Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 186 : de droed (9251) à droug-sant-kirio (9300) :
  • droed
    droed

    voir droad

  • drog
    drog

    s. –où Impôt.

    ●(1787) PT 41. Ne fal quet paiein en draugueu de Cézar.

  • drogaj
    drogaj

    m. =

    ●(1867) FHB 139/278a. an dud a zizurz, drogach ar pardonyou na yeont ket war-dro.

  • droged
    droged

    m.

    (1) (textile) Droguet.

    ●(1732) GReg 307b. Droguet, sorte d'etoffe, tr. «Drogued. entof-drogued.»

    (2) local. (habillement) Jupon de fillette.

    ●(1659) SCger 106a. robe de femme, tr. «droguet p. geou.»

    ●(1876) TDE.BF 173b. Droged, s. m. C[ornouaille], tr. «Robe d'enfant et de femme.»

    ●(1923) BUBR 35/746. des jupes de dessous nommées sae chez les enfants en rupture de maillot, puis drogot chez les fillettes de quatre à douze ans.

  • drogedenn
    drogedenn

    f. –où (habillement) Brassière sans manche.

    ●(1744) L'Arm 440b. Épaulette, Brassieres sans manches, tr. «Droguédeenn.»

    ●(1876) TDE.BF 173b. Drogedenn, s. m. C[ornouaille], tr. «Vêtement des petits enfants.»

  • drogeer
    drogeer

    m. –ion Droguiste.

    ●(1732) GReg 307b. Droguiste, tr. «Drogueër. p. Drogueëryen.»

  • droger
    droger

    m. –ioù Drogue.

    ●(1792) BD 1118. clesquet droguerio ha groet goellan ellet, tr. «Cherchez des drogues et faites de votre mieux.»

  • drogerezh
    drogerezh

    f. Droguerie.

    ●(1905) LZBg Du 267. tri hospital pé drogereh.

  • drogerezhoù
    drogerezhoù

    plur. Drogues.

    ●(1659) SCger 46a. drogues, tr. «drogueresou.» ●(1732) GReg 307b. Drogue, terme generique, tr. «droguerezou.»

  • drogist
    drogist

    m. –ed Droguiste.

    ●(1633) Nom 302b. Aromatopola, aromatarius : espicier : ispicer, droguist.

  • drogour
    drogour

    m. –ion Droguiste.

    ●(1732) GReg 307b. Droguiste, tr. «Drogour. p. drougouryen.»

  • drol
    drol

    adj.

    (1) Attr./Épith. Drôle, singulier, bizarre, étrange.

    ●(1867) FHB 147/339b. eun hano drol, ne kuir... ●(1868) FHB 155/406a. pep-unan a ziskuez an habijou drola ha divezusa. ●(1883) HJM 1. eur bed drol.

    ●(1903) ADBr xviii 349. Eur pôtr drôl, laran dec'h, a oa heman. ●(1909) FHAB Meurzh 74. N'eo ket drol e vefer laouen eun tammik en devez-ze. ●(1912) FHAB C'hwevrer 41. Mont a ran da gonta deoc'h eun dro zrol. ●(1921) PGAZ 17. Drolloc'h tra a en em gavaz gant he gamarad Ian ar Mezt. ●(1925) DLFI n° 7/2a. Feidoue ! avad, drôl avoalc'h a vez-fe kement-se sur. ●(1966) YDERrien 2ab. An deiz all ’m oa bet ul lizher digant De Gaulle / A lâre din Jañ Mari te a zo ur paotr drol. ●(1970) GSBG 141. (Groe) drol, tr. «drôle.»

    (2) Adv. Étrangement.

    ●(1883) HJM 1. ar madou ennhi a zo lodennet droloc'h c'hoaz.

  • drolaat
    drolaat

    v. intr. Devenir drôle.

    ●(1970) LIMO 04 juillet. Petra en des troeit é sonj en azen-man de gas er seud d'er gér ? Droleit oh, ia pe pas ?

  • drolaj
    drolaj

    m. Drôlerie(s).

    ●(1970) GSBG 141. (Groe) drolaj, tr. «drôlerie(s).»

  • drolez
    drolez

    f. –ed Femme drôle.

    ●(1970) GSBG 141. (Groe) drolez, tr. «femme drôle.»

  • drolite
    drolite

    m. Chose drôle.

    ●(1957) ADBr lxiv 4/459. (An Ospital-Kammfroud) Farsite : n. m. – Évoque un plaisir cocasse, comme son synonyme drolite. Quelquefois les deux mots se rencontre conjointement dans la même expression : eur farsite hag eun drolite a oa gweled ar vugale-ze gwisket gand dilhad termajiou.

  • drom
    drom

    s.

    (1) (marine) Drome.

    ●(1944) GWAL 163/160-161. (Ar Gelveneg) E bourzh ar vag e vez atav un eil gwern, div a-wechoù ; bez' ez eus ivez div, teir pe beder roeñv ; a-wechoù un adwern, ur walenn goad bennak hag all ; bez' ez eus ivez ul lien pe zaou, bihan o gorread, a lakaer pa vez an avel taer-meurbet : graet e vez lien-kab eus ar ouel-se. An traoù-se a gevret a anver an drom. Ar gouelioù a daoler en traoñ, hag ar gwernioù zoken, a zeu da vezañ lod eus an drom. «Ne vez nemet un drom er bourzh, atav en tu diwar a'el» ; «savomp an drom diwar a'el, paotred, moñselli re a reomp» ; «risklet eo an drom, kement omp moñsellet» ; «kemerit pennoù-kerdin ha stagit an drom ouzh kostez ar bourzh». En e di en deus c'hoazh ar pesketaer un dastumad gwerni, roeñvoù, ha pezhioù prenn all, hag anezho holl e ra c'hoazh an drom.

    (2) Tas d'algues flottant.

    ●(1909) FHAB Meurzh 72. an «dromm», a vez neuze stlejet gant ar vag d'an aod.

  • dromeder
    dromeder

    voir dremedal

  • drop
    drop

    adj. Gauche, maladroit.

    ●(1954) LLMM 46/11. drop, lopes, korilh, o klask e gomzoù.

  • dropiñ
    dropiñ

    v. intr. =

    ●(1979) VSDZ 67. (Douarnenez) da dropiñ !, tr. (p. 231) «on filait !» ●68. ha dropiñ ha lemmar en tu a-vaez dezhañ, tr. (p. 232) «nous étions allés nous mettre plus au large.»

  • drosk
    drosk

    s. = (?).

    ●(18--) RGE 49. Ha pa rin-me eun drosc var va seul, / E teuyo eun dra benac d'am heul.

  • droug
    droug

    m. –où

    I.

    (1) (pathologie) Mal, maladie.

    ●(c.1500) Cb 18a. g. epatiques / celuy qui seuffre maladie au foye. b. nep en deueuz drouc en e auu. ●(1612) Cnf 24b. Nep à gra officc da Iachat caterrou, drouc en dou lagad, pé cleffueiou arall. ●Iachat drouc an dent.

    ●(1659) SCger 61b. gaigner vn mal, tr. «dastum vn drouc.» ●(c.1718) H 155 / 191 - I/J 191 / 271 - K 271 - L 272/325 - M 325/422) (N 1/31 - O 32/70 - P 71/219 - Q 220/242 - R 242/426) (S 1/138 - T 149/251 - U/V/W 252/343 - Y 343/344 - Z 344/345)">CHal.ms i. amortir une douleur, tr. «Sourdein un drouc.»

    ●(1849) LLB 1522. guèlat ou drougeu. ●(1856) VNA 151. un ensemble de maux, tr. «un tolp a zrougueu.»

    ●(1918) BNHT 13. rah hé drougeu e ias kuit, ha ne oé ket mui hanaù erbet anehé.

    (2) (Le) mal, au moral.

    ●(1576) H (avec vérification sur l’original).">Gk I 242. an droucou à dleomp da pellaat, ha pidifu da vezafu pellhaet diuarnomp, tr. «les maux que nous devons écarter, et prier d'écarter de nous.» ●(1576) H 51. hac an drouc hon eux graet, tr. « and the evil which we have done. » ●(1612) Cnf 10a. pa gouar choas an drouc diouz an mat. ●(1621) Mc 92. an choant da ober drouc.

    ●(1790) Ismar 5. Peèlleit doh en droug, ha groeit er mad.

    (3) Mauvaise action, dommage causé à qqn.

    ●(c.1500) Cb 19b. g. consentement en mal. b. autren drouc. ●(1530) J p. 83b [1702-1704]. Eguyt gobr e drouc / Ere e gouzouc / Ef enem crougas, tr. «une corde au cou, juste prix de son crime, il se pendit.» ●(1612) Cnf 47a. é cusulyaff da ober vn drouc bennac.

    ●(1927) GERI.Ern 121. dioc'h an droug eo digoll, et dioc'h m'eo an droug, paea, tr. «la réparation doit être proportionnée au dommage.»

    (4) Colère.

    ●(1499) Ca 130b. Malice. g. idem. vide in drouc.

    ●(1877) BSA 170. Arruet er gear, e cav he goaz drouc ruz ennhan.

    (5) [au plur.] Drougoù : impôts.

    ●(1790) MG 61. arlerh ma vou payét en drougueu hac en Eutru. ●(17--) TE 203. er pedein de vihannad en drougueu e bayènt d'é dad.

    ●(1821) SST 151. de bayein en tauxeu ha drougueu aral. ●(1856) VNA 172. payer les impôts, tr. «paiein en drougueu.»

    II. [en locution verbale]

    A. Sens de mal au moral ou au physique.

    (1) Ober droug da : faire du mal à.

    ●(c.1680) NG 27. Nep a ra drouc de amezec.

    (2) Tapet e droug : pris à méfaire, en faute.

    ●(18--) CST 52. N'oa ket boaz ar mevel paour da veza tapet e droug.

    (3) Karout droug da ub. : vouloir du mal (à qqn).

    ●(1612) Cnf 17a. Rac greffusoch ez pech an ré à cañ, à detrac, à iniur, hac à car drouc do tat, do mam, do mestr ha do mat obereuryen, eguit na grahent oz ober an trasé da tut arall.

    ●(c.1718) H 155 / 191 - I/J 191 / 271 - K 271 - L 272/325 - M 325/422) (N 1/31 - O 32/70 - P 71/219 - Q 220/242 - R 242/426) (S 1/138 - T 149/251 - U/V/W 252/343 - Y 343/344 - Z 344/345)">CHal.ms ii. Leur uoulés uous encore du mal, tr. «ha hui so hoah é maliç doh té, ha hui hoües hoah drouc doh te, a hui a gar' hoah drouc dehé.»

    ●(1856) VNA 188. Néanmoins il est mal intentionné pour moi, tr. «Neoah ean e gar droug deign. » ●(1861) BSJ 100. N'en dé quet treu erhoalh bout hemb carein droug, red-é open carein vad.

    (4) Mal (que l'on pense, que l'on dit).

    ●(1621) Mc 8. Songet em eux drouc am hentez volontairemant. ●23. Quemeret em eux pligadur da cleuet comps drouc am hentez dre cassony.

    (5) Kaout droug ouzh ub. : en vouloir à qqn.

    ●(1860) BAL 90. Caout droug ouz ho tud, comz divalo outo dizenti outo.

    ●(1911) BUAZperrot 495. grit vad d'ar re o deus droug ouzoc'h.

    (6) Dougen ub. d'an droug =

    ●(1911) BUAZperrot 673. pa n'oa netra ouz o dougen d'an droug.

    (7) Serriñ droug : attraper du mal.

    ●(1790) MG 180. chairrein droug ha merhuel.

    ●(1906) HIVL 9. é ma er pas genis, te cherrou droug.

    (8) Serriñ droug diouzh ub. : attraper la maladie de qqn.

    ●(17--) VO 47. Perderi en dès perpet (…) a cherrein droug doh er-ré-ral…

    (9) Tennañ droug àr ub. : (?) causer des ennuis à qqn (?).

    ●(1910) ISBR 95. Aktar, eskob Nañned, drestol, e glaské tennein droug ar er Vreihiz.

    (10) Mont a zroug da wazh : aller de mal en pis.

    ●(1732) GReg 725b. Tout va de mal en pis, tr. «Pep tra a ya a zroucq da voaçz.»

    (11) Tennañ da zroug : tirer à conséquence.

    ●(1905) IMJK 63 (?))">IMJK 292. Er sort divizeu-zé e den liés de zroug. ●(1921) GRSA 223. ne uélé ket é hellè kement-sé tennein de zroug dehon.

    (12) par euphém. Ober an droug gant ub. : avoir des relations sexuelles avec qqn.

    ●(1911) BUAZperrot 237. eur vaouez dimezet, o devoa tapet oc'h ober an droug gant unan ha n'oa ket he fried.

    B. Sens de colère, d'irritation.

    (1) Colère.

    ●(1872) ROU 77b. Je ne suis plus en colère, tr. «torred eo va droug (outa).»

    (2) Bout droug gant : trouver mauvais.

    ●(1710) IN I 143-144. El Lesen ancien oa droug gant Doue e teufye ar greançourien da c'houlen d'an deizou Gouel ar pez a dliet dezo ; mæs biscoaz ne oe droug gantâ e paëfe an dleourien d'an hevelep deiziou ar pez a dlient da nep er goulenne outo.

    (3) Bout droug gant : ne pas être content, être outré.

    ●(1896) HIS 3. Jésus e oé bet droug getoñ guélèt en dra-sé.

    ●(1905) IMJK 63 (?))">IMJK 247. Mes en hani ne hum zalh ket sonn én e ziabarh (...) e zou droug getou bout temalet. ●277. ne vé ket droug geti kleuet konzeu rust. ●(1913) AVIE 198. Mes en arhsinagogour e oé droug geton m'en doé Jézus guelleit d'er sadorn.

    (4) Droug ha fach gant ub. : bon gré, mal gré.

    ●(1921) GRSA 294. genein é teet, droug ha fach genoh. ●(1933) DIHU 261/226. me iei, droug ha fach genoh, tr. «que vous soyez content ou pas.»

    (5) Droug pe vad a vo gant den : que cela plaise ou non, qu'on le prenne bien ou mal.

    ●(1866) LZBt Gouere 152. Drouk pe vad a vo gant den, kalz em euz goelet d'ehan hag a oelin c'hoaz.

    (6) Derc'hel droug : garder rancune.

    ●(1925) CHIM 15. eun den têr ha techet da zerc'hel droug.

    (7) (dans les enchères) Lakaat droug war ub. : renchérir sur qqn.

    ●(1868) FHB 181/197b. Na yit morse, evid kaout eur ferm, eur verouri, da lakaat droug war eun all. ●198a. E maon pell-zo o pæa fermou, ha biskoaz n'em beuz lakeet daou skoued droug war nikun.

    (8) Kemer droug : se mettre en colère, s'irriter, s'indigner.

    ●(1921) PGAZ 23. ker buan oa da gemeret drouk ha da lavaret he zantimant.

    ►Kemer droug ouzh ub. : se fâcher contre qqn.

    ●(1907) AVKA 79. Neb a gemer droug ouz e vreur.

    (9) Kaout droug ouzh ub. : être en colère contre qqn.

    ●(1894) BUZmornik 747. n'em euz biskoaz great netra hag a c'hellfe rei leac'h d'ehoc'h da gaout drouk ouzinn.

    (10) Bezañ e droug ouzh, enep ub. : être fâché contre qqn.

    ●(1880) SAB 88. ma diouallit diouz kement fallagr a zo e droug ouzin.

    (11) Bezañ droug en ub. : être en colère.

    ●(1904) SKRS I 210. Va mab a zo drouk bras ennhan enep ar bec'herien. ●(1909) KTLR 188. Ar Gouarner oa droug ennhan. Diskrougna a rea he zent.

    (12) Mont, sevel droug en ub. : se mettre en colère.

    ●(1862) JKS.lam 260. Piou a gredfe mont drouk enn-han ha gwall-ober e-kenver ar re ho deuz drouk-c'hreat enn he genver ?

    ●(1904) BSAB 22. eun dijentil ken feulz ha ken buhanek ma seblante bean disperedet pa ye droug ennan. ●(1907) AVKA 213. Jesus ac'h eas droug enhan. ●(1911) SKRS II 111. dioc'htu ez a drouk ennoun. ●(1911) BUAZperrot 266. N'eo ket dâ d'eoc'h mont droug ennoc'h, va mamm. ●(1990) STBL 106. Pa sav droug ennañ, un tammig distrellañ hepken, brasañ mallozh a zeu gantañ eo «kaoc'h an diaoul».

    (13) Lakaat droug en ub. : mettre qqn en colère.

    ●(1934) CDFi 9 juin. Ar merc'hed, en eurenn hizio, n'eo ket brao lavaret nemeur a dra d'ezo evit lakaat droug enno !

    III. [en locution nominale]

    (1) Droug a vugale : travail d'enfant.

    ●(1818) HJC 328. A pe üai ur voèz in drouc à vugalé.

    (2) Bezañ war droug he leue : être sur le point de vêler.

    ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Droug al leue = douleur de la vache sur le point de vêler : «va gwaz a lavare d'in edo ar veoc'h war droug he leue pedon o tont d'an oferenn-bred.»

    IV.

    (1) Kaout e zroug hag e vad : avoir de bonnes et de mauvaises qualités.

    ●(1890) MOA 189 (L). Nous avons tous notre bon et notre mauvais côté (au moral), tr. J. Moal «holl on euz hon drouk hag hor mad.»

    ●(1906) DIHU 13/224 (G) I. Skolan. Ind ou doé, ne laran ket, ou droug hag ou mad èl peb-unan, mest tud vat e oent ol.

    (2) Lavaret e vad hag e zroug da ub. : dire son fait à qqn.

    ●(1869) FHB 230/167a (L) G. M.. Hano a hiniennou zo hag o defe izom da veza kenteliet ha da glevet unan bennag o lavaret dezho ho mad hag ho droug eün ha didroel.

    (3) Mont droug en e gentroù : voir kentroù.

    (4) Mont droug en e goukoug : voir koukoug.

  • droug-an-ampereur
    droug-an-ampereur

    m. (pathologie) Écrouelles.

    ●(1896) GMB 579. écrouelles (...) pet[it] tréc[orois] droug ar roue (qqf. droug 'n añpereur).

  • droug-an-douar
    droug-an-douar

    m. Mal que les marins éprouvent à terre après une longue période en mer.

    ●(c.1825-1830) AJC 1439. hed edrouc an douar diganimb.

  • droug-ar-chas
    droug-ar-chas

    m. Rage.

    ●(1847) FVR 219. Kement tersien 'zo holl, ar ziifern, droug ar chas.

  • droug-ar-maen
    droug-ar-maen

    m. Gravelle.

    ●(1927) GERI.Ern 122. droug-ar-ma(e)n, tr. «pierre, gravelle.» ●(1934) BRUS 224. La gravelle, tr. «droug er maen, m.»

  • droug-ar-mammoù
    droug-ar-mammoù

    m. (pathologie) =

    ●(1659) SC 105. Petra liuirit-u eus are a laqua, pe a ya da vuiniguen oc'h drouc ar mamou, ar vizcoul, ar barr auèl, ar chancr, al laerès, an aviés, ar roncet, nag eus are a ya da spina, da stanca ar goat, pe da vellaat clênvegeou dre oræsounou ha cæremoniou, ne int quet approuuet gant an Ilis ? ●(1691) CF 32. drouc ar mamou, tr. «le mal de la matrice.» ●(1732) GReg 593b. Mal de mere, maux de mer, tr. «droucq ar mammou.»

  • droug-ar-moug / droug-moug
    droug-ar-moug / droug-moug

    m. Apoplexie.

    ●(1847) FVR 113. ann Aotrou Mase (…) a oe skoet maro-mik gant drouk-ar-moug. ●219. Al lornez, ann droug-moug, hag ive ann urlo.

    ●(1927) GERI.Ern 122. droug-ar-moug, tr. «apoplexie.»

  • droug-ar-roue
    droug-ar-roue

    m.

    I. (pathologie)

    (1) Écrouelles.

    ●(1633) Nom 263b. Struma, choeras : escrouelle : drouc an roue.

    ●(1659) SCger 48a. ecrouelle, tr. «drouc ar Roue.»

    ●(1896) GMB 579. écrouelles (...) pet[it] tréc[orois] droug ar roue.

    ●(1911) BUAZperrot 432. goasket oa ivez gant droug ar roue en he gouzoug. ●(1912) MMPM 55. eur vreac'h seized ha taget gant droug ar Roue. ●(1931) VALL 240a. Écrouelles, tr. «droug-ar-roue.» ●(1927) CONS 903. Ar roue Fransez kenta en devoa ive an hevelep galloud, o wellaat Droug Sant Kadou (pe droug ar Roue) e Bro-C’hall hag en tu all d’ar Pireneou, Siwaz !

    (2) par erreur Jaunisse.

    ●(1710) IN I 297. e gallec, la jaunisse, hac e brezonec, ar melender pe zroug ar Roue.

    II. (botanique) Louzaouenn-droug-ar-roue : scrofulaire noueuse.

    ●(1933) OALD 45/215. Louzaouenn drouk ar roue, tr. «Scrafulaire (lire : scrofulaire) noueuse.»

  • droug-dent
    droug-dent

    m. Mal de dents.

    ●(1633) Nom 258b-259a. Odontalgia, dentium dolor : douleur de dents : drouc dènt, ancquen en dènt.

    ●(1790) MG 94. Ni e bèd (…) Santès Apollin eit bout gùelleit ag en droug-dèntt. ●298. A p'em bai en droug-dèntt. ●(17--) BSbi 709. De uellat d'en droug déent, d'er vut ha d'en arrage.

    ●(1838) OVD 223. un tamicg droug pèn, droug dènt, un tamicg catar.

  • droug-douar / droug-an-douar
    droug-douar / droug-an-douar

    m. (pathologie) Scorbut.

    ●(1732) GReg 851b. Scorbut, maladie des Mariniers dans les voyages de long-cours, tr. «droucq-doüar.» ●(1744) L'Arm 352a. Scorbut, tr. «Drouc-doarr. m.»

    ●(1889) ISV 148. eur bugel pevar bloaz dare da vervel gant drouk an douar.

    ●(1927) GERI.Ern 122. droug-douar, tr. «scorbut.»

  • droug-hirnezh
    droug-hirnezh

    f. Nostalgie.

    ●(1867) BBZ III 460. Le mal du pays, tr. «Ann droug-hirnez.»

    ●(1924) LZMR 47. an drouk-hirnez a bellaë evid eun abadenn. ●(1927) GERI.Ern 122. droug-hirnez f., tr. «mal du pays, nostalgie.» ●(1933) ALBR 43. Ne seblante ket en dij krog an droug-hirnez warnan, ar «Cafard», goues d'ar soudarded. ●(1939) MGGD 74. an droug-hirnez a groge enni.

  • droug-izili
    droug-izili

    m. Rhumatismes.

    ●(1857) HTB 229. dalc'het gant an drouk isili. ●(1894) BUZmornik 123. e peder sant Guevrok ouz ar remm hag ouz ann droug izili.

    ●(1903) MBJJ 70. skoet gant an drouk-izili. ●(1911) BUAZperrot 192. pa veze an drouk-izili o stourm outan.

  • droug-kaduk
    droug-kaduk

    m. Épilepsie.

    ●(1633) Nom 257b. Comitialis morbus à Rom. comitiis, caducus morbus, à cadendo, maior morbus, Herculeus morbus, sacer morbus, vel epilepsia, lues deisica vel sacra, sonticus morbus : le mùal sainct Iean, le mal caducque, le haut-mal : drouc sant Ian, an drouc caduc, an drouc vhel.

  • droug-kalon
    droug-kalon

    m.

    I. Douleur cardiaque.

    ●(1633) Nom 260a. Cardialgia, rosio stomachi : douleur de cœur : drouc caloun.

    II.

    (1) Jalousie.

    ●(1790) MG 225. hac en droug calon e rér d'er mèrhèt-aral. ●(17--) TE 371. de rein hoah brassoh droug-calon dehai. ●389. en droug-calon en doai er Pharisénèt.

    ●(1856) GRD 180. Pêl doh inou, hou troug-calon en dès groeit muyoh a boén d'oh hag a gueu én hou quevér eit ne hel gobér fallanté hou ç'anemisèd.

    ●(1904) DBFV 69a. droug kalon, tr. «mal de cœur, jalousie.»

    (2) Kaout droug-kalon ouzh ub. : être jaloux de qqn.

    ●(1939) KOLM 31. Droug-kalon en des doh é géneil Kornag hag e hel distroein de lann Dair-mach.

  • droug-kein
    droug-kein

    m. Mal de dos.

    ●(1633) Nom 261b. Lumbago : douleur du rable & des reins : drouc queïn, ancquen en diuscoaz.

  • droug-kof
    droug-kof

    m. Mal de ventre.

    ●(1633) Nom 261a. Verminatio, tormina alui : tranchée, mal de ventre : tranchesoun, drouc coff.

    ●(1732) GReg 937b. Tranchées, maladie de l'intestin, tr. «droucq-coff.» ●952b. Mal au ventre, tr. «droucq coff.» ●(1790) MG 127. un aral e gri guet en droug-cov.

    ●(1912) BUEV 34-35. èl pe vehé bet kroget en droug-kof én-hé.

  • droug-kostez
    droug-kostez

    m. Point de côté.

    ●(1877) BSA 175. Kemeret oa gant an drouc-costez hag ar pistigou.

  • droug-louiz
    droug-louiz

    m. Strabisme. cf. louizerezh

    ●(1744) L'Arm 367b. Strabisme, tr. «Louïzereah : Drouc louiss. m.»

  • droug-mor
    droug-mor

    m. Mal de mer.

    ●(1732) GReg 593b. Mal de mer, tr. «Droucq vor.»

    ●(1866) FHB 57/34b. Bet am eus adarre an droug-mor.

    ●(1902) LZBg Mae 108. nameit unan en des ataù en droug-mor. ●(1903) MBJJ 65. kleñved an droug-mor. ●(1909) BROU 214. (Eusa) Drouk-Mor, tr. «Mal de mer.» ●(1954) VAZA 88. ar brizh-kleñved fentus ma reer dioutañ an droug-mor. ●(1957) AMAH 52. bez’oa meur a hini all gwall-nec’het gant an droug-mor.

  • droug-penn
    droug-penn

    m.

    (1) Mal de tête.

    ●(1633) Nom 256a. Cephalalgia : douleur de teste : drouc pen. ●Cephalæa : douleur de teste de long-temps : drouc-pen ápellamsez á ve. ●256a-b. Hemicrania : douleur de teste d'vn costé : drouc pen á vn costez.

    ●(1659) SCger 119b. tourment de teste, tr. «drouc pen.» ●(1732) GReg 305a. Douleur de tête, douleur à la tête, tr. «drouc-benn.» ●(1790) MG 32. Arhoah vitin, n'em bou quet a zroug-pèn. ●392. pe ouieheoh pebèh martir e anduran guet en droug-pèn.

    ●(1838) OVD 123. er ré (…) e chairre ur goal zroug pên. ●223. un tamicg droug pèn, droug dènt, un tamicg catar.

    ●(1922) EOVD 126. e cherr en droug pen ag e goéh én ur morgousked danjerus bras. ●(1924) NOLU 14. Droug-pen hé des. ●(1934) BRUS 225. La migraine, tr. «en droug-pen.»

    (2) local. Kaout droug-penn : être jaloux.

    ●(1879) ERNsup 152. kàd drouk-penn, être jaloux, Trév[érec].

  • droug-sant
    droug-sant

    m. (pathologie)

    I.

    (1) Épilepsie.

    ●(1894) BUZmornik 255. e pareaz he hostiz dioc'h ann drouk-sant.

    ●(1907) AVKA 53. gan an droug-sant pe gan ar zezi.

    (2) Kouezhañ e droug-sant : avoir une crise d'épilepsie.

    ●(1834) SIM 94. ar re a guez en drouc-sant. ●(1846) BAZ 5. e rentas pare eun novis pehini a goueze e drouc-sant. ●210. sujet epad he vuez da goueza e drouc-sant.

    ●(1909) MMEK 27. Eun den iaouank a borz Brest a goueze e drouk-sant. ●(1989) LARA 63. A-wechoù zoken e kouezh e droug-sant.

    (3) Crise d'épilepsie.

    ●(1846) BAZ 232. e pareas he hostis eus a eun drouc sant.

    II. Kouezhañ eus an derzhienn-domm en droug-sant : voir terzhienn.

  • droug-sant-Anton
    droug-sant-Anton

    m. Érysipèle.

    ●(1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Anton, tr. «érysipèle.» ●(1931) VALL 270b. Érysipèle, tr. «droug-sant-Anton.»

  • droug-sant-Beulbez
    droug-sant-Beulbez

    m. plais. Bêtise.

    ●(1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Beulbes, tr. «sottise (par plaisanterie).» ●(1935) BREI 438/2b. Dizac'ha a ra Sotach, 'vel pa vefe krog ennan droug S. Beulbez.

  • droug-sant-Briag
    droug-sant-Briag

    m. (pathologie) Folie.

    ●(1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Briak, tr. «folie, démence.» ●(1931) VALL 197a. Démence folie, tr. «droug-sant-Briag.»

  • droug-sant-Fiakr
    droug-sant-Fiakr

    m. (pathologie) Fistule.

    ●(1633) Nom 264b. Condyloma : le mal sainct Fiacre : drouc sant Fiacr.

    ●(1732) GReg 409b. Fic, Excroissance de chair qui jette une sanie fort puante, tr. «droucq sant fyacr.» ●964b. Ulcere dangereux qui vient assez souvent autour du fondement, tr. «droucq Sant fiacr.»

    ●(1931) VALL 306b. Fistule, tr. «droug-sant-Fiakr.»

  • droug-sant-Hubert
    droug-sant-Hubert

    m. Rage.

    ●(1732) GReg 778a. Rage, maladie, tr. «drouc Sant Hubert.»

    ●(1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Hubert, tr. «rage, hydrophobie.» ●(1931) VALL 617b. Rage, tr. «droug-sant-Hubert.»

  • droug-sant-Itrop
    droug-sant-Itrop

    m. fam. (pathologie) Hydropisie.

    ●(1904) BSAB 25. hep teurel ple ouz ar c'hoenv pe drouk Sant-Itrop a gase anean d'ar be. ●(1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Itrop, tr. «hydropisie.» ●(1931) VALL 369a. Hydropisie, tr. «droug-sant-Itrop m. popul.»

  • droug-sant-Kadou
    droug-sant-Kadou

    m. Écrouelles.

    ●(1869) BSGc 6. dont a rea var an douar gant eur c'hlenvet diremet, hanvet drouk Sant-Kadou.

    ●(1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Kadou, tr. «écrouelles.» ●(1931) VALL 240a. Écrouelles, tr. «droug-sant-Kadou.» ●(1927) CONS 903. Ar roue Fransez kenta en devoa ive an hevelep galloud, o wellaat Droug Sant Kadou (pe droug ar Roue) e Bro-C’hall hag en tu all d’ar Pireneou, Siwaz !

  • droug-sant-Kirio
    droug-sant-Kirio

    m. Furoncle.

    ●(1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Kirio, tr. «clou, furoncle.» ●(1931) VALL 324a. Furoncle, tr. «droug-sant-Kirio.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...