Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés
Page 75 : de gwentailh (3701) à gwerbilh (3750) :- gwentailhgwentailh
f. –où
(1) Bâche à vanner.
●(1818) HJC 29. i ma er üentaille enn i zorn ; ion e squebeo i laër ; anfin, ion e chareo i hrain mad enn i sueller.
●(1919) DBFVsup 29b. guentaill, f., tr. «plate-forme élevée où l'on vanne.» ●(1970) GSBG 15. (Groe) gwentailh, tr. «bâche à vanner.» ●148. div wentailh, tr. «deux bâches à vanner.» ●190. gwentailhoù.
(2) Bâche.
●(c.1718) CHal.ms iii. voila un bastion reuetu, tr. «chetu ur bastion goleit guet é ven taill', ur bastion goarantet mat.»
(3) Action de vanner.
●(c.1718) CHal.ms iv. vanterie de graïn, tr. «güentereh, güentail.»
- gwentajoùgwentajoù
plur. Vannure.
●(1890) MOA 511b. guentachou, pl. irrég. m. C'est comme si on disait : vannure, en franàais familier.
- gwentañ / gwentatgwentañ / gwentat
v. tr. d.
I. (agriculture) Vanner.
●(1464) Cms (d’après GMB 300). Guentaff an net, éventer le blé. ●(1499) Ca 103b. Guentat ann net. g. esvanter. ●(c.1500) Cb 53b. [croezr] vnde cribro / as. g. purger le ble. b. guentaff. ●(c.1500) Cb. [pal] Jtem hec pala / le. g. payle a venter le ble. b. reuf da guentat ann et. quod et ventilabrum.
●(1659) SCger 152b. guentou, tr. «venter.» ●(c.1718) CHal.ms iv. vanner ou vanter du grain, tr. «güentat en et, aüelein en et.» ●(1732) GReg 234b. Cribler, nettoyer le blé battu à l'air, au grand vent, tr. «guëntat. pr. guëntet.» ●(1752) PEll 397. Gwenta, Venter. Gwenta an-ét, venter le blé, le jetter ou laisser tomber de haut au vent, qui en emporte les ordures plus légeres.
●(1876) TDE.BF 268a. Gweñta, v. a. T[régor], tr. «Vanner en plein vent, parlant du blé.» ●(1897) EST 29. guentat er gran.
●(1912) AHBT 68. pe huentér er gunéh ér lér vras.
►absol.
●(1767) ISpour 278. guenttat, alége grainn, charréat, malein, pobat, &c. ●(1790) MG 179. doug sammeu raï bounnér (...) gùèntad.
II. sens fig.
(1) Gwentat e barlant =
●(1934) DIHU 278/113. ul lévrig (...) hag e zispleg penaos é vè akourset er vugalé de uentat ou farland.
(2) (en plt d'idées) Comprendre.
●(1924) BILZbubr 43-44/1029. Keit ha ma wente, en e spered a gi, an holl mennoziou-fur-ze. ●(1925) BILZ 137. Traou diês da wenta, eme Saïg, diês ral...
(3) Ventiler.
●(1612) Cnf 19b. guentat ha dibab an manyer hac an faczon eues an pechet.
(4) Avel zo, gwentomp : les conditions sont favorables, profitonse-en.
●(1920) MVRO 30/1c. Mad ez a an traou a zonje Alan outan e-unan, avel zo, gwentomp.
(5) Répandre, disperser (une odeur).
●(1954) VAZA 167. un drugar hepken pa bleg aezenn glouar an hañv da wentañ o fond c’hwek.
►absol.
●(1499) Ca 142b. Mussat. g. odorer. l. odoro / odoras. actiui generis. vide in guentaff.
- gwentaplgwentapl
adj. Odorant.
●(c.1500) Cb 103b. [guent] Jdem odorabilis et hoc / e. oudourables. b. guentabl / pe santus.
- gwentatgwentat
voir gwentañ
- gwentell
- gwenter .1
- gwenter .2gwenter .2
m. –ioù (agriculture) Tarare.
●(1931) VALL 772a. gwenter, tr. «tarare, ventilateur agricole.»
- gwenterc'henngwenterc'henn
f. (botanique) Millepertuis androsème. cf. benterc'henn
●(1732) GReg 625b. La grande mille-pertuis, tr. «Ar vénterc'henn.»
●(1876) TDE.BF 268b. Gweñterc'henn, s. f., tr. «Mille-pertuis, plante.» ●(1879) BLE 194. Androsème officinal. (A. officinale. Al. – H. androsœmum. L.) Gwenterc'hen. Toute-saine.
●(1931) VALL 469a. grand mille-pertuis, androsème médicinal, tr. «gwenterc'henn f.» ●(1996) VEXE 132. Les feuilles du millepertuis (ar wenterhenn).
- gwenterez .1gwenterez .1
f. –ed Vanneuse (femme).
●(1732) GReg 234b. Cribleuse, celle qui crible le blé, tr. «guënterès. guëntourès. pp. ed.»
- gwenterez .2gwenterez .2
f. –ioù
(1) Tarare, vanneuse.
●(1861) BSJ 49. É ma er huentourès én é zorn. ●(18--) SAQ I 57. evit dispartia 'n hed goanet ho c'heuz ho kuenterez.
●(1931) VALL 772a. Vanneur, tr. « gwenterez f.» ●(1963) LLMM 99/263. Daoust ma troe gant herr ar gwenterezed.
(2) Liñsel-wenterez : nappe à vanner.
●(1849) GBI I 50. ledander ul linsel-wenterez, tr. «la largeur d'une nappe à vanner.»
(3) Ventilateur.
●(1890) BSS 8. e casse avel en e visach, evel ur venterez. ●(18--) SBI II 222. 'Reï eun tam zoa d'he wenterès, tr. «Et donnera un peu de suif à son ventilateur.»
●(1931) VALL 776b. Ventilateur, tr. «gwenterez f. pl. ed.»
- gwentet
- gwentlgwentl
m. –où (pathologie)
I.
(1) Tranchées, douleurs ventrales.
●(1633) Nom 272a. Dysentericus : qui a trenchées de ventre auec flux de sang : vnan en deus guentl ha tranchesoun gant flus goat.
●(1659) SCger 27b. colique, tr. «guentr er c'horff.» ●120b. tranchée de ventre, tr. «guentr.» ●152b. guentlou, tr. «tranchées.» ●(1732) GReg 937b. Tranchées, maladie de l'intestin, tr. «Güentl.» ●(1752) PEll 398. Gwentr, Pluriel Gwentreou, Toutes sortes de douleurs violentes que nous sentons dans les intestins, tranchées. ●(1790) MG 237. er gùendr, er holiq, er pistigueadur.
●(1857) CBF 108. Va ebeulez vloaz a zo ar gwentr gant-hi, tr. «Ma pouliche d'un an a des tranchées.» ●(1847) FVR 226. evel â en divije gwentr, tr. «comme s'il avait des tranchées.»
(2) Goutte.
●(1499) Ca 17a. cest goutte vne maladie. b. guentl.
●(1659) SCger 152b. guentr, tr. «douleur de nerfs.» ●(1744) L'Arm 175b. Goute, maladie, tr. «Guenndre : gouteu. m.»
●(1804) RPF 132. torret guet er guendre, broudet guet er pistigueadur, trouhet guet er bireu.
●(1907) BSPD I 204. Abalamor d'er mirakl-men é pedér sant Guéreg doh er guendr. ●(1907) PERS 183. Peurvuia e vije gant ar goentr hag he boan benn ne ehane morse. ●326. Ar gouentr a roe d'ezhan poaniou skrijuz. ●(1878) EKG II 101. eur barrad guent.
(3) Douleur de l'enfantement.
●(14--) N 858. Rac an guentlou a dezrou diff, tr. «Car les douleurs de l'enfantement commencent pour moi.» ●870. an guentl yen so oz ma benaff, tr. «la froide douleur de l'enfantement me déchire.»
●(1732) GReg 937b. Tranchées de femme prête d'accoucher, tr. «Güentlou.» ●937b. Elle a les tranchées de l'enfantement, tr. «ez ma ar güentlou gad-hy.» ●(1752) PEll 398. Gwentr, Pluriel Gwentreou (…) Il se dit plus communément des douleurs de l'enfantement. (…) M. Roussel écrivoit Gwentlou.
●(1848) GBI II 262. he gwent kriz hi zourmante, tr. «le mal d'enfant la tourmantait cuellement.»
►[art. ind. + pluriel]
●(c.1687) VEach 92. goudè beza bet daou deruez ha diou nosuez var vr guentlou teribl hep gallout guenell, ha ma ho deua great ar medecinet ar Chirurgianet, hac an Amieugeüsou quement effort à allent, memes arré violanta á permet an art en heuelep rancontrou sé.
(4) War wentloù : en travail d'enfant.
●(1530) Pm 180. mar be gruec oar guentlou, tr. «s'il y a une femme en couches.»
●(1741) RO 559. Donnet bette an duches me gret so voar uoentlo.
●(1848) GBI I 382. Ema ann Itron war oenklo, tr. «que Madame est en couches.»
(5) Er gwentloù : en travail d'enfant.
●(1732) GReg 937b. Elle a les tranchées de l'enfantement, tr. «Ez ma er güentlou.»
(6) Gwerz-wentl : colique, mal de ventre de peu de durée, accès de douleur au ventre.
●(1752) PEll 400. gwers-gwentl, tr. « Colique subite & violente ; tranchées aiguës, mais de peu de durée ». ●ur vers-ventl, tr. « une colique violente ».
II. Emploi spécial au sing. (en parlant des animaux).
(1) Gwentl-par : chaleur des femelles.
●(1930) FHAB Ebrel 144. gwelet em eus ivez larda banoed (gwizi) en eur lezel o moc’h bihan ganto; ar moc’h bihan a zun laez ar vamm hag a vir outi da vont e gwennt par bep miz.
(2) [suivi du nom du mâle] Chaleur de la jument, de la vache.
●(1732) GReg 551b. La jument est pleine, tr. «güenn-marc’h a so èr gazecg.»
●(1890) MOA 162b. la jument, la vache est en chaleur, tr. «gouenn marc’h a zo er gazek, gouenn kolle a zo er vioc’h.»
●(1995) BRYV iv 68. (Milizag) pa veze eur gazeg o houlenn ar marh. An dra-ze a veze lavaret… gwentl marh (…) honnez a zo gwentl marh. ●73. da houlenn an taro… gwentl taro e-giz ma veze lavaret.
- gwentl-mutgwentl-mut
m. (pathologie) Maux de ventre.
●(1872) GAM 8. eur bugel deoc'h a zo klanv gant ar prenved ? eun diveraden epken, a vougo ar goent mud.
●(1934) FHAB Mezheven 251. eul lastez gwentr-mud a grogas enni en noz hag a harzas outi da gousket. ●(1982) TIEZ I 241. L'appendicite (gwenn mud). ●(1975) UVUD 42. (Plougerne) Eun tamm gwent-mud. ●(1995) BRYV I 59. (Milizag) kleñved bouzellou a-wechou, appendicite, lavaret gwechall ar «gwentl-mud».
- gwentl-red
- gwentlegwentle
voir gweltre
- gwentouzgwentouz
s. Ventouse.
●(1499) Ca 23b. Boest an guentus. g. ventouse a ventouser qui est fait de voirre.
- gwentrikgwentrik
adj. En chaleur, en plt d'une jument.
●(1890) MOA 162b. Être en chaleur, parlant des femelles d'animaux, beza ludik (C), (parlant de truies), - dirik (C.), parlant de vaches, - gouentrik (C), parlant de juments.).
●(1984) ECDR 163. Pa veze ar gazeg e gentriz, a veze kaset d'ar marc'h stalon e Pont Prenn.
- gwentus
- gweñvgweñv
interj. =
●(1964) BRUD 18/43. Mi...a...ou ! eme unan, hir e huanadenn. / Miaou ! eme eun all, evel eur hi o kregi. / Oaoñv ! eme egile, evel eur hagn goz, goeñvet, paket ganti eur stokadenn. / Ou... ou... ou.. eñv... eme henhont, pelloh, krog ennañ ar boan-gov emichañs. / Gweñv ! eme unan, harp ennoun, ken taer ma skrijan evel m'am-be paket eur stavad.
- gwenva
- gweñvadurgweñvadur
m. –ioù Flétrissure.
●(1732) GReg 418b. Fletrissure, alteration de l'éclat des fleurs, tr. «Van[netois] gouïvadur.»
- gweñvadurezhgweñvadurezh
f. Flétrissure.
●(1732) GReg 418b. Fletrissure, alteration de l'éclat des fleurs, tr. «goëzvadurez.»
- gweñvalgweñval
voir gweñviñ
- gwenved .1gwenved .1
adj. Bienheureux.
●(1530) J 174a. Guennuet en bet man / An mam az ganas, tr. «Bénit soit dans ce monde la mère qui t'as enfanté !» ●(1575) M 2964. Guenn bet à certen an heny, / Goude penet en bet chetuy, tr. « Bienheureux, certainement, celui / Qui après la peine du monde, voilà » ●3144. Guenuet an den laouen hep vileny, tr. «Heureux l'homme joyeux sans tache.»
- gwenved .2
- gwenvedus
- Gwenvenez-Penfaou
- gweñvetgweñvet
adj.
I. (en plt de plantes, de fruits)
(1) Fané, flétri.
●(1633) Nom 66b. Pomum vietum : fruict flestri : frouez gouezuet, gouazæt. ●95b. Vrticalabeo, lamium, vrtica mortua vel iners : ortie morte : linaden maru, linaden gouezuet. ●103a. Calyx, alabastrus, cohiuum, vel, ut alij, coniuum : boutton des roses non espanies : an boutoun ros na ve quet goüezuet.
●(1825) COSp 351. Haval doh boqueteu gouivet. ●(1864) SMM 132. Eur rozen goenvet. ●(1897) EST 12. A zoh er foen goinwet pé séhet a hantér.
●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) fleur gweñvet, tr. «des fleurs fanées.»
(2) Talé.
●(1838) OVD 152-153. fréh péré e zou hoah tout én ou féh ; mæs ur huéh meint gouihuet pé darnet.
II. (en plt de qqn)
(1) Enclin à pleurer facilement, pleurnichard.
●(1906) KANngalon C'hwevrer 28. Eur joa e vez evithi entent he unan ouz he bugel hag e ve kasaüz ha goenvet. ●(1995) BRYV I 27. (Milizag) va hini-me a zo bet goeñvet. (...) goeñvet : troet da leñva.
(2) Toujours de mauvaise humeur.
●(1958) BRUD 4/50. Eun den goeñvet : eun den hag a vez aliez en imor fall.
- gwenvidiggwenvidig
m. gwenvidion Bienheureux.
●(1732) GReg 94b. Bienheureux dans le ciel, tr. «Guenvidic. p. guenvidyen.» ●Les Esprits bienheureux, tr. «Ar guenvidyen. ar guinvidyen.» ●182b. Dieu comblera les bienheureux de joïe & de gloire, tr. «Douë a leunyo ar guenvidyen a joa hac a c'hloar.»
- gweñvidigezhgweñvidigezh
f. Flétrissure.
●(1732) GReg 418b. Fletrissure, alteration de l'éclat des fleurs, tr. «Goëzvidiguez. goëvidiguez.»
- gwenvidigezhgwenvidigezh
f. –ioù Béatitude, félicité.
●(1464) Cms (d’après GMB 298). guenuidigaez, félicité. ●(1499) Ca 103b. g. bieneurete / felicite. b. guinuidigaez. ●(c.1500) Cb 103b. [guennuidic] Jtem hec felicitas / tis. g. bieneurete / felicite. b. guenuidigaez.
●(1659) SC 85. Eus ar beatitudou pe guinvidiguezou. ●(1732) GReg 86a. Beatitude, la felicité éternelle, tr. «Guenvidiguez. guinvidiguez.» ●Les Beatitudes, dont parle l’Evangile, tr. «Ar guenvidiguezou pe eus a re e prezeg an avyel.» ●Les huits Beatitudes, tr. «An eiz guinvidiguez.» ●144b. Dieu vous donne le centuple en ce monde, & la vie éternelle en l’autre, tr. «Doüe raz autreo dec’h ar c’hantdoubl èr bed-mâ, hac ar guenvidiguez èr bed-hont.» ●402b. Felicité, souverain bien, beatitude, tr. «Guenvidiguez.»
●(1931) VALL 62a. Béatifitude, tr. «gwenvidigez f.»
- gwenvidikgwenvidik
adj. Bienheureux.
●(1499) Ca 103b. Guennuidic. g. bieneure. ●(c.1500) Cb 103b. Guennuidic. g. bieneure. ●(1530) Pm 22. Guerhez guynuidic benniguet / Gant he map quer ouz hon erbet / Hac ouz mennat don hon rouez, tr. «Vierge bienheureuse, bénie, / A son cher fils nous recommandant, / Et demandant instamment notre bien.» ●(1576) H 4. eurux out ha guinuizic, tr. « Happy are you and beatified. » ●(1580) G 1091-1092. Guenole guynuydyc a ros dour bennyguet / Dyf doz aspergyaf, tr. «Guénolé le bienheureux a donné de l'eau bénite / A moi pour vous asperger.»
●(1659) SCger 66a. heureux, tr. «guinvidic.» ●(1732) GReg 94b. Les Esprits bienheureux, tr. «ar re guenvidic. ar re guinvidic.» ●Les corps bienheureux, ou, glorieux, tr. «ar c'horfou guenvidic.» ●164a. Bien-heureux le pecheur à qui Dieu fait la grace de se relever apres sa chûte, tr. «Guenvidicq nep piou-bennac o veza coüezet ê pec'hed, èn deveus an amser hag ar c'hras da sevel eus e boull da stad vad.» ●684a. Bienheureux les pacifiques, parce qu'ils seront appelez enfans de Dieu, tr. «Guenvidicq eo a vrémañ ar re beoc'hus, eme hon Salver, rac galvet vizint bugalé Douë.»
- gwenvidikaatgwenvidikaat
v.
(1) V. tr. d. Béatifier.
●(c.1500) Cb 103b. [guennuidic] Jtem felicito / as. ac. g. bieneurer. b. guennuidicat.
●(1732) GReg 94b. Rendre bienheureux, tr. «Guenvidicqât. pr. guenvidiqëet.»
(2) V. intr. Devenir bienheureux.
●(1732) GReg 94b. Rendre bienheureux, tr. «Guenvidicqât. pr. guenvidiqëet.»
- gwenvidikadur
- gwenvidikadurezh
- gweñviñ / gweñvalgweñviñ / gweñval
v
I. V. intr.
(1) Se faner.
●(1499) Ca 95a. Goeffaff. g. matir fletir.
●(1659) SCger 55b. se fanner, tr. «goênui.» ●(1732) GReg 418b. Flétrir, gâter, ôter le vif, l'éclat & la beauté : parlant des fleurs, tr. «Goëzvi. pr. goëzvet. goëvi. goëñvi. ppr. et. Van[netois] goëveiñ. gouïveiñ. ppr. et.» ●(1767) ISpour 358. Gouiüiein é-rant. ●(1792) CAg 153. ur boquet é sehùele, / E ouihuë, hac ë couéh en un dé.
●(1838) OVD 125. ur boquet (…) ma ne faut quet d'oh ma houivo. ●(1849) LLB 1015. Touchant neoah é houiv hag é koeh ol er bleu. ●(1860) BAL 17. e teuont da voevi gat ar zec'hor. ●(1882) BAR vii. Bokedou ar bed-ma ne badont ket ; ne reont nemet gouevi ha disliva. Bokejou an env a zo caeroc'h ha ne c'houevont ket. ●56. eur boked caer eo, mez tener ouz ar scourn hag eaz da c'hoenvi. ●(1895) GMB 277. pet[it] Trég[uier] gwéñveign. ●(1897) EST 69. é huélér é houiùein / Er bleu.
●(1909) MMEK 15-16. al lilien (…) e teuaz da c'hoenvi.
(2) Se ternir.
●(1659) SCger 117b. se ternir, tr. «goevi.»
(3) Pleurer.
●(1958) BRUD 4/50. eur ouenn pe ziou a gizier-noz, a hoeñv evel ar hizier-deiz. ●58. Goeñval : miaoui, leñva. ●(1995) BRYV III 32. (Milizag) c'hoant leñva, beteg gweñval deom, gweñval.
II. V. tr. d. Flétrir.
●(1659) SCger 58a. flestrir, tr. «goênvi.» ●150b. goezvi, tr. «flestrir.»
●(1825) COSp 347. Nitra n'éel mui gouivein ou hourone.
●(1933) MMPA 83. bleuenn ar gwerc'hted (…) an disteran barr-avel a zo awalc'h evit he gwenvi hag he dispenn.
- gweñvus
- GwerGwer
hydronyme Ar Gwer : Le Guer. Cf. Leger
●(1865) FHB 12/90b. Var ar sterig hanvet Guer eus great ar pez a c’halver eur ramble.
●(1980) HYZH 136/35 [F. Kervella]. klevet em eus tud o lavarout ar Gwer evit ar stêr a zo anavezetoc’h dindan an anv Leger. An diouer a gemmadur a zo kazus en anv ar stêr, rak diskouez a ra e ve gourel an anv-se.
- gwer .1gwer .1
adj. Vert (couleur).
●(1633) Nom 123a. Vitreus, hyalinus : couleur de verre, ou ressemblant le verre : liou guerz, pe euel ouz an guezr.
●(1659) SCger 153a. guezr, tr. «de couleur de verre.» ●(1732) GReg 221a. Couleur de verd de fougere, tr. «liou guëzr.» ●953b. Verd, couleur de fougere, tr. «Güezr. lyou güezr.»
●(1908) FHAB Genver 5. al liou guer, a zao divar ar glaz hag ar ruz. ●(1982) PPBA 42. (Argol) Gwer eo va hravatenn, tr. «Ma cravate est verte.» ●(1979) VSDZ 64. (Douarnenez) Ar mor gwer zo mat d'ar brilli, tr. (p. 228) «La mer verte, c'est bon pour le maquereau.»
●(2013) COSBI 52. «Eun abi neud ver voe gantan» (il portait un habit de fil vert).
- gwer .2gwer .2
m. & coll. –où
I. M. Verre (matière).
●(1633) Nom 253a. Specularia : verrieres, fenestres de verre : guezrerez, prenestou guezr.
●(1732) GReg 955a. Verre, corps artificiel, fragile et transparent, tr. «Güezr.» ●(1744) L'Arm 400a. Verre, tr. «Gùirr.» ●(1792) BD 825. Men aya em sy goer da sellet an astro, tr. «Je vais dans ma maison de verre regarder les astres.»
●(1876) TDE.BF 268b. Gwer, s. m., tr. «Du verre, corps transparent.»
●(1931) VALL 778b. gwerou, tr. «des sortes de verre.»
II. Coll.
A. (récipients)
(1) Verres à boire.
●(1633) Nom 134a. Hyalotheca : quelque table pour mettre les verres : vn taul bennac euit lacquat an guezr.
●(1876) TDE.BF 268b. Gwer, s. m., tr. «Du verre, corps transparent. Il est aussi le pluriel de gwerenn, verre à boire.»
(2) Suner gwer : ivrogne.
●(1868) FHB 198/331b. «Klevit ar vigodez gan he zarmon !» eme ar suner-gwer.
B. Vitres, carreaux de verre.
●(1857) CBF 80. Netait gwer ar prenestr, tr. «Nettoyez les carreaux de la fenêtre.» ●(1876) TDE.BF 268b. Gwer, s. m., tr. «Du verre, corps transparent. Il est aussi le pluriel de gwerenn, carreau de vitre.» ●(1894) BUZmornik 31. ne oa ket ken nebeut a ver var ar prenecher.
●(1955) VBRU 30. A-greiz-holl e tiredas un ofiserig herr warnañ hag eñ da vlejal ken ma vouboue gwer ar prenestroù.
III.
(1) Sklaer evel gwer : très clair.
(2) Lugernus evel gwer : très brillant.
●(1857) HTB 23. lugernuz evel gwer.
(3) Kleuzañ gwer : voir kleuzañ.
(4) Sklaer evel dour en ur werenn : voir dour.
- gwer .3gwer .3
m. Couleur verte.
●(1732) GReg 221a. Couleur de verd de fougere, tr. «Guëzr.» ●908b. Teindre en verd, tr. «lyva ê güezr.»
- gweradur
- gweraergweraer
m. –ion Marchand de verre.
●(1732) GReg 964a. Vitrier, tr. «Güezraër. p. güezraëryen. Leon. guezraeur. p. yen. van[netois] güeraour. p. guëraeryon, guëraouryan.» ●(1744) L'Arm 400a. Verrier, tr. «Gùiraourr.. arion.» ●(17--) BMa 575. Poderjen sten a gueraerjen, tr. «des potiers d'étain et des marchands de verre.»
●(1876) TDE.BF 268b. Gweraer, s. m., tr. «Vitrier ; pl. ien.» ●(1894) BUZmornik 31. mansounerien, gueraerien ha penturerien.
●(1906) KANngalon Genver 14. ne vank mui nemed an ôr hag [ar] prennezier ; ar c'halvez hag ar guerer a zo varnho. ●(1934) BRUS 271. Un verrier, tr. «ur guéraour.»
- gwerajgweraj
m.
(1) Verroterie.
●(1732) GReg 955b. Verroterie, ou verrerie, marchandise de verre, tr. «Güezraich. p. güezraichou.»
●(1931) VALL 786b. gwerach, gweraj, tr. «verroterie.» ●(1964) ABRO 15. Hor marc’hadourez (...) a oa kinkailh dreist-holl hag ivez traouerez dister evel gweraj livet.
(2) Vitrages, grande surface vitrée.
●(1980) LIMO 25/10. er pikol savadur houarnaj ha gweraj ne vè gwelet dehon na krohenn, na tonenn, med a gentih kaer ar boelleu, ar hoedegenneu, er horzenneu.
- gwerajerezh
- gweran
- gwerañ
- gwerat
- gwerbilhgwerbilh
s. Boue, eau sale.
●(1984) LPPN 789. (Poullaouen) «gwerbilh peus rosellet beket ho taoulin», de la boue, de l'eau sale que vous avez ramassé jusqu'aux genoux.