Devri

Recherche 'de...' : 738 mots trouvés

Page 14 : de dever-goulou (651) à devotaat (700) :
  • dever-gouloù
    dever-gouloù

    m. fam.

    (1) Prêtre qui est long à dire sa messe.

    ●(1907) KANngalon Eost 475. Ar beleg a ioa o vont da bignat ouz an aoter, a ioa brudet dre gear oll evit beza eun dever goulou. ●(1927) GERI.Ern 98. Dever goulou, tr. «prêtre lent à dire sa messe.» ●(1981) ANTR 69. N'eo ked eun dever-goulou ar persoun-ma. Ne bad ked pell an overenn gantañ.

    (2) Celui qui reste traîner en faisant son travail.

    ●(1962) TDBP II 99 (T). Hennez a zo eun dever-goulou, tr. J. Gros «c'est une brûleur de lumière (il reste traîner, musarder.»

  • deverad / diverad
    deverad / diverad

    m. –où

    (1) Dégout, ce qui goutte.

    ●(1889) ISV 26. Ar goulaou a zalc’her eno zo ar brassa evez evitho ; morse ne gafet diverachou dindanho.

    (2) [au pl.] Deveradoù/Deverajoù : gouttes qui tombent des arbres.

    ●(1962) EGRH I 67. diverachoù pl., tr. « gouttes de rosée ou de pluie qui tombent des arbres. »

  • deveradenn / diveradenn
    deveradenn / diveradenn

    f. –où Goutte de liquide.

    ●(1633) Nom 221b. Stilla, gutta, destillans gutta : goutte : diuareden (lire : diueraden) glaò, loum glaò.

    ●(1659) SCger 144a. diueraden, tr. «goute.»

    ●(1854) MMM 307. eun diveraden en d'eus læset (…) da guëza. ●(1870) MBR 232. eur c'henaouad dour a strink war-n-han, hep koll eur (lire : eunn) diveradenn. ●(1894) BUZmornik 524. dour livet gant eunn diveradenn vin.

    ●(1911) BUAZperrot 533. ne eve nemet dour sklear pe zour livet gant eun diveraden win. ●(1914) FHAB C'hwevrer 35. eur banne gwin, eur banne bihan, eun diveraden hepken. ●(1925) KANNgwital 275/2. n'hon deuz ket bet eun diverraden glao. ●(1962) EGRH I 67. diveradenn f. -où, tr. « goutte. »

    ►sens fig.

    ●(1877) BSA 54. eun diveradenn euz grasou puill an Aotrou Doue.

  • deveradur / diveradur
    deveradur / diveradur

    m.

    (1) (en plt d'un liquide) Action de couler.

    ●(1744) L'Arm 79b. Coulement, tr. «Diviradur. m.»

    (2) Égout, eau qui dégoutte des arbres, du toit, etc.

    ●(1633) Nom 221b. Stillicidium : esgout qui chet d'enhaut, desgout : diuezadur (lire : diueradur) glaò, an pez á coüez diouz an to ennou (lire : toennou).

    ●(1659) SCger 144a. diueradur, tr. «ecoulement.» ●(c.1718) CHal.ms i. degoutt, tr. «en deuir en diuer, en diueradur.» ●Distillation, tr. «diueradur, beradur.» ●(1732) GReg 258a. Degout, pluie qui tombe d'en haut, tr. «Diveradur.» ●326a. Égout, ce qui dégoûte des toits, tr. «An diveradur eus an toénnou.»

    ●(1888) SBI II 236. An diveradur euz ar gwe, tr. «L'eau qui s'égoutte des arbres.»

    ●(1924) BILZbubr 46/1091. An daou bunseo a zavas en o zav, hag int war an trêz, treantet, nemet diveradur ne oant. ●(1962) EGRH I 67. diveradur m., tr. « égouttement. »

  • deverañ / deveriñ / dever / diverañ / diveriñ / diver
    deverañ / deveriñ / dever / diverañ / diveriñ / diver

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt d'un liquide) Découler, couler, dégouliner.

    ●(1499) Ca 17a. [bannech] g. degoutter. b. diueraff. ●66b. Diueraff. g. degoutter.

    ●(1659) SCger 33a. couler, tr. «diuera.» ●107a. ruisseler, tr. «diuera.» ●144a. diuera, tr. «couler.» ●(1732) GReg 252a. Decouler, couler lentement goutte à goutte, tr. «Divera. pr. diveret. Van[netois] divereiñ» ●(1792) CAg 178. er Goaid e zivirai / A-rid quenttoh eit à dapene.

    ●(1849) LLB 2121. Lausket ind de zevir a drez d'ul lien guen. ●(1857) CBF 2. C'houezi a rann ken na ziver ann dour diouz-in, tr. «Je sue à grosses gouttes.»

    (2) (en plt d'un récipient) Fuir.

    ●(1633) Nom 159a. Simpulum : pot degoustant peu à peu : pot pehiny á diuer á neubeutdigou.

    (3) (en plt d'un toit, d'un arbre) Dégoutter.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Le toit degoutte, tr. «deuirein ara en doüen.»

    (4) sens fig. Découler (de la guerre, etc.).

    ●(1939) DIHU 341/357. ne hel nitra a vad divér ag er brezél, kén nameit brezél aral.

    II. V. tr. d.

    (1) Faire couler, verser.

    ●(1790) MG 51. Ne oulennai quin meit m'en devezai Lazar divirét guet é vis un dapèn-deur ar é dead. ●237. hac é tivirér én hou c'oulieu gùin-aigr.

    (2) Presser (un fruit) pour en extraire le jus.

    ●(1920) FHAB Here 476. goude beza diveret ebarz eun tam aval oranjez pe eun tam aval sitron.

  • devererez / divererez
    devererez / divererez

    f. = (?).

    ●(1905) BOBL 17 juin 39/c. evid berraat an hent, e c'hoanteaz tremenn var divererez ar skluj, mez riska a reaz hag e veuzaz.

  • deveriñ .1
    deveriñ .1

    v. tr. d. Extrêmiser.

    ●(1744) L'Arm 107b. Le malade a eu ses devoirs, tr. «Er hlan a zou-bétt devairétt.» ●(1767) ISpour 332. obér hou deverein é course. ●(1790) MG 312. Deværét-oèn bet. ●328. eit m'en devezai bet amér d'en deværein. ●(1792) BD 1066. Ma priet po pedan groet ma vin deueret. ●1070. Pa goullet ma priet ret eo ho teuerin.

    ●(1904) DBFV 44b. devérein, v. a., tr. «donner les derniers sacrements à, extrémiser.»

  • deveriñ .2
    deveriñ .2

    voir deverañ

  • deverouer
    deverouer

    m. –ioù Égouttoir, hérisson.

    ●(1732) GReg 326a. Égouttoir, ou hérisson, instrument pour mettre la vaisselle à égoûter, tr. «Diveroüer. p. diveroüerou.» ●(1744) L'Arm 125b. Egouttoir ou Hérisson pour mettre la vaisselle à égoutter, tr. «Divirouére.. ieu. m.»

  • deverral
    deverral

    voir diverrañ

  • deverrañs
    deverrañs

    voir diverrañs

  • deverrat
    deverrat

    voir diverrañ

  • deverriñ
    deverriñ

    voir diverrañ

  • deverrus
    deverrus

    voir diverrus

  • deverus / diverus
    deverus / diverus

    adj. Fluide.

    ●(1876) TDE.BF 156a. Divirous, adj. V[annetais] Fluide.»

  • devet
    devet

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Brûlé.

    ●(1907) BOBL 09 novembre 163/2d. pleuncha buan an ezel devet el leaz dous. ●(1909) FHAB Gouere 203. evit o tigoll (…) eus ho ti devet. ●(1910) MAKE 74. C'houez ar pilhou suilhet hag an tont devet.

    (2) sens fig. Berné, dupé, roulé, attrapé, eu.

    ●(1908) FHAB Mae 151. 'Maomp devet hon daou. ●(1909) NOAR 55. «A ! emezo war eun dro, devet omp ! An elez a zo bet o peuri en hor park !... ●(1958) BRUD 4/62. Ar pôtrig paour zo devet ma ne ran ket-me eun dra bennag d'e zavetei.

    II. Adv.

    (1) Tomm-devet : très chaud.

    ●(1896) LZBt Meurzh 32. an heol tomm devet.

    (2) Adv. intens. Très.

    ●(1877) FHB (3e série) 32/255a. Scrivet fall devet eo, var ar marc'had. ●(1890) MOA 215a. Détestable, tr. «Fall-devet.»

  • devez .1
    devez .1

    adj. Amouillante.

    ●(1927) GERI.Ern 97. devé, deveu ces signes précurseurs [d'une vache sur le point de vêler] devéenn (et buoc'h devé, T[régor] id.) vache en cet état. ●(1935) BREI 423/2c. an ed en em werzo kant lur ar c'hant ha pep penn-saout devé, 1000 skoed !...

  • devez .2
    devez .2

    m. –où Pis (d'une bête laitière amouillante).

    ●(1907) BOBL 16 février 125/3a. lakat eur palastr var he deve great gant kol-maro. ●(1927) GERI.Ern 97. devé, deveu ces signes précurseurs [d'une vache sur le point de vêler] devéenn (et buoc'h devé, T[régor] id.) vache en cet état. ●(1941) SAV 22/27. (Pleiben ha tro-war-dro) Deve, deveou, ano gourel. Tez, tevez eur vuoc'h. Sk : Teziet-brao eo ar vuoc'h nevez, eun deve kaer he deus. ●(1955) STBJ 196. buoc'hed-lêz krognet o deve. ●(1984) EBSY 169. (Sant-Ivi) se pe devez zo gant ar vuoc'h-se, tr. «quels gros pis qu'elle a cette vache.»

  • devezañ
    devezañ

    voir deveziñ

  • devezenn
    devezenn

    f. Vache amouillante.

    ●(1927) GERI.Ern 97. devé, deveu ces signes précurseurs [d'une vache sur le point de vêler] devéenn (et buoc'h devé, T[régor] id.) vache en cet état.

  • devezh
    devezh

    m. & adv. –ioù

    I. M.

    A.

    (1) Journée.

    ●(1499) Ca 59b. Dezuez. gallice. iournee. ●(1575) M 1643-1644. mez pet da em preder / Oar penn an dezuez man, peaban ez caner, tr. «je te prie, réfléchis, / Pour ce jour au sujet duquel on chante (ici).» ●(1633) Nom 204b. Diarium : iournée : deruez. ●(1638) Peiresc 4. Que na vezo deuez ar varn, tr. «Jusqu'à ce que ce soit le jour du jugement.» ●(1650) Nlou 432. Pan du'yn deruez diuezaff, tr. «quand viendra notre dernier jour.»

    ●(1659) SCger 70b. iournée, tr. «deuez.» ●(c.1680) NG 547. Un deueh bras merbet. ●(1732) GReg 546b. Journée, tr. «Dervez. p. dervezyou. devez. p. devezyou. dezvez. p. dezvezyou. (Van[netois] deüeh. p. deüehëu.»

    ●(1838) CGK 18. deut eo an devez ma renqan dilezel / (…) ma bro. ●(1856) VNA 103. Que ce jour est mélancolique ! tr. «Tristet un deuéh-é hennen !» ●117. Bonjour, jeune homme, tr. «Deuéh mad d'id, dén youank.» ●(18--) AID 162. an devoes ma vo groet on dimi, tr. «le jour que notre mariage sera fait.»

    ●(1904) DBFV 44a. deùeh, m. pl. ieu, tr. «journée.» ●(1924) BILZbubr 46/1120. An devejou all (…) e rê eus he zi. ●(1942) DRAN 143. Daou zervez araok, ez oa bet lazet o c’hamalad Herve Pronost, eus Brignogan.

    (2) Quantité (de travail, etc.) effectuée en une journée.

    ●(1732) GReg 547a. Journée, travail d'un jour, tr. «Dervez labour.»

    ●(c.1825-1830) AJC 4036. eun deves querset.

    (3) Un devezh : un jour.

    ●(1894) BUZmornik 1. Doue a lavaraz d'ezhan eunn devez : (…).

    ●(1924) SBED 56. Un déah doh en noz.

    B. [en locution]

    (1) Bezañ war, àr zevezh : travailler à la journée.

    ●(17--) VO 65. Ne ouzan quet mar boai ar zéuéh él léh-aral.

    ●(1866) FHB 59/54b. Bez' o devoa eur verc'h (…) hag a veze bemdez var zevez.

    ●(1976) LLMM 176/201. du-mañ edo war zevezh pa rankas mont d'ar brezel.

    (2) Mont war zevezh : travailler à la journée.

    ●(1911) SKRS II 77. Va mamm a ia bemdez var zevez.

    (3) Mont d'e zevezh : aller au travail.

    ●(1905) IVLD 106. Edo o vont d'he zevez, eur mintinvez, pa velaz daou amezeg d'ezhan. ●(1974) TDBP III 215. Job a ya bemdez d’e zevez.

    II. Adv.

    A. A-zevezh.

    (1) Par journée.

    ●(1897) EST 31. Pegement en devou peb unan a zeuèh.

    ●(1904) DBFV 44a. a zeùeh, tr. «à la journée.» ●(1913) AVIE 228. Goudé bout groeit marhad geté ag un dinér a zeùéh.

    (2) Toute la journée.

    ●(1939) RIBA 13. Petra ehrei-hi a zeùeh, én hé ziegeh, tré ma vein-mé pèl é labourat barh me farkeuiér ? (…) A zeùeh é ma chomet er gaeh voézig de ouilal.

    B. Loc. adv. (salutation) Devezh mat : bonne journée (lorsque l’on quitte qqn en début de journée). cf. nozvezh

  • devezh-arat
    devezh-arat

    m. devezhioù-arat (agriculture) Journal de terre, demi-hectare.

    ●(1659) SCger 70b. iourneau de terrre, tr. «deuez arat.» ●(1732) GReg 546b. Journal, ou journau, mesure de terre qu'on peut labourer en un jour, tr. «Dervez-arat. p. dervezyou-arat. devez-arat. p. devezyou-arat. (Van[netois] deüeh-arat.).» ●(1744) L'Arm 207b. Journal ou journeau de terre, qui a 450 pieds de longueur & 96 de largeur, tr. «Déuéh-aratt.»

    ●(1866) FHB 5 Mae 66/120. Bez ez eus ive e Frans dec million daou c’hant devez arat dindan foenneier douret, pemp million ha cant devez arat dindan foen tirien, trizec million daou c’hant devez arat dindan guerniou ha lanneier. ●(1876) TDE.BF 110a. Devez-arat, s. m., tr. «Journal de terre ou demi-hectare.»

    ●(1904) DBFV 44a. deùeh arat, tr. «journal de terre.» ●(1927) GERI.Ern 97. devez-arat, tr. «journal de terre, demi-hectare.» ●(1931) ATBR 31. Ped a zerveziou arat a zo war an douarou ? ●(1942) LANB 7. 1800 dervez-arat ec'honder.

  • devezh-hent
    devezh-hent

    m.

    (1) Journée de voyage.

    ●(1962) EGRH I 53. devezh-hent m., tr. « journée de voyage. »

    (2) Prestation (sur la route).

    ●(1962) EGRH I 53. devezh-hent m., tr. « prestation (sur la route). »

  • devezhiad .1
    devezhiad .1

    m. –où

    (1) [devant un subst., un inf.] Quantité (de travail, etc.) effectuée en une journée.

    ●(1857) CBF 83. eiz dervesiad griad, tr. «huit journées de tailleur.» ●(1862) JKS 240. eunn dervesiad labour. ●(1870) MBR 34. tri dervesiad bale a zo c'hoaz da ober, tr. «Vous avez encore trois journées de marche.» ●(1877) EKG I 90. Eun dervechad mad a labour o devezo ho daou. ●(1878) EKG II 60. da ober d'ezhan eun derveziad kerc'hat bizin torr euz an aot. ●(1890) MOA 226b. Pluie qui dure toute une journée, tr. «devesiad glao.»

    ●(1909) NOAR 12. eun derveziad mat a vale. ●(1923) KNOL 18. ober d'ezi eun deveziad troc'ha. ●(1924) FHAB Meurzh 101. Tri zerveziad diskwiz eo bet ar re-ze, met ivez ha dreist-holl, tri zerveziad peoc'h, tri zerveziad levenez santel. ●(1939) RIBA 90. ou deùéhiad hent. ●(1944) DGBD 113. devezhiadoù heol tomm. ●(1973) KOBL 192. (Plougerne) graet am eus bet dervechadou dorna.

    (2) [devant un nom de mois] Jour (de tel ou tel mois).

    ●(1924) ZAMA 204. goude beza bet e-pad eun deveziad gwengolo o tibab avalou-douar.

  • devezhiad .2
    devezhiad .2

    m. devezhidi Ouvrier journalier. cf. devezhour / devezhier

    ●(1732) GReg 546b. Journalier, homme à la journée, tr. «dezvezyad. p. dezvezidy.»

    ●(1927) GERI.Ern 97. deveziad pl. –zidi, tr. «journalier.»

  • devezhiadez
    devezhiadez

    f. –ed Ouvrière journalière.

    ●(1732) GReg 546b. Journaliere, femme à la journée, tr. «dezvezyadès. p. dezvezyadesed.»

  • devezhiañ
    devezhiañ

    v.

    (1) V. intr. Travailler à la journée.

    ●(1905) BOBL Here. Ha Yann da zevezia neuze. (d'après KBSA 136). ●(1910) MAKE 25. Paskolig, an ozac'h, a veze bemdez o tevezia war ar meaz. ●68. Per o tevezia tost ken alïes ha bemdez er c'heariou a ziwardro. ●(1920) FHAB Mae 335. bet oun o tervezia, n'ouzoun ket ped gwech, e Penn-ar-Roz ! ●(1927) GERI.Ern 97. devezia, tr. «travailler à la journée.» ●(1975) UVUD 167. (Plougerne) Tud vehe o tervecha just pa vehe poent kempenn keuneud.

    (2) V. tr. d. Dater.

    ●(1906) KANngalon Here 239. Ar skrid-ze a ve great, deveziet ha sinet gant an den iaouank.

  • devezhiata
    devezhiata

    v. intr. Travailler à la journée.

    ●(1876) TDE.BF 110a. Deveziata, v. n., tr. «Travailler à la journée.»

    ●(1908) PIGO II 140. n'e ket da zevejeta out o vont war an tu-man. ●(1927) GERI.Ern 97. deveziata, tr. «travailler à la journée.» ●(1974) TDBP III 210. Bemdez e vez o teveziata er menajou, tr. il va tous les jours à sa journée dans les fermes »

  • devezhiataer
    devezhiataer

    m. –ion Ouvrier journalier.

    ●(1879) ERNsup 152. dervejetar, journalier. ●(1896) GMB 595. On peut assimiler au pet[it] tréc[orois] nejetar chercheur de nids, néjo, le mot du même dialecte dervejetar journalier, qui va en journées, dervejo.

  • devezhiennañ
    devezhiennañ

    v. intr. Travailler à la journée.

    ●(2003) ENPKP 34. (Ploueskad) Pa greske al labour war ar meas e zean da zervechenna e tiez o amezeien, tr. «Quand le travail battait son plein à la campagne ils faisaient des journées chez leurs voisins.»

  • devezhiennoù
    devezhiennoù

    plur.

    (1) Journées.

    ●(1867) FHB 116/994a. Enn dervechennou kenta.

    (2) Certaines journées.

    ●(1878) EKG II 297-298. ne veze guelet er gear nemed dervesiennou.

    ●(1911) BUAZperrot 366. derveziennou a veze. ●835. derveziennou a-bez. ●(1974) TDBP III 215. Deveziou (ou deveziennou) a vez, tr. « certains jours (certaines journées) »

  • devezhier / devezhour / devezhiour
    devezhier / devezhour / devezhiour

    m. –ion, devezhizion Ouvrier journalier.

    ●(1732) GReg 546b. Journalier, homme à la journée, tr. «dezvezour. devezour. pp. yen.»

    ●(1856) VNA 158. un honnête journalier, tr. «un déuéhour honest.» ●(1876) TDE.BF 110a. Devezour, s. m., tr. «Journalier, qui travaille à la journée.» ●(1879) BAN 92. an dud jentil a voaske re var ho merourien ha var an devezourien. ●(1889) ISV 30. greg eun deveziour paour.

    ●(1905) LZBg Gwengolo 208. Bléad e zou a larganté, mes, er goahan é, nen des chet kalz a zevéhizion d'hobér ar é dro. ●(1908) PIGO II 67. Job hag e zevejer oc'h hadvernian. ●(1927) GERI.Ern 97. devezour pl. –ien, tr. «journalier.» ●(1929) MKRN 98. deozourien Job Kerbos, tr. «les ouvriers de Job Kerbos.» ●(1934) BRUS 270. Un journalier, tr. «un deùéhour.» ●(1957) AMAH 244. Ha gwir, bez’eus devezhourien boaz da lugudenniñ : seul belloc’h, emezo, e pado an abadenn, seul vuioc’h arc’hant hor bo da bakañ, ha kement-se tapet e vo bepred. ●(1981) ANTR 11. Dond a ra dervecherien da zikour ar jardiner.

    ●(2005) SEBEJ 34. (Ar Yeuc'h) On les appelait les journaliers, divizour en breton.

  • devezhierez / devezhourez
    devezhierez / devezhourez

    f. –ed Ouvrière journalière.

    ●(1732) GReg 546b. Journaliere, femme à la journée, tr. «dezvezourès. p. dezvezouresed. Van[netois] deëhoures. p. ed.»

  • devezhiour
    devezhiour

    voir devezhier

  • devezhour
    devezhour

    voir devezhier

  • devezhourez
    devezhourez

    voir devezhierez

  • deveziñ / devezañ
    deveziñ / devezañ

    v. intr. (élevage) Amouiller.

    ●(1927) GERI.Ern 97. devezi L[éon] v. n., tr. «Etre sur le point de vêler, ce qu'on reconnaît à ce que les pis de la vache s'allongent ; V[annetais] devéein id.» ●(1941) SAV 22/27. (Pleiben ha tro-war-dro) Devei, verb. Dont da gaout eun deve bras. Sk : Prest eo ar vuoc'h da hala, emañ-hi o tevei.

  • devidigezh
    devidigezh

    f. Combustion.

    ●(1927) GERI.Ern 98. devidigez f., tr. «combustion.» ●(1962) EGRH I 53. devidigezh f., tr. « action de brûler. »

  • deviñ
    deviñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Brûler.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 441). deauiff. ●(1499) Ca 55b. Deuiff vide in tan.

    ●(1659) SCger 17b. brusler, tr. «deui.»

    ●(1878) EKG II 132. devi eur c'houlaouen dirazoc'h.

    ●(1909) KTLR 222. e lakeaz gori ar fourn ha teuler ar Rouanez ebarz da zevi.

    ►absol.

    ●(1872) GAM 51. da freuza, da zevi, da laerez ha da vuntri.

    ●(1910) MBJL 12. evit laerez, devi ha lac'han.

    (2) absol. Être très chaud.

    ●(1918) LZBt Mae 7. Dewi 're an heol.

    (4) sens fig. [au passif] Attrapper, prendre, tromper.

    ●(1908) KMAF 36. D'ar votadeg diweza, Fistoulik, ez oun bet devet gantan. ●(1958) BRUD 5/67. Devet on ganeoh, ma zud. Eun dro-gamm am-eus c'hoariet, gwir eo. Med ne oa ken nemed eun taôl farserez, c'hwi 'oar. ●(1984) ECDR 119. Gwilhou a veze devet bep tro gant Lan.

    II. V. intr.

    (1) Être en train de brûler.

    ●(1909) NOAR 37. n'o doa ken aon nemet e tevje o zi. ●38. va holl feadra o tevi. ●(1909) KTLR 177. An douar ive var behini e valeemp a zeve.

    (2) par ext. Causer une douleur qui donne une sensation de brûlure.

    ●(1915) HBPR 198. eur bern c'huibu hag a beg, hag a zeo.

    (3) Brûler (de chaleur).

    ●(1860) BAL 75. crouma gant ar riou, devi gant an domder.

    III. V. pron. réfl. En em zeviñ : se brûler.

    ●(1909) KTLR 177. aoun e'm boa d'en em zevi.

    IV.

    (1) Deviñ ar gantol dre an daou benn : voir kantol.

    (2) Deviñ e c'hlaou a-raok mont da varichal : voir glaou.

    (3) Deviñ gouloù : voir gouloù.

  • devizañ
    devizañ

    v. Deviser.

    ●(1499) Ca 59a. Deuisaff. g. deuiser.

  • devod
    devod

    m. –ed Homme dévot.

    ●(1824) BAM 63-64. tremen evit un devot.

    ●(1904) DBFV 44b. devod, m. pl. ed, tr. «dévot.»

  • devodez
    devodez

    f. –ed

    (1) Femme dévote.

    ●(1633) Nom 282a. Virgo vestalis, vel sacra : vne Beguine, vne Nonnain : vr Beguines, deuodes, Leanes.

    ●(1867) BUE 13. Ann devodez Azou he vamm. ●(1869) SAG 21. edoare an devodezed.

    ●(1904) DBFV 44b. devodez, f. pl. ed, tr. «dévote.» ●(1911) BUAZperrot 344. eun devodez var he meno.

    (2) Bigote.

    ●(1962) EGRH I 53. devodez f. -ed, tr. « bigote. »

  • devoem
    devoem

    v. intr. (agriculture) Charruer avant de fumer un champ.

    ●(1904) DBFV 45a. devoém, v. n. ouvrir la terre avec la charrue, avant de fumer un champ ; se dit surtout en bas van[netais], ailleurs c'est sohellat (Bul[éon]) (Voir divoemmein).

  • devor .1
    devor .1

    m. Diarrhée.

    ●(1952) LLMM 32-33/132. (Douarnenez) Devor g. diarrhée.

  • devor .2
    devor .2

    s. = (?).

    ●(1867) FHB 115/85b. Erfin, skuiz gant ann devor anezhan, e plegaz hag e sinaz ar skrid guerz.

  • devorañ
    devorañ

    v. tr. d. Dévorer.

    ●(1499) Ca 59b. Deuoraff. g. deuorer. ●(1650) Nlou 569. An tan glaou en effaou à dezraouo, / Han douar sor hac an mor à deuoro, / Dan Ifern à bern en em cerno, / He perzet du à remuo, tr. «Le feu de braise commencera aux cieux, / et il dévorera la terre desséchée et la mer ; / il s'enroulera en tas dans l'enfer, / dont il ébranlera les portes noires.»

    ●(1741) RO 1443. deuoret gant ur leon deuorant. ●(1792) CAg 112. En-nanne ha séhed em devore. ●(1792) HS 146-147. deu ourss ag ur hoèt, hac e zivorass deu ha deu-uigent à nehai.

    ●(1832) JAC.ms 3. na goessé d'ar blaisi bean o devoret, tr. «(GMB 112) de peur que les loups ne les aient dévorés.» ●(1854) PSA II 102. en tigr ne zivor quet en tigr.

  • devorant
    devorant

    adj. Qui dévore.

    ●(1741) RO 1443. deuoret gant ur leon deuorant.

    ●(1804) RPF 126. Pihue e eèllou paad én tan dévorant ? ●128. andur en tan poaih ha dévorant ag en Ihuern.

  • devosion
    devosion

    f. –où

    (1) Dévotion.

    ●(1530) Pm 35. Han re ayoae en deuotion, tr. «Et ceux qui étaient en religion.» ●(1576) Cath p. 25. euel maz edoay ouz he pydi a deuotion vras, tr. «comme il était à la prier, avec grande dévotion.» ●(1625) Bel 215. en memoer dan Itron Maria, pe da quehelaff hiny, oz bezoff particulier deuotion.

    ●(c.1680) NG 1976. dre guir devotion. ●(1790) MG 308. me rescond a zevri en en dès Cecil me laqueit de vout amiét d'en devotion.

    ●(c.1802-1825) APS 5. guet peh attantion ha sourci en hum aquitter ér Parrésieu ag en devotion-zé. ●(1838) OVD 275. hag e gresque en alertis ag en devotion. ●(1868) FHB 201/355b. da zigas enn drô ann devotion goz eûz ar Rozera perpetuel. ●(1877) BSA 260. eun devosion vras da zantes Anna.

    ●(1905) IMJK 145. én arben ag en devosion.●(1907) BSPD I 9. Hum akoursamb a vremen d'el laret get devosion.

    (2) Action dévote.

    ●(1787) BI 128. hemb rabat nitra ag é zevotioneu.

    ●(1877) BSA 261. an devosionou-se a grouadur. ●(1894) BUZmornik 402. boaza a reaz he fried da gemeret perz enn he devosionou.

  • devot
    devot

    adj. (religion)

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Dévot.

    ●(1530) Pm 258. Ha bez creff deuot dre dotryn, tr. «Et sois fort et dévot par doctrine.» ●(1650) Nlou 29. tut deuot, tr. «gens dévots.»

    ●(1904) DBFV 44b. devot, adj., tr. «dévot, pieux.» ●(1911) SKRS II 213. eur plac'h devot.

    (2) Bezañ devot da : être dévot à.

    ●(1889) ISV 148. evel ma voa devot da Sant Joseph.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) Où on pratique la dévotion.

    ●(1869) FHB 216/52a. o vont da bardona d'eul lec'h devod benâg.

    (2) De dévotion.

    ●(c.1680) NG 126. Canam ur can devot.

    ●(1894) BUZmornik 693. lenn levriou devot.

    II. Adv. Dévotement.

    ●(1860) BAL 54. o selaou devod an ofern. ●(1869) FHB 216/53a. a ra devod tro ar chapel war he zaoulin noaz.

    ●(1911) SKRS II 212. ma klevimp devotoc'h an oferen en amzer da zont.

  • devotaat
    devotaat

    v. intr. Devenir plus dévot.

    ●(1962) EGRH I 53. devotaat v., tr. « devenir plus dévot. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...