Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 12 : de gegon (551) à genegell (600) :
  • gegon
    gegon

    s. –ed (botanique) Pomme de pin.

    ●(1922) DIHU 133/108. Gegon = boule de sapin (gegoñned). En deu g e zo glup ha distaget e vent èl a pe vehè gie. Dastumet e Kamorh.

  • gei
    gei

    adj.

    (1) Brillant, de couleur gaie.

    ●(1919) DBFVsup 26a. gei, adj., tr. «brillant, frais clair, couleur gaie, différent de gé joyeux.»

    (2) (en plt de qqn) =

    ●(1932) BRTG 70. Un herrad goudé éh oè gé ha gei.

  • geid
    geid

    voir geiz

  • geiz
    geiz

    m. –où

    I.

    (1) Gazouillis, gazouillement des oiseaux.

    ●(1732) GReg 452b. Gazouillement, tr. «Gueyz, &, gueyd, an labouçzed.»

    ●(1931) VALL 110a. Chant ; des oiseaux, tr. «geid, geiz m.» ●332b. Gazouillement, tr. «geiz, geid m.»

    (2) Grimace, embarras.

    ●(1931) VALL 345a. Grimace, tr. «geiz m.» ●(1942) VALLsup 89a. Après geiz ajouter C[ornouaille].

    II. [au plur.]

    (1) Manières, façons.

    ●(1914) DFBP 161a. grimace, tr. «Geizou.» ●(1955) STBJ 172. Kredi a ree (...) ne oa nemet ton ha geizou ganeomp.

    (2) Ober geizoù : faire des chichis.

    ●(1914) DFBP 161a. grimacer, tr. «Ober geizou.» ●(1938) WDAP 2/105. Evit ar wech e oa bet troet eun tammig da ober geizou. ●(1955) STBJ 114-115. ne rajont ket geizou evit karga o chelet.

    (3) Ober geizoù : faire des grimaces.

    ●(1955) STBJ 20. marmouzien (...) oc'h ober geizou ha begou. ●(1964) ABRO 74. oc'h ober orviñkoù ha geizoù dizoare.

  • geizadeg
    geizadeg

    f. –où Gazouillis collectif.

    ●(1931) VALL 332b. Gazouillement, tr. «geizadeg f.»

  • geizañ
    geizañ

    v.

    (1) V. intr. Gazouiller.

    ●(1732) GReg 452b. Gazouiller, parlant des oiseaux, tr. «Gueyza. pr. gueyzet. geyda. pr. et.»

    ●(1931) VALL 332b. Gazouiller, tr. «geiza, geida.»

    (2) V. tr. d. =

    ●(1847) BDJ ii. ne halher ket zo-ken he gheïza, ne dlear nemed he lenn ha prederia.

  • geizer
    geizer

    m. –ion Grimacier.

    ●(1914) DFBP 161a. grimacier, tr. «Geizer.» ●(1942) VALLsup 89a. Grimacier, tr. «geizer.»

  • geizerez
    geizerez

    f. –ed Mijaurée.

    ●(1914) DFBP 212b. mijaurée, tr. «geizerez.»

  • geizerezh
    geizerezh

    m.

    (1) Gazouillis.

    ●(1931) VALL 332b. Gazouillement, tr. «geizerez m.»

    (2) Grimacerie.

    ●(1914) DFBP 161a. grimacerie, tr. «Geizërez.»

  • gekon
    gekon

    s. (zoologie) Génisse.

    ●(1919) DBFVsup 26a. gekon, gakon (k palat.) (terme enfantin), tr. «génisse.»

  • gel .1
    gel .1

    adj. Exact, ponctuel.

    ●(1919) DBFVsup 26a. gél (Guidel), adj., tr. «exact, ponctuel, attentif.» ●(1923) DIHU 139/193. Liés kentoh er ré e skriù en dra-sé d'emb e zo gél de strèuein, émesk en dud, gazeteu ha livreu gallek, mât, èl ma vè laret. ●(1932) DIHU 247/13. perpet gel d'obér é zevér. ●(1934) DIHU 275/67. émes er vugalé gelan de studial. ●(1936) DIHU 301/111. Engorto on é veet gél d'obér hou tevér.

  • gel .2
    gel .2

    coll. Choses de peu d'importance.

    ●(1957) DSGL 220. Nemed gél sort-sé, tr. «Que des pailles de cette sorte.»

  • gelaou / gelaoued
    gelaou / gelaoued

    coll. (zoologie) Sangsues.

    ●(1659) SCger 152b. guelaouen p guelou, tr. «sansuë.» ●(1752) PEll 333. Ghelaou, sing. Ghelaöuen, une Sangsuë. Latin Sanguisuga. Pluriel. Ghelaöuet.

    ●(1884) LZBt Meurzh 50. eur ruzelen dour hag hi leun a gilaoued.

    ●(1942) VALLsup 155a. Sangsue, tr. «col. gelou L[éon] (Perrot).»

  • gelaoued
    gelaoued

    voir gelaou

  • gelaouenn
    gelaouenn

    f. –ed, –où (zoologie) Sangsue.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 297). Guelouuenn, sangsue. ●(1499) Ca 102b. Guelouenn. g. sausue. l. hec hirudo / inis. ●(1633) Nom 49a-b. Hirudo, sanguisuga : sansuë : quelouen, guelouen.

    ●(1659) SCger 108a. sangsuë, tr. «guelaouen p. ennou.» ●152b. guelaouen p guelou, tr. «sansuë.» ●(1732) GReg 843b. Sangsue, ver aquatique, tr. «Guelaouënn. p. guelaouénned, guelaouënnou, guelaouëd, (Van[netois] gueléüen. guenehüenn. pp. ed, eü.» ●(1752) PEll 333. Ghelaou, sing. Ghelaöuen, une Sangsuë. Latin Sanguisuga. Pluriel. Ghelaöuet. ●(17--) CBet 589. Breman hoas en dour dous e hanvoan glesqueret, / Glasardet ha quirelaouen, ha neuse ar ranet, tr. «Dans l'eau douce, je nomme les grenouilles, les lézards, les sangsues, les rainettes.»

    ●(1846) DGG 469. evel ar c'hilaouennet pere n'en em zispegont nemet goude beza en em garguet a voäd. ●(1865) LZBt Here 40. kilaouenned a oa bet lakeet d'in. ●(1876) RECe III 235. à Lanrodec ür girlaoenn, une sangsue, pl. kirlao.

    ●(1901) EPLQ 17. kirlaoenn sangsue à Lanrodec. ●(1906) BOBL 14 avril 82/1c. Ar girlaouennou a zo anevaled spegus evel melved, hag a gaver en dour. ●(1914) DFBP 296b. sangsue, tr. «Girlaouen.»

  • geleiñ
    geleiñ

    voir goleiñ

  • geler
    geler

    f.

    (1) Cercueil.

    ●(1499) Ca 102. Gueler. g. biere a porter les mors.

    ●(1732) GReg 338b. Enchasser un mort, le mettre en sa chasse, tr. «lacqât ur c'horf maro èr guëler.» ●(1766) MM 286. dont da zigueri ar c'heler, tr. «vient ouvrir la châsse.»

    ●(1888) RECe ix 383. J'ai entendu ar c'heler, dans une chanson populaire du Léon : Penn ar c'heler eo daoulinet «il s'est agenouillé près de la bière». Cette forme indique un féminin, genre du gallois (g)elor.

    (2) Catafalque.

    ●(1716) PEll.ms 552. Gheler, ou Ghelher, tr. «Lectique, banc et tréteaux qui servent à porter les corps morts pendant les cérémonies funebres. Ce mot est usité en Léon et Cornwaille.» ●(1752) PEll 333a. Ghelher, tr. «Lectique, bancs & trétaux, sur lesquels on pose les corps morts pendant les cérémonies funebres. On les nomme ainsi en Léon & Cornwaille.»

    ●(1867) FHB 127/181b. Pa deue corfou maro d'an ilis, e zee e qichen ar c'heler var lerc'h ar re a ioa e kaon. ●(1876) TDE.BF 225b. Gelc'her, s. m., tr. «Tréteaux funèbres dans les églises. On trouve ce mot écrit de plusieurs manières différentes :gueler, ouelerr, goueler, geler. Je ne sais auquel donner la préférence.»

    ●(1900) KAKE 31. Perac e soun kaon ar c'hleier – hirio, / Ha guisket e du ar geler ? ●(1917) KZVr 204 - 28/01/17. Geler (gwregel), gant an artikl, «ar c'heler»), catafalque, Lanniliz, Ploudalmezeau. ●(1930) FHAB Meurzh 113. Arched he gwaz, goulou koar enaouet en dro d'ezan, a oa renket brao, war ar c'heler, dirak an aoter vras. ●(1941) FHAB Du/Kerzu 94. pa vez ar c'horf war ar varv-skaon, pa vez en iliz, war ar c'heler.

  • gell .1
    gell .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Bai, fauve, roux.

    ●(1659) SCger 13b. cheual bay, tr. «marc'h guel, glas.» ●152b. marc'h guell, tr. «cheual bay.» ●(1732) GReg 75a. Bai, ou bay, qui est de couleur de chataigne, tr. «Guell.» ●Cheval bai, tr. «Marc'h guell. p. qesecq guell.» ●401b. Fauve, poil qui tire sur le roux, tr. «Guell.» ●Bêtes fauves, biches, cerfs, daims, chevreuils, à la difference des bêtes noires, comme les sangliers, ou rousses, comme le renard, tr. «Al loëzned guell.» ●833a. Roux, rousse, tr. «Guêll.» ●Poil roux, tr. «bléau guell.» ●(1744) L'Arm 24b. Bai, tr. «Guêll.» ●(1752) PEll 333. Ghell, tr. «Bai, couleur ; Basané.» ●Marc'h ghell, tr. «cheval bai, de couleur de chataigne.»

    ●(1857) CBF 97. va c'hazek c'hiel, tr. «ma jument baie.» ●98. Ho marc'h giel a zo klanv ? tr. «Votre cheval bai est malade ?» ●(1876) TDE.BF 225b. Gell, adj., tr. «Bai, brun.» 

    (2) sens fig. (en plt d'un coup) (?) Bon, solide (?).

    ●(1935) LZBl Du/Kerzu 191. Anez, e vefe tapet diwar an dremm meur a vazad yell.

    II. Adv. Ruz-gell : bai doré.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bay-doré, tr. «ru-güel.»

  • gell .2
    gell .2

    m.

    (1) Couleur bai.

    ●(1752) PEll 333. Ghell, tr. «Bai, couleur ; Basané. On prononce après l'article ar-hiell.»

    (2) Ober e c'hell = (?) faire l'intéressant (?).

    ●(1964) BRUD 17/40. Setu aze eun andouillenn. Ankounahet en-eus ar brezoneg. Ya ! C'hoant en-eus d'ober e gell.

  • gell-brun
    gell-brun

    adj. =

    ●(1866) FHB 87/277b. eur marc'h guel-brun.

  • gell-du
    gell-du

    adj. Brun sombre, bistre.

    ●(1931) VALL 85b. Brun sombre, tr. «gell-du.»

  • gell-kistin
    gell-kistin

    adj. Châtain.

    ●(1732) GReg 157a. Chatain, poil entre le blond & le noir, tr. «guell-qistin.» ●(1744) L'Arm 342b. Rouan, tr. «Gùêll-quisstin.»

  • gell-melen
    gell-melen

     adj. Bai doré.

    ●(c.1718) CHal.ms i. bay-doré, tr. «guel-milene.»

  • gellaat
    gellaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir plus brun.

    ●(1927) GERI.Ern 172. gellaat, tr. «devenir brun.» ●(1931) VALL 85b. Brunir, devenir brun, tr. «gellaat.»

    (2) V. tr. d. Rendre plus brun.

    ●(1927) GERI.Ern 172. gellaat, tr. «rendre brun.» ●(1931) VALL 85b. Brunir, rendre brun, tr. «gellaat.»

  • gellañ
    gellañ

    v.

    (1) V. intr. Brunir, devenir brun (noisettes, etc.).

    ●(1931) VALL 85b. Brunir, devenir brun, tr. «gella.» ●(1944) EURW I 25. Digas godelladou [kraoñ] d'ar gêr, o lakaat da c'hella.

    (2) V. tr. d. Rendre brun.

    ●(1931) VALL 85b. Brunir, rendre brun, tr. «gella.»

  • gellder
    gellder

    m. Couleur brune.

    ●(1931) VALL 85b. la couleur brune, tr. «gellder m.»

  • gellout
    gellout

    voir gallout

  • gelog
    gelog

    s. enfant. Chéri.

    ●(1919) DBFVsup 26a. gelog (Gr[oix]), s., tr. «(mon) chéri.»

  • geltad
    geltad

    m. –où Cri.

    ●(1919) DBFVsup 26a. geltad, m. tr. «cri, appel (Lang[uidic].» ●(1942) DHKN 18. chetu men goug é lezel de dremen ur geltad spontus.

  • geltadenn
    geltadenn

    f. –où Cri.

    ●(1919) DBFVsup 26a. geltaden, f. tr. «cri, appel (Lang[uidic].» ●(1942) DHKN 19. ur heltaden e saùè d'em divéz. ●(1949) ENRO 301. Ur c'heltadenn a laosk.

  • Geltaz
    Geltaz

    n. pr. Gildas. cf. Gweltaz

    ●(1940) DIHU 353/169. Brehed ha Geltaz, nezé, e zalhè en ti.

  • geltrenn
    geltrenn

    f. (habillement) Guêtre.

    ●(1876) TDE.BF 225b. Geltrenn, s. f., tr. «Guêtre ; pl. gueltr. On dit aussi gweltrenn.»

  • gelvel
    gelvel

    voir gervel

  • gelven
    gelven

    voir gervel

  • Gelveneg
    Gelveneg

    n. de l. Ar Gelveneg : Le Guilvinec.

    ●(1890) MOA 21a. Gilvinek.

    ●(1905) ALMA 17. Saint-Gilles, euz Gilvinek. ●64. Gwilvinec. ●(1916) KANTgelveneg I. Parrez ar Guilvinek. ●26. Kantik martolodet ar Guilvinec. ●(1922) BUBR 22/325. merdeidi Goayen, ar Gilvinek, Konk, Kemeled, Eusa. ●(1931) FHAB Genver 36. Merc'hed yaouank ar Gilvineg a ganas ar c'hantik.

  • gelver
    gelver

    voir gervel

  • Gemene
    Gemene

    n. de l. Ar Gemene : Guéméné.

    I.

    ●(1732) GReg 413b. Du côté de Pontivy, & de Guemené les hommes filent du chanvre & du lin, tr. «Varzu Pondivy hac ar Guemenez ar voazed a nez canab ha lin.» ●476b. ar Guemenez. ●(1744) L'Arm 157b. E'r hantonieu à Bondi hag ag er Guémené, er màléd a née.

    ●(1847) FVR 195. pa arruaz re c'hlaz Josselin, Loudeak ha Gemene. ●(1896) GMB 346. er Gemene.

    ●(1902) LZBg Mae 101. Er Gémené. ●(1902-1905) LARB 220a. Aveit gouni get hé foér vraz er Gueméné; / Tihoel e oé en noz, bremegeù glaù e hré. ●(1905) ALMA 69. Guemene. ●(1906) DIHU 18/296. Me bled oé ér Gémené. ●(1910) IBRK 105. Bisson, ganet e Gemene. ●(1924) SBED 9. monet get er har d’er gémené. ●(1931) GUBI 197. En ur barrézig kaer étal er Guémené. ●(1934) BRUS 295. er Gémené. ●350. gwiskamant er Gémené é.

    ●(2002) TEBOT 58a. Me 'zo ganet 'bar' Gemene / Joli koukou / Ma zad ma mamm a oa ivez / Joli joli koukou.

    ►Gemenez-Gwegan.

    ●(1732) GReg 476b. Gue-menez Guëgan.

    II.

    (1) Dictons.

    ●(1732) GReg 413b. Varzu Pondivy hac ar Guemenez ar voazed a nez canab ha lin. ●(1744) L'Arm 157b. E'r hantonieu à Bondi hag ag er Guémené, er màléd a née.

    (2) Proverbe.

    ●(1912) PBHV 86. Bannet é é Loguneh, / En neb e saù é gol é léh. / Bannet é ér Guémené, / En neb e glask e gav arré.

    III. Blason populaire : voir pennpaket.

    IV. Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 83 N° 638. Guéméné.

  • gen
    gen

    f. –où d. divc'hen Joue.

    ●(1499) Ca 103a. Guen. g. ioue. l. hec gena / ne. ●(c. 1501) Lv 232/15. guen gl. Faux. ●(1530) J p. 76a. Ha gant quil e palu / A scoas hon saluer / Oar he guen tener, tr. «et il frappa notre sauveur du revers de la main, il le frappa sur sa bouche délicate.» ●(1575) M 208. diouz na fry na diouguen, tr. «au nez ou aux joues.» ●3440. Fry ha diou guen à certen ha guenou, tr. «Nez et joues, certes, et bouche.»

    ●(1732) GReg 544a. Joue, tr. «ãls. gûen. p. diouguen, guenau. gen. p. genaou.» ●(1752) PEll 334. Ghen, jouë, machoire.

  • genak
    genak

    m. –ed (ornithologie) Fou de Bassan.

    ●(1919) DBFVsup 38a. kéak (Gr[oix], tr. «sorte d'oiseau.» (1970) GSBG 9. (Groe) gənak, tr. « fou de Bassan. » ●148. daou gənak, tr. «deux fous de Bassan.»

  • genaouad
    genaouad

    m. & adv. –où

    I. M.

    (1) Bouchée.

    ●(1499) Ca 103b. Guenouat. g. bouchee. ●(1633) Nom 19b. Bucca : iouës : guenaouat. ●56a. Buccea, buccella : morceau, bouchée : vn tam, guenaouat.

    ●(1659) SCger 15b. bouchée, tr. «guenaouat.» ●152b. guenaouat, tr. «bouchée.» ●(1732) GReg 106a. Bouchée, plein la bouche, tyr. «Guenaoüad. p. guenaoüadou. guinauad. p. ou.» ●(1752) PEll 334. Ghenaouat, bouchée, plein la bouche.

    ●(1869) HTC 97. eur c'hinaouad vara. ●(1870) MBR 232. eur c'henaouad dour a strink war-n-han, hep koll eur (lire : eunn) diveradenn. ●(1889) ISV 171. eur c'hinaouat goat bennag.

    ●(1902) PIGO I 216. eur c'hinaouad bara. ●(1907) BOBL 04 mai 136/2f. Mouget gant eur c'henaouad krampouez. ●(1943) FATI 86. eur genaouad bara.

    (2) Bêtise que l'on dit.

    ●(1906-1907) EVENnot 15. (Priel) N'e ket fin ker ; dont a ra génaouado gantan awejo ken en eve poan an nen e chom hep c'hoarzin, tr. «bêtises.»

    II. Adv. A-c'henaouadoù : par bouchées.

    ●(1926) FHAB Mezheven 230. Kadiou a ziskolpe bara a c'henaouadou.

  • genaouata
    genaouata

    v. intr. Regarder avec curiosité.

    ●(1869) FHB 237/222b. Da vont ha da zont dre ruiou, da zellet, da c'hinaouata oc'h kement a velje.

    ●(1926) FHAB Eost 319. digas a res an holl da c'hinouata ouzomp. ●(1931) VALL 53b. faire le badaud, tr. «genaouata.» ●(1955) VBRU 45. ha me bountañ va fenn e-maez ar prenestr da c'henaouata.

  • genaoueg
    genaoueg

    m. genaoueion

    I.

    (1) Homme qui a une grande bouche.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 297). guenouec, gouliart. ●(1499) Ca 103b. Guennouec. g. goillart. ●(1521) Cc. genouecc, coillart. (d'après GMB 297). ●(1633) Nom 270a. Bucco, bucculentus : iouflu, ou gueulard, qui a la bouche grande : guenaoüec, en deus guenou bras ; raouen guenou.

    ●(1732) GReg 105b. Celui qui a une grande bouche, tr. «guenaoüeq. p. guenaouéyen, guenaoüegued.»

    ●(1876) TDE.BF 226a. Genaouek, s. m., tr. «Qui a une grande bouche.»

    (2) Imbécile, niais.

    ●(1857) CBF 122. Petra rez-te aze, genaouek ? tr. «Que fais-tu là, imbécille ?» ●(1869) SAG 97. a vev brao divar goust ar c'hinaoueyen. ●(1876) TDE.BF 226a. Genaouek, s. m., tr. «benêt, imbécile.»

    ●(1909) KTLR 150. Hag en eur he velet an oll a lavare : « Eur ginaouek ! ●(1910) MBJL 68. met aman e zo kement a c'henoeien. ●(1913) PRPR 107. Pa wel eur ginaouek, eur ginaouegez, eur bleup. ●(1924) BILZbubr 41/947. ginaoueien a zo ac'hanoc'h ! ●(1924) BILZbubr 46/1091. Mab gast ! ginaouek ! eme an Touz da Vilzig, teuler er mor mab an ôtrou ! ●(1929) MKRN 114. Saperdaouzek ! eme Napoleon, hirras am boa da welet an tamm genaouek en deus bet an hardisen... tr. «sapristi ! dit Napoleon, il me tardait de voir l'espèce de nigaud qui a osé…» ●(1955) STBJ 130. «Ginaoueg !» emezon «ma karjes 'tije bet kement-all ! Met n'out nemet eun alvaon hag eur c'hac'h-alañig !»

    II. (Blason populaire) Genaoueien Kamlez : surnom des habitants de Camlez.

    III. Genaoueg evel ur ribot : voir ribot.

  • genaouegal
    genaouegal

    voir genaouegiñ

  • genaouegez
    genaouegez

    f. –ed Femme imbécile, niaise.

    ●(1869) KTB.ms 14 p 294. na t'euz ket laret d'ehan dont, genaoueges ?

    ●(1913) PRPR 107. Pa wel eur ginaouek, eur ginaouegez, eur bleup.

  • genaouegiñ / genaouegal
    genaouegiñ / genaouegal

    v. intr.

    (1) Rester bouche bée.

    ●(1838) CGK 14. un eur da c'hinaouëgui.

    ●(1931) VALL 53b. faire le badaud, tr. «genaouegi.»

    (2) Genaouegiñ ouzh, dirak ub. : rester la bouche bée devant qqn, qqc.

    ●(1869) FHB 227/141a. da c'henaouegi oc'h an dud. ●(1890) MOA 146b. Regarder, la bouche béante, comme un benêt, tr. «ginaouegi oc'h.» ●(1893) IAI 256. Ginaouegi a reont dirag kement lakipot a deu da floura ho c'hein.

    (3) par ext. Perdre son temps à ne rien faire, badauder.

    ●(1877) EKG I 217. Me, euz va zu, ne jommign ket da c'hinaouegi.

    ●(1906) BOBL 10 février 73/2d. chom eno da c'hinaouegal. ●(1910) MBJL 68. tud o c'henoegal er ruio. ●(1919) BUBR 3/64. n'eus ket amzer da chom da c'hanaouegal.

  • genaouek
    genaouek

    adj.

    I. Qui a une grande bouche.

    ●(1659) SCger 15b. grande bouche, tr. «guenaouec.» ●70b. iouflu, tr. «guenaouec.» ●(1752) PEll 334. Ghenaouec, qui a une grande bouche, de grandes machoires.

    II. péjor.

    (1) Sot.

    ●(1878) EKG II 118-119. pa zonjiz oan ginaouek o lezer va skeul er meaz.

    ●(1905) HFBI 198. goudé béza lavaret kénavezo dar récévour guinaouoc-sé. ●(1906) KANngalon C'hwevrer 39. evit beza re c'hinaouek. ●(1918) LZBt Mae 11. En den diwar ar meaz, gwisket fall, aer c'henoeg dean a zigoue.

    (2) Chom genaouek : être déconcerté.

    ●(1956) BLBR 91/14. an holl a oa chomet ginaouek da zellet ouz o bizied sec'h.

  • genaouiñ
    genaouiñ

    v. intr.

    I.

    (1) Rester bouche ouverte.

    ●(1732) GReg 87b. Béer, ouvrir la bouche d'une façon niaise & admirative, tr. «Guenaoüi. pr guenaoüet.» ●(1752) PEll 334. On a fait de Ghenaoui, Dighenaoui, qui a la même signification de Bâiller.

    ●(1876) TDE.BF 226a. Genaoui, v. n., tr. «Ouvrir la bouche comme un benêt.»

    (2) Badauder.

    ●(1911) KANNgwital 104/53. Ne ket dereat chom da c'hinaoui var hent ar brocesion.

    (3) Genaouiñ ouzh ub. : regarder qqn bouche bée.

    ●(1855) TOB 8. Il s'arrêta comme un niais à me regarder, tr. «Chom a reaz da c'henaoui ouzin.» ●(1890) MOA 146b. Regarder, la bouche béante, comme un benêt, tr. «ginaoui oc'h, v. n.»

    II. Genaouiñ evel saout : voir saout.

  • gened
    gened

    voir kened

  • genedel
    genedel

    adj. Natif, d’origine.

    ●(1913) DIHU Du 356. Dibèl doh en Alre en um gav Kerléaneu, kér génedél Jorj Kadoudal. ●(1935) RNDL 111. Ha n’é ket eidoc’h-Hous-unan ou des ankouéhet ou bro genedel ?

  • genegell
    genegell

    m. –ed

    (1) Gamin.

    ●(1876) TDE.BF 226a. Genegell, s. m., tr. «Gamin, en termes d'amitié, en interpellant un enfant.»

    ●(1927) GERI.Ern 173. genegell m., tr. «Gamin.» ●(1931) VALL 328b. Gamin, tr. «genegell pl. ed.»

    (2) Celui qui s'occupe de ce qui ne le regarde pas.

    ●(1927) GERI.Ern 173. genegell, tr. «celui qui s'occupe de ce qui ne le regarde pas.» ●(1942) VALLsup 85a. genegell, tr. «celui qui s'occupe de ce qui ne le regarde pas.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...