Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 74 : de gwennadenn (3651) à gwentadur (3700) :
  • gwennadenn
    gwennadenn

    f. -où (météorologie) Tache blanche (dans le ciel).

    (1974) TDBP III 205. Setu aze ur wennadenn en oabl, tr. « voilà un blanchissement (une tache blanche) dans le ciel »

  • gwennadur
    gwennadur

    m.

    (1) Blanchissage.

    (1732) GReg 97b. Blanchissage, action, ou salaire de celui, ou, de celle qui blanchit, tr. «güennadur

    (2) Blancheur.

    (1744) L'Arm 31b. Blancheur, tr. «peu en usage, Guennadur. m.»

  • gwennadurezh
    gwennadurezh

    f. Blanchissage.

    (1659) SCger 15a. blanchissage, tr. «guennadurez.» ●(c.1718) CHal.ms i. blanchissage, tr. «güennadureh, cannereh.» ●(1732) GReg 97b. Blanchissage, action, ou salaire de celui, ou, de celle qui blanchit, tr. «Güennadurez

  • Gwennael
    Gwennael

    n. pr. Guénhael.

    (1939) KTMT 177. Gwennael ha Biel a grog. Ar c'higennou a c'houez, an divrec'h a strak, ar gwad a sav d'ar penn.

  • gwennañ / gwenniñ
    gwennañ / gwenniñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Blanchir, devenir blanc.

    (1633) Nom 7b. Litera caduca : lettre qui blanchit, & s'efface : lizer á guen, hac á coll ez fecoun.

    (1659) SCger 15a. blanchir, tr. «guenna.» ●(1752) PEll 395. Gwenna, tr. «blanchir, devenir blanc.»

    (1849) LLB 428. en duezen é huénein. ●(1857) CBF 93. Lakaar ann neud er forn da wenna, tr. «Mettre le fil à blanchir dans le four.» ●(1886) SAQ I 9. grit ma ne jommo ket eskern va mab da venna var an douar estren.

    (1906) KANngalon Genver 12. he vleo o koumanz guenna.

    (2) =

    (1935) LZBl Gwengolo/Here 157. A nebeudou an oabl a deus da wenna.

    (3) (météorologie) Se calmer.

    (1957) ADBr lxiv 4/463. (An Ospital-Kammfroud) Gwenna a ra an amzer signifie que le temps se calme, que le vent tombe et que la pluie s'éloigne.

    (4) Briller.

    (1911) BUAZperrot 164. Porz ar baradoz a wel o wenna e penn e vuez eo ar pal en deus da dizout.

    (5) Devenir chenu.

    (1633) Nom 268a. Canus : chenu : pen guennet, coummançet da guennaff.

    (1868) FHB 167/86b. he vleo comanset da venna. ●(1869) FHB 210/5b. e ma ho bleo o c'hriza, o venna.

    II. V. tr. d.

    A.

    (1) Blanchir, rendre blanc.

    (1499) Ca 103a. Guennaff. g. blanchir. l. albo / as.

    (1659) SCger 152b. guénna, tr. «blanchir.» ●(1732) GReg 97b. Blanchir, faire devenir blanc, tr. «Güenna. p. güennet. Van[netois] Güenneiñ. pr. güenet. Trég. Gouënnañ. pr. gouënnet.» ●Blanchir de la cire, du fil, de la toile, tr. «Güenna coar, neud, lyen.» ●(1752) PEll 395. Gwenna, blanchir, rendre blanc. ●(1744) L'Arm 31b. Blanchir, tr. «Guennein

    (1866) FHB 97/360b. Setu ar goan o tont hag an erc'h o comans guenna an douar.

    (1908) DIHU 35/72. ur si hag e laka é voéz Katelin de huénein blèu.

    (2) Chauler.

    (1633) Nom 139b. Calx vda : auec laquelle on blanchit le mur : raz da guennaff an muraillou.

    (1935) BREI 393/1b. netaat ha gwennan ar c'hlasou.

    (3) (en plt de linge) absol. Blanchir, laver.

    (1913) AVIE 155. hag é zillad de vout (...) ker guen ma n'hel kommour erbet ar en doar guennein elsé.

    B. sens fig. Blanchir, décharger (qqn) d'une accusation.

    (1732) GReg 6b. Absoudre, décharger d'une accusation, de la peine d'un crime, tr. «Guënna. pr. guënnet.» ●97b. Blanchir, justifier, tr. «Güenna. pr. güennet.» ●249a. Décharger un homme reputé criminel, tr. «guënna ur re glemmet.»

    (1865) LZBt Gouere 20. Kement-se am gwenno mui ouz mui.

    III. V. pron. réfl. En em wennañ : se disculper, se blanchir, se justifier.

    (1732) GReg 249b. Se décharger, se justifier, tr. «èn hem venna. pr. èn hem vennet.» ●293a. Se disculper, tr. «En hem vénna.» ●766a. Se purger de quelque crime, tr. «En hem venna

    (1838) OVD 118. ma n'en doh quet cablus, assaiet hum huennein. ●138. peb sorte moyand eit hum huennein. ●(1865) LZBt Gouere 29. en em wennan diouz ho fec'hejo. ●(1871) EVA 2. Pe guir houn bet duet, em beus c'hoant d'en em venna. ●(1896) LZBt Meurzh 17. ma n'hellont ket 'nem wenna, sklear eo ho c'hont.

  • gwennard
    gwennard

    m. –ed Albinos.

    (1931) VALL 18a. Albinos, tr. «gwennard pl. ed

  • gwennardiezh
    gwennardiezh

    f. Albinisme.

    (1931) VALL 18a. Albinisme, tr. «gwennardiez f.»

  • gwennart
    gwennart

    adj. Blanchâtre.

    (1732) GReg 97b. Blanchatre, qui tire sur le blanc, tr. «güennard

    (1876) TDE.BF 267b. Gwennard, adj., tr. «Blanchâtre.»

  • gwennded
    gwennded

    f.

    (1) Blancheur.

    (1659) SCger 15a. blancheur, tr. «guendet.» ●(1732) GReg 97b. Blancheur, tr. «Van[netois] Guënded.» ●(1744) L'Arm 31b. Blancheur, tr. «Guenndaitt

    (1923) SKET I 33. gwennded o c'hroc'hen.

    (2) Pureté.

    (1857) LVH 96. er hùendèd ag en innoçance.

    (1921) GRSA 318. guended er santeleh.

  • gwennder
    gwennder

    m. –ioù Blancheur.

    (1499) Ca 103a. Guender. g. blancheur. l. hic candor / ris. ●(c. 1501) Lv 232/11. guender an lag[at] gl. albugo pupi[lla].

    (1732) GReg 97b. Blancheur, tr. «Güender. Treg[orois] Goüender. Van[netois] Guëndér.» ●(1738) GGreg 39. guënder p. güenderyou, tr. «blancheur.» ●(1744) L'Arm 31b. Blancheur, tr. «Guenndér

  • gwenneg .1
    gwenneg .1

    m. gwenneion

    I.

    (1) (numismatique) Sou.

    (c.1500) Cb 88a. [franc] Jtem francum / ci. g. franc. xx. solz tornois. b. vguent guennec. ●(1521) Cc. [franc] Et hoc francum ci. g. franc. vingt dousains. bri. vguent guenneuc. ●(1612) Cnf 57a. vn guennec, pé dou. ●(1633) Nom 208b. Dragma Attica : quatre souls : peuar guenuec (lire : guennec). ●Victæriatus, quinarius, triobulus : deux grands blancs ou souls ou patars : daou guennec, try obol.

    (1659) SCger 45b. douzain, tr. «guennec, p. eien.» ●111b. solt, tr. «guennec, p. guenneien.» ●152b. guennec, tr. «sol.» ●(1732) GReg 878a. Sou, ou sol, douze deniers tournois, tr. «Ur guënnecq. p. guënnéyen.» ●878a. Sou parisis, sou marqué, ou tapé, valant quinze deniers tournois, tr. «guënnecq mercqet. guënnecq merchet.» ●(1752) PEll 396. Gwennec, petite monnoye de Bretagne, dont il y a deux espèces, le grand blanc, & le petit blanc. Aujourd'hui on entend par ce mot douze deniers, monnoye de France, autrement un Sol.

    (1840) EBB 17. deuxèque guénec ou blanque. ●(1876) TDE.BF 433b. Ne voa netra enn ti, na gwennek na bara. ●(1878) EKG II 152. hep paea guennek. ●298. en doa destumet meur a vennek.

    (2) A wenneg : qui coûte un sou.

    (18--) RGE 20. Uza ur c'houlaouen a vennec / Evit ur spilhen dic'hroset.

    (3) Gwenneg a chañs, ar chañs : pourboire.

    (1889) ISV 455. ar guennec a chans a zalc'he evithan he unan.

    (1909) FHAB C'hwevrer 58. ne man ket ar c'hiz er vro-man da rei gwennek ar chans araog beza great ar foar.

    (4) (droit) Gwenneg ar sac’h : droit municipal payé lors d’un marché.

    (1847) FVR 220. Ar c’hustum a oa eur gwir pehini a zavet er marc’hajou, evel hirio gwennek ar zac’h.

    II.

    (1) (Seder, sart, joaius) evel pemp gwenneg : très joyeux.

    (1902) PIGO I 199 (T) E. ar Moal. Matilin, zard evel pemp kwenneg, Herve, eun tammik koumoulet e dal gant a nec'het e oa e spered. ●(1908) PIGO II 8 (T) E. ar Moal. Eun tam pôtr ouesk, fetis, sart evel pemp kwenneg. ●(1912) MELU XI 378 (T). Sard evel pemp kwennek, tr. E. Ernault «Pimpant, gai comme cinq sous. (Trég[or]) Au contraire, on dit en franç. «fichu comme quatre sous» pour mal arrangé, mal attifé.» ●(1931) VALL 409. Très joyeux, tr. F. Vallée «sart evel pemp gwenneg fam..» ●(1935) ANTO 39 (T) *Paotr Juluen. Ha petra welint ken eno nemet menec'h, seder holl evel pemp gwenneg. (+69, 184). (1957) LLMM 62/24 (T) *Evnig Penn ar C'hoad. Mont a ris d'ar presbital, an deiz war-lerc'h, sart evel pemp gwenneg. ●(1962) TDBP Ia 26 (T). Seder a oa evel pemp gwenneg, tr. J. Gros «il était gai comme cinq sous (gai comme un pinson).» ●(1966) BRUD 30/18 (T) E. ar Barzhig. Chomet eo seder evel pemp gwenneg abaoe. ●(1968) BAHE 58/25. Ur bannac’h chistr war-benn hag eur vriñsenn-vutun ha setu sart ar paotr-kozh evel pemp gwenneg. ●(1970) BHAF 26 (T) E. ar Barzhig. Hag ar baotredigou war o hiz, seder evel pemp gwenneg. ●254. Meget din, emon-me, ez out seder ha sart evel pemp kwenneg. ●123. Sard edo evel pemp gwenneg an daou baotr-yaouank a oa ahanom. ●(1978) PBPP 2.1/234 (T-Plougouskant). Joaius evel pemp gwenneg, tr. J. le Du «pimpant /lit. joyeux comme cinq sous.»

    (2) Bezañ distagellet evit e bemp gwenneg : avoir la langue bien déliée.

    (1906) BOBL 28 avril 84/3a. Me zo koulz hag eun all, ha distagellet evit ma femp kwenneg. ●(1913) BOBL 421/1 *Fañch. Ar paotr iaouank-ma a oar mad ar brezonek, ha distagellet eo evid e bemp gwennek.

    (3) Laerezh e bemp gwenneg : perdre son temps et son argent.

    (1935) ANTO 81 (T) *Paotr Juluen. An Aotrou Person a oa neuze e kêr Ar Roc'h, eun den teodet mat, lemm e douchenn, (ar wrac'h he doa e zistagellet n'he doa ket laeret he femp gwenneg), an Aotrou Person a c'hoantaas 'ta rei eun tammig mel d'e barrozianiz.

    (4) Koll e bemp gwenneg : perdre son temps et son argent.

    (1970) BHAF 164 (T) E. ar Barzhig. An hini e-neus distagellet an abostol-mañ n'e-neus ket kollet e bemp kwenneg.

    (5) Na gaout daou wenneg da deurel ouzh toull ur c'hi : être pauvre.

    (1959) BRUD 10/50 (L) F. Inizan. Gwerza anezi dit-te ? Daoñ, n'e-peus ket daou wenneg da deurel ouz toul eur hi !

    (6) Koant evel ur gwenneg : joli comme un sou.

    (1912) MELU XI 378 (T-Trevereg). Koant 'vel eur gwennek, tr. E. Ernault «Joli comme un sou. (Trév[érec])»

    (7) Bezañ futet evel pemp gwenneg : être plein d’entrain.

    (1935) BREI 389/2d (T). merc'hed skanv evel gwenilied, futet evel pemp gwenneg.

  • gwenneg .2
    gwenneg .2

    m. –ed (ichtyonymie) Merlan.

    (1732) GReg 618a. Merlan, poisson de mer, tr. «Van[netois] guënnecg. p. guënnigued.» ●(1744) L'Arm 237a. merlan, tr. «Guênnec.. niguétt. m.» ●(1752) PEll 396. Gwennec, Au pays de Vannes, est le Merlan, poisson. Plur. Gwennighet.

    (1934) BRUS 256. Un merlan, tr. «ur guenneg –ed.» ●(1970) GSBG 15. (Groe) gwenneg, tr. «merlan.»

  • gwennegad
    gwennegad

    m. –où

    I.

    (1) Quantité de choses achetée pour un sou.

    (1659) SCger 152b. guenegat, tr. «vn sol.» ●(1732) GReg 884a. Soutée, une soutée de pain, &c., tr. «Guënnegad. p. guënnegadou. ur guënnegad bara.» ●(1752) PEll 396. Gwennegat, la quantité de marchandise qui se paye d'un Sol.

    (1857) CBF 6. eur gwennegad leaz kaoulet, tr. «un sou de caillebottes.»

    (1909) FHAB Eost 253. prenet peb a zaou vennegat avalou. ●(1915) KANNlandunvez 52/365. Piou ne c’hell prena eur guennegad butun nebeutoc’h bep sizun ? ●(1927) GERI.Ern 9. gwennegad bara, tr. «(un) sou de pain.» ●(1980) MATIF 100. Ar gwenegad gwin ardent…, tr. « pour un sou de vin de feu ».

    ►sans compl.

    (1847) MDM 69. en davargn en peleac’h ec’h evont fors guennegadou. ●(1877) EKG I 66. ha pa c’hellomp kaout daou vennegat da zul, eo brao d’eomp.

    (1921) PGAZ 47. Mont a reant da genta (…) da gemeret peb a vennegadik.

    (2) sens fig. Petite quantité.

    (1922) FHAB Here 302. daou wennegad komprenezon.

    II. Bihan evel ur gwennegad bara : petit comme un sou de pain.

    (1912) MELU XI 378. Bihan evel eur gwennegad bara, tr. E. Ernault «Petit comme un sou de pain.»

  • gwennel
    gwennel

    f./m. –i, –ied (ornithologie) Hirondelle.

    (1499) Ca 103b. Guennel. g. aronde / ou arondelle.

    (1732) GReg 495b. Hirondelle, oiseau de passage, tr. «Van[netois] guïgnél. p. guïgnelyed. guënnelicg. p. guënneligued.» ●(1792) HS 154. unn néhiat guhnél. ●(17--) TE 248. un néhiad gùignèl.

    (1838) OVD 7. er gùignélie e neige pront. ●(1849) LLB 391. a pe huélet er guenel deit t'er vro. ●519-520. er guenel (…) / E raz blein en leneu hag e neij izeloh. ●(1856) VNA 23. des Hirondelles, tr. «Gùignéli

    (1907) PERS 217. evel an ered hag ar guenili. ●(1921) BUFA 92. Er guignéli lakeit de daùein. ●(1934) BRUS 252. Une hirondelle, tr. «ur guignél, m., pl. guignéli

  • gwennelenn
    gwennelenn

    f. gwenneled, gwenneli (ornithologie) Hirondelle.

    (1744) L'Arm 185a. Hirondelle, tr. «Gùignélenn, Gùignéle.. létt. f.»

    (1856) VNA 23. une Hirondelle, tr. «ur Huignelen.» ●(1857) LVH 356. Me griou èl pichonig er huignélen.

    (1934) BRUS 252. Une hirondelle, tr. «ur uignélen, f. pl. guignéli

  • gwennenn
    gwennenn

    f. –où

    (1) (pathologie) Taie sur l'œil.

    (1732) GReg 901b. Taïe, cataracte sur la prunelle de l'œuil, tr. «Van[netois] guënnenn. ur üennenn. p. guennennéü.» ●(1744) L'Arm 377b. Taye, tr. «Uenneenn.. neu.» ●(1752) PEll 396. Gwennen, [Ven[netois] Taye sur l'œil.

    (1876) TDE.BF 267b. Gwennenn, s. f., tr. «Taie sur l'œil.»

    (1934) BRUS 226. Une taie sur l'œil, tr. «ur uenenn

    (2) (musique) Blanche.

    (1931) VALL 69a. Blanche (musiq.), tr. «gwennenn f.»

    (3) (pêche) Sorte d'appât.

    (1942) VALLsup 10b. Appât blanc, en forme de sprat, taillé dans un morceau de poisson, tr. «gwennenn f.»

  • gwenner
    gwenner

    m. –ion Blanchisseur.

    (c.1718) CHal.ms i. blanchisseur, tr. «güennour.» ●(1732) GReg 97b. Blanchisseur, tr. «Güennèr. p. guennéryen. Van[netois] Guënnour. p. guënneryon.» ●Blanchisseur de fil, de toile, de cire, tr. «Güenner-neud, güennèr-lyen, güennèr-coar.» ●124b. Buandier, blanchisseur, tr. «Güennèr. p. güennéryen

    (1744) L'Arm 31b. Blanchisseur, tr. «Guennour.. nerion. m.»

  • gwennerez
    gwennerez

    f. –ed Blanchisseuse.

    (1659) SCger 18a. buandiere, tr. «guennerés.» ●72b. lauandiere, tr. «guennerés.» ●(c.1718) CHal.ms i. blanchisseuse, tr. «güennoures, cannoures.» ●(1732) GReg 98a. Blanchisseuse, tr. «Güennerès. p. güenneresed.» ●381a. La blanchisseuse est à évuider son linge empesé, tr. «Ez ma ar vénneurès o digauta.» ●(1744) L'Arm 31b. Blanchisseuse, tr. «Guennouréss.. nerézétt. f.»

    (1856) VNA 213. la blanchisseuse est venue apporter votre linge, tr. «deit-é er huennourès de zégass hou liennage.»

  • gwennerezh .1
    gwennerezh .1

    f. –ioù Blanchisserie.

    (1732) GReg 97b. Blancherie, blanchisserie, lieu où l'on blanchit la cire, ou les toiles, tr. «güennérez. p. güenneresou

  • gwennerezh .2
    gwennerezh .2

    m. Blanchissage.

    (1633) Nom 137b. Opus albarium : blanchissure de paroy : guennerez an mogueryou.

    (1732) GReg 97b. Blanchissage, action, ou salaire de celui, ou, de celle qui blanchit, tr. «güennérez.» ●(1744) L'Arm 31b. Blanchissage, tr. «Guennereah. m.»

  • gwennet
    gwennet

    adj.

    (1) Blanchi.

    (1633) Nom 137b. Opus tectorium, tectorium, lorica testacea : enduit ou plastré : guennet, ènduet pe plastret.

    (1910) MBJL 61. n'ê ket te rik, mes te gwennet gant lêz.

    (2) Chenu.

    (1633) Nom 268a. Canus : chenu : pen guennet, coummançet da guennaff.

  • gwennezenn
    gwennezenn

    f. gwennezed (ichtyonymie) Palourde.

    (1934) BRUS 256. Une palourde, tr. «ur huennezen, pl. guennezed.»

  • gwennfroud
    gwennfroud

    m. –où (hydrologie) Ruisseau d'eau claire.

    (1744) L'Arm 119b. Belle eau courante, clair ruisseau, tr. «Guén-froud. m.»

  • gwenngamm
    gwenngamm

    v. intr. (en plt des cheveux) Blanchir.

    (1932) BRTG 66. a vleuen de vleuen é huengam er pen.

  • gwenngaouenn
    gwenngaouenn

    f.

    (1) = (?).

    (1929) SVBV 37. Evel-se 'ta, ar vengaouenn a bad eun hanter hiroc'h e Bro-Ejipt eget na ra e Breiz. Holl dour-beuz ar vengaouenn-ze a ziruilh e naoz an Nilus.

    (2) Glav ar wenngaouenn : pluie qui tombe les huit derniers jours de mai et les huit premiers jours de juin.

    (1927) FHAB Mezheven 113b. En deiziou-man e kleven ano eus a c'hlao ar vengaouenn, da lavaret eo ar glao habask-se a gouez etre mae ha mezeven, e eiz dervez diveza miz mae hag e eiz dervez kenta mezeven ha n'eus glao all ebet hag a rafe kement a vad hag hen d'an douar. ●(1942) VALLsup 136a. la pluie qui tombe les huit derniers jours de mai et les huit premiers jours de juin glao ar wenn-gaouenn. Elle passe (à Plougerneau) pour être favorable à la végétation : Mankou a zo en avalou-douar : glao ar wenn-gaouen a ray vad d'ezo (Perrot).

    (3) Noz ar wenngaouenn : nuit intermédiaire entre mai et juin.

    (1942) VALLsup 122b. la nuit intermédiaire entre mai et juin, tr. «Noz ar wenn-gaouenn / Etre mae ha mezeven (Perrot).»

  • gwenngen
    gwenngen

    adj. Qui a la peau blanche.

    (1931) VALL 69a. blanc de peau, tr. «gwenngen

  • gwenngoad
    gwenngoad

    m. (botanique) Aubier.

    (1732) GReg 63b. Aubier, ou, aubour, ou, aubien. Le bois blanc qui se trouve entre le vif de l'arbre, & l'écorce, tr. «guën-goad.» ●(1744) L'Arm 21a. Aubier, auborne, tr. «Guenn-goaitt. m.»

    (1876) TDE.BF 267b. Gwenn-goat, s. m., tr. «Aubier, matière blanche placée entre l'écorce et le bois des arbres.»

    (1931) VALL 46a. Aubier, tr. «gwenngoad m.» ●(1934) BRUS 259. De l'aubier, tr. «guen-goed

  • gwenngoud
    gwenngoud

    m. (botanique) Viorne.

    (1876) TDE.BF 268a. Gwenngout (gu-enngout), s. m. tr. «Viorne, plante. A Daoulas.» ●(1879) BLE 35. Viorne. (Viburnum. L.) Gwez-winien, Gwen-gout.

  • gwennhollwisket
    gwennhollwisket

    adj. Tout de blanc vêtu.

    (1931) GWAL 26/10. o kerzout gwennhollwisket.

  • gwennidell
    gwennidell

    f. –ed (ornithologie) Hirondelle.

    (1912) MMKE 80. Ar winidel digar 'zo nijet da bell-bro.

  • gwennidigezh
    gwennidigezh

    f. Blanchissage.

    (1732) GReg 97b. Blanchissage, action, ou salaire de celui, ou, de celle qui blanchit, tr. «güennidiguez

  • gwennig .1
    gwennig .1

    f. (pathologie) Petite vérole.

    (1977) PBDZ 724. (Douarnenez) ar wennig, tr. «la petite vérole.»

  • gwennig .2
    gwennig .2

    m. –ed (ichtyonymie)

    (1) Gardon.

    (c.1718) CHal.ms ii. gardon, tr. «güennic.» ●(1732) GReg 450a. Gardon, poisson de riviere, tr. «Van[netois] guënnicq. p. guënnigued.» ●(1744) L'Arm 170a. Gardon, poisson, tr. «Guênnig.. guétt. m.» ●(1752) PEll 397. Gwennic (…) Les Vennetois donnent ce nom à un gardon.

    (2) Saumon blanc.

    (1732) GReg 847b. Saummon blanc, tr. «Guënnicg. p. guënnigued.» ●(1752) PEll 396-397. Gwennic, en ce pays est un jeune, ou petit Saumon, dont la chair n'est pas encore rouge étant cuite, mais pâle.

  • gwennig .3
    gwennig .3

    f. (botanique)

    (1) Tabouret des champs Thlaspi arvense.

    (1876) TDE.BF 268a. Gwennik, s. f., tr. «Thlaspi, plante à petites fleurs ordinairement blanches. Ar wennik (vennik), veut dire, à la lettre, la petite fleur blanche. A Guissény, où ce mot est employé, on prononce ar wenik (venik) ; mais c'est à tort, je crois, car le radical paraît être gwenn, blanc.» ●(1879) BLE 116. Tabouret des champs. (T. arvense. L.) Vénic, Monnoyère.

    (1931) VALL 303b. Fil de la Vierge, tr. «gwennig m.»

    (2) Fumeterre.

    (1942) VALLsup 85b. Fumeterre, tr. «gwennig T[regor].»

  • gwennigell
    gwennigell

    f. –ed (ornithologie) Hirondelle.

    (1914) DFBP 168a. hirondelle, tr. «gwennigell

  • gwennili
    gwennili

    f. –ed Cf. gwennel

    I.

    (1) (ornithologie) Hirondelle.

    (1464) Cms (d’après GMB 300). Guenneli, hirondelle. ●(1633) Nom 38a. Hirundo : arondelle : guennily, guimmily.

    (1659) SCger 9a. arondelle, tr. «guimili, guinili, p. et.» ●66a. hirondelle, tr. «guenneli, p. et.» ●152b. guenneli p. guenneliet, tr. «arondelle.» ●(1732) GReg 495b. Hirondelle, oiseau de passage, tr. «Guïmily. p. guïmilyed. guïnily. p. guïnilyed. guënnély. p. guënnélyed.» ●969a. Quand les hirondelles volent bas, elles nous pronostiquent pa pluïe, tr. «Pa zeu ar guïmilyed da zarnigeal ez diouganont glao deomp.» ●Tirer une hirondelle en volant, tr. «Tenna ur guïmily divar nig. ●(1752) PEll 396. Gwenneli, Hirondelle, oiseau. Plur. Gwenneliet. M. Roussel m'a appris qu'en son pays de Haut-Leon, on dit Gwennili, & Gwimmili, & que le premier est plus en usage.

    (1869) HTC 107. eun neiz guennili. ●(1889) ISV 40. Ar guennili a iea hag a zeue, hag a lavare en ho yezh. ●(1889) SFA 108. Raktal ar guennelied a davaz. ●(1895) GMB 300. pet[it] Trég[uier] gweneri.

    (1908) FHAB Mae 139. 'vel guermilied d'an nevez-amzer. ●(1929) MKRN 137. Deut eo an neo-amzer da heul ar guilmiked, tr. «voilà le printemps avec les hirondelles.»

    (2) (botanique) Louzaouenn-ar-gwennilied : grande chélidoine.

    (1879) BLE 296. Chélidoine éclaire. (C. majus. L.) Louzaouen-ar gwennélied.

    II. Gwalleurus evel ur gwennili : très malheureux.

    (1912) MELU XI 245. Gwalleuruz evel eur gweneli, tr. E. Ernault «Malheureux comme une hirondelle. (Corn[ouaille]).»

  • gwenniñ
    gwenniñ

    voir gwennañ

  • Gwennin
    Gwennin

    n. de l. Guénin.

    I. Gwennin.

    (1748) CI.pou 167. Gùénine.

    (1840) EBB 28. près du joli bourg de ghuénin.

    (1902) LZBg Mae 101. Guénin. ●(1905) ALMA 69. Guenin. ●(1906) DIHU 17/278. ur skolaéréz a Huénén. É skol Guénén. ●(1909) DIHU Est/315. D'en 18 a hourhelen e oé tro Guénén. ●(1934) BRUS 295. Guénin.(1968) LIMO 02 mars. Gronnet get flajen en Evel, Er Mané-Guen e saù é glopen disto adrest de vorh Guénin, étal Baod. ●(1973) LIMO 14 avril. Ag en tachad-sé eh oè aés d’er «Iondred korden» fourbichad de gaved Pluniaù, Guénin hag ol er parrezieu tro ha tro de glask er ré kuhet é koedeu Kergroéz, Kerdréan ha flagenneu kuh en Evel.

    II.

    (1) (Blason populaire, tiré d’une chanson)

    (1902-1905) LARB 181a. E borh Guénin 'hès merhied vraù gé / Mes un tamig é mant diskalaù.

    (2) (Dicton)

    (1912) PBHV 156. Kerhet de Huénin de vou[t] sellet, / De Vaud de vout burtellet, / De Bluniaù de vout konzet.

  • gwenno
    gwenno

    adj. Fantasque, capricieux, volage.

    (1752) PEll 397. Gwenno, Fantasque, capricieux, remuant, inconstant, volage. Un den gwenno, un homme fantasque, &c.

    (1876) TDE.BF 268a. Gwenno, adj. (anc.), tr. «Fantasque.»

  • Gwennole
    Gwennole

    n. pr. Guénolé.

    (1580) G 10. Elase Gwenôle ha guen e bet en clevo, tr. «C'est Gwénolé, et heureux celui qui l'entendra.»

    (1846) BAZ 680. ec'h heulias Sant Guenole en he gouent.

    (1935) TRAG 108. edo Gwennole Naour o farda mervel.

  • Gwennoù
    Gwennoù

    n. de l. (archipel de Bréhat ?).

    (1904) DDKB 20. Ac’hane e weler Briad, / Yeltranz, Mode, Gwennou hag Erc’h.

  • gwenod .1
    gwenod .1

    s. Chemin, sentier.

    (14--) Jer.ms 81. Lavar dreu na cleusot / En hent nac e gueznot / Un not e sotony, tr. «Dis gaiement que tu n'entendis / Par route ni chemin / Une mention de sa sottise.»

    (1710) IN I 412. ne deus nac hent na quenod.

  • gwenod .2
    gwenod .2

    voir gwain-aod

  • gwenodenn
    gwenodenn

    f. –où

    (1) Sentier.

    (1499) Ca 105a. Gueznodenn. g. santier voye. ●(1633) Nom 237b-238a. Semita : sente, sentier : gueznoden, henticq bihan.

    (1659) SCger 109b. sente, tr. «guenogent.» ●152b. guenoguen, tr. «sentier.» ●(1732) GReg 859a. Sentier, ou sente, petit chemin battu, tr. «guënogenn. p. guënogennou. guënodenn. p. guënodennou

    (1829) CNG 93. Hemb gout na rout na guinaudren. ●(1870) FHB 277/126a. hag eo red caout eur rener mad da vont di, eun den hag a anavez ar guenodennou. ●(1876) TDE.BF 432a. ne wie nag hent na gwenodenn. ●(1877) EKG I 68. rak en em goll a rafac’h marteze dre ar guinojennou. ●(1878) EKG II 38. Er venojenn, e kichenn an ti. ●(1889) SFA 233. dre ar guinojennou.

    (1902) PIGO I 31. eun tammik gwenojen. ●184. sethu aman eur wenojen. ●(1907) PERS 328. o vont daoubleget, gant ar guenojennou. ●(1907) AVKA 24. evnaet e wenojeno. ●(1980) MATIF 138. El lec’h ma zo tremen / A zo hent pe Gwenojenn, tr. « Là où il y a du passage (où l’on peut passer) / il y a chemin ou sentier ».

    (2) Mont dre/gant ar wenodenn : prendre le sentier.

    (1732) GReg 859a . Prendre le sentier, tr. «Mont dre ar venogenn, ou, gad ar venogenn

    (3) Marque de passage.

    (1927) KANNkerzevod 12/6. egiz eur vag war an dour ha ne lez merk ebet deuz he gwenojenn.

  • Gwenrann / Gwerrann
    Gwenrann / Gwerrann

    n. de l. Guérande.

    I.

    (1) Gwenrann.

    (1931) FHAB Genver 24. E Breiz n'eus ket nemeur a holenegou nemet e kosteziou Bro-Rez ha Gwenrann, etre aberiou ar Wilen (stêr Roazon) hag al Liger (sêr Naoned). ●(1937) TBBN 142. Hé sudarded e geméras embér kérieu Redon ha Guenrann. ●(1995) LMBR 40. Gwenrann hag he zourioù.

    (2) Gwerrann.

    (1930) EBKE 41. Feur Guerran groeit é 1366 e achiù er brezél. ●(1955) STBJ 48. paluderien Gwerann hag ar Groazig.

    (3) Gwerrand.

    (1732) GReg 477b. Guërrand.

    (1827-1829) VSA 2296. eur bourhis deus a voerand a dioses an amned.

    (1910) IBRK 15. An diou skouadren en em unanas dirak aochou Gwerand.

    (4) Gerand.

    (1894) BUEr 105. Zant-Ervoan a zo ive Patron Gerand, eur barouz kichen Naonet.

    II. [Toponymie locale]

    (1999) BMSA 38a. Le bourg de Saillé, Saliacum en 971, Sélak dans le dialecte breton de Batz.

  • Gwenranniz
    Gwenranniz

    voir Gwerranniz

  • Gwenroc'h
    Gwenroc'h

    n. de l. Guenroc.

    (1) Gwenroc’h.

    (1905) ALMA 67. Sant-Fiak Gwenroc. ●(1924) ARVG Genver 16. Ne reas nemet tremen dre eur barrouz a Vro-C’hall, Guenroc.

    (2) [Nom de famille]

    (1970) NFBT 83 N° 642. Guenroc.

  • gwent
    gwent

    m.

    I. (météorologie) Vent.

    (1752) PEll 397. Gwent, Vent, souffle, air agité. (…) Le simple Gwent nom substantif est maintenant inusité parmi les nôtres ; mais ses composez sont encore en usage ; scavoir Courvent, Mervent, Trovent, & son dérivé le verbe Gwenta.

    II. (pathologie)

    (1) Vents, gaz.

    (1909) BOBL 10 avril 225/2d. ken a vezo pare deuz ar gwent.

    (2) Kaout gwent : avoir des vents, des gaz.

    (1909) BOBL 17 avril 225/2c. Peur liesa er c'henta derveziou ma tebr al leue boued seac'h ha glaz, en deuz gwent.

    III. Odeur.

    (1499) Ca 103b. Guent. g. oudeur. ●114a. Huez mat vide in guent. ●(c.1500) Cb 103b. [guent] Jtem hic odoratus / tus / tui. g. odorement. b. guent. ●Jtem odoriferus / a / um. g. portant oudeur. nep a douc guent.

  • gwentadeg
    gwentadeg

    f. –sens fig. = (?) Dispersion (?).

    (1877) FHB (3e série) 35/276b. goude guentadek an deputeed nevez.

  • gwentadur
    gwentadur

    m. Vannure.

    (1732) GReg 234b-235a. Cribleure, criblûre, ce qui reste après avoir criblé le grain, tr. «guëntadur

    (1890) MOA 511b. Ce qui reste après avoir vanné, tr. «gwentadur

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...