Recherche 'b...' : 5779 mots trouvés
Page 59 : de blodadur (2901) à blouar (2950) :- blodadur
- blodaj
- blodañ .2blodañ .2
v. tr. d. Caler.
●(1879) ERNsup 149. blotiñ, caler, consolider (un meuble), Lohuec.
●(1915) KZVr 141 - 14/11/15. Blodan, verbe actif, tr. «caler, mettre d'aplomb avec une cale.» ●Blodan an treou pa hijont, tr. «caler des objets quand ils chancellent.» ●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. bloda, blodan (à Lohuec, blotin), verbe actif, tr. «caler.» ●(1927) GERI.Ern 54. bloda v. a., tr. «caler, assujétir.»
- blodañ / blodiñ .1blodañ / blodiñ .1
v.
I. V. tr. d.
(1) Amollir, ramollir.
●(1659) SCger 80b. mollir, tr. «bloda.» ●(c.1718) CHal.ms iii. ramollir, tr. «blodein, tinerat douçat, dinerhein fallat.» ●(1744) L'Arm 12b. Amolir, tr. «Blodein.» ●19b. Attendrir, tr. «Blotein.»
(2) Blodañ ub. : frapper qqn.
●(1874) FHB 500/236b. a gendalc'he da vloda he c'horf dezhi gant keuneud. ●(1874) FHB 501/247b. bloda dezhan he choug.
►[empl. comme subst.]
●(1870) FHB 286/195a. hag a reaz eur bloda dezhan tu ha tu.
(3) Rendre confortable.
●(1868) FHB 167/86b. Goude beza blodet ar vriad colo a dlie servichout dezho da vele.
●(1923) ADML 36. en ho faner, blodet gant delliou dero ha ha kinvi seac'h. ●40. Lezomp peb hini da vloda he lojeiz.
(4) Ameublir.
●(1864) KLV 68. Ar patatez lakeat gand ar bal, a vlod muioc'h ann douar ato. ●(1872) ROU 73b. Ameublir la terre, tr. «bloda an douar.»
II. V. intr. S'amollir.
●(1876) TDE.BF 58a. Bloda, v. n., tr. «C[ornouaille] S'amollir.» ●(1897) EST 71. in [en avaleu] e vlodou ésoh.
●(1904) DBFV 25a. blodein, v. n., tr. «s'amollir.»
III. Blodañ kostoù ub. : kostoù.
- blodeg
- blodenn .1blodenn .1
f. blod
(1) (ichtyologie) Tout petit poisson.
●(1977) PBDZ 663. (Douarnenez) blod, petits poissons, blodenn. ●(1979) VSDZ 98. (Douarnenez) An hen-briell zo bihanoc'h'vit ur vlodenn… an hen-briell zo ur pesk bihan-bihan fall, welez ken e lagad. Ur vlodenn zo ur glizigenn vihan (dra-se vez lavaret deus ur plac'h pa eo un ratous). An hen-brilli vez atav e fleuriñ gant an dour ; 'maint ket don en dour, tr. (p. 262) «L'alevin est un des plus petits poissons ; c'est un tout petit poisson dont tu n'aperçois que l'œil. Ur vlodenn, c'est un petit sprat ; cela se dit également d'une femme lorsqu'elle est petite. L'alevin est toujours à la surface ; tu ne le trouveras jamais en profondeur.»
(2) (alimentation) Mie de pain.
●(1919) DBFVsup 8a. bloden, f., tr. «partie molle (du pain).» ●(1927) GERI.Ern 54. blodenn V[annetais] f., tr. «partie molle (du pain).» ●(1970) GSBG 17. (Groe) blouden, tr. «mie de pain.»
- blodenn .2
- blodenn-goad
- blodet
- blodiñblodiñ
voir blodañ .1
- blodoùblodoù
voir blotoù
- bloestrbloestr
f. Boîte. cf. gloestr
●(1861) BSJ 198. ur vlæstr carguet a oleàu ag en huêcan frond. (…) Frondal e hré rah en ty quentéh èl m'hi devoé diguoret he blæstr.
- blogornblogorn
m. –ed
I. (zoologie) Bouvillon.
●(1732) GReg 91b. Jeune Beuf. Bouvillon. (...) blougorn. p. blougorned (idê, blotcorn. Corne molle.)
●(1890) MOA 144a. Jeune bœuf, tr. «blogorn, m.»
●(1927) GERI.Ern 55. blougorn, blogorn m., tr. «Bouvillon.»
II. (en plt de qqn)
(1) Boulotte.
●(1957) ADBr lxiv 4/449. (An Ospital-Kammfroud) Boulgorn : n. f. accentué sur la première syllabe (ne s'emploie pas au pluriel). – Correspond au français populaire et familier «boulotte» (ronde, grosse et petite). S'emploie aussi bien en parlant d'un animal que d'une femme.
(2) Petit homme trapu.
●(1867) FHB 148/352b. Ia, blogorn, ne ket eur preonvic eveldot-tre, sur... ●(1868) FHB 165/69b. flemmet beteg ar beo, oa an tam krouadur, ar blogorn a vevel...
●(1927) GERI.Ern 55. blougorn, blogorn m., tr. «petit homme trapu.»
- blogoù
- blojad
- blojadenn
- blok
- blokadblokad
m. –où
(1) Bloc, groupe.
●(1866) FHB 58/42a. en eun toullad enezi, er blocad enezi hanvet Markiz. ●(1866) FHB 67/113b. Pemzeg blocad tiez so distrujet oll. ●(1868) FHB 177/167b. niveri blocadou tud. ●(1874) FHB 489/150a. Ar blocad saozon a ioa great eur vech diou vech ganthan. ●(1889) SFA 298. en em zastumm a rejont en eur blokad enn dro d'an arched.
●(1921) FHAB Ebrel 82. eur blokad kristenien eus an dibab. ●(1924) FHAB C'hwevrer 78. Setu int, ur blokad anezo, o paouez sevel ur gelaouenn da studia kement a zell ouz ar brezoneg hag ar Vro. ●(1935) BREI 425/3b. eur blokad tud yaouank, pemzek aneze.
(2) Grappe (de raisins).
●(1889) SFA 234. eur blokad rezin. ●235. an darea blokad a ioa er vinienn.
●(1927) GERI.Ern 54. blokad m., tr. «Grappe.» ●(1928) BFSA 244. eur blokad rezin pe zaou. ●(1955) STBJ 129. blokadou rezin kaer hag aho mat. ●(1964) ABRO 49. kement blokad rezin e oan bet gouest da gutuilh.
(3) Régime (de bananes, de dattes).
●(1944) DGBD 133. ur blokad bananez da werzhañ deomp. ●(1973) SKVT II 33. melloù blokadoù datez.
(4) Pied (de pommes de terre).
●(1982) PBLS 364. (Sant-Servez-Kallag) ur blokad pato, tr. «pied de pommes de terre.»
(5) Bouquet de.
●(1903) MBJJ 146. eur c'hlasten hir a zo stag ouz he fenn eur blokad 'delio palmez. ●(1927) GERI.Ern 54. blokad m., tr. «bouquet.»
(6) =
●(1940) LZBl Gouere/Eost 332. eur blokad tammou.
(7) Recueil.
●(1876) TDE.BF 58a. Blokad, s. m. Il s'emploie au figuré au sens de recueil d'histoires, de poésies, de proverbes.
- blokuz
- blond
- blondañ
- blondin
- blonegbloneg
m.
(1) Panne de porc.
●(1464) Cms (d’après GMB 71). Blouhec, Blounhec, suif de porc. ●(1499) Ca 23b. Blonec. g. sayn de porc. ●(1633) Nom 29a. Adeps, aruina : graisse : lard, bloanec. ●55a. Liquamen : graisse, ou sein fondu : bloanec, pe lard teuz. ●180b. Axungia : oingt : lard, bloanec.
●(1659) SCger 85b. oing, tr. «blonec.» ●132b. blonnec, tr. «oint.» ●(1732) GReg 672a. Oing, graisse de porc qui tient aux reins, tr. «Blounneguen. p. blonnecq. Van[netois] bronnecq. p. bronniguen.» ●Froter avec de l'oing, tr. «Frota gad blonnecq.» ●(1744) L'Arm 258a. De l'oing, tr. «Blonnêc.» ●(1752) PEll 69. Blonnec, [Vennet(ois)] Bronnec, ur bronnighen, une pelote de vieux oing. sain, graisse de porc. Lat. Adeps suillus. Sing. Blonneghen, masse ou peloton de cette graisse.
●(1866) BOM 2. Mailluret butun ha blonek. ●(1876) TDE.BF 58a. Blonek, s. m., tr. «Saindoux, oing.»
●(1904) DBFV 33a. broneg, bloneg, m., tr. «saindoux.» ●(1927) GERI.Ern 54. bloneg m., tr. «Saindoux, oing.» ●(1941) ARVR 21/4b. kredi a rae d'ezañ ne oa ket gwelloc'h keginer egetañ, pa ouie ober soubenn ar bloneg…
(2) local. Graisse de certains poissons.
●(1909) BROU 207. (Eusa) Blánek, tr. «Ne se dit que de graisse de certains poissons.»
(3) Matière molle.
●(1876) TDE.BF 58a. Blonek, s. m., tr. «toute matière molle.»
●(1927) GERI.Ern 54. bloneg m., tr. «matière molle.»
(4) (botanique) Aubier.
●(1876) TDE.BF 58a. Blonek-zero, s. m., tr. «Aubier des arbres, matière blanche et tendre, placée entre l'écorce et le bois.»
●(1927) GERI.Ern 54. bloneg m., tr. «aubier (-dero du chêne).»
- blonegennblonegenn
f. –où
I.
(1) Panne de porc.
●(1659) SCger 132b. blonneguen, tr. «oint.» ●(1732) GReg 672a. Oing, graisse de porc qui tient aux reins, tr. «Blounneguen. p. blonnecq. Van[netois] bronnecq. p. bronniguen.» ●(1744) L'Arm 258a. Oing de porc, tr. «Blonneguenn : Bronnéguenn f.»
●(1955) STBJ 66. Bemdez, nemet da wener, e kavemp war an daol, da lein pe da goan, eur mell chidouarnad avalou-douar poaz-dizec’h, gant eur peziad kig sall hag eun tamm blonegenn bet o vogedi er ziminal. ●(1970) GSBG 157. (Groe) brãniǰen, ǝrvrãniǰen (= bronnigenn, er vronnigenn), tr. «la panne du cochon.»
(2) Pain de saindoux.
●(1752) PEll 69. Blonnec, [Vennet(ois)] Bronnec, ur bronnighen, une pelote de vieux oing. sain, graisse de porc. Lat. Adeps suillus. Sing. Blonneghen, masse ou peloton de cette graisse.
●(1876) TDE.BF 58a. Blonegen, s. f., tr. «Un pain ou moche de saindoux.»
●(1903) EGBV 34. bronegen f. pl. eu, tr. «pain de graisse.» ●(1904) DBFV 33a. bronegen, blonegen, f., tr. «oing de porc, pain d'axonge.» ●(1909) BROU 207. (Eusa) Eur vlanegen lard, tr. «une tourte de saindoux.» ●(1927) GERI.Ern 54. blonegenn f., tr. «pain de saindoux.» ●(1955) STBJ 66. eun tamm blonegenn bet o vogedi er ziminal. ●(1959) BRUD 7/19. lard braz ar vronnegenn. ●(1962) TDBP II 53. E pep menaj e veze eur vlonegenn e-pign ouz an treust, tr. «dans chaque ferme il y avait une vessie pleine de saindoux suspendue à la poutre.»
(3) Panne enroulée.
●(1982) TIEZ I 192. La motte de panne enroulée (planegenn).
(4) sens fig. Personne grasse.
●(1950) LLMM 19/39. Kae da gousket gant da vlonegenn. ●(1970) BHAF 171. eur vlonegenn anezi.
(5) fam. Sevel blonegenn ouzh ub. : prendre de la brioche.
●(1890) MOA 233b. Il prend de l'embonpoint, tr. «brema e sav blonegenn out-han (Fam.).»
II. Lart evel ur vlonegenn : très gras.
●(1954) VAZA 18 (T) *Jarl Priel. Ur vaouez ken lart hag ur vlonegenn. ●(1962) TDBP Ia 40 (T). Sell aze a zo lard 'vel eur vlonegenn, tr. J. Gros «en voilà une qui est grasse comme un boule de panne (suif.)» ●(1963) LLMM 99/262 (T) *Jarl Priel. Hemañ lartoc'h eget ur vlonegenn.
- blonegenn-vorblonegenn-vor
f. bloneg-mor (ichtyonymie) Méduse.
●(1752) PEll 69. En Cornwaille on appelle Blonnec ar-mor, graisse de la mer, un certain poisson, naissant comme d'une raye, lequel semble flotter, plûtôt que nager.
●(1876) TDE.BF 58a. Blonek-vor, s. m., tr. «Mollusque marin qui flotte sur l'eau en s'étendant et qui est très-mollasse.»
●(1927) GERI.Ern 54. blonegenn-vor f., tr. «méduse de mer, pl. bloneg-mor.» ●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. Bloneg-vor, tr. «méduse.»
- bloñsbloñs
m. –où
(1) Action de meurtrir.
●(1977) PBDZ 703. (Douarnenez) bloñs, tr. «action de meurtrir.»
(2) Bleu, meurtrissure.
●(1904) DBFV 25a. blos, m. pl. eu, tr. «meurtrissure, contusion.» ●(1931) VALL 151b. Contusion, tr. «bloñs m.» ●(1934) BRUS 222. Une contusion, tr. «ur blons –eu, m.» ●(1973) SKVT II 15. Hep bleñs na bloñs.
- bloñsaat .1bloñsaat .1
v. intr. Émotter.
●(1744) L'Arm 341b. Rompre les mottes, tr. «Bloçatt.»
●(1903) EGBV 76. blosat (p. -et), tr. «émotter la terre.» ●(1904) DBFV 25a. blosat, blonsein, v. n. part. eit et et tr. «émotter, rompre les mottes des sillons, labour qu'on fait en mars, rabattre les froments.» ●(1907) VBFV.fb 35b. émotter, tr. «blosat.» ●(1927) GERI.Ern 54. bloñsa(a)t et V[annetais] bloñsein v. n., tr. «rompre les mottes des sillons.»
- bloñsaat .2bloñsaat .2
voir bloñsañ
- bloñsadenn
- bloñsadurbloñsadur
m.
(1) Bleus, meurtrissures.
●(1659) SCger 31b. contusion, tr. «blonçadur.» ●(1732) GReg 207b. Contusion, tr. «Blonçzadur.»
●(1861) BELeu 116. goleit a vlossadur. ●(1868) FHB 160/29b. aoun e-bed rak blonsadur ar boledou. ●(1868) KMM 257. n'en doa droug ebed, nemet ur vlonsaduric bennac. ●(18--) SAQ I 121. ar blounsadur en em bareo.
●(1904) DBFV 25a. blosadur, m. pl. eu, tr. «meurtrissure, contusion.» ●(1908) KZVr 11/10/08. blonsadur ha debren. ●(1931) VALL 151b. Contusion, tr. «bloñsadur m.»
(2) (en plt d'un fruit) Talure, tachure.
●(1732) GReg 217b. Cotissure, parlant d'un fruit, tr. «Blonçzadur.» ●623b. Meurtrissure de fruits, tr. «Blonçadur.»
- bloñsadurezh
- bloñsañ / bloñsaat / bloñsiñbloñsañ / bloñsaat / bloñsiñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Meurtrir.
●(1659) SCger 132b. blonça, tr. «meurtrir.» ●(1732) GReg 217b. Cotir, meurtrir, froisser, tr. «Blonçza. pr. blonçzet.» ●623a. Meurtrir, faire des contusions, tr. «Blonçza. pr. blonçzet. Van[netois] blonceiñ. bloceiñ.» ●(1744) L'Arm 78b. Cotir, meurtrir, froisser, tr. «Blocein ou bloçat.»
●(1903) KZVr Du-Kerzu. Kignet en devoa Job e fri, bloñset e dal, disklipet e ziou chot. (d'après KBSA 19). ●(1904) DBFV 25a. blosein, blonsein, blosat, v. a. part. et, tr. «meurtrir, froisser.» ●(1931) VALL 151b. Contusionner, tr. «bloñsa.»
(2) Bloñsañ a daolioù : moudre de coups.
●(1732) GReg 642a. Moudre quelqu'un de coups, tr. «blonçza ur re-bennac a daolyou.»
●(1907) AVKA 57. en ur vlonsa ho c'horfo a dôlio min.
(3) Endommager.
●(1877) BSA 116. Pegen tom benac oa bet an tan, starn an daolen n'oa ket blonset an disterra.
●(1926) FHAB Eost 291. ilizou meur hor bro, daoust peger bloñset int bet gant morzoliou digristen an Dispac'h, a zo c'hoaz testeniou hep par eus Feiz ha pinvidigez Breiz en amzer he Duked.
(4) Bloñsañ lann : piler de l'ajonc.
●(1909) BROU 207. (Eusa) Blounsa siginifie aussi piler : Kea da vlounsa lann, tr. «va piler de l'ajonc.» ●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. blonsa lann, tr. «piler de l'ajonc, à Ouessant, d'après Dom Malgorn.»
(5) Taler.
●(1723) CHal 19. Blocein un aval, tr. «meurtrir une pomme.»
II. V. intr. Émotter.
●(1904) DBFV 25a. blosat, blonsein, v. n. part. eit et et tr. «émotter, rompre les mottes des sillons, labour qu'on fait en mars, rabattre les froments.» ●(1927) GERI.Ern 54. bloñsa(a)t et V[annetais] bloñsein v. n., tr. «rompre les mottes des sillons.»
III. V. pron. réfl. En em vloñsañ : se meurtrir, se blesser.
●(1882) BAR 273. oc'h en em vlonsa a daoliou mein.
●(1913) AVIE 115. é krial ha doh hum vlosein get mein.
- bloñserbloñser
m. –ion
(1) Celui qui meurtrit.
(2) enfant. Bloñser al laou : le pouce.
●(1909) BROU 206. (Eusa) Mots enfantins pour nommer les doigts : Blounser al laou.
- bloñserezh
- bloñsetbloñset
adj.
(1) Meurtri.
●(1732) GReg 207b. Contus, usé, meurtri, froissé, tr. «bloncet.» ●623a. Un corps meurtri de coups, tr. «Ur c'horf blonçzet ha bronzuet gad an taulyou.»
●(1907) BSPD I 143. Bloset e oé bet é vanbreu get er ranjenneu en doé douget. ●(1925) SFKH 14. Brèuet e oé, blonset ha biskornet en ur skoein doh er mangoérieu. ●(1963) LLMM 99/265. Pilhennoù e roched ne guzhe nag e gein nag e vruched bloñset ha krafignet.
(2) Gwad bloñset : bleu.
●(1732) GReg 623b. Meurtrissure, marque livide, tr. «goad bloncet.»
●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. gwad blonset, tr. «meurtrissure, marque livide.»
(3) Talé.
●(1732) GReg 217b. Des fruits cotis, tr. «Frouëz blonçzet.» ●623a. des fruits meurtris, tr. «Frouëz bloncet. Van[netois] freh blocet.» ●(1744) L'Arm 78b. Fruit coti, tr. «Fréh blocétt.»
●(1922) EOVD 156. er freh (…) a pen dint bloset pé darnet. ●(1979) LJDR 32. ougnoun blonset.
- bloñsiñbloñsiñ
voir bloñsañ
- bloñsus
- blonteg
- bloskenn
- blotblot
adj.
(1) Mou.
●(1659) SCger 80b. mol, tr. «blot.» ●(1732) GReg 633a. Mol, ou mou, molle, moïen entre le dur & le liquide, tr. «blot.»
●(1904) DBFV 25a. blod, tr. «mou, flasque.» ●(1927) GERI.Ern 54. blot adj., tr. «mou, flasque.»
(2) (en plt des fruits) Très mûr et mou.
●(1732) GReg 633a. Poires molles, tr. «pèr blot.»
●(1897) EST 72. Kentéh el m'en dint blod é ma ret ou flastrein, tr. «Aussitôt que les pommes sont faites, il faut les écraser.»
●(1904) DBFV 25a. blod, tr. «très mûr.»
(3) (Lit) confortable.
●(1732) GReg 633a. Lit mou, tr. «ur guële blot.» ●(1790) MG 52. me vourrehai boud én ur gulé blod.
●(1838) OVD 254. ur gulé forh blot.
●(1908) FHAB Gwengolo 273. en o gweleou blod. ●(1911) BUAZperrot 448. o veza ma kave re vlod e wele. ●(1922) EOVD 241. ur gulé ag er ré blotan.
(4) Tendre.
●(1659) SCger 117a. fort tendre, tr. «blot.»
●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. Blot, tr. «mou, tendre, délicat.» ●(1927) GERI.Ern 54. blot adj., tr. «tendre.»
(5) (agriculture) (Terre) meuble.
●(1872) ROU 92a. Meuble, aisé à remuer, tr. «Blod.» ●(18--) SAQ II 140. eun ti savet var an douar blod.
●(1907) AVKA 106. en douar blôd. ●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. Blot, tr. «(terre) meuble.»
(6) (en plt du vent) Doux.
●(1849) LLB 1449. en ahuel blod ha kloar.
●(1904) DBFV 25a. blod, tr. «(vent) doux.» ●aùél blod, tr. «vent tiède.» ●(1927) GERI.Ern 54. blot adj., tr. «(vent) doux.»
(7) (météorologie) Lourd.
●(1904) DBFV 25a. amzér blod, tr. «temps lourd.» ●(1927) GERI.Ern 54. blot adj., tr. «(temps) lourd.» ●(1934) BRUS 186. Un temps humide, tr. «un amzér blot.»
(8) (en plt de la mer) =
●(1912) RNDL 49. Bamdé-bamnoz ar er mor blot.
(2) =
●(1870) FHB 290/228b. pehini a zervich aze da lizerenn vlod (lettre euphonique).
- blotaatblotaat
v.
I. V. tr. d.
A.
(1) Amollir.
●(1732) GReg 633a. Rendre mou, ou molle, tr. «blotaat.» ●(1744) L'Arm 12b. Amolir, tr. «Blotatt.» ●19b. Attendrir, tr. «Blotatt.»
●(1878) BAY 21. blôtat, tr. «rendre mou.»
●(1904) DBFV 25a. blotat, blotein, v. a., tr. «amollir, attendrir, rendre mou.»
(2) Rendre plus souple, plus confortable.
●(1857) LVH 342. hui-memb e voulgeou é hulé d'er blottat eid er soulagein.
B. par ext. (en plt de la terre) Ameublir.
●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. blotaat, blotât, tr. «ameublir (la terre).» ●(1934) BRUS 44. Ameublir, tr. «blotat.»
C. sens fig. Attendrir (le cœur de qqn).
●(1790) PEdenneu 218. de vlottad t'he galon. ●(17--) TE 70. capabl de vlottad ur galon.
●(1841) IDH 62. hou calon (...) ne hellér mui blotat. ●63. ne elle mui na tinerat na blotat ou halon. ●(1854) PSA I 9. eit blottat hag eit changein hur haloneu.
II. V. intr.
(1) S'amollir.
●(1732) GReg 33a. S'amolir, devenir moins dur, tr. « blotaat.» ●633a. devenir mou, ou molle, tr. «blotaat.»
●(1878) BAY 21. blôtat, tr. «devenir mou.»
●(1904) DBFV 25a. blotat, blotein, v. n., tr. «devenir mou.» ●(1977) PBDZ 957. (Douarnenez) blotaat, tr. «s'amollir.»
(2) sens fig. (en plt du cœur de qqn) S'attendrir.
●(1829) CNG 111. Hun haloneu cri ha calet / Ma ne vlottant hoah é ùélet / Hou ç'hani eit omb diguoret. ●(1861) BSJ 237. n'ou devehé quet lausquet ou halon de vlottad guet en druhé doh Jesus ?
●(1977) PBDZ 957. (Douarnenez) blotaat, tr. «s'attendrir.»
- blotadenn
- blotadur
- blotaus
- bloter
- blotiñblotiñ
voir blodañ 2.
- blotoù / blodoùblotoù / blodoù
plur.
I. Plur.
(1) Débris de bois, déchet de menuiserie.
●(1916) KZVr 158 - 12/03/16. à Plounérin bloto, débris de bois, par exemple chez un sabotier. ●(1931) VALL 158b. (déchets) de menuiserie, tr. «blodou T[regor].» ●627b. morceaux de bois de rebut des menuisiers, tr. «koad-blot m. blodou, blotou T[régor].»
(2) Rebut.
●(1914) DFBP 275b. rebut, tr. «pop[ulaire] blottou.»
(3) Stlepel, teurel, kas d’ar blotoù/blodoù : jeter au rebut, au débarras.
●(1905) BOBL 28 janvier 19/3a. mar beint tolet goude er blottou, evel koz voutou didalve. ●(1905) BOBL 08 juillet 42/1b. da sklapa er blottou evel traou didalve. ●(1931) VALL 158b. (jeter) de côté, tr. «d’ar blodou T[régor] (aux débarras).» ●185a. jeter au débris, tr. «kas d’ar blodou.» ●187a. (déchets) de menuiserie, tr. «blodou T[regor].» ●527a. jeter aux déchets, au panier, tr. «teurel d’ar blodou T[régor].» ●621a. jeter au rancart, tr. «teurel d’ar blodou.» ●627b. mettre, jeter au rebut, tr. «teurel d’ar blotou T[régor].» ●(1935) BREI 398/3d. beza taolet, goude, d’ar blottou. ●(1935) BREI 434/1a. ar re a glaskfe teurel ar galleg d’ar blottou. ●(1944) EURW I 158. Poent e oa stlepel d’ar blotou ar marmouzerez-se, ha lakaat en o lec’h kanaouennou ar vro.
(4) Mont d’ar blotoù : être oublié.
●(1905) BOBL 12 août 47/2d. Affer Jouy-Nicol a zo et d’ar blottou.
II. Interj.
(1) Er blotoù ! : à la poubelle !
●(1905) BOBL 22 avril 31/2d. Ar brezonek er blotto !
(2) (en plt de qqn) D’ar blotoù ! : aux chiottes !
●(1906) BOBL 26 mai 85/2a. Voti evit Kergadiou a zo voti evit un den bro. Bec’h d’an Dubuisson e-meaz ! Bec’h da Nicol d’ar blottou !
- blotoz
- blotvil
- blouarblouar
voir bloue