Devri

Recherche 'da...' : 916 mots trouvés

Page 17 : de daskoulman (801) à dassonell (850) :
  • daskoulmañ
    daskoulmañ

    v. tr. d. Renouer.

    ●(1732) GReg 804b. Renouer, tr. «dazcoulma. pr. dazcoulmet.»

  • daskounañ
    daskounañ

    v. intr. Rêvasser.

    ●(1962) EGRH I 51. daskounañ v., tr. « rêvasser (Vallée). »

  • daskren
    daskren

    m. Tremblement.

    ●(1926) FHAB Eost 315. hi a daôl pled gant daskren war ar vuhez disterik, fiziet enni. ●(1927) GERI.Ern 92. daskren, tr. «tremblement léger.»

  • daskrenañ
    daskrenañ

    v. intr. Trembler, chevroter.

    ●(c.1500) Cb (d’après GMB 147). Dazgrenaff terzyenn (trembler de fièvre). ●(1521) Cc (d’après GMB 147). Dazcrenaff terzyenn (trembler de fièvre).

    ●(1876) TDE.BF 102a. Daskrena, v. n., tr. «Trembler souvent de peur, de fièvre, et par extension, chevroter en parlant, en chantant.» ●(1890) MOA 86. Das-krena (daskrena), v. n., tr. «trembler souvent de peur ou de fièvre, et par extension, chevroter en parlant, en chantant.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. daskrena, tr. «frissonner, trembloter.» ●(1963) LLMM 99/269. hag e vouezh a zaskrene evel hini ur c'havrig.

  • daskrenus
    daskrenus

    adj. Tremblotant, vibrant.

    ●(1957) AMAH 25. chourig mannous ha daskrennus ar balalaïka.

  • daskrid
    daskrid

    m. –où Rescrit.

    ●(1914) DFBP 286a. rescrit, tr. «Daskrid.»

  • daskrign
    daskrign

    m. Corrosion.

    ●(1732) GReg 215a. Corrosion, action de ce qui corrode, tr. «dazcrign.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. daskrign m., tr. «action de ronger peu à peu.»

  • daskrignadur
    daskrignadur

    m. Corrosion.

    ●(1732) GReg 215a. Corrosion, action de ce qui corrode, tr. «dazcrignadur.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. daskrignadur m., tr. «action de ronger peu à peu.»

  • daskrignat .1
    daskrignat .1

    v. intr. Ruminer. cf. daskiriat

    ●(1876) TDE.BF 102b. Daskrignat, v. a. (…) Daskuiliat, v. a. C[ornouaille] Voy[ez] le précédent, tr. «Ruminer à la manière de certains animaux.»

    ●(1911) RIBR 65. o taskrignat en he c'hraou.

  • daskrignat .2
    daskrignat .2

    v. tr. d. Corroder.

    ●(1732) GReg 215a. Corroder, ronger petit à petit, tr. «dazcrignat. pr. dazcrignet.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. daskrignat, tr. «corroder.»

  • daskrigner .1
    daskrigner .1

    adj.

    (1) Ruminant. cf. daskirier

    ●(1907) BOBL 19 janvier 121/2e. An oc’hen a zo loëned daskrigner da lavaret eo, loëned daou stomok.

    (2) Qui érode, qui corrode.

    ●(1962) EGRH I 51. daskrigner a., tr. « qui érode, qui corrode. »

  • daskrigner .2
    daskrigner .2

    m. -ien Qui érode, qui corrode.

    ●(1962) EGRH I 51. daskrigner m. -ien, tr. « qui érode, qui corrode. »

  • daskrignerezh
    daskrignerezh

    m. Corrosion, érosion.

    ●(1962) EGRH I 51. daskrignerezh m., tr. « corrosion, érosion. »

  • daskrignidigezh
    daskrignidigezh

    f. Corrosion, érosion.

    ●(1962) EGRH I 51. daskrignidigezh f., tr. « corrosion, érosion. »

  • daskrignus
    daskrignus

    adj.

    (1) Corrosif.

    ●(1732) GReg 215a. Corrosif, tr. «dazcrignus.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. daskrignus, tr. «corrosif.»

    (2) Facile à corroder.

    ●(1962) EGRH I 51. daskrignus a., tr. « facile à corroder. »

  • daskrignusted
    daskrignusted

    f. Faculté à se corroder.

    ●(1962) EGRH I 51. daskrignusted f., tr. « qualité de ce qui est facile à corroder. »

  • daskrognat
    daskrognat

    v. tr. d. =

    ●(1963) LLMM 99/263. ar c'hwezhenn (lire : c'hwezenn) o tiverañ a-hed o mell-kein hag o taskrognat dibaouez o holl izili.

  • dasorc'h .1
    dasorc'h .1

    m.

    (1) Résurrection.

    ●(1913) RNDL 93. Klod d’en Hani zo Mestr er marù hag en dazorh ! tr. «Gloire à celui qui est le maître de la mort et de la résurrection !»

    (2) Retour.

    ●(1962) EGRH I 51. dasorc’h m., tr. « retour. »

    (3) Ranimation.

    ●(1962) EGRH I 51. dasorc’h m., tr. « ranimation. »

  • dasorc'h .2
    dasorc'h .2

    voir dasorc'hiñ

  • dasorc'het
    dasorc'het

    adj. Ressuscité.

    ●(1499) Ca 54a. g. resucite. g. daczorchet vide in seuell.

  • dasorc'hidigezh
    dasorc'hidigezh

    f. Résurrection.

    ●(1866) FHB 91/309a. rezurreksion pe dazorc'hidigez or Zalver.

    ●(1927) GERI.Ern 93. dasorc'hidigez f., tr. «résurrection.»

  • dasorc'hiñ / dasorc'h
    dasorc'hiñ / dasorc'h

    v.

    I. V. intr. Ressusciter.

    ●(1456) Credo 12. Dan trede dez ez dacorhas, tr. «Le troisième jour il ressucita.» ●(1499) Ca 54a. Daczorch. g. resuciter. ●184b. resusciter b daczorch.

    II. V. tr. d.

    (1) Ressuciter.

    ●(1530) Pm 154. Ha tut goude buhez difforch adacorchas (variante : adacourchas), tr. «Et des gens, après le départ de la vie, il (les) ressucitas.»

    ●(1659) SCger 140a. DAzorc'h, tr. «resusciter.»

    ●(1876) TDE.BF 103b. Dazorc'h, dazorc'hi, v. a. (anc.), tr. «Ressusciter, faire revenir à la vie. En Cornouaille on l'emploie encore, je crois, dans ce sens.»

    ●(1927) GERI.Ern 93. dasorc'hi, dasorc'h, v. a. tr. «Ressusciter.»

    (2) Ranimer (le feu).

    ●(1857) CBF 27. Dazorc'hit ann tan, tr. «Rallumez le feu.» ●(1876) TDE.BF 103b. Dazorc'h, dazorc'hi, v. a. C[ornouaille], tr. «Rallumer, parlant du feu éteint ou près de l'être.»

    ●(1927) GERI.Ern 93. dasorc'hi, dasorc'h, v. a. tr. «ranimer, rallumer.»

    (3) Renouveler.

    ●(1659) SCger 103b. renouueler, tr. «dazsorc'h.»

    (4) Réunir (le bétail) en un lieu.

    ●(1876) TDE.BF 103b. Dazorc'h, dazorc'hi, v. a. C[ornouaille], tr. «Réunir les bestiaux en un lieu.»

  • daspaeañ
    daspaeañ

    v. tr. d. Repayer.

    ●(1732) GReg 806b. Repaier, tr. «dazpaëa. pr. dazpaëet.»

  • daspakañ
    daspakañ

    v. tr. d. Intercepter.

    ●(1942) VALLsup 99a. Intercepter (une communication, conversation, etc.), tr. «daspaka.»

  • daspegus
    daspegus

    adj. (linguistique) Agglutinant.

    ●(1931) VALL 417b. Langue agglutinante, tr. «daspegus.»

  • dasporzhiañ
    dasporzhiañ

    voir dasporzhiñ

  • dasporzhiñ / dasporzhiañ
    dasporzhiñ / dasporzhiañ

    v. intr. (marine) Faire relâche.

    ●(1931) VALL 639a. Relâcher, faire relâche dans un port, tr. «dasporzia.» ●(1986) PTGN 133. Kommandant an Hilda a gav furroh chom en dounvor, dasporzi, dirag aber Southampton, a-raog mond larkoh.

  • daspren
    daspren

    m.

    (1) Rachat, rédemption.

    ●(1874) POG 162. Deiz ann daspren nevez.

    (2) Rachat, rançon.

    ●(1925) FHAB Mezheven 210. ha m'o deze arc'hant e veze tennet daspren pe ranson diganto. ●212. Ar re a baee daspren a deue er maez hanter-varo, henvel ouz teuzou euzus. ●(1927) GERI.Ern 92. daspren m., tr. «rachat, rançon.»

  • dasprenadur
    dasprenadur

    m.

    (1) Rachat, rançon.

    ●(1927) GERI.Ern 92. dasprenadur m., tr. «rachat, rançon.»

    (2) Rachat, rédemption.

    ●(1944) VKST Mae 145. jubile an Dasprenadur.

  • dasprenadurezh
    dasprenadurezh

    f. –ioù Rédemption.

    ●(1732) GReg 791b. Redemption, le mistere de notre Redemption, tr. «Dazprenadurez. ar mistear eus a zasprénadurez an holl lignaich humen.» ●850b. Notre redemption a été scellée par le sang de Jesus-Christ, tr. «Hon d'azprénadurez a so bet syellet gant goad Jesus-Christ.»

    ●(1874) FHB 506/282a. an ober braz euz hon dasprenadurez. ●(1891) MAA 54-55. evit peurober dasprenadurez an den.

    ●(1906) KPSA 14. ar Garantez, ar Vuez, an Dasprenadurez. ●(1912) MMPM 110. e ro deomp perz e dazprenadurez ar bed. ●(1927) GERI.Ern 92. dasprenadurez f., tr. «rachat, rédemption.»

  • dasprenañ
    dasprenañ

    v. tr. d.

    (1) (religion) Racheter.

    ●(1499) Ca 55b. dazprenaff. g. racheter. ●(1530) Pm 218. Ouz dasprenaff hon anauon ny, tr. «En rachetant nos âmes.» ●280. daz dazprenn a penet, tr. «pour te racheter de la souffrance. ●(1612) Cnf 69a. pe-heny endeueus ma dazprenet dré è goat precius.

    ●(1659) SCger 100a-b. racheter, tr. «dazprena.»

    ●(1900) MSJO 119. ma n'on dije ket bet an eur-vad da veza dasprenet ! ●(1911) BUAZperrot 39. maro var ar groaz evit dasprena an holl dud. ●(1927) GERI.Ern 92. dasprena, tr. «racheter.»

    (2) Payer la rançon pour.

    ●(1847) FVR 355. da zasprena ann Introun-ma. ●(1891) MAA 46. da zasprena ar marc'hek kalounek. ●(1893) IAI 125. eun urz nevez a venac'h, hanvet Itroun Varia a druez, evit dasprena ar brizounerien.

    ●(1911) BUAZperrot 658. dasprena ar sklavourien.

    (3) Racheter.

    ●(1876) TDE.BF 102b. Dasprena, v. a., tr. «Acheter ce qu'on avait vendu.»

  • dasprener
    dasprener

    m. –ion

    (1) (religion) Rédempteur.

    ●(1499) Ca 55b. Dazprener. g. redempteur. ●(1612) Cnf 69b. ma Crouer ha ma dazprener.

    ●(1877) BSA 36. e tostea an amzer ma tlie Doue digass eun dasprener d'an dud. ●(1891) MAA 224. Kredi a ran eo beo va dasprener.

    ●(1911) BUAZperrot 659. Ni a c'hortoze e vije Dasprener Israël. ●(1927) GERI.Ern 92. dasprener, tr. «rédempteur.»

    (2) Homme qui paye la rançon de qqn.

    ●(1911) BUAZperrot 83. an Dasprenerien a rea al le da rei o danvez. ●658. Ar roue Jemz a roas d'an dasprenerien aotre da zougen skoued e armou var o skapular.

  • dasprenerez
    dasprenerez

    f. –ed Rédemptrice.

    ●(1933) MMPA 91. Santez Jann d'Ark dasprenerez bro Franz.

  • dasprenet
    dasprenet

    adj. Racheté.

    ●(1499) Ca 55b. Dazprenet. g. rachetez.

  • dasprenidigezh
    dasprenidigezh

    f. Rédemption.

    ●(1866) FHB 99/376a. dasprenidiguez (Redemption) Israel.

    ●(1911) BUAZperrot 197. dasprenidigez an holl dud. ●(1927) GERI.Ern 92. dasprenidigez f., tr. «rachat, rédemption.»

  • dasprezeg
    dasprezeg

    v. intr. Parler en s'interrompant.

    ●(1732) GReg 353b. Entrecouper son discours, tr. «Dazprezecq. pr. dazprezeguet.» ●353b-354a. Entrecouper ses paroles de sanglots, tr. «dazprezecq gand hirvoud.»

    ●(1927) GERI.Ern 92. dasprezek, tr. «s'interrompre en parlant.»

  • daspugn .1
    daspugn .1

    m. Amas.

    ●(1876) TDE.BF 102b. Daspugn, s. m. V[annetais], tr. «Amas, assemblage.»

    ●(1927) GERI.Ern 93. daspugn m., tr. «Amas.»

  • daspugn .2
    daspugn .2

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Ramasser.

    ●(c.1825-1830) AJC 201. eur pourf a voa o taspun eun tam quened, tr. «un pauvre qui ramassait un peu de bois.» ●(1876) TDE.BF 102b. Daspugn, v. a. V[annetais], tr. «Amasser, assembler.»

    ●(1927) GERI.Ern 93. daspugn v. a., tr. «amasser.»

    (2) Mettre (de l'argent) de côté.

    ►absol.

    ●(1907) AVKA 193. an hini a daspign evithan e-unan.

    (3) Serrer (les jambes).

    ●(1993) MARV xi 27. (Tourc'h) Ma vije degouezet da honnez daspugn he divesker pa oan o vond he-biou me 'vije bet trapet e-giz al logodenn e-barz ar pech.

    II. V. pron. réfl.

    (1) (en plt de plusieurs personnes) En em zaspugn : se rassembler, s'assembler.

    ●(c.1825-1830) AJC 4615. quen na moamb en em daspuned er memes quer en nos sé. ●(1884) LZBt Meurzh 54. Ann dud en em daspune enn kichen.

    (2) (en plt d'une seule personne) Se relever.

    ●(1986) CCBR 237. (Brieg) bèn mo nim zaspunèd.

  • daspugner
    daspugner

    m. –ion Épargnant.

    ●(1878) SVE 44 §276. War lerc'h eun daspugner / E teu eun dispigner, tr. «Après l'amasseur / Le dissipateur.»

  • dassec'hañ
    dassec'hañ

    v. Resécher.

    ●(1732) GReg 811b. Resecher, tr. «Dazsec'ha. pr. dazsec'het.»

  • dasseniñ / dassoniñ / dassonal / dassonat / dasson
    dasseniñ / dassoniñ / dassonal / dassonat / dasson

    v. intr.

    I.

    (1) Résonner.

    ●(1732) GReg 813a. Résonner, être résonnant, tr. «Daçzèni. pr. daçzénet. daçzonn. pr. daçzonnet. Van[netois] daçzonneiñ.» ●(1744) L'Arm 335b. Résonner, tr. «Dassonnein.. nétt.» ●(1792) CAg 93. Me gleu un trompet quen terrible / E-ra d'en doar ol dassonein.

    ●(1856) VNA 173. tu ferais retentir le cabaret, tr. «te rehé d'en davarn dassonein.» ●(1857) GUG 38. Ma hra d'en doar ol dassonein. ●(1895) FOV 256. kleüet ker spis é tassonnal un ten.

    ●(1905) IMJK 63 (?))">IMJK 126. Ind e laka ou boéh de zason. ●(1941) DIHU 363/319. ur viohen e saùè hag e zassonè tro-dro. ●(1957) BRUD 1/105. (Med dizale e klevis eun trouzig trist, heñvel ouz mouez eur hlohig-kañv, hijet bep eur mare.) Hanter-vouget a-wechou ha pellig etre pep hini, e tassone goustadig ar hlohadou, o koueza hini ha hini, evel greun o tizhilia diouzh pennou-id re ao.

    (2) Vibrer.

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 22. me halon e hum laquas de zassonnein guet mui a nerh.

    II. Dasseniñ gant.

    (1) Retentir de.

    ●(1849) LLB 186. Ol er hoed é tason ged é dauleu ponner.

    (2) Résonner de.

    ●(1849) LLB 752. Hag er hoed e zason ged er muzik dousan. ●(1854) PSA I 204. un nivér bras a æled e hré dassonnein en aibr guet ou hannenneu mélodius. ●(1855) BDE 435. en Nean dassonneét guet mêlation. ●562-563. ha groamb ol d'en doar dassonnad dré hur han mélodius.

    ●(1921) BUFA 49. dasonein e hra hoah men diskoharn get en trouz e hrant.

    (3) Dasseniñ gant ar joa : vibrer de joie.

    ●(1841) IDH 265. saillein ha dassonnein guet er joé !

    ●(1905) IMJK 63 (?))">IMJK 263. inean hou servitour e zasoñnou get er joé.

  • dassim
    dassim

    m. Jus extrait de fruits, d'herbes. cf. seim

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Ius de fruits ou d'herbes, tr. «deur froeh dassim leseu, pe gué.»

    ●(1904) DBFV 41b. dassim, s., tr. «jus (d'herbes ou d'arbres) (Ch. ms.).»

  • dassked
    dassked

    m. –où Reflet.

    ●(1931) VALL 634b. Reflet, tr. «dassked pl. ou.»

  • dasskiltrañ
    dasskiltrañ

    v. intr. = (?) skiltrañ a vommoù (?).

    ●(1949) KROB 20/29. ha teodou flour ar merc'hedou o vont en dro gwasoc'h eget eun toullad milinou-paper, a zaskiltre en un doare sebezus ouz pantennou roc'hus an draonienn.

  • dasskleur
    dasskleur

    m. -ioù Faible reflet.

    ●(1931) VALL 634b. Reflet faible, tr. « dasskleur m. pl. iou » ●(1963) LLMM 99/267. Sklaerder al loar a hade daskleurioù aour war an dour.

  • dasson .1
    dasson .1

    m. –ioù

    (1) Écho, retentissement.

    ●(1499) Ca 54a. Daczon. cest responce de voix / ou de son qui se faict par la verberacion de lair / sicomme quant vng home est en vng bois / ou en vng moutier tout seul et il huche ou crie hault il oit vne voix qui lui respond ce quil a dit ou huche et celle responce sapelle / hic echo.

    ●(1732) GReg 201b. Consonance, convenance de deux sons, tr. «Daçzon. p. daçzonyou.» ●(1744) L'Arm 72a. Consonance, tr. «Daçon. m.» ●121b. Echo, tr. «Dasson, a rante er vouéh. m.» ●335b. Résonnement, tr. «Dasson.. neu. m.» ●(17--) VO 124. Dasson dambrisus, tr. (GMB 155) «écho imitateur.»

    ●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 4. bouéh spis er bugul n'en dès hi disquet d'en dassonn. ●(1849) LLBg I 23. en dason e respond. ●(1854) PSA II 63. En dassonn ag en trompet-zé e ya bet en dôn ag er béieu.

    ●(1904) DBFV 41b. dasson, m. pl. eu, tr. «retentissement, écho.»

    (2) Bruit, rumeur.

    ●(c.1680) NG 430. Pe gleuesant en dason.

  • dasson .2
    dasson .2

    voir dasseniñ

  • dassonal
    dassonal

    voir dasseniñ

  • dassonek
    dassonek

    adj. Qui résonne.

    ●(1939) KOLM 101. kloar ha dassonek é voéh.

  • dassonell
    dassonell

    f. (musique) Timbre.

    ●(1744) L'Arm 382a. Timbre (…) De tambour, tr. «Dassonnæll-tambourin.»

    ●(1904) DBFV 41b. dassonel, f. pl. –lleu, tr. «timbre (de tambour) (l'A.).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...