Devri

Recherche 'fa...' : 502 mots trouvés

Page 9 : de farsadenn (401) à fasil (450) :
  • farsadenn
    farsadenn

    f. –où

    (1) Farce, sketch.

    ●(1947) BIKA (couv.). Farsadennou Jakez Krohen ha Gwilhou vihan. ●(1955) STBJ 109. N'eo ket eun tamm farsadenn bennak emedent o vont da zisplega deomp, met eur gwir bez-c'hoari.

    (2) Farce, plaisanterie.

  • farsal
    farsal

    v. intr.

    (1) Plaisanter.

    ●(1612) Cnf [p. 78 f°39v°]. ouz farczal ha dré ioausdet.

    ●(1659) SCger 67b. iaser, tr. «farçal.» ●100b. railler, tr. «farsal.» ●en raillant, tr. «en vr farsal.» ●148a. farçal, tr. «se moquer.» ●(1710) IN I 136. pe evit farçal, pe aratoz-mat. ●137. un den (…) a lavaro din ur goms bennâc evit farçal, ha me o quemeret an dra-se a-zevri. ●(1744) L'Arm 160a. Folatrer, tr. «Bourdale.» ●288b. Plaisanter, tr. «Farçale.» ●(1732) GReg 823b. En riant, pour rire, tr. «evit farsal.» ●(1766) MM 60. te chuyé farzzal a zoaré, tr. «Tu savais, toi, plaisanter.» ●1376. ne do quet e gont da farzzal, tr. «son idée n'était pas à la rigolade.» ●(1792) CAg 70. aveit farçale. ●135. Er mod ë lar, farçale, / Ha Jesus, hùannadalle.

    ●(1821) SST 164. er gueu eit farsal. ●(1839) BESquil 496. farçal a zivout hé devotion. ●(1839) BSI 96. farcal goudeze divar e goust. ●(1869) SAG 70. ne garient nemeur farzal var draou an Autrou-Doue. ●(1877) EKG I 74. Ehan da farsal, Per, ha kaozeomp da vad.

    ●(1924) FHAB Gouere 259. morse avat n'ez eas betek farsal gantan. ●(1934) BRUS 75. Plaisanter, tr. «farsal.»

    (2) Farsal ouzh ub. : plaisanter avec qqn.

    ●(1942) DRAN 128. Permisionidi a zo deut warno hag e farser outo.

  • farsañ
    farsañ

    v. tr. d. (cuisine) Farcir.

    ●(1499) Ca 83a. Farsaff. g. farcir. ●(c.1500) Cb 83b. Farsaff. ga. farsir / remplir.

    ●(1732) GReg 398a. Farcir, remplir de farce, assaisonner avec de la farce, tr. «Farsa. pr. farset.» ●801a. Remplir, emplir, tr. «farsa. pr. farset.»

    ●(1869) TDE.FB 389b. Farcir, v. a. Remplir de farce, de viande hachée, tr. «farsa. p. et.»

    ●(1914) DFBP 138b. farcir, tr. «Farsa.» ●(1927) GERI.Ern 148. farsa, tr. «farcir.»

  • farsellat
    farsellat

    v. intr. Plaisanter.

    ●(1929) GWAL 18/5. Edomp o vont skuiz ha war-nes riella, a lavaras Alan, en eur farsellat. ●(1972) SKVT I 81. Ha, gwir vigoudenn Penn-ar-Pont ma oa, libr-a-deod, troet, peurliesañ, da farsellat diwar-benn gorregezh – korf ha spered – he «feizant dit teir bouloutenn».

  • farser
    farser

    m. –ion

    (1) Farceur.

    ●(1659) SCger 55a. facetieux, tr. «farcer.» ●(1732) GReg 107b. Bouffon, qui plaisante, tr. «Farcer. p. farcéryen.»

    ●(1877) EKG I 221. C'hui a zo farserien. ●(18--) SAQ II 271. Ar re 'zo farserien d'ho zro a lavar : (...).

    ●(1902) PIGO I 157. C'houi, emei, a zo eur farser ac'hanoc'h. ●(1931) GUBI 26. er farsour a géré.

    (2) Bouffon, bateleur, qui joue des farces.

    ●(1659) SCger 16a. boufon, tr. «farcer.» ●30b. conteur diseur de conte, tr. «farcer.» ●(c.1718) CHal.ms i. bouffon, tr. «furluquin, farçour, farcer, bouffon.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Les basteleurs se tordent le Corps en mïlle façons, tr. «er farcerion a dro ou c'horf, a blegu' ou 'horf e mil vanier'.» ●(1732) GReg 398a. Farceur, bouffon, joüeur de farces, tr. «Farser. p. farséryen. Van[netois] farsour. p. yon.»

  • farserez
    farserez

    f. –ed Farceuse.

    ●(1732) GReg 107b. Bouffonne, celle qui plaisante, tr. «Farcerès. p. farceresed.»

  • farserezh .1
    farserezh .1

    m. (cuisine) Farce, ce qui sert à farcir.

    ●(c.1500) Cb 83b. [farsaff] Jtem hoc fartum / ti. g. farciement / ou repletion. b. farserez.

  • farserezh .2
    farserezh .2

    m.

    (1) Farces, plaisanteries.

    ●(1846) DGG 225. Farcerez eo a livirit. ●(1868) KMM 49. echu amzer ar farserez. ●(1882) BAR 78. ober d'hor Zalver bep seurt dismeganz ha farserez divalo. ●(1899) BSEc xxxvii 162 / KRL 27. Peurvuia ar farserez / A dro e lenverez, tr. «Les farces finissent en pleurs le plus souvent.»

    ●(1915) HBPR 165. Anez an hini goz na vije ket bet kement a farserez ganthi. ●174. tud oc'h ober farserez guisket gantho dillad iliz. ●(1935) BREI 423/2d. da gontan farserez.

    (2) (Une) farce.

    ●(1907) PERS 249. Aot. Person, c'hoant oc'h euz d'am lakad da ober eur farserez ganeoc'h ?

  • farset
    farset

    adj. Farci.

    ●(1633) Nom 59b. Porcellus troianus : porcelet farci : vn porchel bian farset.

    ●(1732) GReg 398a. Des poulets à la farce, tr. «Poñcined farcet.» ●Oison farci, tr. «Goazicq farset.»

    ●(1869) TDE.FB 389b. Poulet farci, tr. «pichon farcet.»

    ●(1968) BAHE 57/65. Tomatez farset.

  • farsilh
    farsilh

    m. (pathologie animale) Farcin.

    ●(1633) Nom 27a-b. Iumentum farciminosum : cheual farcineux : march en deues an farcill. ●264b. Phagedæna : farcin : vn seurt gouly á breïn an quicq yach, farcill.

    ●(1659) SCger 55b. farcin, tr. «farcill.» ●(1732) GReg 398a. Farcin, maladie de chevaux, & de beufs, tr. «Farcilh. ar farcilh.»

    ●(1876) TDE.BF 202b. Farsil, s. m., tr. «Farsin, maladie des chevaux.»

    ●(1914) DFBP 138b. farcin, tr. «Farsill.» ●(1927) GERI.Ern 148. farsilh m., tr. «Farcin.»

  • farsilhek
    farsilhek

    adj. Farcineux.

    ●(1732) GReg 398a. Farcineux, tr. «Farcilhecq.» ●Cheval farcineux, tr. «Marc'h farcilhecq.»

    ●(1914) DFBP 138b. farcineux, tr. «Farsillek.» ●(1927) GERI.Ern 148. farsilhek, tr. «qui a le farcin.»

  • farsite
    farsite

    m. Chose drôle.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/459. (An Ospital-Kammfroud) Farsite : n. m. – Évoque un plaisir cocasse, comme son synonyme drolite. Quelquefois les deux mots se rencontrent conjointement dans la même expression : eur farsite hag eun drolite a oa gweled ar vugale-ze gwisket gand dilhad termajiou. ●(1972) SKVT I 71. ur farsite, evel ma lavar Abeozen, e oa ar gwelout hag ar c'hlevout eus an daou vignon nevez, ken disheñvel e oant.

  • farsus
    farsus

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Drôle.

    ●(1710) IN I 305. ur guer subtil ha farçus bennâc. ●(1732) GReg 126a. Burlesque, plaisant, tr. «Farçzus.»

    ●(1857) HTB 200. eun dra farsuz. ●(1869) SAG 244. eun ure farsuz avoalc'h. ●(1878) EKG II 312. eun dra ker farsuz oa.

    ●(1925) CBOU 4/56. o selaou kanaouennou, kontadenou, rimadellou farsus gouest da zidui ar spered en eur ziskuiza ar c'horf. ●(1934) BRUS 94. Amusant, tr. «farsus.» ●(1935) BREI 390/1c. an traou a-boell hag an traou farsus.

    (2) Facétieux.

    ●(1744) L'Arm 151a. Facetieux, se, tr. «Farçuss.»

    II. Adv. Drôlement.

    ●(1925) FHAB Mae 167. gwisket farzus e goaz.

  • farz
    farz

    m. (cuisine) Fars.

    ●(1732) GReg 398a. De la farce cuite en un sac dans la marmite, pour manger avec la viande, à la mode de Léon, tr. «Fars.»

    ●(1834) SIM 180. ar c'hig hac ar farz. ●(1857) CBF 6. Ar fars a zo mad ken ha ken, tr. «Le fars est aussi bon que possible.»

    ●(1921) PGAZ 58. o renka ar c'hig-moc'h var ar farz guiniz-du. ●70. ne rea nemet pismigat ar farz : n'en doa ket a naoun.

    ●(1927) GERI.Ern 148. fars m., «Fars», mets breton, «de la farce cuite en un sac dans la marmite», Grég.»

  • farz-bleud
    farz-bleud

    m. (cuisine) Fars cuit au four.

    ●(1984) ECDR 79. Bez' e oa bet soubenn, ragôt, rost, fars bleud ha fars riz, gwin. ●153. Diwezhatoc'h a zo bet graet fars bleud, poazhet er forn en ur plad pri, pe fars riz en ur bodez. Er fars bleud e veze lakaet ur brunenn bennak, met ar fars riz, pa veze poazhet e forn ar boulañjer, evit ar pardonioù dreist-holl, a veze kalz gwelloc'h.

  • farz-boulien
    farz-boulien

    m. (cuisine) =

    ●(1984) ECDR 153. Er goañv dreist-holl, e veze graet fars boulien : bleud ha dour mesket ha lakaet en ur poch lien amaret mat, staget deus skouarn ar pod gant un neudenn ; Setu goude ar soubenn zruz, e veze debret ar fars bouilen (lire : boulien), hag en doe kemeret blaz ar c'hig, gant an tamm kig bevin pe an tamm kig sall, pe o daou, hag an dra-se a veze kavet mat. (…) Ar fars poch a veze graet e-giz ar fars boulien, nemet e veze lakaet ur vi pe zaou e-barzh, ha laezh e-lec'h dour.

  • farz-breset
    farz-breset

    m. (cuisine) Fars sucré cuit au four.

    ●(1876) TDE.BF 202b. Fars brezet ou breset est le fars que l'on sert aux festins des mariages ; on y introduit des œufs, du sucre et farois des prunes. ●(1890) MOA 263a. fars cuit dans la coquelle, comme une omelette, tr. «fars breset.»

    ●(1927) GERI.Ern 68. fars breset, tr. «pâte mêlée de sucre et d'œufs, et cuite au four.» ●148. fars-breset, tr. «[fars] avec des œufs, du sucre et parfois des prunes, auv festins de noces.»

  • farz-buan
    farz-buan

    m. (cuisine) =

    ●(1942) VALLsup 74b. Fars, sorte facile à préparer, tôt-fait, tr. «fars-buan.»

  • farz-darbod
    farz-darbod

    m.(cuisine) =

    ●(1790/94) PC I 222. Pa nel an oll caour fars d'arbot.

    ●(1857) CBF 10. Fars darbot, tr. «Fars fait dans la poèle.» ●(1868) FHB 191/278a. Evel pa reer farz d'arbot da eur babik.

  • farz-dorn
    farz-dorn

    m. (cuisine) =

    ●(1924) DIHU 161/165. (Groe) Fars dorn, fars forn, fars sah, les trois espèces de far connues à Groix.

  • farz-forn
    farz-forn

    m. (cuisine) Fars cuit au four.

    ●(1924) DIHU 161/165. (Groe) Fars dorn, fars forn, fars sah, les trois espèces de far connues à Groix. ●(1941) FHAB Mae/Mezheven 49. eur pladad fars fourn.

  • farz-gwad
    farz-gwad

    m. (cuisine) Far cuit avec le sang du cochon.

    ●(1922) FHAB Here 306. ar farz-gwad a oa o poueza war e galon. ●(1985) OUIS 242. Pour fest an hoc’h, on cuit le fars avec le sang du cochon, du lard et encore des pruneaux, c’est le fars noir ou fars gwad. ●268note. Fars gwad : far cuit avec le sang du cochon et du lard sucré.

  • farz-kellaezh
    farz-kellaezh

    m. (cuisine) Fars fait avec le colostrum. cf. kellaezh

    ●(1985) OUIS 242. Enfin, quand une vache vient de vêler, on s’empresse de la traire pour recueillir le colostrum, qui, mélangé avec du lait, de la « farine du bourg » (farine blanche) et du sucre, donne le fars kellez.

  • farz-mañch
    farz-mañch

    m. (cuisine) Fars cuit dans un sac.

    ●(1905) AGTG 47. ar farz-manch er gaoter.

  • farz-oaled
    farz-oaled

    m. (cuisine) Fars cuit à l’étouffée dans la motte.

    ●(1985) OUIS 242. le fars oaled. Composé de farine d’orge, de pommes de terre râpées, de lard et de pruneaux.

  • farz-penn
    farz-penn

    m. fam. Cerveau.

    ●(1957) BREZ février 3/1b. Tud a zo hag e sav dezo poan benn diwar an dister-dra (…) hag e krog o farz-penn da virvi.

  • farz-pillig
    farz-pillig

    m. (cuisine) =

    ●(1922) IATA 18. Eun tamm fars-pillik a zo mad.

  • farz-pitillik
    farz-pitillik

    m. (cuisine) =

    ●(1921) PGAZ 70. Eur pez pladat farz pitillik. ●71. farz pitilig.

  • farz-poch
    farz-poch

    m. (cuisine) Fars cuit dans un sac.

    ●(1984) ECDR 153. Er goañv dreist-holl, e veze graet fars boulien : bleud ha dour mesket ha lakaet en ur poch lien amaret mat, staget deus skouarn ar pod gant un neudenn ; Setu goude ar soubenn zruz, e veze debret ar fars bouilen (lire : boulien), hag en doe kemeret blaz ar c'hig, gant an tamm kig bevin pe an tamm kig sall, pe o daou, hag an dra-se a veze kavet mat. (…) Ar fars poch a veze graet e-giz ar fars boulien, nemet e veze lakaet ur vi pe zaou e-barzh, ha laezh e-lec'h dour.

  • farz-pod
    farz-pod

    m. (cuisine) Fars cuit dans un sac.

    ●(1732) GReg 398a. De la farce cuite en un sac dans la marmite, pour manger avec de la viande, à la mode de Leon, tr. «Fars, &c. fars-pod.» ●702a. Pâté en pot, de la farce, tr. «farçz-pod.»

    ●(1876) TDE.BF 75a. Celui [fars] qui à la campagne se mange en famille e nomme fars-pod. ●202b. Fars-pod est le fars au lard que l'on cuit dans la marmite. ●(1890) MOA 262b-263a. Fars cuit dans la marmite, tr. «fars pod.»

    ●(1927) GERI.Ern 148. fars-pod, tr. «fars au lard.» ●(1939) KTMT 60. gant eur sac'had fars-pod.

  • farz-riz
    farz-riz

    m. (cuisine) Gâteau de riz.

    ●(c.1894) IJB.ms I 10. Kea da glasc keuneud neuze da bozat ar fars riz.

    ●(1984) ECDR 79. Bez' e oa bet soubenn, ragôt, rost, fars bleud ha fars riz, gwin. ●153. Diwezhatoc'h a zo bet graet fars bleud, poazhet er forn en ur plad pri, pe fars riz en ur bodez. Er fars bleud e veze lakaet ur brunenn bennak, met ar fars riz, pa veze poazhet e forn ar boulañjer, evit ar pardonioù dreist-holl, a veze kalz gwelloc'h.

    ●(2005) SEBEJ 64. (Ar Yeuc'h) En rentrant à la maison, je trouvais le farz riz que Mamm avait préparé dans la bassine qui lui servait d'ordinaire pour sa pâte à crêpes. Bien doré dans le four de Per Keroullas, ce riz valait, pour nous, tous les fest an oc'h (…).

  • farz-sac'h
    farz-sac'h

    m. (cuisine) Fars cuit dans un sac.

    ●(1924) DIHU 161/165. (Groe) Fars dorn, fars forn, fars sah, les trois espèces de far connues à Groix. ●(1985) OUIS 242note. On confectionne aussi de temps en temps (…) le fars sac’h.

  • farz-uzen
    farz-uzen

    m. (cuisine) Fars fait avec le collostrum.

    ●(1926) FHAB Genver 26. Kenavo neuze d'ar farz-uzun.

  • fas
    fas

    m./f., adv. & prép. –où

    I. M./F.

    (1) Face, visage.

    ●(1499) Ca 82a. Facc. g. visaige. ●(1580) G 1119. Dyrac hon face e dyplascas / dech gant anquen ez tremenas, tr. «Devant notre face elle décéda, / Hier avec souffrance elle trépassa.» ●(1633) Nom 18b. Facies : face : fas.

    ●(1659) SCger 55a. face, tr. «facç.» ●147b. façç, tr. «face.» ●(1732) GReg 109b. Il a le visage tout bouffi, tr. «coënv a so èn e façz.» ●(1787) PT 82. Ur vlaoah é gùélét face Jésus. ●(1790) MG 283. Er Belêg e huéh tair-gùéh é henal ar face er hroaidur. ●(17--) EN 889. a dreus des fas marmous, tr. «à travers ta face de singe.» ●2815. migorn efas, tr. «le cartilage de sa face.»

    ●(1818) HJC 342. lod e flastai tauleu dorn doh i face. ●(1838) OVD 75. é face amiable. ●(1849) LLB 1890. ou fas e zou kriset. ●(1861) BSJ 11. ne mès chet distroeit me face a zoh er ré em argarhé hag e scopé doh-ein. ●14. goleit ag ur scop vil e dauleint a vêgad ar é face.

    ●(1902) PIGO I 191. e oa kizellet eur fas den.

    (2) Ober fas vat da ub. : faire bonne figure à qqn.

    ●(1902) PIGO I 197. Ouz taol, e oe gret fas vad d'ê pen-da-ben gant an otro hag e verc'h.

    (3) Reiñ fas da : faire face à.

    ●(c.1825/30) AJC 5860. neuse e conmanchomb rein fas fidel don enemÿ.

    (4) E fas : de face.

    ●(1854) MMM 113. Evit dont a benn eus an adversour, e ranqer en attaqi en ê fas ha non pas dont a drén. ●251. da vesa va adversour ha da sevel em fas. ●(1860) BAL 64. Ar pec'heur (…) a deu d'am difiout dirazon, em fass.

    (5) Façade.

    ●(1908) FHAB Mae 133. ar c'hinvi n'o deus ket bet amzer c'hoas da denvalaat he fas.

    II. Adv. A-fas : en face.

    ●(1834) SIM 200. Mar deus unan benac na ellit qet sellet a faç.

    III. Loc. prép. A-fas da : en face de.

    ●(1872) ROU 99b. Être vis-àvis, tr. «beza a fass da.» ●108a. Vis-à-vis, tr. «a fass da.» ●(1880) SAB 91. Peur e tigoezin-me a vel, a fass d'am Doue. ●(1896) LZBt Meurzh 26. Mont a re a fas d'an dorfetourien.

    ●(1961) BAHE 27/11. evit ma chomfe a-fas d'an dud. ●(1973) KOBL 185. (Plougerne) a-fas da di François-Marie ar Gouarner.

    ►[form. comb.]

    S3m a-fas dezhañ

    ●(1854) MMM 103. A faç desân e velas adarre Jesus.

    IV.

    (1) Reiñ fas da : tenir tête.

    ●(1825-1830) AJC 5860 (Go) J. Conan. Neuse e commanchomb rein fas fidel don enemÿ, tr. «Alors nous commençâmes à tenir tête sérieusement à l'ennemi.»

    (2) Kavout fas koad : avoir mauvais accueil.

    ●(1936) IVGA 111 (Ki) Y. Drezen. Bet e oa e Paris, er Bureviou, ha kavet en doa fas koad. ●(1955) LLMM 50/61 (Ki) A. Heusaff. «Kavet em eus fas koad» : ne oa den er gêr. ●(1976) KOYO 8 (Ki) Y. Gwilhamot. Ken sioul e-giz ma oa an traoù e oa eñ kroget da soñjal en doa kavet fas-koad.

    (3) Ober fasoù koad ouzh ub. : donner un mlauvais accueil à qqun.

    ●(1932) BRTG 10 (G) J. M. Héneu. kaer e vezè obér faseu koed dohti.

    (4) Ober fasoù du ouzh ub. : mal recevoir qqun.

    ●(1914) DIHU 108/87 (G) Tujen er Halvé. kaer e vezé gobér faseu du dohti.

    (5) Kaour dir war e fas : voir dir.

    (6) Bezañ fas rous ouzh ub. : voir rous.

  • fas-ha-fas
    fas-ha-fas

    adv. Face à face.

    ●(1821) SST 55. E huelet Doué face a face. ●(1880) SAB 276. mar teufe Doue d'en em rei da velet dezo scler, fass a fass.

    ●(1900) MSJO 129. n'eo ket en eur mellezour, mes fas a fas ha dizolo. ●(1907) PERS 221. Gwelet a raimp Doue... da vad... evel m'e ma, fas ha fas.

  • fas-loar
    fas-loar

    f. Personne qui a de grosses joues.

    ●(1732) GReg 545a. Jouflu, uë, qui a des grosses jouës, par metaph., tr. «façz-loar.»

  • fas-ouzh-fas
    fas-ouzh-fas

    adv. Face à face.

    ●(1727) HB 222. de velet faç-ouc'h-faç. ●(1732) GReg 440b. Front-à-front, tête-à-tête, tr. «façz-ouc'h-façz.»

    ●(1829) CNG 69. Gùélet Doué face-oh-face. ●(1879) GDI 6. hum ziscoein faç-oh-faç d'er ré dannet.

  • fasad
    fasad

    m./f. –où

    (1) Gifle, soufflet.

    ●(1659) SCger 112b. souflet, tr. «facçat.» ●147b. facçat, tr. «souflet.» ●(1688) MD II 14. taolliou treit ha fassadou. ●(1732) GReg 879a. Souflet, coup de la main étendue sur la joüe, tr. «Van[netois] façzad. p. éü.» ●(1744) L'Arm 363b. Soufflet (…) Coup, tr. «Façatt.. adeu.» ●(1790) MG 134. un dihue pé tair façad ou desquai d'em respettein. ●139. rein e rér dehai ur façad pé dihue. ●(1792) HS 136. ur fassat dehou dérac enn ol.

    ●(1854) GBI I 338. Ur fasad d'he baotr 'n euz roët, tr. «Et donna un soufflet à son valet.» ●(1857) LVH 183. façadeu anjulius. ●(1878) BAY 13. ur fasad, tr. «un coup à la face.»

    ●(1906) BOBL 26 mai 88/3a. Eur c'houlbad fasadou e tapaz. ●(1922) KAAG 57. d'ar c'hristen iaouank, eur fasadik.

    (2) Reiñ, distagañ, kas ur fasad da, ouzh ub. : donner une gifle, un soufflet à qqn.

    ●(1732) GReg 879a-b. Donner un souflet, tr. «distaga ur façzad dioud ur re-bennac.» ●(1790) MG 135. ne reoh quet-hui dehai façadeu, hanhueu vil ?

    ●(1818) HJC 60. reign ur façade doh ar en tü deheu. ●(1854) GBI I 338. Ur fasad d'he baotr 'n euz roet, tr. «Et donna un soufflet à son valet.». ●(1872) ROU 103b. Souffleter, tr. «Rei fassadou da.»

    ●(1913) AVIE 311. unan ag er veùelion (...) e ra ur fasad dehou. ●(1970) GSBG 74. (Groe) eñ doa kaset ur fasad dezhañ, tr. «il lui avait administré une gifle.»

  • fasadenn
    fasadenn

    f. –où

    (1) Gifle.

    ●(1964) KTMR 7. rei ur jotadenn, eur fasadenn dezi.

    (2) (architecture) Façade.

    ●(1924) BILZbubr 37/807. e fasadenn wenn. ●(1962) BAHE 31/19. Ur prenestr a zigoras war fasadenn an Iliz. ●(1966) BAHE 50/38. fasadenn un ti, fasadenn ledan ha meurdezus ur maner kozh.

  • fasader
    fasader

    m. –ion Celui qui gifle.

    ●(1744) L'Arm 363b. Souffletteur, tr. «Façader.»

  • fasadiñ
    fasadiñ

    v. tr. d. Gifler, fa.

    ●(1744) L'Arm 363b. Souffletter, tr. «Façadein.» ●(17--) TE 431. nezè ind e stouiai ar ou deulin dirac-t'ou, hac er façadai.

    ●(1907) BSPD I 182. goude en dout groeit hi fasadein pèl amzér.

  • fasata / fasatat
    fasata / fasatat

    v. tr. d. Gifler, souffleter.

    ●(1732) GReg 879b. Soufleter, tr. «façzata. pr. façzadteët. Van[etois] façzateiñ.»

    ●(1846) BAZ 85. goude beza gret he fassata. ●(1849) GBI I 196. Dont a ra ann hostises 'n despet hi fasatan, tr. «Et l'hôtesse vient pour la souffleter.» ●Dont dirag ma daoulagad d' fasata ma fried ! tr. «souffleter ma femme sous mes yeux !» ●(1850) JAC 25. me am boa c'hoant bras da façatât aneán. ●(1872) ROU 103b. Souffleter, tr. «fassata.»

  • fasataer
    fasataer

    m. –ion Souffleteur.

    ●(1732) GReg 879b. Soufletteur, tr. «façzataër. p. yen. Van[netois] façzadour. p. yon.»

  • fasataet
    fasataet

    adj. Giflé.

    ●(1880) SAB 216. goapeed, fassated, roed javedadou deza. ●(1884) MCJ 236. just erhoalh fâçateit ha vilipandet.

  • fasatat
    fasatat

    voir fasata

  • fased
    fased

    m. Titre d'un livre : (gracieux, plaisant).

    ●(1499) Ca 82a. Facet. idem cest vng libure.

  • fasek
    fasek

    adj. Qui a une grande face.

    ●(1890) MOA 258a. Qui a une grande face, tr. «fasek, ou fasok.»

    ●(1919) DBFVsup 22a. fasek, adj., tr. «joufflu.»

  • fasell-maen
    fasell-maen

    m. Poteau de barrière.

    ●(1960) EVBF I 333. Le poteau de la barrière (…) fasellmin, Ploubezre, Plounévez-M[oédec].

  • faset
    faset

    adj. [suivi d'un adj.] Qui a une figure (belle, etc.).

    ●(1884) LZBt Meurzh 49. Faset fall awalc'h eo da ze.

  • fasil
    fasil

    adj.

    (1) Attr. Facile.

    ●(1612) Cnf 2a. Rac se an leffric-man so commun, ha facil adrecz, eguit repariff an fautou.

    ●(1659) SCger 55b. facile, tr. «facil.»

    ●(1895) GMB 231. pet[it] tréc[orois] fasil e c'est évident, fasil e d'it, id. abréviation de fasil e d'it koñpren cela t'est facile à comprendre, qui se dit aussi.

    (2) Adv. Sans doute.

    ●(1854) MMM 100. Ferdinand, facil an nebeuta coupabl dirac Doué. ●107. Yudal a ra, facil, abalamour m'en doa collet qement a occasionou da vesa salvet.

    ●(1909) BROU 238. (Eusa) Sans doute, tr. «Fásil Se dit aussi en Haut-Léon. on dit généralement : ia fasil ; nan fasil.» ●(1959) BRUD 7/18. En «ave Maria gratia plena» fasil ! ●28. Kavoud a ree dezo, fasil... ●(1984) HYZH 154-155/86. fasil : emichañs. Ar moged ne blije ket dezho, fasil. ●(1994) BRRI 106. Ul langon bennak fasil… ●(1995) BRYV I 13. (Milizag) Fasil, abretoh da zikour anezi evid sevel ar re all.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...