Devri

Recherche 'le...' : 630 mots trouvés

Page 11 : de leve-konstitut (501) à levr-skrid (550) :
  • leve-koñstitut
    leve-koñstitut

    m. Constitut.

    (1732) GReg 202a. Constitut, tr. «leve-constitud

  • leveañ
    leveañ

    v. tr. d. Renter.

    (1732) GReg 804b. Renter, tr. «levea. pr. leveët

    (1876) TDE.BF 399b. Levea, v. n., tr. «Pas usité. Assigner une rente.»

    (1931) VALL 645b. Renter, tr. «levea

  • levedon
    levedon

    m. (botanique) Achillée. (?) cf. levezon (?).

    (1934) BRUS 263. L'achillée, tr. «el levedon, m.»

  • leveer
    leveer

    m. –ion Celui qui paie la rente.

    (1931) VALL 645b. celui qui paie la rente, tr. «leveer pl. ien

  • leveet
    leveet

    adj.

    (1) (en plt d'une maison) (?) Qui a beaucoup de terres (?).

    (1732) GReg 805a. Maison bien rentée, tr. «ty leveët mad.»

    (2) (en plt de qqn) Qui a une rente.

    (1967) BAHE 54/28. Ne oa ken keloù gant ar Roc'hardenn da lakaat he c'hrog war un den leveet bennak.

  • levemañ
    levemañ

    adv. D'ici.

    (1931) FHAB Ebrel 134. En em gavout a raimp levemañ en enezenn vras Borneo.

  • leven .1
    leven .1

    adj. Gai. cf. laouen

    (1838) CGK 19. Na velin quèn da lagad quér lem, a quèr leven.

  • leven .2
    leven .2

    s. (?) Laisser-passer (?).

    (1834-1840) BBZcarn I 50. me ia da rei doch hu eur leven / vit balei hardi peb tachen, tr. « Je vais vous donner une (lettre ?) / Pour marcher hardiment en tous lieux. »

  • levenedigezh
    levenedigezh

    f. Joie.

    (1866) FHB 99/373b. ar c'hleïer da gellaza evit diskuez al levenedigez.

    (1932) BSTR 33. Ober a raio o levenedigez er bed-ma.

  • levenez
    levenez

    f. –ioù

    (1) Joie.

    (1505) Vc 21. Meulody louenez dudy, tr. «Louange, joie, agrément.» ●(1530) Pm 31. Maz pat bizhuiquen leuenez, tr. «Où dure à jamais la joie.» ●(1575) M 2133. Feunten à leuenez, tr. «La fontaine de joie.»

    (1659) SCger 70b. ioie, tr. «leuenez.» ●156a. levenez, tr. «ioye.» ●(c.1680) NG 261. Guet joy ha leuine. ●1070. Men bezou leuené. ●(1732) GReg 543a. Joie, tr. «levenez. Van[netois] lehuine.» ●574a. Liesse joïe, tr. «Levenez. Van[netois] leüene. lehuine.» ●(1744) L'Arm 10a. Alégresse, tr. «Léuéné ou léhuiné. m.» ●206b. Joïe, tr. «Léhuiné.. éyeu. m.»

    (1849) LLB 142-144. El labourer (…) / e viw él leuiné. ●763. ur han a leuéné. ●1037. é kreiz ou leuéné. ●(1868) FHB 165/72b. daelou a levenez, briaterez. ●(1879) MGZ 179. boutin el levenez hag en euruzded ebarz en env.

    (1903) MBJJ 58. e santan c'hoaz eul levenez vras em c'hreiz. ●318. Bras dispar e oa al levenez. ●(1907) PERS 188. ho levenez a zirollaz. ●(1911) BUAZperrot 392. daou-hantera al levenez. ●(1912) FHAB Genver 3. eur bann levenez a lakéas kalon an holl da dridal. ●(1922) EMAR 19. barret a levene. ●(1925) FHAB Du 433. Pebez levenez ha pebez briata ! ●(1939) RIBA 68. Tré ma sourè el leuiné ar ur rumad, éh arreihè en eil. ●(1944) DGBD 9. degaset din levenezioù a-leizh.

    (2) Bezañ el levenez : être dans la joie.

    (1906) HIVL 145. Ol er barréz e oé él léuiné. ●(1911) BUAZperrot 455. El levenez e vezi hag en estlam.

    (3) Bezañ beuzet el levenez : déborder de joie.

    (1915) MMED 94. beuzet en eul levenez dispar.

    (4) Tridal gant al levenez : exulter de joie.

    (1867) BUE 182. Pobl Sion, trid gant levenez ha kan meulodi.

    (1902) MBKJ 15. Dridal a ra ar galoun gant levenez.

    (5) Bleuñviñ gant al levenez : s'épanouir de joie.

    (1896) HIS 116. bleuein e hra é galoñ get er leúiné.

    (1904) DBFV 24b-25a. bleuein (get er leùiné), tr. «s'épanouir de bonheur, en parl. du cœur.» ●(1912) BUEV 5. ha bleuein e hré é galon get er leùiné é huélet er vugulion vihan deuhlinet dirak er Huerhiéz Mam de Zoué. ●10. En dé-sé kaloneu en ol e vleué get er leùiné.

    (6) Ober levenez : se réjouir.

    (1650) Nlou 87. gret pep den leuenez, tr. «que chaque homme se réjouisse.»

    (7) Ober levenez da ub. : faire joie à qqn.

    (1650) Nlou 346. Greomp leuenez bemdeiz dezy, tr. «faisons lui joie chaque jour.»

    (8) Paradis.

    (1575) M 78. do ren dan leuenez, tr. «pour les conduire à la joie.»

    (9) Ober levenez gant ub. : se réjouir avec qqn.

    (1913) AVIE 9. Hé amizion hag hé hérent e gleuas laret en doé en Eutru Doé diskoeit é vadeleh truhéus én hé hevér hag ind e hré leùiné geti.

    (10) E barr al levenez : au comble de la joie.

    (1870) FHB 306/353b. an Allmanet a ia dre'n hentchou-ze a c'hruzuil a zo e bar ho levenez.

    (11) Skuilhañ levenez : dispenser, verser de la joie.

    (1916) KANNlandunvez 62/449. Skuillit levenez en dro deoc’h.

    (12) (religion) Seizh levenez sant Jozef : les sept allégresses de saint Joseph.

    (1900) MSJO 51. en enor da seis glac’har ha seis levenes sant Joseph.

    (13) (religion) Pemzek levenez Maria : les quinze joies de Marie.

    (1530) Pm (Pemzec leuenez) titre (p. 64 édit. R. Hemon). pemzec leuenez maria, tr. « Les quinze joies de Marie ».

  • levenezus
    levenezus

    adj. Joyeux.

    (1744) L'Arm 206b. Joïeux, tr. «Léhuénuss

  • levenn
    levenn

    f. =

    (1974) SKVT III 111. gant he levenn-draoñ e voulouz du.

  • leveour
    leveour

    m. –ion (droit) Rentier.

    (1847) MDM 302. guerza an douarou-ze, evit ober leveourien nevez. ●(1854) MMM 35. Eul leveour en d'eus fermerien evit lacat he zouarou da dalvout. ●(1883) MIL 91. d'an trede al leveourien, d'ar pevare ar fermourien.

    (1931) VALL 645b. Rentier, tr. «leveour

  • Leverin
    Leverin

    hydronyme Al Leverin : Le Lévérin (affluent du Ninian).

    (1942) ARVR 98. ar Mene a rann an Oud hag hec’h adstêrioù al Lier, an Ninian, al Leverin hag an Ivel.

  • leveüs
    leveüs

    adj. Qui apporte une (bonne) rente.

    (1931) VALL 645b. qui apporte une (bonne) rente, tr. «leveüs

  • levezon
    levezon

    f.

    (1) Ascendant, dessus, avantage, supériorité.

    (1732) GReg 55a. Ascendant, le dessus, supériorité sur un autre, sur son ennemi, tr. «Levéson.» ●63a. Avantage, degré d'élevation, tr. «Levêsonn.» ●328b. Elevation, avantage, tr. «Levésonn

    (1872) ROU 75b. Autorité, tr. «levezon.» ●(1890) MOA 124a. Ascendant, tr. «levezon

    (1925) FHAB Genver 5. An emgleo dre gannad etre ar Frans hag an Ilis a zo, evit hor bro eun herrez a beoc'h, eur benveg a levezon. ●(1925) FHAB Mae 189. o veza m'eman ar feiz o semplaat, o laoskat, o koll eus he levezon.

    (2) Kaout al levezon war ub. : avoir l'avantage sur qqn.

    (1732) GReg 278b. Avoir le dessus, l'avantage sur son ennemi, tr. «cahout al levésoun var e adversour.»

    (1872) GAM 68. Guir eo en doa eun nebeud levezoun, var ar re all. ●(1872) ROU 75b. Vous avez cet avantage sur moi, tr. «eno oc'h euz al levezon varnon. Levezon veut dire aussi, ascendant.» ●(1880) SAB 166. var ar meen-ze e savin va Iliz, ha doriou an ifern, galloudezou an ifern, – n'o devezo levezon ebed varni.

    (3) Kemer al levezon : prendre l'avantage, le dessus.

    (1732) GReg 278b. Prendre le dessus, la première place, tr. «coumeret al levésoun

    (4) Kaout al levezon war ub. : avoir l'avantage sur qqn.

    (1890) MOA 131b. Vous avez cet avantage sur moi, tr. «eno oc'h euz al levezon var-n-oun

    (5) Kaout levezon war ub. : avoir de l'influence sur qqn.

    (1938) WDAP 2/107. Daoust hag ar gwall-zarvoud a oa en em gavet gant ar paotr yaouank-se n'en devoa ket bet eun tamm levezon bennak war spered va va mamm (…) ?

    (6) =

    (1880) SAB 78. levezon prins an ifern.

    (7) (dans la langue des couvreurs) Empiètement, enchevauchure, imbrication.

    (1964) ABRO 40. Neuze a (lire : e) rankis goleiñ va zi gant reñkennadoù pleñch lakaet war-zinaoñ hag, evit ma ne chomje skoach ebet etrezo, e rois dezho, an eil war eben, un nebeud levezon, evel ma lavar an doerien vein-c'hlas.

  • levezonañ
    levezonañ

    v. tr. d. Influencer.

    (1959) BAHE 19/20. levezonañ red an darvoudoù.

  • levezonus
    levezonus

    adj. Influent.

    (1931) VALL 389a. Influent, tr. «levezonus

  • Levi
    Levi

    n. pr. Lévi.

    (1499) Ca 125a. Leui propre nom.

  • leviadur
    leviadur

    m.

    (1) Pilotage.

    (1931) VALL 560a. Pilotage, tr. «leviadur m.»

    (2) Direction, action de diriger.

    (1931) VALL 220b. Direction, tr. «leviadur m.» ●340b. Gouvernement, tr. «leviadur m.»

  • levial
    levial

    voir leviañ

  • leviañ / leviat / levial
    leviañ / leviat / levial

    v. tr. d.

    (1) (marine) Gouverner.

    (1464) Cms (d’après GMB 289). leuyaff, gouverner. ●(1499) Ca 125a. Leuyaff. vide in gouuarn cest tout vng.

    (1659) SCger 156b. leuiat, tr. «gouuerner le nauire.» ●(1732) GReg 585a-b. Louvier, ou louvoër, courir plusieurs bordées, aïant le vent contraire, tr. «Lévya. pr. lévyet. Van[netois] lévyeiñ. lévyat.» lévya veut dire aussi mener un bateau avec une seule rame qu'on place à la poupe du bateau : & celui qui le mene ainsi, s'appelle, Lévyer. ●(1744) L'Arm 175b. Gouverner un vaisseau avec le gouvernail, tr. «Leuïatt.» ●(1752) PEll 532. Lewia, tr. «Gouverner un navire, en qualité de pilote. M. Roussel écrivoit levyeal, piloter, faire la fonction de pilote.»

    (1978) BZNZ 32. (Lilia-Plougernev) evit lembiat ar vag, evit he gouarn. Ni a rea lembiat diouzh an dra-se. ●(1987) GOEM 138. La navigation à la voile impose de louvoyer, lonveat ; il faut tirer des bords, tenna bourchadou. A chaque virement de bord, il faut faire passer les voiles de l'autre côté, lembia.

    ►absol.

    (17--) VO 20. Commandét oai bet quentéh d'er pilot lehuiad dréd d'er havouét.

    (1877) EKG I 224. kregi a reaz enn eur roenv, hag, en eur levia, ez eaz er meaz euz ar Porz-Doun.

    (2) (grammaire) Gouverner.

    (c. 1501) Donoet 2-6. cas absolut leuiaff ara hane, tr. « cas absolu : il gouverne et n’ » ●2-7. aleu an nominatiff ?, tr. « (Qui) gouverne le nominatif ? »

    (3) sens fig. Conduire, diriger.

    (1689) DOctrinal 190. hac evisent conduet ha leuviet gant Doué en ur quarter, pe en hini é grasent ur profit bras evit an enéou. ●(17--) SP I 583. Mes ar bed tromplus-mâ so dies da lewian, tr. «Mais ce monde trompeur est difficile à gouverner.»

    (1874) POG 19. difenn ha levia hoc'h Iliz zantel katolik.

  • leviat .1
    leviat .1

    voir leviañ

  • leviat .2
    leviat .2

    v. intr. (?) Briller (?) cf. gweleviñ (?).

    (1866) FHB 99/373b. gueled a rez-te e creiz bolz an env ar stered o luguerni hag al Loar o leviad ken gae ha tra.

  • leviata .1
    leviata .1

    v. intr. Parcourir des lieues.

    (1905) KZVr Meurzh. Jezuz ha Sant Per a oa o leoiata. (d'après KBSA 116). ●(1931) VALL 426b. faire des lieues et des lieues, tr. «leoiata

  • leviata .2
    leviata .2

    v. tr. d. Manœuvrer.

    (1931) VALL 447b. Manœuvrer, tr. «leviata

  • levidigezh
    levidigezh

    f. Pilotage.

    (1752) PEll 532. Lewidighez, tr. «pilotage, gouvernement d'un navire.»

  • leviedigezh
    leviedigezh

    f. Gouvernement.

    (c. 1501) Donoet 5-15. ung leuiediguez, tr. « un gouvernement »

  • levier .1
    levier .1

    adj. = (?) Facile à mener, conduire, piloter (?).

    (1857) HTB 53-54. Eun treust hag a neui war an dour na seblant ket bean ar pez m'eo nag evit ar vent nag evit ar boez ; an hanter euz he vent a zo kuzet gant an dour, hag he boezans douget ive gant an dour, hen rent livier d'eur bugel memez.

  • levier .2
    levier .2

    m. –ion

    (1) (marine) Timonier, pilote.

    (1732) GReg 585a-b. lévya veut dire aussi mener un bateau avec une seule rame qu'on place à la poupe du bateau : & celui qui le mene ainsi, s'appelle, Lévyer. ●923a. Timonier, terme de mer, tr. «Lévyer. p. levyéryen.» ●(1752) PEll 532. Lewier, tr. «timonnier, celui qui manœuvre la barre du gouvernail.»

    (1847) FVR 307. Rohu eo, levier breton. ●(1876) TDE.BF 399b. Levier, s. m., tr. «Pilote ; pl. ien

    (1931) VALL 560a. Pilote, tr. «levier m.» ●739b. Timonier, tr. «levier

    (2) Conducteur, directeur, dirigeant, leader.

    (1931) VALL 142a. Conducteur, qui dirige, tr. «levier.» ●220a. Directeur, tr. «levier.» ●420b. Leader, tr. «levier pl. ien

  • levierezh
    levierezh

    m. Timonerie, pilotage.

    (1931) VALL 560a. Pilotage, tr. «levierez m.» ●739b. Timonerie, tr. «levierez m.»

  • leviet
    leviet

    adj. Gouverné.

    (c.1500) Cb 99b. [gouarn] vnde rectus / a / um. g. gouuerne. b. gouarnet / leuyet.

  • levioneg
    levioneg

    m. Geigneur.

    (1900) KZVr 105 - 18/02/00. (Lannuon) Levionek, eun termer, dalc'h-mad o lenva. ●(1942) VALLsup 86a. Geigneur, tr. «levionek («Kroaz ar V.», 18 c'houev. 1900).»

  • levit
    levit

    m. –ed (religion) Lévite.

    (1732) GReg 571a. Levite, Prêtre ou Sacrificateur Hebreu, de la tribu de Levi, tr. «Levit. p. Levited

    (1913) AVIE 36. béléan ha lévited.

  • Levitan
    Levitan

    n. pr. Léviathan.

    (1499) Ca 125a. Leuitan. la. hic. leuitan cest lucifer prince denfer.

  • levitenn
    levitenn

    f. –où (habillement)

    I.

    (1) Lévite, redingote.

    (1868) FHB 200/350b. n’em disober à reio deus graïamant é dud coz, évit gouiska frac pé liviten. ●(1872) DJL 40. Ken ra flip-flip-flap lost he liviten paour.

    (1909) FHAB C’hwevrer 48. eur bragou toull-bioc’h hag eul liviten frailhet. ●(1911) RIBR 35. mes gant livitennou ha lageier hir ha striz. ●(1931) VALL 633a. Redingote, tr. «levitenn f.» ●(1963) LLMM 99/264. War e lerc’h e pevarlamme Aotronez kofek gant levitennoù mezher du en-dro dezho.

    (2) Levitenn lost-pik : queue de pie.

    (1956) LLMM 55/13. ul livitenn lost-pik hag un tok-ribot.

    II. Kouezhañ e levitenn war e votoù : être tomber dans la misère.

    (1912) MELU XI 206 (T-Trevereg). A Trévérec : Kouéed e i lipen (ou i liviten, ou i blu) war i voto, tr. E. Ernault «Sa queue de pie (ou son habit, ou ses plumes) est tombée sur ses souliers; se dit de quelqu'un qui tombe dans la misère.»

  • levitenneg
    levitenneg

    m. Homme en habits de ville.

    (1910) FHAB Gouere 209. Eul levitennek, fô en e benn, eun tamm mad a veillen en dro d'e c'hinou hag a vardos ouz e helgez a dregerne e vouez dre ar zâl vras a bez.

  • levitennek
    levitennek

    adj. En habits de ville.

    (1942) VALLsup 91a. en habits de ville, tr. «levitennek

  • levitennet
    levitennet

    adj. Vêtu d'une lévite.

    (1944) EURW I 68. eun Aotrou sec'h ha treut, livitennet.

  • levitez
    levitez

    f. (habillement) Lévite, redingote.

    (1867) FHB 119/120a. en eur devoutonna e levitez.

  • levn
    levn

    adj. Poli, lisse, uni.

    (1931) VALL 428b. Lisse, tr. «levn C[ornouaille].» ●573a. Poli, tr. «levn.» ●766a. Uni, tr. «levn (et lisse en parl. du poil L[eon]).»

  • levnadur
    levnadur

    m. Polissage, lissage.

    (1931) VALL 573a. Poli, tr. «levnadur m.»

  • levnañ
    levnañ

    v. tr. d. Polir, lisser.

    (1931) VALL 428b. Lisser, tr. «levna.» ●573b. Polir, tr. «levna

  • levneg .1
    levneg .1

    coll. (botanique) Orties.

    (1974) THBI 176. strouez ha leoneg. ●(1984) EBSY 64. (Sant-Ivi) levneg, tr. «ortie.»

  • levneg .2
    levneg .2

    m. –ed (ichtyonymie) Lieu.

    (1732) GReg 574b. Lieu, poisson de mer, tr. «Levnecg. p. levnegued. (Cor[nouaille] Leoñnecg. p. leoñnegued. (On écrivoit. Leffnek) Louañnecg. p. louañnegued.» ●618b. Merluche, merlus, & lieux, désechez, tr. «merlus seac'h, ha levenecq seac'h.»

    (1850) HHO 71. Lieus, Gadus pollœchius, tr. « Leanneguet. » ●(1856) VNA 26. un Lieu, tr. «ul Leannêg.» ●(1876) TDE.BF 393b. Leanek, s. m. V[annetais], tr. «Lieu, poisson ; pl. leaneget

    (1907) VBFV.fb 60a. lieu, tr. «leañneg, m. (pl. ed).» ●(1910) FHAB Eost 243. guech eur c'hloyan, guech eul leoneg. ●(1924) BILZbubr 42/977. gantan en e vouteg diou bleisenn, eun touilh-trêz, eul levneg hag eur moulleg. ●(1934) BRUS 256. Un lieu, tr. «ul léañneg –ed.» ●(1942) DADO 8. Nebeut a dra : eur silienn, daou pe dri levneg, eul legestr hag eur vozad vilgot. ●(1950) LLMM 20/49 (île de Sein). liounog (= leonog) (leonejer), tr. « lieu. » ●(1952) LLMM 34/45. (Douarnenez) leoneg –ed : lieu (de grande taille).

  • levnegeta
    levnegeta

    v. intr. Pêcher des lieus.

    (1732) GReg 706b. Pêcher le lieu, tr. «Levenegueta

    (1857) CBF 116. Eat eo da levnegeta, tr. «Il est allé pêcher du lieu.»

  • levr
    levr

    m. plur. –ioù, –où adls. –eier

    I.

    A.

    (1) Livre.

    (14--) N 1106. Eguit pidiff Doe dereat // ha lenn leiffriou mat a grat plen, tr. « Pour prier Dieu convenablement et lire de bons livres, avec grand plaisir. » ●(1499) Ca 122b. Leffr. g. liure.

    (1530) J 30b (Passion). Scryuet hep gou en lefrou bras / Adeury gant ysayas, tr. « …écrite dans les Grands Livres par Isaïe. »

    (1576) Gk I 210. AN leur-man so bihan, ha nebeut policet, me an confès, tr. «Ce livre est petit et peu élégant, je l'avoue.» ●(1612) Cnf 20b. an leffrou arall. ●(1621) Mc 78. leurou spirituel. ●(1633) Nom 1a. Liber, codex : liure : leufr. ●Libellus ; vn livret, petit livre : vn leufric, vn leufr bihan. ●5a. Pagina, pagella, cera & ceræ : la page d'vn liure : an pagen ves an leufr. ●5a. Pluteus : vne armoire à serrer liures : vn armel da lacquat, pe da gourren leufrou.

    (1659) SCger 74a. vn liure, tr. «levvr, p. iou.» ●156b. levvr, tr. «liure.» ●(1732) GReg 579b. Livre, sorte de volume imprimé, ou non, tr. «Levr. p. levryou. (B[asse] Cor[nouaille] Leor. p. leoryou.) Van[netois] Levr. p. livrëu. leüér. p. leürëu

    (c.1825-1830) AJC 62. eur lerf benac digor. ●(1849) LLB 17. Te lénou me livrig. ●173. Lod e lén en ul livr. ●(1857) HTB 2. taol a re he levrou didan dreid.

    (1903) MBJJ xiii. Al lever-man. ●(1907) AVKA 249. Lever ar Psalmo. ●(1907) PERS 273. Eul leor a bez.

    (2) (religion) Levr ar selledoù : les saintes écritures.

    (1879) ERNsup 170. levr ar zellédou, les saintes Écritures (Plougonver, ce mot est connu des vieux).

    B. [parties d'un livre]

    (1) Golo, kroc'hen ul levr : couverture d'un livre.

    (1633) Nom 5a. enueloppoir, couuerture, tr. «an golo, golo an leufr

    (1732) GReg 933b. Couverture de livres, tr. «Golo-levr. p. goleyer-levryou. croc'hen ul levr. p. creëc'hin levryou

    (2) Kein ul levr : dos d'un livre.

    (1732) GReg 303a. Le dos d'un livre, tr. «Qéyn

    (3) Kof ul levr : tranche d'un livre.

    (1732) GReg 933b. Tranche d'un livre, tr. «Coff ul levr

    (4) Division d'un livre.

    (1824) BAM 155. Fin eus al levr quenta.

    C. par ext.

    (1) L'écrit lui-même.

    (1847) BDJ 231. Lenn pe zelaou zo-kên lenn dre he ratos, / Levriou lik ha gadal karghet a draou faos.

    (1909) FHAB Kerzu 357. ar gerent a gredfe ober brezel d'al leoriou fall. ●(1935) ANTO xii. Met kaout a reer (...) pennadou istor, aman, a-hont (...) hag a ra gantan eul levr skouerius-tre.

    (2) La matière dont parle le livre.

    (1911) BUAZperrot 328. nevezet ha reizet ar brevier hag al levr-offeren. ●(1915) MMED 337. kement levr igromanserez ha medisinerez en doa. ●(1935) ANTO 22. e levr-ofis gantan en e zaouarn, ha manet gant e c'henou war nao eur, o klevout kana an oferenn e zaozneg, ha nann e latin.

    (3) La langue dans laquelle est écrit le livre.

    (1907) FHAB Meurzh/Ebrel 34. ne vô ket red da Vreiziz turriat al leorieïer gallek evit deski oll skianchou ar bed. ●(1929) FHAB Gwengolo 360ter. Eun eost mat a levriou brezonek.

    II. sens fig. Levr ar bed =

    (1926) FHAB Eost 303. Leor ar bed zo digor dirazomp. ●(1928) BFSA 76. Deski a rae Fransez alïes d'e ziskibien lenn e leor bras ar bed, kaera ha brasa hini a zo.

    III. [au plur.] par anal. Feuillet (des ruminants).

    (1931) VALL 302a. Feuillet (des ruminants), tr. «leoriou pl.» ●(1982) PBLS 537. (Langoned) levrioù, tr. panse des ruminants.» ●(1982) PBLS 537. (Sant-Servez-Kallag) leverioù, tr. «panse des ruminants.»

  • levr-ambrouger
    levr-ambrouger

    m. Guide (livre).

    (1910) MBJL 69. er Bedekr (eul levr ambrouger).

  • levr-dorn
    levr-dorn

    m. Manuel (livre).

    (1876) TDE.BF 399b. levr-dourn, s. m., tr. «Manuscrit.»

    (1913) FHAB Eost golo 3. Levrig-Dourn an Trede-Urz a zo er wask. ●(1931) VALL 448a. Manuel subs., tr. «levr(ig)-dourn m.»

  • levr-skrid
    levr-skrid

    m. Manuscrit.

    (1876) TDE.BF 400a. Levr-skrid, s. m., tr. «Manuscrit.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...