Devri

Recherche 'fo...' : 531 mots trouvés

Page 9 : de fouilhezet (401) à fourbilhet (450) :
  • fouilhezet
    fouilhezet

    adj. Feuillu.

    (1464) Cms (d’après GMB 241). foillezet, fouillezet pe delyet, plein de feuilles. ●(c.1500) Cb 58b. [delyaff] g. plain de fueilles / ou de rames. b. fouillezet / pe delyet.

  • fouilhoù
    fouilhoù

    voir fougeoù

  • Fouilhoù
    Fouilhoù

    voir Fouilhez

  • fouin .1
    fouin .1

    m. –ed (ornithologie) Fauvette.

    (1870) FHB 294/262a. Ne lazit ket kraperig ar gwez pe broc'hig ar gwenan, ha ne zineizit ket ar fouin pe glozard, pere a zistruj al laou-dar hag ar gwesped... ●(1876) TDE.BF 212b. Fouin, fovin, s. m. T[régor], tr. «Fauvette Mâle.»

  • fouin .2
    fouin .2

    s. Fouine.

    (1499) Ca 87a. Fouin. g. idem. ●(1633) Nom 33b. Martes : foine, martre : foüin, mart, martr.

  • fouinez
    fouinez

    f. –ed (ornithologie) Fauvette.

    (1876) TDE.BF 212b. Fouinez, s. f. T[régor], tr. «Fauvette femelle.»

  • fouist
    fouist

    voir fouest

  • Foujer
    Foujer

    voir Felger

  • Foujera
    Foujera

    voir Felger

  • Foujerad
    Foujerad

    m. Foujeridi Habitant de Fougères.

    (1732) GReg 428b. Fougérad. p. fougéridy.

  • Foujerez
    Foujerez

    voir Felger

  • foukenn
    foukenn

    f. –où Masure.

    (1865) LZBt Gouere 21. Digoueet eo gan-in kas ann Otro Doue enn foukenno. ●(1866) LZBt Ebrel 131. e foukenn hon pesketerien. ●(1879) ERNsup 153. un tamm foukenn, chaumière, trou, pl. o. Goello.

    (1903) MBJJ 213. ar foukenno a loj enne fellahed. ●(1931) VALL 65b. Bicoque, tr. «foukenn T[regor] f.» ●(1935) BREI 396/3b. a-dreuz da blenken dijuntr o c'hoz fouken. ●(1936) BREI 455/1a. O chom e oant en eur foukenn disto ha diskloz.

  • foul .1
    foul .1

    m.

    (1) Foule, presse.

    (1647) Am 753. Mar bez foull e’r bro nep sceurt jolory. He fezo hem’zy, a n’y c’hoario., tr. « S’il y a foule dans le pays, un tapage d’aucune sorte, ce sera dans ma maison, et nous jouerons. »

    (1659) SCger 96b. la presse, tr. «ar foull

    (1880) SAB 141. ur foul vraz a dud var e lerc'h. ●156. Ur foul vraz a oa direded di. ●(1889) ISV 46. Esdraz ha Sara a ioa eno etouez ar foul.

    (2) par ext. Grande quantité de.

    (1790) MG 398. ur foul chongeu a orgueil.

    (1838) OVD 174. dré ur foul a réflexioneu.

    (3) Hâte.

    (c.1718) CHal.ms ii. haste I'ay haste, tr. «hast', press', foul emmés.»

    (1935) DIHU 292/252. De 4 eur é saù foul aveit monet araok.

    (4) Surcharge de travail.

    (1916) LILH 16 a C'hwevrer. A her e kasan ur girig d'oh rak foul e zo. ●(1918) LILH 20 a C'hwevrer. A fed er labour ne vè ket biskoah foul. ●(1955) BGUE 37/8. er hoazed, foul arnehé, e bourvé chistr get potèueu pri.

  • foul .2
    foul .2

    adj., pron. & prép.

    (1) Attr. Plein de gens.

    ●(c.1802-1825) APS 18. Rac peb dé ag er mis e zou partaget én ur fæçon ne vai dé erbet gouli, nac dé erbet foul.

    (2) Pron. ind. Foul a : beaucoup de.

    (1855) BDE 192. Foul a dud.

    (3) Loc. prép. Dre-foul : à force de.

    (17--) TE 53. Dré foul arrest hé deulagad ar Jogeb. ●184. a béhani ne hum sauvas meit dré foul téh guet méh ha disinour.

    (1838) OVD 69. Rac nitra surroh, dré foul studial er vertuyeu hemb laquat poén d'ou fratiquein, en isprid hag er galon e hum zigueore d'en orgueil. ●114. m'ou distroé a nehou dré foul ou broudein d'avance. ●135. péré e revine ou yehaid dré foul clasque er honservein. ●183. dré foul hum hantein.

  • fouladur
    fouladur

    m. –ioù Foulure.

    (1847) MDM 246. Eur fouladur epquen en e gortoz.

  • foulañ / fouliñ
    foulañ / fouliñ

    v. tr. d.

    (1) Fouler.

    (1499) Ca 87a. Foulaff. g. fouler. ●Foulaff mezer. g. fouler draps. ●(1633) Nom 128b. Fullonica, fullonis officina : de foullons : an foulerez, en læc (lire : læch) ma vezer ô fouliff. ●172b. Argutari pedibus : fouler : fouliff, marchiff.

    (1659) SCger 59b. fouler, tr. «foulla

    (2) Opprimer.

    (14--) N 1450. Na no foulont e nep montre, tr. «Et ne les oppriment en aucune circonstance.»

  • foulañs
    foulañs

    f. Oppression.

    (1612) Cnf 64a. Oppression ha foulancc graet d'an pauuryen.

    (1884) LZBt Mae 95. goude eur pennad nec'hamant ha foulans.

  • foularenn
    foularenn

    f. =

    (195-) BAHE 73/10. ar foularenn o'n em ledañ gorrek.

  • foulc'h
    foulc'h

    f. (armement) Espadon (épée).

    (1850) GON.BF.HV 321a. Foulc'h, s. f., tr. «Espadon, large épée. Pl. ed

  • fouler
    fouler

    m. –ien Foulon.

    (c.1500) Cb 87b. [foulaff mezer] g. foulon des draps. b. fouler da mezer. ●(1633) Nom 229a. Terra Cimolia, cretosa Cimoli, Cimolia creta, terra fulonum : terre à lauer : douar da goualchiff, douar pe creïz dan fouleryen.

  • foulerezh
    foulerezh

    f. Foulerie.

    (1633) Nom 128b. Fullonica, fullonis officina : de foullons : an foulerez, en læc (lire : læch) ma vezer ô fouliff.

  • foulet
    foulet

    adj.

    (1) (en plt de linge) Foulé.

    (1888) SBI II 178. Ho tavanjer berlij foulet, tr. «Votre tablier de berlinge foulé.»

    (2) Surchargé, débordé de travail.

    (1868) KTB.ms 15 p 233. Ma oa foulet ar potr koz hag he verc'hed diagent, breman a oa mad ar bed gant-hê. ●(1899) LZBt Meurzh 44. unan diont-e en em gave foulet caer abalamour d'e vern bugale.

    (1957) AMAH 154. tud foulet an darn vuiañ anezho.

    (3) Fatigué, las.

    (1838) CGK 6. Distruch, casty, diflacquet, foulet e nem dreina.

    ►[empl. comme subst.] C’hwezh ar fouled =

    (1935) ANTO 72. eun traouilh hag a zo pell diouz beza siferniet, ha diouz beza c'houez ar foulet gantañ. ●(1935) BREI 431/2d. breman hon eus klevet anezi o lenn eur bajenn ha na oa ket «c'houez ar fouled» ganti, evel a lâre egile.

  • foulgazh .1
    foulgazh .1

    m. Prodigue, dépensier.

    (1924) DIHU 161/165. (Groe) Foulgah, tr. «(s. m.) prodigue, dépensier.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913)

  • foulgazh .2
    foulgazh .2

    adj.

    (1) Dépensier.

    (1924) DIHU 161/165. (Groe) Foulgah, tr. «(adj.) prodigue, dépensier.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913)

    (2) Maladroit par précipitation.

    (1970) GSBG 55. (Groe) foulgazh, tr. «maladroit (par précipitation).»

  • foulgazhiñ
    foulgazhiñ

    v. tr. d. Détruire.

    (1907) VBFV.fb 13b. bouleverser, tr. «fouligahein.» ●(1941) DIHU 358/247. fouligahein deu-uigent vléad labour en tad !

  • foulgomz
    foulgomz

    v. intr. (?) Trop parler (?).

    (1838) OVD 265. rac, dré foulgonze inemb d'un dra, é arrihuér a nebedicgueu d'en devout caz doh-t-ou.

  • fouliar
    fouliar

    coll. (botanique) Lierre.

    (1907) VBFV.bf 22b. fouliar, m., tr. «du lierre.» ●(1931) VALL 426a. Lierre, tr. «fouliar col. sg. fouliarenn V[annetais].» ●(1934) BRUS 261. Du lierre, tr. «fouliar

  • fouliareg
    fouliareg

    f. –i Lieu plein de lierre.

    (1931) VALL 426a. lieu plein de lierre, tr. «fouliareg f.»

  • fouliarek
    fouliarek

    adj. Plein de lierre.

    (1931) VALL 426a. où il croit du lierre, tr. «fouliarek

  • fouliarenn
    fouliarenn

    f. (botanique) Pied de lierre.

    (1907) VBFV.bf 22b. fouliaren, f., tr. «un plant de lierre.» ●(1931) VALL 426a. Lierre, tr. «fouliar col. sg. fouliarenn V[annetais].»

  • fouliav
    fouliav

    coll. (botanique) Lierre.

    (1936) DIHU 301/101. émesk fouliaù ur hoh chouch derù.

  • fouligerniñ
    fouligerniñ

    v. tr. d. Bâcler.

    (1931) VALL 53b. Bâcler, tr. «fouligerni L[eon] fam.»

  • foulin
    foulin

    voir founilh

  • fouliñ
    fouliñ

    voir foulañ

  • foulinenn
    foulinenn

    f. –où Fourrure.

    (1659) SCger 90a. pelisse, tr. «foutinen (lire : foulinen).» ●149a. foulinen, tr. «fourure.»

    (1914) DFBP 147b. fourrure, tr. «foulinen

  • foulmac'het
    foulmac'het

    adj. Surchargé, débordé (de travail).

    (1969) BAHE 62/42. foullmac'het e veze gant he labour.

  • fouloudeg / fourondeg
    fouloudeg / fourondeg

    m. Fromage.

    (1464) Cms (d’après GMB 244). Fourondec ; carer forondec goac. ●(1499) Ca 32b. Carer a fourondec goac. g. celuy qui ayme formage mol. ●87a. Fourmag in fourondec vide. ●Fourondec. g. fourmaige. ●(c.1500) Cb 35a. Carer fouloudec goac. g. celuy qui ayme formage mol. ●(c. 1501) Lv 235/122. forondec gl. caseus.

  • foultr-
    foultr-

    voir foeltr-

  • foultrañ
    foultrañ

    v. Baiser, copuler.

    (1838) CGK 18. reiz eo da foultra / (…) / Gaulennit eus an hostisezet.

  • foultre
    foultre

    interj. Onomatopée qui exprime un étonnement agréable.

    (1958) BRUD 5/58. Foultre, setu aze eur banne jistr hag a zo avalou ennañ.

  • founilh
    founilh

    m. –où Entonnoir.

    (1659) SCger 51b. entounoir, tr. «founill.» ●(1732) GReg 352a. Entonnoir, tr. «foulin. p. foulinou. founill. p. founillou

    (1876) TDE.BF 212b. Foulin, founill, s. m., tr. «Entonnoir.»

    (1941) FHAB Gwengolo/Here. (Tregon ha tro-dro) Foulenn a lavarer ivez e kornadou a zo, e-lec'h founilh.

  • founilh-sil
    founilh-sil

    m. Chantepleure, entonnoir.

    (1732) GReg 151a. Chantepleure, sorte d'entonnoir à longue queuë, tr. «Foulin-sizl. p. foulinou-sizl

  • founilhañ
    founilhañ

    v. tr. d.

    (1) Entonner (du vin).

    (1732) GReg 352a. Entonner, mettre avec un entonnoir quelque liqueur dans un vaisseau, tr. «Foulina. pr. foulinet. founilla. pr. founillet.» ●Entonner du vin, tr. «foulina. pr. foulinet. founilla guïn.»

    (1876) TDE.BF 212b. Foulina, founilla, v. a., tr. «Verser ou remplir avec un entonnoir.»

    (1914) DFBP 121a. entonner, tr. «Foulina (evach).» ●(1931) VALL 262a. Entonner ; passer à l'entonnoir, entonner avec l'entonnoir, tr. «founilha, founila, foulina

    (2) par ext. Mettre en barrique.

    (1876) TDE.BF 212b. Foulina, founilla, v. a., tr. «par extension, mettre en barrique.»

  • fouon
    fouon

    voir fanol

  • fouraj
    fouraj

    s. (agriculture) Fourrage.

    (14--) Jer.ms 166. Ez talvez pep fouraig, tr. « Tout fourrage a de la valeur ». ●(1633) Nom 52b. Pabulum : fourrage, pasture des bestes : fourraig, pasturaig an chatal. ●188a. Pabulatio : fourragement : an fourraig.

  • fourajerenn
    fourajerenn

    f. –où (domaine militaire) Fourragère, décoration.

    (1944) EURW I 11. ar fourrajerennou ruz kordennet.

  • fourban
    fourban

    coll. (botanique) Cynorrhodon.

    (1919) DBFVsup 24a. fourban (Gr[oix]), s., tr. «fruits de l'églantier, gratte-culs.»

  • fourbichat
    fourbichat

    v. =

    (1973) LIMO 14 avril. Ag en tachad-sé eh oè aés d'er «Iondred korden» fourbichad de gaved Pluniaù, Guénin hag ol er parrezieu tro ha tro de glask er ré kuhet é koedeu Kergroéz, Kerdréan ha flagenneu kuh en Evel.

  • fourbiet / fourbilhet
    fourbiet / fourbilhet

    adj.

    (1) Très surpris, ébaubi.

    (1890) MOA 258b. Ébaubi, tr. «fourbiet

    (1900) ANDP 21. Ar vamm baour, fourbilhet war an taol. ●(1902) PIGO I 33. Herri (...) a zelle en-dro d'ean fourbilhet. ●115. kement 'vel ma spontet ha fourbilhet. (1933) ALBR 40. neuze e c'houlennas eur fourchetenn ; – ar c'heginer, fourbilhet, a zigasas d'ezan ar gloge. ●(1935) BREI 408/2d. Fourbilhet kloz, d'am zro. ●(1976) BAHE 91/31b. anat e oa warni e oa fourbiet. ●(1982) TKRH 52. Ar paour-kaezh mamm-gozh 'oa bet droukskoueriet gant emzalc'h ar seurezed-se, ken oa fourbiet-holl.

    (2) (en plt d'un cheval) =

    (1839) BSI 127. e benn-qezecq o peury, hep beza na bleçzet na fourbiet.

  • fourbilhet
    fourbilhet

    voir fourbiet

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...