Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 33 : de devezhiour (1601) à dezrevell-dizrevellin-2 (1650) :
  • devezhiour
    devezhiour

    voir devezhier

  • devezhour
    devezhour

    voir devezhier

  • devezhourez
    devezhourez

    voir devezhierez

  • deveziñ / devezañ
    deveziñ / devezañ

    v. intr. (élevage) Amouiller.

    (1927) GERI.Ern 97. devezi L[éon] v. n., tr. «Etre sur le point de vêler, ce qu'on reconnaît à ce que les pis de la vache s'allongent ; V[annetais] devéein id.» ●(1941) SAV 22/27. (Pleiben ha tro-war-dro) Devei, verb. Dont da gaout eun deve bras. Sk : Prest eo ar vuoc'h da hala, emañ-hi o tevei.

  • devidigezh
    devidigezh

    f. Combustion.

    (1927) GERI.Ern 98. devidigez f., tr. «combustion.» ●(1962) EGRH I 53. devidigezh f., tr. « action de brûler. »

  • deviñ
    deviñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Brûler.

    (1464) Cms (d’après GMB 441). deauiff. ●(1499) Ca 55b. Deuiff vide in tan.

    (1659) SCger 17b. brusler, tr. «deui

    (1878) EKG II 132. devi eur c'houlaouen dirazoc'h.

    (1909) KTLR 222. e lakeaz gori ar fourn ha teuler ar Rouanez ebarz da zevi.

    ►absol.

    (1872) GAM 51. da freuza, da zevi, da laerez ha da vuntri.

    (1910) MBJL 12. evit laerez, devi ha lac'han.

    (2) absol. Être très chaud.

    (1918) LZBt Mae 7. Dewi 're an heol.

    (4) sens fig. [au passif] Attrapper, prendre, tromper.

    (1908) KMAF 36. D'ar votadeg diweza, Fistoulik, ez oun bet devet gantan. ●(1958) BRUD 5/67. Devet on ganeoh, ma zud. Eun dro-gamm am-eus c'hoariet, gwir eo. Med ne oa ken nemed eun taôl farserez, c'hwi 'oar. ●(1984) ECDR 119. Gwilhou a veze devet bep tro gant Lan.

    II. V. intr.

    (1) Être en train de brûler.

    (1909) NOAR 37. n'o doa ken aon nemet e tevje o zi. ●38. va holl feadra o tevi. ●(1909) KTLR 177. An douar ive var behini e valeemp a zeve.

    (2) par ext. Causer une douleur qui donne une sensation de brûlure.

    (1915) HBPR 198. eur bern c'huibu hag a beg, hag a zeo.

    (3) Brûler (de chaleur).

    (1860) BAL 75. crouma gant ar riou, devi gant an domder.

    III. V. pron. réfl. En em zeviñ : se brûler.

    (1909) KTLR 177. aoun e'm boa d'en em zevi.

    IV.

    (1) Deviñ ar gantol dre an daou benn : voir kantol.

    (2) Deviñ e c'hlaou a-raok mont da varichal : voir glaou.

    (3) Deviñ gouloù : voir gouloù.

  • devizañ
    devizañ

    v. Deviser.

    (1499) Ca 59a. Deuisaff. g. deuiser.

  • devod
    devod

    m. –ed Homme dévot.

    (1824) BAM 63-64. tremen evit un devot.

    (1904) DBFV 44b. devod, m. pl. ed, tr. «dévot.»

  • devodez
    devodez

    f. –ed

    (1) Femme dévote.

    (1633) Nom 282a. Virgo vestalis, vel sacra : vne Beguine, vne Nonnain : vr Beguines, deuodes, Leanes.

    (1867) BUE 13. Ann devodez Azou he vamm. ●(1869) SAG 21. edoare an devodezed.

    (1904) DBFV 44b. devodez, f. pl. ed, tr. «dévote.» ●(1911) BUAZperrot 344. eun devodez var he meno.

    (2) Bigote.

    (1962) EGRH I 53. devodez f. -ed, tr. « bigote. »

  • devoem
    devoem

    v. intr. (agriculture) Charruer avant de fumer un champ.

    (1904) DBFV 45a. devoém, v. n. ouvrir la terre avec la charrue, avant de fumer un champ ; se dit surtout en bas van[netais], ailleurs c'est sohellat (Bul[éon]) (Voir divoemmein).

  • devor .1
    devor .1

    m. Diarrhée.

    (1952) LLMM 32-33/132. (Douarnenez) Devor g. diarrhée.

  • devor .2
    devor .2

    s. = (?).

    (1867) FHB 115/85b. Erfin, skuiz gant ann devor anezhan, e plegaz hag e sinaz ar skrid guerz.

  • devorañ
    devorañ

    v. tr. d. Dévorer.

    (1499) Ca 59b. Deuoraff. g. deuorer. ●(1650) Nlou 569. An tan glaou en effaou à dezraouo, / Han douar sor hac an mor à deuoro, / Dan Ifern à bern en em cerno, / He perzet du à remuo, tr. «Le feu de braise commencera aux cieux, / et il dévorera la terre desséchée et la mer ; / il s'enroulera en tas dans l'enfer, / dont il ébranlera les portes noires.»

    (1741) RO 1443. deuoret gant ur leon deuorant. ●(1792) CAg 112. En-nanne ha séhed em devore. ●(1792) HS 146-147. deu ourss ag ur hoèt, hac e zivorass deu ha deu-uigent à nehai.

    (1832) JAC.ms 3. na goessé d'ar blaisi bean o devoret, tr. «(GMB 112) de peur que les loups ne les aient dévorés.» ●(1854) PSA II 102. en tigr ne zivor quet en tigr.

  • devorant
    devorant

    adj. Qui dévore.

    (1741) RO 1443. deuoret gant ur leon deuorant.

    (1804) RPF 126. Pihue e eèllou paad én tan dévorant ? ●128. andur en tan poaih ha dévorant ag en Ihuern.

  • devosion
    devosion

    f. –où

    (1) Dévotion.

    (1530) Pm 35. Han re ayoae en deuotion, tr. «Et ceux qui étaient en religion.» ●(1576) Cath p. 25. euel maz edoay ouz he pydi a deuotion vras, tr. «comme il était à la prier, avec grande dévotion.» ●(1625) Bel 215. en memoer dan Itron Maria, pe da quehelaff hiny, oz bezoff particulier deuotion.

    (c.1680) NG 1976. dre guir devotion. ●(1790) MG 308. me rescond a zevri en en dès Cecil me laqueit de vout amiét d'en devotion.

    (c.1802-1825) APS 5. guet peh attantion ha sourci en hum aquitter ér Parrésieu ag en devotion-zé. ●(1838) OVD 275. hag e gresque en alertis ag en devotion. ●(1868) FHB 201/355b. da zigas enn drô ann devotion goz eûz ar Rozera perpetuel. ●(1877) BSA 260. eun devosion vras da zantes Anna.

    (1905) IMJK 145. én arben ag en devosion.●(1907) BSPD I 9. Hum akoursamb a vremen d'el laret get devosion.

    (2) Action dévote.

    (1787) BI 128. hemb rabat nitra ag é zevotioneu.

    (1877) BSA 261. an devosionou-se a grouadur. ●(1894) BUZmornik 402. boaza a reaz he fried da gemeret perz enn he devosionou.

  • devot
    devot

    adj. (religion)

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Dévot.

    (1530) Pm 258. Ha bez creff deuot dre dotryn, tr. «Et sois fort et dévot par doctrine.» ●(1650) Nlou 29. tut deuot, tr. «gens dévots.»

    (1904) DBFV 44b. devot, adj., tr. «dévot, pieux.» ●(1911) SKRS II 213. eur plac'h devot.

    (2) Bezañ devot da : être dévot à.

    (1889) ISV 148. evel ma voa devot da Sant Joseph.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) Où on pratique la dévotion.

    (1869) FHB 216/52a. o vont da bardona d'eul lec'h devod benâg.

    (2) De dévotion.

    (c.1680) NG 126. Canam ur can devot.

    (1894) BUZmornik 693. lenn levriou devot.

    II. Adv. Dévotement.

    (1860) BAL 54. o selaou devod an ofern. ●(1869) FHB 216/53a. a ra devod tro ar chapel war he zaoulin noaz.

    (1911) SKRS II 212. ma klevimp devotoc'h an oferen en amzer da zont.

  • devotaat
    devotaat

    v. intr. Devenir plus dévot.

    (1962) EGRH I 53. devotaat v., tr. « devenir plus dévot. »

  • devotamant
    devotamant

    adv. Dévotement.

    (1621) Mc 62. cleuet mar guelomp deuotamant an offeren. ●107 [lire : 109]. deuotamant hac ez sau gand an daou dorn iointet ha gorroet.

    (1710) IN I 123. da glevet an Oferen devotamant.

    (1894) BUZmornik 499. klevet devotamant ann offerenn.

  • devotius
    devotius

    adj.

    (1) Attr./Épith. Dévot.

    (1855) BDE 456. Bed-é bet devotius, fur, humbl.

    (2) Adv. Dévotement.

    (1821) SST 76. Eit inourein devotius / En han adorable a Jesus.

  • devout
    devout

    v. Avoir.

    (1767) ISpour 13. hac ë zeliamp henn devout grateit ni-memb.

    (1857) GUG 28. Ou dout e hrant ou zri er memb divinité.

    ►[présent]

    P1

    (1906) BOBL 13 octobre 108/1c. eur bochadik mad a gamaladed a memp ive. ●(1910) BOBL 15 janvier 264/2b. na m'eump ket a hentchou mad.

    ►[futur]

    P1

    (1862) BSH 18. Ny a momp ar victoar.

    ►[imparfait]

    S3m en doa, en devoa

    (1857) HTB 51. evit ar pez en difoa he laket en ker braz risk.

    ►[impératif]

    P1 bor bezet / hor bet

    (1710) IN I 126. hac hor bet en he andret calon guir vugale.

    P2 ho pezet / ho pet

    (1710) IN I 126. ho pet ur garantez.

  • devri
    devri

    adv.

    (1) Tout à fait.

    (14--) N 632. Diouz gloutoni deffri maz vizi cuit, tr. «Sois tout à fait exempt de gloutonnerie.» ●(1575) M 2055-2056. Ha dre se pan leaff, ez caffaff am haual, / Try abec tenn enhy, so deffry special, tr. «Et c'est pourquoi, comme je le jure, je trouve, me semble-t-il, / Trois raisons graves en lui qui sont tout à fait spéciales.» ●(1650) Nlou 408. Hon bise ny, deury remission, tr. «que nous eussions véritablement rémission.»

    (2) Sérieusement.

    (1530) Pm 263. Pep dez creny deffry ryal / So eteyg mechant, tr. «Chaque jour, l'avarice, sérieusement, en réalité, / Est un vice mauvais.» ●(1575) M 1247-1248. An Trede peheny, deffry pan studiaff, / Ara douigaff noman, an Barnn man ha poanyaff, tr. «La troisème chose qui, quand j'étudie sérieusement, / Fait craindre maintenant ce jugement, et souffrir.»

    (c.1680) NG 1720-1724. Ha cals a ré, deuri, / Guet jotadeu ha crachë, / Ha houeh en pep quis / Er con vil er pillas.

    (3) Certes.

    (14--) N 270. Setu deompni defri liffrinj, tr. «voilà que nous avons là, certes, maints levriers.»

    (4) Très bien.

    (14--) N 205. Me goar defri ez eu (hy) sapient, tr. «Je sais pertinemment qu'elle est sage.»

    (5) Dre zevri : pour de bon.

    (1766) MM (Brestad 17) 1230. daoust pe dre farz, pe dre zevri.

    (1875) FHB 519/395a. guech dre fars guech dre zrevi.

    (5) Etre fars ha devri =

    (18--) SAQ II 4. Lod a lavar etre fars ha drevi.

    (6) Pe a-fars pe a-zevri =

    (1877) FHB (3e série) 4/31a. ne c'houient ket pe a fars pe a zevri edon.

    (7) A-zevri : voir a-zevri

  • devus
    devus

    adj. Combustible.

    (1927) GERI.Ern 98. devus adj., tr. «combustible.»

  • dewilchañ
    dewilchañ

    v. tr. d. Faucher.

    (1931) VALL 296a. Faucher, tr. «dewilcha

  • dez .1
    dez .1

    interj. =

    (1970) BHAF 30. Dêz ! Evid kelou ze 'vat ! ●42. Dêz ! Ar hleñvejou ne grogont ket war Vari 'n Anglez... ●58. «Dêz ! emezi, kelou ar hoz traou poultrenneg-ze !» ●160. «Dêz ! Din da weled, aze n'ez eus mann, red eo din beza nay, emichañs ez eo savet gwin koz ma zonton d'am fenn. ●201. A-wechou ne ree ma zurzunelled nemed kana, med deveziou all, e veze peadra da sodi gante... Dêz ! Setu toud ar pez am eus da lavared war al liboudennou-ze. ●217. Kredit ac'hanon, n'ho pefe ket traoù gwall vrao da glevet... Dêz !... Leiz ho kovou ho-peus bet, emezi o sevel ? ●252. Estroh eviti a soñjas ne dee ket ar skolaer hepken da Gerlez evid selaou Herve o komz eus e winiz hag e avalou-douar... Dêz ! Me 'oar ? ●330. med dêz ! e wreg a zo ur pez gloruz ! ●332. Dêz ! Petra ez in-me d'ober eno, ma hoz klufan ! ●346. Dêz ! Mil mallez ma Doue, seurt nemed koz sehier goullo. ●(1971) BAHE 68/8. Dez ! ma zamm krennard, re vihan int ha leun a zour-Sañwon…

  • dez .2
    dez .2

    voir deiz

  • dezastum .1
    dezastum .1

    m. Déduction, conclusion.

    (1931) VALL 190b. (philos.) Déduction, tr. «dezastum m.»

  • dezastum .2
    dezastum .2

    v. Déduire, conclure.

    (1931) VALL 190b. Déduire ; (philos.), tr. «dezastum

  • dezert .1
    dezert .1

    adj. Désert.

    (c.1500) Cb 60a. deserto / as / ac. g. deserter / ou faire desert. b. ober desert / desertaff.

    (1659) SCger 41a. desert, tr. «desert

  • dezert .2
    dezert .2

    m. –où Désert.

    (1659) SCger 111b. solitude, tr. «desert

    (1878) EKG II 14. an ermited en dezert.

    (1900) MSJO 72. ar bara eo deus debret ho tadou en desert.

  • dezertañ
    dezertañ

    voir dizertiñ

  • dezerzh .1
    dezerzh .1

    adj. Désert.

    (1913) HIVR 10. ur vro meinnek, dezerh, difréh.

  • dezerzh .2
    dezerzh .2

    m. –ioù, –où Désert.

    (1499) Ca 58b. Deserz. g. desert. ●(1530) J p. 129a. E gres Moyses en deserz, tr. «par Moïse, au désert.» ●(1621) Mc 111. euel maz chomas hon saluer biniguet en deserz daouuguent dez ha daouuguent nos. ●(1633) Nom 232b. Solitudo, eremus, secessus : desert : desertz. ●(1650) Nlou 7. Da iun en vn desers (lire : deserz), ha da bezaff merzer, tr. «pour jeuner dans un désert et pour être martyr.»

    (1710) IN I 23. cals anezo, pa edont en deserz, a gueuze dan oignoun ha d'ar c'hic. ●(1732) GReg 274b. Desert, solitude, tr. «Deserz. p. deserzyou.» ●796a. Les Israëlites étans dans le Desert, regretoient les oignons, & les chairs d'Egypte, tr. «Cals a Israëlided pa edont èn Deserz, a gueuzyé d'an oignon, &c.»

    (1838) OVD 273. én dondæt ag en deserheu. ●(1861) BSJ 309. é creis ou foresteu hag ou deserheu. ●(1872) ROU 81a. Désert, tr. «Dezerz, m.» ●(1896) HIS 35. En Israélited ne oé ket kriù er biùañs geté én dezerh.

    (1904) DBFV 45a. dezerh, m. pl., eu, tr. «désert.» ●(1913) THJE 22. en Ermited ag en dezerh. ●(1921) GRSA 244. Maget é bet Israeliz, én dezerh, get mann.

  • dezev / dezo
    dezev / dezo

    m. –ioù

    (1) But, dessein.

    (1732) GReg 126a. But, fin, dessein, tr. «déso.» ●126b. Il n'a d'autre but que d'éviter le travail, tr. «Ne'n deus qen déso nemed da déc'het diouc'h al labour.» ●277a. J'avois dessein d'aller à Quimper, tr. «Déso am boa da vônet da Guemper.»

    (1927) GERI.Ern 98. dezo m. pl. iou, tr. «Résolution, dessein.»

    (2) E dezev da : à dessein de.

    (1732) GReg 277a. A dessein de voir ma famille, tr. «ê dezo da vellet va c'herend.»

    (3) Bezañ e dezev d'ober udb. : être résolu à faire qqc.

    (1732) GReg 812b. Je suis dans la resolution de le faire, tr. «Ez ma oun ê deso d'e ober

    (4) Kemer an dezev da : prendre la résolution de.

    (1868) FHB 201/355b. kemer a rejont an dezo da zigas enn drô ann devotion goz eûz ar Rozera perpetuel.

    (5) Avis.

    (14--) Jer.ms 115. Lau custum am deseu euhy, tr. «C'est une mauvaise coutume, à mon avis.» ●(1530) Pm 240. Spes am deseu her dre beuhe, tr. «Clairement, à ce que je pense, tant qu'il vivrait.»

    (6) Hep dezev : sans faute.

    (1575) M 1778. Da barnn re maru ha beu, hep deceu ezeu preux, tr. «Pour juger morts et vivants, sans faute, il est qualifié.» ●3519-3523. Maz goufe den pan edy plen en ploe, / Euel maz eo hep deseo pez eo Doue : / Na quen diuoe pebez ez voe crouet. /A gouzaff garu mil maru neubeut aruez / Arahe an tra se certen bez, tr. «Si l'homme savait, quand il est encore sur terre, / Comment c'est, sans erreur, qu'est Dieu, / Et aussi bien ce qu'il fut créé, / De souffrir durement mille mort, peu de cas / Il ferait, certes, de ceci sois certain.»

  • dezevout
    dezevout

    v. tr. d. Penser.

    (14--) Jer.ms 26. Evel maz guerzat Doe / Dyvoe hon guyr croeur / Am desseu a pleuyn / Evyt tregont dyner, tr. «Comme on vendit Dieu, certes notre vrai créateur, / A ce que je pense, je le garantie, pour trente deniers.» ●(1499) Ca 58b. Deseuout. g. cuyder / estimer. ●Deseuout. g. cuyder. ●(c.1500) Cb 60a. Deseuout. g. cuyder / estimer. ●(1530) Pm 242. Meur a vnan so souzanet / Maz deseuont na maruhent quet, tr. «Beaucoup sont dans l'erreur, / S'ils pensent qu'ils ne mourront pas.»

  • dezhomm
    dezhomm

    m. Besoin. cf. ezhomm

    (1979) BRUDn 27/26. Pegur vid dougen ar bannier vraz veze dezomm tri baotr solud hag o-deze poan derhenn ’nei pa hwehe an avel re greñv.

  • deziderañ
    deziderañ

    v. tr. d. Désirer.

    (1499) Ca 58b. Desideraff. g. desiderer.

  • dezignet
    dezignet

    adj. Désigné.

    (1633) Nom 281b. Episcopus designatus : Coadiuteur : Coadiutor, Escop designet.

  • dezir
    dezir

    m. –ioù, –où Désir.

    (1499) Ca 59a. Desir. g. idem. ●(1612) Cnf 52a. Hac ez eo ret explicaff hac exprimaff, hac eo so bet an desir. ●(1621) Mc 40. gand vn desir da vezaff sicouret.

    (1710) IN I 42. dre zesirou ha dre songesonou. ●329. un desir bras da gaout un habit nevez. ●(1790) MG 26. hun desirieu. ●(17--) TE 53. de goutantein hé dezirieu infam.

    (1846) DGG 225. An dezirou lubric.

    (1904) DBFV 45a. dezir, m. pl. ieu, tr. «désir.»

  • dezirañ / deziriñ / dezirout
    dezirañ / deziriñ / dezirout

    v. tr. d.

    (1) Désirer.

    (1499) Ca 58b. Desiraff. idem quod desideraff. ●(1557) B I 413. Maz eu lacaet (…) / En un lech clos (…) / Creff ha diguir em desir da miret, tr. «où on la garde (…) en un lieu clos (…) car j'ai voulu qu'on la retienne fortement et durement.» ●(1576) Gk I 212. Ves ma costez mé a desirhé an leur-man euel maz edy, ez vé laquaet en golou, hep ober nep mention ves ma hanu. ●(1612) Cnf 9a. en em caff buanecquet, ha subitamant ez desir da caffout vengeancc à nezaff. ●52a. desirout quemeret madou an nessaff. ●(1621) Mc 67. Petra eo à desiraff me ?

    (1659) SCger 31b. conuoiter, tr. «desirout.» ●(c.1680) NG 512-513. ou desirign / Aysement er bet-man. ●1298. Ou tesiring madeu.

    (1846) DGG 225. An dezirou lubric : ne zezirot quet, eme Zoue, pried ho nessa.

    (1904) DBFV 45a. desirein, v. a., tr. «désirer.»

    (2) Souhaiter.

    (1856) VNA 148. Je vous souhaite le bonjour, tr. «Deuéh mad d'oh e zesiran

  • dezirapl
    dezirapl

    adj. Désirable.

    (1621) Mc 76. pe quen desirabl !

  • deziriñ
    deziriñ

    voir dezirañ

  • dezirout
    dezirout

    voir dezirañ

  • dezo
    dezo

    voir dezev

  • dezolasion
    dezolasion

    f. Désolation.

    (1783) BV 21/527-528. o doue ma buguel pes desolation / a leques breman da antren em hallon.

  • dezornañ
    dezornañ

    v. tr. d. = (?) Transmettre (?).

    (1943) FHAB Genver/C'hwevrer 237. ar rummadou tud o deus dezournet an eil d'egile an tenzoriouigou se.

  • dezougen
    dezougen

    v. tr. d.

    (1) Apporter.

    (897) MSvbr IV f° 78b, main A (DGVB 231a, DVBR 496). is amal it duducer memor porté sur « quas et proximo secuturas » tr. « c’est ainsi que le souvenir est apporté ».

    (1499) Ca 67b. Dizoen. g. apporter. ●(c.1500) Cb 69b. [doen] gal. emporter. bri. didoen. ●(1557) B I 74. Dizouguet mein oar hou queniou (lire : queinou), tr. «Apportez sur votre dos des pierres.» ●78. Dizouguet affo oar hoz pen / Mein ha raz guen, tr. «Apportez vite sur votre tête des pierres ou de la chaux blanche.»

    (1659) SCger 143a. diouguen, tr. «raporter.» ●145a. dizouguen, tr. «raporter». ●(1732) GReg 45b. Apporter, d'un lieu dans un autre, tr. «dizouguen. pr. dizouguet.» ●Apporter des fardeaux, tr. «Dizouguen beac'hyou.»

    (2) Transporter.

    (1732) GReg 935a. Transporter, porter ailleurs, tr. «dizouguen. pr. dizouguet

    (1866) FHB 71/155b. Ne oa ket mui evit beza dizoughet. ●(1867) FHB 121/130b. Dizouguet e voue d'he c'hambr. ●(18--) SAQ I 294. var dachen ar brezel evit dizougen an dud mac'hagnet.

    (3) Déporter.

    (1866) FHB 78/203b. ann dud harluet pe dizoughet e Cayenn.

  • dezougerezh
    dezougerezh

    m. Transport.

    (1732) GReg 935a. Transport, action de porter d'un lieu à un autre, tr. «dizouguérez

  • dezouget
    dezouget

    adj. Transporté.

    (1499) Ca 63b. Diouguet. g. deportez.

  • dezrevell .1
    dezrevell .1

    f. Récit, compte rendu.

    (1927) GERI.Ern 98. dezrevell f., tr. «Récit (circonstancié ou poétique).»

  • dezrevell / dizrevelliñ .2
    dezrevell / dizrevelliñ .2

    v. tr. d.

    (1) Raconter, narrer.

    (1499) Ca 59b. Dezreuell. g. raconter.

    (1659) SCger 100b. Raconter, tr. «daneuel, dizreuel.» ●145a. Dizreuel, tr. «raconter.» ●(1732) GReg 203a. Conter, faire une narration, tr. «Disrevel. pr. disrevelet. ●253a.Decrire, faire une description, par le pinceau, la plume, le discours, tr. «disrevel. pr. disrevelet.» ●776b. Raconter, tr. «disnevel. pr. disnevelet. dizrevel

    (1910) MBJL 99-100. Setu troet en brezoneg eur werzenn bet skrivet en galleg gant unan eus barzed ar C'hanada ha bet dizrevellet d'imp gant an otro Bruchesi ! ●(1935) BREI 431/1c. he mouez a grenas en eur desrevel ar pennad-se d'he mamm-goz.

    (2) Imiter.

    (1803) MQG 9. gout a rê difrès pe direval / An dud hac al loëned. ●(1831) MAI 8. o tont da distrevel miraclo Moyses.

    (1908) PIGO II 38. An tôn hag ar zôn a zeblantas d'in ken paour, ken distum, ken am oe mez o sonjal am oa gallet biken disrenvel anê. ●(1910) MBJL 33. dizrevel Luther ha Kalvin. ●(1912) BUAZpermoal 714. oc'h ober ôteriou bihan hag o tesrevel lidou an Iliz. ●(1914) DFBP 236a. parodier, tr. «Dizrenvell.» ●(1920) FHAB C'hwevrer 242. mes da betra desrevel koz kôjou ? ●Desrevel, répéter ce que l'on a entendu. ●(1912) BUAZpermoal 254. o tesrevel ar brezegerien en deveze klevet. ●(1935) BREI 425/2a. desrevel an oferenn ; kana soniou hudur.

    (3) Décrire.

    (1732) GReg 253a. Decrire, faire une description, par le pinceau, la plume, le discours, tr. «disrevel. pr. disrevelet

    (4) Révéler.

    (1659) SCger 37a. deceler, tr. «disreueli.» ●(1732) GReg 248b. Deceler, decouvrir une chose cachée, tr. «disreveli. pr. disrevelet.» ●819b. Reveler, tr. «Disrevel. pr. disrevelet

    (5) Répéter.

    (1908) BOBL 17 octobre 199/1a. N'euz great nemed dizrenvel eur gaoz bet klevet gantan heb en em zougen gwarant deuz he gwirionez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...