKG II 30. N'oan ket en em faziet, e Kerc'hoenner eo o doa lakeat an tan. ●(1882) BAR 101. rag ma'z hoc'h ar virionez ha ma ne c'hellit nag en em fazia nag hor fazia.

    ●(1936) PRBD 31. Hag en em fazia a ra kals tud. ●79. Aes e c'hellomp en em fazia.

    IV. Pelec'h eo bet faziet ar mañsoner : voir mañsoner.

  • faziant
    faziant

    m. –ed Délinquant.

    ●(1732) GReg 261b. Delinquant, qui a commis quelque faute, tr. «fazyant. p. fazyanted.»

  • fazienn
    fazienn

    f. –où Faute.

    ●(1910) MBJL 117. em eus ar greden en nije pardonet ar Pab sort fazien.

  • fazier
    fazier

    m. –ion Délinquant.

    ●(1732) GReg 261b. Delinquant, qui a commis quelque faute, tr. «Fazyer. p. fazyéryen.»

    ●(1927) GERI.Ern 149. fazier, tr. «délinquant.»

  • fazierezh
    fazierezh

    m. Tromperie, illusion.

    ●(1927) GERI.Ern 149. fazierez m., tr. «tromperie, illusion.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...