Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 33 : de devezhiour (1601) à dezrevell-dizrevellin-2 (1650) :
  • devezhiour
    devezhiour

    voir devezhier

  • devezhour
    devezhour

    voir devezhier

  • devezhourez
    devezhourez

    voir devezhierez

  • deveziñ / devezañ
    deveziñ / devezañ

    v. intr. (élevage) Amouiller.

    ●(1927) GERI.Ern 97. devezi L[éon] v. n., tr. «Etre sur le point de vêler, ce qu'on reconnaît à ce que les pis de la vache s'allongent ; V[annetais] devéein id.» ●(1941) SAV 22/27. (Pleiben ha tro-war-dro) Devei, verb. Dont da gaout eun deve bras. Sk : Prest eo ar vuoc'h da hala, emañ-hi o tevei.

  • devidigezh
    devidigezh

    f. Combustion.

    ●(1927) GERI.Ern 98. devidigez f., tr. «combustion.» ●(1962) EGRH I 53. devidigezh f., tr. « action de brûler. »

  • deviñ
    deviñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Brûler.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 441). deauiff. ●(1499) Ca 55b. Deuiff vide in tan.

    ●(1659) SCger 17b. brusler, tr. «deui.»

    ●(1878) EKG II 132. devi eur c'houlaouen dirazoc'h.

    ●(1909) KTLR 222. e lakeaz gori ar fourn ha teuler ar Rouanez ebarz da zevi.

    ►absol.

    ●(1872) GAM 51. da freuza, da zevi, da laerez ha da vuntri.

    ●(1910) MBJL 12. evit laerez, devi ha lac'han.

    (2) absol. Être très chaud.

    ●(1918) LZBt Mae 7. Dewi 're an heol.

    (4) sens fig. [au passif] Attrapper, prendre, tromper.

    ●(1908) KMAF 36. D'ar votadeg diweza, Fistoulik, ez oun bet devet gantan. ●(1958) BRUD 5/67. Devet on ganeoh, ma zud. Eun dro-gamm am-eus c'hoariet, gwir eo. Med ne oa ken nemed eun taôl farserez, c'hwi 'oar. ●(1984) ECDR 119. Gwilhou a veze devet bep tro gant Lan.

    II. V. intr.

    (1) Être en train de brûler.

    ●(1909) NOAR 37. n'o doa ken aon nemet e tevje o zi. ●38. va holl feadra o tevi. ●(1909) KTLR 177. An douar ive var behini e valeemp a zeve.

    (2) par ext. Causer une douleur qui donne une sensation de brûlure.

    ●(1915) HBPR 198. eur bern c'huibu hag a beg, hag a zeo.

    (3) Brûler (de chaleur).

    ●(1860) BAL 75. crouma gant ar riou, devi gant an domder.

    III. V. pron. réfl. En em zeviñ : se brûler.

    ●(1909) KTLR 177. aoun e'm boa d'en em zevi.

    IV.

    (1) Deviñ ar gantol dre an daou benn : voir kantol.

    (2) Deviñ e c'hlaou a-raok mont da varichal : voir glaou.

    (3) Deviñ gouloù : voir gouloù.

  • devizañ
    devizañ

    v. Deviser.

    ●(1499) Ca 59a. Deuisaff. g. deuiser.

  • devod
    devod

    m. –ed Homme dévot.

    ●(1824) BAM 63-64. tremen evit un devot.

    ●(1904) DBFV 44b. devod, m. pl. ed, tr. «dévot.»

  • devodez
    devodez

    f. –ed

    (1) Femme dévote.

    ●(1633) Nom 282a. Virgo vestalis, vel sacra : vne Beguine, vne Nonnain : vr Beguines, deuodes, Leanes.

    ●(1867) BUE 13. Ann devodez Azou he vamm. ●(1869) SAG 21. edoare an devodezed.

    ●(1904) DBFV 44b. devodez, f. pl. ed, tr. «dévote.» ●(1911) BUAZperrot 344. eun devodez var he meno.

    (2) Bigote.

    ●(1962) EGRH I 53. devodez f. -ed, tr. « bigote. »

  • devoem
    devoem

    v. intr. (agriculture) Charruer avant de fumer un champ.

    ●(1904) DBFV 45a. devoém, v. n. ouvrir la terre avec la charrue, avant de fumer un champ ; se dit surtout en bas van[netais], ailleurs c'est sohellat (Bul[éon]) (Voir divoemmein).

  • devor .1
    devor .1

    m. Diarrhée.

    ●(1952) LLMM 32-33/132. (Douarnenez) Devor g. diarrhée.

  • devor .2
    devor .2

    s. = (?).

    ●(1867) FHB 115/85b. Erfin, skuiz gant ann devor anezhan, e plegaz hag e sinaz ar skrid guerz.

  • devorañ
    devorañ

    v. tr. d. Dévorer.

    ●(1499) Ca 59b. Deuoraff. g. deuorer. ●(1650) Nlou 569. An tan glaou en effaou à dezraouo, / Han douar sor hac an mor à deuoro, / Dan Ifern à bern en em cerno, / He perzet du à remuo, tr. «Le feu de braise commencera aux cieux, / et il dévorera la terre desséchée et la mer ; / il s'enroulera en tas dans l'enfer, / dont il ébranlera les portes noires.»

    ●(1741) RO 1443. deuoret gant ur leon deuorant. ●(1792) CAg 112. En-nanne ha séhed em devore. ●(1792) HS 146-147. deu ourss ag ur hoèt, hac e zivorass deu ha deu-uigent à nehai.

    ●(1832) JAC.ms 3. na goessé d'ar blaisi bean o devoret, tr. «(GMB 112) de peur que les loups ne les aient dévorés.» ●(1854) PSA II 102. en tigr ne zivor quet en tigr.

  • devorant
    devorant

    adj. Qui dévore.

    ●(1741) RO 1443. deuoret gant ur leon deuorant.

    ●(1804) RPF 126. Pihue e eèllou paad én tan dévorant ? ●128. andur en tan poaih ha dévorant ag en Ihuern.

  • devosion
    devosion

    f. –où

    (1) Dévotion.

    ●(1530) Pm 35. Han re ayoae en deuotion, tr. «Et ceux qui étaient en religion.» ●(1576) Cath p. 25. euel maz edoay ouz he pydi a deuotion vras, tr. «comme il était à la prier, avec grande dévotion.» ●(1625) Bel 215. en memoer dan Itron Maria, pe da quehelaff hiny, oz bezoff particulier deuotion.

    ●(c.1680) NG 1976. dre guir devotion. ●(1790) MG 308. me rescond a zevri en en dès Cecil me laqueit de vout amiét d'en devotion.

    ●(c.1802-1825) APS 5. guet peh attantion ha sourci en hum aquitter ér Parrésieu ag en devotion-zé. ●(1838) OVD 275. hag e gresque en alertis ag en devotion. ●(1868) FHB 201/355b. da zigas enn drô ann devotion goz eûz ar Rozera perpetuel. ●(1877) BSA 260. eun devosion vras da zantes Anna.

    ●(1905) IMJK 145. én arben ag en devosion.●(1907) BSPD I 9. Hum akoursamb a vremen d'el laret get devosion.

    (2) Action dévote.

    ●(1787) BI 128. hemb rabat nitra ag é zevotioneu.

    ●(1877) BSA 261. an devosionou-se a grouadur. ●(1894) BUZmornik 402. boaza a reaz he fried da gemeret perz enn he devosionou.

  • devot
    devot

    adj. (religion)

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Dévot.

    ●(1530) Pm 258. Ha bez creff deuot dre dotryn, tr. «Et sois fort et dévot par doctrine.» ●(1650) Nlou 29. tut deuot, tr. «gens dévots.»

    ●(1904) DBFV 44b. devot, adj., tr. «dévot, pieux.» ●(1911) SKRS II 213. eur plac'h devot.

    (2) Bezañ devot da : être dévot à.

    ●(1889) ISV 148. evel ma voa devot da Sant Joseph.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) Où on pratique la dévotion.

    ●(1869) FHB 216/52a. o vont da bardona d'eul lec'h devod benâg.

    (2) De dévotion.

    ●(c.1680) NG 126. Canam ur can devot.

    ●(1894) BUZmornik 693. lenn levriou devot.

    II. Adv. Dévotement.

    ●(1860) BAL 54. o selaou devod an ofern. ●(1869) FHB 216/53a. a ra devod tro ar chapel war he zaoulin noaz.

    ●(1911) SKRS II 212. ma klevimp devotoc'h an oferen en amzer da zont.

  • devotaat
    devotaat

    v. intr. Devenir plus dévot.

    ●(1962) EGRH I 53. devotaat v., tr. « devenir plus dévot. »

  • devotamant
    devotamant

    adv. Dévotement.

    ●(1621) Mc 62. cleuet mar guelomp deuotamant an offeren. ●107 [lire : 109]. deuotamant hac ez sau gand an daou dorn iointet ha gorroet.

    ●(1710) IN I 123. da glevet an Oferen devotamant.

    ●(1894) BUZmornik 499. klevet devotamant ann offerenn.

  • devotius
    devotius

    adj.

    (1) Attr./Épith. Dévot.

    ●(1855) BDE 456. Bed-é bet devotius, fur, humbl.

    (2) Adv. Dévotement.

    ●(1821) SST 76. Eit inourein devotius / En han adorable a Jesus.

  • devout
    devout

    v. Avoir.

    ●(1767) ISpour 13. hac ë zeliamp henn devout grateit ni-memb.

    ●(1857) GUG 28. Ou dout e hrant ou zri er memb divinité.

    ►[présent]

    P1

    ●(1906) BOBL 13 octobre 108/1c. eur bochadik mad a gamaladed a memp ive. ●(1910) BOBL 15 janvier 264/2b. na m'eump ket a hentchou mad.

    ►[futur]

    P1

    ●(1862) BSH 18. Ny a momp ar victoar.

    ►[imparfait]

    S3m en doa, en devoa

    ●(1857) HTB 51. evit ar pez en difoa he laket en ker braz risk.

    ►[impératif]

    P1 bor bezet / hor bet

    ●(1710) IN I 126. hac hor bet en he andret calon guir vugale.

    P2 ho pezet / ho pet

    ●(1710) IN I 126. ho pet ur garantez.

  • devri
    devri

    adv.

    (1) Tout à fait.

    ●(14--) N 632. Diouz gloutoni deffri maz vizi cuit, tr. «Sois tout à fait exempt de gloutonnerie.» ●(1575) M 2055-2056. Ha dre se pan leaff, ez caffaff am haual, / Try abec tenn enhy, so deffry special, tr. «Et c'est pourquoi, comme je le jure, je trouve, me semble-t-il, / Trois raisons graves en lui qui sont tout à fait spéciales.» ●(1650) Nlou 408. Hon bise ny, deury remission, tr. «que nous eussions véritablement rémission.»

    (2) Sérieusement.

    ●(1530) Pm 263. Pep dez creny deffry ryal / So eteyg mechant, tr. «Chaque jour, l'avarice, sérieusement, en réalité, / Est un vice mauvais.» ●(1575) M 1247-1248. An Trede peheny, deffry pan studiaff, / Ara douigaff noman, an Barnn man ha poanyaff, tr. «La troisème chose qui, quand j'étudie sérieusement, / Fait craindre maintenant ce jugement, et souffrir.»

    ●(c.1680) NG 1720-1724. Ha cals a ré, deuri, / Guet jotadeu ha crachë, / Ha houeh en pep quis / Er con vil er pillas.

    (3) Certes.

    ●(14--) N 270. Setu deompni defri liffrinj, tr. «voilà que nous avons là, certes, maints levriers.»

    (4) Très bien.

    ●(14--) N 205. Me goar defri ez eu (hy) sapient, tr. «Je sais pertinemment qu'elle est sage.»

    (5) Dre zevri : pour de bon.

    ●(1766) MM (Brestad 17) 1230. daoust pe dre farz, pe dre zevri.

    ●(1875) FHB 519/395a. guech dre fars guech dre zrevi.

    (5) Etre fars ha devri =

    ●(18--) SAQ II 4. Lod a lavar etre fars ha drevi.

    (6) Pe a-fars pe a-zevri =

    ●(1877) FHB (3e série) 4/31a. ne c'houient ket pe a fars pe a zevri edon.

    (7) A-zevri : voir a-zevri

  • devus
    devus

    adj. Combustible.

    ●(1927) GERI.Ern 98. devus adj., tr. «combustible.»

  • dewilchañ
    dewilchañ

    v. tr. d. Faucher.

    ●(1931) VALL 296a. Faucher, tr. «dewilcha.»

  • dez .1
    dez .1

    interj. =

    ●(1970) BHAF 30. Dêz ! Evid kelou ze 'vat ! ●42. Dêz ! Ar hleñvejou ne grogont ket war Vari 'n Anglez... ●58. «Dêz ! emezi, kelou ar hoz traou poultrenneg-ze !» ●160. «Dêz ! Din da weled, aze n'ez eus mann, red eo din beza nay, emichañs ez eo savet gwin koz ma zonton d'am fenn. ●201. A-wechou ne ree ma zurzunelled nemed kana, med deveziou all, e veze peadra da sodi gante... Dêz ! Setu toud ar pez am eus da lavared war al liboudennou-ze. ●217. Kredit ac'hanon, n'ho pefe ket traoù gwall vrao da glevet... Dêz !... Leiz ho kovou ho-peus bet, emezi o sevel ? ●252. Estroh eviti a soñjas ne dee ket ar skolaer hepken da Gerlez evid selaou Herve o komz eus e winiz hag e avalou-douar... Dêz ! Me 'oar ? ●330. med dêz ! e wreg a zo ur pez gloruz ! ●332. Dêz ! Petra ez in-me d'ober eno, ma hoz klufan ! ●346. Dêz ! Mil mallez ma Doue, seurt nemed koz sehier goullo. ●(1971) BAHE 68/8. Dez ! ma zamm krennard, re vihan int ha leun a zour-Sañwon…

  • dez .2
    dez .2

    voir deiz

  • dezastum .1
    dezastum .1

    m. Déduction, conclusion.

    ●(1931) VALL 190b. (philos.) Déduction, tr. «dezastum m.»

  • dezastum .2
    dezastum .2

    v. Déduire, conclure.

    ●(1931) VALL 190b. Déduire ; (philos.), tr. «dezastum.»

  • dezert .1
    dezert .1

    adj. Désert.

    ●(c.1500) Cb 60a. deserto / as / ac. g. deserter / ou faire desert. b. ober desert / desertaff.

    ●(1659) SCger 41a. desert, tr. «desert.»

  • dezert .2
    dezert .2

    m. –où Désert.

    ●(1659) SCger 111b. solitude, tr. «desert.»

    ●(1878) EKG II 14. an ermited en dezert.

    ●(1900) MSJO 72. ar bara eo deus debret ho tadou en desert.

  • dezertañ
    dezertañ

    voir dizertiñ

  • dezerzh .1
    dezerzh .1

    adj. Désert.

    ●(1913) HIVR 10. ur vro meinnek, dezerh, difréh.

  • dezerzh .2
    dezerzh .2

    m. –ioù, –où Désert.

    ●(1499) Ca 58b. Deserz. g. desert. ●(1530) J p. 129a. E gres Moyses en deserz, tr. «par Moïse, au désert.» ●(1621) Mc 111. euel maz chomas hon saluer biniguet en deserz daouuguent dez ha daouuguent nos. ●(1633) Nom 232b. Solitudo, eremus, secessus : desert : desertz. ●(1650) Nlou 7. Da iun en vn desers (lire : deserz), ha da bezaff merzer, tr. «pour jeuner dans un désert et pour être martyr.»

    ●(1710) IN I 23. cals anezo, pa edont en deserz, a gueuze dan oignoun ha d'ar c'hic. ●(1732) GReg 274b. Desert, solitude, tr. «Deserz. p. deserzyou.» ●796a. Les Israëlites étans dans le Desert, regretoient les oignons, & les chairs d'Egypte, tr. «Cals a Israëlided pa edont èn Deserz, a gueuzyé d'an oignon, &c.»

    ●(1838) OVD 273. én dondæt ag en deserheu. ●(1861) BSJ 309. é creis ou foresteu hag ou deserheu. ●(1872) ROU 81a. Désert, tr. «Dezerz, m.» ●(1896) HIS 35. En Israélited ne oé ket kriù er biùañs geté én dezerh.

    ●(1904) DBFV 45a. dezerh, m. pl., eu, tr. «désert.» ●(1913) THJE 22. en Ermited ag en dezerh. ●(1921) GRSA 244. Maget é bet Israeliz, én dezerh, get mann.

  • dezev / dezo
    dezev / dezo

    m. –ioù

    (1) But, dessein.

    ●(1732) GReg 126a. But, fin, dessein, tr. «déso.» ●126b. Il n'a d'autre but que d'éviter le travail, tr. «Ne'n deus qen déso nemed da déc'het diouc'h al labour.» ●277a. J'avois dessein d'aller à Quimper, tr. «Déso am boa da vônet da Guemper.»

    ●(1927) GERI.Ern 98. dezo m. pl. iou, tr. «Résolution, dessein.»

    (2) E dezev da : à dessein de.

    ●(1732) GReg 277a. A dessein de voir ma famille, tr. «ê dezo da vellet va c'herend.»

    (3) Bezañ e dezev d'ober udb. : être résolu à faire qqc.

    ●(1732) GReg 812b. Je suis dans la resolution de le faire, tr. «Ez ma oun ê deso d'e ober.»

    (4) Kemer an dezev da : prendre la résolution de.

    ●(1868) FHB 201/355b. kemer a rejont an dezo da zigas enn drô ann devotion goz eûz ar Rozera perpetuel.

    (5) Avis.

    ●(14--) Jer.ms 115. Lau custum am deseu euhy, tr. «C'est une mauvaise coutume, à mon avis.» ●(1530) Pm 240. Spes am deseu her dre beuhe, tr. «Clairement, à ce que je pense, tant qu'il vivrait.»

    (6) Hep dezev : sans faute.

    ●(1575) M 1778. Da barnn re maru ha beu, hep deceu ezeu preux, tr. «Pour juger morts et vivants, sans faute, il est qualifié.» ●3519-3523. Maz goufe den pan edy plen en ploe, / Euel maz eo hep deseo pez eo Doue : / Na quen diuoe pebez ez voe crouet. /A gouzaff garu mil maru neubeut aruez / Arahe an tra se certen bez, tr. «Si l'homme savait, quand il est encore sur terre, / Comment c'est, sans erreur, qu'est Dieu, / Et aussi bien ce qu'il fut créé, / De souffrir durement mille mort, peu de cas / Il ferait, certes, de ceci sois certain.»

  • dezevout
    dezevout

    v. tr. d. Penser.

    ●(14--) Jer.ms 26. Evel maz guerzat Doe / Dyvoe hon guyr croeur / Am desseu a pleuyn / Evyt tregont dyner, tr. «Comme on vendit Dieu, certes notre vrai créateur, / A ce que je pense, je le garantie, pour trente deniers.» ●(1499) Ca 58b. Deseuout. g. cuyder / estimer. ●Deseuout. g. cuyder. ●(c.1500) Cb 60a. Deseuout. g. cuyder / estimer. ●(1530) Pm 242. Meur a vnan so souzanet / Maz deseuont na maruhent quet, tr. «Beaucoup sont dans l'erreur, / S'ils pensent qu'ils ne mourront pas.»

  • dezhomm
    dezhomm

    m. Besoin. cf. ezhomm

    ●(1979) BRUDn 27/26. Pegur vid dougen ar bannier vraz veze dezomm tri baotr solud hag o-deze poan derhenn ’nei pa hwehe an avel re greñv.

  • deziderañ
    deziderañ

    v. tr. d. Désirer.

    ●(1499) Ca 58b. Desideraff. g. desiderer.

  • dezignet
    dezignet

    adj. Désigné.

    ●(1633) Nom 281b. Episcopus designatus : Coadiuteur : Coadiutor, Escop designet.

  • dezir
    dezir

    m. –ioù, –où Désir.

    ●(1499) Ca 59a. Desir. g. idem. ●(1612) Cnf 52a. Hac ez eo ret explicaff hac exprimaff, hac eo so bet an desir. ●(1621) Mc 40. gand vn desir da vezaff sicouret.

    ●(1710) IN I 42. dre zesirou ha dre songesonou. ●329. un desir bras da gaout un habit nevez. ●(1790) MG 26. hun desirieu. ●(17--) TE 53. de goutantein hé dezirieu infam.

    ●(1846) DGG 225. An dezirou lubric.

    ●(1904) DBFV 45a. dezir, m. pl. ieu, tr. «désir.»

  • dezirañ / deziriñ / dezirout
    dezirañ / deziriñ / dezirout

    v. tr. d.

    (1) Désirer.

    ●(1499) Ca 58b. Desiraff. idem quod desideraff. ●(1557) B I 413. Maz eu lacaet (…) / En un lech clos (…) / Creff ha diguir em desir da miret, tr. «où on la garde (…) en un lieu clos (…) car j'ai voulu qu'on la retienne fortement et durement.» ●(1576) Gk I 212. Ves ma costez mé a desirhé an leur-man euel maz edy, ez vé laquaet en golou, hep ober nep mention ves ma hanu. ●(1612) Cnf 9a. en em caff buanecquet, ha subitamant ez desir da caffout vengeancc à nezaff. ●52a. desirout quemeret madou an nessaff. ●(1621) Mc 67. Petra eo à desiraff me ?

    ●(1659) SCger 31b. conuoiter, tr. «desirout.» ●(c.1680) NG 512-513. ou desirign / Aysement er bet-man. ●1298. Ou tesiring madeu.

    ●(1846) DGG 225. An dezirou lubric : ne zezirot quet, eme Zoue, pried ho nessa.

    ●(1904) DBFV 45a. desirein, v. a., tr. «désirer.»

    (2) Souhaiter.

    ●(1856) VNA 148. Je vous souhaite le bonjour, tr. «Deuéh mad d'oh e zesiran.»

  • dezirapl
    dezirapl

    adj. Désirable.

    ●(1621) Mc 76. pe quen desirabl !

  • deziriñ
    deziriñ

    voir dezirañ

  • dezirout
    dezirout

    voir dezirañ

  • dezo
    dezo

    voir dezev

  • dezolasion
    dezolasion

    f. Désolation.

    ●(1783) BV 21/527-528. o doue ma buguel pes desolation / a leques breman da antren em hallon.

  • dezornañ
    dezornañ

    v. tr. d. = (?) Transmettre (?).

    ●(1943) FHAB Genver/C'hwevrer 237. ar rummadou tud o deus dezournet an eil d'egile an tenzoriouigou se.

  • dezougen
    dezougen

    v. tr. d.

    (1) Apporter.

    ●(897) MSvbr IV f° 78b, main A (DGVB 231a, DVBR 496). is amal it duducer memor porté sur « quas et proximo secuturas » tr. « c’est ainsi que le souvenir est apporté ».

    ●(1499) Ca 67b. Dizoen. g. apporter. ●(c.1500) Cb 69b. [doen] gal. emporter. bri. didoen. ●(1557) B I 74. Dizouguet mein oar hou queniou (lire : queinou), tr. «Apportez sur votre dos des pierres.» ●78. Dizouguet affo oar hoz pen / Mein ha raz guen, tr. «Apportez vite sur votre tête des pierres ou de la chaux blanche.»

    ●(1659) SCger 143a. diouguen, tr. «raporter.» ●145a. dizouguen, tr. «raporter». ●(1732) GReg 45b. Apporter, d'un lieu dans un autre, tr. «dizouguen. pr. dizouguet.» ●Apporter des fardeaux, tr. «Dizouguen beac'hyou.»

    (2) Transporter.

    ●(1732) GReg 935a. Transporter, porter ailleurs, tr. «dizouguen. pr. dizouguet.»

    ●(1866) FHB 71/155b. Ne oa ket mui evit beza dizoughet. ●(1867) FHB 121/130b. Dizouguet e voue d'he c'hambr. ●(18--) SAQ I 294. var dachen ar brezel evit dizougen an dud mac'hagnet.

    (3) Déporter.

    ●(1866) FHB 78/203b. ann dud harluet pe dizoughet e Cayenn.

  • dezougerezh
    dezougerezh

    m. Transport.

    ●(1732) GReg 935a. Transport, action de porter d'un lieu à un autre, tr. «dizouguérez.»

  • dezouget
    dezouget

    adj. Transporté.

    ●(1499) Ca 63b. Diouguet. g. deportez.

  • dezrevell .1
    dezrevell .1

    f. Récit, compte rendu.

    ●(1927) GERI.Ern 98. dezrevell f., tr. «Récit (circonstancié ou poétique).»

  • dezrevell / dizrevelliñ .2
    dezrevell / dizrevelliñ .2

    v. tr. d.

    (1) Raconter, narrer.

    ●(1499) Ca 59b. Dezreuell. g. raconter.

    ●(1659) SCger 100b. Raconter, tr. «daneuel, dizreuel.» ●145a. Dizreuel, tr. «raconter.» ●(1732) GReg 203a. Conter, faire une narration, tr. «Disrevel. pr. disrevelet. ●253a.Decrire, faire une description, par le pinceau, la plume, le discours, tr. «disrevel. pr. disrevelet.» ●776b. Raconter, tr. «disnevel. pr. disnevelet. dizrevel.»

    ●(1910) MBJL 99-100. Setu troet en brezoneg eur werzenn bet skrivet en galleg gant unan eus barzed ar C'hanada ha bet dizrevellet d'imp gant an otro Bruchesi ! ●(1935) BREI 431/1c. he mouez a grenas en eur desrevel ar pennad-se d'he mamm-goz.

    (2) Imiter.

    ●(1803) MQG 9. gout a rê difrès pe direval / An dud hac al loëned. ●(1831) MAI 8. o tont da distrevel miraclo Moyses.

    ●(1908) PIGO II 38. An tôn hag ar zôn a zeblantas d'in ken paour, ken distum, ken am oe mez o sonjal am oa gallet biken disrenvel anê. ●(1910) MBJL 33. dizrevel Luther ha Kalvin. ●(1912) BUAZpermoal 714. oc'h ober ôteriou bihan hag o tesrevel lidou an Iliz. ●(1914) DFBP 236a. parodier, tr. «Dizrenvell.» ●(1920) FHAB C'hwevrer 242. mes da betra desrevel koz kôjou ? ●Desrevel, répéter ce que l'on a entendu. ●(1912) BUAZpermoal 254. o tesrevel ar brezegerien en deveze klevet. ●(1935) BREI 425/2a. desrevel an oferenn ; kana soniou hudur.

    (3) Décrire.

    ●(1732) GReg 253a. Decrire, faire une description, par le pinceau, la plume, le discours, tr. «disrevel. pr. disrevelet.»

    (4) Révéler.

    ●(1659) SCger 37a. deceler, tr. «disreueli.» ●(1732) GReg 248b. Deceler, decouvrir une chose cachée, tr. «disreveli. pr. disrevelet.» ●819b. Reveler, tr. «Disrevel. pr. disrevelet.»

    (5) Répéter.

    ●(1908) BOBL 17 octobre 199/1a. N'euz great nemed dizrenvel eur gaoz bet klevet gantan heb en em zougen gwarant deuz he gwirionez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...