Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 189 : de droukkomz-1 (9401) à droukskolian (9450) :
  • droukkomz .1
    droukkomz .1

    f. –où

    (1) Médisance.

    (1911) SKRS II 128. Ar roue Sant Loïz a ziskoueze ive hen doa kaz ouz an drouk komz.

    (2) (Une) médisance.

    (1862) JKS 252. komziou ha drouk-komziou ar re all ? ●(1868) KMM 65. evit ma tiouallo ac'hanoc'h diouz an droug-sonjou, an droug-komzou.

    (1906) KPSA 12. kemend (...) a zrouk-komzou da c'houzanv.

  • droukkomz .2
    droukkomz .2

    v.

    I. V. intr. Mal parler.

    (c.1500) Cb 100a. [gragaillat] Jtem cest iangler / bourder / ou ordement parler. b. drouc comps / pe goapat.

    (1659) SCger 145b. drouc comps, tr. «mal parler.»

    II. V. tr.

    (1) V. tr. i. Droukkomz a, eus, diouzh, enep : médire de.

    (1499) Ca 72b. Droucomps. g. mesdire. latine obloquor obloqueris deponentis generis. ●(1612) Cnf 50b. drouc comps eues an nessaff.

    (1659) SCger 145b. drouc comps, tr. «mal parler.» ●(1710) IN I 195. da zroug-coms en hon enep. ●(1732) GReg 280b-281a. Detracter, medire de quelqu'un, tr. «drouc-comps vès a ur re.» ●(1741) RO 1360. Hep enor na respect da drouc coms à hanon.

    (1848) SBI I 248. Me o clewet eur gwall-deod o drouc-comz ac'hanon, tr. «Moi d'entendre une mauvaise langue mal parler de ma condition.»

    (1907) AVKA 157. ha droug komz diouzin. ●(1910) MAKE 32. Mar deo fall d'eun den drouk-komz eus e nesa.

    (2) V. tr. d. Détracter, dénigrer.

    (1612) Cnf 65b. Aoun da bezaff drouc compset ha drouc prezequet gant an drouc teautou.

  • droukkomzer
    droukkomzer

    m. –ion

    (1) Détracteur.

    (c.1500) Cb 73a. [drouc] g. maldisent. b. drouc comser. ●(1576) Gk I 260. Gaudisseryen, drouc comseryen, flateryen, gaouyeryen, ha pariureryen.

    (1732) GReg 281a. Detracteur, medisant, tr. «drouc-compser. p. drouc-compseryen

    (1914) DFBP 87a. denigrant, tr. «Droukomzer

    (2) Bègue.

    (c.1500) Cb 21a. [balbouzer] g. besgue. b. drouc comser.

  • droukkontant
    droukkontant

    adj. Mécontent.

    (1659) SCger 30b. mal contant, tr. «drouc contant.» ●75b. mal content, tr. «drouc content.» ●79a. il est mal content, tr. «drouc content eo.» ●(1732) GReg 203a. Je ne suis pas content, tr. «droucq-countant oun.» ●(1744) L'Arm 227b. Malsatisfait, tr. «Drouc-coutantt

    (1835) AMV 109. drouc-contant an eil eus eguile. ●(1869) SAG 63. hag e zint droug-kontant bras. ●(1877) BSA 36. Ar re-man en em ziscuezas drouc-countant. ●296. Persoun Pluneret ne gollas ket adarre an dro da ziscuez da Nicolazic pegen drouc-countant oa.

    (1906) KANngalon Eost 179. Ar Verc'hez Santel ne oue ket drouk kountant euz eun hevelep peden. ●(1913) FHAB Meurzh 70. Eun den a zeu neuze da gempenn an ti-ze evit laza ar mikrobed a vefe ebarz. Kalz tud a vez drouk kontant o welet ar c'hempenner-ze o tont d'o c'hear. ●(1915) HBPR 126. An oll a veule ar seurezet hag a ziskueze beza drouk-kountant.

  • droukkontantiñ
    droukkontantiñ

    v. tr. d. Mécontenter.

    (1659) SCger 79a. mescontenter, tr. «drouc contenti

    (1866) HSH 102. ar pez a zrouc-contante cals ar pharisianet.

  • droukkustum
    droukkustum

    m. Mauvaise coutume.

    (1612) Cnf 30b. dré disprisancc, pé dré drouc custum.

  • drouklagadet
    drouklagadet

    adj. Bezañ drouklagadet : être soumis à l'influence du mauvais œil.

    (1884) MELu III 374. Dans presque toute la Cornouaille, il est d'usage de mettre un morceau de pain dans les manches de l'enfant que l'on va faire baptiser, afin de le soustraire à l'influence du mauvais œil (evit ampech na ve drouklagadet).

  • drouklamm
    drouklamm

    m. –où

    (1) Infortune.

    (1575) M 1610. Pez molest, pez yestlam, pez drouc lam bet amen tr. «Quelle torture, quelle angoisse, quel désastre jusqu'à l'écrasement.»

    (1857) HTB 28. an taoliou amzer, ha kant drouk-lamm-all a lemm diganimp bemdez madou. ●(1872) ROU 72a. Accident, tr. «Droug-lam

    (1927) GERI.Ern 122. drou(k-)lamm m., tr. «malheur, infortune.»

    (2) Faute.

    (1580) G 512. Nac an merch nac an mam a drouc lam ne blamat, tr. «Ni la mère, ni la fille ne furent blâmés de leurs fautes.»

  • drouklaouen
    drouklaouen

    adj. Mécontent.

    (1908) KZVr 5 kerzu. Ar vamm, drouklaouen, he gourdrouz. (d'après ARVR 138/4a). ●(1927) GERI.Ern 123. drouk(-)laouen, tr. «mécontent.»

  • drouklavarer
    drouklavarer

    m. –ion Médisant.

    (c.1500) Cb 74a. [echarnaff] g. echarnifleur / ou mesdisant daultruy. b. drouc lauarer e hentez.

    (1931) VALL 457b. Médisant, tr. «drouklavarer

  • drouklavaret
    drouklavaret

    voir drouklavarout

  • drouklavarout / drouklavaret
    drouklavarout / drouklavaret

    v.

    (1) V. tr. i. Drouklavarout a ub. : médire de qqn.

    (1621) Mc 21. Drouc lauaret em eux à tut.

    (1576) H 14. rac a pep comps drouc lauaret / ez rentomp cont en fin an bet, tr. « for of every word ill-spoken we shall render count at the end of the world. »

    (1927) GERI.Ern 123. drouklavaret, tr. « médire. » ●(1931) VALL 457b. Médire, tr. « drouklavaret. »

    (2) Mal dire.

    (1927) GERI.Ern 123. drouk-lavaret, tr. « mal-dire. »

  • drouklazh
    drouklazh

    m. Assassinat.

    (1927) GERI.Ern 123. drouklaz m., tr. «assassinat.»

  • drouklazhañ
    drouklazhañ

    v. tr. d. Assassiner.

    (1927) GERI.Ern 123. drouklaza, tr. «assassiner.»

  • drouklazher
    drouklazher

    m. –ion Assassin.

    (1927) GERI.Ern 123. drouklazer, tr. «assassin.»

  • droukliv .1
    droukliv .1

    adj. Blême, pâle.

    (1924) LZMR 9. Franseza a oa drougliv. ●34. Droukliv e oa e zremm. ●(1931) VALL 188b. Décoloré, tr. «droukliou

  • droukliv .2
    droukliv .2

    m. Lividité.

    (1732) GReg 98b. Blêmissement, pâleur naturelle, tr. «Drouq-lyov

    (1907) BOBL 14 décembre 168/2c. ha war e fas a welet eun drougliou marvel.

  • drouklivadur
    drouklivadur

    m. Lividité.

    (1774) AC 24. an drouc-livadur ep quen eus ar c'hrohen, tr. «la simple lividité de la peau.»

  • drouklivañ
    drouklivañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Rendre pâle.

    (1877) BSA 222. Ar maro, eleac'h beza drouc-livet he bisaj, en deuz er c'hountrol her c'haereat.

    (2) Donner une mauvaise coloration.

    (1931) VALL 188b. donner une mauv. coloration, tr. «droukliva

    (3) sens fig. Noircir, dénigrer.

    (1907) FHAB Genver/C'hwevrer 14. da zroukliva, da damall e gaou hon oll oberou.

    II. V. intr. Pâlir.

    (1931) VALL 568a. se plomber, se décolorer, tr. «drou(k)liva

  • drouklivet
    drouklivet

    adj.

    (1) Blême, pâle.

    (1710) IN I 25. pere so drouc livet ha cousgoude ne dint quet clàn. ●(1774) AC 77. bronduet, pe drouclivet, tr. «échymosés ou livides.» ●(17--) BMa 1640. Chetuan a se quen drouc livet, tr. «Le voilà si blême.»

    (1838-1866) PRO.tj 139. an Anko drouclivet / (…) / A neus scoët anezan gant e falc'h dihegar. ●(1854) MMM 348. Penitantet santel, pere a velan droug-livet ha difiguret, perac ober qer rust pinigen ! ●(1864) SMM 192. va divoc'h drouglivet. ●(1878) EKG II 94. droug-livetoc'h c'hoaz eged aziagent. ●159. dont a reaz da veza drouk-livet.

    (1907) FHAB Mae 96. An darn-vuia zo drouk-livet. ●(1925) FHAB Mae 175. ken têr e lagad ha ma oa drouk-livet e c'henou. ●(1927) GERI.Ern 123. drou(k)livet, tr. «décoloré, blême, pâle.» ●(1928) LEAN 120. he dremm, drouklivet ha distrounket araok, a zeuas da veza laouen.

    (2) Mal peint.

    (1927) GERI.Ern 123. drouk-livet, tr. «mal peint.»

  • drouklouzaouenn
    drouklouzaouenn

    f. drouklouzoù, drouklouzeier (botanique) Mauvaise herbe.

    (1633) Nom 76a-b. Herba voluntaria, cui sativa opponitur : herbe qui croist de par soy sans estre semée, ou plantée : drouc-lasaou (lire : lousaou), lousaouen á seu ep bezaff hadet na plantet.

    (1732) GReg 491a. Mauvaises herbes que l'on sarcle, tr. «droucq-louzaouenn. p. droucq-lousou.» ●(1792) BD 5206. an hincho a Sion vo carguet adrouc louso, tr. «Les routes de Sion seront pleines de mauvaise herbes.» ●(17--) CBet 1847. Ret eo d'imp hadan drouc-lousou, tr. «Il nous faut semer de mauvaises herbes.»

    (1857) CBF 91. Red e vezo d'id diframma ann drouk-louzou kenta ma helli, tr. «Il te faudra arracher les mauvaises herbes le plus tôt possible.» ●(1869) FHB 224/117b. disgrizienna an droug-louzou. ●(18--) GBI II 24. Kreski 'ree 'vel ann drouk-louzou / 'Ve o tioan er jardinou, tr. «Il croissait comme les mauvaise herbes / Qui viennent dans les jardins.»

    (1901) GKLA 18. Ar park (…) / Zo leun a drouk-louzeier. ●(1908) PIGO II 162-163. enep d'an drez, d'ar speren, d'al loened, d'an drouk-louzou. ●(1936) BREI 456/1a. Pa gomzomp eus strogach da laza an drouk-louzou, gweg, piz-logod, hag all. ●(1962) EGRH I 72. drouklouzoù m., tr. « mauvaise herbe. »

  • drouknerzh
    drouknerzh

    m. Force inique.

    (1962) BAHE 30/3. hag a ro an tu d'an drouknerzh, d'ar mestaolioù da zirollañ.

  • droukneuz
    droukneuz

    f. Mine défaite.

    (1852) MML 186. En dez voarlerc'h he dad, o oelet he dristidiges, hag he droug neu, a glasq gouzout petra ec'h oarvee de-han. ●(1855) TOB 7. Elle a mauvaise grâce, tr. «Drouk-neuz zo ganti.»

  • droukpedenn
    droukpedenn

    f. –où

    (1) Imprécation.

    (1659) SCger 75b. malediction, tr. «drouc pedenn.» ●(1659) SCger 77b. maudire, tr. «pidi drouc pedennou, gant.» ●145b. drouc pedennou, tr. «malediction.» ●(c.1718) CHal.ms ii. malediction, tr. « Idem, maloeh, drouc peden goal beden.» ●(1732) GReg 519b. Imprécation, souhait qu'on fait contre quelqu'un, afin qu'il lui arrive quelque mal, tr. «Droucpedenn. p. droucqedennou

    (1846) DGG 140. ober imprecationou pe zroug-pedennou.

    (1927) GERI.Ern 123. drouk(-)pedenn f., tr. «imprécation.» ●(1936) PRBD 116. Dont a ra eus ar ginou leodouejou, komzou lous, drouk-pedennou, malloziou, geier... hag all...

    (2) Reiñ un droukpedenn da ub. : proférer une imprécation contre qqn.

    (1868) SBI I 236. M'ho pije roët d'in-me eun drouc-pedenn bennac, tr. «Si vous m'aviez souhaité quelque mal.»

  • droukpeder
    droukpeder

    m. –ion Imprécateur.

    (1927) GERI.Ern 123. droukpeder, tr. «celui qui en fait [des imprécations].»

  • droukpediñ
    droukpediñ

    v.

    I. V. intr. Blasphèmer.

    (1659) SCger 145b. drouc pidi, tr. «mal maudir.»

    (1866) HSH 60. da zroucpedi en ho enep. ●(1868) FHB 204/378a. lenn levriou braz, ha ne zescont enho nemet drouk-pidi.

    II. V. tr. d. Injurier.

    (1862) JKS.lam 382. Bez' e viot euruz pa viot drouk-pedet, pa viot gwall-gaset, pa viot drouk-prezeget e gaou.

    III. V. tr. i.

    (1) Droukpediñ gant ub. : injurier qqn, proférer des imprécations contre qqn.

    (1659) SCger 77b. maudire, tr. «drouc pidi gant

    (1868) SBI I 234. Na drouc-pedan ket gant-hen, tr. «Je ne lui souhaite pas de mal.»

    (1907) BSPD I 238. distaul e hré d'er ré e zroug pedé get hon. ●250. chetu hi de zroug pedein get hon. ●(1927) GERI.Ern 123. drouk(-)pedi, tr. «faire des imprécations (gant contre).»

    (2) Droukpediñ war ub. : maudire qqn.

    (1906-1907) EVENnot 5. (Pleuvian) Drouk pidi awalc'h a rer war ar veleien aboue m'o deuz serret an iliz, tr. «Jurer, maudire.»

  • droukplac'h
    droukplac'h

    f. Femme peu avenante.

    (1979) BRUDn 28/19. rag ne oa ket eun droug-plah anezi, pell-ahano !

  • droukplas
    droukplas

    m. Mauvais côté.

    (1792) BD 114. pe eff yal en drouc plas, tr. «ou bien il ira dans la mauvaise place (du mauvais côté).»

  • droukpleg
    droukpleg

    m. –où Mauvais penchant.

    (1924) SKET II 97. ar c'hlenvedou, ar gwall-siou, an drouk-plegiou.

  • droukplijout
    droukplijout

    v. tr. i. Droukplijout da : déplaire à.

    (1958) BAHE 17/9. Moarvat ne zroukplijo ket da lennerion VARR-HEOL klevout ur ger bennak diwar-benn ar PAB MEUR NEVEZ TREMENET (bennozh war e anv) Pius XII hag ar Pab nevez-savet war dron Sant Per, YANN XIII (lire : XXIII).

  • droukpreder
    droukpreder

    m. –ioù Mauvaise intention.

    (1576) H 43. A eneb drouc prydiriou leueret. ●55. A enep drouc pridiryou. ●(1650) Nlou 305. carguet à drouc preder, tr. «empli de mauvais dessein.»

  • droukprezeg .1
    droukprezeg .1

    m. –où

    (1) Détraction, médisance.

    (1889) ISV 402. Hag an droug prezeg a iea en dro.

    (1905) BOBL 12 août 47/2d. ar gazeten-ze n'eo great nemed a faozenteou, a insultadek, a zroug-prezeg. ●(1911) SKRS II 128. Sant Aogustin n'oa ket evit gouzanv an drouk prezek. ●(1912) MMPM 120. Ar goaperez, an drouk-prezek.

    (1824) BAM 142. An drouc-prezeg a so ur viç noazus.

    (2) (Une) détraction, médisance.

    (1732) GReg 281a. Détraction, médisance, tr. «Drouc-prezeg. p. drouc-prezegou

    (1824) BAM 293. ar songesonou vil, an drouc-presegou, ar c'holerou. ●314. ho trouc-presegou, ho pec'hejou vil.

  • droukprezeg .2
    droukprezeg .2

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) (en plt de qqn) Détracter.

    (1612) Cnf 65b. Aoun da bezaff drouc compset ha drouc prezequet gant an drouc teautou.

    (1710) IN I 165. un all a ve contant mat da veza droug-brezeguet hac er souffre gant ur batiantet vras, nemet na ve credet da nep en droug-prezeque. ●(1732) GReg 280b. Detracter, medire de quelqu'un, tr. «Drouc-prezecq ur re.»

    (1824) BAM 144. an hini a zrouc prezeguit. ●(1836) FLF 4. Ouspen, me voar, bloas so, oc'h euz / Va droug-preseguet. ●(1862) JKS 191. o trouk-prezek va burzudou. ●(1862) JKS avec des paragraphes supplémentaires traduits du texte de La Mennais). ">JKS.lam 382. Bez' e viot euruz pa viot drouk-pedet, pa viot gwall-gaset, pa viot drouk-prezeget e gaou.

    (1905) HFBI 270. ep drougpréség famil al ébét. ●(1907) KANngalon Eost 463. ar re a zo boaz da zroukprezeg ho nesa. ●(1911) BUAZperrot 403. o troug-prezeg o nesa. ●852. Pa zrougprezeger an nesa.

    (2) (en plt de qqc.) Médire de.

    (1911) BUAZperrot 228. a en em lakeas da zroug-prezeg lezennou ha kemennadureziou sant Kolomban.

    ►absol.

    (1854) MMM 323. an hini a zrouc-presec. ●(1866) FHB 96/349a. «ne zroukprezegi ket,» mar laerom ha mar droukprezegom, e yeom a eneb an difen.

    II. V. tr. i. Droukprezeg eus, diwar-benn : médire de.

    (1862) JKS 279. ar re a zrouk-prezek euz ar re all. ●(1889) ISV 158. Hema ne eane da zroukprezeg euz al lezen gristen.

    (1902) PIGO I 88. klevet ar mear pe ar person o trouk-prezeg euz e jistr. ●(1936) PRBD 84. unan hag o peus drouk-prezeget diwar e benn.

  • droukprezegenn
    droukprezegenn

    f. –où (Une) détraction, médisance.

    (1912) MMPM 123. evit mac'h en em virimp eviziken diouz peb drouk prezegen.

  • droukprezeger
    droukprezeger

    m. –ion Détracteur.

    (1710) IN I 303. o coms eus an droug-prezeguerien. ●(1732) GReg 281a. Detracteur, medisant, tr. «Drouc-prezeguer. p. drouc-prezeguéryen

    (1824) BAM 8. evel eun drouc-presegueur. ●305. un dizevot, un drouc-preseguer. ●(1862) JKS 88. komziou flemmuz ann drouk-prezegerien.

    (1911) SKRS II 128. Mar teues aman, drouk preger.

  • droukprezegerezh
    droukprezegerezh

    m. Action de détracter, de médire.

    (1727) HB 13. da ol drouc-prezeguerez.

    (1854) MMM 126. Goaperes, caqeteres, droug-preseguêres. ●(1889) ISV 2. hag e koezer peurliesa en drouk-prezegerez. ●(18--) SAQ I 124. ho gwall-skouer, ho drouk-prezegerez.

  • droukprezegus
    droukprezegus

    adj. Qui est enclin à détracter, à médire.

    (1732) GReg 281a. Qui est sujet à detracter, tr. «Droucq-prezegus

  • droukrañs
    droukrañs

    f. –où cf. droukc'hras

    (1) Mésintelligence.

    (1710) IN I 33. an oll gollou hac an oll droulans a ouffe erruout guenèn. ●(1732) GReg 279a. Desunion, discorde, mesintelligence, tr. «droucqrançz. droulançz.» ●Ils vivent en desunion, tr. «E droucqrançz ez vevont.» ●Desunir, mettre en dissension, tr. «lacqât an droucqrançz eñtre tud.» ●(17--) ST 152. Hag a laka droulanz e mesk an dud wella.

    (1862) JKS.lam 118. ann drouk-rans avad, ann dizunvaniez hag ar brezel ne d-int dilammet war ann douar nemet dre ann direiz ha dre ar pec'hed. ●(1883) SAQ I 32. da vouga an dizurz hag an droullans. ●(1894) BUZmornik 142. miret oc'h trouz pe oc'h droulans.

    (1909) FHAB Mae 131. eb na zavfe an distera droulans etrezho. ●(1927) GERI.Ern 122. drouk-c'hras, drouk(-)rañs, droulañs, tr. «malgrâce, mésintelligence, discorde.»

    (2) Rancune.

    (1710) IN I 93. an doujans rac droulanç Doue.

    (1846) BAZ 170. An droulans hag ar maleuriou pere a heul ordinal ar brezel. ●(1847) MDM 381. Nag a ienien, nag a fachiri, nag a zroulansou. ●(1868) FHB 192/281b. Eno e caver ar c'hasoniou, an droulansou, ar grisderi a galon. ●(1872) ROU 91a. Malice, tr. «Drouglas.» ●96b. Pour prévenir, empêcher l'inimitié, tr. «da drei an droulas

    (3) Kas e zroukrañsoù dirak : porter ses griefs devant.

    (1923) FHAB C'hwevrer 55. Roi a reant o ger e kasjent o droulansou dirak tri ezel eus ar vreuriez, d'ar re-man da varn hervez o c'houstians, evit netra, na petra 'ta, ha kuit dre eno a brosezou rivinus.

    (4) Tennañ droukrañs ub. war e benn : se faire des ennemis.

    (1732) GReg 347b. Se faire des ennemis, tr. «Tenna droucraçz ar re all var e gueyn, ou var e benn

    (1869) SAG 139. ar Philistinet a ioa kassaüz braz da Zoue, hag o devoa tennet he zrouglans var ho fenn. ●(1894) BUZmornik 49. ar vad a rea ar Zant d'ar relijion (…) a dennaz varnhan droulans ha kasouni ann dud fall ha difeiz.

    (1904) ARPA 168. Rag ma lavare he labeza, e tenne varnhan droulans ar Romened, mistri ar vro.

    (5) Disgrace.

    (1792) BD 2681-2682. goel veomp biruiquen evout eno crasso / euit en o trougras, tr. «nous serons bien mieux dorénavant en étant dans vos grâces / plutôt que dans votre disgrâce.»

    (6) Gouzout droukrañs da ub. : savoir mauvais gré à qqn.

    (1710) IN I 326. droulanç a ouzomp da un den pa na fell quet dezàn hon accomodi eus e dra.

  • droukrañsiñ
    droukrañsiñ

    v. pron. réfl. En em zroukrañsiñ : se venger.

    (1935) CDFi 28 decembre. evid en em zrouransi, lakaat distruja mevelien Koatalem.

  • droukrañsus
    droukrañsus

    adj. Qui occasionne la rancune.

    (1872) ROU 76b. Qui l'occasionne [la brouillerie], tr. «droulassuz.» ●93a. Cela occasionne des chicanes, des inimitiés, tr. «an dra-ze a zo droulasuz

  • droukresev
    droukresev

    v. tr. d. Mal recevoir.

    (1612) Cnf 3a. Rac ma drouc receuõt an absoluen.

  • drouksaesonet
    drouksaesonet

    adj. (cuisine) Mal assaisonnée.

    (1849) SBI II 188. en mesc boed drouc-sêsonet, tr. «dans de la viande mal assaisonée.»

  • drouksant
    drouksant

    m.

    (1) Pressentiment.

    (1790) MG 348. dioustein en dud ræsonabl o cheleuèt histoërieu er semeilleu. (...) Er brud e gassér é huélér semeilleu én ul léh-benac, er gredèn en dès en darn-muyan é teli ou zud varhue aparissein dehai, ou dalh én un éspece droucsantt.

    (1907) VBFV.fb 79a. présage, tr. «drouksant, m.» ●(1927) GERI.Ern 123. drouksant m., tr. «pressentiment, instinct, présomption.»

    (2) Signe avant-coureur.

    (1861) BSJ 174. Er péh e arrihuou guet Jerusalem ne vou meit en droug-sant ag er péh e arrihuou quênt achimant ar er bed.

    (3) Kaout e zrouksant : pressentir.

    (17--) VO 49. M'em boai men droucsant ne oai quet raï goutant a nehi a hul logein. ●75. Ean en doai é zroucsant é commancén quemér en inclinationeu hac en imur ag er hanton-ze. ●87. M'em boai bet ehué men droucsantt é hoai hi oai, doh hé min nobl ha posét. ●95. hi hé doai bet hé droucsant é commancèn én éffæd gobér goab a nehi. ●121. Me honductourès, péhani en doai hé droucsant é commanc-n bourrein ér hartér-ze, e laras teign : «(…).

    (4) Kouezhañ e drouksant : être épileptique.

    (1907) PERS 378. eur bugel hag a goueze e drouk sant. ●(1920) FHAB Meurzh 258. meur a hini a vo diot, a gouezo e drouk-sant. ●(1924) BILZbubr 43-44/1023. Darbet eo bet d'an ôtrou person kouea en droug-sant.

  • drouksantiñ
    drouksantiñ

    voir drouksantout

  • drouksantout / drouksantiñ
    drouksantout / drouksantiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Pressentir.

    (1838) OVD 218. droug-santein col ha displigeadur en nessan. ●(1861) BELeu 41. Neoah é Pluneret é trougsantas é fin dehuéhan.

    (1902) LZBg Meurzh 95. Haval e véhé é trougsanté hé marù. ●(1927) GERI.Ern 123. drouksantein V[annetais], tr. «pressentir, avoir l'idée que.» ●(1962) EGRH I 72. drouksantout v., tr. « pressentir. »

    ►[devant une proposition amenée par la part. verb. «e, ne»]

    (1790) MG 129. Er honzeu-ze (...) e ras dehou droucsantein en en devezai é groaidur un dé groeit dehou èl ma rai-ean d'é dad. ●397. e ra deign droucsantein é hoh disposét d'obér hou peah guet Doué. ●(17--) VO 6. Er stad m'em mes hou c'ùeled, e ra deign droucsantein / É rehèn mad retourn arrè d'hou visitein. ●50. péhani e rai drouc-santein ne oent guet (lire : quet) raï goutant ag ou voyage.

    (2) V. pron. réfl. En em zrouksantout a : se douter de, avoir le pressentiment de.

    (1790) MG 424. hi e hum zroucsantas a hé intantion.

  • drouksaour
    drouksaour

    m. Fadeur.

    (c.1500) Cb 65b. [disaour] ga. mal saueur. b. drouc saour.

    (1732) GReg 392a. Fadeur, insipidité, tr. «drouc-saour

  • droukseblant
    droukseblant

    m. –où = (?) Méprise (?).

    (1868) SBI I 240. Na oa ket a zrouc-zeblant, tr. «Il n'y avait pas à s'y méprendre.»

  • drouksi
    drouksi

    m. –où Mauvais penchant.

    (1960) BAHE 23/5. drouksïoù ha treuzkredennoù ar bed modern.

  • droukskiant
    droukskiant

     f. (?) perte de raison, d'esprit (?).

    (1872) GAM 8. Prenit va louzou ha birviquen ne grogo ennoc'h na droug-sant, na drouk-skiant.

  • droukskoliañ
    droukskoliañ

    v. tr. d. Donner le mauvais exemple.

    (1732) GReg 384b. Donner mauvais exemple, tr. «rei droucq-scolya. pr. et

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...