Devri

Recherche 'm...' : 3749 mots trouvés

Page 13 : de mane (601) à manifestamant (650) :
  • mane
    mane

    voir mani .2

  • maneadeg
    maneadeg

    f. Remue-ménage.

    ●(1977) PBDZ 141. (Douarnenez) maneadeg, tr. «remue-ménage.» ●738. (Douarnenez) maneadeg, tr. «va-et-vient, remue-ménage.»

  • maneg
    maneg

    f. –où

    I.

    (1) (habillement) Gant.

    ●(1499) Ca 131a. Manec. g. gand. ●(1521) Cc. g. vestir les doys. b. guisquaff manegou. ●(1633) Nom 119b. Chirotheca, manica : gant, gantelet : manecq.

    ●(1659) SCger 61b. gand, tr. «manec p. egou.» ●158a. manec, tr. «gand.» ●(1732) GReg 447b. Gant, ou gan, tr. «Mannecg. p. mannegou.»

    ●(1849) LLB 1430. eid gober manegeu.

    ►[au plur. après un art. ind.] Ur manegoù : une paire de gants.

    ●(1857) CBF 25. eur vantel hag eur manegou, tr. «un manteau et une paire de gants.» ●(1877) FHB (3e série) 15/117a. eur manigou guen. ●(1888) SBI II 178. C'hui zur a doug eur manego, tr. «Vous certes, portez des gants.»

    ●(1909) TOJA 13. ha goude eur manegou.

    (2) (?) argot de La Roche-Derrien (?) Menottes.

    ●(1885) ARN 37. Menottes. – Br. Minotezo. Arg[ot] : Manego. Tiré du breton usuel : manego, des gants.

    ●(1975) BAHE 87/8. c'hoant o doa da dapout krog e porpant ar pilhaouer ha da lakaat manegoù dezhañ. ●14. Manego(ù) : minotezoù, grizilhonoù.

    II.

    (1) Soubl evel ur vaneg : être très souple.

    ●(1732) GReg 447b. Il est souple comme un gand, tr. G. Rostrenenn «Qer soubl eo evel ur vannecg.» ●881a-882b. Etre souple comme un gand, tr. «Beza soubl evel ur vanecg. beza qer soubl hac ur vanecg.»

    ●(1874) FHB 503/263b (L) G. Morvan. Hogen abenn eis dez ama me gred ervad e vezo deut sentuz ha soubl evel eur vaneg, ha Martel en devezo aze eur mevel mad.

    (2) Reiñ moull ar vaneg da lipat : donner des claques (à qqun).

    ●(1867) FHB 117/102b (L) G. Morvan. Kerkent e voue laket ar vaz ha moull ar vaneg da c'hoari. ●(1890) MOA 171 (L). Donner des claques à q.q. «rei moul ar vanek da lipat (Trivial).»

    (3) Gwiskañ e vanegoù war an tu gin : flatter qqun.

    ●(1957) AMAH 135 (T) *Jarl Priel. Ne gleven digantañ nemet «mon cher ami» pe «mon vieux copain de Mailly» met kaer en devoa ober e gazh gleb e ouien fraez mat n'en devoa nemet kas evidon. Dindan un nebeut amzer e paouezas 'ta da wiskañ e vanegoù war an tu gin hag adalek neuze e krogas d'ober buhez din.

    (4) Kavout maneg diouzh e zorn : trouver à qui parler.

    ●(1900) MELU X 234 (Go-Plouc'ha). Kâd ë rei mannek deus i dorn, tr. E. Ernault «Il trouvera un gant à sa main (à qui parler, quelqu'un qui lui tiendra tête).»

  • maneg-houarn
    maneg-houarn

    f.

    (1) Gantelet

    ●(1732) GReg 448a. Gantelet, gan de fer, autrefois d'usage à la guerre aux cavaliers armez de toutes pièces, tr. «Mannecg houarn. p. manegou houarn.»

    (2) [au plur.] (?) plais. (?) Menottes.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. menottes, tr. «manegueu hoarn', – manicleu.»

  • maneg-veudek
    maneg-veudek

    f. (habillement) Mitaine.

    ●(1732) GReg 628b. Mitaines, gros gans fourrez, qui n'ont que le pouce & la main, tr. «manegou meudecq.»

  • manegad
    manegad

    f. –où Gratification.

    ●(1942) VALLsup 88b. Gratification, tr. «manegad T[régor] f. («Kroaz ar V.», 18 genver 1920).»

  • manegañ / manegiñ
    manegañ / manegiñ

    v.

    I.

    (1) V. tr. d. Ganter.

    ●(c.1500) Cb 106b. [guisquaff] Jtem indigito / tas. g. vestir les doys. b. maneguaff.

    ●(1732) GReg 448a. Ganter, mettre des gants, tr. «Mañnega. pr. mañneguet.» ●(1744) L'Arm 169b. Ganter, tr. «Mannéguein.. guétt.»

    (2) V. pron. réfl. En em vanegañ : se ganter.

    ●(1876) TDE.BF 425b. En em vanega, tr. «mettre ses gants.»

    II. Manegiñ e viz yac'h :

    ●(1914) FHAB Ebrel 123 *Le Paysan. Pell 'zo, an dud 'zo lemm o lagad a wele hag a anzave he devoa ar Frans maneget he biz yac'h pa deuaz, brema zo vardro deg vloaz, da drei kein d'Hon Tad Santel ar Pab.

  • manegenn
    manegenn

    f. –où

    I.

    (1) Gant.

    ●(1971) BAHE 68/24. Manegenn : unander ar ger maneg, a glever nebeut a-walc'h.

    (2) (botanique) Gantelée, ganteline.

    ●(1732) GReg 448a. Gantelée, tr. «Maneguenn. ar vaneguenn.»

    II. Mont evel ur vanegenn lardet : aller comme un gant.

    ●(1942) VALLsup 85. (Cela, ce vêtement va comme un gant, tr. F. Vallée «evel eur vanegenn lardet T[régor].»

  • maneger
    maneger

    m. –ion Gantier.

    ●(1499) Ca 131a. Manheguer. g. gantier.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. gantier, tr. «manegour.» ●(1732) GReg 448a. Gantier, tr. «Mañneguer. p. mañneguéryen. Van[netois] mañnegour. p. yon.» ●(1744) L'Arm 169b. Gantier, tr. «Mannégourr.. guerion. m.»

    ●(1856) VNA 56. Gantier, tr. «Mannégour.»

  • maneger-noz
    maneger-noz

    m. Lutin qui brouille le crin des chevaux.

    ●(1920) KZVr 359 - 25/01/20. maneger-noz, tr. «lutin qui brouille le crin des chevaux.» ●(1931) VALL 435b. Lutin ; qui brouille les crins des chevaux, tr. «maneger-noz m. pl. manegerien-noz.»

  • manegerez
    manegerez

    f. –ed Gantière.

    ●(1732) GReg 448a. Gantiere, tr. «Mañneguerès. p. mañnegueresed.»

  • manegerezh .1
    manegerezh .1

    f. –ioù Ganterie (local).

    ●(1931) VALL 329a. Ganterie, endroit où l'on fabrique ou vend des gants, tr. «manegerez f. pl. ou.»

  • manegerezh .2
    manegerezh .2

    m. Ganterie (métier).

    ●(1732) GReg 448a. Ganterie, Métier de faire, & de vendre des gants, tr. «Mañneguérez.» ●(1744) L'Arm 169b. Ganterie, tr. «Mannéguereah.. heu. f.»

    ●(1931) VALL 329a. Ganterie, profession, travail, commerce, tr. «manegerez m.»

  • maneget
    maneget

    adj. Ganté.

    ●(17--) FGab 147. cas maneget, emme, Jannet / ne dal oll vat dha logotta.

    ●(1867) FHB 124/159a. eur gannen en he zorn ha maneguet flour. ●(1868) FHB 203/371b. bourc'hisien lipet, aotrouien maneget. ●(1872) ROU 60. maneged, tr. «qui porte gants.» ●(18--) PDO 4. Fransisien, eun dud ker flour, ker brao maneget.

  • manej
    manej

    m. –où

    (1) (agriculture) Manège à battre la moisson, etc.

    ●(1909) FHAB Mae 153. c'huec'h loen lard stag ous ar manej. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 199. Eur c'haser fall a gezeg a dorr ar manej. ●(1955) STBJ 149. Dindan eul loch plouz emede ar bilerez-lann hag, en he c'hichen war al leur, ar manej d'he lakaat da vont en-dro. ●(1958) BAHE 16/7. Fraoñvadeg ar manej-kezeg o tornañ e ti ar C'hozaned e Hengoad a zivorgouskas an holl.

    (2) Manège de fête foraine.

    ●(1984) HYZH 154-155/51. jeuiou modern (...) manej... tos-tos hag e-se.

  • manek
    manek

    adj. Moussu.

    ●(1931) VALL 484a. Moussu, tr. «manek.» ●(1939) KOLM 28. doar guern mañnek.

  • maner
    maner

    m. –ioù Manoir.

    I.

    ●(1499) Ca 131a. Maner. g. manoir. ●(1650) Nlou 67. Ha hep tan en maner, tr. «et sans feu dans la demeure.»

    ●(1659) SCger 76b. Manoir, tr. «Maner.» ●158a. Maner, tr. «maison de noblesse.» ●(1732) GReg 599b. Manoir, maison noble située à la campagne, tr. «Maner. p. maneryou. Van[netois] manér. mennér. pp. yëu.» ●(17--) VO 68. ur menær batissét é creis ur sablêq.

    ●(1849) LLB 855-856. en amzer eurus / E mes bet tremenet én hou maner bourus. ●(1878) EKG II 37. dirag ar maner. ●54. da zevi maneriou an Aoutrounez. ●(1889) SFA 132. ho derc'hel da loja en he vaner.

    ●(1907) PERS 184. deut d'ar maner goude maro an demezel. ●(1921) BUFA 93. étal ur menér.

    II. [par métonymie] An aotrou Maner : le seigneur, le noble local.

    ●(1981) ANTR 5. Er barrez-ma ez eus tri Aotrou. / Tri Aotrou ? / Ya, tri Aotrou. / An Aotrou Doue. / An Aotrou Person. / An Aotrou Maner. Ne vez ked lavared aotrou ar Maner. Lavared e vez an Aotrou Maner.

    III.

    (1) Dreist e vaner : hors de compréhension.

    ●(1929) FHAB Gwengolo 349 (L) Y.-V. Perrot. Petra dalv barnedigez Marc'harit ar Gernevez pe Gatell ar Gergoz, war draou ar yezadur hag a zo dreist o maner ?

    (2) Lojañ e Maner Lonk-Avel : dormir dehors.

    ●(1936) IVGA 99 (Ki) Y. Drezen. Maget e oamp en hotel Grampouez, gwir eo; lojet e maner Lonk-Avel, gwir eo ivez. ●(1972) SKVT I 77 (Ki) Y. Drezen. Gant ma ne chomint ket da lojañ e Maner Lonk-Avel !

  • manerez
    manerez

    s. Paroles qui font rire.

    ●(1924) BUBR 45/549. An oll a zirollaz da c'hoarzin o klevet ar vanerez-ze.

  • manestision
    manestision

    interj.

    (1) (juron) =

    ●(1904) KZVr 353 - 12/08/04. Maneztision zur na oaran !

    (2) Manestision gar din =

    ●(1911) RIBR 119. rak evidon-me n'in ket da welet an irvin-ze, manestision gar d'in !

  • manestoulle
    manestoulle

    interj.

    (1) =

    ●(1908) PIGO II 67. Soaz, manestoulle d'it ! N'out ket 'vit lakat e varez d'ar porc'hel-man du-ze 'kreiz ar porz ? ●93. Manestoulle d'it, genaouek zo ac'hanout !

    (2) Manestoulle gar da ... =

    ●(1909) TOJA 40. ha n'e ket me 'm eus troc'het ane o zri, manestoulle gar d'in !

  • manestrañ
    manestrañ

    voir malestrañ

  • manet
    manet

    adj.

    (1) Mort.

    ●(1530) J 143a. An iesus man so hogos manet, tr. «Ce Jésus est presque rendu.»

    (2) Chom manet : rester stupéfait.

    ●(1935) ANTO 40. ker manet ha ma chomen dirak kement-all a vadelez. ●63. ma chomec'h manet ouz he c'hlevout. ●(1935) BREI 430/1c. E vignoned (…) a chomas manet ouzh e welet. (…) ma chomas dilavar dirazo, manet, sebezet net. ●(1935) BREI 434/3a. Hag e chomont manet, sabatuet-net, pa welont na sell ar bobl outo nemet a-gorn pe a-dreuz !…

    (3) Bezañ manet : avoir échoué.

    ●(1908) PIGO II 30. mes betek breman, allas, oun manet war ma marc'had. ●(1935) BREI 435/3c. Bet o dije [an Ethiopianed], zoken, klasket an tu da dizout an Erythre italian ; met manet int.

    (4) Bezañ manet kousket : être endormi.

    ●(18--) GBI II 20. P'arruas er jardinn, ez oa manet kousket, tr. «Quand elle arriva dans le jardin, il dormait.»

    (5) Manet eo ar mor =

    ●(1872) ROU 100b. L'expression : maned eo ar mor, est connue, au bord de la mer.

  • maneur .1
    maneur .1

    m.

    (1) Chose faite, à faire, œuvre, travail.

    ●(1868) SBI I 274. Falla maneur a ris biscoaz, tr. «La pire œuvre que je fis jamais.»

    ●(1965) BAHE 44/38. Mil maneur em eus d'ober c'hoazh. Marteze e vefen kad da ziverrañ ur maneur bennak deoc'h. ●(1967) BAHE 52/46. Ar maneur-mañ ne c'houlenn nemet un tamm ampartiz-dorn. ●(1982) TKRH 168. Mil maneur a zo d'ober war-dro ur menaj.

    (2) Kaout ur maneur mat : savoir bien travailler.

    ●(1965) BAHE 44/38. Hennezh (pe honnezh) en deus ur maneur mat. Da lavaret eo ober 'ra labour vat.

  • maneur .2
    maneur .2

    m. Manœuvre.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/456. (An Ospital-Kammfroud) À noter que le terme darbarer (servant, aide-maçon, aide-couvreur...) tend de plus en plus à être supplanté par maneur (accent sur la dernière syllabe), emprunté au français manœuvre.

  • Manez-ar-Gernevez
    Manez-ar-Gernevez

    oronyme (Langoëlan).

    ●(1925) SFKH 16. ér holern hag ér hreiz-noz, borh Laoulan en un devalen goleit a goed, ha groñnet dré er Mañné-Bras, mañné er Gerneùé hag hani Restermen : pelloh borhig Ziliek…

  • Manez-Bras
    Manez-Bras

    oronyme Ar Manez-Bras (Langoëlan).

    ●(1925) SFKH 16. ér holern hag ér hreiz-noz, borh Laoulan en un devalen goleit a goed, ha groñnet dré er Mañné-Bras, mañné er Gerneùé hag hani Restermen : pelloh borhig Zilliek…

  • Manez-Gwegan
    Manez-Gwegan

    oronyme (Locmalo, Séglien).

    ●(1925) SFKH 16. Mañné Gugan aveit Seglianis e zou er roué ag er mañnéieu. ●31. Ur had tapet é mañné Gugan, diù tapet é mañné Guillerm, tér aral diskaret d’en dias é mañné Moign.

  • Manez-Gwenn
    Manez-Gwenn

    oronyme Mané-Guen (Guénin).

    ●(1748) CI.pou 167. Menéguèn (...) Mâné-gùèn.

    ●(1840) EBB 28. Sur le sommet du mâné-ghuène.

    ●(1909) DIHU Est/315. Pardon er Mañné-Guen e oé en dé-sé. ●(1930) GUSG 81. Pardon er Mañné-Guen. ●(1931) GUBI 197. Eutru Person karet, arriù on a Bersquen / Arriù on hoah éndro, é bro er Mañnéguen. ●(1968) LIMO 02 mars. Gronnet get flajen en Evel, Er Mané-Guen e saù é glopen disto adrest de vorh Guénin, étal Baod.

  • Manez-Gwilherm
    Manez-Gwilherm

    oronyme (Séglien).

    ●(1925) SFKH 31. Ur had tamet é mañné Gugan, diù tapet é mañné Guillerm, tér aral diskaret d’en dias é mañné Moign.

  • Manez-Kastennoeg
    Manez-Kastennoeg

    oronyme (Bieuzy-les-Eaux).

    ●(1913) HIVR 14. ind e gavas étal moten Kastennek ur groh ledan hag ihuél. ●(1925) SFKH 16. Mañné Gugan aveit Seglianis e zou roué ag er mañnéieu : Er Roméned, én amzér goh, en des en trézet get Sézar, hag hiniù en dé é kavér hoah arnehou restajeu en hent romén e ié a vañné Kastenek, étal Sant-Nikolas-en-Deur, bet Karhéz. ●(1995) LMBR 77. war tosenn Kastennoeg.

  • Manez-Mogn
    Manez-Mogn

    oronyme (Séglien).

    ●(1925) SFKH 31. Ur had tamet é mañné Gugan, diù tapet é mañné Guillerm, tér aral diskaret d’en dias é mañné Moign.

  • Manez-Restermen
    Manez-Restermen

    oronyme (Langoëlan).

    ●(1925) SFKH 16. ér holern hag ér hreiz-noz, borh Laoulan en un devalen goleit a goed, ha groñnet dré er Mañné-Bras, mañné er Gerneùé hag hani Restermen : pelloh borhig Ziliek…

  • manganez
    manganez

    m. (minéralogie) Manganèse.

    ●(1907) BOBL 16 novembre 164/2b. klor, silis, manganez, holen. ●(1981) DGBD 186. ar manganez, bet dizoloet e reter ar vro.

  • mangez
    mangez

    coll. (botanique)

    (1) Mangues.

    (2) Gwez-mangez : manguiers.

    ●(1944) DGBD 90. disheoliet gant gwez mangez. ●129. un nebeudig gwez mangez.

  • mangnelon
    mangnelon

    =

    ●(1957) BRUD 1/121. Mad, dabord, paotrez, ma rez mangnelon, e-po meur a daol botez c'hweg ; an dra-ze ne vo ket c'hoari an «din» vezo ken.

  • mangorzh
    mangorzh

    m. (harnachement) Collier de cheval en jonc.

    ●(1907) VBFV.bf 50a. mangord, mangolh, tr. «m. pl. eu, collier de cheval.» ●(1934) BRUS 280. Un collier, tr. «ur poul ou mangorh (en jonc).»

  • mangounell
    mangounell

    voir bangounell

  • mangoust
    mangoust

    m. –ed (zoologie) Mangouste.

    ●(1954) VAZA 92. mangousted, ul loenig un tamm brasoc'h eget ur razh.

  • mangrovenn
    mangrovenn

    f. Mangrove.

    ●(1985) DGBD 60. ar pezh a ra an douaroniourien ar vangrovenn anezhañ.

  • mani .1
    mani .1

    Mani evel : comme une manière de.

    ●(1787) PT 55. Mar en dès groeit enta mani el miracleu.

  • mani .2
    mani .2

    s. =

    ●(1952) LLMM 34/45. (Douarnenez) Mane : fiñv. Evit sankañ mane en ho korf bras. Henne 'zo mane en ennañ.

  • mani .3
    mani .3

    s. –où =

    ●(1857) HTB 233. dre da diempennidigez ha da vaniou dibled a rez d'in bemdez eur c'holl benag.

  • maniamant
    maniamant

    m. –où Maniement, action de manier.

    ●(1732) GReg 599a. Maniement, action de manier avec les mains, tr. «Maneamand.»

  • maniañ
    maniañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Manier, manipuler.

    ●(1659) SCger 76a. manier, tr. «manea.» ●(c.1680) NG 896-898. en innefueu (…) / Maniet vaint eual dirë hem besouet consomet. ●(1732) GReg 598b. Manier, toucher avec les mains, tr. «Manea. pr. maneët.»

    ●(1846) BAZ 321. pere o devoa er scoliet ha boazet da vanea mad an armou. ●(1847) BDJ 340. lod-hall o vanea kartou, an diçzou. ●(1872) ROU 91a. Maniable, tr. «Eaz da vania.» ●(1883) MIL 19. ma ne ouije ket mania divlam an armou.

    ►absol.

    ●(1846) DGG 83. an daouarn a vani, an treid a vale.

    (2) Bouger, remuer.

    ●(1877) MSA 203. ne c'helle he manea an disterra.

    (3) Maniañ e zaouarn : remuer les mains.

    ●(1847) BDJ 94. An nep (...) a renk mania he zaoüern, tr. (GMB 392) «remuer les mains.» ●(1894) BUZmornik 861. ne c'helle ket manea he zaouarn.

    (4) Manœuvrer.

    ●(1906) KANngalon C'hwevrer 32. Bleina, manea eun ene n'eo ket tra eaz.

    II. V. intr.

    (1) Bouger.

    ●(1896) GMB 392. pet[it] Trég[uier] mañnial bouger, remuer.

    ●(1934) PONT 125. Ar vugale a wele he muzellou o vania. ●(1952) LLMM 34/45. (Douarnenez) Maneal : fiñval.

    (2) par ext. Travailler.

    ●(1847) BDJ 161. Nep en devezo maniet.

    III. V. pron. réci. En em vaneañ : s'entre-toucher.

    ●(1732) GReg 355b. S'entre-toucher des mains, tr. «em vanea. pr. em vaneët.»

    IV. [empl. comme subst.] Geste.

    ●(1880) SAB 35. Peb paz, peb camed a reont, peb mania, e adont. ●45. ne re mania ebed, finva ebed.

  • maniel / manier
    maniel / manier

    m., prép., adv. & conj. –où

    I. M.

    (1) Espèce de.

    ●(1612) Cnf 33a. dré manyer à viaticq.

    ●(1659) SCger 76a. maniere, tr. «maniel.» ●(1790) MG 204. cablus ag ur maniél-laironci.

    ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 123. ur menièr cambrik. ●(1855) BDE 106. ur meniér mantél. ●(1869) SAG 144. Eur maniel all.

    ●(1901) LZBg 59 blezad-2l lodenn 110. ur menier suler é. ●(1907) BSPD II 56. ur meniér auter. ●(1982) PBLS 322. (Langoned) manier droug 'm-eus, tr. «j'ai un peu mal.»

    (2) Manière, façon (de faire qqc.).

    ●(1499) Ca 131a. Manier. g. maniere. ●(1530) J p. 17. Ha sellomp moean ha manier / En berr amser da quemeret / Iesus, tr. «cherchons le moyen et la manière de prendre promptement Jésus.» ●(1557) B I 233. Na pe en manier ez preder amseraff, tr. «De quelle façon pense-t-elle passer son temps ?»

    ●(1659) SCger 80a. moien, tr. «maniel.»

    (3) Manière, apparence (de qqn).

    ●(1530) J p. 104a-b. Heruez e manyer hac e roll / He man so sot pe diot oll / Pe morfoll heruez ma holl spy, tr. «A en juger par ses manières et sa conduite, celui-ci est un insensé ou un idiot, ou un charlatan qui trompe toutes mes espérances.»

    ●(1860) BAL 175. E oll maniel, an ear anezi, e c'homzou, e mouez a ziscueze ar c'heuz a ioa en e c'halon. ●(1868) KMM 172. Den mad ervez ar bed, maniel vrao a zen. ●223. tud ken difazi, ken direbech en o arvez ac en o manielou. ●(1880) SAB 32. un dro, ur vaniel respeduz. ●(1890) BSS 3. e oberou ac e gomzou, e vaniel e peb ent, a ziscueze oa un den a zescadurez. ●6. e vaniel humbl ha modes a zisplije dezo ive.

    (4) Trouble, embarras.

    ●(c.1680) NG 345-348. Pa vellas Herodes / Na retournesant de ty, / E cresquas e anquin / Hac e vanier muy.

    (5) Propriété.

    ●(1575) M 2021-2022. Er an tan an bet man, homan eu é manier, / A goast net aredec, pan crecq ha pan lecquer, tr. «Car le feu de ce monde, c'est sa propriété, / Consume tout à fait douloureusement (?) quand il prend et qu'on l'allume.»

    II. Prép. Comme.

    ●(1993) MARV xi 44. (Rieg) e oa mañiel strafuillet e spered.

    III. Loc. adv.

    (1) E-manier-arall : autrement.

    ●(1499) Ca 76b. En manyer arall. g. aultrement.

    (2) Er manier-mañ : de cette manière.

    ●(1499) Ca 77b. En manyer man. g. en telle manyere.

    (3) Nep manier : en aucune façon.

    ●(14--) N 1569-1570. [Aduocatus Alani] A te touhe tam an tra man || breman da Alan nep manier ? [Rygoall] Ya tizmat hep nep atfer, tr. «Jurerais-tu bien ceci maintenant à Alain en aucune façon ? Oui, à l'instant, sans hésiter.»

    IV. Loc. conj. Er manier ma : en telle manière que.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 390). en vannyer ma en telle manière.

  • manier .1
    manier .1

    voir maniel

  • manier .2
    manier .2

    m. ion Homme qui manie (de l’argent, etc.).

    ●(1880) SAB 202. ur Publican pinvidig, ur manieur arc’hant.

  • manifest
    manifest

    adj. Manifeste.

    ●(c.1500) Cb 19a. Auoez. alias : manifest. g. manifeste. l. palam prepositio.

  • manifestadeg
    manifestadeg

    f. –où Manifestation.

    ●(1962) BAHE 30/1. Diskrogadeg-labour a voe divizet, ha neuze manifestadegoù.

  • manifestamant
    manifestamant

    adv. Manifestement.

    ●(1612) Cnf.epist 8. è comps manifestamant ves an holl ré à so promouet en vrzou sacr.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...