Devri

Recherche 'fa...' : 502 mots trouvés

Page 4 : de fallout (151) à falsvarchadenn (200) :
  • fallout
    fallout

    voir fellout

  • fallskouer
    fallskouer

    f. –ioù

    (1) Mauvais exemple.

    ●(1854) PSA I 294. ne gavamb nameit fal scùir aveid omb. ●(1856) GRD 294. Er fal scùir en dès collet mui a ineanneu (…). er fal scùirieu en dès reit t'ein. ●336. dré hou coal-imurieu ha fal scùirieu.

    (2) Reiñ fallskouer da : donner le mauvais exemple à.

    ●(1922) BUPU 8. rei fal skuir d'en nésan.

    (3) Fallskouer eo da : c'est un mauvais exemple pour.

    ●(1931) DIHU 245/356. Fal skuér é er lévr-sé d'er skriùagnerion iouank, kerkoulz aveit er huiad èl aveit er guerzeu.

  • fallvarch
    fallvarch

    m. –où

    (1) Bronchement.

    ●(1744) L'Arm 38b. Bronchement, tr. «Fal-varche.. eu. m.»

    (2) Ober ur fallvarch : se faire une entorse.

    ●(1744) L'Arm 136a. Prendre une entorese, tr. «Gobér ur fal varche.»

    (3) Fallvarch bei : bévue.

    ●(1744) L'Arm 30a. Bévuë, tr. «Falvarche bèye.»

  • fallvarchet
    fallvarchet

    adj. = (?).

    ●(1964) BAHE 40/44. Honnezh 'oa re vihan hag abof ha gouerouz ha fallvarchet war ar marc'had.

  • fallvarchiñ
    fallvarchiñ

    v. intr. Broncher, faire un faux pas.

    ●(1744) L'Arm 38b. Broncher, tr. «Fal-varchein.»

  • fallveg
    fallveg

    m. –où Mauvaise langue.

    ●(1922) EOVD 233. er fal végeu e vrudou é ma faus dévosion hag ardeu e zou genoh.

  • fallvevañ
    fallvevañ

    v. intr. Vivre dans le mal.

    ●(1790) MG 30. péré en devou fal vihuét.

    ●(1856) GRD 260. un dén péhani en dès bet ur marhue santel, goudé en dout fal vihuet.

    ●(1904) DBFV 77a. fal-viùein, tr. «vivre mal.»

  • fallvin
    fallvin

    m. = (?) Bouderie (?).

    ●(1856) GRD 90. en distérran fal-vin, ur gonz, un tamig disprisance ou laca de guemér imur ha de chiffein.

  • fallvinet
    fallvinet

    adj. Qui a mauvaise mine.

    ●(1904) DBFV 77a. fal-vinet, tr. «qui a mauvaise mine.»

  • fallvlaz
    fallvlaz

    m. Mauvaise odeur.

    ●(1856) GRD 51-52. er fal vlas e za ag er béieu. ●(1867) BSSo 7. én ur bassefos tihouel ha carguet a fal vlas.

    ●(1904) DBFV 77a. fal-vlaz, tr. «mauvaise odeur.»

  • fallvlaziñ
    fallvlaziñ

    v. intr. Puer.

    ●(1744) L'Arm 313b. Puer, tr. «Fal-vlazein.»

    ●(1856) VNA 146. puer, tr. «fal vlazein.» ●(1896) HIS 120. falvlazein e hra ; be zou puar dé m'en dé marú !

    ●(1904) DBFV 77a. falvazein, tr. «sentir mauvais, puer.» ●(1934) BRUS 77. Puer, tr. «falvlazein.»

  • fallvourrañ
    fallvourrañ

    v. intr. Se déplaire.

    ●(1919) DBFVsup 22a. falvourein, v. n., tr. «se déplaire.»

  • fallvrud
    fallvrud

    m. Mauvaise réputation.

    ●(1856) GRD 88. Mar cass er bed fal vrud ar hou ç'inour.

  • fallvrudet
    fallvrudet

    adj. Mal famée.

    ●(1929) MKRN 161. iaouankiz fall vrudet, tr. «jeunesse ma famée.»

  • fallvuhez
    fallvuhez

    f. Mauvaise vie.

    ●(17--) TE 464. hem chongeal a obér pénigèn ag ou fal vuhé.

    ●(1856) GRD 294. dré é fal vuhé.

    ●(1922) EOVD 34. er voéz a fal vuhé. ●(1928) DIHU 203/73. Punein ur fal vuhé, tr. «mener mauvaise vie.»

  • fallwerzh
    fallwerzh

    f. Mévente.

    ●(1744) L'Arm 457a. Mévente, tr. «Fal uærh. f.»

    ●(1934) BRUS 285. Une mévente, tr. «ur fal-uerh.»

  • fallwerzhañ / fallwerzhiñ
    fallwerzhañ / fallwerzhiñ

    v. tr. d. Mévendre.

    ●(1744) L'Arm 457a. Mévendre, tr. «Fal uærhein.»

  • fallwerzhiñ
    fallwerzhiñ

    voir fallwerzhañ

  • fallzesevel
    fallzesevel

    v. intr. Mal éduquer, mal élever.

    ●(1790) MG 134. chetu just er péh e hanhuan fal zessàuein bugalé.

  • falouk
    falouk

    m. –où (marine) Felouque.

    ●(1931) VALL 298a. Felouque, tr. «falouk m. pl. ou.»

  • fals
    fals

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) [devant un subst. ; mut. adouc. part. b/v, m/v.] Faux.

    ●(14--) Jer A.70. Byhan soynget eu guenez sur / Da dygarez fals lazr paryur, tr. « Tu as peu réfléchi, sûrement, / A ton excuse, voleur faux (et) parjure » ●(1499) Ca 82b. Fals. g. faux. ●(1633) Nom 201a. Moneta adulterina, improba : monnoye contrefaite, de mauuais alloy, fausse piece d'or ou d'argent : mouneïz countreffettet, á fals poües, vn pez archant pe aour faus.

    ●(1659) SCger 147b. fals, tr. «faux.» ●(1732) GReg 400a. Fals vælecq. p. fals væleyen. ●Fals vreuzr. p. fals vreudeur. ●Fals Vanac'h. p. fals venec'h.

    ●(1866) FHB 87/274a. fals vignonet. ●(18--) SAQ I 303. danjerou a berz ar falz vignouned.

    ●(1935) ADBr xlii 3&4/412. Tehet diouh o fals veleyen.

    (2) Bezañ fals ouzh ub. : être infidèle à qqn.

    ●(1557) B I 48. Besaff ouzich fals eualse / A ue termen fall, dre ma le, / Da nep re hac amdereat, tr. «Vous être infidèle, dans ces conditions, serait, sur ma parole, une mauvaise action, et une inconvenance de la part de chacun.»

    II. Adv. Ez fals : faussement.

    ●(1499) Ca 82b. g. faussement. b. ez fals.

  • falsañ / falsiñ
    falsañ / falsiñ

    v. tr. d.

    (1) Fausser.

    ●(c.1500) Cb 83a. [fals] g. fausser. b. falsaff.

    ●(1732) GReg 400b. Fausser, violer, rompre, tr. «Falsa. pr. falset.» ●(17--) TE 325. er gurionnéeu sacrét, eit mirèt ne vehènt corromplét ha falsét.

    ●(1869) TDE.FB 391b. Faussaire, tr. «Nep en deuz falset skrijou.»

    (2) Falsifier.

    ●(1744) L'Arm 152b. Falsifier, tr. «Falsein.»

    ●(1914) DFBP 138a. falsifier, tr. «Falsa.»

  • falsdoue
    falsdoue

    m. –où (religion) Idole.

    ●(1911) BUAZperrot 130. Templ ar fals-doue Jupiter. ●(1941) SAV 19/12. lidou ar falsdoueou.

  • falsentez
    falsentez

    f. –ioù

    (1) Fausseté.

    ●(1499) Ca 82b. [fals] Jtem hec falsitas / tis. g. faussete. b. falsentez. ●(c.1500) Cb 83a-b. [fals] Jtem hec superstitio / onis. ga. faulsete / dampnabilite / mauluaistie. b. falsentez. ●(1575) M 1494. hent falsentez, tr. «la voie de la fausseté.» ●(1612) Cnf 47b. an holl domaig (…) graet dezaff dré ho falsentez. ●51b. Ne couuocti madou hentez, / Eguit ho cafout dré falsentez.

    ●(1659) SCger 56a. fausseté, tr. «falsentez.» ●(1732) GReg 400b. Fausseté, chose fausse, tr. «Falséntez. p. falsèntezou.»

    ●(1834) SIM 202. ar falsentes cassaüs. ●(1854) MMM 349. Graç Doué a ro deomp da anaout ar falsentes, ar goullo, an neant eus a vadou ar bed.

    (2) Testeniañ falsentez : porter faux témoignage.

    ●(1732) GReg 910a. Porter faux témoignage, tr. «testenya falséntez.»

  • falser
    falser

    m. –ion Faussaire, falsificateur.

    ●(1732) GReg 215a. Corrupteur qui falsifie, tr. «Falser. p. falséryen.» ●396a. Falsificateur, celui qui falsifie des écritures, des drogues &c., tr. «Falsér. p. falséryen. Van[netois] falsour. p. yon.» ●(1744) L'Arm 152b. Falsificateur, tr. «Falsérr ou falsourr.. falserion. m.» ●154a. Faussaire, tr. «Falsérr.»

    ●(1834) APD 74. ar falserien pere a ra sinou faus, billejou ha titrou faus.

    ●(1914) DFBP 138a. falsificateur, tr. «Falser.» ●139b. faussaire, tr. «Falser.» ●(1934) BRUS 304. Un faussaire, tr. «ur falsour –erion.» ●(1948) LLMM 10/342. Dastumer Barzhaz Breizh ne oa ket ur falser.

  • falserez
    falserez

    f. –ed Femme faussaire.

    ●(1732) GReg 215b. Corruptrice, tr. «falserès. p. ed.»

  • falsholener
    falsholener

    m. –ion Faux-saunier.

    ●(1732) GReg 848a. Faux-saunier, qui debite du sel en fraude, tr. «Fals-holenner. p. fals-holénneryen.»

    ●(1986) PTGN 22. meur a falz-hoalener.

  • falsidigezh
    falsidigezh

    f. –ioù

    (1) Falsification.

    ●(c.1500) Cb 83a. [fals] g. falsification. b. falsidiguez.

    ●(1732) GReg 215b. Corruption, falsification, tr. «Falsidiguez.» ●396a. Falsification, tr. «Falsidiguez.» ●(1744) L'Arm 400b. Falsification, tr. «Falsédiguiah.. eu. m.»

    ●(1914) DFBP 138a. falsification, tr. «Falsidigez.»

    (2) Corruption.

    ●(1842) TDE.FCB 126a. Corruption, s. f. Putréfaction, tr. «Falsidigez, f.»

  • falsifiañ
    falsifiañ

    v. tr. d. Falsifier.

    ●(1612) Cnf 47b. Falsifiaff contradou (…) an ré à falsify an cõtradou.

  • falsiñ
    falsiñ

    voir falsañ

  • falskredenn
    falskredenn

    f. –où (religion) Hérésie, croyance erronnée, superstition.

    ●(1557) B I 316. Gant tut dampnet dre fals credenn, tr. «pour la superstition, par des réprouvés.»

    ●(1878) EKG II 156. stak kenan ouc'h fals-kredennou ar veleien. ●(1877) BSA 244. mirit ouz ar fals credennou da boulza griziou e Breiz-Izel. ●(1877) EKG I 294. a enep an dud fall hag ar fals-kredennou. ●(1894) BUZmornik 35. Ar re a heulie ar fals kredenn-ze a reat Arianed anezho.

    ●(1904) BSAB 7. hag e lakeaz a-dammo ar fals-kredenn. ●(1906) KANngalon Mezheven 126. falz-kreden ar Jansenisted. ●(1909) MMEK 41. mevellien an diaoul n'o deuz ket gellet sila o falz-kredennou en o touez. ●(1911) BUAZperrot 152. Richard a droas kein da falz-kreden Arius. ●382. da zispenn ar falz kredennou. ●(1929) MANO 68. beza trec'h d'ar fals-kredennou a jome c'hoaz er vro.

  • falskredenner
    falskredenner

    m. –ion Schismatique.

    ●(1869) FHB 220/82b-83a. d'ober brezel d'ar falz kredenner Pelaj.

  • falskristen
    falskristen

    m. –ion Pseudo-chrétien.

    ●(1906) BOBL 17 mars 78/2b. eun toulladik falz-kristenien.

  • falslavar
    falslavar

    m. –ioù =

    ●(1929) MANO 114. teurel evez ouz e fals-lavariou.

  • falsle
    falsle

    m. –où Faux serment, parjure.

    ●(1732) GReg 694b. Se parjurer, faire un parjure, tr. «ober ur fals le.» ●861b. Faux serment, tr. «fals le. p. fals leou.»

  • falsprezeg
    falsprezeg

    v. tr. d. Calomnier.

    ●(18--) SAQ II 129. an den (…) hag en doa falz prezeget ac'hanon.

    ►absol.

    ●(18--) SAQ II 14. Lazit, krougit, falz prezegit…

  • falsprezegerezh
    falsprezegerezh

    m. Calomnie, action de calomnier.

    ●(18--) SAQ II 98. an drouk-prezegerez, – ar falz-prezegerez, an drouk-sounjou.

  • falstamallerezh
    falstamallerezh

    m. Calomnie.

    ●(1931) VALL 92a. Calomnie, tr. «fals-tamallerez m.»

  • falstamallus
    falstamallus

    adj. Calomnieux.

    ●(1927) GERI.Ern 147. fals-tamallus, tr. «calomnieux.» ●(1931) VALL 92a. Calomnieux, tr. «fals-tamallus.»

  • falstest
    falstest

    m. –où Faux témoin.

    (1)

    ●(1659) SCger 114a. suborner de faux tesmoins, tr. «fabrica falstestou.»

    ●(18--) SAQ II 98. Ar falz-test eo an hini 'rent testeni faoz dirag ar barner.

    (2) (Blason populaire) Falstestoù Plougouskant : faux-témoins de Plougrescant.

    ●(2005) HYZH 244/39. Falstestoù Plougouskant.

  • falstesteni
    falstesteni

    m. Faux témoignage.

    ●(14--) N 1658. oz doen fals testeny, tr. «portant un faux témoignage.» ●(1612) Cnf 17b-18a. Brassoch pechet eo doguen fals testeny è iusticc eguit en lech aral.

    ●(1710) IN I 385. chom hep rei fals-testeni e justiç. ●(1732) GReg 910a. Porter faux témoignage, tr. «Douguen fals testeny.»

    ●(1846) DGG 239. Ne leverot quet fals-testeni enep ho nessa. ●Noazout d'hon nessa dre fals testeni. ●(18--) SAQ II 98. Da genta : ar falz-testeni.

  • falstesteniañ
    falstesteniañ

    v. Porter faux témoignage.

    ●(1732) GReg 910a. Porter faux témoignage, tr. «fals-testenya. pr. et.»

  • falstesteniekaat
    falstesteniekaat

    v. Porter faux témoignage.

    ●(1732) GReg 910a. Porter faux témoignage, tr. «fals-testenyecqât. pr. et.»

  • falstouer
    falstouer

    m. –ion Parjure.

    ●(1931) VALL 532a. Parjure, tr. «fals-touer.»

  • falstouiñ
    falstouiñ

    v. intr. Se parjurer.

    ●(1732) GReg 694b. Se parjurer, faire un parjure, tr. «alias. fals-toëa. pr. fals-toëet.»

  • falsus
    falsus

    adj. Calomnieux.

    ●(1927) GERI.Ern 147. falsus, tr. «calomnieux.»

  • falsvadelezh
    falsvadelezh

    f. Complaisance.

    ●(1732) GReg 187b. Fausse complaisance, tr. «Fals-madélez. p. fals-madelézyou.»

  • falsvanac'h
    falsvanac'h

    m. falsvenec'h = (?).

    ●(1931) DIHU 239/268. Emen éh oé béeiet er falsvenah.

  • falsvarch
    falsvarch

    m. –où

    (1) Faux pas.

    ●(1744) L'Arm 270b. Pas (...) Faux, tr. «Falh-varche.. cheu.»

    (2) Entorse.

    ●(1876) TDE.BF 201a. Fals-varch, s. m., tr. «Entorse aux pieds.»

  • falsvarchadenn
    falsvarchadenn

    f. –où

    I. Faux pas.

    ●(1732) GReg 699a. Un faux pas, tr. «Ur fals-varchadenn. p. fals-varchadennou.» ●Faire un faux pas, tr. «ober ur fals-varchadenn.»

    ●(1869) TDE.FB 657a. Un faux pas, tr. «Eur fals varchadenn.» ●(1876) TDE.BF 201a. Fals-varchadenn, s. f., tr. «Faux pas.»

    ●(1920) KZVr 366 - 07/03/20. eur fals-varchadenn, tr. «faux-pas.»

    II. (pathologie)

    (1) Entorse.

    ●(1732) GReg 109a. Les entorses se font au boulet, tr. «Ar fals-varchadennou èn em gueff ê boul an troad.» ●352a-b. Entorse, detorse, tr. «fals-varchadenn. p. fals-varchadennou.»

    ●(1876) TDE.BF 201a. Fals-varchadenn, s. f., tr. «entorse aux pieds.»

    (2) Ober ur falsvarchadenn : se faire une entorse.

    ●(1732) GReg 352b. Prendre une entorse, tr. «ober ur fals-varachadenn (lire : fals-varchadenn).»

    ●(1876) TDE.BF 201a. Ober eur fals-varchadenn, tr. «se donner une entorse.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...