Recherche 'fo...' : 531 mots trouvés
Page 7 : de fornigell (301) à fouaserion (350) :- fornigellfornigell
f. –où
(1) Fourneau.
●(1934) BRUS 241. Un fourneau, tr. «ur fornigel –leu, f.»
(2) Coin du foyer.
●(1732) GReg 431a. Fourneau dans la cheminée, ou mettre la cendre chaude, & la nuit le reste du feu, tr. «fôrniguell. p. fôrniguellou.»
●(1908) PIGO II 18. mouezig eur skrilh o kanan dibreder e-unanik penn en korn ar fornigell.
(3) Creuset.
●(1732) GReg 431a. Fourneau, sorte de petit four, ou l'on fait du feu de charbon, tr. «fôrniguell. p. fôrniguellou.»
●(1878) BAY 14. fournigel, tr. «creuset.»
(4)
●(1963) LLMM 99/262. hag aner e veze d’an douraerien loeniñ evit stourm ouzh ar fornigell ifern-se.
- fornikasion
- fornikater
- forogell
- forom
- forsadennforsadenn
f. –où
(1) Contrainte.
●(1872) ROU 78b. Ur forsadenn eo deza, tr. «il l'a par contrainte.» ●(1890) MOA 184b. Il l'a par contrainte, tr. «ur forsadenn eo d'ezhan.»
(2) Effort.
●(1890) MOA 231a. Effort, tr. «Forsadenn, f.»
(3) Ober ur forsadenn : fournir un effort brusque.
●(1957) ADBr lxiv 4/459-460. (An Ospital-Kammfroud) Forsadenn : n. f., pl. –ou. – Effort brusque, violent, qui entraîne un claquage de muscle ou une luxation : en eur glask samma ar zahad ludu am-oa greet eur forsadenn : abaoe am-eus poan em dargreiz.
(4) Pakañ forsadenn : se faire (?) un tour de rein (?).
●(1978) BZNZ 78. Setu lod a bake forsadenn.
- forsal
- forsañ / forsiñforsañ / forsiñ
v. tr. d.
(1) Forcer, contraindre.
●(1659) SCger 31a. contraindre, tr. «forci.» ●59a. forcer, tr. «força.» ●(1767) ISpour 152. eit forcein enn ol de pernein rai quir.
●(1806) JOS 6. Edo o clasq va forci. ●(1890) MOA 272a. Forcer, tr. «Forsi.»
●(1915) HBPR 57. forsi hor beleien da blega d'al lezen.
(2) Violer.
●(17--) EN 1012. eviolin merhed, a forsin ar groagé, tr. «de violer des filles et de forcer les femmes.»
(3) Forsañ udb. war ub. : obliger qqn à faire qqc.
●(1880) SBI I 290. Mar n'hi c'havfenn mad [ma scudellad], hi lezfenn, / Ha na forsan 'n ezhi war den, tr. «Si je ne la trouvais bonne, je la laisserais, / Et ne forcerais personne (à la manger).»
- forsenamantforsenamant
m. Acte de forcené.
●(1633) Nom 256b-257a. Amentia, dementia : forcenement : forcenamant, pa vez collet ez squient gant vn den.
- forser
- forsetforset
adj. (Nerf) froissé.
●(1957) ADBr lxiv 4/459. (An Ospital-Kammfroud) Un nerf froissé se dit eur wazienn forset.
- forsiñforsiñ
voir forsañ
- forsus
- fortaras / forteres
- forteresforteres
voir fortaras
- fortifiañ
- fortifikasionfortifikasion
f. –où Fortification.
●(1633) Nom 190a. Lorica castrorum : fortification contre l'assault de l'ennemy : vr fortification á vez græt á enep assaill an aduersour.
- fortunfortun
f. –ioù
(1) Fortune, destinée, chance, sort.
●(1499) Ca 86b. Fortun. g. fortune. l. hec fortuna / e. ●(c.1500) Cb 60a. [destinaff] g. destinee / ou fortune ou foison (lire : faison). b. fortun chancc. ●(1532) Pmof 3. fortun Importunus so doetus he vsag.
●(1752) PEll 888. Tonket ew ma fortune d'im me, ma fortune est faite, mot à mot, ma fortune est toquée pour moi, c'est-à-dire, l'on a décidé de ma destinée.
(2) Fortune, richesse.
●(1530) J p. 85a. Pecun gant fortun rancunet, tr. «O lucre, ô gain qui causez mes remords.»
●(1790) MG 159. é corv pedair-ær-ar-n'uguênt me fortun e zismantas èl ur voguêdèn.
●(1856) VNA 163. la fortune m'a toujoursz fui, tr. «er fortun en dès perpet téhet ém raug.» ●(1857) HTB 185. klask hadsevel he fortun.
●(1860) BAL 185. Pa gleve ano eus ar fortuniou caer. ●205. ac e lezas ur fortun vrao var e lerc'h.
(3) Parti, fortune, occasion de se marier.
●(1860) BAL 210. Amiss a revuzas an oll fortuniou, evit chum gant e mam.
(4) Infortune, malheur.
●(1621) Mc 56. Milliguet em eux, hac en em fachet ouz ma hentez, hep caffout couls goudé nep desir ez arruise nep fortun ganté.
- fortunet
- fortuniañfortuniañ
v.
I. V. tr.
(1) V. tr. i. Fortuniañ gant, diouzh ub. : se marier avec qqn.
●(1872) ROU 78a. Chacun doit se marier selon sa condition, tr. «peb ini a dle fortunia gant e gendere, diouz e gendere, ervez e gendere, gant ar memes kendere tud.» ●(1890) MOA 179a. Chacun doit se marier selon sa condition, tr. «pep hini a dle fortunia gant he gendere (dioc'h he gendere, – gant ar memes kendere tud.»
(2) V. tr. d. Marier (qqn).
●(1894) BUZmornik 491. e sonjchont he fortunia pa oue deuet en oad.
●(1927) KANNkerzevod 4/12. Fortunia ma merc'hig. ●(1927) TSPY 5. Agnez (...) a vezo diaes bras da fortunia.
II. V. intr. Se marier.
●(1894) BUZmornik 186. enn oad da fortunia.
- forzh .1forzh .1
m./f. –ioù, ferzhier (anatomie) Vagin.
●(1886) RUSq.FB 491b. Vulvaire, adj. Qui appartient à la vulve, tr. «Euz ar forz.» ●Vulve, sf. Appareil de la génération chez les femelles, tr. «Porz m. forz. m. persier, fersier, digor forz, henchou.» ●(1895) RUSq.BF 104b. Fors, sf., tr. «Organe sexuel des femelles ; pl. iou.»
●(1931) VALL 793b. Vulve, tr. «forz m. pl. ferzier (Rusq.).» ●(1964) BAHE 38/19. Forz = heñchoù (ger a vedesinerezh) (vulva pudendum feminimum ?).
- forzh .2forzh .2
m., adv. & interj.
I. M.
(1) Cris de peur, appels au secours.
●(17--) BMa 231. Ar fors an estlam nos a dé, tr. «Les cris, la terreur, nuit et jour.»
●(1849) GBI I 528. Eno oe klewet forz ha kri, tr. «Là fut entendu force et cris.»
(2) Krial forzh : pousser des hauts cris.
●(1732) GReg 235a. Crier à la force, tr. «Cryal forz.»
●(1818) HJC 83. er pifferion ac ur vandénad tud i criale forh. ●(1862) JKS 341. enn eur grial fors. ●(1888) SBI II 38. Ken a gommanso 'r c'hoz totillon / Abouez he benn da grial forz, tr. «Jusqu'à ce que commence le vieux grognon / A tue-tête, à crier à la force.»
●(1907) PERS 161. krial forz ha goulen sikour. ●(1912) BUBU 27. hé mab hum laka de grial forh ha de ziskrapellat.
(3) Krial forzh war ub. : appeler qqn au secours.
●(1766) MM 1492. ar piquet coz, en dro deza, / a grié forz forz varneza, tr. «les vielles pies, autour de lui, criaient Au secour ! au secours !»
(4) Forzh war =
●(c.1825-1830) AJC 4601. nem lared dre vlasfem fors voar dioulou ar republic.
(5) Krial fin-forzh d'e vuhez : appeler à l'aide.
●(1937) DIHU 312/275. é krial fin forh d'é vuhé.
II. Adv.
(1) Beaucoup.
●(1659) SCger 148b. forz, tr. «beaucoup.»
(2) Gouelañ, leñvañ forzh : pleurer beaucoup.
●(1732) GReg 235a. Crier à la force, tr. «leñva forz.»
●(1894) BUZmornik 194. enn eur grial hag enn eur lenva fors.
●(1909) FHAB C'hwevrer 36. ne rea nemet lenva fors. ●(1927) KANNkerzevod 13/5. Lenva-forz a rea o laret ar c'homzou-ze. ●(1929) FHAB Genver 31. Levenez en em zifennas, a ouelas fors.
III. Interj. Au secours.
●(1766) MM 191. forz, forz, sicour aoutrou 'r c'huré ! ●(17--) CBet 1684. Fors ! Fors ! Voar boes ma fen voar an diaoul digar, tr. «Malheur ! malheur ! Je le crie à tue-tête sur le démon implacable.»
IV.
(1) Kri-forzh : appel au secours.
●(1864) SMM 43. ar c'hri fors hag ar skrign dent a so eno. ●(1868) KTB.ms 14 p 5. ha garm, ha kri forz.
●(1902) PIGO I 61. eur gri-forz a zav en hostaliri. ●111. Per a zonje en daero, er gri-forz a dlee zevel war an douar. ●(1920) AMJV 134. an delou a redas druz ha puill hag ar c'hri-forz a oue klevet e peb leac'h.
(2) Leñv-forzh : pleurs en quantité.
●(1866) SEV 151. A bep tu ne glevet nemet kri ha lenv-forz ann dud reuzeudik-ze gant ar poaniou disegar a c'houzanvent.
- forzh .3forzh .3
s.
I.
A. Force.
●(1499) Ca 86b. Forz. g. force.
B.
(1) Bezañ / ober forzh da ub. : importer à qqn.
●(1869) SAG 45. A forz ’zo deomp petra ’ra ar re-ze ? ●(1874) FHB 478/62a. Ha fors zo dide, mec’hiog. ●(1903) MBJJ 173. Forz ’zo d’ê pelæc’h bean gant ma refont arc’hant ?
●(1929) EMPA 21. Ha forz a ra d’it petra ’rin-me ! ●(1929) FHAB Mae 190. «Ha fors a zo did ?» eme ar C’hemro, dichek. ●(1950) KROB 30/13. Forz a ra dit-te, genou tartez, a gendalc’has Janig.
(2) N’eus forzh da se : peu importe.
●(1910) BUJA 48. mez n’euz forz da-ze, va lezit da gemeret ar chadennou.
(3) Ned eus forzh : peu importe.
●(1863) GOM 205. Ar voyen d’en em viret oc’h an dromplerez-ze eo, diouall mad, ne deus fors e pe sort souffrançou en em gavac’h, da zesirout morze ober œuvr-vad ebet, mar deo divare.
(4) Ur forzh a : bon, beau, excellent, remarquable.
●(1792) HS 136. El-cé ér broyeu m’enn, ur bélec e vou deine asséss, forh a zeine memp, meit ne larou nétra de zeine.
●(1904) LZBg Mae 105. Marseil, kér a varhadoureh nen dé ket forh a dra de huélet. ●(1913) RVUm 31. Jamés jiboésour na pisketour / Nen dé bet forh a veitour. ●(1954) BGUE 31/20. Nen dé ket én ur forh a stad, guir é.
(5) Ur forzh a, forzh a, forzh : beaucoup de, force.
●(1906) HIVL 162. Ne oé mui forh buhé erbet én hou. ●(1909) FHAB Meurzh 71. Bemdez (...) e veler o sevel (...) eur forz a voged. ●(1912) FHAB Ebrel 104. maga dioc’htu fors a villerou tud. ●(1939) RIBA 103. Ne uélè ket forh a seblant de vourusted ar é hent.
(6) [devant un adv., un adj.] Très.
●(1790) MG 70. péhani n’hi dès na quærent, nac amièt, na forh liès bara de zaibrein.
●(1854) PSA i 60. mem bah e zou crihue hag e larér e zou forh vràu. ●(1856) VNA 104. Voici un hiver bien dur, tr. «Hennen zou ur gouyan forh calet.» ●(1863) GOM 219. evel imachou pere a represant deoc’h hoc’h izeldet en ur fæçon fors admirabl. ●(1876) TIM 459. n’en dès chet hoah forh gùerço.
●(1924) DIHU 159/129. ne vent ket forh liés ino. ●(1925) DIHU 171/331. Nen dé ket marù Botrel forh guerso. ●(1942) DHKN 64. Aben en doè eùeheit é hellé forh és er fulen bout filimet.
(7) Forzh a se : qu’importe.
●(1928) LEAN 64. n’ez in ket var va c’hiz. Forz a ze, koust a ra !
(8) Forzh da se : forcément, assurément.
●(1935) LZBl Gwengolo/Here 156. Ha me da glask, fors da ze...
(9) Re forzh : trop de.
●(1851) PEN 92/24. bed he doa re fors kalonnad.
(10) Ober forzh ouzh (+ v.) : faire cas de.
●(1902) PIGO i 207. Herve na ree ket a forz ouz bean tamallet.
(11) Ober bihan a forzh : faire peu de cas.
●(17--) TE 88. mab-dén e zou quer goann ha quen digas, ma ra bihan a forh eit coll er péh ne vè quêt coustét paud a boén dehou.
(12) Complètement, tout.
●(c.1718) CHal.ms i. il est tout engoüé de son nouuel acquest, tr. «forh opinion uat endés es é bren
n.»(13) Ober forzh a (+ subst.) : faire cas de.
●(14--) Jer.ms 333. Ne graff forz glan ahanot muy eguet a coz botou, tr. «Je ne fais absolument pas cas de toi, (pas) plus que de vieux souliers.»
●(1659) SCger 30a. il ne fait conte de la vertu, tr. «ne ra forz eus ar vertuz.» ●148b. ne rân forz, tr. «ie ne me soucie.»
●(1854) PSA i 25. Ne hrant forh erbet a guement-cé.
●(1982) PBLS 131. (Sant-Servez-Kallag) ne ran ked forz, tr. « cela m’est égal.»
(14) Forzh amzer : très longtemps.
●(1905) BOBL 25 novembre 62/3c. Abaoue forz amzer.
II. Loc. prép.
(1) Dre forzh : à force de.
●(1790) Ismar 70. Ne ouniér Ranteleah en Nean meit dré forh palforcein er goal inclinationeu. ●109. dré forh pehein.
●(1857) HTB 69. dre forz derc’hel war he dro (…) an tad (…) a bromettas an dra.
●(1935) ANTO 83. dre forz chaokat brud-vat o nesa !…
(2) Dre forzh da : à force de.
●(1860) BAL 186. Dre forz da bedi.
(3) E forzh : à force de.
●(1854) PSA i 135. ean e hra d’emb clasq pèn (…) hag é forh clasq pèn a guement-cé, é couéhér én arvar. ●265. é forh gobér disprisance a vadeleah en Eutru Doué.
(4) A-forzh da : à force de.
●(1872) GAM 28. a forz da fistoulad kalz, a forz da resti ar guden. ●(1878) EKG ii 22. a fors da boania ec’h en em gaviz dirak pount Keraouell. ●51. Dont a riz evelato, a forz da boania, a benn eus va stal. ●56. a forz da boania, e teuiz evelato a benn euz va zaol.
●(1923) KNOL 260. A forz da glevet ho zad o randounennat atao ar memes tra, ec’h en em lakejont en hent.
III. Loc. adv.
A. Dre forzh : par force.
●(1906) SAQ-Jezegou i viii. He barrisioniz nevez a glevaz lavaret na deue da’vitho nemet dre fors.
B. [suivi d’un adv. en «pe-»]
(1) Forzh pelec’h : quelque soit l’endroit.
●(1977) PBDZ 259. (Douarnenez) forzh pelec’h e tragint war ar plaen, tr. «n’importe où ils chaluteront sur fond plat.»
(2) Forzh pegen : quelque soit.
●(1915) KANNlandunvez 43/324. An absolven ne vezo na daleet na nac’het d’an hini a brometto laoskel he bec’hejou iviziken fors pegen grevuz e vent. ●49/343. Delc’her, fors pegen beac’hiet e vezomp.
(3) Forzh petailh : de toute façon.
●(1947) YNVL 116. Forzh petailh, ne daimp ket pelloc’h eget an aod.
(4) N’eus forzh petra : n’importe quoi ; peu importe.
●(1936) PRBD 22. pardoni an holl bec’hejou ha bras ha bihan, n’eus forz petra ’vefent. ●(1963) LLMM 99/268. rak gout’ouie fraez-mat e oa prest da werzhañ n’eus forzh petra da n’eus forzh piv, n’eus forzh pelec’h ha n’eus forzh pegoulz.
(5) N’eus forzh piv : n’importe qui, peu importe qui.
●(1936) PRBD 21. n’eus forz piou e vo. ●(1963) LLMM 99/268. rak gout’ouie fraez-mat e oa prest da werzhañ n’eus forzh petra da n’eus forzh piv, n’eus forzh pelec’h ha n’eus forzh pegoulz.
(6) N’eus forzh pegement : en quantité, peu importe combien, très.
●(1906) KANngalon C’hwevrer 38. paotr chentil n’euz forz pegement. ●(1907) PERS 348. hag he labouriou a zianveaz, n’euz forz pegement en divije da ober. ●(1909) KTLR 159. Ian a velaz en eun ti bara mouchen a vern, hag anduil er c’haradail, n’euz forz pegement.
(7) N’eus forzh pelec’h : n’importe où.
●(1963) LLMM 99/268. rak gout’ouie fraez-mat e oa prest da werzhañ n’eus forzh petra da n’eus forzh piv, n’eus forzh pelec’h ha n’eus forzh pegoulz.
(8) N’eus forzh pegoulz : n’importe quand.
●(1963) LLMM 99/268. rak gout’ouie fraez-mat e oa prest da werzhañ n’eus forzh petra da n’eus forzh piv, n’eus forzh pelec’h ha n’eus forzh pegoulz.
IV. Loc. conj.
(1) Forzh ha pa : quand bien même.
●(1914) MAEV 154. En dro-man vat, emeve, e lezin anezan da zont tre betek va gouzoug, forz ha pa ouifen beza mouget !
(2) E-giz forzh / e-giz pa forzh : comme si.
●(1973) AMED 13. giz forz veze ket bet morse klanv nezi. ●(1974) THBI 186. Gis pa vorz nefe groet eur mell beaj. ●203. Nouel zo fromet gis pa vorz neufe laket e gerent e mez.
- forzhañ / forzhiñforzhañ / forzhiñ
v. tr. d.
(1) Forcer, violenter.
●(1732) GReg 204b. Contraindre, violenter, tr. «forza. pr. forzet.» ●424a. Forcer, emporter par effort, ou violence, tr. «Forzi. forza. ppr. forzet.» ●962a. Violenter, user de force, tr. «Forza. pr. forzet.»
(2) Forzhañ un nor : forcer une porte.
●(1732) GReg 414a. Forcer une porte, tr. «forzi un or.»
(3) Violer sexuellement.
●(1580) G 305. Guercheset flam han yntaveset / e pep lyorz ho forzet, tr. «De pures vierges et les veuves / Dans tout jardin on les violait.»
●(1732) GReg 414a. Forcer, violer une fille, tr. «Forzi ur plac'h. forza ur c'hrecg.» ●962b. Violer, forcer une fille, une femme, tr. «forza. pr. forzet.» ●On l'a violée, tr. «forzet eo bet.»
- forzhidigezh
- forzhik
- forzhiñforzhiñ
voir forzhañ
- forzhusforzhus
adj. Violent.
●(14--) Jer.ms 244. Seade an porz, ne douff forzus, tr. «Voici la porte, je ne suis pas violent.»
- fosell
- fosellat / foselliñfosellat / foselliñ
v. tr. d. Fouir.
●(c.1718) CHal.ms ii. fouiller pour un cochon qui remue la terre, tr. «fosellein, fosellat.»
- foselliñfoselliñ
voir fosellat
- fosenn
- fosfat
- fosfor
- fosforek
- fosforus
- fosilenn
- fotad
- fotañfotañ
v.
(1) V. intr. Déborder.
●(1866) LZBt Gwengolo 189. torret eo ar poud ha fotet al leaz. ●(1879) ERNsup 153. fo(e)tañ, verser, en parlant d'un sac trop plein, etc. fo(e)tañ jist ; diwall fo(e)tañ ! Trév[érec], Plouizy. ●(1895) GMB 233. En pet[it] Trég[uier] fôtan veut dire verser, répandre sans le vouloir, comme du blé d'un sac fendu, ou du cidre d'un verre trop plein.
(2) V. tr. d. Répandre.
●(18--) SBI I 44. Kement ha ma laca ar vatès / Da fota he fodadou lès, tr. «Tant et si bien qu'il fait à la servante / Verser ses pots de lait.»
●(1916) KZVr 190 - 03/11/16. Fenna, a vez lavaret e Kastellin e lec'h fuilha, skuilha. E Treger, fota : fenna (fota) a rit al laez. ●(1942) DADO 18. Arabat e vo d’in fota an dour burzudus-mañ rak a dra sur, nag evit aour nag evit arc’hant ne vez ket kavet kement-all da brena e ti an apotiker e Landreger.
- fotetfotet
adj. Répandu.
●(1895) GMB 233. pet[it] Trég[uier] Gen-e-gen-e-genn, Mari Vrochen, / Toull e' zac'h, fôted ë brenn ! tr. «Genegenegen, Marie Broche, le sac est percé, le son répandu !»
- foto
- fou .1fou .1
adj. & adv.
I. Adj.
(1) (en plt de qqn) Fringant.
●(1860) BAL 231. ar re foua. ●(1872) ROU 86a. Le br. fou, exprime plusieurs nuances. Il signifie trop élégant, vif, etc. Ur marc'h fou, tr. «un cheval fringant, fougueux.» ●Fringante, tr. «plac'h fou.»
●(1915) KZVr 125 - 25/07/15. Fou, tr. «coquet. Landivisiau, Loeiz ar Floc'h.» ●(1957) ADBr lxiv 4/460. (An Ospital-Kammfroud) Fou adj. – Syn. de gwisket brao : rual a ree gand an avel ar plah yaouank, ken fou a oa dei !
(2) (en plt de qqc.) =
●(1872) ROU 87. et mon français, vous le savez, n'est pas des plus brillant, tr. «ha va galleg-me, a c'houzoc'h, neket fou.
●(1957) ADBr lxiv 4/460. (An Ospital-Kammfroud) Distaga eur bale fou (élégant, distingué).
II. Adv. Exessivement, très.
●(1872) ROU 84. Est-il riche ? Pas excessivement, tr. «penvidig eo ? Neket fou.»
III. [empl. comme subst.]
(1) Ober e fou =
●(1872) ROU 95a. Pimpant, tr. «a ra e fou.»
(2) Ur fouig a zen : un crâneur.
●(1957) ADBr lxiv 4/460. (An Ospital-Kammfroud) Fouig : n. m. (g. mouillé). – Se dit d'un jeune homme qui s'habille avec ostentation, un crâneur : eur fouig a zen.
- fou .2fou .2
interj.
I.
(1) =
●(1902) PIGO I 110-111. An Ankou a stagaz da vont en-dro, a-dreuz d'ar morad goleier. «Fou !» Sethu maro unan (...) «Fou ! fou ! fou !» eme an Ankou. Hep na gir, na trouz, na komz, ar goleier a varve evel ar stered en Nenv pa zav ar beure.
(2) =
●(1906) BOBL 24 mars 79/2a. Ha ledan d'ar c'hoat da glask ar peulvan. – Fou ! fad ! fec'h erc'h ! eme he-ma. Me a glev c'houez ar Breizad !
II. enfant. Ober fou : souffler sur qqc. de chaud.
●(1976) LIMO 10 avril. Fou ! Groeit fou, tr. «souffle sur la flamme (du feu, de la bougie ou de l'alumette.» ●(1982) LIMO 4 juin. groam «fou» ar en tan eid en lakad de grog ar en oaled. Med ma vè groeit «fou» ar ur holeùenn éma eid hé lahein.
- fouaatfouaat
v. intr. Donner de plus en plus d'importance à sa toilette.
●(1957) ADBr lxiv 4/460. (An Ospital-Kammfroud) Fouaad : v. – Chercher à s'habiller avec plus d'élégance et de distinction, telle une adolescente qui prend conscience de l'importance de la toilette : war fouaad e ya : emei o tond da blah yaouank.
- fouailhetfouailhet
adj. Épouvanté.
●(1923) LZBt Gouere 40. Annamited keriaden Phuong-Thanh a en em gave fouailhet holl o c'houveout e oa eur fouelten tigr bras o tont bep noz da fuketal e dro d'o zie. ●(1925) LZBt Meurzh 19. gwelet a ret, eme an dud kez fouailhet ! ●(1974) SKOL 56/11. ar re yaouank a vez fouailhet gantañ. ●(1978) EMGI 68. ken spontet ha yer fouailhet.
- fouajfouaj
m. (droit) Fouage.
●(1732) GReg 428a. Fouage, droit du Roi sur chaque feu, tr. «Foaich. p. foaichou. Van[netois] foüach. p. foüachëu.»
- fouasfouas
m. –où (pâtisserie) Fouace.
●(c.1500) Cb 95a. gal. gasteau / ou fouace. b. goastell / pe fouacc. ●(c. 1501) Lv 235/123. barafoaz gl. Artocopus. ●(1633) Nom 58a. Placenta : gasteau, torteau, fouace : goüastell, tourtell, foüaçc.
●(1732) GReg 315a. Échaudé, sorte de petit gâteau, tr. «foaçz. Van[netois] foëçz.» ●428a. Fouace, sorte de gâteau, tr. «Foaçz. p. foaçzou.»
●(1876) TDE.BF 209b. Foas, s. m. tr. «Pâtisserie bretonne que les enfants des villes appellent en français foasse.»
●(1931) VALL 315a. Fouace, tr. «foas m. iou.» ●(1984) HBPD 152. ur meni katèuen plat hanùet «foesseu», de laret é ur galeten tiù ha kalet, mélen èl ur granpouehen, groeit get bled guneh, deur, leah ha sunkr.
- fouasennfouasenn
f. –où (pâtisserie) Fouace.
●(1909) NOAR 54. eun toullad fouasennou poazet en eol, henvel ouz ar re a vez debret e hostaliriou Plougastel en dizro eus ar Pelgent. ●57. gwelloc'h eget eur fouasen ! ●60. debret o fouasennou fritet.
- fouaserfouaser
m. –ion
I. Fouacier.
●(c.1500) Cb 95a. g. qui fait les gasteaulx. b. goasteller / pe fouacer.
●(1732) GReg 315a. Marchad d'échaudés, tr. «foaçzer. foaçzour. pp. yen. Van[netois] foëçzour. p. yon, yan.»
●(1931) VALL 315a. Fouacier, tr. «foaser pl. ien.»
II. (Blason populaire) Fouaserion : surnom des habitants de Saint-Gilles en Hennebont.
●(1911) DIHU 73/282. Sant-Jeli e zou bro er foéseu ha tud Sant-Jeli e zou foèserion. ●(1947) BRMO 31. ceux [= habitants] de Saint-Gilles d'Hennebont, Foéserion (mangeurs de fouaces).
- fouaserionfouaserion
pl. fouaser