Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 167 : de dizuin (8301) à doareer-2 (8350) :
  • dizuiñ
    dizuiñ

    voir dizuañ

  • dizunanet
    dizunanet

    adj. Désuni, divisé.

    ●(1847) FVR xvii. ar c'halonou pere a oa ienet ha dizunanet holl.

    ●(1913) AVIE 100. mar bé ur ranteleh dizunañnet énep dehi hé unan.

  • dizunaniñ
    dizunaniñ

    v.

    (1) V. tr. d. Désunir, diviser.

    ●(1870) FHB 260/403a. ar pec'het a goll an dud, a zizunan an tiegezou.

    (2) V. pron. réfl. En zizunaniñ : se désunir, se diviser.

    ●(1913) AVIE 100. Ha mar um zizunan un tiegeh énep dehou é unan, en tiegeh sé n'hellou ket pad.

  • dizunvan
    dizunvan

    m. Discorde, divergence.

    ●(1862) JKS.lam 166. Ann env hag ann douar a ioa dizunvan etre-z-ho ; ar groaz e deuz ho unanet.

    ●(1920) KZVr 365 - 29/02/20. Diwar-benn an Turked e zav dizunvan adarre gant an Amerikaned.

  • dizunvaniezh
    dizunvaniezh

    f. Discorde, désaccord.

    ●(1732) GReg 279a. Desunion, discorde, mesintelligence, tr. «Disunvanyez.» ●Ils vivent en desunion, tr. «disunvanyez a so qen eñtrezo.» ●(17--) ST 194. Biskoaz, bete vreman, n'am euz anavezet / Seurt dizunvaniez 'tre ar roue hag-hi, tr. «jamais, jusqu'aujourd'hui je n'ai connu de désaccord entre le roi et elle.»

    ●(1847) FVR 313. Dizunvaniez hag erez e tre ar pennou.

    ●(1906) BOBL 24 mars 79/3b. an dizunvaniez politik. ●(1911) BUAZperrot 148. an dizunvaniez a gollas anezo.

  • dizunvaniñ
    dizunvaniñ

    v. tr. d.

    (1) Désunir, semer la discorde (entre les gens).

    ●(1732) GReg 279a. Desunir, mettre en dissension, tr. «Disunvani. pr. disunvanet.»

    (2) Rompre un mariage, une union.

    ●(1732) GReg 965b. Rompre l’union entre mari & femme, tr. « disunvani daou bryed. »

  • dizurzh .1
    dizurzh .1

    adj. Déréglé.

    ●(1869) SAG 156. An ebatou disurch avat hag an tavargnou, setu he ilizou ! ●227. an youlou dizurch euz ar c'horf.

  • dizurzh .2
    dizurzh .2

    m. –où, –ioù Désordre.

    ●(1659) SCger 40a. desordre, tr. «disurz.» ●42a. desordre, tr. «disvrz.» ●(1710) IN I 199. un disurz bennâc, peveus a hini e vez vouaz ar païsant. ●(1732) GReg 276b. Desordre, tr. « Disurz. p. disurzyou, disurzou.»

    ●(1852) MML 109. en em lesel da vont, hep delc'h, d'he disurjo. ●(1869) HTC 18. dre zizursiou ha fallagriesiou an dud. ●(1872) ROU 71b. S'abandonner au désordre, tr. «En em dôler d'an dizurz.» ●(1877) BSA 168. Rac-se ec'h en em roas d'an oll dizursiou, dreist-oll d'ar vezventi. ●(1883) SAQ I 32. da vouga an dizurz hag an droullans. ●(1894) BUZmornik 145. eur vaouez a zizurs hag a skouer fall.

    ●(1902) MBKJ 190. Sant Aogustin hen devoa tremenet he iaouankiz er brasa dizursiou. ●(1902) PIGO I 87-88. Rag brud an dizurzou a yee da heuilh brud ar jistr e-unan. ●(1904) BOBL 24 septembre 1/1b. ar politik eo ar pez a lak etre an dud ar muia a zizurz hag a chach. ●(1904) SKRS I 95. eur maread dizurzou. ●(1915) HBPR 104. Ar penn abek deuz an dizurchou. ●143. diarbenn an dizurchou. ●(1924) FHAB Eost 313 . Eneb d'an dizurz rik, e fell adsevel an urz rik !

  • dizurzhet
    dizurzhet

    adj. Dissolu.

    ●(1867) BUE 59. lezel ho bue dizurzet.

  • dizurzhiñ
    dizurzhiñ

    v. intr. Se mettre en désordre.

    ●(1906) BOBL 09 juin 90/1a. me oar erfad penoz e ra poan d'emp gwelet pep urz o tizurzi.

  • dle .1
    dle .1

    adj.

    (1) Dû.

    ●(1530) Pm 16. Me hoz seruigo se so dle, tr. «Je vous servirai, c'est un dû.»

    ●(1902) LZBg Gwengolo 233. mar hum zalhant èl man dé deli. ●(1904) DBFV 43a. petra vou deli d'ein gobér, tr. «que me faudra-t-il faire ?» ●(1907) BSPD I 221. Deli-é d'oh kuitat. ●(1909) DIHU 50/306. arlouped omb a fed er garanté deli de Vreih. ●(1910) DIHU 59/65. èl men dé deli. ●(1937) DIHU 316/350. Arhoah é ma délé demb monet kuit ahaneman.

    (2) Na vezañ dle vat ebet da =

    ●(1905) IMJK 63 (?))">IMJK 150. rak deustou nen dé deli vad erbet d'ein, hou larganté hag hou madeleh hemb par ne arsaùant ket a hobér vad.

    (3) Dû.

    ●(1905) IMJK 63 (?))">IMJK 246. ha ma ret mui a stad eit nen dé deli a vélasioneu en dud.

  • dle .2
    dle .2

    m. –où

    I.

    (1) Dette, dettes.

    ●(1499) Ca 68a. Dle. g. debte. ●(1530) Pm 159. ha paet e dle, tr. «et (ayant) payé sa dette.» ●(1612) Cnf 28b. paeaff è dleaou. ●(1633) Nom 202a. Æs alienum, debitum : debte d'argent presté : dlè á archant prestet. ●202b. Nomen : debte : dlè. ●Nomina impedita : vieilles debtes : coz dleou. ●207b. Nomen dissoluere : payer ses debtes : paëaff ez dlè. ●Nomina exigere : demander ses debtes : goulen ez dlè.

    ●(1659) SCger 36b. debte, tr. «dle.» ●paier ses debtes, tr. «pæa e dleou.»

    ●(1821) SST.ab xliii. cavet el-cé en tu de bayein é zelie. ●(1860) BAL 90. lezer dle da baea. ●(1864) SMM 162. dre ar pec'het, an den a zestum daou zle. ●(1880) SAB 10. Penaus en em zislea, en em akuita es an dleou-se ?

    ●(1904) KANngalon Du 260. kondaonet d'ar prizon evit dle. ●(1907) BOBL 09 février 124/1a. en eul lezel eur bern gle var e lerc'h. ●(1907) PERS 144. arabat kaout dle. ●(1920) FHAB Mae 348. ne baefont ket o dle ! ●(1922) FHAB Gwengolo 279. eun den berniet a c'hle.

    (2) Bezañ, chom e dle ub. : être le débiteur de qqn.

    ●(1911) DIHU 73/278. Meit alkent ne oé ket chonjet geton lezel en davarnouréz en é zelé. ●(1924) ZAMA 182. ar re reuzeudik a oa en e zle ! ●(1927) FHAB Meurzh 63. Hag e ray penôs neuze da vevan, mar chomit en e zle !

    (3) Tennañ, dastum, kemer dle : contracter une dette, des dettes.

    ●(1659) SCger 42a. s'endeter, tr. «quemeret dleou.»

    ●(1856) VNA 174. ma fait contracter des dettes, tr. «en dès me laqueit de guemér delé.» ●(1880) SAB 32. sicouret en d-euz destum dle ; just eo e sicourfe dislea. ●(1895) GMB 190. tréc[orois] tennañ glé, contracter une dette.

    ●(1906) BOBL 01 septembre 102/2d. ar seurt kefiou-ze na c'hellont ket kemer dle. ●(1951) LLMM 28/22. tennañ ur bern dle c'hoazh war ar marc'had. ●(1964) BAHE 38/3. prenet o deus binvioù-labour a c'hiz-nevez tennet o deus ur bern-dle.

    (4) Distagañ e zle : payer ses dettes.

    ●(1939) RIBA 109. Laret em es deoh : distaget hou télé ketan.

    (5) Mougañ e zle : payer ses dettes.

    ●(1923) KTKG 40. Eun den hag en deus dle a vezo paouroc'h ken n'en devezo mouget he zle.

    (6) Peurbaeañ e zle : payer ses dettes.

    ●(1866) SEV 164. dalc'het da beur-baea ho dle da Zoue. ●(1882) BAR 82. da beur-baea hon dle.

    ●(1911) BUAZperrot 754. o lakât da beurbaea o dle.

    (7) Dindan dle : en dette.

    ●(1882) BAR 218. ne fell ket dezho chom dindan dle.

    (8) (en plt de qqc.) Bout edan dle : dont l'emprunt n'est pas complètement remboursé.

    ●(1931) GUBI 24. Madeu e chom geté / Mes er loden vrasan e zou édan delé.

    II. sens fig. Bezañ e dle ub. : être le redevable, l'obligé de qqn, être en reste avec qqn.

    ●(c.1825-1830) AJC 2656. voar a voelan Conan ehon hoas nes tlé. ●2657. me laras noch qued em dle cabiten me a sous no hinin.

  • dlead
    dlead

    m. –où

    (1) Devoir moral.

    ●(1580) G 391. Pydyf Doe guyr Roe an glenn gant credenn so dleat tenn, tr. «Prier Dieu le vrai roi du monde, avec foi, est rigoureusement dû.»

    ●(17--) ST 186. Da veza evesiek enn holl zleadou-man, tr. «être attentive à remplir tous ces devoirs.»

    ●(1847) FVR xii. an dud feal a felle d'ezho ober ho dleadou a gristen. ●214. Chetu eno dlead eur gwir gristen. ●387. Pep hini ra he dleado. ●(1865) LZBt Gouere 11. Aboe ma on enn Tonkin, am euz poaniet gant ma dleado. ●(1862) JKS.lam 351. dilezel a ra al levriou santel, ar beden hag he zleadou kristen. ●(1874) POG 16. d'am c'hentelia war ma dleadou.

    ●(1906) BOBL 29 septembre 106/2a. eun dlead a goustianz. ●(1938) SAV 10/1. an dlead d'en em unani ha da genstourm.

    (2) Taxe.

    ●(1867) FHB 124/158b. ar valtouterien a c'houlenno digant-han an dleadou a renket da baea var ar c'hic a gasser da Baris.

  • dleañ
    dleañ

    v. pron. réfl. En em zleañ : s'endetter.

    ●(1659) SCger 42a. s'endeter, tr. «en em dlea.» ●50a. s'endeter, tr. «en em dlea.»

  • dleapl
    dleapl

    adj. Redevable.

    ●(1790) MG 405. hac é hoai d'en devotion é hoai deléabl ag er changemand e admirai én-an. ●(1790) Ismar 525. é hanàuamb ol é omb chujét ha deléabl deoh.

    ●(1838) OVD 236. é vér deliable ag er réglemant vad. ●(1867) BSSo 11-12. Me zou deliabl ag en ol græceu e mès bet guet Doué.

  • dleet
    dleet

    adj.

    (1) Dû.

    ●(c.1500) Cb 68b. g. debuz. b. dleet.

    ●(1904) DBFV 43a. deliet part., tr. «dû, obligatoire.» ●(1922) FHAB Gouere 222. roet d'ezo ar veuleudi dleet. ●(1923) FHAB Gwengolo 357. Petra zo dleetoc'h eget an dra-ze ?

    (2) Nécessaire ?

    ●(1659) SCger 83a. necessaire, tr. «dleet.»

    (3) D'ar mare dleet : au moment voulu.

    ●(1868) KMM 28. Perac ne bedfec'h ket diana d'ar mare dleet.

    (4) Evel m'eo dleet : comme il se doit.

    ●(1928) BREI 58/2b. rak, enfidamdision, bet am eus ma c'houignaoua digant an dud evel m'eo dleet, ar seurt-se !

    (5) Evel m'eo dleet : comme il faut.

    ●(1896) SBW 13. eur c'hristen evel m'eo gleet.

    (6) Bezañ dleet bezañ graet udb. : avoir du faire qqc.

    ●(1996) GRVE 102. Koulskoude oa ket dleet din bezañ deut goude an taol am-eus greet.

  • dleizhenn
    dleizhenn

    f. –où Pène de serrure.

    ●(1659) SCger 145b. dleizen, tr. «loquet.» ●(1732) GReg 862a. Péne, ou pêle d'une serrure, tr. «Cleyzenn. ar c'hleyzenn. p. cleizennou. dleyzenn. p. dleyzennou.»

    ●(1878) EKG II 124. ar gleizenn a deuaz ganen, evel un dudi.

    ●(1927) GERI.Ern 115. dleizenn f., tr. «Pène de serrure.» ●(1958) BRUD 3/78. An alhouez a laka ar gleizenn da vond ha da zond er hrapoun.

  • dleour
    dleour

    m. –ion, dleizion

    (1) Débiteur.

    ●(1659) SCger 36b. debteur, tr. «dleour.» ●145b. dleour, tr. «debteur.» ●(c.1718) CHal.ms i. debiteur qui doit, tr. «deleour, deléerion, deleigen.» ●(1732) GReg 246b. Debiteur, homme qui doit, tr. «Dlëeur. p. dleüryen. dleour. p. dleouryen. Van[netois] deleour. p. yon, yan.» ●790b. Redevable, reliquataire, tr. «Dleour a restalou. nep a dle restalou.» ●790b-791a. Etre redevable de cent écus pour un reliquat de compte, tr. «Beza dleour eus a gand scôed restalou.» ●(17--) TE 121. Ol é tamb ér béd deléerion (…) d'en diaulèt.

    ●(1834) SIM 41. creançourien ha dleourien. ●218. un amprest a so ur c'habest endro da benn an dleour. ●(1855) BDE 841. Ni-é en deléour-cé.

    ●(1904) ARPA 92. Eur c'hredour hen doa daou zleour.

    ►[empl. comme épith.]

    ●(1855) BDE 841. parabol en dén deléour.

    ►[empl. comme attr.] Redevable.

    ●(17--) TE 3. é hoai deléour dehou ol ag er péh en doai.

    ●(1856) VNA 171. Je n'ai pas oublié que tu m'est reliquataire, tr. «Ne mès chet ancoéheit é ous hoah deléour d'ein.» ●(1860) BAL 256. beza dleour dezo. ●(1877) BSA 100. Hag a bec'herien a zo dleourien d'ezhi euz ho distro da Zoue ! ●(1880) SAB 10. Unan o velet pegen dleour oa da Zoue a lavare en e galon : (...). ●(1882) BAR 98. na caer eo ar beden-ze ; enhi en em gav merket kement ez omp dliour da Zoue. ●(1889) ISV mes mar o deus eun tam goueziegez, eun tam skianchou bennag, da biou int-hi dleour a gement-se ?

    (2) Personne qui est redevable.

    ●(1857) LVH 255. delierion ag er gloér de béhani é mant sàuet.

  • dleourez
    dleourez

    f. –ed

    (1) Débitrice.

    ●(1732) GReg 246b. Debitrice, femme qui doit, tr. «Dleourès. p. dleouresed. dleeurès. p. dleeuresed. Van[netois] deleoures. p. ed.»

    (2) Femme qui est redevable.

    ●(1877) BSA 55. D'ezhan oun dleourez euz va gloar hag euz va enor a vam.

    ●(1903) MBJJ 246. Santez Anna dleourez da zaou Vreizad. ●(1911) SKRS II 137. Ha koumpren mad a rit ez oc'h dleourez d'ho kerent ? ●257. Da biou ez oa ar famill-ze dleourez euz ar peoc'h (…) ?

  • dleout
    dleout

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Devoir.

    ●(1499) Ca 68a. Dleout. g. deuoir. ●(c. 1501) Donoet 8-18. hac edleamp gozuot quement guir so. ●(1530) J p. 67a. Oarse eza ne dleaf quet / En nep guys bezaf punisset, tr. «je ne dois donc en aucune façon être puni.» ●(1557) B I 35. Memeux un merch (…) A dle bout (…) Successoures em deces, tr. «J'ai une fille (…) qui doit (…) me succéder à ma mort.» ●424. Huy eu (...) / En e decet a dle net succedaff. ●(1575) M 10. Penaux pan renther an speret / Ez dle bout hep bech à pechet, tr. «Que quand on rendra l'esprit / Il doit être sans fardeau de péché.»

    ●(1907) AVKA 2293. An hini a gle ma gwerza n'ema ken a-bell.

    (2) Devoir (de l'argent, qqc.).

    ●(14--) N 1551-1552. Rac Rigoal a dle da Alan / Vn res leal a segal glan, tr. «C'est que Rioall doit à Alain / Une mesure pleine de bon seigle.»

    ●(1633) Nom 234a. Ager vectigalis : qui doit cens : an hiny á dlè cens.

    ●(1856) VNA 232. Vous me devez quatre francs dix sous, tr. «Deliein a ret d'ein trihuéh real.»

    ►absol.

    ●(1913) AVIE 96. Bout e oé deu zén e zelié d'ur prestour.

    (3) [devant un v.] Devoir.

    ●(1916) KANNlandunvez 61/440. Ne dle beza kemm ebed etre ar vugale, pe guir an tadou o deuz roet ho buez evit ar vro. ●(1928) SAKO 25. Eur c'horf ken dismeg ha hennez, ha dleout a ra magan kement-se a ezommou ?

    (4) [semi-aux.] Devoir.

    ●(1612) Cnf 26b. Crediff à d'leomp d'an Doctoret.

    ●(1878) EKG II 103. Dont a dle tud a Blouneour-Menez.

    II. V. impers. Devoir.

    ●(1911) BUAZperrot 817. Ha dleet eo e vefe an traou evelse.

    III. Na dleout ur spilhenn : voir spilhenn.

  • dleüs
    dleüs

    adj. Redevable.

    ●(1732) GReg 791a. Redevable, obligé, tr. «Dleüs.» ●Je vous suis redevable, tr. «Dleüs oun d'eoc'h.»

    ●(1962) EGRH I 70. dleüs a., tr. « redevable, obligé. »

  • dlevezout
    dlevezout

    v. Devoir.

    ●(1866) FHB 94/334b. ar re so er Judee a dlevezo tec'het etrezeg ar meneziou. ●(1868) FHB 160/25a. ar re a guemer ar gazeten (...) a dlevezo lacat evez. ●(1868) FHB 161/37a. en eur c'hef a dlevezo beza laket evit kementse e pep ilis. ●(1869) FHB 252/338a. Ar Sened braz a dlevezo examina gant ar brasa evesdet. ●(1874) FHB 498/218a. Pep den a dlevezo plega dindan da c'hallout.

  • dluzh .1
    dluzh .1

    coll. Truites.

    ●(1659) SCger 122a. truite, tr. «dluzen p. dluz.» ●(1732) GReg 943b. Truite, poisson d'eau douce, tr. «Dluzen. p. dluz. Van[netois] dluhen. dluh. p. dluhed.»

  • dluzh .2
    dluzh .2

    m. –ed

    I. (ichtyonymie) Truite.

    ●(1499) Ca 68a. Dluz. g. truyte. ●(1633) Nom 47a. Salar : salmonneau : dluz saomounet.

    ●(1732) GReg 943b. Truite, poisson d'eau douce, tr. «Dluzen. p. dluz.»

    ●(1857) CBF 14. siliou, dluzed, eunn eok bennag, pe eur beked, tr. «des anguilles, des truites, un saumon ou un brochet.»

    ●(1909) KTLR 22. siliou ha gluet. ●(1943) HERV 112. An Disez a anaveze madik a-walc’h Herve dre ma veze war an dluzed betek pont Keraouell. ●(1974) YABA 23.03. deluhed, bekedi ha salmoned.

    II. (insulte)

    (1) Penn dluzh =

    ●(1934) MAAZ 96. Nen dei ket, er pen deluh !

    (2) Penn dluzh a jav koad =

    ●(1934) MAAZ 10. Hoah é vehè bet er pen dluh jao koed a Berson-sé é rein «ioud» deoh ?

  • dluzhaj
    dluzhaj

    m.

    (1) Mouchetures.

    ●(1962) EGRH I 70. dluzhach m., tr. « mouchetures. »

    (2) Taches de rousseur.

    ●(1962) EGRH I 70. dluzhach m., tr. « taches de rousseur. »

  • dluzhañ
    dluzhañ

    v. intr. Se tacheter, se moucheter.

    ●(1876) TDE.BF 165a. Dluza, v. n., tr. «Se tacheter, se moucheter.»

    ●(1927) GERI.Ern 115. dluza v. n., tr. «se tacheter, se moucheter.»

  • dluzhenn
    dluzhenn

    f. dluzh, dluzhed Truite.

    ●(1659) SCger 122a. truite, tr. «dluzen p. dluz.» ●145b. dluzen, tr. «truite.» ●(1732) GReg 943b. Truite, poisson d'eau douce, tr. «Dluzen. p. dluz. Van[netois] dluhen. dluh. p. dluhed.»

    ●(1836) FLF 19. Ur lusenniq, c'hoas crouadur. ●Ar luzenniq, en e langaich.

    ●(1907) VBFV.bf 18a. dluhen, f. pl. dluhed, (b[as] Van[netais] diluhen) tr. «truite.» ●(1934) BRUS 258. Une truite, tr. «un dluhen, pl. dluhed.»

  • dluzhet
    dluzhet

    adj. Truité.

    ●(1927) GERI.Ern 115. V[annetais] dluhet, tr. «truité.»

  • dluzheta
    dluzheta

    v. intr. Pêcher des truites.

    ●(1931) VALL 762b. pêcher des truites, tr. «dluzeta.» ●(1935) ANTO 182. er Jentilez o tluzeta. ●(1962) EGRH I 70. dluzheta v., tr. « pêcher la truite. »

  • dluzhus
    dluzhus

    adj. Abondant en truites.

    ●(1941) GWAL 140-143/84. pesketaerien o heda ar ribl gant o gwalennou, e spi eus al lec'hiou dluzus.

  • do
    do

    interj. Onomatopée pour faire suivre les vaches.

    ●(1908) PIGO II 36. Do, Pendu ! emei, hag e chachas war nask he bioc'h da vont d'ar gêr.

  • doan
    doan

    f. –ioù

    I.

    (1) Peine, chagrin.

    ●(1499) Ca 68a. Doan. g. ennuy. ●(1530) J 141. Hoguen ny dre hon drouguyez / Onneux dellezet en bet man / Bezaf en languys en guys man, / Ha poan ha doan, ha bihanez, tr. «mais nous par notre méchanceté, nous avons mérité des hommes qu'ils nous fissent souffrir ainsi toutes sortes de maux, d'ennuis et de douleurs.» ●(1530) Pm 167. Goude cals a doan ha poanyou, tr. «Après beaucoup de douleur et de peines.»

    ●(1847) FVR 64. Eaz eo poella pegement a oe mantret gand ann doan hor bro geaz Breiz. ●(1878) EKG II 10-11. Goude-ze e kimiadchomp an eil dioc'h egile, ha me her lavar d'eoc'h, ne oue ket hep doan.

    ●(1912) MMPM 108. e kreiz doaniou ar vuez. ●(1962) EGRH I 70. doan f. -ioù, tr. « ennui, chagrin. »

    (2) Kaout, bezañ doan : avoir peur.

    ●(1847) FVR ix. mar bije doan ne arruje ar zoudarded d'ober eno ar furch. ●72. hag evel ki skotet, ho pet doan rak dour bervet.

    ●(1907) AVKA 117. Na vet ket a doan dirakhe. ●254. diwallet a sponta, d'anoazi na zoken da gaout doan. ●(1960) PHPD 381. (Plougrescant) doan a teuz diouziñ ?

    (3) Kaout doan war sikour ub. =

    ●(1872) GAM 3. Doan braz am euz var he sikour, tr. GMB 627 « j’ai grand peine à son sujet. » ●8. Ma n'em bije doan war ho sikour, ha truez oc'h ho poan. ●60. N'ouzoun ket petra zo krefa em c'haloun, pe ann eug o velet ho kaloun-c'houi ker kaled, pe an doan, var ho sikour, o velet ho spered ken dallet. ●(1879) BMN 303. e vije deut Dom Michel da druezi var va stad ha da gaout doan var va zicour.

    ●(1904) KANngalon Du 245. doan ho pije var ho stad [an dud keiz-ze].

    (4) Kregiñ doan da ub. : prendre peur.

    ●(1964) KTMR 22. An hini a groge doan dezañ a zerre e zaoulagad.

    II. Kaout doan rak e skeud : voir skeud.

  • doaniañ
    doaniañ

    v.

    (1) V. tr. d. Peiner, ennuyer.

    ●(1499) Ca 68a. Doanyaff. g. ennuyer.

    ●(1659) SCger 145b. doania, tr. «estre ennuyé.»

    ●(1870) FHB 280/148a. eun dra bennak o toania he galon.

    (2) V. intr. S'ennuyer.

    ●(1659) SCger 51a. s'ennuier, tr. «doania.»

    (3) V. pron. réfl. En em zoaniañ : s'affliger.

    ●(1728) Resurrection 220. Perac enem doannies nac esout contristet. ●(1792) BD 511. Perac enem doanies, tr. «Pourquoi t'affliges-tu ?»

    ●(1878) EKG II 39. N'em boa ket a c'hoant d'en em zoania re. ●172. Na d-it ket d'en em zoania re.

  • doaniek
    doaniek

    adj. Anxieux habituellement.

    ●(1931) VALL 29a. Anxieux habituellement, tr. «doaniek.»

  • doaniet
    doaniet

    adj. Peiné, chagriné.

    ●(1647) Am A.285. Mar bez ret dyff franc buhan haranguy, / Doanyet bras vezy à melconiet, tr. « S’il me faut librement, vite, haranguer, / Je serai très ennuyé et affligé »

    ●(1792) BD 4200. meurbet ehon doaniet, tr. «Je suis très chagriné.» ●(17--) EN 703. Doained a voailch a voan dre na ariech qued, tr. «J'étais assez peinée de ce que vous n'arriviez pas.»

    ●(1867) MGK 13. Gant va zruez ouz-hoc'h eo doaniet va c'haloun.

    ●(1912) MMPM 69. c'hwi oll a zo pistiget ha doaniet, ha me ho frealzo. ●(1922) FHAB Mae 142. doaniet e galon gant meur a gerseenn. ●(1925) FHAB Meurzh 84. Nikolazig a oa ken doaniet e galon ma ouelas. ●(1935) VKST Du 395. an dud doaniet ha gwatalet gant drein garo ar vuhez.

  • doanik
    doanik

    adj.

    (1) Mélancolique, triste.

    ●(1912) MMKE 107. An heol, en oablou griz, ne ro mui d'an douar / 'Met eur sklerder doanik.

    (2) Craintif.

    ●(1970) BHAF 52. hag e oa doanig eston. ●159. krgo nervennou ar plah yapuank d'en emstignan, daoust ma ne oa ket doanig-doanig.

    (3) =

    ●(1917) LZBt Gouere 33. Heben, kasti, (…) a oa doanik meurbet.

  • doanius
    doanius

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Pénible, qui cause de la peine, qui rend triste.

    ●(1847) FVR 157. Va spered leun a vil dra doaniuz, ec’h azeziz, eunn deiz, e penn pella ar c’hae. ●(1866) SEV 94. Doaniuz e vezo an dirann-ze. ●(1878) EKG II 56. eur c'henavezo doaniuz a leveriz ive. ●(18--) SAQ II 396. Doanius eo guelet eur park lezet e frost.

    ●(1911) BUAZperrot 287. doanius da glevet. ●(1923) KNOL 137. doare eur gwaz, lakeat eveldoun, a zo doanius. ●(1934) PONT 21. embann eur c'helou doanius.

    (2) Qui laisse des plaintes tristes.

    ●(1878) EKG II 49. gouzout a ran breman euz a beleac'h e teu ar vouez doaniuz !

    (3) Craintif, empli de crainte.

    ●(1907) AVKA 64. hag e n-am dôl mezek ha doaniuz ouz treid Jesus.

    II. Adv. Craintivement, timidement.

    ●(1933) BLGA 16. An heol a save goustadik en dremwel, e vannou aour en em sile doanius e-touez an deliou brizvelen.

  • doare
    doare

    m., adv., prép. & conj. –où

    I. M.

    A.

    (1) Façon, manière.

    ●(1868) FHB 198/335a. gwerzet hag az-gwerzet enn eunn doare ken didruez.

    ●(1907) PERS 264. an doare da veva eaz. ●266. ha kerkent, gant eun doare dichipot. ●(1909) FHAB Genver 4. discuez d'an holl en eun doare sklaer. ●(1911) BUAZperrot 183. e meur a zoare. ●(1929) SVBV 26. Sed aze eun doare amc'hiz d'en em benta !

    (2) Aspect.

    ●(1530) Pm 14. Ha me a moae sclaer oz doare, tr. «Et moi, j'avais clairement votre nature.»

    ●(1866) FHB 64/96a. ez eus doare vad e pep leac'h evit an edou.

    ●(1903) MBJJ 313. eun doare spoueek vel da vein kailhas meneio Kerne. ●(1908) PIGO II 176. Hag e save e zellou 'tresek ar stered da studian dre o doare hag o c'herzed ped-eur ec'h halle bean. ●(1909) MMEK 151. oc'h endram ed heb na ve doare glao. ●(1924) ARVG Eost 175. lakat da advevan doare koz hon c'hêriou. ●(1931) KANNgwital 337/3. en doa doare eur paotr yac'h ha krenv. ●(1935) BREI 406/2a. doare an amzer.

    (3) Nouvelle.

    ●(1530) J p. 123b. Ma emeux vn bech am nech cals / Affaut gouzout clouar e doare, tr. «je tombe sous le poids du chagrin, faute de bien connaître son sort.» ●(1580) G 169. Comset dyf pep rout hep dout quet ho doare, tr. «Parlez-moi de toute façon, sans doute, de votre sort.»

    ●(c.1680) NG 293-294. Hac e hom dait aman, / De cleuet er doueré. ●(17--) TE 59. Jogeb (…) e oulènnas douairé ou zad.

    ●(1856) VNA 95. Demandez-lui des nouvelles de mon oncle, tr. «Goulennet guet-hi en doairé a me yondr.» ●(1896) HIS 88. aveit kas en doéré d'er roué Hérod.

    ●(1902) PIGO I 5. tud hag a blij d'e, 'vel ma ouveet, klevet an doareo. ●(1913) AVIE 61. hennont um lakas de bredeg ha de vannein en doéré.

    (4) État.

    ●(1878) EKG II 302. Truezuz oa, evel a velit, doare an tiad tud-se.

    ●(1911) BUAZperrot 84. An drugarez, eo ar garantez e kenver an dud a zo truezuz o doare. ●(1915) HBPR 133. ar seurezed oa ankenius ho doare.

    (5) Aîtres.

    ●(18--) CST 65. trec'het gant e imor, e lammas er porz, rak gouzout a rae an doareou.

    ●(1923) ADML 131. ar vortoloded muia boazet diouz doareou ar raz.

    (6) Un doare : une espèce de, une sorte de.

    ●(1867) FHB 135/246b. great gant eun doare ozil. ●(1869) FHB 236/215b. eun doare eol pe balzam hag a scuille eur c'hoez dilicat. ●(1874) FHB 507/290b. e santen eun doare boudinel em scouarn deou.

    ●(1964) ABRO 50. Dre un doare tuellenn em beze dour pa blije ganin.

    (7) Un doare : environ.

    ●(1902) PIGO I 4. 'Benn o devoa graet eun doare diou leo, e klevjont eur c'hloc'h o son.

    (8) Ce qui concerne qqn.

    ●(17--) ST 176. Evit klevet gant-hi he chanz hag he doare, tr. «pour apprendre d'elle sa position et ce qui la concerne.»

    ●(1910) MAKE 32. ar randonenned-ze a ve klevet dalc'h-mad o konta doareou an nesa.

    (9) Trace.

    ●(1911) BUAZperrot 149. diouz an abardaëz, kaër a oa e c'hortoz, ne oue gwelet doare ebet d'ezan. ●159. hag abaoue ne oue gwelet doare ebet d'ezan ken.

    (10) (religion) Espèces.

    ●(1900) MSJO 184. dindan doareou ar bara hag ar guin. ●(1911) BUAZperrot 143. e kommunias dindan doareou ar bara hag ar gwin. ●157. Ar vugale, evelato, ne vezent kommuniet nemed dindan doareou ar gwin.

    (11) Usages.

    ●(17--) ST 10. Anaoudeghez hoc'h euz ouz doareou ann ti, tr. «vous connaissez les usages de la maison.»

    B.

    (1) Gouzout doare eus ub. : connaître qqn.

    ●(1925) FHAB Mae 176. Me a oar doare eus unan bennak, eme eur zoudard, hag a dle beza tost-kar d'ar portezer-man...

    (2) Gouzout doare ub. : avoir des nouvelles de qqn.

    ●(1914) MABR 7. Hag hañni, ér barréz, ne houér ket é zoéré.

    (3) Na c'houzout doare : ne pas savoir du tout.

    ●(1659) SCger 145b. neoûndoare, tr. «ie ne sçay.»

    ●(c.1825-1830) AJC 4474. eb ma houfegomb doaré. ●(1857) CBF 41. N'ouzoun doare, tr. «Je n'en sais rien.» ●(1878) EKG II 136. n'oun doare peleac'h. ●(18--) CST 1. Nemet n'ouzon doare hag hon doueed a ziskuilho d'eoc'h an amzer da zont.

    (4) En em lakaat e doare : se préparer.

    ●(1877) EKG I 42. en em lakejont e doare da zistrei da Lamball. ●48. ec'h en em lakejont e doare da ober d'ezho bep a vez.

    (5) Sevel doare da : commencer à prendre forme.

    ●(1872) ROU 85b. Il commence à prendre forme, tr. «sevel a ra doare deza.»

    (6) Bezañ ouzh, diouzh doare ub. : convenir, plaire à qqn, être du goût de qqn.

    ●(1874) FHB 497/211a. ho deuz bet abeget hueloc'h huel eul labour n'oa ket dioc'h ho doare.

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 36. Tro-var-dro, er c'harter, n'eus netra eus hon doare. ●(1909) FHAB Meurzh 76. Ma kavan eun daouvloazaden dioc'h va doare. ●(1909) KTLR 6. Ah ! foutre ! eme an troc'her baro, setu aze hag a zo deuz va doare. ●(1911) BUAZperrot 316. darn all ha ne gavent ket Urban diouz o giz, o devoa hanvet eun all muioc'h diouz o doare. ●359. Al labouriou distera (…) eo ar re a ioa ar muia diouz e zoare. ●397. an dra-ze avat n'oa ket re eus he doare.

    (7) Bezañ e doare (d'ober udb.) : être en état (de faire qqc.).

    ●(1877) EKG I 289. hen a n'edo ket e doare da ober drouk da zen. ●(1878) EKG II 20. beza e doare, enn derveziou kenta, da zont ganeomp da skei adarre var soudarded Canclaux.

    (8) Bezañ e doare da : être à même de.

    ●(1878) EKG II 67. Emaoc'h e doare da c'houzout.

    (9) Bezañ e doare da : être prêt à.

    ●(1889) SFA 149. Red eo deoc'h ive-ta chomm dre aman evit beza e doare da respount da gement hini a gomzo enn hoc'h enep.

    (10) Doare zo : il semble que oui.

    ●(1907) KANngalon Genver 304. Daoust ha diskleriet e doa dezhan pebez tinzor eo ar glander ? Doare 'zo.

    (11) Kaout doare da : avoir l'air de.

    ●(1870) FHB 274/101b. Doare e doa da veza poaniet braz.

    ●(1911) BUAZperrot 577. n'oa ket ken diboblet ar vro ha m'he devoa doare da veza. ●(1928) LEAN 89. an edenn he deus doare da vervel en douar araok sevel da rei korzenn ha pennou-ed.

    (12) En un doare pe zoare : d'une façon ou d'une autre.

    ●(1911) BUAZperrot 159. red eo kaout poan en eun doare pe zoare. ●(1929) FHAB Genver 31. Neuze ar mestr a zifennas dindan boan a varo rei dezi na boued na netra all a gement a rofe didor dezi en eun doare pe zoare.

    (13) Bezañ ebat e zoare : avoir la vie facile, belle.

    ●(1904) KANngalon Du 260. Ebat eo brema doare an haillonned. ●(1928) FHAB Mezheven 225. Ma karfes mont da archer, da zouanier, war an hent-houarn, e vefe ebatoc'h va doare neuze.

    (14) Bezañ brav e zoare : avoir la vie facile, belle.

    ●(1911) BUAZperrot 122. unan (…) a oa brao e zoare pa oa er bed, a ioa pinvidik bras e dud.

    (15) Bout hirvout e zoare =

    ●(c.1680) NG 149-151. Quement a vezo en deueh-sé / Ar er bet-man ou touen buhe, / A vezo hiurout hou doeré. ●173-174. Grouagé brazés en deueh-sé / A vezou hiruout hou doueré.

    II. Loc. adv.

    (1) Evit doare : à ce qu'il semble.

    ●(1868) KMM 167. Eno eta, evit doare, e c'hortozas e Mab. ●(1876) TDE.BF 165a. Evit doare, tr. «en apparence, sans doute.» ●(1878) EKG II 27. Evit doare en deuz klevet ar c'houez ac'hanoun... ●(1883) MIL 212. Nomenoe, evit doare, a expres mad, n'en devoa ket kasset ar gont.

    ●(1908) FHAB Ebrel 110. evit doare d'ar mare-ze al lann a deue mad el leac'h-se. ●(1912) FHAB C'hwevrer 37. kuzet anat int, evid doare, ha ken mat zoken ma ne vezint ket anavezet morse. ●(1927) TSPY 36. Hag ouspenn, evit doare, ec'h eus eur gwall voësoun. ●(1929) FHAB Février 1924 - texte parfois différent)">LAPK 68. Da vreur Job eo a zoug ar groaz evitoare ?

    (2) Hervez (an) doare : à ce qu'il semble.

    ●(1910) MAKE 33. Hervez an doare, diouskouarn Perig al Lakez, ma yontr koz, a oa re hir. ●(1955) STBJ 25. Poblañs parrez Pleiben hag an tolead tro-war-dro a zo, hervez doare, eur ouenn-dud digemmesk. ●52. Hervez doare n'eo ket anavezet e lec'h-all.

    (3) E pep doare : en toute circonstance.

    ●(1866) FHB 70/140b. En em aketi a reaz e pep doare evit hon diboania. ●(1869) SAG 4. hag a veler o vafoui en pep doare kement hini a guendalc'h da veza ?

    (4) Diouzh an doare : à ce qu'on dit, à ce qu'il paraît, à ce qu'il semble.

    ●(1902) KANNgwital 1/3. sant Paol-Aurelian (...) sant Arzel eo, dioc'h an doare, ann ebestel kenta. ●(1906) KANngalon Eost 181. n'o deuz ket kavet diez, diouz an doare, ober an traou-ze oll.

    (5) A-wir-doare =

    ●(1867) FHB 120/126b. Evel eun den tropik, / Gant ar zec'hed hen dare, / Sul ma c'hev a vir doare / Bravoc'h vez he itik.

    (6) E doare : de la manière qu'il faut, comme il faut.

    ●(1857) CBF 25. Ne vezo ket dizoare d'ez-hi va gwelet mar bez great va dillad e doare, tr. «Elle pourra en être flattée si mon habillement est fait comme il faut.» ●(1876) TDE.BF 165a. E doare, tr. «convenablement.»

    ●(1919) LZBl Genver 13. O veza m'eo ho douarou izel hag aliez bouillennek, ne c'hellont ket ho difraosta evit labourou e doare.

    (7) En doare-se : de cette façon.

    ●(1900) MSJO 210. hag en doare-ze eo eat beteg ar sperejou eürus-se. ●211. Mes perag eta e rank Jesus kuzat en doare-ze (…) ? ●(1914) KANNgwital 135/380. Eur bugel savet en doare-ze, ne vezo nemet eur foraner, eur fouet-boutik.

    (8) E nep doare : d'aucune façon.

    ●(1911) BUAZperrot 85. ne c'helle e neb doare dont a benn eus an eskob santel.

    (9) E doare ebet : en aucune façon.

    ●(1911) BUAZperrot 279. ne c'helle ket e anaout, e doare ebed.

    (10) E doare pe zoare : d'une manière ou d'une autre.

    ●(1926) FHAB Mae 183. Doue ho kwall dapo e doare pe zoare.

    (11) E doare pe zoare : d’une manière ou d’une autre.

    ●(1947) YBBK 333. An araogenn, evel m’hel lavar an anv, a zo ur ger hag a vez lakaet dirak ur ger all : anv-kadarn, anv-verb, anv-gwan pe adverb evit e liammañ e doare pe zoare ouzh ur ger all a zeu a-raok.

    III. Loc. prép.

    (1) E-doare : comme.

    ●(1847) MDM 54. edoare an heaul, a zioud pep parrez. ● 354. edoare evit sini kloc'h-noz er c'heriou. ●(1868) KMM 224-225. e doare ul loen treud ac coz. ●(1869) SAG 4. evit ober eur brezel a-ziaoul, edoare guechall, d'an ano a gristen. ●82. e leac'h enem vaga, edoare ar guenan, euz a fleuraziou. ●295. beza dientent edoare eun azenn.

    ●(1906) KPSA 26. e doare ar bugel a zo en e gavel. ●29. kropet e-doare an aered epad ar goanv. ●32. Drouklivet eo e doare eur follen baper.

    (2) En doare da : de manière, de façon, de sorte à.

    ●(1870) FHB 291/238a. e doare da rei eost a rodel.

    ●(1964) BAHE 38/64. en doare da zistroñsañ al lamm.

    VI. Loc. conj.

    (1) E(n) doare pa : comme si.

    ●(1860) BAL 82. S. Augustin a gomz euz ar Baradoz, edoare pa ve evel ouz ar bed-ma. ●(1869) SAG 206. Kerkent ar veren ampouezounet a ia a dammou en ear, edoare pa vije bet grillet gant eun taol-morzol. ●(1880) SAB 244. ac e comzent, darn anezo, e doare pa vizent o clasc ober amezegez gant bro an Elez. ●254-255. o comz dezo divarben ar baradoz e doare pa vize bet evel ouz baradoz Adam ac Eva araug o fec'hed.

    (2) E(n) doare ma : comme.

    ●(1880) SAB 2. en doare m'eo gobaried. ●17. arnodi beva e doare ma rer er baradoz.

    ●(1906) KPSA 52. en doare ma wer ar goulm he fichouned. ●(1910) MAKE 25. n'ez a klok an traou e tiez a zo, etre priejou a zo, nemet pa dro ar bed en doare ma fell d'ezo. ●(1925) FHAB Mae 162. trouc'ha anezo e doare ma n'o do ket a grog ken. ●(1932) FHAB Mezheven 237. graet em eus en doare m'oa merket, ha n'oun ket en em gavet !

    (3) En (un) hevelep doare ma : de telle façon que.

    ●(1874) FHB 487/129a. da lavaret eo eun treust a lakeant a istribil pe a zibrad, en hevelep doare ma c'hellet he vransellat.

    ●(1903) MBJJ 130. eur men hir kompouezet en hevelep doare ma na gouezo na war eun tu na war egile. ●(1907) FHAB Genver/C'hwevrer 16-17. an Iliz e devezo chenchet penn ouz penn d'he stad, d'he giz koz, ha reizet he buez, en hevelep doare ma c'hello keida ha korda gant al lezennou nevez. ●(1922) FHAB Ebrel 114. en eun henvelep doare ma nije en avel o bleo dispafalet. ●(1923) ADML 114. en evelep doare ma kreded em a dibrad etre ar mor hag an nenv.

  • doare-disklêriañ
    doare-disklêriañ

    m. (grammaire) Indicatif.

    ●(1962) EGRH I 70. doare-disklêriañ m., tr. « indicatif (en grammaire). »

  • doare-skrivañ
    doare-skrivañ

    m.

    (1) Style d’écriture.

    ●(1876) TDE.BF 165b. Doare-skriva, s. f., tr. «Style.»

    (2) Orthographe. cf. reizhskrivadur

    ●(1876) TDE.BF 165b. Doare-skriva, s. f., tr. «orthographe.»

    ●(1958) BRUD 3/8. lezennou distrantell an doare-skriva. ●(1958) BAHE 17/3. un doare-skrivañ diwrizienn-mik. ●(1975) LLMM 170/169. Lakait ouzhpenn ar chifrodennoù roet d’ar yezhadur ha d’an doare-skrivañ, hag e welot emañ ar brezhoneg skrivet en arvar.

  • doaread
    doaread

    m. (grammaire) Déterminé.

    ●(1962) EGRH I 70. doaread m., tr. « déterminé (en grammaire). »

  • doareadur
    doareadur

    m.

    (1) Apprêt.

    ●(1962) EGRH I 70. doareadur m., tr. « apprêt. »

    (2) Préparation.

    ●(1962) EGRH I 70. doareadur m., tr. « préparation. »

  • doareañ
    doareañ

    I. v. tr. d. Façonner.

    ●(1927) GERI.Ern 116. doarea v. a., tr. «faconner.»

    ►[empl. comme subst.]

    ●(1906-1907) EVENnot 35. (Ar Veuzid) An oberianz a deu da gen ker hag an doarean, tr. «(?) étoffe.»

    II. v. pron. réfl. En em zoareañ : se préparer.

    ●(1867) FHB 124/158b. a hirio da varc’hoaz a zo avoalch evid en em zoarea hag en em lacaat en hent.

  • doareat
    doareat

    v. tr. d. =

    ●(1982) LIMO 12 février. N'é ket rè, zévehad, / Bléad mad ! / En eil viz d'er gilé. / Aveid ho toéréad / N'es ket a varéad !

  • doareata
    doareata

    v. tr. d. Faire savoir, divulguer, ébruiter.

    ●(1932) BRTG 36. ne hello ket unan harz a zoéréatat ou ardeu.

  • doareatellat
    doareatellat

    v. intr. Raconter les nouvelles.

    ●(1939) RIBA 73. é toéréatellat hag e laret kaer.

  • doareatellerez
    doareatellerez

    f. –ed Raconteuse de nouvelles.

    ●(1932) BRTG 15. andelleu en doéréatelleréz.

  • doareenn
    doareenn

    f. –où (grammaire) Attribut.

    ●(1937) YBBK 375. An doareenn e penn al lavarenn.

  • doareer .1
    doareer .1

    adj. (grammaire) Déterminant.

    ●(1962) EGRH I 70. doareer a., tr. « déterminant (en grammaire). »

  • doareer .2
    doareer .2

    m. -ion (grammaire) Déterminant.

    ●(1962) EGRH I 70. doareer m. -ien, tr. « déterminant (en grammaire). »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...