Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 54 : de gris (2651) à groeiz (2700) :
  • gris
    gris

    adj.

    (1) Gris.

    (1633) Nom 17a. Cani : cheueux chenus, ou blancs : bleo guen pe gris. ●124a. Pullus, Spanum vel natiuum dicimus, Hiberus, Bæticus, ferrigineus, pulligo : couleur de garance, grise enfumée : liou gris anfumet.

    (1732) GReg 221a. Couleur grise, tr. «liou gris.» ●474a. Robe grise, tr. «Saë gris

    (1889) ISV 24. bouilladou moged gris. ●397. an azen griz a zo duhont. ●447. Gant bleut e venna he zae c'hriz. ●451. Da bennad bleo, du pe velen, / (…) / Breman int gris, guenn marteze.

    (2) Goularz gris : ambre gris.

    (1732) GReg 32a. Ambre gris, tr. «Goularz gris

    (3) Ludu gris : engrais.

    (1955) STBJ 191. sier bet o lakaat ludu gris. 224. Ludu gris : temz chimik.

    (4) (religion) C'hoar, leanez, seurez c'hris : sœur grise.

    (1868) FHB 190/266b. c'hoarezet guenn, c'hoarezet gris.

    (1907) LZBt Genver 7. Leanezed gris a ble gant ar glanvourien. ●(1915) HBPR 132. seurezet gris pe evit lavaret mad, seurezet an den eurus Grignon de Monfort. ●137. En hospital Montroulez oa seurezed gris.

    (5) (alimentation) Gwin gris : vin rosé.

    (1744) L'Arm 342a. Vin rosé, tr. «Gùin-griss. m.»

    (6) (blason populaire) Bouzelloù gris :

    (1911) DIHU 70/240. Karnagiz, èl paud aral e zou Foèuerion ha guehavé Tud aùelet, er péh e zou ur sord péchanj. Lod aral e lar, ne houian ket perak, Karnagiz boelleu gris !

  • grisiañ
    grisiañ

    v. intr. Être transi de froid.

    (1931) VALL 752b. être transi, tr. «grisia (de froid gand ar riou).» ●(1935) BREI 396/2d. ar paour kaez person koz a c'hrisie, kaer en doa pilat hent, ne domme ket nemeur d'e dreid.

  • grisil
    grisil

    =

    (1792) BD 5097. o grisil epouantus chadenno miserabl.

  • gristilh
    gristilh

    voir kristilh

  • gristilhadeg
    gristilhadeg

    voir kristilhadeg

  • gristilhadenn
    gristilhadenn

    voir kristilhadenn

  • gristilhat
    gristilhat

    voir kristilhat

  • gristilher
    gristilher

    voir kristilher

  • griv
    griv

    adj. Gaillard, solide.

    (1924) NFLO. gaillard (solide), tr. «eun den griv eo.»

  • griz .1
    griz .1

    m. Couleur grise.

    (1732) GReg 221a. Couleur grise, tr. «gris.» ●474a. Gris, grise, couleur mêlée de blanc & de noir, tr. «Gris

  • griz .2
    griz .2

    m. –ed

    (1) (zoologie) Blaireau.

    (1890) MOA 143b. Blaireau, tr. «Griz, m., - pl. grized (T[régor].»

    (2) (ichtyonymie) Langouste.

    (1850) HHO 68-69. …mais ils dédaignent les langoustes ou gris (Palinurus quadricornis, Fab.).

  • grizajoù
    grizajoù

    pl. (habillement) Ensemble veste caleçon des goémoniers.

    (1987) GOEM 25. chez ceux [les goémoniers] de la côte Nord, elles [les jambes du caleçon] s'arrêtent à mi-mollet. Il existe également des ensembles veste et caleçon en molleton, ar grisachou.

  • grizañ / griziñ
    grizañ / griziñ

    v. intr. Grisonner.

    (c.1718) CHal.ms ii. griser ou grisonner, tr. «guennein, grisein

    (1838) CGK 10. dre moc'h deut da c'hriza. ●(1866) FHB 70/141. he vleo a gomanse da c'hriza. ●(1869) FHB 210/5b. e ma ho bleo o c'hriza.

    (1923) KNOL 61. Hag e tenne e vleo pa zeraouent griza.

  • grizart
    grizart

    adj. Grisâtre.

    (1732) GReg 474a. Grisatre, qui tire sur le gris tr. «Grisard.» ●Etoffe grisâtre, tr. «Mezer grisard

  • grizenn
    grizenn

    voir krizenn .2

  • grizh
    grizh

    [mbr griz /grith/, mcorn guryth « service, action, performance, deeds » (Nance 76b) < du celt *wreg-o- « do, make » (EDPC 429)]

    S. & adv.

    (1) S. Acte, action.

    (1530) Pm 267 (Mab Den). Mar tremen en griz (variante : gris) e lizer, tr. Herve Bihan « Si son écrit passe en acte »

    (2) Adv. Activement.

    (14--) Jer.ms 136. Quea pyz a gryz tyzmat, tr. Herve Bihan « Va exactement, de par ton acte/et activement, sans tarder » ●A.250. Cannat tyzmat a tyz em amprys / quea pyz hagryz tyzmat, tr. Herve Bihan « Messager, vite, vite, en mon dessein / Va exactement, de par ton acte/et activement, vite »

  • grizias / grizies
    grizias / grizies

    adj.

    (1) Ardent, brûlant.

    (1575) M 2415. Ha tan grizias hastiff ouz ho lesquiff dimat, tr. «Et le feu ardent, en hâte les brûlant cruellement.»

    (1727) HB 25. Da lesqui er Flammou grizyes. ●231. E creis an tan grizyês.

    (1940) FHAB Ebrel 112. eul lennad tan grizias.

    (2) (Chaleur) intense.

    (1889) ISV 444. En ifern, 'creis an tan grizias.

    (1922) FHAB Mae 142. An heol a fenne war an douar e dommderiou grizias.

    (3) (Douleur) atroce.

    (1688) MD II 30. gouzâon an affronchou grïez.

    (1846) DGG xvii. dilivrit anezo oll eus o foaniou grisies. ●(1869) FHB 215/47a. he foaniou griziaz.

    (4) Rude (au goût).

    (1633) Nom 64a. Vinum asperum : vin rude, degouteux : guin grizyas, ha degoutet.

    (5) Cruel.

    (1688) MD II 36. ar vengeançou grïez.

    (6) (ornithologie) Pig grizias : pie grièche.

    (1866) FHB 72/160a. Ar piket grisias pe ar piket-spern a zebr mulot.

    (7) = (?).

    (1893) IAI 255. Tud desket a lavaran eur vech c'hoaz, tud hag a deuz lennet ha studiet levriou grisiaz, tud a boell, tud a skiant.

    (8) =

    (1923) ADML 38. gliz grujuz an noz.

  • griziasted / griziested
    griziasted / griziested

    f. Grièveté.

    (1732) GReg 348a. Enormité, grandeur, excès, tr. «gryezded.» ●473a. Grieveté, énormité, grandeur, tr. «grizyezded

    (1847) FVR 167. ober eur binijen kevatal ouz grisiested hou fec'hejou.

  • griziaster / griziester
    griziaster / griziester

    m. Grièveté.

    (1732) GReg 348a. Enormité, grandeur, excès, tr. «gryezder

  • grizien / grizion
    grizien / grizion

    coll. (minéralogie) Grains de sable.

    (1879) ERNsup 154. grizienn, grizion, grains du sable (mêlés avec le blé, ou qui entre dans les souliers), Trév[érec]. ●(1895) GMB 295. en pet[it] Trég[uier] grizienn, grizion, grains de sable.

  • grizienn
    grizienn

    f. –où Lisière d'un champ.

    (c.1930) VALLtreg 1049. Grenen : On appelle à Trég. "ar c'hrenen", la lisière du champ ; "an drolien" à Ploumagoar", "ar goulien" à Goudelin; "ar wrimen" Bas-Trég. ; ar relach, ar c'hrizien. (Léon). ●(1934) BRUS 279. La lisière d'un champ sous paturage, tr. «er hrien –neu

  • griziennañ
    griziennañ

    v. tr. d. Faire paître le bétail sur le bord des chemins ou des champs.

    (1909) BROU 219. (Eusa) Krizen Inusité, mais a probablement donné lieu à grisienna, faire paître les bestiaux sur le bord des chemins ou des champs.

  • grizies
    grizies

    voir grizias

  • griziester
    griziester

    voir griziaster

  • grizilh
    grizilh

    m./f. (météorologie)

    I.

    (1) Grêle.

    (1464) Cms (d’après GMB 294). Grissill, grêle. ●(1499) Ca 101a. Grisill. g. gresle. ●(1575) M 2110. Dour erch ha dour grisill, ho pil, peur cillant, tr. «Eau de neige et eau de grêle les frappent tout à fait violemment.»

    (1659) SCger 63b. gresle, tr. «grisill.» ●152a. grisill, tr. «gresle.» ●(c.1680) NG 460. (Er) grezillë e couehou. ●(1732) GReg 471b. Greler, tomber de la grêle, tr. «ober grisilh. Van[netois] gobér gresilh.» ●(1790) MG 25. couéh e rei ur grezill enorm. ●(1792) CAg 94. gresil, braugon ha tampeste. ●(17--) TE 71. Er seihvèd e oai grezill, péré e zismantas ol er péh e hum gavai indan-d'ai. ●72. ol er péh e oai chomet glaz arlèrh er grezill.

    (1849) LLB 1751. Stankoh eid er grezil é koeh ag er hogus. ●(1854) MMM 75. eur c'hrisill derrupl. ●(1856) VNA 103. il grêle, tr. «gresil e hra.» ●(1867) FHB 115/83b. e likiinn da goueza eur grizill spountuz. ●(1876) TDE.BF 253b. Grizill a ra, tr. «il tombe de la grêle.»

    (2) Barr(ad)-grizilh : averse de grêle.

    (1839) BESquil 576. ur barrad grezil terrible. ●(1878) EKG II 278. eun nozveziad reo ha barrou grizill a ioa bet.

    (1907) BSPD I 113. ur bar grezil. ●(1907) PERS 127. eur bar grizill spountuz a zrailhaz an eost hanter zare.

    II. sens fig.

    (1) Ur c’hrizilh a : une grande quantité de, une grêle de.

    (1857) HTB 31. Seblantout a re dean bean en od o tastum eur c’hrizill a berlez.

    (2) Ur grizilh a-daolioù foet : (recevoir) une grande quantité de coups de fouet.

    (1863) GOM 275. considerit ar vourrevien ho tiscarga var he gorf tener evel ur grezil a dauliou fouet.

    III. Stank evel ar grizilh : très dru.

    (1908) PIGO II 118 (T) E. ar Moal. Malloziou ha toliou a valee stank evel ar grizilh, etre ar jandarmed hag an dud.

  • grizilhad
    grizilhad

    m. –où Grêle de.

    (1732) GReg 471b. Une grêle de coups de bâtons, tr. «ur grisilhad taulyou baz.» ●674a. Faire pleuvoir une ondée de coups de bâton sur le corps de quelqu'un, tr. «Lacqaat ur grisilhad taulyou baz da gouëza var guein un dèn.» ●968b. Volée de coups de bâtons, tr. «Ur grysilhad taulyou baz. p. grysilhadou taulyou baz. ur grysilhad fustadou.»

    (1847) FVR 289. eur grizillad tennou.

    (1907) VBFV.fb 49b. grêle, fig., tr. «grezillad

  • grizilhañ / grizilhiñ
    grizilhañ / grizilhiñ

    v. impers. (météorologie) Tomber de la grêle, grêler.

    (c.1500) Cb 101a. [grisill] Jtem grandino / as. n. g. gresler. b. grisillaff.

    (1732) GReg 471b. Greler, tomber de la grêle, tr. «grisilha. pr. grisilhet. Van[netois] grisilheiñ

  • grizilhenn
    grizilhenn

    f. –où, grizilh (météorologie) Grêlon.

    (1732) GReg 471b. Grain de grêle, tr. «Grisilhen. p. grisilh» ●472a. Grelon, gros grain de grêle, tr. «Grisilhenn. p. grisilhennou

    (1876) TDE.BF 253b. Grizillenn, s. f., tr. «Grain de grêle ; pl. grizill masculin, des grains de grêle, de la grêle.»

  • grizilhet
    grizilhet

    adj. Abîmé, dévasté, haché par la grêle.

    (1732) GReg 471b. Les blez sont grêlez, tr. «grisilhet eo an edou.»

  • grizilhiñ
    grizilhiñ

    voir grizilhañ

  • grizilhon
    grizilhon

    m. –où

    (1) Grelot.

    (1876) TDE.BF 254a. Grizillon, s. m., tr. «Grelot ou petite sonnette qu'on attache au cou de certains animaux ; pl. ou

    (1908-1910) VROJ Here-Kerzu. Son a ra ar brizilhon. (d’après KBSA 287). ●(1920) LZBt Here 12. brizilhonou stag eus ibilhou o zreid. ●(1954) VAZA 136. Degaset hor boa ganimp hor binvioù, met koulz e vije dimp o lezel war vourzh, rak gwell ’oa gant ar sultan e sonerien-eñ, morianed eus e ward, hag a rae gant pifoù, flaütoù skiltroc’h skiltr, ha dreist-holl gant taboulinoù, taboulinouigoù, simbalennoù, brizilhonoù ha me oar, ur safar marteze dudius awalc’h da selaou eus a-bell, evel da skouer boubou diston ar raned e-kerz an hañv da serr-noz.

    (2) Menotte.

    (1633) Nom 136a. Manicæ : menottes, liens à lier les mains : menottou, grisillounou, eren pe ouarn da ereiff an daouarn.

    (1659) SCger 152a. grisillon, tr. «manotte.»

    (1876) TDE.BF 254a. Grizillonnou, s. pl. m., tr. «Menottes pour les malfaiteurs.»

  • grizilhonañ
    grizilhonañ

    v. tr. d. Menotter.

    (1659) SCger 152a. grisillonna, tr. «mettre les manotes.»

    (1859) MMN 244. car e deis eus e goler just en deus grizillounet ar rouanes pere a en em oppose oud (…).

    (1931) VALL 249b. Emmenotter, tr. «grizilhona

  • grizilhoniñ
    grizilhoniñ

    voir brizilhoniñ

  • grizilhus
    grizilhus

    adj. (météorologie) (Temps) sujet a la grêle.

    (c.1500) Cb 101a. [grisill] Jtem grandinosus / a / um. g. plain de graisle. b. grisillus.

    (1732) GReg 471b. Tems sujet à donner de la grêle, tr. «amser grisilhus

  • griziñ
    griziñ

    voir grizañ

  • grizinkadenn
    grizinkadenn

    f. –où Hennissement.

    (1732) GReg 490b. Hennissement, le cri des chevaux, tr. «crisiñgadenn. p. ou

  • grizinkal
    grizinkal

    v. intr.

    (1) Hennir.

    (1732) GReg 490b. Hennir, tr. «crisiñgat. pr. crisiñguet

    (1879) ERNsup 154. grizinkal, gerzignkhal, Plusq[uellec] hennir.

    (1931) VALL 357b. Hennir, tr. «grizinka(l).»

    (2) (en plt d'un merle) Siffler de colère ou de peur.

    (1938) CDFi 19 mars. mouilc'hi a rizinke en eur dec'hout.

    (3) (en plt du bétail) Moucher.

    (1879) ERNsup 154. grizinkal, gerzignkhal, à Gur[unhuel], syn[onyme] de breskenn.

  • grizion
    grizion

    voir grizien

  • grizius
    grizius

    adj. (en plt d’un cheval) Qui a du tempérament.

    (1959) BRUD 7/17. Ar Marh Griziuz. Grizius = grizias (?), tomm d'e wad.

  • grizon
    grizon

    adj. Dañvad grizon : mouton grison.

    (1911) SPON 18. Men é ma oeit men deved du, / Er ré grizon hag er ré huen.

  • grizou
    grizou

    m. Tenn grizou : coup de grisou.

    (1906) BOBL 17 mars 78/2c. lod a gred eo dre eun tenn grizou, lod all dre an tan gwall.

  • grizwenn
    grizwenn

    m. Gris clair.

    (1866) SEV 167. gwisket e griz-wenn.

  • gro / groa
    gro / groa

    f. (géographie)

    (1) Grève.

    (1732) GReg 472b. Greve, rivage plat, & sablonneux de la mer, où des rivieres, tr. «Croa. groa.» ●Etendre la buée à secher sur la grève, tr. «Astenn ar c'houëz var ar c'hroa da sec'ha.»

    (1876) TDE.BF 254a. Gro, s. f. (anc.), tr. «Grève, sable.» ●Groa, s. f., tr. «Grève de mer ou de rivière. – Ar c'hroa, la grève.»

    (1909) BROU 219. (Eusa) Leda bizin er groa, ou e groa, tr. «étendre le goémon au-dessus de la grève.» ●(1971) TONA.morl 5. groa, tr. «sillon, chaussée.» ●(1994) BRRI 35. a-zehoù gant ar c’hroa zu, ur renkennad kerreg teñval.

    (2) N. de l. Gro Saoz : Le sillon des Anglais.

    (1752) PEll . il y a auprès de Landévennec une pointe de grève, en forme de sillon, nommée de tems immémorial Gro-saös, grève d'Anglois ou des Saxons.

    (1876) TDE.BF 254a. Près de Brest, et vers Landévennec, on trouve un point de la rade appelé Gro-Saoz, la grève des Anglais..

  • groa
    groa

    voir gro

  • grobis
    grobis

    m. –ed

    (1) Grobis, homme qui fait l'important, le brave.

    (1732) GReg 474b. Grobis, gros seigneur, tr. «Grobis. p. grobised 475a. Un gros Monsieur, un gros Mylord, tr. «Ur grobis. p. grobised.» ●626a. Milord, gros richard, tr. «grobis. p. grobised.» ●854b. Un grand Seigneur, un gros Monsieur, un Dabo, tr. «Ur grobis. p. Grobised

    (2) (burlesq.) Grobis Malaouan : Milord de Saint-Malo.

    (1732) GReg 839b. burlesquement. ur grobis maloüan. p. grobised Maloüan, grobised San-malou, id ẽ, Seigneurs Maloïns, Milords de Saint-Malo.

    (3) Ober e c'hrobis : faire le brave, se vanter.

    (1732) GReg 410b. Fier à bras, fanfaron, qui fait le brave & le furieux, tr. «Fougueeur a ra ar grobis.» ●854b. Faire le grand Seigneur, tr. «Ober ar grobis.» ●937b-938a. Trancher du grand, tr. «Ober ar grobis. Ober e c'hrobis

    (1925) DIHU 163/224. Grobis, l'homme important. Gout e ouian é onn tiùart, / Met ne hran ket men grobis. ●(1931) VALL 17a. Affecter de grands airs, tr. «ober e c'hrobis.» ●355b. Faire le hautain, tr. «ober e c'hrobiz.» ●377b. faire l'important, tr. «ober e c'hrobis.» ●683a. faire le grand seigneur, tr. «ober ar grobis ou e c'hrobis.» ●(1965) KATR 18. eun den heg ma 'z eus unan, d'ober e hrobis ha da damall Alisig dezañ. ●(1982) TKRH 96. Ar baotred yaouank dreist-holl a rae o c'hrobis war gein o c'haerañ kazeg, ma luche outo ar pennhêrezed.

  • groc'h / grozh
    groc'h / grozh

    f./m. –où, –ioù Grotte.

    (c.1718) CHal.ms i. antre, tr. «groh, ur groh, er groheu.» ●(1732) GReg 140a. Caverne, tr. «Van[netois] groh. p. groheü.» ●(1790) MG 36. hui e hoès groeit a nehou ur groh lairon. ●(1744) L'Arm 14a. Antre, tr. «Groh.. hieu. f.» ●(1792) HS 258. er hassass ar lein ur h'roh eit er bannein d'enn guiass. ●109. cuhet enn ur groh tihouéle. ●120. enn ur groh benac. ●(17--) TE 209. cuhét ér grohieu.

    (1839) BESquil 537. ur hroh vras ha dôn. ●(1841) IDH 86. dichennet é croheu. ●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 99. én ur hroh vras. ●(1849) LLB 1114. groheu kloar. ●(1854) PSA I 85. ér foresteu hag ér grohieu e zou én doar. ●(1861) BSJ 25. ind e arrihuas guet ur groh toulet ér garrêg.

    (1913) AVIE 233. Ur groh oé, hag ur mén e oé bet lakeit d'er stankein. ●(1921) BUFA 182. ur groh distro doh tor er mañné.

  • groc'hennet
    groc'hennet

    adj. Envahi (par les mauvaises herbes).

    (1866) FHB 59/53a. groc'hennet a vez e ber amzer ar parcou gant al louzeier hag e rancont beza dilezet pad eun nebeud bloavechou.

  • groc'het / grozhet
    groc'het / grozhet

    adj. Tapi.

    (1849) LLB 1496-1497. er viber vélimus, / Grohet é dan er vein. ●1907. grohet én ur ruchen, / El logod ha rahed.

    (1931) VALL 727b. Tapi dans un trou, tr. «V[annetais] groc'het

  • Groe
    Groe

    n. de l. Île de Groix.

    I.

    (1) Groe.

    (1548) Cco 54. groe. ●65. groe. ●(1576-1600) Cco 80. groy.

    (1748) CI.pou 96. Groai.

    (1839) BESquil 345. doarein e ras toste d’en inizen a Hroé, én ul léh hanàuet a houdé dré en hanhue a Boulilfin.

    (1902) LZBg Mae 101. Groé. ●(1903) MHAD 253. Laret zou d’ein penaus é Groé / N’en domb ket mui Breton. ●256. Merhed Groai, hemb lar’t geu, / E houer heijal ou reoreu. ●(1905) DIHU 03/48. trézein er mor bras e zou étré Groé ha Plañour. (...) mont da chom da Hroé.(1913) DIHU 96/278. De inizen Groé é tas de zoarein. ●(1914) ARVG mae 75. Magerez pesketerien a helfed hanvout Groe. ●(1927) GERI.Ern 194. Groé. ●(1934) BRUS 295. Groé. (1943) CHDI 95. Ar Hroé duhont.

    (2) Enez-Groe.

    (1732) GReg 548b. Enès groa.(1746) BS 690. Pa erruas en enesen Groa, e oue clevet cleyer an ilis o son anezo o-unan.

    (1869) TDE.FB xviiib. enez Groa. ●(1884) BUZmorvan 331. bez’ ez eo ive patroun enez Groa enn eskopti Guened.

    (1905) DIHU 4/68. er mor hum foèuas azrebi inizen Groé betag er Gerveur. ●(1910) ISBR 4. Izelloh hoah é kavér er Poul-du hag Iniz Groé. ●(1911) BUAZmadeg []. ha da c'houde e treizaz en enezen Groaz. ●828. ha kalz re all a oue kaset ha kuzet en enez Groaz. ●(1927) GERI.Ern 134. enez Groa, V Groé.

    II. (Dictons d’après Yann-Bêr Kalloc’h)

    (1)

    (1903) MHAD 254. Puhuzi, Pumitur, / Hou merhed e gol er stur ! tr. « Pluwizi, Ploumitur, / Vos filles perdent le gouvernail ! »

    (2)

    (1903) MHAD 255. Picherel, tafia, / En ou gougeu-sten e ia ! ●note de l’éditeur "Gosiers d'étains, gouég-stén est l'expression consacrée qui désigne à Groix ceux qui boivent de tout, sans scrupules, et sans que cela leur nuise."

    (3)

    (1903) MHAD 256. Merhed Groai, hemb lar't geu, / E houer heijal ou reoreu.

    III. (Ichtyonymie) Mollusca prosobranchia : porcelaine-pucelage.

    (1970) ICTB II 226. hoc'hig Groe, -ou G. (recueilli à Trevignon; = Mollusca prosobranchia (Trivia monacha (da Costa)) = "porcelaine-pucelage")

    IV. [Nom de famille]

    (1970) NFBT 82 N° 628. Groei. ●N° 629. Groix.

    V. [Toponymie locale]

    (1748) CI.pou 96. L'enfer, Enn ti Jhuærnn, où la mèr va très-avant sous la tère & le trou du Tonère, Toul Gurunn.

    (1903) MHAD 254. Puhuzi, Pumitur, / Hou merhed e gol er stur ! tr. « Pluwizi, Ploumitur, / Vos filles perdent le gouvernail ! » ●255. Wit ansai tapout galanteu / De Borh-Tudi é hant. ●(1911) BUAZmadeg 829. Chapel Lok-Gunthiern, en enez Groaz. ●(1943) CHDI 95. Ar Hroé duhont, èl un huanad, / Pen-Maen e zisko é ouleu / Hag er Hehiér, ru ou lagad. ●(1947) BRMO 18. Toul er Gurun (…) Toul en Ihuern. ●(1959) MOJE II 6. Etre beg ar Poull-Du hag aber vraz ar Blaouez, war lenn Laneneg ha lann-gouez ar Biwe, kornou-boud a halv a-wechou en abardaez-noz hag a gas pell o hekleo war ode-vor Groe.

  • Groeiz
    Groeiz

    pl. Habitants de Groix.

    (1903) MHAD 253. O Groéiz, o mem Broiz, o deit ! tr. «O Groisillons, ô mes compatriotes, venez.» ●(1908) CIG 285 11/10. memb a pe oent er beuranté glan, e vezé ret de Hroeiz paiein dalhmat, harz pé krev. ●(1927) GERI.Ern 194. Groéiz. (1931) VALL 346a. habitant de Groix, tr. «Groead pl. –eiz

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...