Devri

Recherche 'le...' : 630 mots trouvés

Page 3 : de legaderez (101) à leizhian (150) :
  • legaderez
    legaderez

    f. –ed Légataire.

    (1732) GReg 567b. Legataire, celle à qui on fait quelque legs par un testament, tr. «legadourès. p. legadouresed

  • legadiad
    legadiad

    m. –ed, legadidi Légataire.

    (1931) VALL 421a. Légataire, tr. «legadiad pl. ed et –idi

  • legadiezh
    legadiezh

    f. Légation, dignité de légat.

    (1931) VALL 421a. Légation dignité de légat, tr. «legadiez f.»

  • legadiñ
    legadiñ

    v. tr. d. Léguer.

    (1732) GReg 567b. Leguer, tr. «legadi. pr. legadet

    (1876) TDE.BF 395a. Legadi, v. a., tr. «Léguer par testament.»

  • legadurezh
    legadurezh

    f. Légation, mission de légat.

    (1931) VALL 421a. Légation ; mission, tr. «legadurez f.»

  • leged
    leged

    s. (icthyonymie) Vers de mer.

    (1970) GSBG 9. (Groe) leged, tr. «vers de mer.»

  • Leger
    Leger

    n. de l. Al Leger : Le Léguer (source à Pennleger en Bourbriac, aber à Beg-Léguer (Belleger pour *Ben-Leger) en Lannion ; 60 km de long).

    (1620) Be 93. Aymeric map da Hamon à parros Lannion (...) beuzet en brech mor galuet leguier.

    (1851) PENgwerin5 196. Er rivier Leger a voa tollet / ar groas aour gaer a Plouaret. ●(c.1866) GBI.II []. Me 'savo d'hec'h un tibidi / War grec'h, 'tre Leguer ha Guindi. ●(1867) BBZ III 98. Me a zavo d’hoc’h eunn ti-bedi, / War grec'h, etre Leger ha Gindi. ●(1867) BUE 144. en em woalc’hin enn gwaz-vor al Leger.

    (1914) ARVG Mae 79. Al Leger, didarzet eus hec’h andon en Boulvriag, adremen dre Goad-an-Noz, Benac’h ha Lanuon hag a goue « war he fen er mor don, e traou chapel Itron-Varia ar Yeodet Ploulec’h ». ●(1925) FHAB Du 434. da dapout stêr al Leger, izeloc'h eget Ploubêr ; ac’hano e heuilhjomp ar Gendi betek Pedernek. ●(1925) ARVG 3/67. Souden, etre Treo ha Leger, ne voe ken brud nemed eus ar pez a oa c'hoarvezet gant an tennajou bilhed. ●(1973) TONA XIX 669/11801. Rivière de Lannion, Al Leger, Le Léguer.

  • legestr
    legestr

    m. –ed, legistri

    (1) (ichtyonymie) Homard.

    (1659) SCger 48a. ecreuisse, tr. «heguelestr.» ●(1732) GReg 497a. Homard, grosse écrevisse de mer, tr. «Leguestr. p. leguestred

    (1876) TDE.BF 395a. Legestr, s. m., tr. «Homard, gros crustacé ; pl. ed

    (1931) VALL 362b. Homard, tr. «legestr m. pl. ed, ligistri.» ●(1934) BRUS 256. Un homard, tr. «ul legest –ed.» ●(1942) DADO 8. Nebeut a dra : eur silienn, daou pe dri levneg, eul legestr hag eur vozad vilgot. ●(1978) MOFO 11. Eun nebeut teurzelled, mez grilh na legrest ebet.

    (2) enf. Chenapan.

    (1974) TDBP III 69. Te n'anavezez ket al legestr-se ! tr. « (oh ! mais toi), tu ne connais pas ce chenapan-là ! ».

  • legestra
    legestra

    v. intr. Pêcher le homard.

    (1939) RIBA 116. Davéet on de granketa, de legestra, de silia...

  • legestreta
    legestreta

    v. intr. Pêcher le homard.

    (1931) VALL 362b. pêcher le homard, tr. «legestreta

  • legestretaer
    legestretaer

    m. Homardier, pêcheur de homards.

    (1931) VALL 362b. Homardier, tr. «bag-legestra f. ; legestretaer m.»

  • legon
    legon

    s. C'hoari e legon : s'ébattre.

    (1942) DIHU 375/122 (G). ne servijant de netra én ur gevredigeh, nemet de zèbrein, de gousket, de hoari ou legon ha de drouzal arlerh er ré e labour. ●134. hoari ou legon, tr. «s'ébattre.»

  • legum
    legum

    s. Légume.

    (1633) Nom 75b. Legumen, legumentum : legume : legum vn seurt pis.

  • legumaj
    legumaj

    coll. –où

    (1) Légumes.

    (1829) IAY 86. na debret nemert freus ha legumach. ●(1846) DGG 15. al lugumach a zivoane en o jardinou. ●(1869) HTC 22. eur pladad legumach.

    (1906) KANngalon Genver 15. o verza lugumaj. ●(1909) FHAB Mezheven 164. ar verourien a verz al legumach eus o douar. ●(1911) BUAZperrot 102. eur skudellad legumach bemdez.

    ►[avec marque de plur.] Plusieurs sortes de légumes.

    (1868) FHB 197/322a. ar bleuniou, al legumachou caer a zao eno.

    (1909) KTLR 237. kig poaz o tivogedi, legumachou ar re gaera. ●(1909) FHAB Mezheven 164. kemverz al legeumachou. ●eus o legumachou. ●(1910) MAKE 97. dour kig, legumachou ebarz. ●(1922) FHAB Gwengolo 258. liorz ar maner, avat, a ginnige, hep o faea, kaol, karotez, irvin, hag a bep seurt legumajou.

    ►[avec un art. indéf.]

    (1907) BSPD I 288. d'er gouilieu bras é tèbré un tam pesked pe ul légumaj benak.

    (3) sens fig. (en plt de personnes) Drôles de citoyens.

    (1977) PBDZ 724. (Douarnenez) legumachoù, tr. «drôles de citoyens.»

  • legumajer
    legumajer

    m. –ion Légumier.

    (1914) DFBP 205b. maraîcher, tr. «Legumajer.» ●(1922) FHAB Here 311. paotred Rosko a zo holl lugumacherien. ●(1995) EIGV 5. al legumacherien dreist-oll a gave gwelloh prena ludu.

  • leheriet
    leheriet

    adj. Disloqué.

    (14--) N 1599. Ma deuesquer so leheryet, tr. «Mes cuisses sont disloquées.» ●1819-1820. Memeux estlam mazoff camet / Ha ma diuesquer leheryet, tr. «J'ai le malheur d'être boiteux / Et mes jambes disloquées.»

  • léhiér
    léhiér

    = (?) lizher (?).

    (1792) HS 224. Anfin, goudé enn trebill, ean e varhüass tranquil, arlerh enn devout tennet guet Cyrus ul léhiér dré béhani é hoai permettet d'enn Israëlitèt retourn d'ou bro.

  • Lehon
    Lehon

    n. de l. Léhon.

    (1971) LLMM 147/277. ha diskaret kastell Lehon gant Herri.

  • Leich
    Leich

    n. pr. Louis.

    (1925) SFKH 17. petra e arriùas un noz get Leich Berchennik.

  • Leichon
    Leichon

    n. pr. = (?) Louison (?).

    (1913) BUKE 5. Anna ha Leichon é pellennein ur bann.

  • leien
    leien

    m. (textile)

    (1) Grosse toile écrue.

    (1732) GReg 133a. Canevas, tr. «léyen.» ●926a. Grosse toile, tr. «Léyen

    (1849) SBI II 188. coeffo leoienn, tr. «des coiffes de toile écrue.» ●(1876) TDE.BF 395a. Leien, s. f., tr. «Grosse toile, serpillière, canevas.»

    (2) Leien-toailh : canevas, grosse toile écrue.

    (1732) GReg 926b. Toile d'emballage, serpiliere, tr. «léyen-toüailh

    (1890) MOA 155a. Canevas, tr. «lien-touaill, m.» ●233a. Toile d'emballage, tr. «lien-touaill

    (3) Lien leien : grosse toile écrue.

    (1849) GBI I 194. Un habit lienn-leoïenn, tr. «un cotillon de grosse toile.» ●(1849) GBI II 228. un abit lienn leioenn, tr. «un habit de grosse toile.» ●(1896) GMB 367. pet[it] tréc[orois] lien-levien.

  • lein .1
    lein .1

    adj. = (?) humide, froid (?). coquille pour iein = yen (?)

    (1955) BGUE 37/17. lein e oé en amzér, aùél tret e uéhé.

  • lein .2
    lein .2

    [mbr leiff, leïn, mco ly ; voir sous leinañ]

    f. –où

    I.

    (1) Petit déjeuner ; dîner.

    (1499) Ca 123a. Leiff. g. disner. ●(1633) Nom 53b. Prandium : le disner : an leïn.

    (1659) SCger 44b. le disner, tr. «al lein.» ●disner, tr. «dibri e lein.» ●156a. lein, tr. «le disner.» ●(1732) GReg 290a. Diné, le repas du midy, tr. «Lein. p. leinou. Van[netois] leign. p. leignëu. lein. p. .» ●290b. Un bon dîné, tr. «Ul lein vad.» ●Un dîné splendide, tr. «Ul lein gaër.» ●Un pauvre dîné, tr. «Ul lein baour.» ●Preparer le dîné, tr. «Ausa lein

    (1834) SIM 29. goude lein.

    (1903) MBJJ 181. Eul laeraden a lein, kouls laret, evel hini Yan Soudard pa ve o tornan bro.

    (2) par ext. Repas.

    (17--) TE 59. preparein ul lein gaër.

    (1909) KTLR 59. Bemdez, en eur maner pe vaner, e ro leinou braz. ●221. eul lein vraz en enor d'ar c'havalier guen.

    (3) par méton. Ce qui sera mangé au déjeuner.

    (1910) MAKE 42. da ober tan dindan lein.

    II.

    (1) Hep e goan d'e lein : se coucher ivre.

    (1912) MELU XI 368. Hep e goan d'e lein, tr. E. Ernault «Sans son souper à son déjeuner (celui qui s'est couché ivre. Hep e lein d'e vern. Sans déjeuner à son dîner (celui qui jeûne). 'Ab[bé] Le P.)»

    (2) Hep e lein d'e verenn : celui qui jeûne.

    (1912) MELU XI 368. Hep e goan d'e lein, tr. E. Ernault «Sans son souper à son déjeuner (celui qui s'est couché ivre. Hep e lein d'e vern. Sans déjeuner à son dîner (celui qui jeûne). 'Ab[bé] Le P.)»

    (3) Bezañ ul lein debret : plus fort que de jouer au bouchon.

    (1896) GMB 361 (T). Pet[it] Trég[uier] ober ze ne ket eul lein debet, tr. Émile Ernault «c'est plus difficile à faire que de manger son dîner (plus fort que de jouer au bouchon.»

    (4) Mont d'ar park a-raok he lein : voir park.

  • lein .3
    lein .3

    m. –

    I.

    (1) Faîte, haut, cime, sommet.

    (1499) Ca 123a. Lein an ty. ga. le fest de la maison.

    (1659) SCger 57a. le feste de la maison, tr. «lein an ti.» ●111b. haut de l'arbre, tr. «nein, pe lein, pe blinchen ar vezen.» ●156a. lein an ti, tr. «feste de la maison.» ●(c.1680) NG 1942. A leint ar pen bet plant en truet. ●(1732) GReg 169a-b. Cime, ce qui est le plus élevé dans un Bâtiment, tr. «Lein an ty. leinicq an ty. Van[netois] leign an ty. leignicq-leign en ty.» ●169b. La cime d'une tour, tr. «lein an tour.» ●La cime d'une montagne, tr. «lein ar menez.» ●La cime d'un arbre, tr. «lein ar vezen.» ●874b. Sommet, tr. «Léyn.» ●919b. Le sommet de la tête, tr. «leinn ar penn.» ●(1787) BI 8. A-leign-en-Nean.

    (1818) HJC 130. ar lein en ti. ●(1838) CGK 19. Adieu did va zi balan, var leynicq ar grec'hen. ●(1849) LLB 147. é lein en né. ●2145. ar lein en deur. ●(1857) HTB 60. war lein ar menez. ●(1869) SAG 42. var lein an doenn.

    (1911) SKRS ii 58. da repozi war lein ar groaz. ●(1911) BUAZperrot 470. Var lein an iliz. ●(1942) DRAN 79. Sed amañ kenta lein an dorgenn.

    (2) War lein e gein : étendu sur le dos, à la renverse.

    (c.1825-1830) AJC 610. hac eheilpennis voar lein ma hein er mor. ●(1864) SBI II 98. War leinn he geinn, en creiz ar porz, tr. «(Étendu) sur le dos, au milieu de la cour.»

    (1907) BSPD II 267. Astennet ar en doar ar lein é gein. ●(1960) LLMM 79/82. diouzhtu en em ledas hemañ war-lein e gein.

    (3) [au plur.] Al leinoù : les pays du nord.

    (1925) SFKH 22. ean laér ur jau doh ur voéz a gosté er leinieu-zé. ●(1968) LIMO 24 février. er morlaëron deit ag el Leigneu. ●El Leigneu, tr. «le Nord.» ●(1974) YABA 07.09. En doérieu digaset ag er «Leinieu.» ●(1974) LIMO 07 septembre. Ag er leinieu, littéralement «des hauteurs», de là-haut.

    II. Aet ar bouc'h war lein an ti gant ub. : voir bouc'h.

  • lein-aoter
    lein-aoter

    m. (architecture) Retable.

    (1912) BUAZpermoal 919. al lein-ôter dero kizellet.

  • lein-eured
    lein-eured

    [lein .2 + eured]

    f. Repas de noces.

    (1906) BOBL 09 juin 90/2d. Al lein-eureud a vo en ti Bernard, Gourin.

  • lein-gigenn
    lein-gigenn

    f. –où (cuisine) Filet.

    (1934) BRUS 228. Un filet (viande), tr. «ul leingigen –neu, f..»

  • Lein-Koad-al-Laz
    Lein-Koad-al-Laz

    oronyme (Saint-Goazec, 305 m).

    (1914) ARVG mae 78. Er Meneiou-Du : (…) Lein koad al Laz (305 m.), en Sant-Goazeg.

  • Lein-Koad-Befoù
    Lein-Koad-Befoù

    oronyme (Loguivy-Plougras, 326 m).

    (1914) ARVG mae 77. Lein koad Befou, en Logivi-Plougras (326 m).

  • lein-zi
    lein-zi

    m. Sol de maison

    (1909) FHAB Genver 17. A varvaz var al lein-zi noaz.

  • leinañ / leiniñ
    leinañ / leiniñ

    [mbr leiffaff, mco lyfye, lyfya (Beunans Meriasek), mgall /gythlwng (GPCY, 826ab), virl longud « act of eating, consuming (food) »  « diet, refection ; a meal » (DIL 202) ; les formes bretonnes et corniques remontent à *longetu- « meal » auxquelles le suffixe verbal *-etu (cf. monet, touet, etc) a été substitué le suffixe *-īmā (Jørgensen, 2008)]

    v.

    I. V. intr. Dîner.

    (1499) Ca 123a. Leiffaff. g. disner. ●(c.1500) Cb 41b. g. sans cene. bri. hep leiniaff pe hep coaniaff. ●(1633) Nom 130a. Triclinium, conclaue : chambre pour prendre le repas de disner & souper : cambr pe tinel da leïnaff pe da coanyaff. ●(1647) Am 536. Pe da sceurt ansseign hiff me da leigna, tr. «A quelle enseigne irai-je déjeuner.»

    (1659) SCger 44b. disner, tr. «leina.» ●156a. leina, tr. «disner.» ●(1728) Resurrection 2799. Euit leinan gante rac aru eo ar pret. ●(1732) GReg 290b. Diner, prendre le dîné, tr. «Leina. pr. leinet. Van[netois] leigneiñ. pr. leignet. leyneiñ. pr. leynet.» ●(1766) MM 498. var dro poent leina pevel-se, tr. «aux environs de l'heure du dîner.» ●(1792) HS 185. leignein doh taule er Rouannéze. ●(17--) EN 42. da vont da leinan, tr. «d'aller dîner.»

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 76. raccé é oé bet ret d'eign chom hemb leignein hag hemb mirennein arré. ●(c.1825/30) AJC 5453. vel ma moa leinned. ●(1857) CBF 5. Deomp da leina, tr. «Allons dîner.» ●Pred eo leina, tr. «Il est temps de dîner.» ●(1878) EKG II 191. D-eomp da Vitalmeze da leina.

    (1911) BUAZperrot 515. el leac'h m'edo o leina. ●(1915) HBPR 36. ar re oa o leina ganthan.

    II. V. tr. d.

    (1) Nourrir (qqn, un animal) au repas.

    (1900) ANDP 15. leina a reaz ar c'hezek. ●(1909) TOJA 41. me oa o leinan ma c'hezeg. ●(1911) BUAZperrot 568. leina anter kant leanez.

    (2) Manger (qqc.) à un repas.

    (1908) FHAB Eost 240. Pa ne vez netra da leina ne vez ket pedet a dud.

  • Leindeved
    Leindeved

    oronyme Leindevet (Bourbriac, 306 m).

    (1914) ARVG mae 77. Pikerniou Boulvriag : Keroffredou (313 m), Kerdavidou (312 m), Leindevet (306 m) hag all.

  • leiner
    leiner

    [lein .2 + -er .6]

    m. –ion Dîneur.

    (1744) L'Arm 111a. Dineur, tr. «Leignour.. nerion. m.»

    (1868) FHB 183/214a. meur a ini euz al leinouryen a zo deuet war yeun.

    (1904) ARPA 251. sal an eured a oue carget a leinerien.

  • leinet
    leinet

    [base v. leinañ + -et .1]

    adj. Bezañ leinet da : avoir déjeuné.

    (1906) BOBL 25 août 101/3d. Leinet d'ezo (…) paotred an Arvor (…) a reaz eur seanz exersisou. ●(1955) STBJ 47. kerkent ha ma vez leinet dezo.

  • leinienn
    leinienn

    f. (architecture) Faîtage.

    (1855) BDE 472-473. er maïn bihue-cé e zou laquet d'hi batissein, ha liamet mat an eil doh éguilé, int e gompose el leinien.

    (1931) VALL 293a. Faîtage, tr. «leinienn f.»

  • leiniñ
    leiniñ

    voir leinañ

  • leizenn
    leizenn

    f. –ed, leized (ichtyonymie)

    (1) Plie.

    (1659) SCger 93b. vne plie, tr. «vr lizen, leizen.» ●(1732) GReg 731a. Plie, petit poisson plat, tr. «Leyzen. p. leyzed. lizen. p. lized

    (1867) MGK 41. Eul lizennik, c'hoaz tamm lizen / Voe paket gant eur pesketer / War aot eur ster. ●(1876) TDE.BF 406b. lizen, s. f., tr. «Plie, poisson ; pl. lized

    (1925) BILZ 103. pleizenned, lizenned, balbuenned, rêed, touilhed a bep liou.

    (2) Sole.

    (1633) Nom 45a-b. Galeus, læuis, hinnulus : emissole : gar-lizen, leizen.

    (1950) LLMM 20/49 (île de Sein). leidenn (-ed) (kv. soalenn), tr. « sole. » ●(1977) PBDZ 630. (Douarnenez) leizenn, leizenned, tr. «sole.» ●1021. melloù lizenned eus an daou seurt, tr. «d'énormes soles des deux espèces.» ●(1979) VSDZ 86. (Douarnenez) Ar soalenn n'eo ket memes-tra e-giz al leizenn… Ar soalenn, alies vez trapet e-barzh ar riviar, n'eo ket memes-tra e-giz al leizenn… Soalenned a vez tapet e riviar PorrRu hag e riviar Ri ivez vez tapet soalenned, tr. (p. 250) «Il ne faut pas confondre la sole et le flet. Souvent, les flets se pêchent dans les rivières, ce n'est pas comme la sole. Tu pêches des flets dans la rivière de Port-Rhu et dans la rivière du Ri.»

  • leizh .1
    leizh .1

    adj. Humide.

    (1633) Nom 232b-233a. Solum vliginosum, irriguum, vuidum : terre tousiours humide ou moite : douar bepret humid ha leïz. ●244b. Æstus : sable moite & qui s'enfonce : træz leiz ha gouac pehiny á ya dan gouelet.

    (1659) SCger 80b. moite, tr. «leiz.» ●(c.1718) CHal.ms i. aqueus, humide, tr. «moüest, leih, dous.» ●(c.1718) CHal.ms ii. temps humide terre humide, tr. «amser, doüar dous, leih.» ●(1732) GReg 504b. Humide, qui a de l'humidit[é], de la moiteur, tr. «leiz. Van[netois] leih.» ●Linge humide, tr. «Lyenaich leiz

    (1870) FHB 281/158b. ha ma'z eo leisoc'h an douar.

    (1925) FHAB Meurzh 86. en douar leiz.

  • leizh .2
    leizh .2

    adj. & adv.

    I. Attr./Épith.

    (1) Plein, comble.

    (1659) SCger 93a. plein, tr. «leiz

    (2) Rassasié, repu.

    (1904) ARPA 123. Pa ouent leiz, e lavaras d'he ziskiblien : «Destumit ar restadou, evit ne 'z eint ket da goll.»

    (3) Leizh-plok : plein à ras bords.

    (c.1718) CHal.ms iii. tout plein, tr. «Leih ploc

    II. Adv.

    (1) = (?).

    (1647) Am.ms 557. Mar ho pe grilles leiz prez da essa, tr. «Si vous aviez des (?) … (?) à essayer.»

    (2) Plein un(e).

    (14--) Jer A.168. Me a m’eux leyz an pyp da dybryff, tr. « J’ai plein le tuyau (ou : le tonneau) à manger » ●(1647) Am.ms 679. leiz eur bariillat, tr. «plein un baril.»

    (1659) SCger 93a. plein l'Eglise, tr. «leiz an Ilis.» ●156b. leis an Ilis, tr. «plein l'Eglise.» ●leis e gof, tr. «tout son saoul.» ●leis e galon, tr. «de tout son cœur.» ●(1732) GReg 730a. Plein le chapeau, tr. «Leiz an tocq. Van[netois] leih en tocq.» ●Plein l'Eglise, tr. «Leiz an Ilis. Van[netois] leih en Ilis.»

  • leizh .3
    leizh .3

    m. & prép.

    I. M.

    A.

    (1) Capacité.

    (1879) BMN 73. ne eve bemdez nemet leiz hounnez a zour. ●(18--) SBI I 38. tri leiz ar vassin, tr. «plein trois fois le bassin.»

    (1919) BUBR 3/63. Aman ez eus eun tamm bourc'h dister en daou du d'an hent bras. Soudarded a zo enni he leiz, hag a ra lins d'eomp da dremen.

    (2) Ul leizh a : une infinité de.

    (1907) AVKA 37. ur leiz a dud, o welet ar burzudo a rae, a gredas enhan. ●193. Aze et eus brema mado braz, evid ur leiz a vloavezio.

    (3) Satiété, soûl, content.

    (c.1718) CHal.ms iv. Ien ai tout mon sou, Ien ay mangé tout mon saoul, tr. «memes me leih, men goalh, daibret emmés me leih, men goalh anehou.»

    (1854) PSA II 61. ou leih a joé hag a lehuiné.

    (1925) SFKH 6. laret d'hou mestr em es reit d'oh (...) pikeu hou leih.

    (4) Bezañ e leizh udb. : être comblé de.

    (1907) AVKA 285. Goulet hag o po, hag e vefet en leiz joa.

    B. [en locution] Leizh ar gudenn : complètement, autant qu'on puisse l'être, des pieds à la tête.

    (1884) LZBt Meurzh 59. Me zo katolik leiz ar guden.

    II. Loc. prép.

    A. A-leizh.

    (1) A-leizh a : beaucoup de, plein de.

    (1864) SMM 15. en oll guæriou ez eus aleis a scoliou, aleis a vistri goueziec.

    (1907) FHAB Genver/C'hwevrer 2. du-ze ez euz aleiz a bep tra.

    (2) A-leizh an hent : à pleins chemins.

    (1906) HIVL 79. chetu en dud é strimpein ér méz ag ou ziér hag é ridek, a leih en hent, de gavet Masabiel.

    B. Dre leizh : en plein.

    (17--) FJ 3. me o salud dre leys carante, tr. «je vous salue en pleine amitié.»

    III. Adv.

    A. E-leizh.

    (1) Beaucoup infiniment.

    (1897) EST 67. Hillèh é mant guennoh eit er frim de viz merh.

    (2) Beaucoup de gens.

    (1905) IMJK 60. Éleih e lar. ●(1934) FHAB Mae 196. E Breiz avat, eleiz a gavas abeg e Erispoe.

    B. A-leizh : (ouvrir) en grand.

    (1897) EST 64. Er vam e zigorou, a léh, hé hredanseu.

  • leizh .4
    leizh .4

    s. Humidité.

    (1872) ROU 88b. Humidité, tr. «Leiz

  • leizh-kof
    leizh-kof

    adv. À satiété.

    (1877) EKG I 176. eur fest ha ne vanko ennhan na cher-vad leiz kof, na guin koz da eva gand ar skudel. ●250. Leiz kof a oue debret. ●(1878) EKG II 127. da zibri ha da eva leiz kof.

    (1944) EURW I 182. Kig-moc'h, pesked, viou, konfitur, bara, kouignou, leiz kof a-walc'h evit peder eur war-n-ugent.

  • leizhadur
    leizhadur

    m. Humidité, moiteur.

    (1744) L'Arm 243a. Moiteur, tr. «Leihadurr. m.»

  • leizhadurezh
    leizhadurezh

    f. Humidité.

    (1943) FHAB Meurzh/Ebrel 260. hag al leizadurez a yeas c'hoaz war gresk. ●261. treuzet, penn, kil ha troad, gant al leizadurez.

  • leizhamzer
    leizhamzer

    m. (météorologie) Temps humide.

    (1872) ROU 88b. Humidité, tr. «leizamzer

    (1934) FHAB $$$ 343. ar yenienn hag al leiz-amzer eo o deus e zinerzet.

  • leizhañ / leizhiñ / leizhiañ
    leizhañ / leizhiñ / leizhiañ

    v.

    (1) V. tr. d. Humidifier.

    (c.1500) Cb 58b. deltaff. alias soublaff / leizyaff. g. amoitir.

    (1659) SCger 81b. mouiller, tr. «leiza.» ●(1732) GReg 504a. Humecter, rendre humide quelque chose, tr. «leiza. pr. leizet.» ●504a-b. Les quatre humeurs du corps : le flegme, ou la pituite, le sang, la bile, la mélancolie, tr. «Ar pévar humor a zeu da leiza corf dèn a so 1. ar flumm, pe ar c'hraust, 2. ar goad, 3. an apotum, 4. ar velcony.»

    (2) V. intr. S'humidifier.

    (1732) GReg 504b. Devenir humide, tr. «leiza. pr. leizet.» ●(1744) L'Arm 243a. Devenir moite, tr. «Leihein

  • leizhded
    leizhded

    f. Humidité.

    (c.1718) CHal.ms ii. humidité, tr. «Leihted, leihder.» ●(1732) GReg 505a. Humidité, tr. «leizded.» ●L'humidité de la terre, tr. «al leizded eus an douar.»

    (1847) FVR xiii. paperiou (...) dispennet ha malet gant al leisded. ●(1876) TDE.BF 395b. Leizded, s. m., tr. «Humidité du linge, des vêtements.»

    (1912) LZBl Genver 320. digoret an doriou evit kas al leizded kuit.

  • leizhder
    leizhder

    m. Humidité.

    (1633) Nom 233b. Vligo : moiteur naturelle : leizder naturel.

    (1659) SCger 80b. moiteur, tr. «leizder.» ●(c.1718) CHal.ms ii. humidité, tr. «Leihted, leihder.» ●(1732) GReg 505a. Humidité, tr. «leizder.» ●L'humidité du linge, des hardes, tr. «Leizder an dilhad.»

    (1867) FHB 122/137a. pegement a leisder so en amzer. ●(1867) FHB 140/288b. leisder eus an douar doun. ●(1872) ROU 88b. Humidité, tr. «leizder.» ●(1876) TDE.BF 395b. Leizder, s. m., tr. «Humidité du linge, des vêtements.»

  • leizhet
    leizhet

    adj. Humidifié.

    (1955) STBJ 133. leizet mat e oa ma roched.

  • leizhiañ
    leizhiañ

    voir leizhañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...