Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 186 : de droed (9251) à droug-sant-kirio (9300) :
  • droed
    droed

    voir droad

  • drog
    drog

    s. –où Impôt.

    (1787) PT 41. Ne fal quet paiein en draugueu de Cézar.

  • drogaj
    drogaj

    m. =

    (1867) FHB 139/278a. an dud a zizurz, drogach ar pardonyou na yeont ket war-dro.

  • droged
    droged

    m.

    (1) (textile) Droguet.

    (1732) GReg 307b. Droguet, sorte d'etoffe, tr. «Drogued. entof-drogued

    (2) local. (habillement) Jupon de fillette.

    (1659) SCger 106a. robe de femme, tr. «droguet p. geou

    (1876) TDE.BF 173b. Droged, s. m. C[ornouaille], tr. «Robe d'enfant et de femme.»

    (1923) BUBR 35/746. des jupes de dessous nommées sae chez les enfants en rupture de maillot, puis drogot chez les fillettes de quatre à douze ans.

  • drogedenn
    drogedenn

    f. –où (habillement) Brassière sans manche.

    (1744) L'Arm 440b. Épaulette, Brassieres sans manches, tr. «Droguédeenn

    (1876) TDE.BF 173b. Drogedenn, s. m. C[ornouaille], tr. «Vêtement des petits enfants.»

  • drogeer
    drogeer

    m. –ion Droguiste.

    (1732) GReg 307b. Droguiste, tr. «Drogueër. p. Drogueëryen

  • droger
    droger

    m. –ioù Drogue.

    (1792) BD 1118. clesquet droguerio ha groet goellan ellet, tr. «Cherchez des drogues et faites de votre mieux.»

  • drogerezh
    drogerezh

    f. Droguerie.

    (1905) LZBg Du 267. tri hospital pé drogereh.

  • drogerezhoù
    drogerezhoù

    plur. Drogues.

    (1659) SCger 46a. drogues, tr. «drogueresou.» ●(1732) GReg 307b. Drogue, terme generique, tr. «droguerezou

  • drogist
    drogist

    m. –ed Droguiste.

    (1633) Nom 302b. Aromatopola, aromatarius : espicier : ispicer, droguist.

  • drogour
    drogour

    m. –ion Droguiste.

    (1732) GReg 307b. Droguiste, tr. «Drogour. p. drougouryen

  • drol
    drol

    adj.

    (1) Attr./Épith. Drôle, singulier, bizarre, étrange.

    (1867) FHB 147/339b. eun hano drol, ne kuir... ●(1868) FHB 155/406a. pep-unan a ziskuez an habijou drola ha divezusa. ●(1883) HJM 1. eur bed drol.

    (1903) ADBr xviii 349. Eur pôtr drôl, laran dec'h, a oa heman. ●(1909) FHAB Meurzh 74. N'eo ket drol e vefer laouen eun tammik en devez-ze. ●(1912) FHAB C'hwevrer 41. Mont a ran da gonta deoc'h eun dro zrol. ●(1921) PGAZ 17. Drolloc'h tra a en em gavaz gant he gamarad Ian ar Mezt. ●(1925) DLFI n° 7/2a. Feidoue ! avad, drôl avoalc'h a vez-fe kement-se sur. ●(1966) YDERrien 2ab. An deiz all ’m oa bet ul lizher digant De Gaulle / A lâre din Jañ Mari te a zo ur paotr drol. ●(1970) GSBG 141. (Groe) drol, tr. «drôle.»

    (2) Adv. Étrangement.

    (1883) HJM 1. ar madou ennhi a zo lodennet droloc'h c'hoaz.

  • drolaat
    drolaat

    v. intr. Devenir drôle.

    (1970) LIMO 04 juillet. Petra en des troeit é sonj en azen-man de gas er seud d'er gér ? Droleit oh, ia pe pas ?

  • drolaj
    drolaj

    m. Drôlerie(s).

    (1970) GSBG 141. (Groe) drolaj, tr. «drôlerie(s).»

  • drolez
    drolez

    f. –ed Femme drôle.

    (1970) GSBG 141. (Groe) drolez, tr. «femme drôle.»

  • drolite
    drolite

    m. Chose drôle.

    (1957) ADBr lxiv 4/459. (An Ospital-Kammfroud) Farsite : n. m. – Évoque un plaisir cocasse, comme son synonyme drolite. Quelquefois les deux mots se rencontre conjointement dans la même expression : eur farsite hag eun drolite a oa gweled ar vugale-ze gwisket gand dilhad termajiou.

  • drom
    drom

    s.

    (1) (marine) Drome.

    (1944) GWAL 163/160-161. (Ar Gelveneg) E bourzh ar vag e vez atav un eil gwern, div a-wechoù ; bez' ez eus ivez div, teir pe beder roeñv ; a-wechoù un adwern, ur walenn goad bennak hag all ; bez' ez eus ivez ul lien pe zaou, bihan o gorread, a lakaer pa vez an avel taer-meurbet : graet e vez lien-kab eus ar ouel-se. An traoù-se a gevret a anver an drom. Ar gouelioù a daoler en traoñ, hag ar gwernioù zoken, a zeu da vezañ lod eus an drom. «Ne vez nemet un drom er bourzh, atav en tu diwar a'el» ; «savomp an drom diwar a'el, paotred, moñselli re a reomp» ; «risklet eo an drom, kement omp moñsellet» ; «kemerit pennoù-kerdin ha stagit an drom ouzh kostez ar bourzh». En e di en deus c'hoazh ar pesketaer un dastumad gwerni, roeñvoù, ha pezhioù prenn all, hag anezho holl e ra c'hoazh an drom.

    (2) Tas d'algues flottant.

    (1909) FHAB Meurzh 72. an «dromm», a vez neuze stlejet gant ar vag d'an aod.

  • dromeder
    dromeder

    voir dremedal

  • drop
    drop

    adj. Gauche, maladroit.

    (1954) LLMM 46/11. drop, lopes, korilh, o klask e gomzoù.

  • dropiñ
    dropiñ

    v. intr. =

    (1979) VSDZ 67. (Douarnenez) da dropiñ !, tr. (p. 231) «on filait !» ●68. ha dropiñ ha lemmar en tu a-vaez dezhañ, tr. (p. 232) «nous étions allés nous mettre plus au large.»

  • drosk
    drosk

    s. = (?).

    (18--) RGE 49. Ha pa rin-me eun drosc var va seul, / E teuyo eun dra benac d'am heul.

  • droug
    droug

    m. –où

    I.

    (1) (pathologie) Mal, maladie.

    (c.1500) Cb 18a. g. epatiques / celuy qui seuffre maladie au foye. b. nep en deueuz drouc en e auu. ●(1612) Cnf 24b. Nep à gra officc da Iachat caterrou, drouc en dou lagad, pé cleffueiou arall. ●Iachat drouc an dent.

    (1659) SCger 61b. gaigner vn mal, tr. «dastum vn drouc.» ●(c.1718) H 155 / 191 - I/J 191 / 271 - K 271 - L 272/325 - M 325/422) (N 1/31 - O 32/70 - P 71/219 - Q 220/242 - R 242/426) (S 1/138 - T 149/251 - U/V/W 252/343 - Y 343/344 - Z 344/345)">CHal.ms i. amortir une douleur, tr. «Sourdein un drouc

    (1849) LLB 1522. guèlat ou drougeu. ●(1856) VNA 151. un ensemble de maux, tr. «un tolp a zrougueu

    (1918) BNHT 13. rah hé drougeu e ias kuit, ha ne oé ket mui hanaù erbet anehé.

    (2) (Le) mal, au moral.

    (1576) H (avec vérification sur l’original).">Gk I 242. an droucou à dleomp da pellaat, ha pidifu da vezafu pellhaet diuarnomp, tr. «les maux que nous devons écarter, et prier d'écarter de nous.» ●(1576) H 51. hac an drouc hon eux graet, tr. « and the evil which we have done. » ●(1612) Cnf 10a. pa gouar choas an drouc diouz an mat. ●(1621) Mc 92. an choant da ober drouc.

    (1790) Ismar 5. Peèlleit doh en droug, ha groeit er mad.

    (3) Mauvaise action, dommage causé à qqn.

    (c.1500) Cb 19b. g. consentement en mal. b. autren drouc. ●(1530) J p. 83b [1702-1704]. Eguyt gobr e drouc / Ere e gouzouc / Ef enem crougas, tr. «une corde au cou, juste prix de son crime, il se pendit.» ●(1612) Cnf 47a. é cusulyaff da ober vn drouc bennac.

    (1927) GERI.Ern 121. dioc'h an droug eo digoll, et dioc'h m'eo an droug, paea, tr. «la réparation doit être proportionnée au dommage.»

    (4) Colère.

    (1499) Ca 130b. Malice. g. idem. vide in drouc.

    (1877) BSA 170. Arruet er gear, e cav he goaz drouc ruz ennhan.

    (5) [au plur.] Drougoù : impôts.

    (1790) MG 61. arlerh ma vou payét en drougueu hac en Eutru. ●(17--) TE 203. er pedein de vihannad en drougueu e bayènt d'é dad.

    (1821) SST 151. de bayein en tauxeu ha drougueu aral. ●(1856) VNA 172. payer les impôts, tr. «paiein en drougueu

    II. [en locution verbale]

    A. Sens de mal au moral ou au physique.

    (1) Ober droug da : faire du mal à.

    (c.1680) NG 27. Nep a ra drouc de amezec.

    (2) Tapet e droug : pris à méfaire, en faute.

    (18--) CST 52. N'oa ket boaz ar mevel paour da veza tapet e droug.

    (3) Karout droug da ub. : vouloir du mal (à qqn).

    (1612) Cnf 17a. Rac greffusoch ez pech an ré à cañ, à detrac, à iniur, hac à car drouc do tat, do mam, do mestr ha do mat obereuryen, eguit na grahent oz ober an trasé da tut arall.

    (c.1718) H 155 / 191 - I/J 191 / 271 - K 271 - L 272/325 - M 325/422) (N 1/31 - O 32/70 - P 71/219 - Q 220/242 - R 242/426) (S 1/138 - T 149/251 - U/V/W 252/343 - Y 343/344 - Z 344/345)">CHal.ms ii. Leur uoulés uous encore du mal, tr. «ha hui so hoah é maliç doh té, ha hui hoües hoah drouc doh te, a hui a gar' hoah drouc dehé

    (1856) VNA 188. Néanmoins il est mal intentionné pour moi, tr. «Neoah ean e gar droug deign. » ●(1861) BSJ 100. N'en dé quet treu erhoalh bout hemb carein droug, red-é open carein vad.

    (4) Mal (que l'on pense, que l'on dit).

    (1621) Mc 8. Songet em eux drouc am hentez volontairemant. ●23. Quemeret em eux pligadur da cleuet comps drouc am hentez dre cassony.

    (5) Kaout droug ouzh ub. : en vouloir à qqn.

    (1860) BAL 90. Caout droug ouz ho tud, comz divalo outo dizenti outo.

    (1911) BUAZperrot 495. grit vad d'ar re o deus droug ouzoc'h.

    (6) Dougen ub. d'an droug =

    (1911) BUAZperrot 673. pa n'oa netra ouz o dougen d'an droug.

    (7) Serriñ droug : attraper du mal.

    (1790) MG 180. chairrein droug ha merhuel.

    (1906) HIVL 9. é ma er pas genis, te cherrou droug.

    (8) Serriñ droug diouzh ub. : attraper la maladie de qqn.

    (17--) VO 47. Perderi en dès perpet (…) a cherrein droug doh er-ré-ral

    (9) Tennañ droug àr ub. : (?) causer des ennuis à qqn (?).

    (1910) ISBR 95. Aktar, eskob Nañned, drestol, e glaské tennein droug ar er Vreihiz.

    (10) Mont a zroug da wazh : aller de mal en pis.

    (1732) GReg 725b. Tout va de mal en pis, tr. «Pep tra a ya a zroucq da voaçz

    (11) Tennañ da zroug : tirer à conséquence.

    (1905) IMJK 63 (?))">IMJK 292. Er sort divizeu-zé e den liés de zroug. ●(1921) GRSA 223. ne uélé ket é hellè kement-sé tennein de zroug dehon.

    (12) par euphém. Ober an droug gant ub. : avoir des relations sexuelles avec qqn.

    (1911) BUAZperrot 237. eur vaouez dimezet, o devoa tapet oc'h ober an droug gant unan ha n'oa ket he fried.

    B. Sens de colère, d'irritation.

    (1) Colère.

    (1872) ROU 77b. Je ne suis plus en colère, tr. «torred eo va droug (outa).»

    (2) Bout droug gant : trouver mauvais.

    (1710) IN I 143-144. El Lesen ancien oa droug gant Doue e teufye ar greançourien da c'houlen d'an deizou Gouel ar pez a dliet dezo ; mæs biscoaz ne oe droug gantâ e paëfe an dleourien d'an hevelep deiziou ar pez a dlient da nep er goulenne outo.

    (3) Bout droug gant : ne pas être content, être outré.

    (1896) HIS 3. Jésus e oé bet droug getoñ guélèt en dra-sé.

    (1905) IMJK 63 (?))">IMJK 247. Mes en hani ne hum zalh ket sonn én e ziabarh (...) e zou droug getou bout temalet. 277. ne vé ket droug geti kleuet konzeu rust. ●(1913) AVIE 198. Mes en arhsinagogour e oé droug geton m'en doé Jézus guelleit d'er sadorn.

    (4) Droug ha fach gant ub. : bon gré, mal gré.

    (1921) GRSA 294. genein é teet, droug ha fach genoh. ●(1933) DIHU 261/226. me iei, droug ha fach genoh, tr. «que vous soyez content ou pas.»

    (5) Droug pe vad a vo gant den : que cela plaise ou non, qu'on le prenne bien ou mal.

    (1866) LZBt Gouere 152. Drouk pe vad a vo gant den, kalz em euz goelet d'ehan hag a oelin c'hoaz.

    (6) Derc'hel droug : garder rancune.

    (1925) CHIM 15. eun den têr ha techet da zerc'hel droug.

    (7) (dans les enchères) Lakaat droug war ub. : renchérir sur qqn.

    (1868) FHB 181/197b. Na yit morse, evid kaout eur ferm, eur verouri, da lakaat droug war eun all. ●198a. E maon pell-zo o pæa fermou, ha biskoaz n'em beuz lakeet daou skoued droug war nikun.

    (8) Kemer droug : se mettre en colère, s'irriter, s'indigner.

    (1921) PGAZ 23. ker buan oa da gemeret drouk ha da lavaret he zantimant.

    ►Kemer droug ouzh ub. : se fâcher contre qqn.

    (1907) AVKA 79. Neb a gemer droug ouz e vreur.

    (9) Kaout droug ouzh ub. : être en colère contre qqn.

    (1894) BUZmornik 747. n'em euz biskoaz great netra hag a c'hellfe rei leac'h d'ehoc'h da gaout drouk ouzinn.

    (10) Bezañ e droug ouzh, enep ub. : être fâché contre qqn.

    (1880) SAB 88. ma diouallit diouz kement fallagr a zo e droug ouzin.

    (11) Bezañ droug en ub. : être en colère.

    (1904) SKRS I 210. Va mab a zo drouk bras ennhan enep ar bec'herien. ●(1909) KTLR 188. Ar Gouarner oa droug ennhan. Diskrougna a rea he zent.

    (12) Mont, sevel droug en ub. : se mettre en colère.

    (1862) JKS.lam 260. Piou a gredfe mont drouk enn-han ha gwall-ober e-kenver ar re ho deuz drouk-c'hreat enn he genver ?

    (1904) BSAB 22. eun dijentil ken feulz ha ken buhanek ma seblante bean disperedet pa ye droug ennan. ●(1907) AVKA 213. Jesus ac'h eas droug enhan. ●(1911) SKRS II 111. dioc'htu ez a drouk ennoun. ●(1911) BUAZperrot 266. N'eo ket dâ d'eoc'h mont droug ennoc'h, va mamm. ●(1990) STBL 106. Pa sav droug ennañ, un tammig distrellañ hepken, brasañ mallozh a zeu gantañ eo «kaoc'h an diaoul».

    (13) Lakaat droug en ub. : mettre qqn en colère.

    (1934) CDFi 9 juin. Ar merc'hed, en eurenn hizio, n'eo ket brao lavaret nemeur a dra d'ezo evit lakaat droug enno !

    III. [en locution nominale]

    (1) Droug a vugale : travail d'enfant.

    (1818) HJC 328. A pe üai ur voèz in drouc à vugalé.

    (2) Bezañ war droug he leue : être sur le point de vêler.

    (1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Droug al leue = douleur de la vache sur le point de vêler : «va gwaz a lavare d'in edo ar veoc'h war droug he leue pedon o tont d'an oferenn-bred.»

    IV.

    (1) Kaout e zroug hag e vad : avoir de bonnes et de mauvaises qualités.

    (1890) MOA 189 (L). Nous avons tous notre bon et notre mauvais côté (au moral), tr. J. Moal «holl on euz hon drouk hag hor mad

    (1906) DIHU 13/224 (G) I. Skolan. Ind ou doé, ne laran ket, ou droug hag ou mad èl peb-unan, mest tud vat e oent ol.

    (2) Lavaret e vad hag e zroug da ub. : dire son fait à qqn.

    (1869) FHB 230/167a (L) G. M.. Hano a hiniennou zo hag o defe izom da veza kenteliet ha da glevet unan bennag o lavaret dezho ho mad hag ho droug eün ha didroel.

    (3) Mont droug en e gentroù : voir kentroù.

    (4) Mont droug en e goukoug : voir koukoug.

  • droug-an-ampereur
    droug-an-ampereur

    m. (pathologie) Écrouelles.

    (1896) GMB 579. écrouelles (...) pet[it] tréc[orois] droug ar roue (qqf. droug 'n añpereur).

  • droug-an-douar
    droug-an-douar

    m. Mal que les marins éprouvent à terre après une longue période en mer.

    (c.1825-1830) AJC 1439. hed edrouc an douar diganimb.

  • droug-ar-chas
    droug-ar-chas

    m. Rage.

    (1847) FVR 219. Kement tersien 'zo holl, ar ziifern, droug ar chas.

  • droug-ar-maen
    droug-ar-maen

    m. Gravelle.

    (1927) GERI.Ern 122. droug-ar-ma(e)n, tr. «pierre, gravelle.» ●(1934) BRUS 224. La gravelle, tr. «droug er maen, m.»

  • droug-ar-mammoù
    droug-ar-mammoù

    m. (pathologie) =

    (1659) SC 105. Petra liuirit-u eus are a laqua, pe a ya da vuiniguen oc'h drouc ar mamou, ar vizcoul, ar barr auèl, ar chancr, al laerès, an aviés, ar roncet, nag eus are a ya da spina, da stanca ar goat, pe da vellaat clênvegeou dre oræsounou ha cæremoniou, ne int quet approuuet gant an Ilis ? ●(1691) CF 32. drouc ar mamou, tr. «le mal de la matrice.» ●(1732) GReg 593b. Mal de mere, maux de mer, tr. «droucq ar mammou

  • droug-ar-moug / droug-moug
    droug-ar-moug / droug-moug

    m. Apoplexie.

    (1847) FVR 113. ann Aotrou Mase (…) a oe skoet maro-mik gant drouk-ar-moug. ●219. Al lornez, ann droug-moug, hag ive ann urlo.

    (1927) GERI.Ern 122. droug-ar-moug, tr. «apoplexie.»

  • droug-ar-roue
    droug-ar-roue

    m.

    I. (pathologie)

    (1) Écrouelles.

    (1633) Nom 263b. Struma, choeras : escrouelle : drouc an roue.

    (1659) SCger 48a. ecrouelle, tr. «drouc ar Roue

    (1896) GMB 579. écrouelles (...) pet[it] tréc[orois] droug ar roue.

    (1911) BUAZperrot 432. goasket oa ivez gant droug ar roue en he gouzoug. ●(1912) MMPM 55. eur vreac'h seized ha taget gant droug ar Roue. ●(1931) VALL 240a. Écrouelles, tr. «droug-ar-roue.» ●(1927) CONS 903. Ar roue Fransez kenta en devoa ive an hevelep galloud, o wellaat Droug Sant Kadou (pe droug ar Roue) e Bro-C’hall hag en tu all d’ar Pireneou, Siwaz !

    (2) par erreur Jaunisse.

    (1710) IN I 297. e gallec, la jaunisse, hac e brezonec, ar melender pe zroug ar Roue.

    II. (botanique) Louzaouenn-droug-ar-roue : scrofulaire noueuse.

    (1933) OALD 45/215. Louzaouenn drouk ar roue, tr. «Scrafulaire (lire : scrofulaire) noueuse.»

  • droug-dent
    droug-dent

    m. Mal de dents.

    (1633) Nom 258b-259a. Odontalgia, dentium dolor : douleur de dents : drouc dènt, ancquen en dènt.

    (1790) MG 94. Ni e bèd (…) Santès Apollin eit bout gùelleit ag en droug-dèntt. ●298. A p'em bai en droug-dèntt. ●(17--) BSbi 709. De uellat d'en droug déent, d'er vut ha d'en arrage.

    (1838) OVD 223. un tamicg droug pèn, droug dènt, un tamicg catar.

  • droug-douar / droug-an-douar
    droug-douar / droug-an-douar

    m. (pathologie) Scorbut.

    (1732) GReg 851b. Scorbut, maladie des Mariniers dans les voyages de long-cours, tr. «droucq-doüar.» ●(1744) L'Arm 352a. Scorbut, tr. «Drouc-doarr. m.»

    (1889) ISV 148. eur bugel pevar bloaz dare da vervel gant drouk an douar.

    (1927) GERI.Ern 122. droug-douar, tr. «scorbut.»

  • droug-hirnezh
    droug-hirnezh

    f. Nostalgie.

    (1867) BBZ III 460. Le mal du pays, tr. «Ann droug-hirnez

    (1924) LZMR 47. an drouk-hirnez a bellaë evid eun abadenn. ●(1927) GERI.Ern 122. droug-hirnez f., tr. «mal du pays, nostalgie.» ●(1933) ALBR 43. Ne seblante ket en dij krog an droug-hirnez warnan, ar «Cafard», goues d'ar soudarded. ●(1939) MGGD 74. an droug-hirnez a groge enni.

  • droug-izili
    droug-izili

    m. Rhumatismes.

    (1857) HTB 229. dalc'het gant an drouk isili. ●(1894) BUZmornik 123. e peder sant Guevrok ouz ar remm hag ouz ann droug izili.

    (1903) MBJJ 70. skoet gant an drouk-izili. ●(1911) BUAZperrot 192. pa veze an drouk-izili o stourm outan.

  • droug-kaduk
    droug-kaduk

    m. Épilepsie.

    (1633) Nom 257b. Comitialis morbus à Rom. comitiis, caducus morbus, à cadendo, maior morbus, Herculeus morbus, sacer morbus, vel epilepsia, lues deisica vel sacra, sonticus morbus : le mùal sainct Iean, le mal caducque, le haut-mal : drouc sant Ian, an drouc caduc, an drouc vhel.

  • droug-kalon
    droug-kalon

    m.

    I. Douleur cardiaque.

    (1633) Nom 260a. Cardialgia, rosio stomachi : douleur de cœur : drouc caloun.

    II.

    (1) Jalousie.

    (1790) MG 225. hac en droug calon e rér d'er mèrhèt-aral. ●(17--) TE 371. de rein hoah brassoh droug-calon dehai. ●389. en droug-calon en doai er Pharisénèt.

    (1856) GRD 180. Pêl doh inou, hou troug-calon en dès groeit muyoh a boén d'oh hag a gueu én hou quevér eit ne hel gobér fallanté hou ç'anemisèd.

    (1904) DBFV 69a. droug kalon, tr. «mal de cœur, jalousie.»

    (2) Kaout droug-kalon ouzh ub. : être jaloux de qqn.

    (1939) KOLM 31. Droug-kalon en des doh é géneil Kornag hag e hel distroein de lann Dair-mach.

  • droug-kein
    droug-kein

    m. Mal de dos.

    (1633) Nom 261b. Lumbago : douleur du rable & des reins : drouc queïn, ancquen en diuscoaz.

  • droug-kof
    droug-kof

    m. Mal de ventre.

    (1633) Nom 261a. Verminatio, tormina alui : tranchée, mal de ventre : tranchesoun, drouc coff.

    (1732) GReg 937b. Tranchées, maladie de l'intestin, tr. «droucq-coff.» ●952b. Mal au ventre, tr. «droucq coff.» ●(1790) MG 127. un aral e gri guet en droug-cov.

    (1912) BUEV 34-35. èl pe vehé bet kroget en droug-kof én-hé.

  • droug-kostez
    droug-kostez

    m. Point de côté.

    (1877) BSA 175. Kemeret oa gant an drouc-costez hag ar pistigou.

  • droug-louiz
    droug-louiz

    m. Strabisme. cf. louizerezh

    (1744) L'Arm 367b. Strabisme, tr. «Louïzereah : Drouc louiss. m.»

  • droug-mor
    droug-mor

    m. Mal de mer.

    (1732) GReg 593b. Mal de mer, tr. «Droucq vor

    (1866) FHB 57/34b. Bet am eus adarre an droug-mor.

    (1902) LZBg Mae 108. nameit unan en des ataù en droug-mor. ●(1903) MBJJ 65. kleñved an droug-mor. ●(1909) BROU 214. (Eusa) Drouk-Mor, tr. «Mal de mer.» ●(1954) VAZA 88. ar brizh-kleñved fentus ma reer dioutañ an droug-mor. ●(1957) AMAH 52. bez’oa meur a hini all gwall-nec’het gant an droug-mor.

  • droug-penn
    droug-penn

    m.

    (1) Mal de tête.

    (1633) Nom 256a. Cephalalgia : douleur de teste : drouc pen. ●Cephalæa : douleur de teste de long-temps : drouc-pen ápellamsez á ve. ●256a-b. Hemicrania : douleur de teste d'vn costé : drouc pen á vn costez.

    (1659) SCger 119b. tourment de teste, tr. «drouc pen.» ●(1732) GReg 305a. Douleur de tête, douleur à la tête, tr. «drouc-benn.» ●(1790) MG 32. Arhoah vitin, n'em bou quet a zroug-pèn. ●392. pe ouieheoh pebèh martir e anduran guet en droug-pèn.

    (1838) OVD 123. er ré (…) e chairre ur goal zroug pên. ●223. un tamicg droug pèn, droug dènt, un tamicg catar.

    (1922) EOVD 126. e cherr en droug pen ag e goéh én ur morgousked danjerus bras. ●(1924) NOLU 14. Droug-pen hé des. ●(1934) BRUS 225. La migraine, tr. «en droug-pen

    (2) local. Kaout droug-penn : être jaloux.

    (1879) ERNsup 152. kàd drouk-penn, être jaloux, Trév[érec].

  • droug-sant
    droug-sant

    m. (pathologie)

    I.

    (1) Épilepsie.

    (1894) BUZmornik 255. e pareaz he hostiz dioc'h ann drouk-sant.

    (1907) AVKA 53. gan an droug-sant pe gan ar zezi.

    (2) Kouezhañ e droug-sant : avoir une crise d'épilepsie.

    (1834) SIM 94. ar re a guez en drouc-sant. ●(1846) BAZ 5. e rentas pare eun novis pehini a goueze e drouc-sant. ●210. sujet epad he vuez da goueza e drouc-sant.

    (1909) MMEK 27. Eun den iaouank a borz Brest a goueze e drouk-sant. ●(1989) LARA 63. A-wechoù zoken e kouezh e droug-sant.

    (3) Crise d'épilepsie.

    (1846) BAZ 232. e pareas he hostis eus a eun drouc sant.

    II. Kouezhañ eus an derzhienn-domm en droug-sant : voir terzhienn.

  • droug-sant-Anton
    droug-sant-Anton

    m. Érysipèle.

    (1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Anton, tr. «érysipèle.» ●(1931) VALL 270b. Érysipèle, tr. «droug-sant-Anton

  • droug-sant-Beulbez
    droug-sant-Beulbez

    m. plais. Bêtise.

    (1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Beulbes, tr. «sottise (par plaisanterie).» ●(1935) BREI 438/2b. Dizac'ha a ra Sotach, 'vel pa vefe krog ennan droug S. Beulbez.

  • droug-sant-Briag
    droug-sant-Briag

    m. (pathologie) Folie.

    (1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Briak, tr. «folie, démence.» ●(1931) VALL 197a. Démence folie, tr. «droug-sant-Briag

  • droug-sant-Fiakr
    droug-sant-Fiakr

    m. (pathologie) Fistule.

    (1633) Nom 264b. Condyloma : le mal sainct Fiacre : drouc sant Fiacr.

    (1732) GReg 409b. Fic, Excroissance de chair qui jette une sanie fort puante, tr. «droucq sant fyacr.» ●964b. Ulcere dangereux qui vient assez souvent autour du fondement, tr. «droucq Sant fiacr

    (1931) VALL 306b. Fistule, tr. «droug-sant-Fiakr

  • droug-sant-Hubert
    droug-sant-Hubert

    m. Rage.

    (1732) GReg 778a. Rage, maladie, tr. «drouc Sant Hubert

    (1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Hubert, tr. «rage, hydrophobie.» ●(1931) VALL 617b. Rage, tr. «droug-sant-Hubert

  • droug-sant-Itrop
    droug-sant-Itrop

    m. fam. (pathologie) Hydropisie.

    (1904) BSAB 25. hep teurel ple ouz ar c'hoenv pe drouk Sant-Itrop a gase anean d'ar be. ●(1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Itrop, tr. «hydropisie.» ●(1931) VALL 369a. Hydropisie, tr. «droug-sant-Itrop m. popul.»

  • droug-sant-Kadou
    droug-sant-Kadou

    m. Écrouelles.

    (1869) BSGc 6. dont a rea var an douar gant eur c'hlenvet diremet, hanvet drouk Sant-Kadou.

    (1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Kadou, tr. «écrouelles.» ●(1931) VALL 240a. Écrouelles, tr. «droug-sant-Kadou.» ●(1927) CONS 903. Ar roue Fransez kenta en devoa ive an hevelep galloud, o wellaat Droug Sant Kadou (pe droug ar Roue) e Bro-C’hall hag en tu all d’ar Pireneou, Siwaz !

  • droug-sant-Kirio
    droug-sant-Kirio

    m. Furoncle.

    (1927) GERI.Ern 122. droug-sant-Kirio, tr. «clou, furoncle.» ●(1931) VALL 324a. Furoncle, tr. «droug-sant-Kirio

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...