Devri

Recherche 'i...' : 872 mots trouvés

Page 3 : de ijin-izin (101) à iliav-douar (150) :
  • ijin / izin
    ijin / izin

    m. –où

    I. (sens abstraits)

    A. (en rapport avec qqn)

    (1) Ingéniosité, génie, adresse, ruse.

    (1499) Ca 116b. Jnging. g. engin. l. ingenium / nii.

    (1732) GReg 13b. Adresse, dextérité, industrie, tr. «Iñgin. Igin.» ●Adresse vaut mieux que force, tr. «Guëll eo Iñgin eguit nerz.» ●455b. Genie, adresse pour les arts & pour les sciences, tr. «Iñgin. igin. igign.» ●Il a du genie, tr. «Iñgin, ou, igin, en deveus.»

    (1889) ISV 443a. Eur miliner peurliesa / Ne ket ijin a vank dezha. ●493. Bez' ez eus tud var an douar hag o deus eun ijin burzudus evit espern ho arc'hant. ●(1869) HTC 192. O pet eta ijinn ar zarpant.

    (2) Imagination, esprit.

    (1878) EGK II 316. Nann, d'ar re n'ho d-euz ket a ijin ; mez me a c'hoar ar pleg var-n-ezho. ●(1893) IAI 82. He vugale n'o doa na kement a zigoradur enn ho spered, na kement a ijin. ●203. ar penn avad, an ijin, an digoradur, an nerz kaloun a vanko dezan.

    (1907) PERS 168. n'eo ket ijin a vank d'ezhan.

    (3) Lakaat e ijin da : s'ingénier à.

    (1909) DIHU 50/311. El ki ha kah é oent ou deu ha lakat e hrent ou ijin d'hober goahan ma hellent en eil d'égilé.

    (4) Ijin (fall) : artifice.

    (1872) ROU 75a. Artifices, tr. «ijinou.» ●(1877) EKG I 4. tud difeiz ne droont jamez kein da izign ebed, mad pe fall, evit dont a benn euz ho zaol.

    (1912) BUAZpermoal 250. Eun devez ma oa Koneri o lavaret eun oferen-eured (...) an ôter a faoutas, dre ijin fall an diaoul, mes vertu ar zant hen harzas da didamman ha da gouezan.

    (5) Ijin fall : maligneté.

    (1906-1907) EVENnot 6. (Priel) Diwar an dour n'euz ket eur gir evitan ha pa ve meo en eve isign-fall leiz e gorf, tr. «Maligneté, inclinaison à faire, dire ou penser du mal.»

    (6) Ijin fall a zen : mauvaise, méchante personne.

    (1907) AVKA 111. da heul un izign fall benak a den e troont.

    B. (en rapport avec qqc.)

    (1) Art, science.

    (1864) SMM 16. Bez' ez eus hag a zesc skiant pe ijin ar brezel.

    (2) Ce qui démontre le génie, l'imagination de son créateur, de son iventeur.

    (1934) FHAB 366. An traou diwar zao-ze a gaver ker stank e ilizou Breiz, graet er mêz eus ar vro (...) n'eus enno na danvez, nag ijin...

    II. (sens concret)

    (1) Machine, engin, ustensile.

    (14--) Jer.ms 334. Ha gant ingynnou gra un fôs, tr. «Et avec des engins fais un fossé.» ●(1576) Cath p. 20. terry ha distrugaff en inginou se, tr. «rompre et détruire ces instruments.» ●(1633) Nom 163b. Artopta : vtensile propre à rostir pain : vn ingin euit ober tostennou, oüarn an tostennou.

    (1659) SCger 50b. engin, tr. «ingin.» ●75a. machine, tr. «ingin.» ●155a. ingin, tr. «engin.» ●(1732) GReg 345b. Engin, ou engein, machine à lever des pierres, &c., tr. «Iñgin. p. iñginou. igin. p. iginou. igign. p.igignou.» ●Engeins de guerre, tr. «Iñginou bresell.» ●588a. Machine, engin, tr. «Igin. p. iginou, igignou. iñgin. p. iñginou

    (1872) ROU 91a. Gant an ijinou nevez ez ear buan, tr. «avec les machines nouv[elles] on va vite.» ●(1890) MOA 98a. machine à battre le blé, tr. «ijin da zourna.»

    (1907) BOBL 08 juin 141/2e. Eun ijin bresk ha dister a zo inouuz ha dispignuz. ●(1907) BOBL 06 juillet 145/2d. An ijinou skanv ha solud eo ar re a ra ar gwella labour. ●eun ijin hanvet foenerez. ●(1955) STBJ 120. an ijin sabaturus.

    (2) Moteur.

    (1954) VAZA 125. fraoñv ijin al lestr.

    (3) Fabrique, usine.

    (1857) CBF 40. Peleac'h ema ann izignou a ra brema al lien ? tr. «Où sont les fabriques de toile ?»

  • ijin-prenañ
    ijin-prenañ

    m. Expérience.

    (1923) ADML 131. ar vortoloded muia boazet diouz doareou ar raz, zoken pa vez ar mor en e gaera, o d'euz izoum euz o holl ijin-prena evit enebi ouz kas ar mor.

  • ijin-tan
    ijin-tan

    m. Machine à vapeur.

    (1890) MOA 98b. machine à vapeur, tr. «ijin tan

    (1931) VALL 437b. Machine à vapeur, tr. «ijin-tan

  • ijinadenn
    ijinadenn

    f. –où Invention.

    (1931) VALL 400a. (une) invention, tr. «ijinadenn f.»

  • ijinadennañ / ijinadenniñ
    ijinadennañ / ijinadenniñ

    v. tr. d. Inventer.

    (1931) VALL 400a. Inventer, tr. «ijinadenni, ijinadenna

  • ijinadenner
    ijinadenner

    voir ijinadennour

  • ijinadenniñ
    ijinadenniñ

    voir ijinadennañ

  • ijinadennour / ijinadenner
    ijinadennour / ijinadenner

    m. –ion Inventeur.

    (1927) GERI.Ern 11. ijinadennour, tr. «inventeur.» ●(1931) VALL 400a. Inventeur, tr. «ijinadenner ; par profession ijinadennour

  • ijinadur
    ijinadur

    m. –ioù Invention.

    (1931) VALL 400a. Invention ; l'acte et le résultat, tr. «ijinadur m.»

  • ijinañ / ijinat / ijiniañ / izinat
    ijinañ / ijinat / ijiniañ / izinat

    v.

    I. [empl. devant une subord.] Chercher à faire.

    (1884) BUR I 31. pa oa krak o c'hijina penoz dont a benn da lac'ha kement kristen a oa en ker Dama.

    II. V. tr. d.

    (1) Inventer, créer.

    (1909) FHAB Here 306. araok ijina e garr-nij. ●(1931) VALL 400a. Inventer, tr. «ijina

    (2) Imaginer, inventer.

    (1866) FHB 89/294. en em lakeas adarre da ijinat eun dra bennag.

    (1905) BOBL 25 novembre 62/1a. penoz e c'hall eur prizonier ijinia ha plania e achap gant kemend a gourach hag a basianted. ●(1914) MNOTes 241. On dit en Trég. ijina imaginer. ●(1939) MGGD 52. Ret e voe d'ar rouanez, eta, ijina eun dra bennak evit gellout dont a-benn da gaout pleg warnañ.

    III. V. pron. réfl. En em ijinañ.

    (1) S'ingénier.

    (1866) LZBt Gouere 158. Pa reamp eunn diskouiz, en em izigne al leanezed karanteus da ober un dra bennag da digaz nerz d'ar c'hlanvour.

    (1922) LZBt Gwengolo 14. Kerent hag amezeien a zalc'he da 'n em ijinan evit laket anean da falgaloni.

    (2) Se débattre.

    (1854) MMM 327. Divar goure ar greyen e vel unan eus ar soudardet oc'h en-em isignat en dour ha prest da vesa beuset.

  • ijinegezh
    ijinegezh

    f. Ingéniosité.

    (1931) VALL 390a. Ingéniosité habituelle, tr. «ijinegez f.»

  • ijinek
    ijinek

    adj.

    (1) Ingénieux.

    (1929) MANO 138. Hon enebour ijinek a glask hon lakaat da goll feiz pe da goll fizians. ●(1931) VALL 390a. Ingénieux, tr. «ijinek

    (2) Malin, rusé.

    (1925) FHAB Genver 3. eul louarn ijinek.

  • ijinenn
    ijinenn

    f. –où Machine.

    (1927) GERI.Ern 234. ijinenn f., tr. «machine.» ●(1931) VALL 437b. Machine, tr. «ijinenn f. pl. ou

  • ijiner / ijinour / iziner
    ijiner / ijinour / iziner

    m. –ion

    (1) Ingénieur.

    (1732) GReg 531b. Ingenieur, tr. «Iñgigner. igigner. p. igignéryen. Van[netois] igignour. p. yon.» ●588b. Machiniste, tr. «Igigner. p. igignéryen. Van[netois] iñginour. p. yon, yan

    (1927) GERI.Ern 234. ijinour, ijiner, tr. «ingénieur.» ●(1935) BREI 396/4a. An Ijinour poloniat Dunikowski. ●(1942) DHKN 70. En ijinour e gav digaréieu arré bout deit hoah d’où jabein. ●(1970) BAHE 65/3. sternourien, ijinourien, micherourien.

    (2) Inventeur.

    (1869) SAG 263. Peleac'h em-an an ijinner a ne zalc'h ket evit han he-unan an ijinnerez en deuz kavet ?

    (3) Mauvais génie.

    (1867) LZBt Gouere 335. enn hano ann diaoul, ho mestr hag ho izigner, holl vevelieen (sic) ann ifern en em glevaz.

  • ijinerezh
    ijinerezh

    m.

    (1) Industrie.

    (1847) MDM 307. eur hor c'homers, eus hon ijinerez, eus hor labourou-douar.

    (1909) NOAR 47. n'oant ket bet, kredabl eo, e skoliou an ijinerez. ●(1924) FHAB C'hwevrer 48. ar govellou bras, an ijinerez, ar c'hemm-werz. ●(1931) VALL 387a. L'industrie, tr. «ijinerez m.»

    (2) Branche d'industrie.

    (1941) ARVR 14/3d. ijinerez an dilhad.

    (3) Invention.

    (1869) SAG 259. Eno ne glever ano nemet a eazamanchou nevez, a ijinnerez. ●263. Peleac'h em-an an ijinner a ne zalc'h ket evit han he-unan an ijinnerez en deuz kavet ?

  • ijinerezhel
    ijinerezhel

    adj. Industriel.

    (1931) VALL 387a. Industriel, tr. «ijinerezel

  • ijinet
    ijinet

    adj.

    (1) Qui a du génie.

    (1922) FHAB Ebrel 127. unan eus hon barzed gwella ijinet.

    (2) Inventé.

    (1963) LLMM 99/268. peogwir e krede ne oa ar gwall-daol nemet un dro-bleg ijinet ha reizhet gant pennoù bras ar polis.

  • ijiniezh
    ijiniezh

    f. Industrie.

    (1905) BOBL 29 juillet 45/1b. ar pennou braz a zo mestr en Franz hag en Bro-Saoz war renadur ar vro, war an afferou konvers ha war an ijiniez.

  • ijinius
    ijinius

    voir ijinus

  • ijinoù-kaer
    ijinoù-kaer

    plur. Beaux-arts.

    (1926) FHAB Eost 287. gant al lennegez, pe ar muzik hag an ijinou kaer. ●(1931) VALL 62b. Beaux-arts, tr. «ijinou-kaer m. pl.»

  • ijinour
    ijinour

    voir ijiner

  • ijinus / ijinius / izinus
    ijinus / ijinius / izinus

    adj.

    I. (en plt de qqn) Inventif, ingénieux.

    (1499) Ca 116b. Jngingus. g. engeïgneux / ou soutifz.

    (1732) GReg 14a. Adroit, industrieux, tr. «Iñginus. igignhus.» ●455b. Il a du genie, tr. «iginus eo. igignus eo.» ●528a. Industrieux, euse, qui a de l'industrie, tr. «Iñginus. iginus.» ●531b. Ingenieux, euse, tr. «Iñginus. igignus.» ●541b. Inventif, ive, qui a du génie à inventer, tr. «Igignus

    (1834) SIM 176. labourer inginus eo bet. ●(1847) MDM 222. Petra a chom da ober na da forja a zilec'h eur spered ijinus. ●(1889) SFA 233. pegenn izinuz oa Fransez evit diskouez he garantez e kenver he vreudeur. ●(1889) ISV 483. bep en amzer en em gaf eun den ijinuz avoalc'h evit rei kentel dezho.

    (1900) MSJO 252. Gant he zorn hag he spered izinius e reas eun daolen a oa eun dudi he guelet. ●(1905) IVLD 180. medisinet ijiniuz (…) mistri da doulla ha da flancha. ●(1921) PGAZ 30. Eur spered ijinuz en doa. ●(1923) FHAB 114. Muzellou ijinus da droada gevier ha da lakat da gredi e vezo noz da greisteiz. ●(1931) VALL 390a. Ingénieux, tr. «ijinus.» ●(1953) BLBR 57/5. Ar C'honomor-sez a oa eun den ijinus, met trabaser ha digoustians.

    II. (en plt de qqc.)

    (1) (en plt de mots) =

    (1906) KPSA 177. Kaout a rea geriou ijinuz ha flemmuz.

    (2) (en plt d'une idée, etc.) Ingénieux.

    (1859) MMN 96. ar garantez a zo izignus.

    (1914) MNOTes 241. On dit en Trég. ijina imaginer ; stummet ijinus façonné habilement. ●(1925) FHAB Mezheven 211. Neuze e teuas eur zonj ijinus en e spered. ●(1926) FHAB Du 435. Neuze, en empenn Yann, e savas eur mennoz ijinus ! ●(1927) KANNkerzevod 11/10. Kaer en doa c'hoari ha disc'hoari, ne oa ket evit goût piou en doa graet an tôl. Pa teuas 'barz e benn eur zonj ijinus !

    (3) (en plt de qqc.) Ingénieux, qui démontre de l'ingéniosité.

    (1905) HFBI 562. eur sistem ijinus.

    (4) Tan ijinus : feu d'artifice.

    (1732) GReg 54b. Feu d'artifice, tr. «Tan igignus

  • ijinusted
    ijinusted

    f. Ingéniosité.

    (1928) GWAL 16/74-75. lakaat da ziwana ijinusted, kendalc'husted, emfiziañs.

  • ijip
    ijip

    adj. Fragile.

    (1978) BAHE 97-98/76. dafaroù ken ijip ma weler anezho o faoutiñ.

  • Ijo
    Ijo

    n. de p. Igeau (& par erreur Ignace).

    (1732) GReg 512a. Ignace, nom d’homme, tr. « Ignéau. igeau. »

  • ijopet
    ijopet

    adj. Handicapé.

    (1995) BRYV I 14. (Milizag) Atao he-deus bet aon da gaoud eur hrouadur a vefe ijopet, ya ! ijopet : andikapet, nammet.

  • Il
    Il

    hydronyme An Il : L’Ille (affluent de la Vilaine).

    (1914) ARVG Mae 80. A-hed an hent, meur a waz a diver enni : an Il. ●(1942) ARVR 98. Ar Wilen, ar Meu, an Il, an Doursec’h, kemend-all a stêrioù gorrek.

  • Il-ha-Gwilen
    Il-ha-Gwilen

    n. de l. Ille-et-Vilaine (département).

    (1793) SD 226. an departamanchou a Finistère, Morbihan, Costessiou an Nord hac Ile ha Vilenna. ●228. pe en hini Ile ha Vilenna. ●(c.1793) SD 270. D'enn dut a ziar er Meseu ag enn Départemanteu err Morbihan, Finistère, en Audeu-Creiz-Noz hag a Ille a Vilaine.

    (1865) FHB 9/66b. evit departamanchou Costez-an-Nord, Il-ha-Vilen, Morbihan, Finister, Loar-Izela, Vande ha Men-ha-Loar.

  • ilask
    ilask

    s. (botanique) Mauvaises herbes.

    (1919) DBFVsup 33a. ilask (Gr[oix]), tr. «mauvaises herbes.»

  • ilboued
    ilboued

    m. Faim, appétit, besoin de nourriture.

    (14--) Jer.ms 317. N’hon byse sec’het nac elboet, tr. «Que nous n’eussions soif ni faim.» ●(1557) B I 232. Gant angoesdet hac eoull boet. ●(1575) M 1371. pa ema elboet, ha sechet, tr. «quand j'avais faim et soif.» ●(1612) Cnf 63b. reiff da dibriff dan ré ho deueus elboet ha naffn.

    (1659) SCger 55b. faim, tr. «naoun, ilbouet.» ●146a. elboet, tr. «famine» ●(1732) GReg 392b. Faim, besoin de manger, tr. «Ilboëd (ide: Youl-boëd desir d'alimens).» ●Avoir faim, tr. «cahout jlboëd.» ●J'ai faim, tr. «jlboëd am eus.» ●393b. La faim a épousé la soif, pour dire que deux personnes pauvres se sont mariées ensemble, tr. «Demezet eo ilboëd da sec'hed.» ●(1792) BD 506. men dorro ochilboet, tr. «J'apaiserai votre faim.» ●(17--) CBet 1221. Adam a lavaras en defoa un irvoet, tr. «Adam déclara qu'il avait faim.» ●1346. Squisa a ran gant an hent, irvoet bras a deu d'in, tr. «Le chemin m'a fatigué, je me sens une grande faim.» ●1807-1808. Sujet omp da clenvet, da bep afliction, / Ha hirvoet ha sehet, tr. «Nous sommes condamnés à la maladie, à la faim, à la soif.»

    (1876) TDE.BF 801. Dimezet eo ilboed da zec'hed.

    (1903) CDFi août-septembre. e oa dimezet em c'hof ilboed da sec'hed. (d'après KBSA 63).

  • ilboueder
    ilboueder

    m. Apéritif.

    (1931) VALL 29b. Apéritif, qui donne de l'appétit ; subs., tr. «ilboueder m.»

  • ilbouedus
    ilbouedus

    adj. Apéritif.

    (1931) VALL 29b. Apéritif, qui donne de l'appétit, tr. «ilbouedus.» ●(1959) LLMM 73/125. Bravoc’h ! Lammet he doa ouzh e fronell ur c’hwez tomm, ilbouedus.

  • ilbouet
    ilbouet

    adj. Affamé.

    (1752) PEll 267. Elboët (…) M. Roussel veut que ce soit Affamé, qui a été longtems sans manger.

    (1876) TDE.BF 803. Ann naoun a zo dishegar, / Eur c'hof ilboed a zo bouzar.

  • ilbrad
    ilbrad

    adj. Marécageux.

    (1937) YBBK 467. IL (pe hil) a zo da dostaat ouzh ar- : ildraoñ, ildrec'h, ilbrad, ilgroaz, ilgostezañ… ●(1963) EGRH II 116. ilbrad a., tr. «marécageux.»

  • ildraoñ
    ildraoñ

    m. & adv.

    (1) M. Pente douce.

    (1872) ROU 94b. En pente, tr. «ildraon

    (1937) YBBK 467. IL (pe hil) a zo da dostaat ouzh ar- : ildraoñ, ildrec'h, ilbrad, ilgroaz, ilgostezañ… ●(1963) EGRH II 117. ildraoñ m., tr. «descente légère.»

    (2) Adv. War-ildraoñ : en pente douce.

    (1944) DGBD 158. un dachenn vat a zouar, kompes, un tammig war ildraoñ.

  • ildrec'h
    ildrec'h

    voir ilgrec'h

  • Ildud
    Ildud

    n. pr. Ildut.

    (1846) BAZ 688. Hiltut ne varc'hatas ket.

    (1935) ANTO 35. sant Modez, sant Ildut, hag all...

  • Ilfentig
    Ilfentig

    n. de l. Iffendic.

    (c.1660-1670) VEach 126. à parres Iffendic, à escobti sant Malou.

  • Ilfinieg
    Ilfinieg

    n. de l. Yffiniac.

    (1905) ALMA 69. Ifiniak.

  • ilgostezañ / ilgosteziñ
    ilgostezañ / ilgosteziñ

    v. intr. Pencher légèrement.

    (1732) GReg 689a. Pancher, incliner, tr. «eilgosteza. pr. eilgostezet.» ●689a. Une chose qui panche, tr. «Un dra pehiny a zeu da eilgosteza

    (1867) FHB 119/117b. hag a ieaz en eur eilgosteza d'ar gambric. ●(1867) FHB 132/219a. oc'h eilgosteza a ziou hag a gleiz. ●(1872) ROU 94b. Pencher. Tantôt d'un côté, tantôt, etc., tr. «Eil-gosteza, a gleiz ac a zeou.»

    (1937) YBBK 467. IL (pe hil) a zo da dostaat ouzh ar- : ildraoñ, ildrec'h, ilbrad, ilgroaz, ilgostezañ… ●(1957) ADBr lxiv 4/464. (An Ospital-Kammfroud) ilgostea (ilgosteza) : pencher légèrement. ●(1962) EGRH I 34. kilgosteziñ v., (= ilgosteziñ), tr. « se pencher légèrement, pencher. » ●(1963) EGRH II 117. ilgostezañ v., tr. «pencher légèrement.»

  • ilgostezet
    ilgostezet

    adj. Légèrement penché.

    (1633) Nom 140b. Paries fornicatus : muraille courbe, ou faite sur les arcs : muraill pe moguer pleguet, eilcostezet, pe græt voar gouaregou. ●231b. Crepido : rocher panchant : roch pe quarrec costezet, eil costezet.

    (1732) GReg 689a. Panchant, ante, qui est incliné, tr. «eil-gostezet

    (1870) FHB 306/353b. eur pennad moger bennag eilgostezet. ●(1889) ISV 355. Ho bouliji gouscoude a reas drouk d'al lestr tan ; ar chiminal a voe toullet hag eilgostezet.

    (1990) TTRK 68. Ilgostezet e oa ivez ar wezenn.

  • ilgosteziñ
    ilgosteziñ

    voir ilgostezañ

  • ilgrec'h / ildrec'h
    ilgrec'h / ildrec'h

    m. Légère côte.

    (1937) YBBK 467. IL (pe hil) a zo da dostaat ouzh ar- : ildraoñ, ildrec'h, ilbrad, ilgroaz, ilgostezañ… ●(1957) ADBr lxiv 4/464. (An Ospital-Kammfroud) ildreh (ilgreh). (...) eun tammig ildreh a zo gand an hent. ●(1963) EGRH II 117. ildrec'h m., tr. «montée légère.»

  • ilgroaz
    ilgroaz

    a. (Angles) opposés par le sommet.

    (1937) YBBK 467. IL (pe hil) a zo da dostaat ouzh ar- : ildraoñ, ildrec'h, ilbrad, ilgroaz, ilgostezañ… ●(1963) EGRH II 117. ilgroaz a., tr. «opposés par le sommet (angles).»

  • ili
    ili

    coll. (botanique)

    (1) Prunelles.

    (1896) GMB 334. En pet[it] Trég[uier] îli veut dire prunelles, fruits de l’épine noire ; ce mot a remplacé irin.

    (1931) VALL 155a. Corme ili (anc., en T[régor] prunelles. ●(1963) EGRH II 117. ili coll. -enn, tr. « prunelles (Vallée). »

    (2) Cormes.

    (1931) VALL 155a. Corme ili (anc., en T[régor] prunelles. ●(1963) EGRH II 117. ili coll. -enn, tr. « cormes. »

  • ili-dant
    ili-dant

    coll.

    (1) (botanique) Prunelles de l’épine noire.

    (1942) DADO 17. E-barz korn ar pres, am eus ivez kavet eur voutailhad hini-dous graet gant ili-dant... hag am eus, evel just, gwintet ar voutailh…

    (1975) BAHE 87/13. Ili-dant (Tregerieg) : irin spern-du.

    (2) (Par métonymie) Liqueur à base de prunelles de l’épine noire.

    (1942) DADO 20. Eur bannac’h likur neuze ?... eur bannac’h ili-dant ?

  • iliak
    iliak

    adj. Iliak-pasion : occlusion de l’intestin grêle.

    (1633) Nom 261a. Ileus, voluulus, tormentum : iliaque passion : iliac passion, vn ancquen diræsoun.

  • ilianenn
    ilianenn

    f. –où (textile) Morceau de toile coupée pour maintenir le fil dans la lissure.

    (1732) GReg 925a. Morceau, ou filée de toile que coupe le tisseerand d'une piece finie, pour tenir le fil dans la lissure, tr. «Ilyanen. p. ilyannennou

  • iliav
    iliav

    coll. (botanique) Lierre Hedera helix.

    (1633) Nom 105a. Hedera : lierre : guezen ilyo, ilyoen.

    (1659) SCger 73b. lierre, tr. «ilio.» ●155a. ilio, tr. «lierre.» ●(1732) GReg 352b. Le liere & la vigne s'entortillent au tour des arbres, tr. «An ilio, ha car guïny a zeu d'en em vea èn dro d'ar guëz.» ●467b. Grain de lierre, tr. «Greun hilyo.» ●574a. Lierre, plante, tr. «Ilyau. ilyo.» ●Lierre, arbre & arbrisseau, tr. «Ilyavenn. p. ilyau.» ●(1752) PEll 269. Elio, Eliaw, & Iliaw, Lierre, plante reptile.

    (1868) KTB.ms 14 p 13. ann ilio a bigne a-bep-tu a-hed ar mogeriou. ●(1869) HTC 105. ur vezennic ilio. ●(1876) TDE.BF 303a. Iliavenn, ilioenn, s. f., tr. «Plant de lierre ; pl. ilio, masculin, du lierre, des plants de lierre.» ●(18--) SAQ I 170. an iliao o poulza dre douez ar benerez kouezet d'an douar.

    (1902) PIGO I 168. eur vriad ban hag ilhê. ●(1909) KTLR 216. eur vezen dero goloet a iliao. ●(1909) BLYA 99. Ha moger an toull-ma, / Goloet a ill glaz. ●(1920) FHAB Genver 214. goloet a ilheo.

  • iliav-douar
    iliav-douar

    coll. (botanique) Lierre terrestre Clechoma hederacea.

    (1633) Nom 85b. Hedera terrestris, hedera pluuiatica, corona terræ, chamæcissos : lierre terrestre : peruange, halya douar (lire : hilyo douar).

    (1732) GReg 574a. Lierre terrestre, plante, tr. «ilyo-douar

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...