Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 191 : de druilhata (9501) à duaod (9550) :
  • druilhata
    druilhata

    v. tr. d. Manier par grosses quantités.

    (1962) EGRH I 73. druilhata v., tr. « manier par grosses quantités. »

  • druilhebad
    druilhebad

    m. Gueux.

    (17--) FG II 22. evit va breür caër eur paöur quëas druillebad eo. ●71. mén en hem garg da digaçz aman ann druillebat. ●93. Assa... druillebat commancz a helles d’ha binigen. ●148. ques druillebat.

  • druilhennek
    druilhennek

    adj. En piteux état.

    (1884) LZBt Meurzh 44. Ne gaviz nemet eur c'hoz hini [goetur], diroget ha druillennek ar goulou.

  • druilhet .1
    druilhet .1

    adj. (en plt du blé) Ergoté.

    (1917) KZVr 201 - 07/01/17. Druilhet, tr. «blé ergotté.»

  • druilhet .2
    druilhet .2

    adj.

    (1) Pilé.

    (1904) FHAB Genver/C'hwevrer 211. druillet kreiz ar c'haillar.

    (2) (en plt de qqn) Embrouillé.

    (1905) IVLD 81. Hag ar medisin, druillet gant kement a draou dishenvel euz ar pez en doa guelet beteg neuze, a lavaras : «Dont a rin c'hoaz.» ●(1925) BUAZmadeg 598. setu ma oue druillet eun nebeut spered ar zant.

    (3) Crépu.

    (1912) FHAB Even 186. an den gwenn (...) a frote ar penn druilhet ze en eur zellet ous ar morian bihan.

    (4) (Poils) embrouillés.

    (1913) FHAB C'hwevrer 37. e vleo hag e reun a ioa e liou ar boultren, ha druilhet evel ar stoup.

    (5) (Blé) ergoté.

    (1927) GERI.Ern 123. druilhet, tr. «(blé) ergoté.»

  • drujal / drujat / drujiñ
    drujal / drujat / drujiñ

    v. intr.

    (1) (en plt des animaux) Être en chaleur.

    (1849) LLB 1145. Hag a p'en dei d'hou seud ha saillal ha drunjein.

    (1904) DBFV 69. drujal, drujat, drunjein, v. n., tr. «être en chaleur.»

    (2) (en plt de qqn) S'amuser.

    (c.1718) CHal.ms i. batifoler, tr. «drugeat.» ●(1732) GReg 74b. Badiner, faire le badin, tr. «Van[netois] drugeal. pr. druget.» ●(1744) L'Arm 24a. Badiner, tr. «Drugein ou Drugeale 419a. Badinement, tr. «Eénn-unn drujale

    (1904) DBFV 69b. drujal, drujat, drunjein, v. n., tr. «être en jeu, folâtrer, badiner, s'amuser.» ●(1927) GERI.Ern 123. drujal v. n., tr. «Folâtrer, s'ébattre, s'amuser (de façon inconvenante).»

  • drujat
    drujat

    voir drujal

  • drujer
    drujer

    m. –ion Homme badin, folâtre.

    (1732) GReg 74a-b. Badin, folâtre, tr. «Van[netois] Drujour.» ●(1744) L'Arm 24a. Badin, tr. «Drugeour.. erion. m.»

    (1927) GERI.Ern 123. drujour, tr. «folâtre, badin.»

  • drujerez
    drujerez

    f. –ed Femme badine.

    (1744) L'Arm 24b. Badine, tr. «Drugeréss. ézétt. f.»

  • drujerezh
    drujerezh

    m. Badinage.

    (1732) GReg 74b. Badinage, divertissement peu serieux, tr. «Van[netois] drugereah.» ●(1744) L'Arm 24b. Badinage, tr. «Drugereah.. heu. m.» ●Badinerie, tr. «Drugereah. m.»

    (1927) GERI.Ern 123. drujereh m., tr. «badinage.»

  • drujet
    drujet

    adj. Enjoué, badin.

    (1904) DBFV 69b. drujet, tr. «enjoué.» ●(1908) DIHU 34/61. Azen dal, lon drujet. ●(1934) MAAZ 92. en dud drujet ha dizoé.

  • drujiñ
    drujiñ

    voir drujal

  • drumm
    drumm

    adj. Doux de caractère.

    (1924) NFLO. doux de caractère, tr. «an den-ze a zo drumm

  • drus
    drus

    m. –ed Diable, démon.

    (1732) GReg 265b. Demon, esprit malin, tr. «ãls. drus. p. drused

  • drusaat
    drusaat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Graisser.

    (1905) DIHU 1/17. Bara, Eutru, e zou mat erhoalh de zébrein, mes pe vé un tam kig hoh eit en druat ne vé ket meit guel ?

    (2) fam. Améliorer en quantité, en plt d'un repas.

    (1936) DIHU 296/29. Ha forh bouid n'ou dè ket. Neoah é vehè gellet druat ou fredeu brema ; 3.000 lur hon es én armerh ; met er hapitén ne ven ket ma vo dispignet ur blank anehè. Neoah é mant reit demb aveit guellad predeu er soudarded. ●(1939) KOLM 41. Reit en doè kemen de zruat pred er benijennerion.

    (3) (agriculture) Engraisser, enrichir, fertiliser.

    (1854) PSA I 188. er hlouéhen mistérius-hont e zeli druhat en doar.

    (1907) BOBL 12 octobre 159/2f. an nitrat na zrua ket an douar, mez na dreuta ket anezan ken neubeud. ●(1914) DIHU 110/125. er melchon (…) e zrua en doar é léh en tretat. ●(1921) FHAB Eost 213. Penaoz drusaat an douar. – Kalz traou a zo mat evit drusaat an douar, araok pep tra-all, e ranker henvel an teil. ●(1982) LIMO 28 août. Bleù kounifled, plu klujar, N'int ket mad de zruad en douar. »

    II. V. intr. (agriculture) Devenir plus abondant, en plt de céréales.

    (1849) LLB 357. Émber é huélehèt hou kerheg é trûat. ●(1869) EGB 212. Le blé devient plus gras, tr. «druaad a ra ann éd.»

    (1962) EGRH I 73. drusaat v., tr. « devenir plus gras, plus fertile. »

    III. Drusaat e bironenn : voir pironenn.

  • drustuilh
    drustuilh

    s. (ameublement) Banc à dossier dans le Cap-Sizun.

    (1984) ECDR 32. Mamm a oa chomet war bank an dustrilh da vomisañ. ●121. ul lamp Pigeon, kroget deus ur boentenn e penn an dustrilh. ●150. bank ar gwele kloz ha bank an dustrilh. ●(1988) TIEZ II 222. Le banc à dossier existe également : bank-kazeleg, bank-kein ou keinog ou encore bank-drustuilh vihan dans le Cap-Sizun, par opposition au bank-drustuilh dont le dossier ressemble fort à une véritable cloison sculptée montant jusqu'au plafond et comportant deux portes, l'une factice, l'autre ouvrant sur une petite armoire.

  • Druz
    Druz

    m. –ed Druse.

    (1891) CLM 94. en dès èl-cé spiet, quement nôz e oé, doh en Druzet ag er hérieu trô-ha-trô.

    (1935) BREI 389/2d. An Druzed a zo eur boblad tud o chom er Hauran (Siri).

  • druz .1
    druz .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Gras.

    (1633) Nom 279b. Pingue, vnguinosum : ointeux : ius druz.

    (1856) VNA 90. Voulez-vous du gras ou du maigre ? tr. «Hani druz pé hani træd hou pou-hui ?» ●(1889) ISV 289. eur souben druz. ●(1895) FOV 236. léah dru ha magadus.

    (1931) GUBI 74. Souben dru ha bara chuen.

    (2) (en plt d'animaux) Gras.

    (1867) FHB 148/348a. eun darn loened ken tuzum ha tra, loned druz, loned c'houezet.

    (1912) MMPM 96. Doue a ro dezo ho goulen hag a laka c'hweillet lard ha druz da gweza var an dachen.

    II. par ext.

    A. (en plt de liquides)

    (1) (Coup) bien servi.

    (1955) STBJ 201. eur banne druz a hini kreñv.

    (2) (Larmes) abondantes.

    (1855) TOB 5. Julien pleurait à chaudes larmes, tr. «Jul a skuille daero druz

    (3) (Pluie) drue.

    (1925) KANNgwital 275/4. Eun tammik aillen a deuas da denvallât an amzer (...) ar voren a droas e glao puill ha druz.

    B. (en plt de solides)

    (1) (Terre) grasse, fertile.

    (1879) BMN 203. Ar blanten lakeat en douar drusa.

    (1923) ADML 50. An douar zo druz gant an deliou breïnet.

    (2) Fertilisant.

    (18--) SAQ I 85. Kentelliet mad hen deuz he bark ; c'hoalet varnhan teil druz.

    (3) (météorologie) Humide.

    (1909) KTLR 181. Mez ar c'houmoul a jome c'hoaz druz ha teo. ●(1935) ANTO 11. Daoust hag e teufe an amzer da veza druz ?

    (4) Abondant.

    (1849) LLB 407. en dél e vou drûoh. ●883. freh dru ha gué kaer. ●914. ou freh e vou drûoh. ●(1866) FHB 56/26. Bete vrema, an ed en douar a so caer ; druz int ha doareet mad.

    (1902) PIGO I 27. 'mesk ar yeod dru. ●(1931) FHAB Ebrel 135. goloet eo (…) a zouar a zoug geot druz.

    (5) (Poils) drus.

    (1909) FHAB Eost 231. gourrannou ken du ha ken drus hag e vleo. ●(1925) BILZ 105. dindan e ambrankou louet ha dru.

    C. (en plt de nourriture) Abondant.

    1942) DADO 13. naon daonet am eus, ha m’eus aon bras ne vo ket gwall zru va merenn hizio.

    D. (en plt de qqn)

    (1) =

    (1847) BDJ 52-53. Paotred diramail ha paotred diskorpul, / Krogherïen drus ha paotred dioc'h an drul.

    (2) =

    (1885) ARN 24. Femme (mariée), maîtresse de logis, mère, tr. «Gwammel. – N'e ket eur wammel dru, ce n'est pas une femme secourable.»

    D. sens fig. Roustad druz : bonne raclée.

    (1867) FHB 141/292b. lammat gant-hân ha reï d'heân roustadou druz.

    III. Adv.

    (1) Grassement.

    (1889) ISV 483. ar prins (…) a baeas drus dezhan ar meuleudiou en doa laket var baper.

    (1939) DIHU 336/290. lojet mat ha maget druz.

    (2) Dru.

    (1902) LZBg Genver 16. Ha ean e grog én é verh (...) hag e sko dru ar nehi.

    (3) Abondamment.

    (1864) KLV 14. teila druz ann douar, ha raza anezhan. ●(1889) ISV 35. erc'h a gueze druz.

    (1902) PIGO I 160. An hini goz a ouele dru hag a zifronke.

    IV. Druz ar peuriñ : voir peuriñ.

  • druz .2
    druz .2

    m. (cuisine) Graisse.

    (1918) KANNgwital 183/313. an druz tennet euz kik goasket.

  • druzadenn
    druzadenn

    f. –où Touffe d'herbe grasse.

    (1974) TDBP III 205. Er park-se a zo (ez eus) peziou druzadennou, tr. « dans ce champ il y a de grandes « graissées » (endroits isolés fumés par les déjections des animaux et où l’herbe pousse plus drue qu’alentour) » ●(1997) HYZH 209/32a. Touffe druzadenn (T[regor]) pa gomzer eus ed pe c’heot.

  • druzañ
    druzañ

    v. tr. d.

    (1) Graisser.

    (1876) TDE.BF 176a. Druza, v. a., tr. «Salir de graisse.»

    (1909) BROU 231. (Eusa) Graisser, tr. «Drúza

    (2) Druzañ e galon : faire bonne chère.

    (1939) RIBA 7. Druamb hiziù hur haloneu.

    (3) (agriculture) Amender.

    (1908) BOBL 15 août 190/3a. streva dour haô war an douar labour. Neuz netra gwelloc'h ive evit drua ar prajeier.

  • druzded
    druzded

    f. Onctuosité.

    (1931) VALL 512a. Onctuosité, tr. «druzded f.»

  • druzder
    druzder

    m.

    (1) Onctuosité.

    (1931) VALL 512a. Onctuosité, tr. «druzder m.»

    (2) (agriculture) Fertilité.

    (1907) BOBL 12 octobre 159/2f. red eo eta renta d'ar park-se en dro ar memez kantite a azot hag a asid phosphorik a zo eat gant an eost-ze, evit ma vezo adarre er memez druzder evel ma 'z oa araok.

  • druzennegezh
    druzennegezh

    f. –ioù

    (1) (cuisine) Graisse (de rôti, de soupe, etc.), matière grasse.

    (1934) FHAB Mae 211. da c'houde e lakan eun tamm amann, pe c'hrêz, pe eun tamm druzunegez diwar ar zoubenn. ●(1958) BLBR 114/3. lipa an druzunegez.

    (2) =

    (1847) MDM 225. troaz ha failhanz ann anevaled hag an dud, azamblez gand a bep seurt druzunegesiou all leun a loustoni.

  • druzivi-
    druzivi-

    voir drouzivi-

  • druzni
    druzni

    f.

    (1) Graisse.

    (c.1718) CHal.ms iii. Cette femme a recouuré son embonpoint, tr. «er uoüés man cauet endes edes houah he zruni

    (2) (agriculture) Fertilité, graisse de la terre.

    (1732) GReg 468a. Druzony. Van[netois] druhonny. durionny. druny, les mêmes mots se disent de la graisse de la terre.

  • druzoni
    druzoni

    f.

    (1) Graisse.

    (1659) SCger 63b. graisse, tr. «druzoni.» ●145b. druzoni, tr. «graisse.» ●(17--) TE 123. ean e laquas er hiq én ur bilig hac en druoni én ur fust-aral.

    (1878) BAY 14. druhoni, tr. «verdeur, graisse.»

    (2) (agriculture) Fertilité, graisse de la terre.

    (1710) IN I 249. ma tenn an druzoni eus an douar. ●(1732) GReg 468a. Druzony. Van[netois] druhonny. durionny. druny, les mêmes mots se disent de la graisse de la terre.

    (1844) LZBg 2l blezad-1 lodenn 140-141. Ur vro dizolo-é, hemb coêd hag hemb druonné erbet ; daibret-é der séhour. ●(1847) FVR 200. traou hag a denn ho magadurez hag ho c'hreskadurez euz a zruzoni ann douar. ●(1857) LVH 109. en druoni ag en doar. ●(1869) HTC 24. ar gliz euz an eñv hag an druzoni euz an douar !

    (3) Onctuosité.

    (1931) VALL 512a. Onctuosité, tr. «druzoni f.»

    (4) sens fig. Abondance.

    (1857) LVH 208. Groeit ma vou carguet m'inéan ag en druhoni béniguet ag hou cræce.

  • druzonienn
    druzonienn

    f. (cuisine) Couche de graisse (sur un mets).

    (1906-1907) EVENnot 32. (Ar Veuzid) Bean zou eun druanien (a nasal) ivez er souben, tr. «couche de graisse.»

  • Du
    Du

    m.

    (1) Novembre.

    (1899) BSEc xxxvii 149 / KRL 14. Here, Du ha Kerdu / A hanver ar miziou du, tr. «Octobre, Novembre et Décembre sont appelés les mois noirs.»

    (2) Miz Du : mois de novembre.

    (1499) Ca 73a. Du / elese mis du. g. nouembre.

    (1659) SCger 84a. Nouembre, tr. «mis du

    (1877) BSA 213. D'ar bemp a viz du.

    (3) local. Miz Du : mois de décembre.

    (1857) LVH 128. Mis du. Er 25, dé a Gannedigueah hur Salvér.

  • du .1
    du .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A.

    (1) Noir.

    (vBr) Vie St Paul Aurélien § 12, REC 5, 438 (DGVB 60a). proram ad litus detorquens, accedit ad quamdam rupem quam uicini proprio nomine dicunt amachdu, adhaerentem cuidam insulae quae et ipsa uocitatur mediona. tr. « le nain (ou le monstre) noir ».

    (1499) Ca 73a. Du. g. noir. ●(c. 1501) Lv 236/157. Guillaume deuezo basdu.

    (1659) SCger 83b. noir, tr. «du.» ●(1732) GReg 221a. Couleur noire, tr. «Liou du

    (2) Obscur, sombre.

    (1844) DMB 6. Ghet déieu ha ré splann hur buhé !, tr. « De jours sombres et de jours clairs ! » ●(1849) LLB 568. un noz .

    (3) Funeste.

    (1650) Nlou 569. An tan glaou en effaou à dezraouo, / Han douar sor hac an mor à deuoro, / Dan Ifern à bern en em cerno, / He perzet du à remuo, tr. Herve Bihan « Le feu de braise commencera aux cieux, / et il dévorera la terre desséchée et la mer ; / il s’enroulera en tas dans l’enfer, / dont il ébranlera la puissance funeste. »

    B.

    (1) Du-kel : très noir. cf. kel .1

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 11. é zeulegad dûquel. ●(1896) HIS 144. en héaul e zisko bout du-keul.

    (1907) BSPD I 40. Du-keul ha tihoél e oé. ●(1913) AVIE 333. en hiaul memb e zas de vout du-keul. ●(1921) GRSA 22. bout en doè gareu ha morhedeu ki, du kel, korv ul luhern ha lost ul léon. ●(1921) DIHU 118/228. hé mantel du kel. ●(1923) DIHU 139/196. hé fas du-kel, hemb tam buhé.

    (2) Du-pok : très noir.

    (1913) NECH 3. izel ha du-pok. ●(1928) DIHU 199/16. E za de vout du-pok.

    (3) Noz du-dall : nuit noire.

    (1879) ERNsup 150. noz du-dall e, il fait nuit noire, St-M[ayeux], Trév[érec], Lang[oat], Pleud[aniel].

    (1907) KORN [15]. Noz du-dall eo.

    (4) Noz du-peg : nuit noire.

    (1961) LLMM 86/150. o tremen dre al lanneg pa veze diwezhat anezhi ha du-peg an noz.

    C. Épith.

    (1) Naon du : faim dévorante.

    (1872) ROU 81a. Faim dévorante, tr. «naoun du

    (1910) FHAB C'hwevrer 54. Eun deiz e krogas naon du e Sezar.

    (2) Skorn-du : gel dur.

    (1870) FHB 271/73a. An erc'h, ar scorn du, ar reo a ra poan deomp.

    (1941) FHAB Meurzh/Ebrel 33. ar steriou oc'h hiboudi warlerc'h ar skorn du. ●(1955) STBJ 8. hag ar skorn du o ren a-wechou e-pad c'houec'h sizun. ●(1985) AMRZ 100. War ar skorn kaled-se, hag a ream skorn-du anezañ.

    (3) Kasoni, droug du =

    (1884) FHB 11/87b. en deus kasouni du outho.

    (1904) KANNgwital 17/132. droug du enn'han.

    (4) Mizioù du : mois de la fin de l'année.

    (1899) BSEc xxxvii 149 / KRL 14. Here, Du ha Kerdu / A hanver ar miziou du, tr. «Octobre, Novembre et Décembre sont appelés les mois noirs.»

    (5) Bara du : pain noir.

    (1876) TDE.BF 434b. Eunn tamm bara du a oa eat gant-han.

    (6) Eost-du : récolte du sarrazin.

    (1911) KANNgwital 106/72. pa vezo poent d'an eost du ! ●(1929) MKRN 17. Skourret eo ar freilhou da c'hortoz an eost du, tr. «les fléaux sont suspendus en attendant la récolte du blé noir.»

    II. Adv.

    A. [en apposition avec d'autres noms de couleur]

    (1) Rous-du =

    (c.1718) CHal.ms i. alezan-bruslé, tr. «rous-du

    (2) Brun-du =

    (1907) KANngalon Genver 302. ho liou brun-du.

    B.

    (1) Sellout du : regarder d'un œil noir.

    (1870) SBI I 206. Ma mestrès a oa eno a zelle ouz-in dû, tr. «Ma maîtresse était là, qui me regardait d'un œil noir.»

    (1965) BRUD 20/45. Aon am-boa na vefe deuet Yann da furchal ahanon e-pad an noz, rak gwall-du en-oa sellet ouzin. ●(1974) YABA 20.07. Mall eo (lenn : e) oè, rak Alban e sellè du !... ●16.11. En Aotrou e sellè du...

    (2) Adv. intens. Très.

    (1879) ERNsup 152. paour-du, très pauvre T[ré]v[érec].

    (1905) BOBL 03 juin 37/2c. Paour du eo he zud. ●(1936) TKAL II 10. Lom a grogas da gana, met da gana fall-du.

    (3) Fachañ du : se fâcher tout rouge, noircir de colère.

    (1906) GWEN 32. En dro-man, Ian An Hir a fachaz du.

    III.

    (1) Bezañ du e benn : avoir l’esprit sombre.

    (1877) EKG I 81 (L) L. Inisan. Ne ouzounn ket perak hoc'h ker seder ha kel laouen herrio, c'houi hag a ioa deac'h du ho penn ha rust evel eur bod spern. ●92. Hag an dra-ze eo a laka ken du ho penn ? ●301. Du ho fenn, glac'haret ho c'halon, ez eant a-dreuz varzu Sibiril. ●(1878) EKG II 3 (L) L. Inisan. Hon-unan oa du hor penn ha laosk an tamm ac'hanomp. ●113. Ma n'am beuz ket anezhi zoken, e vezo du va fenn en eur vont varzu Berven.

    (1910) MAKE 84 E. Crocq. Mes an abardaez-man eo du va fenn. ●(1935) ANTO 100 (T) *Paotr Juluen. Reut o diouhar outo, ar besketaerien gaez, / A gerze, du o fenn, hag int holl tremen faez.

    (2) Bezañ du e dal : être mis en difficulté, être de mauvaise humeur.

    (1874) FHB 482/95b (L) *Dom Lan. Teo he benn ha du e dal, liou an nec'hamant varnez-han, Per a ia varzu ar gear. ●(18--) SAQ I 335 (L) J. Quéré. Menec'h, soeurzet, tud devot, ral e ve du ho zal... ●(18--) SAQ II 71 (L) J. Quéré. Mouzet eo Iannik ha dud e dal.

    (3) Bezañ du e zremm : être mis en difficulté, être de mauvaise humeur. Cf. bezañ teñval e benn.

    (1902) PIGO I 209 (T) E. ar Moal. An otro a zirollaz adarre da c'hoarzin, mez an dimezel a oa deut du he zremm.

    (4) Bezañ na du na gwenn : ne pas avoir de sens précis.

    (1877) EKG II 36 (L) L. Inisan. Ne reant nemed goulen an hent da vont euz ar bourg-man da eur bourg-all, euz an eil kear d'eben, ha traou-all divar nij er c'his-se ne oant na du na guenn.

    (5) Reiñ da grediñ du e-lec'h gwenn : faire croire qq chose aisément.

    (1911) FHAB Genver 2 *Fañch. Eaz eo rei da gredi d'ezo du e leac'h gwenn, pe o lakaat da welet marc'h eleac'h merienen.

    (6) Kregiñ du : ne pas y aller de main morte.

    (1857) CBF 55 (L). Kregi du a reont ann eil enn egile, tr. Troude/Milin «ils n'y vont pas de main morte.» ●83. e rankot labourat start ha kregi du, tr. Troude/Milin «il vous faudra travailler ferme et mordre à l'ouvrage.» ●(1868) FHB 160/30b. Guelet a rit e crogue du, hag a dra zur, ar Zaozon hag an Hollanded a dlie c’hoarzin melen pa velent lestrig Ian Bart. ●(1889) ISV 315 (L) G. Morvan. En eur bloavez e leverer ec'h aloubaz evelse nao lestr brezel ha c'huec'h cant deg ha triugent lestr marc'hadour. Guelet a rit e croge du, hag a dra zur, ar Zaozon hag an Hollanted a dlie c'hoarzin melen pa velent... ●(1890) MOA 265 (L). Il travaille ferme, tr. J. Moal «kregi du a ra el labour.»

    (1912) MMKE 163 (Ku) F. Kadored. Ar big, krog du ’n o skouarn. ●(1942) VALLsup 63. Empoigner, fortement, comme pour se battre, tr. F. Vallée «kregi du en

    (7) Bezañ du gant an naon : avoir très faim.

    (1925) BUAZmadeg 801 (L) Y.-M. Madec. Ne ve ket re kant tam evel hennez etrezomp, rak ni zo du gant an naoun.

    (8) Gwiskañ botoù ront ar c'hi du : voir ki.

    (9) Bezañ du e zent gant an naon : voir dent.

    (10) Krog ar c'hi du en ub. : voir ki.

    (11) Ober mourrennoù du : voir mourrenn.

    (12) Du evel an noz : voir noz.

    (13) Du evel revr ar billig : voir pillig.

    (14) Du evel en ur pod : voir pod.

    (15) Du evel pod-houarn Mari-Job : voir pod-houarn.

    (16) Du evel askell ar vran : voir bran.

    (17) Du evel pluñv ar vran : voir bran.

    (18) Du evel un tad bran : voir bran.

    (19) Du evel ar glaou : voir glaou.

    (20) Du evel ur glaouer : voir glaouer.

    (21) Du evel sac'h ur glaouaer : voir sac'h.

    (22) Du evel en ur sac'h : voir sac'h.

    (23) Du evel ar sac'h : voir sac'h.

    (24) Du evel ur morilhon : voir morilhon.

    (25) Du evel ar pec'hed : voir pec'hed.

    (26) Du evel ar mouar : voir mouar.

    (27) Du evel ur siminal : voir siminal.

    (28) Du evel huzil ar siminal : voir huzil.

    (29) Du evel foñs ar siminal : voir siminal.

    (30) Du evel ur goz : voir goz.

    (31) Du evel ur born pikez : voir pikez.

    (32) Du evel dour-derv : voir dour-derv.

    (33) Du evel peg : voir peg.

  • du .2
    du .2

    m. Couleur noire.

    (1732) GReg 221a. Couleur noire, tr. «du.» ●908b. Teindre en noir, tr. «Liva ê du

    (1902) PIGO I 115. eun ti braz livet en du.

  • du-hont
    du-hont

    adv.

    I. Là-bas.

    (1849) LLB 446. Kleu e hrer pel duhont er gurun é tarhein. ●1413. Er gevr hag en devend duhont é vegelat. ●(1877) EKG I 67. ne veles-te ket du-hont eur bodad guez ? ●(1878) EKG II 182. ha ne velit-hu ket du-hount e kreiz ar park ? ●(1889) ISV 438. setu-hi duhont.

    (1933) OALD 45/208. Ar roue hag e ambrougaden a zo chomet, du-hont en eun heolien.

    ►[au dimin.] Duhontik : là-bas, pas très loin.

    (1905) LZBg Meurzh 67. Duhontik enta é.

    ►[au dimin. plur.] Duhontigoù : là-bas, pas très loin.

    (1909) DIHU 47/266. Me zou oeit de huélet più oé duhontigeu. ●(1913) DIHU 92/217. E oé duhontigeu, ér gér, doh me gortoz.

    ►[au plur.] Duhontoù : là-bas, très loin.

    (1912) MMPM 29. Diountou var an aod e moa savet eul lochennik gant plaïnch. ●69. mont a ran da vanac'h diountou en tu all d'ar Mans. ●93. Me vel diounthou en eur ïalc'h eur guchen peziou hugent real. ●(1924) NFLO. là-bas. du-hontou (Bas-Léon), là-bas très éloigné. ●(1949) KROB 20/17. emaint duhontou.

    II. Loc. adv.

    (1) Du-hont ha du-mañ : çà et là.

    (1790) MG 9. colerein e rér duhont ha du-men : arlerh é ta en tabut. ●147. de ridêq du-hont ha du-men guet ou assortemant. ●(1790) Ismar 152. ne rant meit ridêq duhont ha dumen.

    (1831) RDU 148. Lezel hun speret de strêhuein, de monet duhont ha dumen. ●(1856) VNA 166. cet argent que vous avez dépensé çà et là mal à propos, tr. «en argand-hont e hoès dispignet dibropos duhont ha dumen

    (1912) BUEV 32. taulet ha stuhellet du-hont ha du-men. ●(1932) BRTG 69. difranjal dumen ha duhont. ●(1939) RIBA 113. Duhont ha duman, é vezè kleuet brunelleu.

    (2) Du-mañ du-hont : çà et là.

    (1876) BJM 211. labourat duma-duhont evit silvidighez an eneou. ●(1877) BSA 122. taolet du-ma, du-hont. ●(1882) BAR 43. ebat eo gantho mont du-ma du-hont da glevet ha da velet ar pez a dremen er bed. ●220. bressa ha drailla eur maread pedenou gant eur speret o redek du-ma du-hont.

    (1973) AMED 31. Mez atao man duman-dern.

    (3) Du-mañ ha du-hont : çà et là.

    (c.1718) CHal.ms i. aller ça et la, tr. «monet du man ha duhont, a coup ahont, a coup aman.»

    (1870) FHB 262/7b. eun antercant denved treud touzet ber ha skignet du ma ha du hont var ar peurvan voutin.

    (1903) MBJJ 101. Ar vein a ruilhe a zo berniet digompez du-man ha du-hont. ●(1904) BSAB 6. kaset da brezek du-man ha du-hont. ●(1917) LZBt Gouere 23. fuketal 're duman ha duhont evit klask ar re glanv.

    (4) Amañ ha du-hont : ici et là.

    (1902) TMJG 348. skeud an torgosso derw 'n ho za aman ha duhont war ar c'hleuïo. ●(1919) LZBt Du 7. c'houezan tan aman ha du-hont.

    (5) Dre zu-mañ : par chez nous.

    (1877) EKG I 89. ar Miliner ne ket bet dre zu-man pell-zo o portezat.

  • du-mañ
    du-mañ

    adv.

    I. spat.

    (1) Ici.

    (1868) KTB.ms 14 p 31. Duman a zo un otro koant en hent.

    (2) Chez moi, dans mon pays.

    (1955) VBRU 173. ur ramz treut-kagn, un diskrouger andouilh, hervez ma lavarer du-mañ.

    (3) Chez moi, à la maison.

    (1836) FLF 3. Deut dumâ varc'hoas d'ho meren. ●(1857) CBF 82. C'hoant dont da vevel braz hoc'h eus hu du-man ? tr. «Voulez-vous venir comme premier garçon chez moi ?»

    (1902) PIGO I 122. Deuz du-man, disul da noz.

    II. temp. War zu-mañ adv. (?) Environ (?).

    (c.1656) VEach 75. hac euel ma'ch / inuocquas gant deuocion an itron Santes / Anna euoé quement soulaget ha frealset / n'en deueus santet à pauoé seiz-bloaz / varzuma, na poan, nac incomodité er bet. ●(1688) DOctrinal 68. An dispensatoret eux à tensoriou hon Salver, pere eo ar Pabet, ho deues en em efforcet, evel dre un avy Santel, à pevar-c'hant bloas so, varzuma da concedy Graçou, Privilegou, hac Indulgençou bras, da nep à deü d'en em anrolly, ha d'en em acquitta heruez é gallout ebars é Breuzriez ar Chapelet, pere à discuezin var lerc'h, evit dre an aznaou deguez à ur mat quer bras-se, ma deüot muy ase d'en em impligea, ha d'en em exercy en Devotion caëzr-se.

  • du-mañ (ha) du-hont
    du-mañ (ha) du-hont

    adv. ça et là.

    (1882) BAR 220. bressa ha drailla eur maread pedenou gant eur speret o redek du-ma du-hont. ●(1896) LZBt Mae 38. o hont du-ma hag o hont duhont.

    (1903) MBJJ 101. Ar vein a ruilhe a zo berniet digompez du-man ha du-hont. ●(1907) LZBt Genver 11. o deuz zavet parroujo duma-duont.

  • du-mañ du-se
    du-mañ du-se

    adv. ça et là.

    (1915) HBPR 242. An aotrou Le Mintier, a iea du-ma, du-ze, da glask sikour evitho.

  • du-se
    du-se

    adv.

    (1) Chez vous.

    (1857) CBF 84. Du-ze e ranker starda out-hi, war a glevann, tr. «Chez vous, il faut travailler ferme, à ce qu'on dit.»

    (2) Du-mañ du-se =

    (1915) HBPR 242. An aotrou Le Mintier, a iea du-ma, du-ze, da glask sikour evitho.

  • duaat
    duaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Prendre une couleur plus noire.

    (1910) MBJL 70. Ha dre mac’h eomp war rôk, e teuont [an tier] da duaat. ●(1927) GERI.Ern 124. duaat, tr. «devenir noir.» ●(1962) EGRH I 73. duaat v., tr. « devenir plus noir. »

    (2) (météorologie) S’assombrir.

    (1849) LLBg i 33. En amzer e zûa.

    II. V. tr. d.

    (1) Noircir.

    (c.1500) Cb 73b. [duaff] g. commancer a noircir. b. dezrou duhat. ●(c.1500) Cb [teffalhat]. g. ou ennoircir. b. duhat.

    (1744) L’Arm 253b. Noircir, tr. «Dúatt

    (1927) GERI.Ern 124. duaat, tr. «rendre noir.» ●(1962) EGRH I 73. duaat v., tr. « rendre plus noir. »

    (2) sens fig. Noircir (qqn).

    (1710) IN I 281-282. Lacat unan da goueza, duaat eguile, picat un all, hegal ouz ur foll, quementse ne deo nemet ur boufonerez.

  • duac'h
    duac'h

    voir doazh

  • duad
    duad

    m.

    (1) Produit noir d'origine diverse (noir liquide, noir de suie, de fumée, de casserole, etc.).

    (1464) Cms (d’après GMB 199). Duat, g. noir, l. hoc atramentum. ●(1633) Nom 6a. Atramentum fuligineum : le noir ou l’encre des Imprimeurs : an duat, pe liou an Imprimeryenn. ●Atramentum tectorium : le noir des peintres : duat an peïnteryen.

    (1732) GReg 658b. Noir de fumée, tr. «Duad

    (1868) FHB 191/277a. eur meudad bruzun dued. ●(1870) FHB 300/309a. lakaat duad etouez va bleud.

    (1908) KMAF 49. eun tammig duad pillig. ●(1927) GERI.Ern 124. duad m., tr. «noir de fumée.» ●(1957) PLBR 103. duod, duad, tr. «noir de casserole, Plozévet.»

    (2) (pathologie végétale) Charbon du blé.

    (1732) GReg 152a. Charbon dans le blé, tr. «Duot

    (1857) CBF 106. duad, tr. «Carie.» ●(1867) FHB 112/61a. collet hor guiniz gant an duad. ●(1890) MOA 156b. Carie des céréales, tr. «duad, m.»

    (1913) BOBL 21 janvier 421/3a. miret eus an duet. ●(1927) GERI.Ern 124. duod col., tr. «blé charbonné.»

    (3) Endroit noirci, noircissure.

    (1872) ROU 93a. Noircissure, tr. «Duad

    (1905) IVLD 304. e oa persdu begou he dreid. Klask a reaz goalc'hi an duad.

    (4) Teinture noire.

    (1927) GERI.Ern 124. duad m., tr. «teinture noire.»

    (5) Toile brûlée servant d'amadou.

    (1927) GERI.Ern 124. duad m., tr. «toile brûlée qu'on met dans un cornet, pour allumer la pipe au moyen d'un briquet.»

  • duad
    duad

    s. Gwerzhañ duad da ub. : tromper qqn.

    (1924) NFLO. tromper, tr. Loeiz ar Floc'h «gwerza duad da...»

  • duadenn
    duadenn

    f. –où

    (1) Bleu, meurtrissure.

    (1936) BREI 455/2a. An duadennou, ar blonsadennou a dec'h evel koumoul.

    (2) Nuage noir.

    (1931) VALL 496a. Nimbus, tr. « duadenn C f. » ●(1974) TDBP III 205. Sell an duadenn a zo du-hont da-gaoud Lokireg, tr. « regarde le noircissement qui est là-bas vers Locquirec (de gros nuages noirs) » ●(1982) PBLS 80. (Sant-Servez-Kallag) duadenn, tr. «nuage de pluie.»

    (3) Dizoloiñ an duadenn : découvrir le pot aux roses.

    (1931) VALL 579a. découvrir le pot aux roses, tr. « dizoloï an duadenn. »

     

  • duadur
    duadur

    m. –ioù

    (1) Noircissure.

    (17--) VO 75. sèl sclærroh é hùélamb én ur miloër en duadur e vai ar hur face.

    (1838) OVD 52. en tacheu hag en duadur e vé ar hur face. ●(1856) GRD 71. Hà gortoz e hrér bet en trenoz eit lemel en duadur e huélér ar er face ?

    (1931) VALL 497a. Noircissure, tr. «duadur m.»

    (2) Noirceur.

    (1744) L'Arm 253b. Noirceur, tr. «Dùadurr.. reu. m.»

    (3) Noir de fumée.

    (1934) BRUS 243. Du noir de fumée, tr. «duadur

    (4) sens fig. Calomnie.

    (1927) GERI.Ern 124. duadur m., tr. «calomnie.» ●(1931) VALL 92a. Calomnie, tr. «duadur m.»

  • duaj
    duaj

    m. –où Noircissure.

    (1744) L'Arm 253b. Noircissure, tr. «Dùage.. geu. m.»

  • dual
    dual

    s. Duel.

    (1854) GBI II 104. Da c'hoari 'r c'hleve en dual, tr. «Afin de jouer de l'épée, en duel !»

  • duan
    duan

    m.

    I (pathologie végétale)

    (1) Charbon du blé.

    (1857) CBF 106. Duan, tr. «Carie.» ●(1876) TDE.BF 176b. Duan, duen, duod, s. m., tr. «Carie ou charbon, maladie des blés.» ●(1879) BMN 153. e lec'h ma zo greun reud ha coant ez eus ivez duan ha lostennachou.

    (1906) BOBL 15 décembre 116/3a. Mad eo da brezervi an edou deuz an duïen hag ar c'hontam. ●(1908) BOBL 03 octobre 197/1e. duien an ed a ra kalz a gollou d'al labour-douar. (…) An duien a zo henvel deuz glaou.

    (1927) GERI.Ern 124. duan col. blé charbonné, sg. duanenn f. pl. ou. ●(1931) VALL 69b. Blé charbonné, tr. «duan m.» ●111b. charbon du blé, tr. «duan col. sg. duanenn f. pl. ou.»

    (2) par ext. Blé charbonné.

    (1752) PEll 379. Grullu, en Basse Cornwaille, est du bled noirci intérieurement, que l'on dit en françois Bled foudré, comme frappé & brûlé par la foudre. Ce bled gâté se nomme en Léon duan, de du, noir.

    II. (pathologie des animaux, des hommes) Charbon.

    (1926) FHAB Meurzh 94. klenved ar moc'h pe ar gourc'he (...) An dua, a lavar darn all.

    III. Suie du dessous de la crêpière.

    (1879) ERNsup 152. duon, duon-mîn, sorte de cirage qu'on tire de la suie de la poêle à faire les crêpes, Trév[érec] et St-Clet.

  • duañ / duiñ
    duañ / duiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Noircir.

    (1499) Ca 73a. Duaff. g. noirdir. ●(c.1500) Cb 73b. ga. ennoircir / ou desnoircir. b. duaff pe dizuaff.

    (1659) SCger 83b. noircir, tr. «dua.» ●145b. dua, tr. «noircir.» ●(1732) GReg 152b. Charbonner, noircir avec du charbon, tr. «Dua gand glaoü.» ●(1744) L'Arm 253b. Noircir, tr. «Dùein

    (1838) OVD 171. rac ma tûant er réputation. ●174. ind e zû er réputation. ●(1846) DGG 462. dont a ra ar goal deaud a ben da zua o brud-vâd. ●(1856) GRD 136. En hoarieu dorn étré pautrèd ha merhèd e zou èl scodeu tan péré e losq a p'en dint allumet, e zû hag e gouci a pe n'en dès chet a dan én-hai.

    (1909) BROU 231. (Eusa) Noircir, tr. «Dúa.» ●(1911) BUAZperrot 780. al labour a skuiz an izili, a dorr ar c'horf hag a zu an daouarn.

    (2) Duañ paper : écrire.

    (1906) BOBL 09 juin 90/1b. Kaër zo bet dua paper.

    B. sens fig.

    (1) Calomnier.

    (1732) GReg 131a. Calomnier, tr. «dua ur re-bennac.» ●281a. Detracter, noircir, perdre l'honneur de quelqu'un par ses medisances, tr. «Dua ur re. Van[netois] dueiñ. voyez calomnier, diffamer.» ●(1790) Ismar 138. En ivius e daul é velim ar guément hanni (…). Ean e assai ou duein.

    (1860) BAL 212. ar plac'h disprized a dued gant an teodou fall.

    (1920) AMJV 48. tud aviuz hag a zuas ar Vam Jahouvey. ●(1922) KAAG 41. nemet o tua hag o tispenn ho nesa. ●(1925) BUAZmadeg 288. e klaskaz he zua, en eur damall anezan e gaou.

    (2) Duiñ anezhi : vivre pauvrement.

    (1924) ARVG Here 228. n’houlle ket chom gant e gerent dimeet ; d’ober petra ? da dui ’nei ?... ●(1977) TBP II 145. Ma’m-bije gouezet, e oan chomet er-mêz euz ar vro, ne oan ket deut amañ da zua anezi, tr. « si j’avais su, je serais resté hors du pays (à l’étranger), je ne serais pas venu ici la noircir (vivre dans la misère, végéter) ».

    II. V. intr.

    (1) (agriculture) Noircir.

    (1849) LLB 495. Ne huélou ket é foen é tûein ér parkeu.

    (2) (météorologie) S’assombrir.

    (1958) BLBR 108/5. Dua ’ra an amzer hag an avel zo en traoñ.

    III.

    (1) Duiñ/duañ gant an naon : dépérir de faim.

    (1767) ISpour 389. quiviniein, duein guet en nanne. ●(1790) MG 54 (G) I. Marion. ean e lausquai Lazar de zuein guet nan é toull é zor. ●(17--) TE 399. duein e rai guet en nan.

    (1857) GUG 55. Gronnet a billoteu, é tûein guet en nan. ●(1860) BAL 75. Ac e rancfe un den dua gant an naoun. ●(1869) HTC 148 (L) Gabriel Morvan. Carget en deuz a vadou ar re a ioa o tua gant an naoun, hag ar re o devoa danvez eleiz en deuz lakeat var ar zeac'h. ●(1894) BUZmornik 456. ar re a ioa o tua gant ann naoun.

    (1909) BROU 231. (Eusa) Dua gant an naoun. ●(1915) MMDE 168-169 (L) Y.-V. Madec. Karget en deus a vadou ar re a ioa o tua gant an naon, hag ar re o doa kals a zanvez en deus lakeat var an noaz. ●(1915) KANNlandunvez 42/319. rak anez ne vo ket a vara er bloaz a zeu hag e ranko kalz tud dua gant an naoun. ●(1925) BUAZmadeg 419 (L) Y.-M. Madec. Karget en deuz a vadou ar re a oa o tua gant an naoun.

    (2) Duiñ gant ar vizer : vivre extrêmement pauvre.

    (1962) BRUD 16/7 (T) E. ar Barzhig. Me a zo c'hoarvezet memez tra ganin pa oan yaouank hag abaoe emaoñ o tui gand ar vizer e-mesk diaoulou dichadennet. ●(1970) BHAF 103 (T) E. ar Barzhig. Ha peb hini a soñje dezañ e oa e gamarad hoaz o tui gand ar vizer en e «stalag».

  • duanenn .1
    duanenn .1

    f. –ed (ornithologie) Foulque macroule, judelle Fulica altra.

    (1732) GReg 550a. Judelle, sorte de canard sauvage, tr. «Duanenn. p. duanenned

    (1876) TDE.BF 176b. Duanenn, s. f., tr. «Bernache, judelle, oiseau de mer.»

    (1927) GERI.Ern 124. duanenn f. pl. ed, tr. «judelle, oiseau aquatique.»

  • duanenn .2
    duanenn .2

    f. –où, duan (pathologie végétale) Charbon du blé.

    (1931) VALL 111b. charbon du blé, tr. «duan col. sg. duanenn f. pl. ou.» ●(1927) GERI.Ern 124. duan col. blé charbonné, sg. duanenn f. pl. ou.

  • duaniñ
    duaniñ

    v. intr. (pathologie végétale) Avoir le charbon.

    (1876) TDE.BF 176b. Duani, v. n., tr. «Se carier ou avoir de la carie ou charbon, parlant des blés.»

  • Duaod
    Duaod

    n. de l. Duault.

    (1) Duaod.

    (1732) GReg 692a. Parcq Duaut.

    (1867) BBZ III 283. E klevjont kleier Duhot o son ann ofern bred. ●(18--) SON II 146. Sellet a dreou, sellet arôc, / Me eo zur groeg person Duault.

    (1905) BOBL 28 janvier 19/3a. Barz en parroz Duot. ●(1911) BZIZ 225. en parrez Duot. ●(1912) BUAZpermoal 357. gwechall «trev» ouz Duod. ●(1935) BREI 401/2c. re Duod a zo glazarded peurvuian.

    (2002) TEBOT 142a. Nag un nebeud deus a Lokarn / Na Pistien ha Duaod. ●(2005) TAGW 401. Ba Duod, koulskoude n'eo ket kêr-ganton, vije skol-nos gant ar seuresed.

    (2) Duaod-Kelenn (ancienne appellation).

    (1656) VEach 90. an Itron á Locrist, à Parres Duaut Quelen, en Escopti Querné.

    (3) Devise de maison noble.

    (1667) ARmorial 241. Quelen alias audit lieu en Duault Evesché de Cornoüaille C. à present fonduë en la Baronnie du Vieux-Chastel à Loguenel, Guernisac en Taulé Evesché de Leon, le Rest en Ploüezoch, Kerelleau en Kermaria-Sular, Pontplantcoët en Poügaznou, Kermouster en Langoat & plusieurs autres en Treguier, aliàs idem, à present au Dresnay, Chateaufur, Saint Bihy, Kerchoz, Plessix Guerjan & autres, burellé d’argent & de gueulle de dix pieces & pour deuise antique, en peb amser quelen, c'est-à-dire, en toute saison il fait bon prendre conseil.

    (4) Kazeg park Duaod : grande femme (en terme d’injure).

    (1732) GReg 692a. Le parc de Duaut, où est à present la Paroisse de Duaut en Quimper, étoit le parc du Haras du Duc de Bretagne. Parcq Duaut. (d'où l'on appelle par injure, une grande femme, qasecg parcq Duaut; id ẽ, jument du parc de Duaut.

    (5) [Noms de famille]

    (1970) NFBT 65 N° 490. Duault. ●N° 492. Duhot. ●. Duot.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...