Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 54 : de gris (2651) à groeiz (2700) :
  • gris
    gris

    adj.

    (1) Gris.

    ●(1633) Nom 17a. Cani : cheueux chenus, ou blancs : bleo guen pe gris. ●124a. Pullus, Spanum vel natiuum dicimus, Hiberus, Bæticus, ferrigineus, pulligo : couleur de garance, grise enfumée : liou gris anfumet.

    ●(1732) GReg 221a. Couleur grise, tr. «liou gris.» ●474a. Robe grise, tr. «Saë gris.»

    ●(1889) ISV 24. bouilladou moged gris. ●397. an azen griz a zo duhont. ●447. Gant bleut e venna he zae c'hriz. ●451. Da bennad bleo, du pe velen, / (…) / Breman int gris, guenn marteze.

    (2) Goularz gris : ambre gris.

    ●(1732) GReg 32a. Ambre gris, tr. «Goularz gris.»

    (3) Ludu gris : engrais.

    ●(1955) STBJ 191. sier bet o lakaat ludu gris. ●224. Ludu gris : temz chimik.

    (4) (religion) C'hoar, leanez, seurez c'hris : sœur grise.

    ●(1868) FHB 190/266b. c'hoarezet guenn, c'hoarezet gris.

    ●(1907) LZBt Genver 7. Leanezed gris a ble gant ar glanvourien. ●(1915) HBPR 132. seurezet gris pe evit lavaret mad, seurezet an den eurus Grignon de Monfort. ●137. En hospital Montroulez oa seurezed gris.

    (5) (alimentation) Gwin gris : vin rosé.

    ●(1744) L'Arm 342a. Vin rosé, tr. «Gùin-griss. m.»

    (6) (blason populaire) Bouzelloù gris :

    ●(1911) DIHU 70/240. Karnagiz, èl paud aral e zou Foèuerion ha guehavé Tud aùelet, er péh e zou ur sord péchanj. Lod aral e lar, ne houian ket perak, Karnagiz boelleu gris !

  • grisiañ
    grisiañ

    v. intr. Être transi de froid.

    ●(1931) VALL 752b. être transi, tr. «grisia (de froid gand ar riou).» ●(1935) BREI 396/2d. ar paour kaez person koz a c'hrisie, kaer en doa pilat hent, ne domme ket nemeur d'e dreid.

  • grisil
    grisil

    =

    ●(1792) BD 5097. o grisil epouantus chadenno miserabl.

  • gristilh
    gristilh

    voir kristilh

  • gristilhadeg
    gristilhadeg

    voir kristilhadeg

  • gristilhadenn
    gristilhadenn

    voir kristilhadenn

  • gristilhat
    gristilhat

    voir kristilhat

  • gristilher
    gristilher

    voir kristilher

  • griv
    griv

    adj. Gaillard, solide.

    ●(1924) NFLO. gaillard (solide), tr. «eun den griv eo.»

  • griz .1
    griz .1

    m. Couleur grise.

    ●(1732) GReg 221a. Couleur grise, tr. «gris.» ●474a. Gris, grise, couleur mêlée de blanc & de noir, tr. «Gris.»

  • griz .2
    griz .2

    m. –ed

    (1) (zoologie) Blaireau.

    ●(1890) MOA 143b. Blaireau, tr. «Griz, m., - pl. grized (T[régor].»

    (2) (ichtyonymie) Langouste.

    ●(1850) HHO 68-69. …mais ils dédaignent les langoustes ou gris (Palinurus quadricornis, Fab.).

  • grizajoù
    grizajoù

    pl. (habillement) Ensemble veste caleçon des goémoniers.

    ●(1987) GOEM 25. chez ceux [les goémoniers] de la côte Nord, elles [les jambes du caleçon] s'arrêtent à mi-mollet. Il existe également des ensembles veste et caleçon en molleton, ar grisachou.

  • grizañ / griziñ
    grizañ / griziñ

    v. intr. Grisonner.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. griser ou grisonner, tr. «guennein, grisein.»

    ●(1838) CGK 10. dre moc'h deut da c'hriza. ●(1866) FHB 70/141. he vleo a gomanse da c'hriza. ●(1869) FHB 210/5b. e ma ho bleo o c'hriza.

    ●(1923) KNOL 61. Hag e tenne e vleo pa zeraouent griza.

  • grizart
    grizart

    adj. Grisâtre.

    ●(1732) GReg 474a. Grisatre, qui tire sur le gris tr. «Grisard.» ●Etoffe grisâtre, tr. «Mezer grisard.»

  • grizenn
    grizenn

    voir krizenn .2

  • grizh
    grizh

    [mbr griz /grith/, mcorn guryth « service, action, performance, deeds » (Nance 76b) < du celt *wreg-o- « do, make » (EDPC 429)]

    S. & adv.

    (1) S. Acte, action.

    ●(1530) Pm 267 (Mab Den). Mar tremen en griz (variante : gris) e lizer, tr. Herve Bihan « Si son écrit passe en acte »

    (2) Adv. Activement.

    ●(14--) Jer.ms 136. Quea pyz a gryz tyzmat, tr. Herve Bihan « Va exactement, de par ton acte/et activement, sans tarder » ●A.250. Cannat tyzmat a tyz em amprys / quea pyz hagryz tyzmat, tr. Herve Bihan « Messager, vite, vite, en mon dessein / Va exactement, de par ton acte/et activement, vite »

  • grizias / grizies
    grizias / grizies

    adj.

    (1) Ardent, brûlant.

    ●(1575) M 2415. Ha tan grizias hastiff ouz ho lesquiff dimat, tr. «Et le feu ardent, en hâte les brûlant cruellement.»

    ●(1727) HB 25. Da lesqui er Flammou grizyes. ●231. E creis an tan grizyês.

    ●(1940) FHAB Ebrel 112. eul lennad tan grizias.

    (2) (Chaleur) intense.

    ●(1889) ISV 444. En ifern, 'creis an tan grizias.

    ●(1922) FHAB Mae 142. An heol a fenne war an douar e dommderiou grizias.

    (3) (Douleur) atroce.

    ●(1688) MD II 30. gouzâon an affronchou grïez.

    ●(1846) DGG xvii. dilivrit anezo oll eus o foaniou grisies. ●(1869) FHB 215/47a. he foaniou griziaz.

    (4) Rude (au goût).

    ●(1633) Nom 64a. Vinum asperum : vin rude, degouteux : guin grizyas, ha degoutet.

    (5) Cruel.

    ●(1688) MD II 36. ar vengeançou grïez.

    (6) (ornithologie) Pig grizias : pie grièche.

    ●(1866) FHB 72/160a. Ar piket grisias pe ar piket-spern a zebr mulot.

    (7) = (?).

    ●(1893) IAI 255. Tud desket a lavaran eur vech c'hoaz, tud hag a deuz lennet ha studiet levriou grisiaz, tud a boell, tud a skiant.

    (8) =

    ●(1923) ADML 38. gliz grujuz an noz.

  • griziasted / griziested
    griziasted / griziested

    f. Grièveté.

    ●(1732) GReg 348a. Enormité, grandeur, excès, tr. «gryezded.» ●473a. Grieveté, énormité, grandeur, tr. «grizyezded.»

    ●(1847) FVR 167. ober eur binijen kevatal ouz grisiested hou fec'hejou.

  • griziaster / griziester
    griziaster / griziester

    m. Grièveté.

    ●(1732) GReg 348a. Enormité, grandeur, excès, tr. «gryezder.»

  • grizien / grizion
    grizien / grizion

    coll. (minéralogie) Grains de sable.

    ●(1879) ERNsup 154. grizienn, grizion, grains du sable (mêlés avec le blé, ou qui entre dans les souliers), Trév[érec]. ●(1895) GMB 295. en pet[it] Trég[uier] grizienn, grizion, grains de sable.

  • grizienn
    grizienn

    f. –où Lisière d'un champ.

    ●(c.1930) VALLtreg 1049. Grenen : On appelle à Trég. "ar c'hrenen", la lisière du champ ; "an drolien" à Ploumagoar", "ar goulien" à Goudelin; "ar wrimen" Bas-Trég. ; ar relach, ar c'hrizien. (Léon). ●(1934) BRUS 279. La lisière d'un champ sous paturage, tr. «er hrien –neu.»

  • griziennañ
    griziennañ

    v. tr. d. Faire paître le bétail sur le bord des chemins ou des champs.

    ●(1909) BROU 219. (Eusa) Krizen Inusité, mais a probablement donné lieu à grisienna, faire paître les bestiaux sur le bord des chemins ou des champs.

  • grizies
    grizies

    voir grizias

  • griziester
    griziester

    voir griziaster

  • grizilh
    grizilh

    m./f. (météorologie)

    I.

    (1) Grêle.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 294). Grissill, grêle. ●(1499) Ca 101a. Grisill. g. gresle. ●(1575) M 2110. Dour erch ha dour grisill, ho pil, peur cillant, tr. «Eau de neige et eau de grêle les frappent tout à fait violemment.»

    ●(1659) SCger 63b. gresle, tr. «grisill.» ●152a. grisill, tr. «gresle.» ●(c.1680) NG 460. (Er) grezillë e couehou. ●(1732) GReg 471b. Greler, tomber de la grêle, tr. «ober grisilh. Van[netois] gobér gresilh.» ●(1790) MG 25. couéh e rei ur grezill enorm. ●(1792) CAg 94. gresil, braugon ha tampeste. ●(17--) TE 71. Er seihvèd e oai grezill, péré e zismantas ol er péh e hum gavai indan-d'ai. ●72. ol er péh e oai chomet glaz arlèrh er grezill.

    ●(1849) LLB 1751. Stankoh eid er grezil é koeh ag er hogus. ●(1854) MMM 75. eur c'hrisill derrupl. ●(1856) VNA 103. il grêle, tr. «gresil e hra.» ●(1867) FHB 115/83b. e likiinn da goueza eur grizill spountuz. ●(1876) TDE.BF 253b. Grizill a ra, tr. «il tombe de la grêle.»

    (2) Barr(ad)-grizilh : averse de grêle.

    ●(1839) BESquil 576. ur barrad grezil terrible. ●(1878) EKG II 278. eun nozveziad reo ha barrou grizill a ioa bet.

    ●(1907) BSPD I 113. ur bar grezil. ●(1907) PERS 127. eur bar grizill spountuz a zrailhaz an eost hanter zare.

    II. sens fig.

    (1) Ur c’hrizilh a : une grande quantité de, une grêle de.

    ●(1857) HTB 31. Seblantout a re dean bean en od o tastum eur c’hrizill a berlez.

    (2) Ur grizilh a-daolioù foet : (recevoir) une grande quantité de coups de fouet.

    ●(1863) GOM 275. considerit ar vourrevien ho tiscarga var he gorf tener evel ur grezil a dauliou fouet.

    III. Stank evel ar grizilh : très dru.

    ●(1908) PIGO II 118 (T) E. ar Moal. Malloziou ha toliou a valee stank evel ar grizilh, etre ar jandarmed hag an dud.

  • grizilhad
    grizilhad

    m. –où Grêle de.

    ●(1732) GReg 471b. Une grêle de coups de bâtons, tr. «ur grisilhad taulyou baz.» ●674a. Faire pleuvoir une ondée de coups de bâton sur le corps de quelqu'un, tr. «Lacqaat ur grisilhad taulyou baz da gouëza var guein un dèn.» ●968b. Volée de coups de bâtons, tr. «Ur grysilhad taulyou baz. p. grysilhadou taulyou baz. ur grysilhad fustadou.»

    ●(1847) FVR 289. eur grizillad tennou.

    ●(1907) VBFV.fb 49b. grêle, fig., tr. «grezillad.»

  • grizilhañ / grizilhiñ
    grizilhañ / grizilhiñ

    v. impers. (météorologie) Tomber de la grêle, grêler.

    ●(c.1500) Cb 101a. [grisill] Jtem grandino / as. n. g. gresler. b. grisillaff.

    ●(1732) GReg 471b. Greler, tomber de la grêle, tr. «grisilha. pr. grisilhet. Van[netois] grisilheiñ.»

  • grizilhenn
    grizilhenn

    f. –où, grizilh (météorologie) Grêlon.

    ●(1732) GReg 471b. Grain de grêle, tr. «Grisilhen. p. grisilh» ●472a. Grelon, gros grain de grêle, tr. «Grisilhenn. p. grisilhennou.»

    ●(1876) TDE.BF 253b. Grizillenn, s. f., tr. «Grain de grêle ; pl. grizill masculin, des grains de grêle, de la grêle.»

  • grizilhet
    grizilhet

    adj. Abîmé, dévasté, haché par la grêle.

    ●(1732) GReg 471b. Les blez sont grêlez, tr. «grisilhet eo an edou.»

  • grizilhiñ
    grizilhiñ

    voir grizilhañ

  • grizilhon
    grizilhon

    m. –où

    (1) Grelot.

    ●(1876) TDE.BF 254a. Grizillon, s. m., tr. «Grelot ou petite sonnette qu'on attache au cou de certains animaux ; pl. ou.»

    ●(1908-1910) VROJ Here-Kerzu. Son a ra ar brizilhon. (d’après KBSA 287). ●(1920) LZBt Here 12. brizilhonou stag eus ibilhou o zreid. ●(1954) VAZA 136. Degaset hor boa ganimp hor binvioù, met koulz e vije dimp o lezel war vourzh, rak gwell ’oa gant ar sultan e sonerien-eñ, morianed eus e ward, hag a rae gant pifoù, flaütoù skiltroc’h skiltr, ha dreist-holl gant taboulinoù, taboulinouigoù, simbalennoù, brizilhonoù ha me oar, ur safar marteze dudius awalc’h da selaou eus a-bell, evel da skouer boubou diston ar raned e-kerz an hañv da serr-noz.

    (2) Menotte.

    ●(1633) Nom 136a. Manicæ : menottes, liens à lier les mains : menottou, grisillounou, eren pe ouarn da ereiff an daouarn.

    ●(1659) SCger 152a. grisillon, tr. «manotte.»

    ●(1876) TDE.BF 254a. Grizillonnou, s. pl. m., tr. «Menottes pour les malfaiteurs.»

  • grizilhonañ
    grizilhonañ

    v. tr. d. Menotter.

    ●(1659) SCger 152a. grisillonna, tr. «mettre les manotes.»

    ●(1859) MMN 244. car e deis eus e goler just en deus grizillounet ar rouanes pere a en em oppose oud (…).

    ●(1931) VALL 249b. Emmenotter, tr. «grizilhona.»

  • grizilhoniñ
    grizilhoniñ

    voir brizilhoniñ

  • grizilhus
    grizilhus

    adj. (météorologie) (Temps) sujet a la grêle.

    ●(c.1500) Cb 101a. [grisill] Jtem grandinosus / a / um. g. plain de graisle. b. grisillus.

    ●(1732) GReg 471b. Tems sujet à donner de la grêle, tr. «amser grisilhus.»

  • griziñ
    griziñ

    voir grizañ

  • grizinkadenn
    grizinkadenn

    f. –où Hennissement.

    ●(1732) GReg 490b. Hennissement, le cri des chevaux, tr. «crisiñgadenn. p. ou.»

  • grizinkal
    grizinkal

    v. intr.

    (1) Hennir.

    ●(1732) GReg 490b. Hennir, tr. «crisiñgat. pr. crisiñguet.»

    ●(1879) ERNsup 154. grizinkal, gerzignkhal, Plusq[uellec] hennir.

    ●(1931) VALL 357b. Hennir, tr. «grizinka(l).»

    (2) (en plt d'un merle) Siffler de colère ou de peur.

    ●(1938) CDFi 19 mars. mouilc'hi a rizinke en eur dec'hout.

    (3) (en plt du bétail) Moucher.

    ●(1879) ERNsup 154. grizinkal, gerzignkhal, à Gur[unhuel], syn[onyme] de breskenn.

  • grizion
    grizion

    voir grizien

  • grizius
    grizius

    adj. (en plt d’un cheval) Qui a du tempérament.

    ●(1959) BRUD 7/17. Ar Marh Griziuz. Grizius = grizias (?), tomm d'e wad.

  • grizon
    grizon

    adj. Dañvad grizon : mouton grison.

    ●(1911) SPON 18. Men é ma oeit men deved du, / Er ré grizon hag er ré huen.

  • grizou
    grizou

    m. Tenn grizou : coup de grisou.

    ●(1906) BOBL 17 mars 78/2c. lod a gred eo dre eun tenn grizou, lod all dre an tan gwall.

  • grizwenn
    grizwenn

    m. Gris clair.

    ●(1866) SEV 167. gwisket e griz-wenn.

  • gro / groa
    gro / groa

    f. (géographie)

    (1) Grève.

    ●(1732) GReg 472b. Greve, rivage plat, & sablonneux de la mer, où des rivieres, tr. «Croa. groa.» ●Etendre la buée à secher sur la grève, tr. «Astenn ar c'houëz var ar c'hroa da sec'ha.»

    ●(1876) TDE.BF 254a. Gro, s. f. (anc.), tr. «Grève, sable.» ●Groa, s. f., tr. «Grève de mer ou de rivière. – Ar c'hroa, la grève.»

    ●(1909) BROU 219. (Eusa) Leda bizin er groa, ou e groa, tr. «étendre le goémon au-dessus de la grève.» ●(1971) TONA.morl 5. groa, tr. «sillon, chaussée.» ●(1994) BRRI 35. a-zehoù gant ar c’hroa zu, ur renkennad kerreg teñval.

    (2) N. de l. Gro Saoz : Le sillon des Anglais.

    ●(1752) PEll . il y a auprès de Landévennec une pointe de grève, en forme de sillon, nommée de tems immémorial Gro-saös, grève d'Anglois ou des Saxons.

    ●(1876) TDE.BF 254a. Près de Brest, et vers Landévennec, on trouve un point de la rade appelé Gro-Saoz, la grève des Anglais..

  • groa
    groa

    voir gro

  • grobis
    grobis

    m. –ed

    (1) Grobis, homme qui fait l'important, le brave.

    ●(1732) GReg 474b. Grobis, gros seigneur, tr. «Grobis. p. grobised.» ●475a. Un gros Monsieur, un gros Mylord, tr. «Ur grobis. p. grobised.» ●626a. Milord, gros richard, tr. «grobis. p. grobised.» ●854b. Un grand Seigneur, un gros Monsieur, un Dabo, tr. «Ur grobis. p. Grobised.»

    (2) (burlesq.) Grobis Malaouan : Milord de Saint-Malo.

    ●(1732) GReg 839b. burlesquement. ur grobis maloüan. p. grobised Maloüan, grobised San-malou, id ẽ, Seigneurs Maloïns, Milords de Saint-Malo.

    (3) Ober e c'hrobis : faire le brave, se vanter.

    ●(1732) GReg 410b. Fier à bras, fanfaron, qui fait le brave & le furieux, tr. «Fougueeur a ra ar grobis.» ●854b. Faire le grand Seigneur, tr. «Ober ar grobis.» ●937b-938a. Trancher du grand, tr. «Ober ar grobis. Ober e c'hrobis.»

    ●(1925) DIHU 163/224. Grobis, l'homme important. Gout e ouian é onn tiùart, / Met ne hran ket men grobis. ●(1931) VALL 17a. Affecter de grands airs, tr. «ober e c'hrobis.» ●355b. Faire le hautain, tr. «ober e c'hrobiz.» ●377b. faire l'important, tr. «ober e c'hrobis.» ●683a. faire le grand seigneur, tr. «ober ar grobis ou e c'hrobis.» ●(1965) KATR 18. eun den heg ma 'z eus unan, d'ober e hrobis ha da damall Alisig dezañ. ●(1982) TKRH 96. Ar baotred yaouank dreist-holl a rae o c'hrobis war gein o c'haerañ kazeg, ma luche outo ar pennhêrezed.

  • groc'h / grozh
    groc'h / grozh

    f./m. –où, –ioù Grotte.

    ●(c.1718) CHal.ms i. antre, tr. «groh, ur groh, er groheu.» ●(1732) GReg 140a. Caverne, tr. «Van[netois] groh. p. groheü.» ●(1790) MG 36. hui e hoès groeit a nehou ur groh lairon. ●(1744) L'Arm 14a. Antre, tr. «Groh.. hieu. f.» ●(1792) HS 258. er hassass ar lein ur h'roh eit er bannein d'enn guiass. ●109. cuhet enn ur groh tihouéle. ●120. enn ur groh benac. ●(17--) TE 209. cuhét ér grohieu.

    ●(1839) BESquil 537. ur hroh vras ha dôn. ●(1841) IDH 86. dichennet é croheu. ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 99. én ur hroh vras. ●(1849) LLB 1114. groheu kloar. ●(1854) PSA I 85. ér foresteu hag ér grohieu e zou én doar. ●(1861) BSJ 25. ind e arrihuas guet ur groh toulet ér garrêg.

    ●(1913) AVIE 233. Ur groh oé, hag ur mén e oé bet lakeit d'er stankein. ●(1921) BUFA 182. ur groh distro doh tor er mañné.

  • groc'hennet
    groc'hennet

    adj. Envahi (par les mauvaises herbes).

    ●(1866) FHB 59/53a. groc'hennet a vez e ber amzer ar parcou gant al louzeier hag e rancont beza dilezet pad eun nebeud bloavechou.

  • groc'het / grozhet
    groc'het / grozhet

    adj. Tapi.

    ●(1849) LLB 1496-1497. er viber vélimus, / Grohet é dan er vein. ●1907. grohet én ur ruchen, / El logod ha rahed.

    ●(1931) VALL 727b. Tapi dans un trou, tr. «V[annetais] groc'het.»

  • Groe
    Groe

    n. de l. Île de Groix.

    I.

    (1) Groe.

    ●(1548) Cco 54. groe. ●65. groe. ●(1576-1600) Cco 80. groy.

    ●(1748) CI.pou 96. Groai.

    ●(1839) BESquil 345. doarein e ras toste d’en inizen a Hroé, én ul léh hanàuet a houdé dré en hanhue a Boulilfin.

    ●(1902) LZBg Mae 101. Groé. ●(1903) MHAD 253. Laret zou d’ein penaus é Groé / N’en domb ket mui Breton. ●256. Merhed Groai, hemb lar’t geu, / E houer heijal ou reoreu. ●(1905) DIHU 03/48. trézein er mor bras e zou étré Groé ha Plañour. (...) mont da chom da Hroé. ●(1913) DIHU 96/278. De inizen Groé é tas de zoarein. ●(1914) ARVG mae 75. Magerez pesketerien a helfed hanvout Groe. ●(1927) GERI.Ern 194. Groé. ●(1934) BRUS 295. Groé. ●(1943) CHDI 95. Ar Hroé duhont.

    (2) Enez-Groe.

    ●(1732) GReg 548b. Enès groa. ●(1746) BS 690. Pa erruas en enesen Groa, e oue clevet cleyer an ilis o son anezo o-unan.

    ●(1869) TDE.FB xviiib. enez Groa. ●(1884) BUZmorvan 331. bez’ ez eo ive patroun enez Groa enn eskopti Guened.

    ●(1905) DIHU 4/68. er mor hum foèuas azrebi inizen Groé betag er Gerveur. ●(1910) ISBR 4. Izelloh hoah é kavér er Poul-du hag Iniz Groé. ●(1911) BUAZmadeg []. ha da c'houde e treizaz en enezen Groaz. ●828. ha kalz re all a oue kaset ha kuzet en enez Groaz. ●(1927) GERI.Ern 134. enez Groa, V Groé.

    II. (Dictons d’après Yann-Bêr Kalloc’h)

    (1)

    ●(1903) MHAD 254. Puhuzi, Pumitur, / Hou merhed e gol er stur ! tr. « Pluwizi, Ploumitur, / Vos filles perdent le gouvernail ! »

    (2)

    ●(1903) MHAD 255. Picherel, tafia, / En ou gougeu-sten e ia ! ●note de l’éditeur "Gosiers d'étains, gouég-stén est l'expression consacrée qui désigne à Groix ceux qui boivent de tout, sans scrupules, et sans que cela leur nuise."

    (3)

    ●(1903) MHAD 256. Merhed Groai, hemb lar't geu, / E houer heijal ou reoreu.

    III. (Ichtyonymie) Mollusca prosobranchia : porcelaine-pucelage.

    ●(1970) ICTB II 226. hoc'hig Groe, -ou G. (recueilli à Trevignon; = Mollusca prosobranchia (Trivia monacha (da Costa)) = "porcelaine-pucelage")

    IV. [Nom de famille]

    ●(1970) NFBT 82 N° 628. Groei. ●N° 629. Groix.

    V. [Toponymie locale]

    ●(1748) CI.pou 96. L'enfer, Enn ti Jhuærnn, où la mèr va très-avant sous la tère & le trou du Tonère, Toul Gurunn.

    ●(1903) MHAD 254. Puhuzi, Pumitur, / Hou merhed e gol er stur ! tr. « Pluwizi, Ploumitur, / Vos filles perdent le gouvernail ! » ●255. Wit ansai tapout galanteu / De Borh-Tudi é hant. ●(1911) BUAZmadeg 829. Chapel Lok-Gunthiern, en enez Groaz. ●(1943) CHDI 95. Ar Hroé duhont, èl un huanad, / Pen-Maen e zisko é ouleu / Hag er Hehiér, ru ou lagad. ●(1947) BRMO 18. Toul er Gurun (…) Toul en Ihuern. ●(1959) MOJE II 6. Etre beg ar Poull-Du hag aber vraz ar Blaouez, war lenn Laneneg ha lann-gouez ar Biwe, kornou-boud a halv a-wechou en abardaez-noz hag a gas pell o hekleo war ode-vor Groe.

  • Groeiz
    Groeiz

    pl. Habitants de Groix.

    ●(1903) MHAD 253. O Groéiz, o mem Broiz, o deit ! tr. «O Groisillons, ô mes compatriotes, venez.» ●(1908) CIG 285 11/10. memb a pe oent er beuranté glan, e vezé ret de Hroeiz paiein dalhmat, harz pé krev. ●(1927) GERI.Ern 194. Groéiz. ●(1931) VALL 346a. habitant de Groix, tr. «Groead pl. –eiz.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...