Devri

Recherche 'le...' : 630 mots trouvés

Page 11 : de leve-konstitut (501) à levr-skrid (550) :
  • leve-koñstitut
    leve-koñstitut

    m. Constitut.

    ●(1732) GReg 202a. Constitut, tr. «leve-constitud.»

  • leveañ
    leveañ

    v. tr. d. Renter.

    ●(1732) GReg 804b. Renter, tr. «levea. pr. leveët.»

    ●(1876) TDE.BF 399b. Levea, v. n., tr. «Pas usité. Assigner une rente.»

    ●(1931) VALL 645b. Renter, tr. «levea.»

  • levedon
    levedon

    m. (botanique) Achillée. (?) cf. levezon (?).

    ●(1934) BRUS 263. L'achillée, tr. «el levedon, m.»

  • leveer
    leveer

    m. –ion Celui qui paie la rente.

    ●(1931) VALL 645b. celui qui paie la rente, tr. «leveer pl. ien.»

  • leveet
    leveet

    adj.

    (1) (en plt d'une maison) (?) Qui a beaucoup de terres (?).

    ●(1732) GReg 805a. Maison bien rentée, tr. «ty leveët mad.»

    (2) (en plt de qqn) Qui a une rente.

    ●(1967) BAHE 54/28. Ne oa ken keloù gant ar Roc'hardenn da lakaat he c'hrog war un den leveet bennak.

  • levemañ
    levemañ

    adv. D'ici.

    ●(1931) FHAB Ebrel 134. En em gavout a raimp levemañ en enezenn vras Borneo.

  • leven .1
    leven .1

    adj. Gai. cf. laouen

    ●(1838) CGK 19. Na velin quèn da lagad quér lem, a quèr leven.

  • leven .2
    leven .2

    s. (?) Laisser-passer (?).

    ●(1834-1840) BBZcarn I 50. me ia da rei doch hu eur leven / vit balei hardi peb tachen, tr. « Je vais vous donner une (lettre ?) / Pour marcher hardiment en tous lieux. »

  • levenedigezh
    levenedigezh

    f. Joie.

    ●(1866) FHB 99/373b. ar c'hleïer da gellaza evit diskuez al levenedigez.

    ●(1932) BSTR 33. Ober a raio o levenedigez er bed-ma.

  • levenez
    levenez

    f. –ioù

    (1) Joie.

    ●(1505) Vc 21. Meulody louenez dudy, tr. «Louange, joie, agrément.» ●(1530) Pm 31. Maz pat bizhuiquen leuenez, tr. «Où dure à jamais la joie.» ●(1575) M 2133. Feunten à leuenez, tr. «La fontaine de joie.»

    ●(1659) SCger 70b. ioie, tr. «leuenez.» ●156a. levenez, tr. «ioye.» ●(c.1680) NG 261. Guet joy ha leuine. ●1070. Men bezou leuené. ●(1732) GReg 543a. Joie, tr. «levenez. Van[netois] lehuine.» ●574a. Liesse joïe, tr. «Levenez. Van[netois] leüene. lehuine.» ●(1744) L'Arm 10a. Alégresse, tr. «Léuéné ou léhuiné. m.» ●206b. Joïe, tr. «Léhuiné.. éyeu. m.»

    ●(1849) LLB 142-144. El labourer (…) / e viw él leuiné. ●763. ur han a leuéné. ●1037. é kreiz ou leuéné. ●(1868) FHB 165/72b. daelou a levenez, briaterez. ●(1879) MGZ 179. boutin el levenez hag en euruzded ebarz en env.

    ●(1903) MBJJ 58. e santan c'hoaz eul levenez vras em c'hreiz. ●318. Bras dispar e oa al levenez. ●(1907) PERS 188. ho levenez a zirollaz. ●(1911) BUAZperrot 392. daou-hantera al levenez. ●(1912) FHAB Genver 3. eur bann levenez a lakéas kalon an holl da dridal. ●(1922) EMAR 19. barret a levene. ●(1925) FHAB Du 433. Pebez levenez ha pebez briata ! ●(1939) RIBA 68. Tré ma sourè el leuiné ar ur rumad, éh arreihè en eil. ●(1944) DGBD 9. degaset din levenezioù a-leizh.

    (2) Bezañ el levenez : être dans la joie.

    ●(1906) HIVL 145. Ol er barréz e oé él léuiné. ●(1911) BUAZperrot 455. El levenez e vezi hag en estlam.

    (3) Bezañ beuzet el levenez : déborder de joie.

    ●(1915) MMED 94. beuzet en eul levenez dispar.

    (4) Tridal gant al levenez : exulter de joie.

    ●(1867) BUE 182. Pobl Sion, trid gant levenez ha kan meulodi.

    ●(1902) MBKJ 15. Dridal a ra ar galoun gant levenez.

    (5) Bleuñviñ gant al levenez : s'épanouir de joie.

    ●(1896) HIS 116. bleuein e hra é galoñ get er leúiné.

    ●(1904) DBFV 24b-25a. bleuein (get er leùiné), tr. «s'épanouir de bonheur, en parl. du cœur.» ●(1912) BUEV 5. ha bleuein e hré é galon get er leùiné é huélet er vugulion vihan deuhlinet dirak er Huerhiéz Mam de Zoué. ●10. En dé-sé kaloneu en ol e vleué get er leùiné.

    (6) Ober levenez : se réjouir.

    ●(1650) Nlou 87. gret pep den leuenez, tr. «que chaque homme se réjouisse.»

    (7) Ober levenez da ub. : faire joie à qqn.

    ●(1650) Nlou 346. Greomp leuenez bemdeiz dezy, tr. «faisons lui joie chaque jour.»

    (8) Paradis.

    ●(1575) M 78. do ren dan leuenez, tr. «pour les conduire à la joie.»

    (9) Ober levenez gant ub. : se réjouir avec qqn.

    ●(1913) AVIE 9. Hé amizion hag hé hérent e gleuas laret en doé en Eutru Doé diskoeit é vadeleh truhéus én hé hevér hag ind e hré leùiné geti.

    (10) E barr al levenez : au comble de la joie.

    ●(1870) FHB 306/353b. an Allmanet a ia dre'n hentchou-ze a c'hruzuil a zo e bar ho levenez.

    (11) Skuilhañ levenez : dispenser, verser de la joie.

    ●(1916) KANNlandunvez 62/449. Skuillit levenez en dro deoc’h.

    (12) (religion) Seizh levenez sant Jozef : les sept allégresses de saint Joseph.

    ●(1900) MSJO 51. en enor da seis glac’har ha seis levenes sant Joseph.

    (13) (religion) Pemzek levenez Maria : les quinze joies de Marie.

    ●(1530) Pm (Pemzec leuenez) titre (p. 64 édit. R. Hemon). pemzec leuenez maria, tr. « Les quinze joies de Marie ».

  • levenezus
    levenezus

    adj. Joyeux.

    ●(1744) L'Arm 206b. Joïeux, tr. «Léhuénuss.»

  • levenn
    levenn

    f. =

    ●(1974) SKVT III 111. gant he levenn-draoñ e voulouz du.

  • leveour
    leveour

    m. –ion (droit) Rentier.

    ●(1847) MDM 302. guerza an douarou-ze, evit ober leveourien nevez. ●(1854) MMM 35. Eul leveour en d'eus fermerien evit lacat he zouarou da dalvout. ●(1883) MIL 91. d'an trede al leveourien, d'ar pevare ar fermourien.

    ●(1931) VALL 645b. Rentier, tr. «leveour.»

  • Leverin
    Leverin

    hydronyme Al Leverin : Le Lévérin (affluent du Ninian).

    ●(1942) ARVR 98. ar Mene a rann an Oud hag hec’h adstêrioù al Lier, an Ninian, al Leverin hag an Ivel.

  • leveüs
    leveüs

    adj. Qui apporte une (bonne) rente.

    ●(1931) VALL 645b. qui apporte une (bonne) rente, tr. «leveüs.»

  • levezon
    levezon

    f.

    (1) Ascendant, dessus, avantage, supériorité.

    ●(1732) GReg 55a. Ascendant, le dessus, supériorité sur un autre, sur son ennemi, tr. «Levéson.» ●63a. Avantage, degré d'élevation, tr. «Levêsonn.» ●328b. Elevation, avantage, tr. «Levésonn.»

    ●(1872) ROU 75b. Autorité, tr. «levezon.» ●(1890) MOA 124a. Ascendant, tr. «levezon.»

    ●(1925) FHAB Genver 5. An emgleo dre gannad etre ar Frans hag an Ilis a zo, evit hor bro eun herrez a beoc'h, eur benveg a levezon. ●(1925) FHAB Mae 189. o veza m'eman ar feiz o semplaat, o laoskat, o koll eus he levezon.

    (2) Kaout al levezon war ub. : avoir l'avantage sur qqn.

    ●(1732) GReg 278b. Avoir le dessus, l'avantage sur son ennemi, tr. «cahout al levésoun var e adversour.»

    ●(1872) GAM 68. Guir eo en doa eun nebeud levezoun, var ar re all. ●(1872) ROU 75b. Vous avez cet avantage sur moi, tr. «eno oc'h euz al levezon varnon. Levezon veut dire aussi, ascendant.» ●(1880) SAB 166. var ar meen-ze e savin va Iliz, ha doriou an ifern, galloudezou an ifern, – n'o devezo levezon ebed varni.

    (3) Kemer al levezon : prendre l'avantage, le dessus.

    ●(1732) GReg 278b. Prendre le dessus, la première place, tr. «coumeret al levésoun.»

    (4) Kaout al levezon war ub. : avoir l'avantage sur qqn.

    ●(1890) MOA 131b. Vous avez cet avantage sur moi, tr. «eno oc'h euz al levezon var-n-oun.»

    (5) Kaout levezon war ub. : avoir de l'influence sur qqn.

    ●(1938) WDAP 2/107. Daoust hag ar gwall-zarvoud a oa en em gavet gant ar paotr yaouank-se n'en devoa ket bet eun tamm levezon bennak war spered va va mamm (…) ?

    (6) =

    ●(1880) SAB 78. levezon prins an ifern.

    (7) (dans la langue des couvreurs) Empiètement, enchevauchure, imbrication.

    ●(1964) ABRO 40. Neuze a (lire : e) rankis goleiñ va zi gant reñkennadoù pleñch lakaet war-zinaoñ hag, evit ma ne chomje skoach ebet etrezo, e rois dezho, an eil war eben, un nebeud levezon, evel ma lavar an doerien vein-c'hlas.

  • levezonañ
    levezonañ

    v. tr. d. Influencer.

    ●(1959) BAHE 19/20. levezonañ red an darvoudoù.

  • levezonus
    levezonus

    adj. Influent.

    ●(1931) VALL 389a. Influent, tr. «levezonus.»

  • Levi
    Levi

    n. pr. Lévi.

    ●(1499) Ca 125a. Leui propre nom.

  • leviadur
    leviadur

    m.

    (1) Pilotage.

    ●(1931) VALL 560a. Pilotage, tr. «leviadur m.»

    (2) Direction, action de diriger.

    ●(1931) VALL 220b. Direction, tr. «leviadur m.» ●340b. Gouvernement, tr. «leviadur m.»

  • levial
    levial

    voir leviañ

  • leviañ / leviat / levial
    leviañ / leviat / levial

    v. tr. d.

    (1) (marine) Gouverner.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 289). leuyaff, gouverner. ●(1499) Ca 125a. Leuyaff. vide in gouuarn cest tout vng.

    ●(1659) SCger 156b. leuiat, tr. «gouuerner le nauire.» ●(1732) GReg 585a-b. Louvier, ou louvoër, courir plusieurs bordées, aïant le vent contraire, tr. «Lévya. pr. lévyet. Van[netois] lévyeiñ. lévyat.» lévya veut dire aussi mener un bateau avec une seule rame qu'on place à la poupe du bateau : & celui qui le mene ainsi, s'appelle, Lévyer. ●(1744) L'Arm 175b. Gouverner un vaisseau avec le gouvernail, tr. «Leuïatt.» ●(1752) PEll 532. Lewia, tr. «Gouverner un navire, en qualité de pilote. M. Roussel écrivoit levyeal, piloter, faire la fonction de pilote.»

    ●(1978) BZNZ 32. (Lilia-Plougernev) evit lembiat ar vag, evit he gouarn. Ni a rea lembiat diouzh an dra-se. ●(1987) GOEM 138. La navigation à la voile impose de louvoyer, lonveat ; il faut tirer des bords, tenna bourchadou. A chaque virement de bord, il faut faire passer les voiles de l'autre côté, lembia.

    ►absol.

    ●(17--) VO 20. Commandét oai bet quentéh d'er pilot lehuiad dréd d'er havouét.

    ●(1877) EKG I 224. kregi a reaz enn eur roenv, hag, en eur levia, ez eaz er meaz euz ar Porz-Doun.

    (2) (grammaire) Gouverner.

    ●(c. 1501) Donoet 2-6. cas absolut leuiaff ara hane, tr. « cas absolu : il gouverne et n’ » ●2-7. aleu an nominatiff ?, tr. « (Qui) gouverne le nominatif ? »

    (3) sens fig. Conduire, diriger.

    ●(1689) DOctrinal 190. hac evisent conduet ha leuviet gant Doué en ur quarter, pe en hini é grasent ur profit bras evit an enéou. ●(17--) SP I 583. Mes ar bed tromplus-mâ so dies da lewian, tr. «Mais ce monde trompeur est difficile à gouverner.»

    ●(1874) POG 19. difenn ha levia hoc'h Iliz zantel katolik.

  • leviat .1
    leviat .1

    voir leviañ

  • leviat .2
    leviat .2

    v. intr. (?) Briller (?) cf. gweleviñ (?).

    ●(1866) FHB 99/373b. gueled a rez-te e creiz bolz an env ar stered o luguerni hag al Loar o leviad ken gae ha tra.

  • leviata .1
    leviata .1

    v. intr. Parcourir des lieues.

    ●(1905) KZVr Meurzh. Jezuz ha Sant Per a oa o leoiata. (d'après KBSA 116). ●(1931) VALL 426b. faire des lieues et des lieues, tr. «leoiata.»

  • leviata .2
    leviata .2

    v. tr. d. Manœuvrer.

    ●(1931) VALL 447b. Manœuvrer, tr. «leviata.»

  • levidigezh
    levidigezh

    f. Pilotage.

    ●(1752) PEll 532. Lewidighez, tr. «pilotage, gouvernement d'un navire.»

  • leviedigezh
    leviedigezh

    f. Gouvernement.

    ●(c. 1501) Donoet 5-15. ung leuiediguez, tr. « un gouvernement »

  • levier .1
    levier .1

    adj. = (?) Facile à mener, conduire, piloter (?).

    ●(1857) HTB 53-54. Eun treust hag a neui war an dour na seblant ket bean ar pez m'eo nag evit ar vent nag evit ar boez ; an hanter euz he vent a zo kuzet gant an dour, hag he boezans douget ive gant an dour, hen rent livier d'eur bugel memez.

  • levier .2
    levier .2

    m. –ion

    (1) (marine) Timonier, pilote.

    ●(1732) GReg 585a-b. lévya veut dire aussi mener un bateau avec une seule rame qu'on place à la poupe du bateau : & celui qui le mene ainsi, s'appelle, Lévyer. ●923a. Timonier, terme de mer, tr. «Lévyer. p. levyéryen.» ●(1752) PEll 532. Lewier, tr. «timonnier, celui qui manœuvre la barre du gouvernail.»

    ●(1847) FVR 307. Rohu eo, levier breton. ●(1876) TDE.BF 399b. Levier, s. m., tr. «Pilote ; pl. ien.»

    ●(1931) VALL 560a. Pilote, tr. «levier m.» ●739b. Timonier, tr. «levier.»

    (2) Conducteur, directeur, dirigeant, leader.

    ●(1931) VALL 142a. Conducteur, qui dirige, tr. «levier.» ●220a. Directeur, tr. «levier.» ●420b. Leader, tr. «levier pl. ien.»

  • levierezh
    levierezh

    m. Timonerie, pilotage.

    ●(1931) VALL 560a. Pilotage, tr. «levierez m.» ●739b. Timonerie, tr. «levierez m.»

  • leviet
    leviet

    adj. Gouverné.

    ●(c.1500) Cb 99b. [gouarn] vnde rectus / a / um. g. gouuerne. b. gouarnet / leuyet.

  • levioneg
    levioneg

    m. Geigneur.

    ●(1900) KZVr 105 - 18/02/00. (Lannuon) Levionek, eun termer, dalc'h-mad o lenva. ●(1942) VALLsup 86a. Geigneur, tr. «levionek («Kroaz ar V.», 18 c'houev. 1900).»

  • levit
    levit

    m. –ed (religion) Lévite.

    ●(1732) GReg 571a. Levite, Prêtre ou Sacrificateur Hebreu, de la tribu de Levi, tr. «Levit. p. Levited.»

    ●(1913) AVIE 36. béléan ha lévited.

  • Levitan
    Levitan

    n. pr. Léviathan.

    ●(1499) Ca 125a. Leuitan. la. hic. leuitan cest lucifer prince denfer.

  • levitenn
    levitenn

    f. –où (habillement)

    I.

    (1) Lévite, redingote.

    ●(1868) FHB 200/350b. n’em disober à reio deus graïamant é dud coz, évit gouiska frac pé liviten. ●(1872) DJL 40. Ken ra flip-flip-flap lost he liviten paour.

    ●(1909) FHAB C’hwevrer 48. eur bragou toull-bioc’h hag eul liviten frailhet. ●(1911) RIBR 35. mes gant livitennou ha lageier hir ha striz. ●(1931) VALL 633a. Redingote, tr. «levitenn f.» ●(1963) LLMM 99/264. War e lerc’h e pevarlamme Aotronez kofek gant levitennoù mezher du en-dro dezho.

    (2) Levitenn lost-pik : queue de pie.

    ●(1956) LLMM 55/13. ul livitenn lost-pik hag un tok-ribot.

    II. Kouezhañ e levitenn war e votoù : être tomber dans la misère.

    ●(1912) MELU XI 206 (T-Trevereg). A Trévérec : Kouéed e i lipen (ou i liviten, ou i blu) war i voto, tr. E. Ernault «Sa queue de pie (ou son habit, ou ses plumes) est tombée sur ses souliers; se dit de quelqu'un qui tombe dans la misère.»

  • levitenneg
    levitenneg

    m. Homme en habits de ville.

    ●(1910) FHAB Gouere 209. Eul levitennek, fô en e benn, eun tamm mad a veillen en dro d'e c'hinou hag a vardos ouz e helgez a dregerne e vouez dre ar zâl vras a bez.

  • levitennek
    levitennek

    adj. En habits de ville.

    ●(1942) VALLsup 91a. en habits de ville, tr. «levitennek.»

  • levitennet
    levitennet

    adj. Vêtu d'une lévite.

    ●(1944) EURW I 68. eun Aotrou sec'h ha treut, livitennet.

  • levitez
    levitez

    f. (habillement) Lévite, redingote.

    ●(1867) FHB 119/120a. en eur devoutonna e levitez.

  • levn
    levn

    adj. Poli, lisse, uni.

    ●(1931) VALL 428b. Lisse, tr. «levn C[ornouaille].» ●573a. Poli, tr. «levn.» ●766a. Uni, tr. «levn (et lisse en parl. du poil L[eon]).»

  • levnadur
    levnadur

    m. Polissage, lissage.

    ●(1931) VALL 573a. Poli, tr. «levnadur m.»

  • levnañ
    levnañ

    v. tr. d. Polir, lisser.

    ●(1931) VALL 428b. Lisser, tr. «levna.» ●573b. Polir, tr. «levna.»

  • levneg .1
    levneg .1

    coll. (botanique) Orties.

    ●(1974) THBI 176. strouez ha leoneg. ●(1984) EBSY 64. (Sant-Ivi) levneg, tr. «ortie.»

  • levneg .2
    levneg .2

    m. –ed (ichtyonymie) Lieu.

    ●(1732) GReg 574b. Lieu, poisson de mer, tr. «Levnecg. p. levnegued. (Cor[nouaille] Leoñnecg. p. leoñnegued. (On écrivoit. Leffnek) Louañnecg. p. louañnegued.» ●618b. Merluche, merlus, & lieux, désechez, tr. «merlus seac'h, ha levenecq seac'h.»

    ●(1850) HHO 71. Lieus, Gadus pollœchius, tr. « Leanneguet. » ●(1856) VNA 26. un Lieu, tr. «ul Leannêg.» ●(1876) TDE.BF 393b. Leanek, s. m. V[annetais], tr. «Lieu, poisson ; pl. leaneget.»

    ●(1907) VBFV.fb 60a. lieu, tr. «leañneg, m. (pl. ed).» ●(1910) FHAB Eost 243. guech eur c'hloyan, guech eul leoneg. ●(1924) BILZbubr 42/977. gantan en e vouteg diou bleisenn, eun touilh-trêz, eul levneg hag eur moulleg. ●(1934) BRUS 256. Un lieu, tr. «ul léañneg –ed.» ●(1942) DADO 8. Nebeut a dra : eur silienn, daou pe dri levneg, eul legestr hag eur vozad vilgot. ●(1950) LLMM 20/49 (île de Sein). liounog (= leonog) (leonejer), tr. « lieu. » ●(1952) LLMM 34/45. (Douarnenez) leoneg –ed : lieu (de grande taille).

  • levnegeta
    levnegeta

    v. intr. Pêcher des lieus.

    ●(1732) GReg 706b. Pêcher le lieu, tr. «Levenegueta.»

    ●(1857) CBF 116. Eat eo da levnegeta, tr. «Il est allé pêcher du lieu.»

  • levr
    levr

    m. plur. –ioù, –où adls. –eier

    I.

    A.

    (1) Livre.

    ●(14--) N 1106. Eguit pidiff Doe dereat // ha lenn leiffriou mat a grat plen, tr. « Pour prier Dieu convenablement et lire de bons livres, avec grand plaisir. » ●(1499) Ca 122b. Leffr. g. liure.

    ●(1530) J 30b (Passion). Scryuet hep gou en lefrou bras / Adeury gant ysayas, tr. « …écrite dans les Grands Livres par Isaïe. »

    ●(1576) Gk I 210. AN leur-man so bihan, ha nebeut policet, me an confès, tr. «Ce livre est petit et peu élégant, je l'avoue.» ●(1612) Cnf 20b. an leffrou arall. ●(1621) Mc 78. leurou spirituel. ●(1633) Nom 1a. Liber, codex : liure : leufr. ●Libellus ; vn livret, petit livre : vn leufric, vn leufr bihan. ●5a. Pagina, pagella, cera & ceræ : la page d'vn liure : an pagen ves an leufr. ●5a. Pluteus : vne armoire à serrer liures : vn armel da lacquat, pe da gourren leufrou.

    ●(1659) SCger 74a. vn liure, tr. «levvr, p. iou.» ●156b. levvr, tr. «liure.» ●(1732) GReg 579b. Livre, sorte de volume imprimé, ou non, tr. «Levr. p. levryou. (B[asse] Cor[nouaille] Leor. p. leoryou.) Van[netois] Levr. p. livrëu. leüér. p. leürëu.»

    ●(c.1825-1830) AJC 62. eur lerf benac digor. ●(1849) LLB 17. Te lénou me livrig. ●173. Lod e lén en ul livr. ●(1857) HTB 2. taol a re he levrou didan dreid.

    ●(1903) MBJJ xiii. Al lever-man. ●(1907) AVKA 249. Lever ar Psalmo. ●(1907) PERS 273. Eul leor a bez.

    (2) (religion) Levr ar selledoù : les saintes écritures.

    ●(1879) ERNsup 170. levr ar zellédou, les saintes Écritures (Plougonver, ce mot est connu des vieux).

    B. [parties d'un livre]

    (1) Golo, kroc'hen ul levr : couverture d'un livre.

    ●(1633) Nom 5a. enueloppoir, couuerture, tr. «an golo, golo an leufr.»

    ●(1732) GReg 933b. Couverture de livres, tr. «Golo-levr. p. goleyer-levryou. croc'hen ul levr. p. creëc'hin levryou.»

    (2) Kein ul levr : dos d'un livre.

    ●(1732) GReg 303a. Le dos d'un livre, tr. «Qéyn.»

    (3) Kof ul levr : tranche d'un livre.

    ●(1732) GReg 933b. Tranche d'un livre, tr. «Coff ul levr.»

    (4) Division d'un livre.

    ●(1824) BAM 155. Fin eus al levr quenta.

    C. par ext.

    (1) L'écrit lui-même.

    ●(1847) BDJ 231. Lenn pe zelaou zo-kên lenn dre he ratos, / Levriou lik ha gadal karghet a draou faos.

    ●(1909) FHAB Kerzu 357. ar gerent a gredfe ober brezel d'al leoriou fall. ●(1935) ANTO xii. Met kaout a reer (...) pennadou istor, aman, a-hont (...) hag a ra gantan eul levr skouerius-tre.

    (2) La matière dont parle le livre.

    ●(1911) BUAZperrot 328. nevezet ha reizet ar brevier hag al levr-offeren. ●(1915) MMED 337. kement levr igromanserez ha medisinerez en doa. ●(1935) ANTO 22. e levr-ofis gantan en e zaouarn, ha manet gant e c'henou war nao eur, o klevout kana an oferenn e zaozneg, ha nann e latin.

    (3) La langue dans laquelle est écrit le livre.

    ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 34. ne vô ket red da Vreiziz turriat al leorieïer gallek evit deski oll skianchou ar bed. ●(1929) FHAB Gwengolo 360ter. Eun eost mat a levriou brezonek.

    II. sens fig. Levr ar bed =

    ●(1926) FHAB Eost 303. Leor ar bed zo digor dirazomp. ●(1928) BFSA 76. Deski a rae Fransez alïes d'e ziskibien lenn e leor bras ar bed, kaera ha brasa hini a zo.

    III. [au plur.] par anal. Feuillet (des ruminants).

    ●(1931) VALL 302a. Feuillet (des ruminants), tr. «leoriou pl.» ●(1982) PBLS 537. (Langoned) levrioù, tr. panse des ruminants.» ●(1982) PBLS 537. (Sant-Servez-Kallag) leverioù, tr. «panse des ruminants.»

  • levr-ambrouger
    levr-ambrouger

    m. Guide (livre).

    ●(1910) MBJL 69. er Bedekr (eul levr ambrouger).

  • levr-dorn
    levr-dorn

    m. Manuel (livre).

    ●(1876) TDE.BF 399b. levr-dourn, s. m., tr. «Manuscrit.»

    ●(1913) FHAB Eost golo 3. Levrig-Dourn an Trede-Urz a zo er wask. ●(1931) VALL 448a. Manuel subs., tr. «levr(ig)-dourn m.»

  • levr-skrid
    levr-skrid

    m. Manuscrit.

    ●(1876) TDE.BF 400a. Levr-skrid, s. m., tr. «Manuscrit.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...