Devri

Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés

Page 41 : de diavaeziat (2001) à dibabin (2050) :
  • diavaeziat
    diavaeziat

    adj. Étranger.

    (1938) FHAB Genver 4. ar veleien diaveziat a rank tec'hout, ar re all anaout lezennou dizoue 1917.

  • diavaeziñ
    diavaeziñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Exiler.

    (1896) HIS 64. penaus émé-ind, é hellehemb ni kañein hur hañenneu sañtél, a pe'n domb diañvézet ag hun bro ?

    (1904) DBFV 46a. dianvézein, v. a., tr. «éloigner, exiler (ag é vro, de son pays).»

    (2) Extérioriser.

    (1932) BRTG 24. dianvézein é leuiné. ●(1942) DHKN 73. aveit diavézein er garanté berùidant e varè hé halon.

    II. V. pron. réfl. En em ziavaeziñ : aller voir ailleurs.

    (1903) MBJJ 244. n'o deuz nemet en em ziavezi eur pennad.

  • diavaezour
    diavaezour

    m. –ion Étranger.

    (1499) Ca 60a. Diauaesour in estraing est. ●(c.1500) Cb 61b. Diauasour in Estraing est. ●(1633) Nom 187a. Bellum externum : guerre estrangere : bresel an diauesouryen.

    (17--) TE 39. ur forbanét hag un dianvezour.

    (1904) DBFV 46a. dianvézour, m. pl. –zerion, tr. «étranger, qui n'est pas de la maison ou du pays.» ●(1910) ISBR i. en dianvézerion. ●(1912) AHBT 86. Karget é Bethléem a zianvézerion. ●(1921) BUFA 96. un dianvézour hag en doé kleuet er sant é predeg. ●(1922) EOVD 147. nen dé ket treuhoalh bout amiabl get en dianvézerion. ●(1942) DHKN 75. Plijadur diaol e gavè en diavézour, goudé bout laeret glanded er plah, é turel hoah ivl ar en tan en doé huéhet en hé halon kredik.

  • diaval
    diaval

    m. (en plt du vent) En e ziaval : au large.

    (c.1825-1830) AJC 2313. mes an avel a voa lammet ne diaval, tr. «mais le vent avait tourné au large.»

  • diavali
    diavali

    adj. Sans avarie.

    (1872) ROU 75b. C'est moins exposé aux avaries, tr. «Diavalioc'h eo.»

  • diavañs .1
    diavañs .1

    v.

    I. V. intr.

    (1) Reculer.

    (1659) SCger 141b. diauanç, tr. «reculer.»

    (2) Avancer, approcher.

    (1766) MM 695. diavanç eun nebeut, tr. «Arrive donc !»

    (18--) BAG 16. Hag o tiavanç gant e dud, / Evit rei dezan ar zalud. ●(1880) SAB 230. Daoust m'o d-oa aoun, e credsont diavans. (...) e c'hompaignunezet a oa distroed, a ziavansas en dro-man betec ar bez.

    II. V. tr. d. =

    (1854) MMM 89. guelet ar grouaduresic santel-se, conduet, dre zaouarn he c'herent devot da Jerusalem, o tiavanç aneso, oc'h o zreïna d'he heul.

  • diavañs .2
    diavañs .2

    adj. Sans profit.

    (1575) M 409. A comps rez ho bezaff, haff gouaff diauanç, tr. «Dit nettement qu'ils sont, été et hiver, sans profit.»

  • diavañsiñ
    diavañsiñ

    v. intr. (en plt d'un cheval) Être rétif.

    (c.1718) CHal.ms iii. restif, tr. «mon cheual est restif, tr. «restif é me marh, e leh mont é rauc, mont ara ardran, diauancein ara.»

  • diavantaj .1
    diavantaj .1

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Misérable.

    (1557) B I 649. Pobl ignorant dihoant diauantaig, tr. «gens ignorants, indolents, sans mérite.» ●790. Lazr glout outraig diauantaig fachus, tr. «ce voleur glouton, ce tyrant cruel et odieux.»

    (2) (en plt de qqc.) Incommode.

    (1575) M 2431. O pebez guisquamant : dihoant diauantaig, tr. «Oh ! quel vêtement affreux, incommode.»

  • diavantaj .2
    diavantaj .2

    m. Désavantage.

    (17--) EN 1218. ved o diavantag, tr. «pour leur désavantage.»

  • diavelek
    diavelek

    adj. Protégé du vent.

    (1843) LZBg 1 blezad-2l lodenn 120. En or e zou muihan én tu diahuéléccan ag en ty.

  • diaveliñ
    diaveliñ

    v. cf. dizaveliñ

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) (marine) Déventer.

    (1744) L'Arm 434b. Déventer, tr. «Diàhuélein

    (1904) DBFV 46. diaùélein, v. a., tr. «déventer (l'A.).»

    (2) Aérer.

    (1869) FHB 236/212b. evit gervel ar iaouankiz, touellet gant plijaduresou ar bed, da zont da ziaveli ar pen.

    (3) (vétérinaire) Guérir d'un météorisme.

    (1931) BAGA 47. Emañ ar c'hoeñv gant hon ounner. / 'Vit he diavela, moarvat 'z eus eur ger ?

    B. sens fig.

    (1) Donner (un coup).

    (1732) GReg 115b. Il lui a donné un soufflet à tour de bras, tr. «ur bouguennad èn deus diavelet dioutañ.» ●879a-b. Donner un soufflet, tr. «diaveli ur javedad diouc'h ur re.»

    (1870) MBR 234. Hag hen diaveli gant-hi eur javedad. 254. diaveli gant-han eur palfad.

    (1905) HFBI 470. Ac ar sergent-sé a diavéli unan ganën gant é zorn plad, divar gostes va figur.

    (2) Lever un sortilège.

    (1732) GReg 877a. Lever le sort, tr. «Diavela. pr. diavelet

    II. V. intr.

    (1) Faire des vents, flatuler.

    (1957) BLBR 102/15. Diaveli. Lezel avel dre ar penn adreñv. Setu eur gazeg klañv gant ar gwentr. «Gwelloh ez a, komans a ra diaveli

    (2) Roter.

    (1986) HYZH 167-168/35. (Pontekroaz) Diaveliñ : « ober bekez », roter.

  • diavelouer
    diavelouer

    m. Paravent.

    (1876) TDE.BF 114b. Diavelouer, s. m., tr. «Paravent.»

  • diavenañ
    diavenañ

    v. tr. d. Démantibuler.

    (1732) GReg 263a. Demantibuler, rompre la machoire, ou la mandibule, tr. «Diavena. pr. diavenet

    (1876) TDE.BF 114b. Diavena, v. n. (anc.), tr. «Rompre la mâchoire.»

  • diaveure / diavle
    diaveure / diavle

    adv. Jamais.

    (1732) GReg 507a. Jamais, par raport au tems présent, tr. «H[aute] Cor[nouaille] diavlé.» ●(1738) GGreg 163-164. Jamais, (pour le tems présent) ne pred : nep tro ; guëch e-bed : (H[aute] Cor[nouaille] diavlé

    (1876) TDE.BF 114b. Diavle, adv. C[ornouaille], tr. «Jamais, ppar rapport au présent.» ●(1895) GMB 46. diavlé (...) de di et avre, aujourd'hui. (...) une négation devait accompagner ce mot diavlé, comme ses synonymes.

    (1931) VALL 404a. Jamais, tr. «diavle C[ornouaille].»

  • diaviz
    diaviz

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn) Mal avisé, imprudent.

    (1659) SCger 116a. temeraire, tr. «diauis.» ●(1792) BD 2486. Diauis vo niny dam lesen na gredo, tr. «Celui qui ne croira pas à ma loi sera insensé.» ●(17--) TE 2. er-ré ingrad ha diavis erhoalh.

    (1838) CGK 22. Meur a Blahic qués diavis. ●(1872) ROU 80a. Sans déférence, tr. «diaviz.» ●89a. Pour la soustraire à la curiosité indiscrète du public, tr. «da viret na vize gveled gant curiuzenned diaviz.» ●(1880) SAB 48. unan eus an dud saouzaned, eus an dud diaviz-se, (…) ne reas man ebed, stoui ebed p'edo ar beleg o lavaret : Et Verbum caro factum est. ●(18--) GBI II 392. Mari 'r Moal n'ê ket diavis, tr. «Marie Le Moal n'est pas mal avisée !»

    (1904) DBFV 16b. ur bam é d'oh bout ken diaviz, tr. «votre imprudence m'étonne.» ●46b. diavis, adj., tr. «étourdi, écervelé, impertient, imprudent, téméraire, maladroit.» ●(1906) HIVL 84. Er préfet e oé fin ha sontil. En eskob ne oé ket diaviz naket. ●(1910) EGBT 157a. diavis, tr. «mal avisé, imprudent.» ●(1955) VBRU 83. Diaviz e vefe neb a glaskfe kontell ha paner d'ormella goude m'eo tremenet ar mareaj. ●(1957) ADBr lxiv 4/452. (An Ospital-Kammfroud) Diaviz : adj. – Irréfléchi, peu prévenant : un den diaviz.

    (2) Niais.

    (1659) SCger 83b. niais, tr. «diauis

    (3) (en plt d'une action, de paroles) = (?) Imprudent, inconsidéré (?).

    (1790) Ismar 67. er yuneu diavis hac er hastimanteu raï rust n'en dint quet agréét guet Doué. ●80. guet ou honseilleu diavis e ra mui a zroug eid a vad.

    (18--) PEN 92/26. a zo dastumet en Paris / a balamour d'eun toll diavis.

    II. Adv. Étourdiment, imprudemment.

    (1876) TDE.BF 114b. Diaviz, adv., tr. «imprudemment, indiscrètement.»

    (1904) DBFV 46b. diavis, adv., tr. «étourdiment.»

  • diavizamant
    diavizamant

    m. Mégarde, indavertance.

    (c.1718) CHal.ms ii. mesgarde, tr. «fari, diauïsemant

    (1876) TDE.BF 114b. Diavizamañt, s. m. V[annetais], tr. «Inadvertance.»

    (1904) DBFV 46b. diavizamant, m. pl. eu, tr. «inadvertance, méprise, mégarde.»

  • diavizded
    diavizded

    f. Imprudence.

    (1790) MG 384. ur goalgonz achapét (...) dré ziavistæd. ●(17--) VO 29. punissein men dissourciage ha en diavistæt.

    (1862) BSH 58. Piou a ouffe cavet eur sort diavisted.

  • diavizet
    diavizet

    adj. Imprudent.

    (c.1802-1825) APS 151. liès é hon diaviset assès.

    (1921) BUFA 153. Pen diavizet, e laras hi get imur. ●163. Gorteit, gorteit, dén diavizet.

  • diavlam
    diavlam

    adj. Sans blâme.

    (1530) J 120b. Ha da lignez yvez tout da fez voe, / Az accusas en bras, me a gra soez ; / Na gallaf tam, en diablam, da amouez, tr. «tes proches, ta race à l'unanimité, ont porté contre toi une grave accusation qui m'étonne, et je ne puis, sans blâme, te relâcher.»

  • diavle
    diavle

    voir diaveure

  • diavouiñ
    diavouiñ

    v. tr. d. Désavouer.

    (1904) DBFV 46a. diaouéein, v. a., tr. «désavouer.»

  • diawel
    diawel

    m.

    (1) Prévision.

    (1927) GERI.Ern 101. diawel m., tr. «Prévision, vue des choses futures.»

    (2) Perception passive.

    (1927) GERI.Ern 101. V[annetais] diaùel, tr. «perception passive.»

  • diaweled
    diaweled

    m. Prévision.

    (1927) GERI.Ern 101. diaweled m., tr. «Prévision, vue des choses futures.»

  • diawelout
    diawelout

    v. tr. d. Prévoir, anticiper.

    (1927) GERI.Ern 101. diawelet, diawelout, v. a., tr. «voir par avance, prévoir, juger par anticipation.»

  • diaz
    diaz

    m., adv. & prép.

    I. M.

    A.

    (1) Base, partie basse.

    (1580) G 195. knech ha dyes (lire : dyas), tr. «en bas et en haut.»

    (c.1718) CHal.ms i. Le bas de la uille, tr. «en dianneu a guer, en dias quer.» ●(1732) GReg 81b. Le bas, l'enbas. (Parlant d'une maison), tr. «an diaz. Van[netois] en dihaz. en dias

    (1849) LLB 2147-2148. Nameit rahein er peudr ha sewel er grusten / E gousi en dias ag er goeren.

    (1904) DBFV 46b. dias, gias, hias, m., tr. «bas.» ●en dias kér, tr. «le bas de la ville.» ●(1927) GERI.Ern 101. diaz V[annetais] m., tr. «(Le) bas, partie inférieure.»

    (2) (argot de Pont-l'Abbé) Bas.

    (1960) LLMM 82/360. Langaj-chon ar vilajenn gran. Diaz = Traoñ.

    B. Pl. Diazoù : parie basse du pays Fañch. Voir Fañch.

    II. Loc. adv.

    (1) En diaz : en bas.

    (1659) SCger 13a. en bas, tr. «en diaz.» ●(1732) GReg 81b. En bas, à bas, tr. «eñ diaz. Van[netois] En dihas

    (2) D'an diaz : en bas.

    (1744) L'Arm 26b. En bas, tr. «D'enn guiass.» ●(1790) MG 335. pe gouéhehai d'er guêas, ean e chairrehai ur goal-lamm. ●343. hac é héhèn-mé ésprès ar lein un tour eit hum durel d'er guêas.

    (1861) BSJ 7. ha taulet en tampl d'en gueas. ●52. Hum daulet d'en gueas a vamen.

    (1904) DBFV 46b. d'en dias, d'er gias, d'er hias, tr. «en bas.» ●(1907) BSPD I 75. azé é ma bet staget doh er groéz èl é Vestr adorabl, mes é ben d'er hias. ●(1925) SFKH 10. Uisant en Toseg e zichen d'en dias.

    III. Loc. prép.

    (1) En diaz a : en bas de.

    (1919) BSUF 29. Én diaz a blasen er Liseu.

    (2) D'an diaz a : en bas de.

    (1790) MG 378. saillein prest d'er guêas a men gulé.

  • diazenn
    diazenn

    f. –où Vallon.

    (c.1718) CHal.ms i. coulée, tr. «ur stanquen, ur stanc, stanqueu, diazen diazenneu.» ●(c.1718) CHal.ms iv. vn vallon, tr. «ur stanc, un diazen

    (1904) DBFV 47a. diazen, f. pl. –enneu, tr. «vallon, coulée. (Ch. ms.).»

  • diazet
    diazet

    adj. (en plt du vin) Rassis, reposé.

    (c.1718) CHal.ms iii. du vin rassis, tr. «güin diazet

  • diazez .1
    diazez .1

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) (en plt de qqn) Mûr.

    (1752) BS 566. En amser ma edo c'hoas crouadur (...) e ree pep-tra gant un ær poset ha parfet, evel pa vise bet un den diasez.

    (1867) MGK 62. Ann den diazez hag an diou intanvez. ●(1872) GAM 44. ann dud iaouank diazez a gaset da loueda da Gonli. ●(1874) FHB 515/356a. groagez, intanvezet, goazet diazez, tud koz.

    (1927) GERI.Ern 101. diaze(z) adj., tr. «(homme) mûr.»

    (2) Oad diazez : âge mûr.

    (1867) MGK 62. Eunn den war eunn oad diazez.

    (1912) MMPM 49. hon oad diazez hag hor c'hozni.

    II. (en plt de qqc.)

    (1) Bara diazez : pain rassis.

    (1732) GReg 685b. Pain rassis, tr. «Bara diasez

    (1857) CBF 11. Bara diazez, tr. «Pain rassis.»

    (1927) GERI.Ern 101. diaze(z) adj., tr. «(pain) rassis.»

    (2) Maen-diazez : pierre de base.

    (1633) Nom 139b. Coria : bauches : an meïn diasez, an meïn quentaf.

    (1905) KANngalon Du 534. Penaoz sevel an ti pa ne vez ket mein diazez evit founti anezhan ? ●(1911) SKRS II 167. mean-diazez an holl vertuziou all.

    (3) Lezenn diazez : constitution.

    (1941) ARVR 28/3e. adkempenn lezenn-diazez ar vro.

  • diazez .2
    diazez .2

    m. –où

    I.

    A.

    (1) Base, assiette, fondement, assise.

    (1633) Nom 137b-138a. Opus isodomu: quand les assiettes de pierres sont de mesme hauteur : pa vez an diasez ves, an mein á vr memes vhelder. ●138a. Puluinus : l'assiette de l'œuure : an diasez an œufr.

    (1732) GReg 82a. Base, soûtien & fondement de tout corps, tr. «Diasez.» ●(1744) L'Arm 359. Situation, tr. «Azé : Diazé : Assætte.»

    (1904) DBFV 46b. diazé, m., tr. «assises, établissement, action de placer.» ●(1907) AVKA 253. sellet eta pebez mein, ha kaera labour ! Ar re-all a lo[r]c'he e diazeo ledan, hag ar c'hempenn kaer, graet gant ar profo. ●(1927) GERI.Ern 101. diaze(z) m., tr. «assise, base.»

    (2) Place, endroit où se met qqc.

    (1557) B I 246. pa on eux ehaffn (variante : ehafn) a danfuez / Ny ho lacay cuit (variante : euit) quent try dez / En o diasez da bezaff, tr. «puisque nous avons assez de matériaux, nous les mettrons en place avant trois jours d'ici».

    (3) Ober e ziazez : s'établir.

    (1962) GERV 99. Er c'horn-bro-se (...) e rajont o diazez.

    (4) Ober diazez dindan udb. : servir de base à qqc.

    (1925) FHAB Mae 162. distroadet gevier zo keit 'zo oc'h ober diazez dindano.

    B. sens fig. Base, fondement.

    (1862) JKS.lam 27. Senti a zo diazez ar peoc'h.

    (1981) ANTR 194. Diazez bevañs Yann Gouer eo ar c’hig moh.

    II. Service (à table), ensemble de mets servis en même temps.

    (1867) BBZ 239. Benn ar c'henta diaze, tr. «Au tour de danse qui suivit le premier service.»

    (1908) FHAB Gwengolo 275. Kreiz deiz !... ar c'henta diazez... 276. An diazez a bad eun heur, div heur. ●(1939) MGGD 84. tri diazez bemdez. ●(1955) STBJ 210. Etre an daou ziazez e veze dañs. ●222. diazez : taoliad-veuziou, «service», e galleg. ●(1957) BRUD 1/105. pounner a-walh ma divesker war-lerh an abadennou-dañs stank am-oa grêt etre an daou ziazez.

    III.

    (1) (fisc) Assiette (des impôts).

    (1909) BOBL 20 février 217/1a. An diazez nevez euz ar c'hargou a zizammo al leveou dindan 500 skoed, hag a wasko muioc'h var ar fortuniou en tu-all da seiz hag eiz mil lur leve. ●(1925) BUAZmadeg 255. Guelet a reer alies kalz dislealdet, e diazez an taillou, hag er rollou.

    (2) Siège (social).

    (1909) BOBL 23 octobre 252/3a. An diazez deuz ar syndicat a zo en parrez Trabrian.

  • diazezamant
    diazezamant

    m. Établissement.

    (1854) PSA I 178. en diazéemant ag er religion a grechéneah.

  • diazezañ / diazeziñ
    diazezañ / diazeziñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) S'effondrer.

    (1929) FHAB Genver 24. Met pa vez teuzet re a holen e c'hell toullou bras chom a-zindan hag an douar a ziazez awechou en eur ober kalz a zroug.

    (2) Convenir, correspondre.

    (1872) ROU 72. Ce couvercle s'adapte bien, tr. «cloz e tiazez ar golo var ar pod.» ●85a. Elle pose à faux, tr. «ne ziazez ket mad.»

    (3) Rassir.

    (1732) GReg 808b. Reposer, rasseoir, parlant des liqueurs, tr. «Diaseza. pr. diasezet. (Van[netois] diaseeiñ

    (1904) DBFV 46b. diazéein, v. n., tr. «devenir rassis.» ●(1927) GERI.Ern 101. diazéein, tr. «devenir rassis.»

    (4) S'établir, s'établir.

    (1959) LLMM 77/398. ne fell ket din diazezañ e New York.

    (5) Se tasser, s'affaisser.

    (1927) GERI.Ern 101. diazeza v. n., tr. «baisser, diminuer, se tasser.» ●(1958) BRUD 3/14. ar bern kolo a zo diazezet gwall vuan er bloaz-mañ.

    (6) Reposer.

    (c.1718) CHal.ms iii. cette poutre ne doit pas poser sur mon pignon, tr. «en trest man ne zeliquet diasseein ar me fignon»

    (7) Diazezañ war : se fonder sur.

    (1732) GReg 424b. Se fonder, faire fond sur quelque chose, tr. «diaseza var &c.»

    (8) Diazezañ ouzh ub. : convenir à qqn.

    (1557) B I 441. Ouz it un pas ne diasez / Prezec oar ho stat, tr. «Cela ne te convient point du tout de parler de leur fait.»

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Établir.

    (1633) Nom 192a-b. Castra metari, ponere : camper, asseoir le camp : campiff, diasezaff an camp.

    (1744) L'Arm 160b. Fonder Etablir, tr. «Dïazéein.» ●(17--) TE 21. Doué (…) e gommanças a nezè diazéein er fondæson ag ur Guær santel.

    (1854) PSA II 117. én ur ziazéein enta er fondæzon ag é Ilis ar en doar. ●(1877) BSA 48. eiz cant vloaz goude ma oa diazezet ar gear a Roum. ●90. Eno hor boa dija lakeat diazeza eun niver bras a ilizou.

    (1904) DBFV 46b. diazéein, v. a., tr. «établir, fonder.» ●(1927) GERI.Ern 101. diazeza v. a., tr. «fonder, établir.»

    (2) Faire les fondations.

    (1732) GReg 424a. Cette maison est fondée sur pilotis, tr. «an ty-hont a so diazezet var biloichou.»

    (1928) LEAN 51. Evit diazeza mat eun ti, e ranket toulla doun, ha seul uheloc'h e savet eun ti, seul dounoc'h e tleer e ziazeza.

    (3) Installer, mettre en place.

    (1659) SCger 95a. poser, tr. «diasseza.» ●(1732) GReg 721b. Tendre des pieges, tr. «diaseza peichou.»

    (4) Diazezañ ar maen kentañ : poser la première pierre.

    (1847) FVR 234. Ann Eskop Richard du Poirier, a ziazezaz ar mean kenta anezhi.

    (1929) FHAB Ebrel 125. An A. Coetlogon a ziazezas mean kenta ar mogeriou nevez d'an 21 a viz ebrel 1678.

    B. (en plt de la nourriture, des repas)

    (1) Digérer.

    (1921) GRSA 259. ur voéz é tiazéein hé fred. ●(1924) ZAMA 79. da ziazeza, da hismori e gofad bara. ●92. evit diazeza he c'horfad peuri. ●(1927) GERI.Ern 101. V[annetais] diazé, diazéein, tr. «digérer.»

    (2) Servir.

    (1732) GReg 863a. Servir sur table, tr. «Diaseza var an daul.»

    C. par ext.

    (1) Cuver (son vin).

    (1877) FHB (3e série) 7/56a. Eur mesvier (...) a ioa oc'h ober cofig-rouz var gae Montroulez, o tiazeza he gorfad odivi.

    (2) (en plt d'un chagrin) Digérer.

    (1936) DIHU 306/181. Met Sidoni ne ziazéè ket hé zorrad chif.

    (3) Asseoir (l'impôt).

    (1732) GReg 56a. Asseoir une Taille, une Taxe, &c. tr. «Diaseza un taçz, un tell, ur roll.» ●(1752) BS 267. pa vez o tiasea ar c'hargou publiq.

    (1839) BEScrom 235. Pihue-benac e falle dehou bihuein dibéh ha bout qùitte a restituein eit er réral, e zelie, pe vé é tiazéein en droèdeu publiq, derhel er balance én é zourne. ●(1894) BUZmornik 286. karget da ziazeza ann taillou.

    (1925) BUAZmadeg 255. an neb a zo o tiazeza an taillou na dle sellet nag ouz kar, nag ouz enebour.

    (4) Mettre, poser (les pieds).

    (1857) HTB 134. e taoler pled pelec'h diazei an treid.

    (5) Établir, argumenter.

    (1921) GRSA 394. Hag er ré-man goulen eùé en nozeh aveit diazéein ou respont.

    (6) Diazezañ war : fonder sur.

    (1732) GReg 424b. Sur quoi fondez-vous vôtre demande, tr. «Pe var dra ez diasezit-hu ho coulenn.»

    III. V. pron. réfl. En em ziazezañ : s'affaisser.

    (1904) DBFV 46b-47a. hum ziazéein, tr. «s'affaisser.»

  • diazezer
    diazezer

    m. –ion

    (1) Fondateur.

    (1909) FHAB Here 293. Doue an diazezer bras. ●(1911) BUAZperrot 82. Diazezour Urz Leaned I. V. a Drugarez. ●101. Diazezour Manati Kamaldul.

    (1927) GERI.Ern 101. diazezer, tr. «fondateur.» ●(1928) FHAB Mezheven 206. An Aotroned Menez (…) eo a voe diazezourien ar chapel.

    (2) Celui qui est chargé d'asseoir (l'impôt).

    (1732) GReg 179b. Collecteur, qui asseoit & leve la Taille, tr. «Diasezer an dell.» ●902a. Celui qui met la taille l'asséeur, tr. «Diasezèr. p. diasezéryen.» ●(1752) BS 266. An Diaseourien a dle ober attantion (...) taxa neubeut unan ep taxa ar re-all.

    (1925) BUAZmadeg 255. An diazezourien a dle lakât evez na c'hellont dizamma unan evit samma eun all, heb ober gaou ouz heman. ●(1927) GERI.Ern 101. diazezer, tr. «répartiteur des contributions.»

  • diazezerez
    diazezerez

    f. –ed Fondatrice.

    (1911) BUAZperrot 194. diazezourez eleiz a ilizou, a hospitaliou hag a vanatiou.

  • diazezerezh
    diazezerezh

    m. –ioù

    (1) Action d'asseoir (l'impôt).

    (1847) MDM 386. diazezerez an taillou.

    (2) Posage, pose.

    (1904) DBFV 47a. diazereh, m. pl. eu, tr. «posage, pose.»

  • diazezet
    diazezet

    adj.

    I. (en plt de qqc.)

    (1) Établi.

    (18--) SAQ I 113. Dija d'ar mare-ze, oa en em skignet bolz steredennuz an Envou, dija an douar a ioa diazezet var he ael.

    (2) =

    (1884) BUR I 17. eur bank-labour diazeet fall.

    (1949) KROB 20/14. Evel-se, eul laouer e bilibann er c'hraou a vezo diazezet gwelloc'h.

    (3) =

    (1861) BSJ 41. Ag er momand ma oé bet conceuet, donæzoneu er Speréd-Santel e oé diazéet én-hou ; ean-oé er hlid sacret hont, er boquet-hont ag en nean, er vroncen-hont en dès cresquet doh gùen Jessé.

    (4) (Pain) rassi.

    (c.1718) CHal.ms iii. pain rassis, tr. «bara diazeet.» ●(17--) TE 93. laquad e rait ré fresq é léh er-ré diazéét [er Baraènneu].

    (1856) VNA 49. du Pain rassis, tr. «Bara diazéet

    (5) =

    (1908) PIGO II 141. an dosen 'lec'h ma oa diazeet ar c'hastel. ●(1940) DIHU 354/186. héh iliz diazéet é kalon kér, èl ur boket é kreiz ur sklisennad hoarielleu.

    (6) (Pierres) posées, assemblées.

    (1633) Nom 139b. Cubilia, coagmenta : perpins : an meïn diasezet.

    (7) Tassé, affaissé par l'usure.

    (1905) BOBL 28 octobre 58/1b. e giz arrebeuri nemed eur c'holc'hed truillek ha diazezet.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Dans l'âge mûr.

    (1955) STBJ 82. Ha, koulskoude, e talc'he mat d'e zoñj da gaout eur wreg a-barz ma vije re-ziazezet holl. ●211. un intañvez diazezet.

    (2) Célibataire.

    (1869) SAG 254. Ar plac'h yaouank diazezet-ze am-beuz anavezet mad.

    (1905) KANngalon Ebrel 374. eur plac'h iaouank diazezet, n'oa bet morse diampej. ●(1957) BLBR 97/14. «merhed yaouank koz diazezet / ne hoarz mui den ouz o gweled». ●(1977) PBDZ 810. (Douarnenez) ur plac'h yaouank kozh diazezet, tr. «une vieille fille rassise.»

  • diazezidigezh
    diazezidigezh

    f. –ioù Établissement.

    (1923) SKET I 87. Diazezidigez ar seiz strollad war aod ar Goularz hag e bro an Teir stêr.

  • diazeziñ
    diazeziñ

    voir diazezañ

  • diaziñ
    diaziñ

    v. intr. (en plt du vin) Se rasseoir.

    (c.1718) CHal.ms iii. Il faut laisser rasseoïr ce vin, tr. «red é lezel er guin man, him reposein, him sclerat, him burat, diazein

  • dibab .1
    dibab .1

    adj.

    I Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn) Distingué, excellent.

    (1847) MDM 27. mistri-skol dibab. ●(1864) SMM 131. eur vaouez dibap. ●(1872) ROU 81b. Un prédicateur distingué, tr. «Ur prezegeur dibab.» ●(1878) EKG II 91. Var ar pec'hi oant tud dibab.

    (1900) MSJO 214. ar garg dispar-ze en deus roet Doue d'he zervicher dibab.

    (2) (en plt de qqc.) Excellent.

    (1864) SMM 41. grasou a choas, grasou dibap. ●(1879) BMN 46. boed dibab da zibri. ●(1889) SFA 62. boued dibab var daol ho zi. ●(1896) LIZer a bastor 20bis/4. ar c'hras dibab hanvet ar Jubile.

    II. Adv. Excellemment.

    (1874) FHB 476/44a. a vouie da gomz ken distagel ha ken dibab.

  • dibab .2
    dibab .2

    m. & adv.

    I. M.

    (1) Tri, sélection.

    (1969) BAHE 62/39. Tri pe bevar dibab a veze graet war ar patatez.

    (2) Choix.

    (1862) JKS.lam 41. ar re en deuz great eunn dibab anezho. ●(1863) GBI I 258. Ann dibab a deir gomanant, tr. «Avec une au choix de trois fermes.»

    (1900) KEBR 11. Eun dibab talvoudek, tr. « Un choix avantageux » ●An dibabou talvoudek, tr. « Les choix avantageux ». ●(1927) GERI.Ern 101. dibab m., tr. «choix.» ●(1948) KROB 5/8. an dudi a roas dezo Michael Malone ha Sean Serry, a c'hoarias evito, disul, war o biniou bras, eun dibab eus soniou Iwerzon.

    (3) An dibab : le meilleur, l'élite.

    (1869) SAG 50. gant an dibab euz an dud : gant ar Pabet, Eskibien, Beleyen, Menac'h, Dogtored, Generaled var vor a var zouar. ●73-74. Pere eo an dud enorab, ar choaz, an dibab e touezk an dud 'zo bet, a zo breman hag a vezo biken ? ●74. Ma ne deo ket an doare tud-ze an dibab, ne ouzon ket peleac'h mont d'ho c'hlazk.

    (1927) GERI.Ern 101. dibab m., tr. «élite.» ●(1968) LLMM 130/353. a vo kavet ennañ an dibab eus ar pezh a wellañ a zo bet embannet a-raok 1920.

    II. Adv.

    A. A-zibab.

    (1) (en plt de qqn) Parmi les meilleurs, d'élite.

    (1923) LZBt Gwengolo 31. eur plac'h a zibab, d'ei kalon aour ha nan ouve kammed klemm na kulhieri. ●(1924) ARVG Here 225. micherourien a zibab. ●(1935) BREI 428/2a. holl ez int tud a zibab.

    (2) (en plt de qqc.) De premier choix, de première qualité.

    (1935) BREI 410/2c. danvez a-zibab da ginnig d'e genvroiz. ●(1935) BREI 439/3c. Lenn ha dibluska pennadou-skrid a zibab.

    B. Loc. adv. Diouzh, ouzh an dibab.

    (1) (en plt de qqn) Parmi les meilleurs.

    (1862) JKS.lam 71. kalz a dud dioc'h ann dibab, a zo en em dennet gwechall el leac'hiou pell.

    (1904) SKRS I 21. mistri-skol oc'h an dibab. ●(1920) AMJV 55. kristenien dioc'h an dibab. ●65. labourerien dioc'h an dibab. ●(1933) MMPA 170. skrivagnerien ha prezegerien diouz an dibab.

    (2) (en plt de qqc.) Excellent.

    (1867) MGK vi. ne oa ket ho kouign dioc'h ann dibab.

    (1906) KANngalon Eost 178. ar grasou dioc'h an dibab a ro d'he bugale.

    C. Ag, eus an dibab.

    (1) (en plt de qqn) Excellent, d'élite, parmi les meilleurs.

    (1877) BSA 99. eur vam euz an dibab.

    (1904) DBFV 47a. ag en dibab, tr. «de choix, d'élite, excellent, excellement.» ●(1907) KANngalon Mezheven 422. eur gristenez euz an dibab. ●(1911) BUAZperrot 135. eun eskob eus an dibab. ●(1921) GRSA 408. intron kaer ha kristenéz hi eùé ag en dibab.

    (2) (en plt de qqc.) Excellent.

    (1905) KANngalon Here 514. burzudou ha grasou euz an dibab. ●(1963) LLMM 99/264. gant aon rak tremen hep gwelout un arvest eus an dibab.

  • dibab / dibabañ / dibabiñ .3
    dibab / dibabañ / dibabiñ .3

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Choisir, sélectionner.

    (1499) Ca 60a. Dibab. g. eslire prandre par election.

    (1659) SCger 25b. choisir, tr. «dibab

    (1849) LLB 1019-1020. lod aral a ziar en doar / Ou dibab [en avaleu] ged en dorn, réral e heij er bar. ●(1867) MGK 56. amzer am beuz da zibaba eur goaz. ●(1872) ROU 77b. Choisir, tr. «Dibaba

    (1907) AVKA 74. hag e tibabas etrehe ar re a gavas mad. ●(1927) GERI.Ern 101. dibaba, V[annetais] dibabein v. a., tr. «choisir.» ●(1950) KROB 31-32/16. er c'halatez o tibaba eur guchenn batatez evit koan.

    ►[empl. comme subst.] Choix.

    (1908) FHAB Eost 232. ober eun dibaba mad.

    (2) (cuisine) Préparer à la cuisson, habiller.

    (1659) SCger 52b. eplucher, tr. «dibab

    (1962) TDBP II 59. Pa zibabez sardined da boazad, tr. «quand tu prépares des sardines pour les cuire.»

    (3) Trier.

    (1659) SCger 121a. trier, tr. «dibab

    (1867) MGK 14-15. Ret ve kaout kant ha kant den / 'Vit dibaba kanab ar vro.

    (1904) DBFV 47a. dibabein, v. a., tr. «trier, choisir (les mets, etc.).» ●(1924) ZAMA 204. goude beza bet e-pad eun deveziad gwengolo o tibab avalou-douar. ●(1927) GERI.Ern 101. dibaba, V[annetais] dibabein v. a., tr. «trier.»

    ►absol.

    (1964) KTMR 36. edom on-daou endro d'ar patatez, unan o tenna hag egile o tibab.

    (4) Dibab diouzh : trier de, séparer de.

    (1891) MAA 78. dibaba an eneou dinam diouz an eneou kabluz.

    (5) Dibab e hent : choisir le meilleur endroit d'une route en marchant.

    (1896) GMB 679. pet[it] tréc[orois] dibab i hent choisir le meilleur endroit d'une route en marchant.

    (6) Dibab e gomzoù =

    (1908) PIGO II 11. e chomas d'ober eun ten-alan ha da zibab e gomzou, 'be 'n em gavje dirak e vestrez.

    (7) Dibab ub. da : choisir qqn comme, nommer.

    (1936) BREI 441/3b. en doa dibabet an Ao. Salotti da gardinal.

    II. V. pron. réfl. En em zibab.

    (1) Se tirer d'affaire, d'une mauvaise situation.

    (1906-1907) EVENnot 9. (Landreger) Hennez oar 'n on dibab, tr. «Se tirer d'affaire, tirer son épingle du jeu.» ●(1906-1907) EVENnot 21. (Sant-Erwan) Savet int bet gantan ken e oan kab da en om dibab, tr. «se tirer d'affaire.» ●(1929) EMPA 16. biken, emezan, ne deuy a-benn da 'n em dibab ac'hano anezan e-unan.

    (2) S'arranger, se débrouiller.

    (1879) ERNsup 150. 'n em dibabet 'vel ma karfet, arrangez-vous comme vous voudrez, Trév[érec].

    (1908) PIGO II 141. me a dec'has neuze e-kwit 'pad ma oant oc'h en em dibab. ●(1910) MBJL 58. Dre ma oa diês d'ê en em dibab (an dud kêz n'o devoa beajet gwej ebet). ●60. ober eun dro dre ar gêr vras evit gallout en em dibab enni. ●104. e tle pep-hini en em dibab gwellikan ma c'hallo. ●(1914) KZVr 54 - 15/03/14. al lezen a lar d'an eil ha d'egile : «N em dibabet 

    (3) Quitter (les rangs d'une foule).

    (1910) MBJL 97. Goude m'eo achu salud ar Zakramant, en em dibabomp eus a vesk an engroez.

    (4) En em zibab eus : se défaire de (qqn).

    (1857) HTB 128. en em staget outi hag a en em dibabfet euz ho oll enebourien.

    (5) En em zibab gant : se débrouiller avec (qque chose).

    (1959) TGPB 125. met an dro-mañ n’en devije gallet den nemedon en em zibab gant trefoedach an Norvegiad deut henoz d’hor bete.

  • dibabad
    dibabad

    m. dibabidi Élu.

    (1949) SIZH.llmm 46. Ar c'hreñvlec'h savet gant an Aotrou evit e Zibabidi.

  • dibabadoù
    dibabadoù

    plur. iron. An dibabadoù : le meilleur de l'élite.

    (1952) LLMM 32-33/132. (Douarnenez) an dibabadoù eus ar merc'hed, ar pep gwellañ. Alies dre c'hoap.

  • dibabañ
    dibabañ

    voir dibab .3

  • dibabek
    dibabek

    adj. Éclectique.

    (1914) DFBP 107b. eclectique, tr. «Dibabek

  • dibaber
    dibaber

    m. –ioù Trieuse.

    (1922) FHAB Meurzh 92. Evit dispartia ar greun teo diouz ar greun moan, ez eus eun dibaber (trieur e galleg) gant tamouesiou a laka da goueza ar greun teo en eul lec'h hag ar greun moan en eul lec'h all.

  • dibaberezh
    dibaberezh

    m. Triage.

    (1927) GERI.Ern 101. dibaberez m., tr. «triage.»

  • dibabet
    dibabet

    adj.

    (1) Choisi.

    (1912) MMPM 6. historiou dibabet.

    (2) (en plt de qqn) Qui s'exprime en termes choisis.

    (1872) ROU 82b. Elégant, dans ses paroles, tr. «dibabed en e gomzou, caozeeur dibabed

  • dibabiñ
    dibabiñ

    voir dibab .3

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...