Devri

Recherche 'b...' : 5779 mots trouvés

Page 57 : de bleup-1 (2801) à blink-3 (2850) :
  • bleup .1
    bleup .1

    adj. Sot, benêt, idiot, etc.

    (1914) DFBP 311b. stupide, tr. «bleup.» ●(1935) BREI 392/stag 5. keun am eus, rak me 'zo bet bleup da luian an treou. ●(1935) BREI 402/2b. ken bleup ha biskoaz. ●(1975) YABA 26.07. Piw en des em gavet blep neuzé ?

  • bleup .2
    bleup .2

    m. Sot, benêt, idiot, etc.

    (1913) PRPR 107. Pa wel eur ginaouek, eur ginaouegez, eur bleup. ●(1914) DFBP 173b. imbécile, tr. «Bleup.» ●312a. stupidement, tr. «Evel ur bleup.»●(1915) KZVr 139 - 31/10/15. Bleup, tr. «sot, Haute-Cornouaille, M. Caurel.» ●(1926) FHAB Mezheven 231. Komz 'ta, bleup ! ●(1935) BREI 402/2b. ken bleup ha biskoaz. ●(1975) LIMO 26 juillet. Blep, tr. «imbécile, stupide.» ●(1981) LIMO 20 novembre. a pe gavant ur blep eid kredein.

  • bleupaj
    bleupaj

    m. Stupidité.

    (1914) DFBP 312a. stupidité, tr. «Bleupach

  • bleuperezh
    bleuperezh

    m. Imbécillité.

    (1914) DFBP 173b. imbécilité, tr. «Bleupërez

  • bleupez
    bleupez

    f. –ed Sotte, idiote, etc.

    (1926) BIVE 22. bleupez, glapez ! !... Va arc'hant ??... ●(1943) SAV 28/38. Stank da veol 'ta bleupez !

  • bleust
    bleust

    voir boest

  • bleuta / bleutat
    bleuta / bleutat

    v. intr.

    I.

    (1) Quêter de la farine.

    (1927) GERI.Ern 53. bleuta v. n., tr. «Chercher de la farine.» ●(1987) DBHB 38. Kaer o-deus kêriz mont da vleuta, ne gavont nemeur a dra...

    (2) par ext. Mendier.

    (1905) BOBL 04 mars 24/3b. nemed ha gwelloc'h e ve ganto mond da vleutta. ●(1915) KZVr 137 - 17/10/15. Bleuta. Mont da vleuta, tr. «aller mendier.» ●(1927) GERI.Ern 53. bleuta v. n., tr. «mendier.»

    (3) Tamiser la farine.

    (1982) PBLS 625. (Langoned) bleutad, tr. «tamiser la farine (au moulin).»

    II. Kas da vleuta : envoyer promener, renvoyer.

    (1915) KZVr 141 - 14/11/15. Kas da vleuta, tr. «envoyer promener, renvoyer, Y. Picard.»

  • bleutaer
    bleutaer

    m. –ion Farinier.

    (1904) DBFV 24b. bletaour m. pl. –taerion, tr. «farinier, blatier.» ●(1927) GERI.Ern 53. bleutaour, bletaour V[annetais] m. pl. –tarioñ, tr. «farinier.»

  • bleutat
    bleutat

    voir bleuta

  • bleutiri
    bleutiri

    f. Tamis à farine.

    (1982) PBLS 448. (Langoned) bleutiri, tr. «tamis à farine (dans un moulin).»

  • blev
    blev

    coll. & adv. –ioù

    I. Coll.

    A.

    (1) Cheveux.

    (1499) Ca 22b. [bleuenn penn] g. cheuellure crin. b. bleau an penn. ●23a. g. blans cheueux b. bleu melen. ●g. longs cheueux rigot. b. bleu hir. ●63a. Diluziaff an bleau. g. desmeller cheueux. ●(1557) B I 394. En amguin me az trahino / E ry an bleu hac az breuo, tr. «Je te traînerai par les cheveux, sans pitié, et je te briserai le corps.»

    (1659) SCger 24b. cheveuil, tr. «bleuen, p. bleo.» ●(1732) GReg 163a. Cheveux touffus, comme le poil d'un barbet, tr. «Bléau foutoüilhecq.» ●(1792) CAg 191. tennein blaüe à zournad. ●(17--) TE 135. rahein é vleàu. ●(17--) EN 3495. o bleuou (a) voay quen [guen], tr. «leurs cheveux étaient si blancs.»

    (1838) CGK 13. He bleo reud vel reun ar gouïzi. ●(1838) OVD 185. arranquein er bleàu. ●(1856) VNA 223. les cheveux de mon petit garçon, tr. «bleàu me fautr bihan.» ●(1867) MGK 62. O welet he vleo deut glas-wenn. ●(1877) BSA 217. gant he bleo guen. ●(1896) GMB 441. à Sarzeau et à Auray biàu.

    (1902) PIGO I ix. eun torkad bleo loued. ●(1905) LMDB 60. haut trécorois blev, blê. ●(1922) FHAB Gwengolo 275. eur pouchad bleo fuilhet.

    (2) [au plur.] Chevelures.

    (1868) FHB 187/248a. gant ho bragueier braz hag ho bleoiou hir.

    (3) [au coll. après un art. ind.] Ur blev : une chevelure.

    (1922) BUBR 23/347. eur bleo bloundin. ●(1922) EMAR 102. Eur bleo hir ha melen. ●(1924) BUBR 48/1158. henvel ouz eur bleo aour. ●(1934) KOMA 4. eur bleo ker kaer. ●(1966) YDERrien 2cd. Da vlev a zo kalz re hir, evel-se n’out ket chik / N’oulan ket ur vlev keit-se e-barzh ar republik.

    (4) En e vlev : sans coiffure, nu-tête, en cheveux.

    (1928) FHAB Mezheven 226. Ha n'emaint ket breman o rei urz d'o bugale da vont bemdez, en o bleo, d'ar skol ?

    (5) Rien.

    (1957) BRUD 2/85. Bleo da gaoud !

    (6) Krog-blev : dispute, crêpage de chignon.

    (17--) FG II 48. Mar favoriser Sioul, è hello kounta war eur krok bleo ann terrupla.

    (7) Sach-blev : dispute, crêpage de chignon.

    (1870) FHB 283/169a. ha neuze e teu ar chas bleo, an taoliou dorn.

    (1908) FHAB Meurzh 95. trouz, sinkan, bac'hadou, chach-bleo. ●(1954) VAZA 49. bez' eus adarre sach-blev etre E-Mari ha Soaz Sapeur !

    (8) Fich-blev : dispute, crêpage de chignon.

    (1857) CBF 55. Fich-bleo a zo etre an daou zen a zo tremenet ann heol diwar ho zreuzou, tr. «Ce sont deux hommes d'un âge fort respecteux qui se prennent aux cheveux.»

    B.

    (1) Poils.

    (1575) M 790. E bleau euel dreyn spernn, quein ha quernn en cerno, tr. «Ses poils, comme des pointes d'épines, dos et tête l'entoureront.» ●(1633) Nom 120a. Cilicium : vestement de poil de cheure : guiscamant græt á bleu gaufr.

    (1659) SCger 94a. poil, tr. «bleuen p. bleo.» ●132b. bleven, p. bleo tr. «poil.»

    (2) Blev kizhier : poils laineux des chardons mûrs.

    (1958) ADBr lxv 4/528. (An Ospital-Kammfroud) Soudarded, Saladenn, Kompagnunez, Articho : Termes imagés, utilisés par plaisanterie ou dérision, pour désigner les chardons qui poussé parmi les céréales. Les poils laineux qui s'en échappent au moment de la maturité sont appelés, dans un même esprit : bleo kicher (kizier).

    (3) Arêtes fines des poissons.

    (1952) LLMM 31/56. (Douarnenez) Blev : drein moan-moan ar pesked. Ma teu ar re all gant peskerezh nul, e werzho e vrilli kig ha blev.

    II. Loc. adv.

    (1) E krap hag e blev : (?) à la volée (?).

    (1872) GAM 7. Ha kerkent eur vozad arc'hant e krab hag e bleo.

    (2) A-enep-blev = (?).

    (1557) B I 697. Da ober officc gour un bourreu / A eneb bleu ez eux cleuet (lire : az eux beuet), tr. «faire l'office du valet d'un bourreau, ni toucher à un de mes cheveux, toi qui m'a nourrie.» ●(1575) M 2263-2264. Adarre ez leaff, hac ez compsaff affet, / Da pep à enep bleau, ho bezaff bourreuæt, tr. «Je jure encore et je déclare / A chacun que par les cheveux ils sont torturés.»

    III.

    (1) Reiñ blev gwenn : inquièter.

    (1970) BHAF 305 (T) E. ar Barzhig. Ar Hresianez ne oa ket bet savet er relijion gatolig, ze 'vat, ne-noa ket roet bleo gwenn d'he gwaz.

    (2) Sevel blev etre : se quereller.

    (1962) TDBP II 52 (T). Neuze e oa savet bleo etrezo, tr. J. Gros «alors il s'éleva une querelle entre eux.»

    (3) Kaout blev war e jave : être courageux.

    (1968) LOLE 113 (T) *Roc'h Vur. Respont ebed ne zeuas a-berz «Mouezig-Kornog». Ne dlee ket kaoud kalz a vleo war e javez, n'eo ket gwir ?

    (4) Blev war e galon : être courageux.

    (1985) LIMO MABEDAD 08/02/1985. Nemet Leich a vo dalc'het un tammig buhez dezhañ en arbenn d'ar brud mat kaset en-dro d'ur Poloniad dizouj ha kalonek, un den, èl ma vez lâret c'hoazh dre-mañ "hag en deus blev àr e galon. Èl-se ra vo graet !

    (5) Ober blev melen : s’inquièter.

    (1973) LLMM 161/436 (T) E. ar Barzhig. Na rit ket blev melen gant se, eme an Amerikan.

    (6) (Bezañ) a-enep (ar) blev :

    (1557) B I 697. Da ober officc gour un bourreu / A eneb bleu ez eux cleuet (lire : az eux beuet), tr. «faire l’office du valet d’un bourreau, ni toucher à un de mes cheveux.»

    (1874) FHB 505/276a (L) G. Morvan. Lod euz an diaoulou a ioa eun tamig a enep ar bleo.

    (7) Bezañ kamm e vlevenn : être mal disposé, de mauvaise humeur.

    (1900) KRL 21 (Ku-Sant Trifin). Kamm eo e vleven, tr. «Il est mal disposé, de mauvaise humeur.»

  • blev-diaoul
    blev-diaoul

    coll. (botanique) Cuscute, cheveux du diable.

    (1879) BLE 93. Cuscute. (Cuscuta. T.) Bléô-diaoul. Teigne, fil à perdrix.

    (1904) DBFV 25a. blèu-diaul, s., tr. «cuscute.» ●(1931) VALL 177b. Cuscute, tr. «bleo-diaoul col. sg. blevenn-diaoul.» ●(1934) BRUS 264. La cuscute, tr. «er blèu-diaol, m.»

  • blev-dour
    blev-dour

    coll. (botanique) Renoncule d'eau, renoncule aquatique Ranunculus aquatilis.

    (1931) VALL 645b. Renoncule d'eau, tr. «bleo-dour col.»

  • blev-gwenn
    blev-gwenn

    coll. =

    (1942) VALLsup 28b. Cartilage, tr. «bleo-gwenn m. T[régor] popul[aire], en parl. des cartilages que l'on trouve en mangeant dans la viande.»

  • blev-kazh
    blev-kazh

    coll. Duvet.

    (1935) BZIG Genver 3b. eun neiz, gant lapoused bihan e-leiz, ar bleo-kaz warneze c'hoaz.

  • blev-kevnid
    blev-kevnid

    coll. Toile d'araignée.

    (1919) DBFVsup 8a. blèu-kanevid (B[as]-v[annetais]), tr. «toile d'araignée.» ●(1931) VALL 742a. Toile d'araignée, tr. «blew-keañnid col.»

  • blev-koukoug
    blev-koukoug

    coll. = (?).

    (1985) ADEM 67. (An Arradon) Il y avait des fils rouges sur la lande, on les appelait, ni o anwe «blew koukou».

  • blev-penn
    blev-penn

    coll. Cheveux, chevelure.

    (1927) GERI.Ern 52. bleo, blev, tr. «chevelure (plus spécialement bleo-penn).

  • Blev-ruz
    Blev-ruz

    (blason populaire) Les rouquins (surnom des habitants de Pont-Melvez).

    (1951) MRPM 28 (cf. DDPB 477-478/3152). Dans la région, les habitants de Pont-Melvez sont surnommés "Bleo Ruz" (les Rouquins). Pourquoi ? D'après la tradition, il y eut, à une certaine époque, à la Commanderie de Pont-Melvez, des moines dont la plupart avaient des cheveux roux et qui laissèrent dans le pays de nombreuses preuves de leur virilité.

  • bleva
    bleva

    v. intr. Faire le marchand de cheveux.

    (1931) VALL 118b. faire le marchand de cheveux, tr. «bleoa

  • blevata
    blevata

    v. pron. réci. En em vlevata : se prendre aux cheveux.

    (1732) GReg 163a. Se prendre aux cheveux l'un l'autre, tr. «Hem bléoata.» ●734b. Se prendre l'un l'autre au poil, tr. «En hem bléoata. pr. èn hem bléoatet

    (1847) MDM 325. ma ne deont ket, siouas ! d'en em vleota !

    (1904) DBFV 24b. bléuatat, bleaùatat, v. réfl. hum v. tr. «se prendre aux cheveux.»

  • bleveg
    bleveg

    m. bleveien

    (1) Homme chevelu.

    (1910) MAKE 42. Tud paour ! Setu aze eur blevek !

    (2) Animal poilu.

    (1910) MAKE 95. etrezeg ar maner war ar blevek diouskouarn hir.

  • blevek
    blevek

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Poilu, chevelu.

    (1499) Ca 22b. g. plain de poill pelu. bri. bleuhec. ●24a. g. pelu ou velu. b. bleuhec evel bouch. ●(c.1500) Cb 26b. cheuelu / qui a grans cheueulx. b. bleuhec. ●(c.1500) Cb [toussaff]. g. non toudu (lire : tondu). b. glanec : bleuec.

    (1659) SCger 25a. chevelu, tr. «blevec.» ●123a. velu, tr. «blêvec.» ●(1710) IN I 3. ur c'hroc'hen blevec. ●(1727) IN II 3. eur c'hroc'hen blevoc. ●(1732) GReg 734b. Couvert de poil, velu, tr. «Blévecq.» ●(17--) TE 40. rous ha bleàuêq.

    (1878) BAY 19. blevek, tr. «Qui a beaucoup de cheveux.»

    (1972) SKVT I 153. daouarn blevek paotr ar vaol.

    (2) (en plt des animaux) Poilu.

    (1867) MGK 26. al loen blevek-hirr. ●(1869) HTC 23. croc'hen blevec an diou c'havric. ●(18--) KTB.ms 14 p 7. loen plüek ha loen bleoëk.

    (1910) MAKE 37. ar marc'h blevek-ze a jomme c'hoaz soun war e dreid. ●(1925) SFKH 10. ur hah bléùek. ●(1955) STBJ 194. bidochenned blevek, hir o lost hag o moue.

    (3) (en plt des plantes) =

    (1633) Nom 77a. Panicula, phoba : c'est la teste des herbes moussues & cottonneuses, comme de roseau & froment : an pennou bleuecq á vez voar an lousaou.

    (4) (en plt d'un vêtement, etc.) =

    (1633) Nom 111b. Chlæna, læna, sagum villosum, sagum : cappe veluë, ou peluë : cap bleuecq. ●112b. Penula gausapina, gausape : manteau velu, manteau de brimbeur : mantel bleuec, fouttinen tom euit coüer. ●119b. Pannus villosus : drap cotonné, drap pelu : mezer coutounet, mezer bleuecq. ●168b. Gausape, amphitapa : couuerture veluë : vn pallen bleuec, vn tapis guelè baruec.

    (1911) BUAZperrot 588. eur zaë vlevok.

    (5) (astronomie) Steredenn vlevek : distinction obsolète de Moreri (1674) de la comète à la rose ou comète chevelue.

    (1732) GReg 182b. comete à la rose, ou chevelue, tr. «steredenn blévecq. sterenn blévecq.» ●(1744) L'Arm 64b. Comete à la rose ou cheveluë, tr. «Stéreenn-bléuec

  • blevenn .1
    blevenn .1

    f. –où, blev

    (1) Poil.

    (1499) Ca 22b. Bleuenn. g. poill. ●(1633) Nom 121a. Villus : poil : bleuen.

    (1659) SCger 94a. poil, tr. «bleuen p. bleo.» ●132b. bleven, p. bleo tr. «poil.» ●(1732) GReg 734b. Poil, tr. «Blévenn. p. bléau.»

    (1904) DBFV 25a. blèuen, bleaùen, f. pl. bléu, bleaù, tr. «poil.»

    (2) Cheveu.

    (1499) Ca 22b. Bleuenn penn. g. cheueil de teste. ●(c. 1501) Lv 232/15. bleue[n] gl. ca[pillis]. ●(1557) B I 802. Bleauenn en bet ne caffet muy / nac eo quen munut ambludet, tr. «on en trouverait pas un cheveu, tant il est réduit en petits morceaux.» ●(1576) Cath 15. hep bezaff losquet bleuen en bet deze nac yuez acoustrement a quement a yoa gante, tr. «sans que leur fût brûlé aucun cheveu, et aussi aucun de tous les vêtements qui étaient sur eux.» ●(1633) Nom 16a. Coma, crinis, capillus, capillitium, cæfaries, pilus : cheveul, perruque, cheuelure, poil : perruquen, bleuen, cheueluren, pennad caezr á bleu.

    (1659) SCger 24b. cheveuil, tr. «bleuen, p. bleo.»

    (1855) BDE 703. eit n'en dès a vléàuen ar me fen. ●(1867) MGK 63. Ne lezaz ket eur vlevenn wenn / Etouez ar re zu war he benn. ●(1869) SAG 278. eur vlevenn o koeza euz hor penn. ●(1872) ROU 58. Ar blevennou choumed var e benn, tr. «Les rares cheveux qu'il a conservés.» ●(1893) DES 11. Un dé, ahoel, bout ur vleàüen, tr. « un jour, au moins, être un cheveu »

    (1904) DBFV 25a. blèuen, bleaùen, f. pl. bléu, bleaù, tr. «cheveu.» ●(1909) KTLR 80. ar Rouanez a velas eur vleven venn deuet da heul ar grib.

    (3) Pelage.

    (1732) GReg 708a. Pelage, couleur du poil d'un animal, tr. «bléven

    (1895) FOV 235. Eit rein ur vléüen flour d'er jau, tr. «donner au cheval (…) superbe mine et fin pelage.»

    (1904) DBFV 25a. rein ur vleaùen flour d'ur jau, tr. «donner un fin pelage, une bonne mine à un cheval.» ●(1908) PIGO II 137. chas da chaseal loened goue (..) eur vlêven rust warne. ●(1934) GWAL 70/19. Jobig (...) a floure (...) blevenn ar c'haz louet. ●(1935) NOME 127. Eur gazeg ken reiz ha ken flour he blevenn. ●(1955) STBJ 73. Lart e vezent atô ha flour ar vlevenn warno.

    (4) Blevenn-lagad, blevenn-al-lagad : cil.

    (c. 1501) Lv 232/10. bleuen an lagat gl. cilium. ●232/17. bleuen an laguat gl. scilium.

  • blevenn .2
    blevenn .2

    f. (argot de La Roche-Derrien)

    A. Coup à boire.

    (1975) BAHE 87/10. ma tiskennas (...) ur vlewenn da bep hini. ●13. Blewenn : gwerennad. ●(1980) PEAS 59. Bleoenn, banne.

    B. [en locution]

    (1) Mougañ ur vlevenn : boire un coup.

    (1935) ANTO 82. plijout a ra d'ezañ mougañ eur vlewen.

    (2) Klakañ ur vlevenn : boire un coup.

    (1975) BAHE 87/9. Loutig, deus da glakañ ur vlevenn gant ma jez.

  • blevenn-diaoul
    blevenn-diaoul

    f. blev-diaoul (botanique) Pied de cuscute.

    (1931) VALL 177b. Cuscute, tr. «bleo-diaoul col. sg. blevenn-diaoul

  • blevennek
    blevennek

    adj. Poilu, chevelu.

    (1910) MAKE 12. eur marc'h blevennek koz. ●(1916) KZVr 155 - 20/02/16. Blevennek, tr. «chevelu, Goelo.» ●(1962) TDBP II 52. Eur hi blevenneg, tr. «un chien à poil longs.»

  • blevenniñ
    blevenniñ

    v. intr. Se couvrir de poils.

    (1931) VALL 521a. se couvrir de poils, tr. «blevenni

  • blevet
    blevet

    adj. Qui a des cheveux (courts, longs, etc.).

    (1872) ROU 60. bleved mad, tr. «bien garni de cheveux.»

  • blevezh
    blevezh

    m. –ioù Année.

    (1904) DBFV 24b. bléùeh, m. pl. eu, tr. «année (Gr[oix]., L. bug. M. 427).» ●(1919) DBFVsup 8a. bléeh, tr. «Gr[oix]), une année entière.» ●(1939) DIHU 331/197. Ur bléeh joé, peah ha iehed. ●(1941) DIHU 365/363. gourhemenneu a vléeh mat.

  • blevier
    blevier

    m. –ion Marchand de cheveux.

    (1877) EKG I 173. eur bleoier, eur marc'hadour bleo.

  • blevin / blivin
    blevin / blivin

    adj. Ingambe, léger.

    (1962) EGRH I 16. blevin a., tr. « ingambe, léger. » (marteze gwelloc’h blivin).

  • blez
    blez

    m. –ioù An.

    (c.1680) NG 208. penzec vle. ●937. cant mil blé. ●(17--) TE 2. er blæyeu, er sasunieu, er mizieu hac en déieu.

    (1839) BESquil 118. hé dout e ré puemb plai ar-b-uiguênd nezé. ●(1849) LLB 302. Ché mé touchand kand vlai. ●(1856) VNA 100. l'année prochaine, tr. «er blai-men e za.» ●104. Nous verrons l'année prochaine comment ça ira, tr. «Ni e huélou a bèn blai penaus é hei.» ●217. Elle est dans ses vingt-deux ans, tr. «É ma én hé deu vlai ar-n-uiguênd.»

    (1904) DBFV 24b. blé, m. pl. ieu, tr. «an.» ●(1912) AHBT 36. Ol er bléieu em es treménet ar en doar. ●(1921) BUFA 191. Bléieu devéhan Sant Franséz.

    ►[empl. sans art.]

    (1903) EGBV 146. Kent blé, tr. «avant un an.»

  • blezad
    blezad

    m. –où

    I. Année.

    (c.1680) NG 1276. Mon bou vr bleat mat. ●(1790) MG 33. devoud ur botteu-lær, péré e badou ur blæyad dohoh. ●(17--) TE 57. ér blaïadeu a abondance.

    (1904) DBFV 24b. bléad, m. pl. eu, tr. «année.» ●(1941) DIHU 358/247. fouligahein deu-uigent vléad labour en tad !

    II. (agriculture)

    A.

    (1) Récolte sur pied.

    (1790) MG 18. tauleu ahuél péré e ravage er blæad. ●(1790) Ismar 161. er prémedi ag er blæad.

    (1849) LLB 9-10. Hui (...) / E houarant er blaiad. ●224. blaiadeu penhuikoh. ●(1855) BDE 378. en douar en dès douguet blayad.

    (1903) EGBV 69. dornein hou pléad ar el lér. ●(1903) LZBg Gwengolo 227. parkeu bras goleit a vléad. ●(1904) DBFV 24b. bléad, m. pl. eu, tr. «récolte, moisson.» ●(1913) AVIE 124. Bléad e zou a leih.

    ►[empl. avec valeur de plur.]

    (1903) JOZO 21. ma ne cherran ket mem bléad… m'ou hollou !

    (2) Semence.

    (1854) PSA I 28. hadein é vlaiad.

    (1903) JOZO 95. de strèu én doar er bléad, tr. «jeter en terre les semences.» ●(1925) IZID 15. hadet ou des eùé / Er bléad.

    (3) Blezad mat : étrennes.

    (1907) BSPD I 10. N'ankoéhamb ket rein hiniù é vléad mat d'er peur...

    B. sens fig. =

    (1913) AVIE 54. de vannein bléad grèseu en Eutru Doé ha dé é justis.

  • blezadenn
    blezadenn

    f. Bête d'un an, yearling.

    (1919) DBFVsup 8a. bléaden, tr. «bête d'un an.» ●(1934) BRUS 246. Une bête d'un an, tr. «ur vléaden

  • blezadmatiñ
    blezadmatiñ

    voir bloavezhmata

  • blezek
    blezek

    adj. Annuel.

    (1938) DIHU 330/182. er gest bléek-sé.

  • blezhañ
    blezhañ

    voir plezhañ

  • blezhenniñ
    blezhenniñ

    voir plezhenniñ

  • blifik
    blifik

    adj. Sensible.

    (1869) FHB 237/220b. ne vezo ket glazet ho tiouskouarn blifig, tener o klevout ar seurt gheryou.

  • blijet
    blijet

    adj. Obligé.

    (1936) IVGA 101. Gouzout a raer out blijetblijet ! – da gaout gwerz d'az tammig marc'hadourez. ●(1947) YNVL 58. blijet e oan da zegas ac'hanout amañ. ●(1972) SKVT I 179. ha blijet, marteze, da vont gant bizhier-loaiek. ●(1974) SKVT III 139. blijet on da c'hoarzhin.

  • blim
    blim

    adj. Vif, rapide. (?) cf. prim (?).

    (1876) TDE.BF 57a. Blim, adj. T[régor], tr. «Alerte, vif.»

    (1915) KZVr 141 - 14/11/15. Blim, tr. «(homme) vif de caractère ; prompt au travail. Coadout.» ●(1927) GERI.Ern 53. blim adj., tr. «Alerte, dispos, vif.»

  • blin .1
    blin .1

    adj.

    (1) Faible, sans forces.

    (1732) GReg 421b. Foible, débile, tr. «Trég[or] blin

    (1923) KNOL 116. da lavaret droug eus eur plac'h yaouank ken blin ha ken koant. ●259. e veg 'oa gwenn ha blin evel hini eur baotrez. ●(1927) GERI.Ern 53. blin adj., tr. «Faible, débile.» ●(1929) FHAB Genver couv. bugale blinik, disliw, fall da grenvaat ha diwezat da greski.

    (2) (Herbe) tendre.

    (1959) BRUD 7/20. ar yeot blin nevez er prad.

    (3) (Nourriture) peu fortifiante.

    (1872) ROU 85a. Nourriture faible, non fortifiante, tr. «boed blin

    (4) =

    (1922) FHAB Eost 235. blin eo va fedenn.

  • blin .2
    blin .2

    adj. = (?).

    (17--) ST 340. gant eun taol kleze vlin, tr. «avec la pointe de mon épée.»

  • blinaat
    blinaat

    v.

    (1) V. intr. S'affaiblir.

    (1931) VALL 291a. devenir faible, tr. «blinaat

    (2) V. tr. d. Affaiblir.

    (1931) VALL 291a. rendre faible, tr. «blinaat

  • blinded
    blinded

    f. Faiblesse.

    (1931) VALL 195a. Délicatesse, tr. «blinded.» ●291a. Faiblesse, tr. «blinded f.»

  • blinder
    blinder

    m. –ioù Faiblesse, fatigue.

    (1914) RNDL 110. Meit ne gonzinn ket d'Oh a mem blindér.

  • blink .1
    blink .1

    adj.

    (1) Qui louche.

    (1744) L'Arm 221b. Louche, tr. «Bleingue

    (1876) TDE.BF 57b. Bliñg, adj. V[annetais], tr. «Louche, bigle.»

    (1904) DBFV 25a. bling, adj., tr. «louche.» ●(1927) GERI.Ern 53. bliñg adj., tr. «Louche.»

    (2) Presbyte.

    (1915) KZVr 141 - 14/11/15. Blik, tr. «presbyte, Cornouaille, Besco.»

    (3) =

    (1916) KZVr 155 - 20/02/16. bling, tr. «mou, flexible, faible, mince, Milin.»

  • blink .2
    blink .2

    m. Clignement d'œil.

    (1876) TDE.BF 57b. Bliñg, s. m. V[annetais], tr. «clignement.»

  • blink .3
    blink .3

    m. Ober blink : avancer brusquement le poignet en lançant la bille.

    (1927) GERI.Ern 53. gobér blink V[annetais], tr. «avancer brusquement le poignet en lançant la bille.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...