Devri

Recherche 'i...' : 872 mots trouvés

Page 18 : de izelvarr (851) à izuler (872) :
  • izelvarr
    izelvarr

    m. (botanique) Gui.

    (1732) GReg 480b. Gui, excroissance d'arbre, ou plante qui naît sur le chêne, sur le poirier, pommier, prunier &c., tr. «Van[netois] en isel-varr

  • izelved
    izelved

    m. Bas monde.

    (1907) DRSP 75. En izelved paour-man Doue a ren peb tra. ●(1911) BUAZperrot 515. kaëra bod lili a zigoras e vleuniou var an izelved-man. ●(1927) FHAB Genver 2. Mamm da Grouer an izelved-man.

  • izelvezh
    izelvezh

    f. = (?) Période d'étiage (?).

    (1907) KANngalon Here 517. En eur zisken en izelvez, an dour-ze a lam etre ar c'herrek hag an eonen steredennet a strink a er er vann.

  • izelvor
    izelvor

    m. (domaine maritime)

    (1) Basse-mer.

    (1732) GReg 603ba. Basse marée, tr. «isell-vor.» ●(1744) L'Arm 230b. Basse marée, tr. «Izéle-vor

    (1925) BILZ 140. Hag o zri d'an izelvor da glask ormel. ●(1934) BRUS 181. La basse-mer, tr. «en izél-vor.» ●(1970) GSBG 154. (Groe) izel vor, tr. «basse mer.» ●(1977) PBDZ 1005. (Douarnenez) 'benn an izelvor er mare-mor goude 'teu da c'horren, tr. «à basse-mer, la marée suivante, il vient relever.» ●(1979) VSDZ 27. (Douarnenez) gant an izelvor, tr. (p. 196) «à marée basse.»

    (2) =

    (1744) L'Arm 230b. Premier commencement de flot, tr. «Izéle-vorr

  • izelvos
    izelvos

    m. –où Bas-relief.

    (1923) SKET I 17. ar c'hizelladuriou izel-vos war golonennn Antoninus. ●(1931) VALL 59b. Bas-relief, tr. «izel-vos m.»

  • Izelvreizh
    Izelvreizh

    n. de l. Basse-Bretagne.

    (1576) GMB 340. izel-breiz.

    (1744) L'Arm 27a. Baße-Bretagne Breih-Iséle, mieux, Iséle-Vreih. m. ●37a. Basse-Bretagne Inséle-Vreih.395b. Gùénétt (...) Peenn ag enn Izéle-Vréh.

    (1931) VALL 59a. Basse-Bretagne, tr. «Izel-Vreiz

  • Izenac'h
    Izenac'h

    voir Enizenac'h

  • Izenac'hiz
    Izenac'hiz

    voir Enizenac'hiz

  • izevin
    izevin

    m. Turquet (d'un balai).

    (1931) VALL 763b. Turquet d'un balai, tr. «izevin m.»

  • izil
    izil

    adj.

    (1) Faible.

    (1867) MGK 103. Eul leon asik, isil, dre ma voa koz meurbed. ●(1867) FHB 118/108a. peghen izill benag en em gave. ●(1868) KMM 279. goude beza bet seiz vloaz issill braz var e guele. ●(1872) ROU 89a. Infirme, tr. «issill.» ●(1890) MOA 201a. Débile, tr. «eizil, ou isil

    (2) Impotent.

    (18--) MIL.ms (d’après BUBR 24/403). Ar roue a oa deut koz hag izilh.

    (1917) KZVr 201 - 07/01/17. Izilh, tr. «impotent par vieillesse ou maladie, épuisé.»

  • izilaat
    izilaat

    v.

    (1) V. intr. S'affaiblir.

    (1908) KANngalon Mezheven 133. Ar garantez zo eun tan digor dezhan ar bed oll, hag e leac'h izillât, a zev muioc'h dre ma kresk. ●(1931) VALL 291a. devenir faible, tr. «izilaat

    (2) V. tr. d. Affaiblir.

    (1931) VALL 291a. rendre faible, tr. «izilaat

  • izilañ
    izilañ

    v. intr. Languir.

    (1872) ROU 90a. Languir, tr. «isilla

    (1931) VALL 418a. Languir, tr. «izila

  • izilded
    izilded

    f. faiblesse.

    (1931) VALL 291a. Faiblesse, tr. «izilded f.»

  • iziliet
    iziliet

    adj. Membré, charpenté.

    (1868) KMM 148. un denic mistr, ac izilied eaz.

    (1914) FHAB Eost 248. iziliet kaër, soupl a gorf.

  • izin
    izin

    voir ijin

  • izinat
    izinat

    voir ijinañ

  • iziner
    iziner

    voir ijiner

  • izinus
    izinus

    voir ijinus

  • Izol
    Izol

    hydronyme An Izol : L’Isole (affluent de l’Ellé, 48 km de long).

    (1732) GReg 195b. Qemper-elle ê forc'h, ou, ê aber, stæryou Elez hac yzol. ●978b. YZOL, c’est le nom d’une des deux rivieres de la Ville de Quimperlé. Yzol. stær yzol.

    (1846) Les Bretons [A. Brizeux] 219. Izôl.

    (1900) KAKE 46. Etre an Izol ag an Elle. ●(1910) ISBR 8. E kér Kemperlé e arriù diù stér en eil get égilé : en El[e] hag en Iol. ●(1911) BUAZmadeg 828. El leac'h-se, hanvet neuze Anaurot, etre an diou ster, an Isol hag an Elle. ●(1911) BUAZperrot 474. etre an Izol hag an Elle. ●(1914) ARVG Mae 80. An Izol, pe Iol hag an Elle en em gav an eil gant eben en Kemperle. ●(1925) FHAB Genver 36. e dour an Izol hag an Elle.

  • izop
    izop

    s. (botanique) Hysope officinale.

    (1499) Ca 118b. Jsop. g. ysope. cest vne herbe. ●(1633) Nom 86b. Hyssopus : hysope : hisop.

    (1659) SCger 67a. hysope, tr. «hysop.» ●(1732) GReg 495b. Hisope, plante odoriferente, tr. «Ezop

    (1857) LVH 351. Purifiet-mé guet en hyssop. ●85. hou colhein guet en hyssop. ●(1870) FHB 292/244a-b. an tad Anton a anavee an oll louzaou, adallec ar ciudis pe an ejop e stribill eus ar mogueriou.

  • izul
    izul

    voir uzur

  • izuler
    izuler

    voir uzurier

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...