Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 167 : de dizuin (8301) à doareer-2 (8350) :
  • dizuiñ
    dizuiñ

    voir dizuañ

  • dizunanet
    dizunanet

    adj. Désuni, divisé.

    (1847) FVR xvii. ar c'halonou pere a oa ienet ha dizunanet holl.

    (1913) AVIE 100. mar bé ur ranteleh dizunañnet énep dehi hé unan.

  • dizunaniñ
    dizunaniñ

    v.

    (1) V. tr. d. Désunir, diviser.

    (1870) FHB 260/403a. ar pec'het a goll an dud, a zizunan an tiegezou.

    (2) V. pron. réfl. En zizunaniñ : se désunir, se diviser.

    (1913) AVIE 100. Ha mar um zizunan un tiegeh énep dehou é unan, en tiegeh sé n'hellou ket pad.

  • dizunvan
    dizunvan

    m. Discorde, divergence.

    (1862) JKS.lam 166. Ann env hag ann douar a ioa dizunvan etre-z-ho ; ar groaz e deuz ho unanet.

    (1920) KZVr 365 - 29/02/20. Diwar-benn an Turked e zav dizunvan adarre gant an Amerikaned.

  • dizunvaniezh
    dizunvaniezh

    f. Discorde, désaccord.

    (1732) GReg 279a. Desunion, discorde, mesintelligence, tr. «Disunvanyez.» ●Ils vivent en desunion, tr. «disunvanyez a so qen eñtrezo.» ●(17--) ST 194. Biskoaz, bete vreman, n'am euz anavezet / Seurt dizunvaniez 'tre ar roue hag-hi, tr. «jamais, jusqu'aujourd'hui je n'ai connu de désaccord entre le roi et elle.»

    (1847) FVR 313. Dizunvaniez hag erez e tre ar pennou.

    (1906) BOBL 24 mars 79/3b. an dizunvaniez politik. ●(1911) BUAZperrot 148. an dizunvaniez a gollas anezo.

  • dizunvaniñ
    dizunvaniñ

    v. tr. d.

    (1) Désunir, semer la discorde (entre les gens).

    (1732) GReg 279a. Desunir, mettre en dissension, tr. «Disunvani. pr. disunvanet

    (2) Rompre un mariage, une union.

    (1732) GReg 965b. Rompre l’union entre mari & femme, tr. « disunvani daou bryed. »

  • dizurzh .1
    dizurzh .1

    adj. Déréglé.

    (1869) SAG 156. An ebatou disurch avat hag an tavargnou, setu he ilizou ! ●227. an youlou dizurch euz ar c'horf.

  • dizurzh .2
    dizurzh .2

    m. –où, –ioù Désordre.

    (1659) SCger 40a. desordre, tr. «disurz.» ●42a. desordre, tr. «disvrz.» ●(1710) IN I 199. un disurz bennâc, peveus a hini e vez vouaz ar païsant. ●(1732) GReg 276b. Desordre, tr. « Disurz. p. disurzyou, disurzou

    (1852) MML 109. en em lesel da vont, hep delc'h, d'he disurjo. ●(1869) HTC 18. dre zizursiou ha fallagriesiou an dud. ●(1872) ROU 71b. S'abandonner au désordre, tr. «En em dôler d'an dizurz.» ●(1877) BSA 168. Rac-se ec'h en em roas d'an oll dizursiou, dreist-oll d'ar vezventi. ●(1883) SAQ I 32. da vouga an dizurz hag an droullans. ●(1894) BUZmornik 145. eur vaouez a zizurs hag a skouer fall.

    (1902) MBKJ 190. Sant Aogustin hen devoa tremenet he iaouankiz er brasa dizursiou. ●(1902) PIGO I 87-88. Rag brud an dizurzou a yee da heuilh brud ar jistr e-unan. ●(1904) BOBL 24 septembre 1/1b. ar politik eo ar pez a lak etre an dud ar muia a zizurz hag a chach. ●(1904) SKRS I 95. eur maread dizurzou. ●(1915) HBPR 104. Ar penn abek deuz an dizurchou. ●143. diarbenn an dizurchou. ●(1924) FHAB Eost 313 . Eneb d'an dizurz rik, e fell adsevel an urz rik !

  • dizurzhet
    dizurzhet

    adj. Dissolu.

    (1867) BUE 59. lezel ho bue dizurzet.

  • dizurzhiñ
    dizurzhiñ

    v. intr. Se mettre en désordre.

    (1906) BOBL 09 juin 90/1a. me oar erfad penoz e ra poan d'emp gwelet pep urz o tizurzi.

  • dle .1
    dle .1

    adj.

    (1) Dû.

    (1530) Pm 16. Me hoz seruigo se so dle, tr. «Je vous servirai, c'est un dû.»

    (1902) LZBg Gwengolo 233. mar hum zalhant èl man dé deli. ●(1904) DBFV 43a. petra vou deli d'ein gobér, tr. «que me faudra-t-il faire ?» ●(1907) BSPD I 221. Deli-é d'oh kuitat. ●(1909) DIHU 50/306. arlouped omb a fed er garanté deli de Vreih. ●(1910) DIHU 59/65. èl men dé deli. ●(1937) DIHU 316/350. Arhoah é ma délé demb monet kuit ahaneman.

    (2) Na vezañ dle vat ebet da =

    (1905) IMJK 63 (?))">IMJK 150. rak deustou nen dé deli vad erbet d'ein, hou larganté hag hou madeleh hemb par ne arsaùant ket a hobér vad.

    (3) Dû.

    (1905) IMJK 63 (?))">IMJK 246. ha ma ret mui a stad eit nen dé deli a vélasioneu en dud.

  • dle .2
    dle .2

    m. –où

    I.

    (1) Dette, dettes.

    (1499) Ca 68a. Dle. g. debte. ●(1530) Pm 159. ha paet e dle, tr. «et (ayant) payé sa dette.» ●(1612) Cnf 28b. paeaff è dleaou. ●(1633) Nom 202a. Æs alienum, debitum : debte d'argent presté : dlè á archant prestet. ●202b. Nomen : debte : dlè. ●Nomina impedita : vieilles debtes : coz dleou. ●207b. Nomen dissoluere : payer ses debtes : paëaff ez dlè. ●Nomina exigere : demander ses debtes : goulen ez dlè.

    (1659) SCger 36b. debte, tr. «dle.» ●paier ses debtes, tr. «pæa e dleou

    (1821) SST.ab xliii. cavet el-cé en tu de bayein é zelie. ●(1860) BAL 90. lezer dle da baea. ●(1864) SMM 162. dre ar pec'het, an den a zestum daou zle. ●(1880) SAB 10. Penaus en em zislea, en em akuita es an dleou-se ?

    (1904) KANngalon Du 260. kondaonet d'ar prizon evit dle. ●(1907) BOBL 09 février 124/1a. en eul lezel eur bern gle var e lerc'h. ●(1907) PERS 144. arabat kaout dle. ●(1920) FHAB Mae 348. ne baefont ket o dle ! ●(1922) FHAB Gwengolo 279. eun den berniet a c'hle.

    (2) Bezañ, chom e dle ub. : être le débiteur de qqn.

    (1911) DIHU 73/278. Meit alkent ne oé ket chonjet geton lezel en davarnouréz en é zelé. ●(1924) ZAMA 182. ar re reuzeudik a oa en e zle ! ●(1927) FHAB Meurzh 63. Hag e ray penôs neuze da vevan, mar chomit en e zle !

    (3) Tennañ, dastum, kemer dle : contracter une dette, des dettes.

    (1659) SCger 42a. s'endeter, tr. «quemeret dleou

    (1856) VNA 174. ma fait contracter des dettes, tr. «en dès me laqueit de guemér delé.» ●(1880) SAB 32. sicouret en d-euz destum dle ; just eo e sicourfe dislea. ●(1895) GMB 190. tréc[orois] tennañ glé, contracter une dette.

    (1906) BOBL 01 septembre 102/2d. ar seurt kefiou-ze na c'hellont ket kemer dle. ●(1951) LLMM 28/22. tennañ ur bern dle c'hoazh war ar marc'had. ●(1964) BAHE 38/3. prenet o deus binvioù-labour a c'hiz-nevez tennet o deus ur bern-dle.

    (4) Distagañ e zle : payer ses dettes.

    (1939) RIBA 109. Laret em es deoh : distaget hou télé ketan.

    (5) Mougañ e zle : payer ses dettes.

    (1923) KTKG 40. Eun den hag en deus dle a vezo paouroc'h ken n'en devezo mouget he zle.

    (6) Peurbaeañ e zle : payer ses dettes.

    (1866) SEV 164. dalc'het da beur-baea ho dle da Zoue. ●(1882) BAR 82. da beur-baea hon dle.

    (1911) BUAZperrot 754. o lakât da beurbaea o dle.

    (7) Dindan dle : en dette.

    (1882) BAR 218. ne fell ket dezho chom dindan dle.

    (8) (en plt de qqc.) Bout edan dle : dont l'emprunt n'est pas complètement remboursé.

    (1931) GUBI 24. Madeu e chom geté / Mes er loden vrasan e zou édan delé.

    II. sens fig. Bezañ e dle ub. : être le redevable, l'obligé de qqn, être en reste avec qqn.

    (c.1825-1830) AJC 2656. voar a voelan Conan ehon hoas nes tlé. 2657. me laras noch qued em dle cabiten me a sous no hinin.

  • dlead
    dlead

    m. –où

    (1) Devoir moral.

    (1580) G 391. Pydyf Doe guyr Roe an glenn gant credenn so dleat tenn, tr. «Prier Dieu le vrai roi du monde, avec foi, est rigoureusement dû.»

    (17--) ST 186. Da veza evesiek enn holl zleadou-man, tr. «être attentive à remplir tous ces devoirs.»

    (1847) FVR xii. an dud feal a felle d'ezho ober ho dleadou a gristen. ●214. Chetu eno dlead eur gwir gristen. ●387. Pep hini ra he dleado. ●(1865) LZBt Gouere 11. Aboe ma on enn Tonkin, am euz poaniet gant ma dleado. ●(1862) JKS.lam 351. dilezel a ra al levriou santel, ar beden hag he zleadou kristen. ●(1874) POG 16. d'am c'hentelia war ma dleadou.

    (1906) BOBL 29 septembre 106/2a. eun dlead a goustianz. ●(1938) SAV 10/1. an dlead d'en em unani ha da genstourm.

    (2) Taxe.

    (1867) FHB 124/158b. ar valtouterien a c'houlenno digant-han an dleadou a renket da baea var ar c'hic a gasser da Baris.

  • dleañ
    dleañ

    v. pron. réfl. En em zleañ : s'endetter.

    (1659) SCger 42a. s'endeter, tr. «en em dlea.» ●50a. s'endeter, tr. «en em dlea

  • dleapl
    dleapl

    adj. Redevable.

    (1790) MG 405. hac é hoai d'en devotion é hoai deléabl ag er changemand e admirai én-an. ●(1790) Ismar 525. é hanàuamb ol é omb chujét ha deléabl deoh.

    (1838) OVD 236. é vér deliable ag er réglemant vad. ●(1867) BSSo 11-12. Me zou deliabl ag en ol græceu e mès bet guet Doué.

  • dleet
    dleet

    adj.

    (1) Dû.

    (c.1500) Cb 68b. g. debuz. b. dleet.

    (1904) DBFV 43a. deliet part., tr. «dû, obligatoire.» ●(1922) FHAB Gouere 222. roet d'ezo ar veuleudi dleet. ●(1923) FHAB Gwengolo 357. Petra zo dleetoc'h eget an dra-ze ?

    (2) Nécessaire ?

    (1659) SCger 83a. necessaire, tr. «dleet

    (3) D'ar mare dleet : au moment voulu.

    (1868) KMM 28. Perac ne bedfec'h ket diana d'ar mare dleet.

    (4) Evel m'eo dleet : comme il se doit.

    (1928) BREI 58/2b. rak, enfidamdision, bet am eus ma c'houignaoua digant an dud evel m'eo dleet, ar seurt-se !

    (5) Evel m'eo dleet : comme il faut.

    (1896) SBW 13. eur c'hristen evel m'eo gleet.

    (6) Bezañ dleet bezañ graet udb. : avoir du faire qqc.

    (1996) GRVE 102. Koulskoude oa ket dleet din bezañ deut goude an taol am-eus greet.

  • dleizhenn
    dleizhenn

    f. –où Pène de serrure.

    (1659) SCger 145b. dleizen, tr. «loquet.» ●(1732) GReg 862a. Péne, ou pêle d'une serrure, tr. «Cleyzenn. ar c'hleyzenn. p. cleizennou. dleyzenn. p. dleyzennou

    (1878) EKG II 124. ar gleizenn a deuaz ganen, evel un dudi.

    (1927) GERI.Ern 115. dleizenn f., tr. «Pène de serrure.» ●(1958) BRUD 3/78. An alhouez a laka ar gleizenn da vond ha da zond er hrapoun.

  • dleour
    dleour

    m. –ion, dleizion

    (1) Débiteur.

    (1659) SCger 36b. debteur, tr. «dleour.» ●145b. dleour, tr. «debteur.» ●(c.1718) CHal.ms i. debiteur qui doit, tr. «deleour, deléerion, deleigen.» ●(1732) GReg 246b. Debiteur, homme qui doit, tr. «Dlëeur. p. dleüryen. dleour. p. dleouryen. Van[netois] deleour. p. yon, yan.» ●790b. Redevable, reliquataire, tr. «Dleour a restalou. nep a dle restalou.» ●790b-791a. Etre redevable de cent écus pour un reliquat de compte, tr. «Beza dleour eus a gand scôed restalou.» ●(17--) TE 121. Ol é tamb ér béd deléerion (…) d'en diaulèt.

    (1834) SIM 41. creançourien ha dleourien. ●218. un amprest a so ur c'habest endro da benn an dleour. ●(1855) BDE 841. Ni-é en deléour-cé.

    (1904) ARPA 92. Eur c'hredour hen doa daou zleour.

    ►[empl. comme épith.]

    (1855) BDE 841. parabol en dén deléour.

    ►[empl. comme attr.] Redevable.

    (17--) TE 3. é hoai deléour dehou ol ag er péh en doai.

    (1856) VNA 171. Je n'ai pas oublié que tu m'est reliquataire, tr. «Ne mès chet ancoéheit é ous hoah deléour d'ein.» ●(1860) BAL 256. beza dleour dezo. ●(1877) BSA 100. Hag a bec'herien a zo dleourien d'ezhi euz ho distro da Zoue ! ●(1880) SAB 10. Unan o velet pegen dleour oa da Zoue a lavare en e galon : (...). ●(1882) BAR 98. na caer eo ar beden-ze ; enhi en em gav merket kement ez omp dliour da Zoue. ●(1889) ISV mes mar o deus eun tam goueziegez, eun tam skianchou bennag, da biou int-hi dleour a gement-se ?

    (2) Personne qui est redevable.

    (1857) LVH 255. delierion ag er gloér de béhani é mant sàuet.

  • dleourez
    dleourez

    f. –ed

    (1) Débitrice.

    (1732) GReg 246b. Debitrice, femme qui doit, tr. «Dleourès. p. dleouresed. dleeurès. p. dleeuresed. Van[netois] deleoures. p. ed

    (2) Femme qui est redevable.

    (1877) BSA 55. D'ezhan oun dleourez euz va gloar hag euz va enor a vam.

    (1903) MBJJ 246. Santez Anna dleourez da zaou Vreizad. ●(1911) SKRS II 137. Ha koumpren mad a rit ez oc'h dleourez d'ho kerent ? ●257. Da biou ez oa ar famill-ze dleourez euz ar peoc'h (…) ?

  • dleout
    dleout

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Devoir.

    (1499) Ca 68a. Dleout. g. deuoir. ●(c. 1501) Donoet 8-18. hac edleamp gozuot quement guir so. ●(1530) J p. 67a. Oarse eza ne dleaf quet / En nep guys bezaf punisset, tr. «je ne dois donc en aucune façon être puni.» ●(1557) B I 35. Memeux un merch (…) A dle bout (…) Successoures em deces, tr. «J'ai une fille (…) qui doit (…) me succéder à ma mort.» ●424. Huy eu (...) / En e decet a dle net succedaff. ●(1575) M 10. Penaux pan renther an speret / Ez dle bout hep bech à pechet, tr. «Que quand on rendra l'esprit / Il doit être sans fardeau de péché.»

    (1907) AVKA 2293. An hini a gle ma gwerza n'ema ken a-bell.

    (2) Devoir (de l'argent, qqc.).

    (14--) N 1551-1552. Rac Rigoal a dle da Alan / Vn res leal a segal glan, tr. «C'est que Rioall doit à Alain / Une mesure pleine de bon seigle.»

    (1633) Nom 234a. Ager vectigalis : qui doit cens : an hiny á dlè cens.

    (1856) VNA 232. Vous me devez quatre francs dix sous, tr. «Deliein a ret d'ein trihuéh real.»

    ►absol.

    (1913) AVIE 96. Bout e oé deu zén e zelié d'ur prestour.

    (3) [devant un v.] Devoir.

    (1916) KANNlandunvez 61/440. Ne dle beza kemm ebed etre ar vugale, pe guir an tadou o deuz roet ho buez evit ar vro. ●(1928) SAKO 25. Eur c'horf ken dismeg ha hennez, ha dleout a ra magan kement-se a ezommou ?

    (4) [semi-aux.] Devoir.

    (1612) Cnf 26b. Crediff à d'leomp d'an Doctoret.

    (1878) EKG II 103. Dont a dle tud a Blouneour-Menez.

    II. V. impers. Devoir.

    (1911) BUAZperrot 817. Ha dleet eo e vefe an traou evelse.

    III. Na dleout ur spilhenn : voir spilhenn.

  • dleüs
    dleüs

    adj. Redevable.

    (1732) GReg 791a. Redevable, obligé, tr. «Dleüs.» ●Je vous suis redevable, tr. «Dleüs oun d'eoc'h.»

    (1962) EGRH I 70. dleüs a., tr. « redevable, obligé. »

  • dlevezout
    dlevezout

    v. Devoir.

    (1866) FHB 94/334b. ar re so er Judee a dlevezo tec'het etrezeg ar meneziou. ●(1868) FHB 160/25a. ar re a guemer ar gazeten (...) a dlevezo lacat evez. ●(1868) FHB 161/37a. en eur c'hef a dlevezo beza laket evit kementse e pep ilis. ●(1869) FHB 252/338a. Ar Sened braz a dlevezo examina gant ar brasa evesdet. ●(1874) FHB 498/218a. Pep den a dlevezo plega dindan da c'hallout.

  • dluzh .1
    dluzh .1

    coll. Truites.

    (1659) SCger 122a. truite, tr. «dluzen p. dluz.» ●(1732) GReg 943b. Truite, poisson d'eau douce, tr. «Dluzen. p. dluz. Van[netois] dluhen. dluh. p. dluhed.»

  • dluzh .2
    dluzh .2

    m. –ed

    I. (ichtyonymie) Truite.

    (1499) Ca 68a. Dluz. g. truyte. ●(1633) Nom 47a. Salar : salmonneau : dluz saomounet.

    (1732) GReg 943b. Truite, poisson d'eau douce, tr. «Dluzen. p. dluz.»

    (1857) CBF 14. siliou, dluzed, eunn eok bennag, pe eur beked, tr. «des anguilles, des truites, un saumon ou un brochet.»

    (1909) KTLR 22. siliou ha gluet. ●(1943) HERV 112. An Disez a anaveze madik a-walc’h Herve dre ma veze war an dluzed betek pont Keraouell. ●(1974) YABA 23.03. deluhed, bekedi ha salmoned.

    II. (insulte)

    (1) Penn dluzh =

    (1934) MAAZ 96. Nen dei ket, er pen deluh !

    (2) Penn dluzh a jav koad =

    (1934) MAAZ 10. Hoah é vehè bet er pen dluh jao koed a Berson-sé é rein «ioud» deoh ?

  • dluzhaj
    dluzhaj

    m.

    (1) Mouchetures.

    (1962) EGRH I 70. dluzhach m., tr. « mouchetures. »

    (2) Taches de rousseur.

    (1962) EGRH I 70. dluzhach m., tr. « taches de rousseur. »

  • dluzhañ
    dluzhañ

    v. intr. Se tacheter, se moucheter.

    (1876) TDE.BF 165a. Dluza, v. n., tr. «Se tacheter, se moucheter.»

    (1927) GERI.Ern 115. dluza v. n., tr. «se tacheter, se moucheter.»

  • dluzhenn
    dluzhenn

    f. dluzh, dluzhed Truite.

    (1659) SCger 122a. truite, tr. «dluzen p. dluz.» ●145b. dluzen, tr. «truite.» ●(1732) GReg 943b. Truite, poisson d'eau douce, tr. «Dluzen. p. dluz. Van[netois] dluhen. dluh. p. dluhed.»

    (1836) FLF 19. Ur lusenniq, c'hoas crouadur. ●Ar luzenniq, en e langaich.

    (1907) VBFV.bf 18a. dluhen, f. pl. dluhed, (b[as] Van[netais] diluhen) tr. «truite.» ●(1934) BRUS 258. Une truite, tr. «un dluhen, pl. dluhed

  • dluzhet
    dluzhet

    adj. Truité.

    (1927) GERI.Ern 115. V[annetais] dluhet, tr. «truité.»

  • dluzheta
    dluzheta

    v. intr. Pêcher des truites.

    (1931) VALL 762b. pêcher des truites, tr. «dluzeta.» ●(1935) ANTO 182. er Jentilez o tluzeta. ●(1962) EGRH I 70. dluzheta v., tr. « pêcher la truite. »

  • dluzhus
    dluzhus

    adj. Abondant en truites.

    (1941) GWAL 140-143/84. pesketaerien o heda ar ribl gant o gwalennou, e spi eus al lec'hiou dluzus.

  • do
    do

    interj. Onomatopée pour faire suivre les vaches.

    (1908) PIGO II 36. Do, Pendu ! emei, hag e chachas war nask he bioc'h da vont d'ar gêr.

  • doan
    doan

    f. –ioù

    I.

    (1) Peine, chagrin.

    (1499) Ca 68a. Doan. g. ennuy. ●(1530) J 141. Hoguen ny dre hon drouguyez / Onneux dellezet en bet man / Bezaf en languys en guys man, / Ha poan ha doan, ha bihanez, tr. «mais nous par notre méchanceté, nous avons mérité des hommes qu'ils nous fissent souffrir ainsi toutes sortes de maux, d'ennuis et de douleurs.» ●(1530) Pm 167. Goude cals a doan ha poanyou, tr. «Après beaucoup de douleur et de peines.»

    (1847) FVR 64. Eaz eo poella pegement a oe mantret gand ann doan hor bro geaz Breiz. ●(1878) EKG II 10-11. Goude-ze e kimiadchomp an eil dioc'h egile, ha me her lavar d'eoc'h, ne oue ket hep doan.

    (1912) MMPM 108. e kreiz doaniou ar vuez. ●(1962) EGRH I 70. doan f. -ioù, tr. « ennui, chagrin. »

    (2) Kaout, bezañ doan : avoir peur.

    (1847) FVR ix. mar bije doan ne arruje ar zoudarded d'ober eno ar furch. ●72. hag evel ki skotet, ho pet doan rak dour bervet.

    (1907) AVKA 117. Na vet ket a doan dirakhe. ●254. diwallet a sponta, d'anoazi na zoken da gaout doan. ●(1960) PHPD 381. (Plougrescant) doan a teuz diouziñ ?

    (3) Kaout doan war sikour ub. =

    (1872) GAM 3. Doan braz am euz var he sikour, tr. GMB 627 « j’ai grand peine à son sujet. » ●8. Ma n'em bije doan war ho sikour, ha truez oc'h ho poan. ●60. N'ouzoun ket petra zo krefa em c'haloun, pe ann eug o velet ho kaloun-c'houi ker kaled, pe an doan, var ho sikour, o velet ho spered ken dallet. ●(1879) BMN 303. e vije deut Dom Michel da druezi var va stad ha da gaout doan var va zicour.

    (1904) KANngalon Du 245. doan ho pije var ho stad [an dud keiz-ze].

    (4) Kregiñ doan da ub. : prendre peur.

    (1964) KTMR 22. An hini a groge doan dezañ a zerre e zaoulagad.

    II. Kaout doan rak e skeud : voir skeud.

  • doaniañ
    doaniañ

    v.

    (1) V. tr. d. Peiner, ennuyer.

    (1499) Ca 68a. Doanyaff. g. ennuyer.

    (1659) SCger 145b. doania, tr. «estre ennuyé.»

    (1870) FHB 280/148a. eun dra bennak o toania he galon.

    (2) V. intr. S'ennuyer.

    (1659) SCger 51a. s'ennuier, tr. «doania

    (3) V. pron. réfl. En em zoaniañ : s'affliger.

    (1728) Resurrection 220. Perac enem doannies nac esout contristet. ●(1792) BD 511. Perac enem doanies, tr. «Pourquoi t'affliges-tu ?»

    (1878) EKG II 39. N'em boa ket a c'hoant d'en em zoania re. ●172. Na d-it ket d'en em zoania re.

  • doaniek
    doaniek

    adj. Anxieux habituellement.

    (1931) VALL 29a. Anxieux habituellement, tr. «doaniek

  • doaniet
    doaniet

    adj. Peiné, chagriné.

    (1647) Am A.285. Mar bez ret dyff franc buhan haranguy, / Doanyet bras vezy à melconiet, tr. « S’il me faut librement, vite, haranguer, / Je serai très ennuyé et affligé »

    (1792) BD 4200. meurbet ehon doaniet, tr. «Je suis très chagriné.» ●(17--) EN 703. Doained a voailch a voan dre na ariech qued, tr. «J'étais assez peinée de ce que vous n'arriviez pas.»

    (1867) MGK 13. Gant va zruez ouz-hoc'h eo doaniet va c'haloun.

    (1912) MMPM 69. c'hwi oll a zo pistiget ha doaniet, ha me ho frealzo. ●(1922) FHAB Mae 142. doaniet e galon gant meur a gerseenn. ●(1925) FHAB Meurzh 84. Nikolazig a oa ken doaniet e galon ma ouelas. ●(1935) VKST Du 395. an dud doaniet ha gwatalet gant drein garo ar vuhez.

  • doanik
    doanik

    adj.

    (1) Mélancolique, triste.

    (1912) MMKE 107. An heol, en oablou griz, ne ro mui d'an douar / 'Met eur sklerder doanik.

    (2) Craintif.

    (1970) BHAF 52. hag e oa doanig eston. ●159. krgo nervennou ar plah yapuank d'en emstignan, daoust ma ne oa ket doanig-doanig.

    (3) =

    (1917) LZBt Gouere 33. Heben, kasti, (…) a oa doanik meurbet.

  • doanius
    doanius

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Pénible, qui cause de la peine, qui rend triste.

    (1847) FVR 157. Va spered leun a vil dra doaniuz, ec’h azeziz, eunn deiz, e penn pella ar c’hae. ●(1866) SEV 94. Doaniuz e vezo an dirann-ze. ●(1878) EKG II 56. eur c'henavezo doaniuz a leveriz ive. ●(18--) SAQ II 396. Doanius eo guelet eur park lezet e frost.

    (1911) BUAZperrot 287. doanius da glevet. ●(1923) KNOL 137. doare eur gwaz, lakeat eveldoun, a zo doanius. ●(1934) PONT 21. embann eur c'helou doanius.

    (2) Qui laisse des plaintes tristes.

    (1878) EKG II 49. gouzout a ran breman euz a beleac'h e teu ar vouez doaniuz !

    (3) Craintif, empli de crainte.

    (1907) AVKA 64. hag e n-am dôl mezek ha doaniuz ouz treid Jesus.

    II. Adv. Craintivement, timidement.

    (1933) BLGA 16. An heol a save goustadik en dremwel, e vannou aour en em sile doanius e-touez an deliou brizvelen.

  • doare
    doare

    m., adv., prép. & conj. –où

    I. M.

    A.

    (1) Façon, manière.

    (1868) FHB 198/335a. gwerzet hag az-gwerzet enn eunn doare ken didruez.

    (1907) PERS 264. an doare da veva eaz. ●266. ha kerkent, gant eun doare dichipot. ●(1909) FHAB Genver 4. discuez d'an holl en eun doare sklaer. ●(1911) BUAZperrot 183. e meur a zoare. ●(1929) SVBV 26. Sed aze eun doare amc'hiz d'en em benta !

    (2) Aspect.

    (1530) Pm 14. Ha me a moae sclaer oz doare, tr. «Et moi, j'avais clairement votre nature.»

    (1866) FHB 64/96a. ez eus doare vad e pep leac'h evit an edou.

    (1903) MBJJ 313. eun doare spoueek vel da vein kailhas meneio Kerne. ●(1908) PIGO II 176. Hag e save e zellou 'tresek ar stered da studian dre o doare hag o c'herzed ped-eur ec'h halle bean. ●(1909) MMEK 151. oc'h endram ed heb na ve doare glao. ●(1924) ARVG Eost 175. lakat da advevan doare koz hon c'hêriou. ●(1931) KANNgwital 337/3. en doa doare eur paotr yac'h ha krenv. ●(1935) BREI 406/2a. doare an amzer.

    (3) Nouvelle.

    (1530) J p. 123b. Ma emeux vn bech am nech cals / Affaut gouzout clouar e doare, tr. «je tombe sous le poids du chagrin, faute de bien connaître son sort.» ●(1580) G 169. Comset dyf pep rout hep dout quet ho doare, tr. «Parlez-moi de toute façon, sans doute, de votre sort.»

    (c.1680) NG 293-294. Hac e hom dait aman, / De cleuet er doueré. ●(17--) TE 59. Jogeb (…) e oulènnas douairé ou zad.

    (1856) VNA 95. Demandez-lui des nouvelles de mon oncle, tr. «Goulennet guet-hi en doairé a me yondr.» ●(1896) HIS 88. aveit kas en doéré d'er roué Hérod.

    (1902) PIGO I 5. tud hag a blij d'e, 'vel ma ouveet, klevet an doareo. ●(1913) AVIE 61. hennont um lakas de bredeg ha de vannein en doéré.

    (4) État.

    (1878) EKG II 302. Truezuz oa, evel a velit, doare an tiad tud-se.

    (1911) BUAZperrot 84. An drugarez, eo ar garantez e kenver an dud a zo truezuz o doare. ●(1915) HBPR 133. ar seurezed oa ankenius ho doare.

    (5) Aîtres.

    (18--) CST 65. trec'het gant e imor, e lammas er porz, rak gouzout a rae an doareou.

    (1923) ADML 131. ar vortoloded muia boazet diouz doareou ar raz.

    (6) Un doare : une espèce de, une sorte de.

    (1867) FHB 135/246b. great gant eun doare ozil. ●(1869) FHB 236/215b. eun doare eol pe balzam hag a scuille eur c'hoez dilicat. ●(1874) FHB 507/290b. e santen eun doare boudinel em scouarn deou.

    (1964) ABRO 50. Dre un doare tuellenn em beze dour pa blije ganin.

    (7) Un doare : environ.

    (1902) PIGO I 4. 'Benn o devoa graet eun doare diou leo, e klevjont eur c'hloc'h o son.

    (8) Ce qui concerne qqn.

    (17--) ST 176. Evit klevet gant-hi he chanz hag he doare, tr. «pour apprendre d'elle sa position et ce qui la concerne.»

    (1910) MAKE 32. ar randonenned-ze a ve klevet dalc'h-mad o konta doareou an nesa.

    (9) Trace.

    (1911) BUAZperrot 149. diouz an abardaëz, kaër a oa e c'hortoz, ne oue gwelet doare ebet d'ezan. ●159. hag abaoue ne oue gwelet doare ebet d'ezan ken.

    (10) (religion) Espèces.

    (1900) MSJO 184. dindan doareou ar bara hag ar guin. ●(1911) BUAZperrot 143. e kommunias dindan doareou ar bara hag ar gwin. ●157. Ar vugale, evelato, ne vezent kommuniet nemed dindan doareou ar gwin.

    (11) Usages.

    (17--) ST 10. Anaoudeghez hoc'h euz ouz doareou ann ti, tr. «vous connaissez les usages de la maison.»

    B.

    (1) Gouzout doare eus ub. : connaître qqn.

    (1925) FHAB Mae 176. Me a oar doare eus unan bennak, eme eur zoudard, hag a dle beza tost-kar d'ar portezer-man...

    (2) Gouzout doare ub. : avoir des nouvelles de qqn.

    (1914) MABR 7. Hag hañni, ér barréz, ne houér ket é zoéré.

    (3) Na c'houzout doare : ne pas savoir du tout.

    (1659) SCger 145b. neoûndoare, tr. «ie ne sçay.»

    (c.1825-1830) AJC 4474. eb ma houfegomb doaré. ●(1857) CBF 41. N'ouzoun doare, tr. «Je n'en sais rien.» ●(1878) EKG II 136. n'oun doare peleac'h. ●(18--) CST 1. Nemet n'ouzon doare hag hon doueed a ziskuilho d'eoc'h an amzer da zont.

    (4) En em lakaat e doare : se préparer.

    (1877) EKG I 42. en em lakejont e doare da zistrei da Lamball. ●48. ec'h en em lakejont e doare da ober d'ezho bep a vez.

    (5) Sevel doare da : commencer à prendre forme.

    (1872) ROU 85b. Il commence à prendre forme, tr. «sevel a ra doare deza

    (6) Bezañ ouzh, diouzh doare ub. : convenir, plaire à qqn, être du goût de qqn.

    (1874) FHB 497/211a. ho deuz bet abeget hueloc'h huel eul labour n'oa ket dioc'h ho doare.

    (1909) FHAB C'hwevrer 36. Tro-var-dro, er c'harter, n'eus netra eus hon doare. ●(1909) FHAB Meurzh 76. Ma kavan eun daouvloazaden dioc'h va doare. ●(1909) KTLR 6. Ah ! foutre ! eme an troc'her baro, setu aze hag a zo deuz va doare. ●(1911) BUAZperrot 316. darn all ha ne gavent ket Urban diouz o giz, o devoa hanvet eun all muioc'h diouz o doare. ●359. Al labouriou distera (…) eo ar re a ioa ar muia diouz e zoare. ●397. an dra-ze avat n'oa ket re eus he doare.

    (7) Bezañ e doare (d'ober udb.) : être en état (de faire qqc.).

    (1877) EKG I 289. hen a n'edo ket e doare da ober drouk da zen. ●(1878) EKG II 20. beza e doare, enn derveziou kenta, da zont ganeomp da skei adarre var soudarded Canclaux.

    (8) Bezañ e doare da : être à même de.

    (1878) EKG II 67. Emaoc'h e doare da c'houzout.

    (9) Bezañ e doare da : être prêt à.

    (1889) SFA 149. Red eo deoc'h ive-ta chomm dre aman evit beza e doare da respount da gement hini a gomzo enn hoc'h enep.

    (10) Doare zo : il semble que oui.

    (1907) KANngalon Genver 304. Daoust ha diskleriet e doa dezhan pebez tinzor eo ar glander ? Doare 'zo.

    (11) Kaout doare da : avoir l'air de.

    (1870) FHB 274/101b. Doare e doa da veza poaniet braz.

    (1911) BUAZperrot 577. n'oa ket ken diboblet ar vro ha m'he devoa doare da veza. ●(1928) LEAN 89. an edenn he deus doare da vervel en douar araok sevel da rei korzenn ha pennou-ed.

    (12) En un doare pe zoare : d'une façon ou d'une autre.

    (1911) BUAZperrot 159. red eo kaout poan en eun doare pe zoare. ●(1929) FHAB Genver 31. Neuze ar mestr a zifennas dindan boan a varo rei dezi na boued na netra all a gement a rofe didor dezi en eun doare pe zoare.

    (13) Bezañ ebat e zoare : avoir la vie facile, belle.

    (1904) KANngalon Du 260. Ebat eo brema doare an haillonned. ●(1928) FHAB Mezheven 225. Ma karfes mont da archer, da zouanier, war an hent-houarn, e vefe ebatoc'h va doare neuze.

    (14) Bezañ brav e zoare : avoir la vie facile, belle.

    (1911) BUAZperrot 122. unan (…) a oa brao e zoare pa oa er bed, a ioa pinvidik bras e dud.

    (15) Bout hirvout e zoare =

    (c.1680) NG 149-151. Quement a vezo en deueh-sé / Ar er bet-man ou touen buhe, / A vezo hiurout hou doeré. ●173-174. Grouagé brazés en deueh-sé / A vezou hiruout hou doueré.

    II. Loc. adv.

    (1) Evit doare : à ce qu'il semble.

    (1868) KMM 167. Eno eta, evit doare, e c'hortozas e Mab. ●(1876) TDE.BF 165a. Evit doare, tr. «en apparence, sans doute.» ●(1878) EKG II 27. Evit doare en deuz klevet ar c'houez ac'hanoun... ●(1883) MIL 212. Nomenoe, evit doare, a expres mad, n'en devoa ket kasset ar gont.

    (1908) FHAB Ebrel 110. evit doare d'ar mare-ze al lann a deue mad el leac'h-se. ●(1912) FHAB C'hwevrer 37. kuzet anat int, evid doare, ha ken mat zoken ma ne vezint ket anavezet morse. ●(1927) TSPY 36. Hag ouspenn, evit doare, ec'h eus eur gwall voësoun. ●(1929) FHAB Février 1924 - texte parfois différent)">LAPK 68. Da vreur Job eo a zoug ar groaz evitoare ?

    (2) Hervez (an) doare : à ce qu'il semble.

    (1910) MAKE 33. Hervez an doare, diouskouarn Perig al Lakez, ma yontr koz, a oa re hir. ●(1955) STBJ 25. Poblañs parrez Pleiben hag an tolead tro-war-dro a zo, hervez doare, eur ouenn-dud digemmesk. ●52. Hervez doare n'eo ket anavezet e lec'h-all.

    (3) E pep doare : en toute circonstance.

    (1866) FHB 70/140b. En em aketi a reaz e pep doare evit hon diboania. ●(1869) SAG 4. hag a veler o vafoui en pep doare kement hini a guendalc'h da veza ?

    (4) Diouzh an doare : à ce qu'on dit, à ce qu'il paraît, à ce qu'il semble.

    (1902) KANNgwital 1/3. sant Paol-Aurelian (...) sant Arzel eo, dioc'h an doare, ann ebestel kenta. ●(1906) KANngalon Eost 181. n'o deuz ket kavet diez, diouz an doare, ober an traou-ze oll.

    (5) A-wir-doare =

    (1867) FHB 120/126b. Evel eun den tropik, / Gant ar zec'hed hen dare, / Sul ma c'hev a vir doare / Bravoc'h vez he itik.

    (6) E doare : de la manière qu'il faut, comme il faut.

    (1857) CBF 25. Ne vezo ket dizoare d'ez-hi va gwelet mar bez great va dillad e doare, tr. «Elle pourra en être flattée si mon habillement est fait comme il faut.» ●(1876) TDE.BF 165a. E doare, tr. «convenablement.»

    (1919) LZBl Genver 13. O veza m'eo ho douarou izel hag aliez bouillennek, ne c'hellont ket ho difraosta evit labourou e doare.

    (7) En doare-se : de cette façon.

    (1900) MSJO 210. hag en doare-ze eo eat beteg ar sperejou eürus-se. ●211. Mes perag eta e rank Jesus kuzat en doare-ze (…) ? ●(1914) KANNgwital 135/380. Eur bugel savet en doare-ze, ne vezo nemet eur foraner, eur fouet-boutik.

    (8) E nep doare : d'aucune façon.

    (1911) BUAZperrot 85. ne c'helle e neb doare dont a benn eus an eskob santel.

    (9) E doare ebet : en aucune façon.

    (1911) BUAZperrot 279. ne c'helle ket e anaout, e doare ebed.

    (10) E doare pe zoare : d'une manière ou d'une autre.

    (1926) FHAB Mae 183. Doue ho kwall dapo e doare pe zoare.

    (11) E doare pe zoare : d’une manière ou d’une autre.

    (1947) YBBK 333. An araogenn, evel m’hel lavar an anv, a zo ur ger hag a vez lakaet dirak ur ger all : anv-kadarn, anv-verb, anv-gwan pe adverb evit e liammañ e doare pe zoare ouzh ur ger all a zeu a-raok.

    III. Loc. prép.

    (1) E-doare : comme.

    (1847) MDM 54. edoare an heaul, a zioud pep parrez. ● 354. edoare evit sini kloc'h-noz er c'heriou. ●(1868) KMM 224-225. e doare ul loen treud ac coz. ●(1869) SAG 4. evit ober eur brezel a-ziaoul, edoare guechall, d'an ano a gristen. ●82. e leac'h enem vaga, edoare ar guenan, euz a fleuraziou. ●295. beza dientent edoare eun azenn.

    (1906) KPSA 26. e doare ar bugel a zo en e gavel. ●29. kropet e-doare an aered epad ar goanv. ●32. Drouklivet eo e doare eur follen baper.

    (2) En doare da : de manière, de façon, de sorte à.

    (1870) FHB 291/238a. e doare da rei eost a rodel.

    (1964) BAHE 38/64. en doare da zistroñsañ al lamm.

    VI. Loc. conj.

    (1) E(n) doare pa : comme si.

    (1860) BAL 82. S. Augustin a gomz euz ar Baradoz, edoare pa ve evel ouz ar bed-ma. ●(1869) SAG 206. Kerkent ar veren ampouezounet a ia a dammou en ear, edoare pa vije bet grillet gant eun taol-morzol. ●(1880) SAB 244. ac e comzent, darn anezo, e doare pa vizent o clasc ober amezegez gant bro an Elez. ●254-255. o comz dezo divarben ar baradoz e doare pa vize bet evel ouz baradoz Adam ac Eva araug o fec'hed.

    (2) E(n) doare ma : comme.

    (1880) SAB 2. en doare m'eo gobaried. ●17. arnodi beva e doare ma rer er baradoz.

    (1906) KPSA 52. en doare ma wer ar goulm he fichouned. ●(1910) MAKE 25. n'ez a klok an traou e tiez a zo, etre priejou a zo, nemet pa dro ar bed en doare ma fell d'ezo. ●(1925) FHAB Mae 162. trouc'ha anezo e doare ma n'o do ket a grog ken. ●(1932) FHAB Mezheven 237. graet em eus en doare m'oa merket, ha n'oun ket en em gavet !

    (3) En (un) hevelep doare ma : de telle façon que.

    (1874) FHB 487/129a. da lavaret eo eun treust a lakeant a istribil pe a zibrad, en hevelep doare ma c'hellet he vransellat.

    (1903) MBJJ 130. eur men hir kompouezet en hevelep doare ma na gouezo na war eun tu na war egile. ●(1907) FHAB Genver/C'hwevrer 16-17. an Iliz e devezo chenchet penn ouz penn d'he stad, d'he giz koz, ha reizet he buez, en hevelep doare ma c'hello keida ha korda gant al lezennou nevez. ●(1922) FHAB Ebrel 114. en eun henvelep doare ma nije en avel o bleo dispafalet. ●(1923) ADML 114. en evelep doare ma kreded em a dibrad etre ar mor hag an nenv.

  • doare-disklêriañ
    doare-disklêriañ

    m. (grammaire) Indicatif.

    (1962) EGRH I 70. doare-disklêriañ m., tr. « indicatif (en grammaire). »

  • doare-skrivañ
    doare-skrivañ

    m.

    (1) Style d’écriture.

    (1876) TDE.BF 165b. Doare-skriva, s. f., tr. «Style.»

    (2) Orthographe. cf. reizhskrivadur

    (1876) TDE.BF 165b. Doare-skriva, s. f., tr. «orthographe.»

    (1958) BRUD 3/8. lezennou distrantell an doare-skriva. ●(1958) BAHE 17/3. un doare-skrivañ diwrizienn-mik. ●(1975) LLMM 170/169. Lakait ouzhpenn ar chifrodennoù roet d’ar yezhadur ha d’an doare-skrivañ, hag e welot emañ ar brezhoneg skrivet en arvar.

  • doaread
    doaread

    m. (grammaire) Déterminé.

    (1962) EGRH I 70. doaread m., tr. « déterminé (en grammaire). »

  • doareadur
    doareadur

    m.

    (1) Apprêt.

    (1962) EGRH I 70. doareadur m., tr. « apprêt. »

    (2) Préparation.

    (1962) EGRH I 70. doareadur m., tr. « préparation. »

  • doareañ
    doareañ

    I. v. tr. d. Façonner.

    (1927) GERI.Ern 116. doarea v. a., tr. «faconner.»

    ►[empl. comme subst.]

    (1906-1907) EVENnot 35. (Ar Veuzid) An oberianz a deu da gen ker hag an doarean, tr. «(?) étoffe.»

    II. v. pron. réfl. En em zoareañ : se préparer.

    (1867) FHB 124/158b. a hirio da varc’hoaz a zo avoalch evid en em zoarea hag en em lacaat en hent.

  • doareat
    doareat

    v. tr. d. =

    (1982) LIMO 12 février. N'é ket rè, zévehad, / Bléad mad ! / En eil viz d'er gilé. / Aveid ho toéréad / N'es ket a varéad !

  • doareata
    doareata

    v. tr. d. Faire savoir, divulguer, ébruiter.

    (1932) BRTG 36. ne hello ket unan harz a zoéréatat ou ardeu.

  • doareatellat
    doareatellat

    v. intr. Raconter les nouvelles.

    (1939) RIBA 73. é toéréatellat hag e laret kaer.

  • doareatellerez
    doareatellerez

    f. –ed Raconteuse de nouvelles.

    (1932) BRTG 15. andelleu en doéréatelleréz.

  • doareenn
    doareenn

    f. –où (grammaire) Attribut.

    (1937) YBBK 375. An doareenn e penn al lavarenn.

  • doareer .1
    doareer .1

    adj. (grammaire) Déterminant.

    (1962) EGRH I 70. doareer a., tr. « déterminant (en grammaire). »

  • doareer .2
    doareer .2

    m. -ion (grammaire) Déterminant.

    (1962) EGRH I 70. doareer m. -ien, tr. « déterminant (en grammaire). »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...