Devri

Recherche 're...' : 811 mots trouvés

Page 16 : de revrek (751) à rezolus (800) :
  • revrek
    revrek

     

    I. Adj. Qui a un gros derrière.

    ●(1927) GERI.Ern 509. reorek, tr. «qui a un gros derrière.» ●(1931) VALL 175b. Qui a un gros cul, tr. «revrek, réorek, rêrek.»

    II. Lakaat pennek ha revrek : mettre (des choses, objets, légumes, etc) tête-bêche.

    ●(1977) TDBP II 444. Pa’z-po kuntuillet ar haol e lakaï anezo penneg ha revreg d’ober da veh, tr. « quand tu auras cueilli les (feuilles de) choux tu les mettras têtes contre derrières (tête-bêche) pour faire ton fardeau ».

  • revriad
    revriad

    voir revrad

  • revriñ / revrañ
    revriñ / revrañ

    v.

    (1) V. intr. Culer.

    ●(1924) DIHU 159/132. (Groe) Reorein (rèvrein), tr. «culer.» Dastumet get J. P. Kalloh. 1913. ●(1925) DIHU 170/306. (Groe) Rèvrein, tr. «culer.» Dastumet get Bleimor.

    (2) V. tr. d. Refaire (un fond de pantalon).

    ●(1927) GERI.Ern 509. V[annetais] revrein v. a., tr. «réparer le fond d'un pantalon.» ●(1942) VALLsup 79b. le mettre [fond de culotte] à, tr. «revrañ.»

  • revu
    revu

    s. Revue (militaire, etc).

    ●(1792-1815) CHCH 48. Ben ma dés paset er revou, groeit eué en apel.

  • revus
    revus

    adj.

    (1) (météorologie) Qui amène de la gelée.

    ●(1732) GReg 453a. Tems propre à donner de la gelée, tr. «Amser revus.»

    ●(1922) FHAB Mae 142. pa vez révus an avel-viz.

    (2) Sujet à geler.

    ●(1732) GReg 453b. Qui peut geler & qui est sujet à geler, tr. «Rèvus.» ●(1744) L'Arm 171a. Sujet à geler, tr. «Reauss.»

  • rewerzhañ
    rewerzhañ

    v. tr. d. Survendre.

    ●(1732) GReg 161a. Vendre trop cher, tr. «Re verza.»

  • Rewiz
    Rewiz

    n. de l. Rhuys.

    ●(1546) Cco 38. Ruis.

    ●(1689) DOctrinal 186. hac an trede Gildas, leshanvet ar Fur, pehini à voe goude Abat ebars é Rhuis. ●(1732) GReg 549a. L'istme de Rhuis, tr. «Stryz-douar Rehuis. stryz-douar sarzau.» ●710a. La presqu'Isle, ou peninsule de Rhuis, tr. «Ar gourenès eus a Rhuis.» ●(1744) L'Arm 75a-b. A Rhuis il y a pour chaque Nôce 12 Convieuses, magnifiquements habillées & parées de rubans, qui vont deux à deux prier les parents et amis ; & rassemblées à la fin du jour, escortées par 4 fusiliers, elles se rendent au Manoir voisin, pour inviter le Seigneur & sa Compagnie, tr. «É Rhéuiss boutt-çou eitt peb Éred deuzéc Couviouréss, gussquéd ha rubannétt magnific, péré dihuë ha dihuë a ya de bédein er héreenntt hag enn amiétt ; ha dastuméd ér guére énn achimand ag enn dé, conduiétt dré puar deine guett fusilleu, ind a ya d'er Menairr tostan, de gouvi enn Eutru hag é Gompagnoneah.» ●(1776) HEneu 104/7d. de vout abat ènn'abati / è rheuis pel mat doh bihui. ●110/32d. à guement é ouai énn iliss / é ýas guetou bedic rheuiss. ●114/45a. à pé arriuas é rheuis / sant gueltas é ouai énn'iliss.

    ●(1839) BESquil 65. Sant Guêltas, quentan abad a Rheuys, é escobti Guénèd. ●(1839) BESquillere 67. ha donnet de seuel é Rheuys ur houvand. ●151. en escob a Huénèd, péré e choegeas aveit-ou en abaty a Rheuys. ●(1839) BES 747. ha de sehuel ur hovand é Rhéuis. ●(1865) FHB 35/274a. e Gour-enezen Ruis galvet gant ar re goz Barados terrestr Breiz. ●(1875) TSB 1. Ag inou de Rhuis é tant. ●(1884) BUZmorvan 95. hag e savaz eur gouent e gour-enezenn Rhuis. ●(1891) VNB 133. er mod-é surtout é Rhuis, én Arh, én Izenah, é Pèn-arh, etc.

    ●(1905) DIHU 01/13. É gourinizen Ruiz é tichennas. ●(1907) DIHU 19/IV. Sant Geltaz, abad Ruis. ●(1910) ISBR 71. Béiet é bet é gorv é menati Ruis. ●(1911) BUAZmadeg 744. pa oue kaset da gouent sant Jildas e Rhuys. ●(1914) ARVG mae 74. Gourenez Ruis. ●(1930) EBKE 53. Goarnour en audeu gouriniz Rhuys. ●(1937) TBBN 38. É gourinizen Ruiz é tichennas. ●(1995) LMBR 20. e vezimp tapet dindan gazel-gê Gourenez Rewiz.

  • Rez
    Rez

    n. de l. Retz.

    ●(1931) FHAB Genver 24. E Breiz n'eus ket nemeur a holenegou nemet e kosteziou Bro-Rez ha Gwenrann, etre aberiou ar Wilen (stêr Roazon) hag al Liger (sêr Naoned).

  • rez .1
    rez .1

    adj. & adv.

    I. Attr./Épith.

    (1) Facile, commode.

    ●(1575) M 2176. Goude lesell express, traou raes ha plesanç, tr. «Après avoir quitté tout à fait les choses commodes et le plaisir.»

    ●(1920) KZVr 361 - 01/02/20. rês, tr. «clair.» ●Komzou rês, labour rês, koad rês.

    (2) Sauf, sauvé.

    ●(1889) CDB 110. Zo et gant eur vag newe ewid ar c'henta gwech : / N'an euz hini an-he a gemend a ve rez, tr. «Qui sont sortis avec une barque neuve pour la première fois : – il n'y a aucun d'eux qui soit sauf.»

    (3) Attr. Bezañ rez war : bien connaître.

    ●(1896) LZBt Mae 11. 114 den iaouank e zo rez war ho oll fedennou.

    II. Adv.

    (1) Clairement.

    ●(14--) N 650. Artriclou feiz dit rez pan arvezaf, tr. «Quand je t'explique clairement les articles de la foi.» ●(1575) M 1127-1128. Yuez á quement guer, seder, á leuery, / Ma ne douc rez froez mat, da stat a trellaty, tr. «De plus, pour chaque parole, sûrement, que tu diras, / Si elle ne porte justement de bons fruits, ta condition sera troublée.»

    (2) Facilement.

    ●(1650) Nlou 65. Me gray rez é mezaff, ambuig do dystrugaff, tr. «Je ferai facilement, dit-il, une embuscade pour les détruire.»

    (3) Bien.

    ●(1741) RO 674. me uoar res ma hentel. ●(17--) CBet 725. M'ho devije heuliet res he gourhemeno.

    ●(1903) MBJJ 77. anvout a ra an Douar-Santel ken rez hag a anveomp eur vro, hon deuz chomet pell enni. ●(1924) LZBt Meurzh 30. zoken pa na lennet ket gwall rez. ●(1925) LZBt Gwengolo 36. Evit klewet resoc'h.

    III. Rez evel ur ganell : voir kanell.

  • rez .2
    rez .2

    adj., adv., prép. & m.

    I. Attr. Plein.

    ●(1647) Am 800. Aoûr mil musur rês, tr. « (D’)or mille mesures pleines »

    ●(1872) ROU 90a. Les larmes lui venaient aux yeux, tr. «Reaz oa e zaoulagad.»

    II. Adv.

    A.

    (1) Kouezhañ rez : s'écrouler.

    ●(1744) L'Arm 123b. Ecrouler, tr. «Couéhein rêzz.»

    (2) Touzet rez : tondu à ras.

    ●(1866) FHB 67/118a. he benn touzet rez.

    (3) A-rez : au même niveau.

    ●(1903) EGBV 177. haneh e laka ol en dud a rez.

    B. Loc. adv. En ur rez : d'un seul niveau, de même niveau.

    ●(1982) TKRH 170. ken ma'z ae ar park hag ar c'hleuz 'n ur rez.

    III. Prép.

    A. A-rez.

    (1) Au ras de, en rasant (qqc. de vertical).

    ●(1878) EKG II 133. me a dec'ho evel ma'z oun deuet, dre guz, a-rez an tiez hag ar c'hleuziou.

    (2) Au niveau de (qqc. d'horizontal).

    ●(c.1718) CHal.ms iv. Voler terre a terre, tr. «neigein et ahet en doüar a rez en Doüar.»

    ●(1866) FHB 79/216b. ar gurun (…) Sammet e deus eur pennad cleuz, var dro daou-uguent troatad hed, he rinset a rez an douar. ●(1878) EKG II 267. var gorre euz taolet douar, a-rez douar ar jardin.

    (3) Près de.

    ●(1982) TKRH 182. Stourmet he devoa eta a-rez daou viz.

    (4) E-rez. voir e-rez

    B. Loc. prép. A-rez gant : au niveau de.

    ●(1872) ROU 92b. Niveler, tr. «lacaat a reaz gant.»

    ●(1907) VBFV.fb 68a. au niveau de, tr. «a rez get.» ●(1934) BRUS 98. Au niveau de, tr. «a réz get.»

    C. E-rez. voir e-rez

    IV. M.

    (1) Niveau.

    ●(1874) FHB 496/203b. a dostea bep deiz oc'h reaz an douar.

    (2) Écroulement.

    ●(1744) L'Arm 123b. Ecroulement, tr. «Rêzz. m.»

    (3) Lakaat war e rez : régulariser.

    ●(1907) BOBL 02 mars 127/3d. Goude bean lakaet ar paperou war ho reaz.

  • rez .3
    rez .3

    m. Nom d'une mesure de grain.

    ●(14--) N 1552. Vn res leal a segal glan, tr. «Une mesure plein de bon seigle.»

  • rez .4
    rez .4

    m. Rangée.

    ●(1921) FHAB Meurzh 52. Start oa gantan an eil reaz dent ouz egile.

  • rez .5
    rez .5

    s. Rêve.

    ●(1919) DBFVsup 59b. réz, rezé, rezér, s., tr. «rêve.»

  • rez .6
    rez .6

    s. Tracas.

    ●(1868) SBI II 18. Ne sonjont ket er boan, er res, tr. «Elles ne pensent pas à la peine, au tracas.»

  • rez-an-douar
    rez-an-douar

    m. Rez-de-chaussée.

    ●(1732) GReg 821a. Rez de chaussée, le sol de la terre, tr. «Rez an doüar.»

  • rez-da-rez
    rez-da-rez

    adv. = (?) Complètement (?).

    ●(1896) LZBt Meurzh 33. ken e nevo groet he goncho rez-da-rez.

  • rez-ha-rez
    rez-ha-rez

    adv. & prép.

    (1) Adv. De niveau.

    ●(1907) VBFV.fb 68a. de niveau, tr. «réz ha réz.»

    (2) Loc. prép. Rez-ha-rez gant : au même niveau que.

    ●(18--) SAQ II 154. rez-a-rez gant ar pec'hed.

  • rezad .1
    rezad .1

    coll. Rayons de roue.

    ●(1907) VBFV.fb 83b. rais, tr. «réen, f. (pl. réad).» ●(1934) BRUS 281. Un rayon, un rais, tr. «ur réen, pl. réad, f.»

  • rezad .2
    rezad .2

    f. –où Rangée.

    ●(1925) FHAB Genver 9. Eus ar rezad kenta betek an diveza.

  • rezadur
    rezadur

    m. –ioù Ébouli.

    ●(1744) L'Arm 120a. Éboulis, tr. «Rêzadur.»

  • rezal
    rezal

    v.

    (1) V. intr. Rêver.

    ●(1905) BUSF 5. Chom e hra paud de hunéal, de rézial én ou gulé. ●(1905) LZBg Du 275. arriù e hra getou rézal én ur hloh. ●(1907) VBFV.bf 65a. rézal, v. n., tr. «rêver, faire un songe.» ●(1919) DBFVsup 59b. rézal, réziein, tr. «rêver.»

    (2) V. tr. =

    ●(1907) VBFV.bf 65a. rézal, v. a., tr. «rêver, faire un songe.»

  • rezamant
    rezamant

    m. –où Rasement (d'un édifice).

    ●(1744) L'Arm 35a. Boulversement, tr. «Raizemantt.»

  • rezañ / reziñ
    rezañ / reziñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Combler.

    ●(1923) ADML 119. n'euz nemet Doue gwest da garga, da reasa kaloun an den.

    (2) Raser, détruire.

    ●(1744) L'Arm 35a. Boulverser, tr. «Discarr à blat ; Raizein.» ●(17--) TE 115. ne vezai impléét na machin na nærh eit ou rezein. ●(17--) VO 93. ræzein er péh ç'ou groeit. ●145. ind ou dès ræzét hé zi.

    ●(1861) BSJ 7. er Romænèd (…) en dès bet ræset Jerusalem. ●2202. ind e résou ha vangoérieu. ●241. er mangoérieu a Jerusalem réset ar ou hain. ●(1867) BSSo 13. m'ou doé rézet rah ou zampleu hag autérieu.

    (3) Reziñ a-blad : jeter à bas.

    ●(1854) PSA II 99. ol en dud miserabl-zé e glasq rézein a blad el labour ag hou tourn.

    II. V. intr.

    (1) S'écrouler.

    ●(1744) L'Arm 123b. Ecrouler, tr. «Rêzzein.»

    ●(1854) PSA I 5. ma vou diazéet mad en ty-zé ar ur fondæzon sonn erhoah, pé é vou guélet quênt pell é rézein hag é couéh a blad. ●(1854) PSA II 95. Er mannéieu e rézou. ●103. hag ol ou labour groeit e réz a blad. ●(1856) GRD 91. Quentéh m'en doé et Sant-men téhet a inou, é rézas en ty ar er mæstr-zé.

    (2) Se combler.

    ●(1931) VALL 134a. Combler, remplir jusqu'au bord, tr. «barra, rezedi (et se combler), rezañ T[régor].»

  • reze
    reze

    m.

    I. Rêve.

    ●(1919) DBFVsup 59b. réz, rezé, rezér, s., tr. «rêve.»

    II.

    (1) Signe, apparence, présage.

    ●(1919) DBFVsup 59b. réz, rezé, rezér, s., tr. «apparence.»

    (2) Reze da : apparence de.

    ●(1924) SBED 55. Ne huéler ket rezi d'en achimant. ●(1932) BRTG 89. ne oè rezi erbet en nihour d'en doéré-men. ●173. Ihuélik é hoah en héaul duzé ha ne huélan eùé rezi de stéren er Hemenér.

    (3) Reze a : apparence de.

    ●(1925) SFKH 33. rezi a jandarm erbet. ●(1939) DIHU 332/227. rak rezi zo ag ur hrogad.

    (4) Bout reze gant : montrer des signes de, sembler.

    ●(1925) DIHU 173/353. Nen des rezi erbet get er paper de zistaul. ●(1938) DIHU 328/149. Neoah, skuih é hortoz ur uelladen ha ne oè ket rezi geti de zonet, ean oeit un dé ha seùel.

    (5) (météorologie) Apparence de beau, de mauvais temps.

    ●(1932) BRTG 88. De guh-héaul, en anderù kent : rezi de gaer ; de saù-héaul en deùeh : rezi de gaer.

  • Reze
    Reze

    n. de l. Rezé.

    ●(1732) GReg 821a. Rezai.

  • rezediñ
    rezediñ

    v. tr. d. Combler, remplir.

    ●(1931) VALL 134a. Combler, remplir jusqu'au bord, tr. «barra, rezedi (et se combler), rezañ T[régor].»

  • rezenn
    rezenn

    f. –où, rezad

    (1) Rayon de roue.

    ●(1907) VBFV.fb 83b. rais, tr. «réen, f. (pl. réad).» ●(1909) RVUm 393. Er fallan reén zou ér har hum glask ketan (Pluv[igner]), tr. «dans une roue c'est le plus mauvais rayon qui se détraque le premier.» ●(1934) BRUS 281. Un rayon, un rais, tr. «ur réen, pl. réad, f.»

    (2) Rebord.

    ●(1732) GReg 786a. Rebord d'une muraille, tr. «rezenn. p. rezennou. rizenn p. ou.»

    (3) =

    ●(1744) L'Arm 335b. Resnes, tr. «Rezenn.. neu. f.»

    (4) =

    ●(1929) FHAB Genver 24. An diou rezenn vurzudus.

    (5) Claie latérale.

    ●(1910) EGBT 98. reien, tr. «claie latérale.» ●99. da zelc'hen an astel-kar, gant ar reio hag ar peulio.

  • rezer
    rezer

    m. –ion Rêveur.

    ●(1919) DBFVsup 59b. rézour, tr. «rêveur.»

  • rezervasion
    rezervasion

    f. –où

    (1) Rente viagère et prestations en nature dues aux anciens qui se désistent en faveur de leurs héritiers.

    ●(1942) SAV 23/65. Ne roe ket d’ezo o rezevasion (rente viagère et prestation en nature). ●(1957) BRUD 2/30. Ha, pa oe ano euz ar rezervasion, e tivizas an dilezer e rankje, hervez ar hiz, beza bevet ouz ar memez taol gand e vab, lojet, gwisket ha fresket, evel just, ha pêet mizou e interramant. ●(1965) LLMM 109/87. ar rezervasion dleet d’ar re gozh. ●(1982) TKRH 22. Rannet ’oa ar mobilier etre an daou vab, hag al leve ivez ha graet ar rezervasionoù. ●114. Ken ober reservasionoù da aotren dezhañ bevañ hep dienez en e gozhni.

    (2) Ti-rezervasion : lieu d’habitation laissé aux anciens après qu’il se soient retirés.

    ●(1965) LLMM 109/86. Hemañ (…) a laoskje ganto, betel marv an hini diwezhañ anezho, d'ober ti «rezervasion», evel ma lavared, ur penn eus ar c'hrañch.

  • rezerviñ
    rezerviñ

    v. tr. d. Réserver.

    ●(1633) Nom 176a. Excipulum : vaisseau où le sang coule de la veine : an vessel da reseruiff an goat á deu an gouazen.

    ●(1659) SCger 104b. reseruer, tr. «reserui.»

  • rezervouer
    rezervouer

    m. Réservoir.

    ●(1633) Nom 174a. Nassa : reseruoir : reseruoüer.

  • rezet
    rezet

    adj. Rezet àr : basé sur.

    ●(1905) IMJK 8. En abilted (…) nen dé ket ur péhed. Mat é anehi é unan, mar dé rézet ar lézen Doué.

  • rezh
    rezh

    m.

    (1) Aspect, forme.

    ●(1575) M 2179-2182. monet (…) dan ty (…) / Maz eux dyaoulou (…) / guelet an vision, / Han rez aneze y, tr. «aller (…) à la maison (…) Où il y a des démons (…) voir la vision / Et leur aspect.»

    ●(1783) BV 1643-1644. na gredan quet na dedi ol diaulou an iffern / a so ari er vro man ebars en res queillen. ●(17--) Cc 941. daou a so diguiset en res quereeryen, tr. «deux qui sont déguisés en cordonniers.»

    ●(1832) JAC.ms 157. en res ul lot queillen, tr.(GMB 567) «comme une bande mouches.» ●173. en res ur gouabren, tr. (GMB 567) «sous la forme d'une nuée.» ●e res ur sclerigen, tr. (GMB 567) «sous forme de colonne lumineuse.»

    (2) État.

    ●(14--) Jer.ms 95. Reet yy ho try da Baspasyan / Maz clevo ho rez an guez man, tr. «Conduisez-les tous trois à Vespasien, / Pour qu'il entende (exposer) leur état cette fois-ci.»

    (3) Manière.

    ●(1575) M 954. Rac se beu hac euez, pe en rez é mezur, tr. «Aussi vis et prends garde de quelle manière le nourrir.»

  • rezidañs
    rezidañs

    f.

    (1) Hep rezidañs : sans fondement.

    ●(1575) M 1522. A vez scler hep merit, yscuit ha residanç, tr. «Qui est clairement sans mérite sérieux et sans fondement.»

    (2) Hep rezidañs : sans délai.

    ●(1575) M 1743-1744. An sot (…) / A barnnas fresq escuit, euit nep residanç, tr. «Le sot (…) / Il le condamna tout de suite, sans aucun délai.»

  • rezignañ
    rezignañ

    v. tr.

    (1) Résigner.

    ●(1499) Ca 172a. Raesinaff. g. raisiner. l. resigno / as.

    (2) Abandonner (un droit, une charge, un office) en faveur de qqn.

    ●(1689) DOctrinal 197. en em resoluas d’en em deposi eux é Escopty, ha d’é resigna de ny Sant Iaoua, pehiny ayoa Abat é baz.

  • rezimeziñ
    rezimeziñ

    v. intr. Se remarier.

    ●(1907) BSPD I 312. Mes ne venné ket Eufrazia reziméein a du erbet.

  • rezin
    rezin

    coll. (botanique) Raisins.

    ●(1499) Ca 18b. Barr raesin. g. rames de raisin. ●50a. Crapat raesin. g. grape de raisin. ●132a. Marc an resin. g. le marc du raisin. ●(1633) Nom 63b. Vinum tortiuum : le pressoirage : an pressouraig, an guin græt á marc an ræsin. ●71a. Vua, racemus, botrys : raisin, grappe de raisin : ræsin, grap pe brancq ræsin. ●71b. Folliculi, vel retrimenta vuarum : le marc : an marc an gouascadur ves an ræsin.

    ●(1659) SCger 63b. grape de raisin, tr. «branc raisin.» ●100b. raisin, tr. «resinen p. resin.» ●169a. resinen p. resin, tr. «raisin.» ●131a. bar ræsin, tr. «grappe de raisin.» ●169a. resinen p. resin, tr. «raisin.» ●(1710) IN I 330. evel c’hoantou a graguez vrases, pere a c’hoanta queres fresc dan divez-amser, ha resin fresc dan nevez-amser. ●(1732) GReg 467b. Grain de raisin, tr. «greunen-résin. p. greun résin.»

    ●(1849) LLB 24. er rezin en huekan. ●(1889) SFA 235. – Ha ne ket mad ar rezin ? – Eo mad-tre. Dare brao int ive zokenn.

    ●(1910) FHAB Kerzu 356. Ar rezin n’o deuz ket gellet darevi.

  • reziñ .1
    reziñ .1

    voir rezañ

  • reziñ .2
    reziñ .2

    v. intr. Prononcer du fond de la gorge.

    ●(1979) LIMO 13 janvier. Rézein : C'est un verbe inconnu de tous les lexiques. Il se dit d'une façon de prononcer les mots du fond de la gorge, on a bien dit «de la gorge». Il s'agit le plus souvent d'une manie, de même qu'il y a des gens qui «lambalisent», ou qui «zozottent».

  • rezina
    rezina

    v. intr. Récolter le raisin.

    ●(1918) LILH 09 a viz Here. Er flagen e oè lan a vrum guen kann èl erh, ha dor tor er mañné, kapoteu guen er merhed é rézinat, e oè èl boketeu biù é mesk glasdér en dèl rezin.

  • rezinañ
    rezinañ

    v.

    (1) Résigner.

    ●(1659) SCger 104b. resigner, tr. «resina.»

    (2) V. tr. d. =

    ●(1824) BAM 381. resina a ràn deoc'h va oll intantionou.

    (3) V. pron. réfl. En em rezinañ : se résigner.

    ●(1824) BAM 398. En em resina a ra da volontez an Tad Eternel. ●(1869) HTC 74. hag Heli en em rezinas da volontez Doue. ●97. en em rezina da vervel gant an naoun.

  • rezineg
    rezineg

    f. –i Vigne.

    ●(1792) HS 27. bed-e oai éüé ressinneguie.

  • rezinenn .1
    rezinenn .1

    f. –ed, rezin (botanique) Pied de vigne, de raisin.

    ●(1818) HJC 323. ur barre ag er raisinen. ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 128. guet er resinenneu e zou bet plantet. ●(1849) LLB 667. Lod ag ur rezinen e bleg ur bar dister.

  • rezinenn .2
    rezinenn .2

    f. –où, rezin

    (1) Grappe de raisin.

    ●(1499) Ca 172a. Raesinen. g. raisin. l. hic racemus / mi.

    (2) Grain de raisin.

    ●(1732) GReg 467b. Grain de raisin, tr. «Résinenn. p. résinennou.»

    ●(1860) BAL 21. lacaat ur rezinen en ho kinou. ●(1889) SFA 235. Hag heman da zibaba dioc'h ar blokad, an eil rezinenn varlerc'h eben.

  • rezistañ / rezistiñ
    rezistañ / rezistiñ

    v. intr. Résister.

    ●(1499) Ca 175a. Resistaff. g. resister. ●(1530) J p. 233a. Un follez oa, ha memoa drouc avis / Na resistis douz an pris (variante : doz ampris) souvisant, tr. «j'avais perdu la tête, et j'ai eu tort de ne pas résister davantage à vos projets.» ●(1575) M 122. Bescoaz ne voe Iurist, dan trist, á resistas, tr. «Jamais il n'y eut juriste qui fit défaut à l'assignation.» ●(1576) Cath p. 14. ne gallas bizgoaz resistaff ouzomp. ●(1621) Mc 94. oz dont da resistaff.

    ●(1659) SCger 86a. s'opposer, tr. «resista.» ●(1790) MG 283. n'eèll quet resistein doh ur huéh-henal.

    ●(c.1802-1825) APS 85. A me zu me resist a ùellan ma ellan. ●114. penaus vehai deign derhel ra resistein doh t'hai ? ●(1803) MQG 5. Piou (…) a vouesse resista / Ouz da doliou marvel. ●(1825) COSp 47. resistein doh soliteu quen nerhus.

  • rezistañs
    rezistañs

    f. Résistance.

    ●(1621) Mc 95. an resistancc se a cresquo.

  • rezistiñ
    rezistiñ

    voir rezistañ

  • rezizenn
    rezizenn

    f. = (?).

    ●(1978) MOFO 85. Heñ kemera eur drojenn radenn ha dont d'ober dezi [an naer] eun taol gant ar rezizen du war he benn.

  • rezolu
    rezolu

    adj. Résolu.

    ●(1647) Am.ms 641. Boa boa, chetu chuy bagol meurbet resolu, tr. «Bah ! Bah ! vous voici gaillard, bien résolu.».

  • rezolus
    rezolus

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn) Résolu, déterminé, délibéré.

    ●(c.1718) CHal.ms i. un homme deliberé, tr. «un deen resolus, deliberet, ur goal bautr', ur goal beh, un deen scan.» ●c'est un homme d'execution un determiné, tr. «un deen resolus e, un deen hardeh, capabl' d'ober pep drouc.» ●(c.1718) CHal.ms ii. c'est un homme de main, tr. «un den resolus uigourus dournet mat. pront.» ●(c.1718) CHal.ms iii. un homme resolu, tr. «hardeh, distag', goal pautr' ur pautr', un deen resolus.» ●(1767) ISpour 247-248. bout ferme ha resoluss. ●262. Doué ne eelle quet souffrein ur Peure resoluss.

    ●(1825) COSp 48. ma n'en dé quet resolus de hum gontraign ean memb.

    (2) Résolu.

    ●(1744) L'Arm 4b. Absolu, tr. «Rejoluss : Resoluss.»

    ●(1838) OVD 150. hemb exelcein jamæs hou ç'autorité ar nehai én ur fæçon réjoulus. ●181. ur résolution ferme ha réjolus. ●273. Ur résolution quer réjolus de vout perpet fidel de Zoué.

    II. Adv. Résolument.

    ●(1744) L'Arm 335b. Resolument, tr. «Rejoluss.»

    ●(1838) OVD 103. mar ou goulennér [en droèdeu] réjolus.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...