Recherche 'fo...' : 531 mots trouvés
Page 2 : de foenn-tirien (51) à foet-fank (100) :- foenn-tirienfoenn-tirien
coll. (botanique) Foin de prairie.
●(1732) GReg 421b. Foin, pur, sans joncs, &c., tr. «foënn terryen.» ●917b. foënn téryen, tr. «bon foin qui vient en des lieux qui ne sont arrosez par aucun ruisseau.»
●(1866) FHB 5 Mae 66/120. Bez ez eus ive e Frans dec million daou c’hant devez arat dindan foenneier douret, pemp million ha cant devez arat dindan foen tirien, trizec million daou c’hant devez arat dindan guerniou ha lanneier. ●(1866) FHB 68/128a. Ar foen prat couls hag ar foen tirrien a so caer. ●(1876) FHB (2e série) 7/47b. Ar re a zo boaz da verza foen terrien a zalc'h anezhan betec ar mare diveza evit caout anezhan crenvoc'h priz.
●(1907) BOBL 06 juillet 145/2d. ar foen terrien a zo troc'het mez ar c'halite dioutan na dalv ket kalz a dra. ●(1927) GERI.Ern 157. foenn-terien, tr. «sainfoin.» ●(1931) VALL 310a. Foin de prairie artificielle, tr. «foenn terien.»
- foenna
- foennadfoennad
s. =
●(1906) BOBL 07 avril 81/2b. Falc'h va mam a joum lem ha ne vez ket ar c'hal var he drem keit ma pad ar foennad.
- foennadeg
- foennadur
- foennañfoennañ
voir foennat
- foennat / foennañ / foenniñ
- foennegfoenneg
f. –où, foennejiri, foenneier
I. (agriculture)
(1) Prairie.
●(1659) SCger 148b. foennec, tr. «pré.» ●(1732) GReg 746b-747a. Prairie, ou plûtôt prérie, une grande étenduë de prez, tr. «foënnéyer.» ●747a. Pré, tr. «foënnecq. foënneucq. foënnocq. pp. foënnéyer.» ●(1766) MM 420. Da her foennoc, tr. «à une prairie.»
●(1870) FHB 269/62a. Hag en deon, e ber amzer al loaguennou, an douar touarc'h a zo chenchet e foënnijiri mad. ●(1872) GAM 22. ober eur fardel e kanol ho nessa, distrei an dour divar he foennok. ●(1877) EKG I 274. pa'z eer da falc'had ar foenn d'ar foennok. ●(1889) ISV 472. eur foennec vras.
●(1920) AMJV 71. ouspenn tri c'hant aneval gorn hon eus en hor foenneier. ●(1927) GERI.Ern 157. foenneg, foennog, m., tr. «lieu où on le récolte ; lieu où on le ramasse.»
(2) Meule de foin.
●(1732) GReg 421b. Tas de foin sur l'aire, tr. «foënnecg. p. foënnejou.»
(3) Fenil.
●(1732) GReg 404a. Fenil, lieu sur l'aire où l'on met le foin, tr. «Foënnecq. p. foënnegou. foënneucq. foënnocq. pp. gou. Van[netois] foënecq. p. guëu.» ●404b. Les fenils, tr. «Ar foënnegou. ar foënnéyer.»
II. (botanique) Rouanez-ar-foenneg : reine des près.
●(1879) BLE 352. Spirée ulmaire. (S. Ulmaria. L.) Rouanez ar foennek. – Reine des près.
III.
(1) Mont eus ar foenneg d'ar menez : quitter une bonne place pour une mauvaise.
●(1878) SVE 615. Mont euz ar foennek d'ar menez, tr. L.-F. Salvet «Aller de la prairie à la montagne. (Quitter une bonne place pour une mauvaise.)»
(2) Mont eus ar menez d'ar foenneg : quitter une mauvaise place pour une meilleure.
●(1878) SVE 616. Mont euz ar menez d'ar foennek, tr. L.-F. Salvet «Descendre de la montagne à la prairie.)»
(3) Unan er park, egile er foenneg : voir park.
(4) Sachañ dour d'e foenneg : voir dour.
- foenneg-ved
- foennegad
- foennenn
- foennerfoenner
m. –ion Faneur.
●(1732) GReg 397b. Faneur, homme loüé pour faner, tr. «Foënner. p. foënnéryen. Van[netois] foënnour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 153a. Faneur, tr. «Foennour.. pl, nerion.»
●(1897) EST 11. ur vanden foennerion.
●(1927) GERI.Ern 157. foenner, m., tr. «faneur.» ●(1931) VALL 310a. celui qui récolte le foin, tr. «foenner pl. ien.»
- foennerez .1
- foennerez .2foennerez .2
f. –ioù Faneuse (mécanique).
●(1907) BOBL 06 juillet 145/2d. Ar foen troc'het gant ar falc'h pe gant ar falc'herez a gouez dre rengennou war ar prad ha goude gant ferc'hier pe gant eun ijin hanvet foenerez e vez ledet da zec'ha.
- foennerezhfoennerezh
m.
I. Action de faner, fanage.
●(1732) GReg 397a. Fanage, l'action de faner, ou de faire le foin, tr. «foënnerez. p. foënnerezou.»
●(1927) GERI.Ern 157. foennerez, m., tr. «fenaison.» ●(1931) VALL 299a. Fenaison, tr. «foennerez m.»
II. local.
(1) Travaux des foins.
●(1939) RIBA 45. Groeit e oè er falhereh hag er foénereh.
(2) par ext. Époque, saison des foins.
●(1744) L'Arm 443a. Fanaison, tems de faner, tr. «Foennereah.. heu. m.»
●(1912) BUEV 10. Jean-Mari e hras é getan komunion, ardro er foennereh.
- foenneri
- foennetfoennet
adj. Pourvu de foin.
●(1872) ROU 60. Un tiegez foenned mad, tr. «Une ferme bien pourvue de foin.»
- foenniñfoenniñ
voir foennat
- foeñvfoeñv
m.
(1) (pathologie) Bouffissure, fluxion.
●(c.1718) CHal.ms i. enflure, tr. «foüanü', foüanüadur, foüenüe.» ●(1744) L'Arm 34b. Bouffissure, tr. «Fouan. m.»
●(1838) OVD 113. pe huélér foénhue é divar un dén e sàue a glinhuèd. ●(1849) LLB 1568. er pas hag er foenw e droh gronz é anal.
●(1907) VBFV.fb 44b. fluxion, tr. «foèu, m.» ●(1927) GERI.Ern 157. foèu, foañù m., tr. «Enflure.»
(2) (pathologie animale) Météorisation.
●(1849) LLB 1568. er pas hag er foenw e droh gronz é anal.
●(1906) DIHU 9/149. Bep plé e krev ar er mézeu éleih a loñned-korn ger er foèu. (...) Er foèu e za gozik perpet dré ma vé reit d'er loñned bouid fal, bouid tuemmet en ou bern.
- foeñv-dour
- foeñvadurfoeñvadur
m. –ioù Bouffissure, enflure.
●(c.1718) CHal.ms i. enflure, tr. «foüanü', foüanüadur, foüenüe.» ●(1744) L'Arm 34b. Bouffissure, tr. «Fouanhuadur. m.» ●133a. Enflure, tr. «Foenhuadur.. reu.»
●(1821) SST 81. Ur foinuadur ag er galon. ●(1825) COSp 283-284. A dischennet en devehai jamæs ag en ihueldæt-cé a chongeu ar behani e ra demp crapein er fiendæt (lire : fiondæt) naturel ? A gùelleit vehai bet jamæs ag er fouihuadur-zé a orgueil ?
●(1927) GERI.Ern 157. foèuadur, foañùadur m., tr. «enflure, bouffisure.» ●(1934) BRUS 223. L'enflure, tr. «er foèuadur, m.»
- foeñvaj
- foeñverfoeñver
voir foeñvour .2
- foeñverezh
- foeñvetfoeñvet
adj.
(1) Bouffi, enflé.
●(1855) BDE 633. fouénhuet-é me face guet en dareu. ●(1857) GUG 57. É déad e zou foénhuet, é sèl e zou béhus, / É zivar e zou manq.
●(1918) BNHT 5. hé glin e oé ker foèuet.
(2) (pathologie animale) Atteint de météorisation.
●(1906) DIHU 9/149. penaus gober ar dro er loñned foèuet.
(3) Gonflé.
●(1804) RPF 97. er Mor fouéahuet e gornou.
(4) sens fig. (en plt de paroles) Gonflées d'orgueil.
●(1744) L'Arm 129b. Emphase, tr. «Conzeu ha disstill foenhuéd ha quenn ihuéle, ma vurlêtte unn deine doh ou hléhuétt.»
- foeñviñfoeñviñ
v.
I. V. intr.
(1) Enfler, gonfler.
●(1744) L'Arm 34b. Bouffir, tr. «Fouanhuein.. étt.» ●133a. Enfler, tr. «Foenhuein.. huétt.»
●(1849) LLB 122. ou laka [ou gran] de foenwein.
●(1922) EOVD 115. a pe huélér é foèuein diùhar un dén. ●(1927) GERI.Ern 158. foèùein, foañùein v. a. et n., tr. «enfler ; se gonfler.»
(2) (en plt d'un liquide) Enfler.
●(1897) EST 62. En deur e duem, e verw, e foenw hag e chumen, tr. «L'eau s'échauffe, bout, s'enfle et écume.»
(3) Bouffir (par l'orgueil, etc.).
●(1767) ISpour 250. é-ma foüenhùet hou calon guet er gloëre. ●(1792) HS 167. deine fol hac orgueilluss à üerso, e fouéüass houah hilleih davantage.
●(1838) OVD 45. que ne foénhuant guet en orgueil.
●(1907) VBFV.fb 36b. enorgueillir (s'), tr. «foèuein.» ●(1922) EOVD 126. En abilted e dro de zizinour a pe foèuer geti. ●(1927) GERI.Ern 157. foèùein, foañùein v. n., tr. «être fier.»
II. V. pron. réfl. En em foeñviñ.
(1) S'enfler, se gonfler.
●(1849) LLB 449. En houlen ér steri en des bet hum foenvet. ●501-502. en houlen / Doh hum foenwein ér mor, é turul é chumen.
(2) sens fig. Se vanter, faire le vaniteux.
●(1856) GRD 24. Péguement a dud péré e hum foënhue é credein én ou dès spered.
●(1913) AVIE 8. diskaret er ré um foèu / Get chongeu ou halon.
- foeñvour .1
- foeñvour .2foeñvour .2
m. –ion
I. Vantard, vaniteux.
●(1896) HIS 14. Mès en Eutru Doué e hra goap a fal choñjeu er foèuerioñ !
●(1906) DIHU 18/303. Er foèuour e chomas ranblet ar en dachen. ●(1927) GERI.Ern 158. foèùeour, foañùour, tr. «un vaniteux V[annetais].»
II. [Blasons populaires]
(1) Foeñverion an Aradon : surnom donné aux habitants d’Arradon.
●(1912) PBHV 158. Penneu bras a Vaden, / Foèuerion en Arradon, / Ha leueged Pleren. ●(1985-1986) ADTM 116. Pennoù bras a Vaden, / Leueged a Bleren, / Foeñverion ag an Arradon.
●(2000) TPBR 296. Penneu bras a Vaden / Foèuerion en Arradon / Ha leueged Ploeren. ●(2003) TRMOR 53. Pennoù bras a Vaden / Foeñverion an Arradon / Ha laoueged a Bleren.
(2) Foeñverion Begnen : surnom donné aux habitants de Bignan.
●(1911) DIHU 69/224. Pautred Begnén e hrér Chouañned anehé. Guehavé é vé laret eùé Foèuerion Begnén. ●(1947) BRMO 32. ceux [= habitants] de Bignan, Chouanned (chouans) ou Foéùérion (vaniteux).
(3) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Berric.
●(1947) BRMO 31. ceux [= paysans] de Berric, Foéuérion (vaniteux) ou Tokeu Plouz (chapeaux de paille).
(4) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Guidel.
●(1911) DIHU 70/240. É Guidél nen des nameit Foéuerion e lar lod. Rah é mant Iahohed e lar réral. (Iahoh e za a iah oh.É Guidél, a pe gavér un dén e anaùér é larér berpet : bonjour, iah oh ? Hag é reskondér : tammigeu, na hui ?
(5) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Carnac.
●(1911) DIHU 70/240. Karnagiz, èl paud aral e zou Foèuerion ha guehavé Tud aùelet, er péh e zou ur sord péchanj. Lod aral e lar, ne houian ket perak, Karnagiz boelleu gris ! ●(1947) BRMO 31. ceux [= habitants] de Carnac, Foéuérion (vaniteux).
(6) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Nostang.
●(1911) DIHU 72/271. El lod kaer aral, tud Losting nen dint nameit foèuerion. ●(1947) BRMO 31. Dans le pays du Port-Louis et d'Hennebont, on appelait les habitants de Nostang Foéùérion (vaniteux).
(7) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Melrand.
●(1849) LLB 52. É péhani é oé , gueh aral, ur minour, / El en dud à Velrand, glorius ha foenwour.
●(1911) DIHU 72/271. Foèuerion Melrand e zou anaùet éBreih abéh. Guillom é Livr el labourér, e gonz ag ur minour El en dud a Velrand glorius ha foèuour. Laret e vé hoah – A ven é ous-te ? – A Velrand, malloh ru ! Ne huélet ket doh men bouton kov ! Gueharal péchans é Melrand é oé brasoh er bouton bras e vezé lakeit ar el lavregér aveit é léh aral. Nen dé ket rah : Rèvreu plat e hrér anehé eùé. Tud Kistinig ha ré Melrand n'hellant ket um bakein a féson. "Nen doh ket hui badéet, nen doh meit krechañned" e lar ré Melrand de ré Kistinig. (É Kistinig é larér krechan é léh kristen). Ré Kistinig e reskond : Foèuerion Melrandiz / Rèvreu plat Melrandiz / Skarhet hou kauh ag en iliz. Ha ré Melrand aben kaer : Ré Kistinig / Za korv dehé rauk isprid! ●(1947) BRMO 32. Dans le Pays de Baud et de Locminé, les habitants de Melrand étaient dits Tonerion (vantards), Foéùérion (vaniteux), Rèvreu plat (culs plats).
(8) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Plœmeur.
●(1947) BRMO 32. Dans le Pays de Lorient, on appelait les habitants de Ploemeur, Foéùérion (vaniteux) et les pêcheurs de cette paroisse, Penneu Merlus (têtes de merlus).
(9) Foeñverion : surnom donné aux habitants de Séglien.
●(1911) DIHU 73/282. É Seglian é hes foéuerion pé toñnerion. Laret e vé eùé : gobér diskourieu èl ré Seglian. ●(1947) BRMO 32. les gens de Séglien sont dits Tonerion (vantards), Foéùérion (vaniteux) ou Maouton (moutons).
- foeonfoeon
coll. (botanique)
(1) Narcisses Narcissus sp.
●(1732) GReg 103b. Bonshommes, fleur jaune, tr. «Feon. freon.»
●(1876) TDE.BF 215a. Freon, s. m., tr. «Narcisse, bonshommes, plantes.»
●(1927) GERI.Ern 150. feon, foeon, freon col., tr. «Jonquilles, sg. feonenn, foeonenn, freonenn f.» ●(1931) VALL 72b. Bonhommes ; fleurs, tr. «foeon col. sg. foeonenn f.» ●490a. Narcisse, tr. «feon, foeon col. sg. feonenn, foeonenn.»
(2) Feon doubl : faux narcisses Narcissus pseudonarcissus.
●(1732) GReg 103b. Bonshommes doubles, tr. «Feon doupl.»
(2) Feon dizoubl : faux narcisse Narcissus pseudonarcissus.
●(1732) GReg 103b. Bonshommes simples, tr. «Feon disoupl.»
- foeonennfoeonenn
f. (botanique) Narcisse Narcissus sp.
●(1499) Ca 86a. Foeonnenn cest vne fleur blanche qui chiet tantost.
●(1927) GERI.Ern 150. feon, foeon, freon col., tr. «Jonquilles, sg. feonenn, foeonenn, freonenn f.» ●(1931) VALL 72b. Bonhommes ; fleurs, tr. «foeon col. sg. foeonenn f.» ●490a. Narcisse, tr. «feon, foeon col. sg. feonenn, foeonenn.»
- foerfoer
f.
(1) Diarrhée, foire.
●(1744) L'Arm 108b. L'excrément liquide qu'on rend, tr. «Foére.» ●160a. Foire (...) Excrément liquide, tr. «Foére. f.»
(2) Foer krank : foie de crabe.
●(1909) BROU 238. (Eusa) Fouer-Kránk, tr. «Foie de crabe, matière molle et brunâtre qui remplit sa carcasse.» ●(1944) GWAL 163/176. (Ar Gelveneg) Ouzhpenn ar c'hig e kaver er c'hrank daou dra vouedus : ar fouer (anv deut eus liv-foerell an dra ?) hag ar boued ruz : «ne vez ket atav boued ruz er c'hranked» ; «ar fouer hag ar boued ruz a zo dispar».
(3) Lie.
●(1957) DSGL 138. Er skarhein foér ha rah, tr. «la vider jusqu'à la lie.»
(4) (insulte) Toull foer : foireux, trouillard.
●(1973) SKVT II 120. te n'out nemet un toull-foer.
- foerañfoerañ
voir foerat
- foerat / foerañfoerat / foerañ
v. intr.
I.
(1) Foirer, chier.
●(c.1718) CHal.ms ii. foirer, tr. «foarein, redec es er c'hof, monet liés es er c'hoff.»
●(18--) SBI II 194. Foeris em brago hac em lour, tr. «Que je foirai dans mes braies et dans mon bas.»
(2) par ext. Glisser, tomber.
●(1942) DIHU 378/171. Diar el lein, disto kaer get er glaù, pakadeu douar e foér d'en aod.
(3) sens fig. (en plt d'un talus) S'afaisser, s'écrouler.
●(1890) MOA 230a. Écrouler (S') (Parlant de talus), tr. «foera, v. n.»
●(1975) UVUD 81. (Plougerne) Ni dlie beha bet freuzet ennez ar c'hae-se. E vehe plantet an arad a-zignan ag benn a'fin oa deut da fouera ganeomp.
II. Foerañ ouzh ar raou : voir raou.
- foerellfoerell
f. –où
(1) Diarrhée.
●(1499) Ca 85b. Foerell et flus tout vng. ●(1633) Nom 261a. Diarrhoea, proluuium alui, defluctio, profluuuium alui : flux de ventre : flus coff, an foüerel.
●(c.1718) CHal.ms ii. le vin dous donne la foire, tr. «er güin dous, gün neüe a laca de redec, era er red coff', e ra er foüerel, er foueriguel a lausq' er c'hof.» ●(1732) GReg 286b. Diarrhée, tr. «Foërel. ar foërell.» ●422a. Foire, excrement liquide, tr. «Foërell.» Il a la foire, tr. «Ez ma ar foërell gandhã.» ●(1744) L'Arm 108b. Diarrhée, tr. «Foerell.. leu.» ●160a. Foire (...) Excrément liquide, tr. «Foerell. f.»
●(1907) VBFV.fb 31a. diarrhée, tr. «foérel, f.» ●(1909) BOBL 17 avril 225/2d. Al leue en deuz ivez aliez ar fouerel. ●(1933) OALD 45/215. Da barea ar foerell, ar fluz-gwad.
(2) fam., triv. Penn foerell : mauvais côté, envers.
●(1958) ADBr lxv 4/515. (An Ospital-Kammfroud) Kroget out gand da labour, genaoueg, dre ar penn-foerell.
(3) Peskig-foerell : jeu du poisson d’avril qui durait un mois dans le pays de Lorient.
●(1934) DIHU 274 Ebrel 64. D’anderù-noz, a pe zegoéhé deoh bout é konz pé é hoari get unan benak, éraok er huitat, é skoeh fonapl taoligeu get ho torn, a blât, ar é skoé pé ar é souk, én ul laret : Péskig foérel / Ben arhoah m’hou kavo guel !
- foereller
- foererfoerer
m. –ion Trouillard, foireux.
●(1924) BILZbubr 41/950. Eur foerer, eur c'houizigell ! a vegelias ar boc'h.
- foeriadennfoeriadenn
f. –où Foirade.
●(1925) FHAB Genver 13. Eur momed c'hoaz hag e lôskas – respet d'eoc'h – eur foueriadenn ken teo ma vennis stonka gant ar flêr...
- foerigellfoerigell
f. Diarrhée.
●(c.1718) CHal.ms ii. le vin dous donne la foire, tr. «er güin dous, gün neüe a laca de redec, era er red coff', e ra er foüerel, er foueriguel a lausq' er c'hof.»
- foerlin
- foerousfoerous
adj.
I. Blême, pâle.
●(c.1718) CHal.ms ii. une mine foireuse, tr. «ur faç diliu', blem' ul liü' foarous.»
II. Foerous evel ur gegin : voir kegin.
- foerouzfoerouz
m. –ed, –ion Homme sujet à la diarrhée, foirard.
●(1732) GReg 286b. Celui qui est sujet à la diarrhée, tr. «Foërous. p. foëroused. (fem. foërousès. p. foërousesed.» ●(1744) L'Arm 108b. Celui qui est sujet à la diarrhée, tr. «Foérouss.. ouzétt. m.» ●445b. Foireux, tr. «Foerouss.»
●(1905) BOBL 25 novembre 62/3b. An neubeud foueroujen o deuz laket en o fenn ober trouz er c'hontre evid esa boëma an dud.
- foerouzellfoerouzell
f. –ed Femme sujette à la diarrhée.
●(1744) L'Arm 108b. Celle qui est sujette à la diarrhée, tr. «Foérouzéll.. létt. f.» ●445b. Foireuse, tr. «Foerouzeell.»
- foeskfoesk
voir fouest
- foestrfoestr
interj. Foestr an hini : absolument personne.
●(1766) MM 1174-1175. beza en he blaç piou a garré ? / foestr an hini, noar quet nec'het / a va hunan ne garren quet, tr. «D'être à sa place, qui le désirerait ? Pas un chat malade ! y a pas de soin. Et moi-même je ne le désirerais pas.»
- foet .1foet .1
m. –où
I.
A.
(1) Fouet.
●(1633) Nom 136b. Verbera, flagella, scuticæ, virgæ : fouëts, verges : foüettou, trounçc guyal. ●182a. Scutica, flagellum : fouët : fouet, goualen.
●(1659) SCger 59b. fouet, tr. «fouet.» ●(1790) MG 36. ean e gueméras ur foêt guet en dud-hont.
●(1868) KMM 142. Sonjit (…) en taoliou fouet a zispennas e gorf sakr. ●(1882) BAR 104. gant an taoliou fouet.
●(1933) DAGO 9. e fouet en dro d'e c'houzoug.
(2) Glav foet : petite pluie fine.
●(c.1718) CHal.ms iii. pluye menüe et fine, tr. «glaü munut, glaü foüet, moustrag'.»
(3) (phycologie) Foet-traezh : Laminaria digitata.
●(1968) NOGO 221. Laminaria digitata. fwetu-'treaz «fouets de sable» : Penn ar Bed n° 37.
B. (jeu) C’hoari ar foet : jeu de fouet.
●(1857) CBF 125. C’hoari ar foet, tr. « Jeu de fouet. »
II.
(1) Kordañ ar foet en-dro d'e lêr : (?)
●(1877) FHB (3e série) 15/115b (L) *Torr-e-Benn. Bremaic, a zounjemp goustadig, c'hui a gordo ar fouet en dro d'ho ler.
(2) Strakañ e foet : se vanter.
●(1732) GReg 428b. Faire claquer son fouet, tr. G. Rostrenenn «(Phrase proverb. Ober stracqla e foëtt.»
(3) Reiñ foet : faire partir, quitter.
●(1904) BOBL 1/3. eul lizer a c'hourc'hemennou evid ar c'hiz diflip ma ro fouet d'al leanezed da vond er meaz.
(4) Reiñ foet an nor : envoyer au diable.
●(1867) FHB 115/85b J. V.. Ar mezvier hag he vreg a oue roet d'ezho foued ann or.
●(1964) LLMM 102/29 (K) Y. ar Gow. Lar din e karez ac'hanon atav hag e rofomp fouet an nor d'an Abgrall daonet-se !...
(5) Kemer foet an nor : partir, quitter.
●(1955) STBJ 217 (K) Y. ar Gow. Neuze, gant eun tammig kas ouz lizer ar c'hure hag, evel just, hep ankouaat ober eun debr-chokolad-all, e kemeris foet an nor da zistroi d'ar gêr.
- foet .2
- foet-boutik / foet-e-voutikfoet-boutik / foet-e-voutik
m. Dissipateur.
●(1732) GReg 295a. Dissipateur, qui consume son bien mal-à-propos, tr. «foët-bouticq.»
●(1838-1866) PRO.tj 192. Fouet e voutik, fouet e dranten. ●(1888) SBI II 176. Eur fouett-boutic, eur c'hrac-aotro, tr. «Un mange-boutique, un freluquet.»
●(1914) KANNgwital 135/380. Eur bugel savet en doare-ze, ne vezo nemet eur foraner, eur fouet-boutik. ●(1965) KATR 6. eur foet-e-voutik anezañ.
- foet-bro
- foet-e-drantell / foet-e-drantenn
- foet-fank