Devri

Recherche 'm...' : 3749 mots trouvés

Page 43 : de mevel-labour (2101) à mezh (2150) :
  • mevel-labour
    mevel-labour

    m. =

    ●(1867) FHB 137/262a. a zeue a nebeudou da vevel labour, goudeze da vevel braz.

  • mevel-tiek
    mevel-tiek

    m. Maître valet, premier valet.

    ●(1874) FHB 493/184a. goulennit digant ar mevel tiog a ioa var al leac'h. ●(1890) MOA 110a. Aide-cultivateur, tr. «Mevel-tiek.»

  • mevelerezh
    mevelerezh

    m. Ensemble des valets.

    ●(1744) L'Arm 395a. Valetaille, tr. «Méhuélereah. m.»

  • meveliat
    meveliat

    v. intr. Servir comme valet.

    ●(1744) L'Arm 395a. Valeter, tr. «Méhuéliein, méhuéliatt.»

  • mevez
    mevez

    = (?) nerzh (?).

    ●(1978) MOFO 115. Gant o oll mevez a frapen war an amar.

  • meviñ
    meviñ

    v. tr. d. = (?) mezviñ, beuziñ (?).

    ●(1831) MAI 75. Evel mevin a reio he armo en he voad.

  • mez .1
    mez .1

    coll. (botanique) Glands.

    I.

    ●(1499) Ca 69a. Doees an mez. g. cest la deesse des glans.

    ●(1659) SCger 62b. gland, tr. «mesen p. mès.» ●159b. mesen pl, mes, tr. «gland.» ●(1732) GReg 459b. Gland, fruit du chêne commun, tr. «Mèsenn. p. mès.»

    ●(1849) LLB 46. miz, freh goudask. ●298. ur gloren miz. ●1752. er mis ag en derw.

    ●(1907) VBFV.fb 48a. gland, tr. mézen, f. (pl. méz, mézad).» ●(1913) HIVR 13. Er moh e gavé miz ou goalh. ●(1926) FHAB Meurzh 93. kistin, mez, kivij. ●(1934) BRUS 260. Un gland, tr. «ur vézen, f., pl. méz.»

    II. Hadañ perlez e-touez ar mez moc'h : voir perlez.

  • mez .2
    mez .2

    m. (alimentation) Hydromel.

    ●(1499) Ca 137b. Mez. g. beuurage. fait deau et de miel.

    ●(1732) GReg 494b. Hidromel, brûvage d'eau, & de miel, tr. «mez.»

  • mez .3
    mez .3

    m. –ioù (ancienne mesure) Muid.

    ●(1732) GReg 645b. Mui, ou muid, mesure de vin, de blé, de sel &c., tr. «Van[netois] mæs. p. mæsyëu.» ●(1744) L'Arm 248b. Muid, tr. «Mæss.. æsieu. m.» ●Vingt & une fois plein une futaille du muid de Paris (que nous nommons ici, barrique) est notre muid de sel, tr. «Ur uéh ar-n'uguenntt leine ur barrique, a ra hur mæz halein.»

  • mez .4
    mez .4

    voir meiz

  • mezad
    mezad

    coll. (botanique) Glands.

    ●(1907) VBFV.fb 48a. gland, tr. « mézen, f. (pl. méz, mézad). » ●(1931) GUBI 32. mézad, fréh ker bihañnik.

  • mezal
    mezal

    adj.

    (1) (Eau) minérale.

    ●(1732) GReg 626b. Eau minérale, tr. «Dour meal. dour metal. dour melar.»

    ●(1876) TDE.BF 447b. Melar, adj., tr. «Ferrugineux, parlant des eaux minérales. – Dour melar, eau minérale ferrugineuse.»

    ●(1931) VALL 470a. Eau minérale, tr. «dour meal, dour metal, dour melar, dour meleder.»

    (2) (Œuf) hardé.

    ●(1896) GMB 410. à Trévérec û meutal œuf sans coque, à Pontrieux û melar (...) le gall. wy meddal (...) doit être différent.

    ●(1906-1907) EVENnot 21. (Kemperven) Uo melar e dev ma ier an deio man, tr. «Les coquilles ont une coque transparente très mince.» ●(1920) KZVr 359 - 25/01/20. Uiou mel, tr. «œufs, dont la coquille n'est pas formée (et meutal, melar ; en gallois wy meddal.»

  • mezañ / mezat
    mezañ / mezat

    v. tr. d. Pétrir.

    ●(1732) GReg 687a-b. Paitrir, tr. «(Van[netois] méyeiñ. méyat. méat. méeiñ) méza. pr. mézet.»

    ●(1857) CBF 71. he veza war ann daol doaz araok he iforna, tr. «la bien rouler [la pâte] sur la table du four avant de l'enfourner.» ●(1872) ROU 95a. Pétrir, tr. «Mezat.» ●(1896) GMB 414. pet[it] Trég[uier] méat.

    ●(1931) VALL 442b. Malaxer, tr. «meza.»

  • mezaouiñ
    mezaouiñ

    voir mazaouiñ

  • mezat
    mezat

    voir mezañ

  • meze
    meze

    s. Respect.

    ●(14--) N 695. Prezec courtes dre cals mese || oz e maieste am be hoant, tr. «J'aurais envie de parler à sa majesté, d'une façon courtoise et pleine de respect.»

  • Mezeg
    Mezeg

    n. de l. Messac.

    ●(1866) FHB 50/395a. Adrien Judeaux, eus a Vessac, en escopti Roazon.

  • mezeg .1
    mezeg .1

    f. –i Semi de glands.

    ●(1732) GReg 459b. Pepiniere, où semil de glands, tr. «mesecg. p. mesegou. ur vesecg.»

  • mezeg .2
    mezeg .2

    [vcorn medhec gl. medicus, mbr mezec, mcorn methek, /vethogian (plur.), mgall metic, medygon (plur.), mirl midach < lat medicus (DEBM 337)]

    M. mezeien

    (1) Médecin.

    ●(1499) Ca 137b. Mezec. g. mire. cireugien (lire : cireurgien) qui euurre de la main. ●(1575) M 2098. Ne guell yuez mezec, mar hoantec ho recour, tr. «Un médecin non plus ne peut, malgré son désir, les aider.» ●(1612) Cnf 36b. Ha pezaff an mezec pé an mezecniez. ●53b. Medecin (alias mezec).

    ●(1659) SCger 78a. Medecin, tr. «mezec.» ●(1752) PEll 604. Mezec, tr. «Médecin. Pluriel Mezeghien & Mezechien.»

    (2) Chirurgien.

    ●(1732) GReg 166a. Chirurgien, Médecin qui travaille de la main, tr. «mezecq. mezegued, mezéyen.» ●610b. Medecin qui travaille de la main, tr. « «Mezecq. p. mezegued. Voyez Chirurgien.»

  • mezeg-loened
    mezeg-loened

    [mezeg + loen]

    M. Vétérinaire.

    ●(1931) VALL 780b. Vétérinaire, tr. «mezeg-loened. pl. mezeged-loened.»

  • mezegañ
    mezegañ

    [mbr mezeyaff, mgall /veddyger (f. impers.) < mezeg + añ]

    V. tr. d. Soigner.

    ●(1499) Ca 137b. Mezeyaff. g. medeciner.

    ●(1732) GReg 610b. Excercer la medecine, tr. «mezeya. mezega. ppr. et.»

  • mezegerezh
    mezegerezh

    [mezeg + erezh]

    F. Médecine.

    ●(1957) AMAH 238. « Klogor a savo diwar ar vezegerezh diaoulek-mañ ! »

  • mezeget
    mezeget

    [mbr mezeyet, mezeguet < mezeg + et .1]

    Adj. Soigné.

    ●(1499) Ca 137b. g. medecine. b. mezeyet. ●(1530) Pm 103. He doudornn (variante : daou dorn') hoantec mezeguet, tr. «Ses mains avec zèle guéries.»

  • mezegez .1
    mezegez .1

    [mbr mezegez, mgall meddyges < mezeg + ez]

    F. –ed Femme médecin.

    ●(1499) Ca 137b. Mezeguez. g. miresse. cireurgienne.

  • mezegez .2
    mezegez .2

    (?) voir mezhegezh

  • mezegiezh
    mezegiezh

    [mbr mezeguiez, mcorn mythygyeth, mgall methygaeth < mezeg + iezh]

    f.

    (1) Médecine.

    ●(1499) Ca 137b. Mezeguiez. g. medecine.

    ●(1659) SCger 78a. Medecin, tr. «mezeguiez.» ●(1732) GReg 610b. Medecine, art des medecins, tr. «mezeguiez.»

    (2) Médecine, remède.

    ●(1752) PEll 604. Mezeghiez, & dans mon vieux Casuiste Mezecniez, Médecine, remede.

  • mezeglenn
    mezeglenn

    [emprunt au gallois meddeglyn, mgall /vedyclyn, tout comme le corn medheglynn]

    M. -où Hydromel.

    ●(1935) ANTO 98. Yac’husoc’h mezeglen, O Bel, ne gavi ket.

  • mezek
    mezek

    adj. Abondant en glands.

    ●(1732) GReg 459b. Année abondante en glands, tr. «Bloazvez mesecq.»

  • mezekniezh
    mezekniezh

    [mbr mezecniez, vcorn medhecnaid gl. medicina < mezeg + -niezh ; le gall. meddyginiaeth vient directement du lat medicīna (GMB 520)]

    f.

    (1) Médecine.

    ●(c.1500) Cb 80b. [euaff] Jtem hec potio / onis. g. est beuurage de medecine. b. mezecniez. et potiono / as. g. qui faict icelle potation. b. nep a gra an mezecniez. ●(1612) Cnf 36b. Ha pezaff an mezec pé an mezecniez.

    ●(1732) GReg 610b. Medecine, art des medecins, tr. «medecnyez. mezecnyez.»

    (2) Chirurgie.

    ●(1732) GReg 166a. Chirurgie, operation de main, tr. «Mezecnyez. medecnyez. Mots hors d'usage.»

  • mezell .1
    mezell .1

    adj. Lépreux.

    ●(1752) PEll 605. Mezell, tr. «Lépreux, ladre.»

  • mezell .2
    mezell .2

    m. –où (numismatique) Maille.

    ●(1499) Ca 137b. Mezel. g. maille demi denier. ●(1633) Nom 207b. In assem satisfacere, in solidum : payer iusqu'à vne maille : paeaff bettè vn mezel.

    ●(1659) SCger 75a. maille, tr. «mezell.» ●160a. mezell, tr. «maill.» ●(1732) GReg 266a. Un diner valoit deux mailles, tr. «Un dinér a dalyé daou véll.» ●590b. Maille, petite monnoïe valant la moitié d'un denier, tr. «Mezell. p. mezellou. mell. p. mellou.» ●Il n'a ni denier ni maille, tr. «N'en deus na diner na mell.»

  • mezell .3
    mezell .3

    f. Demoiselle.

    ●(1929) PSAB 25. Va mezell, eun dra a bouez am eus da ginnig d'eoc'h. ●36. Me eo, va mezell, me eo.

  • mezell .4
    mezell .4

    voir mezenn .2

  • mezellañ
    mezellañ

    v. tr. d. Malaxer.

    ●(1931) VALL 442b. Malaxer, tr. «mezella.» ●553b. Pétrir, tr. «mezella.»

  • mezeller
    mezeller

    m. –ioù Malaxeur.

    ●(1931) VALL 442b. Malaxeur, machine, tr. «mezeller m. pl. iou.»

  • mezellerez .1
    mezellerez .1

    f. –ioù, –ed Malaxeur.

    ●(1931) VALL 442b. Malaxeur, machine, tr. «mezellerez f. pl. ed.»

  • mezellerez .2
    mezellerez .2

    f. = (?) Messagère (?).

    ●(1959) BRUD 10/43. ar vran zu divalo, mezellerez ar maro.

  • mezellus
    mezellus

    adj. Plastique.

    ●(1931) VALL 565b. Plastique, tr. «mezellus.»

  • mezellusted
    mezellusted

    f. Plastique.

    ●(1931) VALL 565b. Plasticité, tr. «mezellusted f.»

  • mezelour
    mezelour

    voir melezour

  • mezenn .1
    mezenn .1

    f. –où, mez (botanique)

    (1) Gland.

    ●(1499) Ca 136b. Mesenn. g. gland le fruyt de chesne. ●(1633) Nom 106b. Glans, fruges roburnæ : glan : mesen.

    ●(1659) SCger 62b. gland, tr. «mesen p. mès.» ●159b. mesen pl, mes, tr. «gland.» ●(1732) GReg 459b. Gland, fruit du chêne commun, tr. «Mèsenn. p. mès.»

    ●(1821) GON 333a. Mézen, fém., un seul gland. Pl. mezennou, ou simplement méz.»

    ●(1907) VBFV.fb 48a. gland, tr. mézen, f. (pl. méz, mézad).» ●(1931) GUBI 32. Er Sitrouillen hag er Vézen. ●(1934) BRUS 260. Un gland, tr. «ur vézen, f., pl. méz.»

    (2) Pod-mezenn : cupule de gland.

    ●(1821) GON 374a. Pod-mézen, s. m., tr. «Le petit gobelet qui contient le gland du chêne.» ●(1876) TDE.BF 524b. Pod-mezenn, s. m., tr. «La partie ou godet qui contient le gland du chêne.»

  • mezenn .2
    mezenn .2

    f. –où (anatomie)

    (1) Glande.

    ●(1499) Ca 93b. Goagrenn in mesenn vide. ●(1633) Nom 20b. Tonsillæ : les glandes au bout du gros de la langue : an mesennou pe an partyou voar dro an pen bras an teaut.

    (2) [plur.] Mezennoù ar gouzoug : amygdales.

    ●(1732) GReg 33a. Amigdales, petites glandes aux côtez du conduit du gosier, tr. «mesénnou grizyen an téaud. mesénnou an gouzoucq.» ●Il a les amigdales enflées, tr. «coënvet eo mesénnou e c'houzoucq.»

    ●(1931) VALL 24a. les amygdales, tr. «mezennou (ar gouzoug).»

    (3) Vulve.

    ●(1995) BRYV IV 77. (Milizag) Ha neuze e taolent evez da weled ha ruz e vez he mezel.

    (4) Gland de la verge.

    ●(1821) GON 333a. L'extrémité de la verge, tr. «Mézen, fém.» ●(1847) GON FB 380b. Gland. L’extrémité de la verge, tr. « Mézen, f. »

    (5) Pod-mezenn : prépuce.

    ●(1821) GON 374a. Pod-mézen, s. m., tr. «On l'entend aussi du prépuce.» ●(1876) TDE.BF 524b. Pod-mezenn, s. m., tr. «prépuce du membre viril.»

  • mezepet
    mezepet

    prép. Excepté, sauf.

    ●(1867) FHB 139/277b. An oll, dre ma tremen ar prosesion, mezepet eur c'hos lakez bênag, a denn o zok. ●(1870) FHB 260/403a. evid kemmeret on oll miseryou, mezepet ar pec'hed.

  • mezevellidigezh
    mezevellidigezh

    f. Éblouissement.

    ●(1876) TDE.BF 456b. Mezevellidigez, tr. «Evitez ce mot qui, à la rigueur, signifie éblouissement au cerveau, fascination.»

  • mezevelliñ
    mezevelliñ

    v.

    (1) V. intr. Défaillir, tomber en pamoison.

    ●(1710) IN I 256. ar vignounaich faus a laca ive speret un den da vezevelli ha da drei en hevelep-fæçon ma teu da vrancellat. ●(1732) GReg 254b. Tomber en défaillance, en pamoison, tr. «mezeveli. pr. mezevelet.»

    (2) V. tr. d. Troubler, étourdir (qqn).

    ●(1732) GReg 312b. Eblouir, étourdir, causer une émotion dans la vuë, & dans le cerveau qui les empêche de faire bien leur fonction, tr. «mezevelli. pr. mezevellet.»

  • mezevenn
    mezevenn

    Kazeg-vezevenn : manège de chevaux de bois.

    ●(1896) GMB 415. pet[it] tréc[orois] kazek-vezeven manège, chevaux de bois qui tourne.

    ●(1905) BOBL 02 septembre 50/3b. leun a staliou hag a jeuiou a bep sort : kezek a viz Even, gwagou ar mor, komediou. ●(1910) EGBT 116. kazeg vezeven, f., tr. «carroussel.» ●(1965) KATR 31. Chomet e oan dirag ar gaviseven da arvesti ouz ebatou ar vugale.

  • mezevennet
    mezevennet

    adj. Étourdi.

    ●(1908) PIGO II 178. mezevennet gant safar an emgann, e stlapas e gleze. ●(1910) MAKE 18. eun tammig badaouet, mezevennet. ●(1942) DADO 10. Adalek ma krog houmañ da gana va fegement, e red he zeod ken prim kan na vezan mezevennet.

  • mezevenniñ
    mezevenniñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Défaillir, tomber en pamoison.

    ●(1732) GReg 254b. Tomber en défaillance, en pamoison, tr. «mezevenni. pr. mezevennet.»

    ●(1862) BSH 43. Mezevenni a ra en quichen ar feunteun.

    (2) Avoir la tête qui tourne par faiblesse.

    ●(1903) MBJJ 341. Mezevenni a ra ma fenn. ●(1967) BAHE 52/46. Darbet eo bet dezhi kouezhañ o tont en-dro, mezevenniñ 'ra.

    (3) Avoir le vertige.

    ●(1903) MBJJ 261. e teu an daoulagad da vezevenni : ken izel e welont dindane goeled an draouien !

    II. V. tr. d.

    (1) Troubler, étourdir (qqn).

    ●(1732) GReg 312b. Eblouir, étourdir, causer une émotion dans la vuë, & dans le cerveau qui les empêche de faire bien leur fonction, tr. «mezevenni. pr. mezevennet.»

    ●(1857) HTB 139. Mes an oll henor-ze na hallas ket dont a benn d'hen mezevenni. ●(1896) GMB 415. éblouir (…) pet[it] Trég[uier] mezevenein.

    ●(1908) BOBL 09 mai 176/1a. eun digare brao da garga o bouellou, da vevijenni o skiant.

    (2) Mezevenniñ ar penn : faire tourner la tête, donner le tournis.

    ●(1910) MBJL 102. eur strakadeg daouarn gouest da vezevenni ar penno.

    III. V. pron. réfl. En em vezevenniñ : s'étourdir.

    ●(1852) MML 173. e teu da enem scouisan, da enem vezevennîn.

  • mezever
    mezever

    m. –ion Médecin.

    ●(1939) RIBA 20. lakat er mézeuour de labourat.

  • mezh
    mezh

    f.

    I.

    (1) Honte.

    ●(1499) Ca 138a. Mezz. g. honte vergoygne. ●(1612) Cnf 6a. me cred à tra certen pa na vé mez, em lacquahent ouz an taul Pascal hep nep difficultez.

    ●(1659) SCger 66b. honte, tr. «mez.» ●hontoier, tr. «ober mez.» ●123b. vergogne, tr. «mez.» ●(c.1680) NG 1749-1751. Iesus en Nazaret, / De pep meh hac anquin / A uoui abandonnet. ●(1732) GReg 499b. Honte, confusion, tr. «Mez. Van[netois] mèh.»

    ●(1849) LLB 1183. ged meh ha ged ankin. ●(1859) MMN 30. N’en livirin ket deoc’h, rac mez eo din en lavaret. ●(1860) BAL 24. mez eo din lavaret an ano-ze. ●(1872) ROU 88b. C’est honteux, tr. «mez eo !»

    (2) Ur revriad/Ur vrozhad/Un troc’had mezh.

    ●(1909) FHAB Mezheven 185. Tapet e peus eur reriad vez. ●(1910) YPAG 5. Pesort rêrad mez ! ●(1936) DIHU 306/184. Tuchant en dehè boutet ur vrohad méh genein, en amprehon ! ●(1939) RIBA 41. en trohad méh e oè taolet arnehon.

    (3) Mezh ar chas : grande honte, chose scandaleuse.

    ●(1908) KMAF 35. Ma n’eo ket mez ar chas. ●(1910) MAKE 110. «Mez ar chas eo, emezi ; mervel a rankin diwar an taol-man. Neuze ne dalv ket ar boan beza pinvidik ma ranker dougen eun hano ken divalo, eun hano pilhaouer.

    (4) Kaout mezh eus an deiz : être ébloui par le jour.

    ●(1896) GMB 415. pet[it] Trég[uier] méz ’m eus deus an dé, le jour m’éblouit.

    (5) Mezh e anzav, o gwelet : c’est une honte.

    ●(1860) BAL 64. ur guall-zantimant, mez e anzao !

    ●(1921) PGAZ 55. dansou nevez hag a zo mez ho guelet.

    ►N’eo ket mezh e welout : dont on peut être fier.

    ●(1889) ISV 137. eur gear ha ne ket mez he guelet, eur gear hag a rer Perouz anezhi.

    ●(1929) FHAB C’hwevrer 67. Arrebeuri ha dilhad ha n’oa ket mez o gwelet.

    (6) Ur vezh gwelet… : c’est une honte…

    ●(1916) KANNlandunvez 53/373. Mad eo. Eur vez oa guelet tud o c’hedal an Anjelus e kichen an hostaliri, prest d’en em ampoezouni an abretta ar guella.

    (7) Divalav-mezh : abject, ignoble.

    ●(1872) ROU 71b. Abject, tr. «Divalo mez.»

    (8) Kemer mezh : éprouver de la honte.

    ●(1580) G 673-674. Ne stouheñ, ne quemerheñ mez evyt reyf da galant da stryzaf / Nac oude mar huerou ha pervers me roy ma neyz dezaf, tr. «Je ne veux pas m’humilier, ni avoir honte de donner à un amant à étreindre / Tu as beau être amer et grave, je lui donnerai mon nid.» ●(1612) Cnf 17a. Quemeromp mez da quemeret diuoar goust an heny so gourchemennet deomp da sicour.

    ●(1861) BELeu 94. red-é quemér méh, quæ ha glahar.

    (9) [au dimin. plur.] Mezhigoù : quelques hontes.

    ●(1976) LIMO 27 mars. Méhigeu o doè marsé ? Ne talv ket boud ken anbah-sé ! ●Mehigeu, litt. petites hontes, pour retenue, timidité excessive.

    (10) Bezañ staotet e vezh : toute honte bue.

    ●(1941) SAV 19/14. Meur a hini, staotet o mez ganto, a oa en em lakaet da glask reo outañ gant komzou divergont ha lous.

    (11) Sevel mezh gant ub. : éprouver de la honte.

    ●(1921) PGAZ 66. martreze e savo mez gant unan bennag en ho zouez.

    (12) Koll-mezh : personne qui a perdu toute pudeur.

    ●(1934) BRUS 200. Une personne qui a perdu toute pudeur, tr. «ur hol-méh, m.»

    (13) Fontañ gant ar vezh, kaout mezh da fontañ : éprouver une grande honte.

    ●(1904) BSAB 23. Pa oa tremenet e varr d’ar pried fall-ze, e fonte gand ar vez. ●(1987) BAPR 103. Gleet oa deoh bezañ fontet gand ar véz. ●(1994) HETO 100. Pa laran, sellit, me ’m-eus arru mez, ya, mez da fontañ.

    (14) Kaout mezh gant ub. : avoir honte de qqn.

    ●(1911) SKRS ii 140. guelet e vezont oc’h ober nebeut a stad euz ho c’herent ; ober a reont aviziou evel p’ho deffe mez gantho.

    (15) Ober mezh da ub. : faire honte à qqn.

    ●(14--) N 803-804. Hennez pan duy dit a gray mez, tr. «Celui-là, quand il viendra, te feras honte.»

    (16) Lakaat mezh da ub. : faire honte à qqn.

    ●(2003) TONKA 147. Alo, ma faeron, n’a ket da lakaad mez da Vatist.

    II.

    (1) Na vezañ ur vezh gwelet ... : être beau, joli, dont on peut être fier.

    ●(1874) FHB 492/171a (L) G. Morvan. Chom eun dervez bennag en eur gear ha ne ket mez he guelet. ●(1889) ISV 137. eur gear ha ne ket mez he guelet, eur gear hag a rer Perouz anezhi.

    ●(1924) GEVR 78 (L) G. ar Prat. Holl edont war gezeg ha n'oa ket eur vez o gwelout. ●(1929) FHAB C'hwevrer 67 (L) Y.-V. Perrot. Arrebeuri ha dilhad ha n'oa ket mez o gwelet. ●(1940) FHAB Ebrel 110 (K) Y. ar Gow. Eur c'harrons kaer stlejet gant daou varc'h ha ne oa ket eur vez o gwelout. ●(1966) BRUD 30/14 (T) E. ar Barzhig. N'ouzon ken just awalh ped buoh gwenn ha du a vro-Frizia a veze gantañ, med kredit ahanon, ne veze ket eur vez gweled ar bagad aneze. ●(1973) BRUD 43-44/32 (T) E. ar Barzhig. Eur beleg korfet-mistr ne veze ket eur vez gweled anezañ gand un douilletenn a seurt-se.

    (2) Gwelloc’h mezh eget dienez :

    ●(1908) VROJ 63. Welloc’h eo mez eged dienez.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...