Recherche 'fo...' : 531 mots trouvés
Page 5 : de fontan-fontin-2 (201) à forest-fouenant (250) :- fontañ / fontiñ .2fontañ / fontiñ .2
v.
I. V. tr. d.
(1) Défaire.
●(1790) Ismar 41. dispèn ha fondein er pé en dès groeit en Apostolét. ●(1790) MG 148. hi hé fondai, hac e rai deign hé hommance èl a bèn.
(2) Dépenser, dilapider, dissiper.
●(1893) RECe xiv 268. (...) hag eno e voñtes tout i vilheoz war dro d'ar bilhezet.
●(1905) LZBg Genver 22. fondet hun es pear mil livr. ●(1932) BRTG 99. hemb fondein blank erbet. ●(1985) ADEM 12. (An Arradon) eñv doa ket euzh a foñdiñ argant.
(3) Digérer.
●(1903) EGBV 35. Kig lard e zou bouid ponnér ha diés de fondein.
(4) Détruire, ravager.
●(17--) EN.ap 116. chetu lairet ar pichon ha fontet ar couldri, tr. «voilà volé le pigeon et enfoncé le colombier.»
●(1907) BSPD I 288. en éned e hras kalz a zroug d'en ed : fondet ou devoé kazi ol er bléad. ●(1913) HIVR 30. ne gaveint ket mui hanaù a barréz erbet : rah é mant bet fondet. ●(1976) LIMO 20 novembre. fondein en néhieu.
(5) Esquinter.
●(1982) PBLS 131. (Sant-Servez-Kallag) fontañ, tr. «abîmer, esquinter.» ●ar beterabez a veze ret troha ar glazien diwarne toud, ken e fonte ma daouarn, tr. «il fallait couper toute la verdure des betteraves, tellement que cela m'abîmait les mains.»
II. V. intr.
(1) Disparaître.
●(1902) PIGO I 216. da fontan ive dindan an douar. ●(1908) PIGO II 157. da welet ane o fontan en douar.
(2) =
●(1855) BDE 699. ur boqued pehani, quent bout digoret mad, e houihue hag e fond.
(3) Fondre.
●(1852) MML 69. evel ma teu ar c'hoar da fontan dirag an tann.
●(1918) LZBt Gouere 19. e gurunen erc'h ne font jamez.
(4) Fontañ gant ar vezh, kaout mezh da fontañ : éprouver une grande honte.
●(1904) BSAB 23. Pa oa tremenet e varr d'ar pried fall-ze, e fonte gand ar vez. ●(1987) BAPR 103. Gleet oa deoh bezañ fontet gand ar véz. ●(1994) HETO 100. Pa laran, sellit, me 'm-eus arru mez, ya, mez da fontañ.
III. Ne fontje ket un tamm sukr en e revr : voir sukr.
- Fontanella
- fonter / fondourfonter / fondour
m. –ion, fondizion =
●(1912) ADBr xxviii 562. foñdijañn teil erèl, tr. «d'autres épandeurs de fumier.» ●ôr foñdour teil benèg, tr. «quelqu'épandeur de fumier.»
- fontetfontet
adj.
(1) Englouti.
●(1580) G 486-487. An enesenn a Ys avezo dyquys punysset / Peur dylace an place hont huy en guelo fontet, tr. «L'île d'Ys sera gravement punie / Très promptement de cette place vous la verrez disparue.»
(2) En piteux état.
●(1917) LILH 25 a Veurzh. Chuéh onn, fondet é me zreid ha kerhet e vo ret hoah 2 pé tri dé.
- fontigellfontigell
f. –où Fondrière.
●(1732) GReg 423a. Fondriere, terre molle & tremblante, où l'on enfonce, tr. «fontiguell. p. ou.»
●(1876) TDE.BF 211a. Foñtigell, s. f., tr. «Fondrière.» ●(1890) MOA 271b. Fondrière, tr. «Foundrigell, f.»
●(1900) ANDP 18. toullo pri ha fontigello da dremen. ●(1902) PIGO I xi. Manet eo ma c'hoz kazek er fontigel. ●(1925) FHAB Meurzh 95. setu hor Fanchig er fontigell betek e ziougroazel... ●(1931) VALL 311b. Fondrière, tr. «fontigell f.»
- fontiñ .1fontiñ .1
voir fontañ .1
- fontiñ .2fontiñ .2
voir fontañ .2
- foranforan
adj.
I. Attr./Épith.
A. (en plt de qqn)
(1) Prodigue.
●(1876) TDE.BF 211a. Foran, adj., tr. «Prodigue.» ●(1890) MOA 410b. Prodigue, adj., tr. «foran.»
●(1995) BRYV I 137. (Milizag) bugale foran.
(2) Bezañ foran war udb. : être prodigue de qqc.
●(1868) FAG 21. Beza foran pe biz war madou ar bed-ma / Zo daou dra fall d'ann den ; mont dre greiz eo d'ez-han.»
(3) Bezañ foran e-keñver ub. : être très généreux avec qqn.
●(1894) BUZmornik 249. Piz oa outhan he-unan, mes e kenver ar beorien oa brokuz ha foran zoken.
(4) Forain.
●(1890) MOA 271b. Forain, adj., tr. «foran.»
●(1942) VALLsup 80a. Marchand forain, tr. «marc'hadour foran (Perrot).»
B. (en plt de qqc.)
(1) Ouvert à tous, public.
●(1872) ROU 97b. Public, ouvert à tous, tr. «Foran.» ●(1880) SAB 148. foran e doare an ent braz.
●(1931) VALL 602b. Public, tr. «foran.»
(2) Lezel ul lec'h foran gant ub. =
●(1870) FHB 286/194a. c'hoant o defe e ve lezet ar park-ze foran gantho.
(3) Lezel udb. foran : laisser qqc. de côté (pour faire autre chose).
●(1876) TDE.BF 211a. list pep tra foran, tr. «laissez tout de côté (pour faire ceci ou cela, ou bien, allez-y, toute affaire cessant).» ●(1890) MOA 189a. Laisser tout de côté, pour faire ceci ou cela, tr. «lezel pep tra foran.»
(4) En désordre.
●(1876) TDE.BF 211. ann ti a zo foran gant-ho, tr. «ils laissent tout à la débandade dans la maison.»
II. Loc. adv. Lezel udb. a-dreuz-foran : laisser qqc. de côté (pour faire autre chose).
●(1857) CBF 92. Warc'hoaz ec'h hadimp ar gwiniz hag e vezo red d'e-omp lezel pep tra a-dreuz for-han, tr. «Demain, nous sèmerons le froment, et pour cela nous devrons laisser de côté tout autre chose.» ●(1890) MOA 189a. Laisser tout de côté, pour faire ceci ou cela, tr. «lezel pep tra a-dreuz-foran.»
●(1924) NFLO. côté. laisser tout de côté pour..., tr. «lezel pep tra a-dreuz-foran evit...»
- foranañ / foraniñforanañ / foraniñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Dissiper (des biens).
●(1867) FHB 123/147b. forani arc'hant kement ha kement all. ●(1872) ROU 80b. Dépenser, follement, tr. «Forani.» ●(1876) TDE.BF 211a. Forana, v. n., tr. «Dissiper, gaspiller sa fortune.» ●(1890) MOA 221b. Dissiper follement son bien, tr. «forana he dra (he vadou).» ●410b. Prodiguer, v. a. Gaspiller, dépenser follement, tr. «forana.» ●(1894) BUZmornik 208. dre he zispignou foll e foranaz he zanvez.
●(1908) FHAB Even 177. lakaat sao dindan zeuillou potred an troc'h-ialc'h ha foet-ho-zrantel ne roont fors penoz forani danvez ar vro. ●(1911) BUAZperrot 95. forani e c'hounidegez. ●346. foranet gantan holl beadra ar c'houarnamant. ●635. forani e zanvez hag hini e wreg. ●693. eat pell diouz ar gear da forani e zanvez.
►absol.
●(1904) ARPA 95. an hini ne zestum ket ganen a foran. ●(1911) BUAZperrot 668. Neb piou bennak ne zestum ket ganeoc'h ne ra nemet forani. ●(1936) PRBD 216. Arabat e ve unan o labourat, eun all o forani.
(2) Foraniñ e : gaspiller en.
●(1911) BUAZperrot 222. eur penn tiegez hag a wele e zervijerien o forani e belbeterez kement a c'hounezont ha ne ra netra evit o diarben a zo eur penn tiegez fall.
(3) = (?) Dévaster, ravager (?).
●(1867) FHB 118/108b. Lavaret a reaz d'he ziskibien e tlie tud caled euz an Normandi dont da Vaz ha discar ar gouent en ho c'hounnar a eneb ar rilijion : ansao a reaz ivez d'ar bobl e tlie dont eb dale pell, er vro, tud a vrezel hag a foranje an oll douarou tro-var-dro.
(4) Foranañ e c'henoù : écarquiller la bouche.
●(1877) FHB (3e série) 4/31a. An oll a foranaz o ginou o sellet gant pegement a bres e saille va zud gant o guer carget betec ar bord.
(5) Perdre (du temps).
●(1911) BUAZperrot 848. Na foranomp ket eta hon amzer.
(6) Accroître une ouverture par l'usage.
●(1927) GERI.Ern $$$. forani, tr. «accroître une ouverture, par l'usage.»
II. V. intr. Être à l'abandon dehors.
●(1955) STBJ 102. Setu ma tistrois war ma c'hiz hep ar c'hoariell, eun tamm erez ennon ouz ar Blanchard yaouank, hag o prederia e tlee e gerent beza pinvidik bras, pa oant gouest da zerc'hel d'o mab kement a draou brao da forana.
- foranerforaner
m. –ion Dissipateur.
●(1914) KANNgwital 135/380. Eur bugel savet en doare-ze, ne vezo nemet eur foraner, eur fouet-boutik.
- foranerezh
- foraniñforaniñ
voir foranañ
- forantez
- forbann .1
- forbann .2
- forbannatforbannat
v. intr. Vivre comme un forban.
●(1868) FHB 204/382a. An den-ze n'en doa great nemet forbanat epad he vuez.
- forbannedforbanned
voir forbannet
- forbannerezhforbannerezh
m. Exil, bannissement.
●(1744) L'Arm 25b. Banissement, tr. «Forbannereah.. heu. m.»
●(1849) LLB 43-44. é hant ag en Eden / D'ou forbanereah. ●(1857) GUG 152. arlerh hur forbannereah. ●(1891) CLM 65. d'er marv pé d'er forbannereah a væz-brô e téliant me hass.
●(1913) HIVR 7. eit ou honfortein én ou forbañnereh. ●(1939) KOLM 97. lakat fin d'em forbañnereh.
- forbannetforbannet
adj. Exilé.
●(1838) OVD 39. eit ne oé bet en ol poénieu en doé souffret é vout forbannet ér mæz ag é vro. ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 118. èl un dèn forbanet. ●(1849) LLB 615-616. un den iouank karet / A huersou dré dud fal ag é vro forbanet. ●(1855) BDE 528. bugalé forbanet.
●(1913) HIVR 2. forbañnet én Azi. ●(1913) THJE 25. hé bredér forbañnet ér vro-men.
►[empl. comme subst.] forbanned : exilé.
●(17--) TE 39. ur forbanét hag un dianvezour.
- forbanniñforbanniñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Exiler, bannir, mettre au ban, forbannir.
●(c.1718) CHal.ms i. Bannir exiler, tr. «chassal, diuröein, forbannein.» ●(1744) L'Arm 25b. Banir du païs, tr. «Forbannein.»
●(1907) BSPD I 15. er forbañnein én un inizen.
(2) Chasser d'un endroit.
●(1790) MG 241. forbannein a vremen er péhet a hur halon.
●(1838) OVD 12. forbannein er vuhé devot a balès er brincèd. ●(1839) BESquil 326. forbannein e ras ag é balæs ol en disordreu e oé én-ou a guênt. ●(1855) BDE 202. N'em forbannet quet a zirac-oh.
(2) Bout forbannet diouzh : être séparé de.
●(c.1802-1825) APS 124. bout de virhuiquin-jamæs forbannet doh t'hou.
II. V. pron. réfl. En em forbanniñ : s'exiler.
●(1843) LZBg 1añ blezad-2l lodenn 131. puar bélêg peur en dès, ag ou volanté vad, hum forbannet. ●(1849) LLB 1377. En hani [en tarw] zou foetet e guita er vanden, / Hum forban hag e ia d'ur harter diamen.
- forbannisañforbannisañ
v. tr. d. Exiler, exclure.
●(1575) M 2748-2749. Quentse pep guis forbanisset, / Vezont anezy milliguet, tr. «Mais de toute façon ils en seront / Exclus, maudits.»
●(1732) GReg 78b. Banir exiler, tr. « forbaniza. pr. forbañizet. (…) Van[netais] forbañiçzein ppr. et. » ●(1794) ABR 1. ar rest dimes ar Famill Royal guillotinet pe forbaniset evel Laëron dimes ar Rouantelès.
- forbu .1
- forbu .2forbu .2
m. (pathologie) Fourbure.
●(1744) L'Arm 163a. Fourbure, fluxion qui rend roides les nerfs des jambes du cheval, tr. «Fourbu. m.»
●(1872) ROU 80a. Défaut d'un cheval forcé, tr. «Forbu.» ●(1876) TDE.BF 211a. Forbu, s. m., tr. «Maladie d'un cheval fourbu.»
●(1927) GERI.Ern 158. forbu m., tr. «Fourbure.»
- forbuetforbuet
adj.
(1) (Cheval) fourbu.
●(1659) SCger 59a. forbu, tr. «forbuet.» ●(1744) L'Arm 163a. Cheval fourbu, tr. «Marh forbuétt.»
●(1857) CBF 108. Ho kazek c'hiel a zo kamm hag ann hini zu a zo forbuet, tr. «Votre jument baie est boiteuse et la noire est fourbue.» ●(1872) ROU 80a. Défaut d'un cheval forcé : Forbu. Qui a ce défaut : Forbued. ●(1876) TDE.BF 211a. Forbuet, adj., tr. «Fourbu, parlant d'un cheval.»
(2) Estropié.
●(1878) EKG II 50. daoust ha forbuet omp hon daou.
- forbuiñforbuiñ
v.
I. V. intr.
(1) Devenir forbu.
●(1927) GERI.Ern 158. forbui v. n., tr. «être, devenir tel [forbu].»
(2) =
●(1927) GERI.Ern 158. forbui v. n., tr. «être, devenir tel [forbu].»
II. V. tr. d.
(1) Rendre forbu.
●(1927) GERI.Ern 158. forbui v. a., tr. «rendre tel [forbu].»
(2) Rendre difforme, estropié, contrefait.
●(1927) GERI.Ern 158. forbui v. a., tr. «rendre tel [difforme, estropié, contrefait] déformer, défigurer.»
- forc'h .1forc'h .1
f. ferc'hier
I.
A. (agriculture) Fourche.
●(1499) Ca 86a. Forch. g. fourche. l. hec furca / ce. ●(c.1500) Cb 87a. Forch. g. fourche. ●g. fourches. b. ferchieur. ●g. porte fourche. bri. douguer da forch. ●(1633) Nom 84b. Fœnum furcillis versare : tourner le foin auec les fourches : eaustiff foüen, treiff an foüen gant ferchyer. ●173a-b. Rutabulum : rouable, patroüille, fourgon : perchen forn, forch da plantaff an queuneut en forn. ●178a. Furca : fourche : forch. ●Tridens : fourche à trois dents : vn forch try-besecq.
●(1659) SCger 59b. fourche, tr. «forc'h p. ferc'hier.» ●148b. forc'h p. ferc'hier, tr. «fourche.»
●(1849) LLB 915. hou forh ha hou pégel. ●940. ged ferhier deu viz, bouljet hoah hou toareg. ●(1876) TDE.BF 799. Unan o tastum gant ar rastell, eunn all o vanna gant ar forc'h. ●(1877) EKG I 273. digas gantho fuziliou, freier, eskennou-prad ha kement tra a c'helle terri ho fenn ouc'h ar republikaned. ●274. pep hini a grogaz enn he fuzil. Ar re n'o doa ket, a deue gantho freier-houarn, eskennou-prad ha filc'hier. ●283. ar re n'o doa nemed ferier, eskennou-prad pe filc'her, a lamme var ar zitoianed. ●(1899) BSEc xxxvii 157 / KRL 22. Lakat piz er zohier gant ar vorc'h, pe zerro piz gand ar vorc'h, tr. «Prendre son temps ; faire une besogne quelconque d'une façon inintelligente, ridicule.» ●(18--) SAQ II 12. dant eur forc'h houarn.
●(1915) HBPR 92. Gantho oa freier-houarn ha freillou. ●151. Gant lod oa fusuillou, gant lod all freillou, freier houarn ha bizier. ●(1936) PRBD 49-50. ar bastored a ya d'ezan gant fereier.
B. (marine)
(1) Fourcat.
●(1732) GReg 652a. Fourcas, tr. «Forc'h.»
(2) (pêche) Bazh-forc'h : foène.
●(1904) KZVr 356 - 04/09/04. Baz-forc'h, eur seurt forc'h da besketa lized (pe plaised). ●(1914) KZVr 75 - 09/08/14. Baz-forc'h, tr. «foène, trident pour pêcher les plies. Milin.»
C.
(1) (géographie) Confluent.
●(1732) GReg 195b. Confluent, le lieux ou deux rivières se joignent, & mêlent leurs eaux, tr. «forc'h diou stær. p. feryer.»
(2) péjor. Ur forc'h a : une saleté de.
●(1935) BREI 420/1b. eur forc'h a gazetennig vihan, moulet e Roazon, binim enni.
D. (histoire) Fourches patibulaires.
●(c.1500) Cb 87a. condempne aux fourches. bri. barnet da bezaff crouguet en ferchieur.
E. Loc. adv. Diwar-forc’h (marque de moutons, Ouessant).
●(1985) OUIS 190note. extrémité de l’oreille coupée : le mouton est diwar plean si la coupure monte droit, diwar skelp si elle est taillée en oblique et diwar forc’h si elle dessine un V.
II. (en plt de qqn)
(1) Femme sans ordre.
●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Forc'h, tr. «femme sans ordre.»
(2) par ext. Putain.
●(1958) BRUD 3/19. Ra 'z in buan pell diouz an ti-mañ d'ober va forc'h.
III.
(1) Bezañ forc'h war e stal : faire faillite. Cf. foar ?
●(1922) IATA 16 *Alan Yann. Hennez ne vezo ket forc'h var he stal.
(2) Gwisket evel ur forc'h : mal habillé(e).
●(1931) VALL 443. Mal habillée (sans ordre, sans goût) tr. F. Vallée «gwisket evel ur forc'h.» ●(1942) VALLsup 75. Mal attifée, tr. F. Vallée «plac'h gwisket evel eur forc'h.»
(3) (Treut, moan) evel troad ar forc'h hir : très maigre.
●(1949) KROB 18-19/4 *Petromig. Ma vefe ret da laouig ar C'had, teo evel eur varrikenn, lakaat bragou Per ar Skeul, treut ha moan evel troad ar forc'h hir, Laouig a vefe, sur, tapet dezañ e benn...
(4) Treut evel pav koad ur forc'h houarn : très maigre.
●(1910) MAKE 60 E. Crocq. Unan eus al lakepoted, an hini brasa, e hano Lanig, bras, mes sec'h ha treudik evel pao koad eur forc'h-houarn.
- forc'h .2forc'h .2
m. –où (religion) Interdit, censure de l'Èglise.
●(1744) L'Arm 204a. Interdit (…) Censure de l'Eglise, tr. «Forh.. heu. m. [marquant les choses qui sont interdites].»
- forc'hadforc'had
f. & adv. –où
I. F. Contenu d'une fourche.
●(1931) VALL 316b. ce qu'on prend sur une fourche, tr. «forc'had f.» ●(1957) BLBR 100/9. Eur 'forhad melchon war e skoaz. ●(1967) LIMO 12 mai. ur forhad raden.
II. Adv.
(1) A-forc'hadoù : par pleines fourches.
●(1897) EST 13. E garg er foen séhet ér har a forhadeu.
●(1939) RIBA 46. sammein er foén a forhadeu.
(2) A-forc'had : à pleine fourche.
●(1931) GUBI 100. Me saùé foén a forhad.
- forc'hadur
- forc'hañ
- forc'hataforc'hata
v. tr. d.
(1) Fourcher.
●(1879) ERNsup 152. forc'heta, vorc'heta, remuer avec la fourche, Trég[uier], Goello.
●(1909) FHAB Mezheven 183. ar pemp kaser-kolo a forc'hate da vad, mes kaer doa forc'hata, ar c'holo a châge. ●(1931) VALL 316b. remuer avec la fourche, enfourcher, tr. «forc'hata.»
(2) = (?).
●(1874) FHB 516/376b. He a viro d'en em zrailla, / Pe an danvez da forc'hata.
- forc'hekforc'hek
adj.
I. Fourchu.
●(1633) Nom 270b-271a. Sphenopogon : qui a la barbe fourchuë : an hiny en deus vn baru forchecq.
●(1659) SCger 148b. forc'hec, tr. «fourchu.» ●(1732) GReg 160a. Chemin fourchu, tr. «Hend forc'hecq.»
●(1910) MAKE 105. e lost forc'hek. ●107. ar seiz teod forc'hek. ●(1931) VALL 316b. fourchu, tr. «forc'hek.»
II. Dougen ar boned forc'hek : voir boned.
- forc'hell
- forc'hell-ararforc'hell-arar
f. (agriculture) Petite fourche de curage.
●(1732) GReg 430b. Fourchette de bois, ou de fer pour décharger le soc de la charrüe & le coutre, tr. «Forc'hell-alazr.»
●(1876) TDE.BF 211b. Forc'hell-arar, s. f., tr. «Fourchette de la charrue, petite fourche pour décharger le soc et le coutre de la charrue.»
- forc'hell-lannforc'hell-lann
f. Fourchette à débroussailler.
●(1732) GReg 430b. Fourchette de bois, pour tenir la bruyere à couper, tr. «Forc'hell-lañ. p. forc'hellou lann.»
●(1876) TDE.BF 211b. Forc'hell-lann, s. f., tr. «Sorte de petite fourche dont on se sert pour écarter les piquants lorsque l'on coupe la lande, appelée en français jan ou ajonc, en français.»
- forc'hellegezh
- forc'hellek
- forc'hennforc'henn
f. –où
(1) Fourchon, dent de fourche.
●(1633) Nom 178a. Bidens, bipalium : houë fourchuë : vn beig en deffe forchennou.
(2) Fourche.
●(1633) Nom 174b. Varæ, vel vari, valli, perticæ, tibicines plagarij : fourches leuez pour tendre : forchennou sauet euit stinnaf.
(3) Confluent.
●(1944) DGBD 115. er forc'hennoù e vez a-wechoù bervennoù spontus.
- forc'herezh
- forc'het
- forc'hig
- forc'higellforc'higell
f. –où Tuteur pour plante.
●(1962) TDBP II 216. Red e vo harpa eur forhikell er blantenn-mañ evid ma chomo en he zav, tr. «il faudra appuyer un bâton fourchu contre ce plant-ci afin qu'il tienne debout.»
- forc'hiñforc'hiñ
v.
I. V. intr. Partir.
●(14--) Jer.ms 117. Quent ez ferchy, tr. «Avant que tu ne partes.» ●118. pan ferchy, tr. «quand tu partiras.» ●(14--) Jer A.202. Dre ma fez gouzuezet, ho trych en pynychet / Quent ez ferchet seder, tr. « Par ma foi, sachez(-le), votre tromperie, vous l’expierez, / Avant que vous (ne) partiez, certainement » ●(1575) M 1869. Hac an Bez hep quen lorch, quent forch pan dazorchas, tr. «Et quand du tombeau il ressucita sans faste, avant de quitter (la terre).»
II. V. tr. d.
(1) Exclure, séparer.
●(1744) L'Arm 147b. Exclure, tr. «Forhein unan-bénac doh er-real.»
(2) par ext. Sevrer.
●(1744) L'Arm 358a. Sevrer, tr. «Forhein.» ●(1792) HS 100. quentéh èl ma hoai bet forhèt dehi [er map-hont]. ●(17--) TE 33. A pe oai deit en amzér de forhein hé mab.
III. V. pron. réfl. En em forc'hiñ a : se priver de, se frustrer de.
●(1861) BSJ 109. en héritage ag en nean a béhani en hum forh ag ou vad volanté er ré e zou galhuet bugalé Doué. ●(1879) GDI 287. Ind en hum forhé a gousquèt (...) ar bihuanç a béhani en hum forhent dré er yun.
- forchadurforchadur
m. (anatomie) Vulve.
●(1964) BAHE 38/19. Forz = heñchoù (ger a vedesinerezh) (vulva pudendum feminimum ?) Forchadur a gaver ivez.
- forchañforchañ
v. tr. d.
(1) (agriculture) =
●(1864) KLV 6. Ann ero forchet enn izelen evit dizoura.
●(1922) FHAB C'hwevrer 51. Neuze eo e vez forchet an irvi gant an alar, (da lavaret eo graet ar pep brasa anezo) : an irvi forchet a vez peurechuet gant ar bal.
(2) Fabriquer.
●(1864) KLV 16. forcha ostillou evit c'houenna diviz ann douar.
- forcherforcher
m. =
●(1923) LZBt Gouere 14. nak archer na forcher ebet ne deuï d'ober d'ec'h eur gontravansion.
- foreantforeant
m. –ed Voyou.
●(1924) BILZbubr 38/844. Penôs, mic'hiek, foreant 'zo ac'hanout. ●Foreant ou forean, vagabond, voyou. ●(1924) BILZbubr 46/1091. Kroc'hen kurunou va ene !... Setu da c'hopr, blaz kig gedon ! blaz ar wialenn ! foreant ! ●(1925) BILZ 117. Distagit ar chas war ar forean-man ! ●(1957) AMAH 138. ur forean ken aheurtet.
- forecher
- forestforest
f. –où Forêt.
●(14--) N 280. en vn forest, tr. «Dans une forêt.» ●(1499) Ca 86b. Forest. g. idem. ●(1580) G 357. Peur onest forestou, tr. «De très convenables forêts.» ●(1633) Nom 236a. Silua : bois, forest : coat, forest.
●(1659) SCger 59a. forest, tr. «forest.»
●(1856) VNA 223. une troupe de voleurs dans une forêt, tr. «un tolpad lairon én ur forest.» ●(1861) BSJ 309. é creis ou foresteu hag ou deserheu. ●(1890) MOA 272a. Forêt, tr. «Forest, f.» ●(18--) GBI II 348. D'ur forest vraz d-eus ma c'haset.
- Forest-FouenantForest-Fouenant
ne de l. Ar Forest-Fouenant : La Forest-Fouesnant.
I.
●(1865) FHB 9/72b. eun all er forest Fouesnantt (sic) c’huezet gant ur verc’hig daou vloas. ●(1890) MOA 20b. Forest (Fouenan).
►
●(1878) SVE 965. Personn Fors a zo biniaouer. ●966. Kleier Fors a lavar oc’h-penn.
●(1905) ALMA 64. Ar Forest (e Fouenant). ●(1996) GESI 46. Degaset en deus ur gamionad bezhin deus 'Forest.
II. Dictons.
(1)
●(1878) SVE 965. Personn Fors a zo biniaouer.
(2)
●(1878) SVE 966. Kleier Logoman a lavar ive : / Merc’hed brao ’zo ’n Logoman !
III. Blason populaire : voir Gisti.
IV. [Toponymie locale].
●(1878) SVE 966. Kleier Logoman a lavar ive : / Merc’hed brao ’zo ’n Logoman !
●(1930) FHAB Ebrel/123. Er bloaz 1651, e voe misionou e eskopti Kemper, Ergue-Gaberik, Lokamand, Tremeok.