Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 70 : de gwazhiennek (3451) à gweladenn (3500) :
  • gwazhiennek
    gwazhiennek

    adj.

    (1) Veineux.

    (1744) L'Arm 397a. Bois vaineux, tr. «Coætt goahiænnêc

    (2) Veineux, nerveux.

    (1876) TDE.BF 262b. Gwaziennek, adj., tr. «Rempli de veines, de nerfs, parlant de corps animés.»

  • gwazhiennus
    gwazhiennus

    adj. Veineux, nerveux.

    (1876) TDE.BF 262b. Gwaziennuz, adj., tr. «Rempli de veines, de nerfs, parlant de corps animés.»

  • gwazhiñ
    gwazhiñ

    voir gwazhiañ

  • gwazhredenn
    gwazhredenn

    f. –où (hydrologie) Ruisseau, cours d'eau.

    (14--) N 1790. Ha maz duy tenn goazretdennou ha feuntenyou a dinouo, tr. «Qu'il vienne beaucoup de ruisseaux, et des fontaines couleront.» ●(c.1500) Cb 72a-b. [dour] Jnde vndula / le. g. petite eaue. b. gouzredenn. ●(c.1500) Cb 95b. Goazredenn. g. russeau. l. hic riuulus / li.

    (1659) SCger 107a. ruisseau, tr. «goazreden.» ●150b. goazreden, tr. «ruisseau.» ●(c.1718) CHal.ms ii. le fil de l'eau, tr. «cann' en deur, er guerhen es en deur, un oüaratan deur.» ●(c.1718) CHal.ms iii. ruisseau, tr. «goüer, ur hoüer, pl. gouerieu, goereu. a sarz[eau] on dit goareden, goareten.» ●(1732) GReg 834b. Ruisseau, tr. «goaz-redenn. p. goazredennou. Van[netois] goaratenn. p. goaratennéü

    (1879) ERNsup 154. goaradenn (dour), ruisseau (Paimpol). ●(1884) LZBt Meurzh 50. ouz troad ar mene zo eur weraden pe eur ruzelen dour. ●(1895) GMB 267. à St Clet gwarajen. ●(1899) HZB 74. e kichen eur waz-dour (...) G[oelo]. eur weraden ; L. eur oueren.

    (1923) ADML 48. eun tamig larkoc'h eur c'hoareden a deue da gemesk he dour gant hini ar c'hoaz-vraz.

  • Gwazianiz
    Gwazianiz

    voir Gwaianiz

  • Gwazieniz
    Gwazieniz

    voir Gwaianiz

  • gwazienn
    gwazienn

    f. gwazi (ornithologie) Oie.

    (1732) GReg 684a. Oye, gros oiseau domestique, tr. «Goazyen. p. goazy.» ●(17--) FG II 35. evel eur goazien e fell din e ambrouc'k dre ar fri.

    (1876) TDE.BF 262b. Gwazienn, s. f., tr. «Oie domestique ; pl. gwazi

    (1949) KROB 13/7. Troki a rafes da yar ouz va gwazienn.

  • gwazoniaj
    gwazoniaj

    m. Hommage.

    (1732) GReg 497a. Hommage, soumission qu'un vassal rend à son Seigneur, tr. «goazounyaich

  • gwazoniañ
    gwazoniañ

    v. tr. d. Hommager.

    (1914) DFBP 168b. hommager, tr. «Gwazonia

  • gwazonier
    gwazonier

    m. –ion Hommager.

    (1732) GReg 497a. Hommager, qui doit hommage, tr. «Goazounyer. p. goazounyered

  • gwazoniezh
    gwazoniezh

    f.

    (1) Hommage.

    (1499) Ca 94b. Goasoniez. g. ostaige / ou oboissance.

    (1732) GReg 410a. Fieffer, donner en Fief une terre, un droit à la charge de foi et hommage, & de quelque redevance, tr. «Rei ê dalc'h, un douar, pe ur guïr bennac, gand carg da ober fe ha goazounyez, ha gand ur garg all bennac.» ●421a. Foi & hommage, tr. «Fez ha goazounyez. fe ha goazonyez.» ●497a. Hommage, soumission qu'un vassal rend à son Seigneur, tr. «Goazounyez.» ●Faire hommage, foi & hommage, tr. «ober fez ha goazounyez.» ●Hommager, qui doit hommage, tr. «nep a dle goazounyez da un autrou-benac.» ●803a. Rendre foi et hommage à son Seigneur, tr. «Ober goazounyez d'e Autrou.»

    (1659) SCger 66a. faire homage a quelqu'un, tr. «ober goazouniez da vre.»

    (1847) FVR 364. plega ha dont d'ober d'ezhan feiz ha gwazoniez. ●(1876) TDE.BF 262b. Gwazoniez, s. f. (anc.), tr. «Vasselage.»

    (1923) FHAB Genver 22. Tri c'hant vloaz o deus lakaet d'en em zizober eus gwazoniez trabasus Kastell-Pôl.

    (2) Dougen gwazoniezh da :

    (14--) N 497. Dougomp gant fez goasoniez dezy, tr. «Offrons-lui fidèlement notre hommage.»

    (3) Le a wazoniezh : serment de vassalité.

    (1975) LLMM 170/211. war an diviz ma vije Maouroniz kuit eus o le a wazoniezh.

  • gwazoniezhet
    gwazoniezhet

    adj. Gwazoniezet da : feudataire de.

    (1931) VALL 302a. Feudataire ; adj., tr. «gwazoniezet (de da).»

  • gwazoniezhus
    gwazoniezhus

    adj. Gwazoniezus da : feudataire de.

    (1931) VALL 302a. Feudataire ; adj., tr. «gwazoniezus (de da).»

  • gwazrudez
    gwazrudez

    f. (pathologie) Hémorroïdes.

    (1633) Nom 262a. Hæmorrhois : caquesangue, hemorrhoïdes : gouazrudes, an hemoroïdes.

    (1732) GReg 490b. Hemorroides, tr. «Ar goazrudez

    (1876) TDE.BF 262b. Gwaz-rudez, s. f., tr. «Hémorroïdes.»

  • gwe
    gwe

    m. & adv.

    I. M.

    (1) Taol-gwe : torsion.

    (1879) ERNsup 155. ober un taul-gwe d'un dra b., faire un tour brusque à quelque chose pour l'arracher (par ex. une dent), Trév[érec].

    (2) Entorse.

    (1876) TDE.BF 263a. Gweadenn, s. f. C[ornouaille], tr. «Entorse ; pl. ou.» ●(1879) ERNsup 155. ober eur gue d'hi har, se donner une entorse (Mur).

    (3) Gauche, déformation.

    (1942) VALLsup 85b. Gauche subs., tr. «gwé m.»

    (4) (en plt de qqn) =

    (1912) BUAZpermoal 598. Setu aman eur gwir vab da Israel, ha n'eus ket a wi ennan. ●(1926) FHAB Genver 5. Houman a zo eus ar seurt gwirioneziou-ze n'ez eus enno na gwi, na pleg, na tro. ●(1935) BREI 417/3d. tud ha na vo ket a wi en o c'hudenn.

    (5) Reiñ ur gwe da : tordre.

    (1911) BOBL 13 mai. mar na zeufent da rei eur gwi d'ar wirionez. (d'après GMGE 163).

    (6) Kaout gwe : avoir du fil à retordre.

    (1942) VALLsup 54A. Avoir de la difficulté à, tr. «kaout gwé T[regor] (à ou pour faire oc'h (ou da, evid) ober

    (7) Gwe ennañ : gauchi, faussé.

    (1942) VALLsup 85b. Gauche, non plan, faussé, tr. «gwé ennañ

    II. Adv. A-we : en se tordant.

    (1879) ERNsup 155. a-we, en tordant, de côté, en se dandinant, Trég[uier].

    III. Bezañ gwe en e gordenn : voir kordenn.

  • gwe-e-revr
    gwe-e-revr

    adj. (Personne) maniérée.

    (1970) BHAF 289. eur bompinell euz kêr, gwe-he-reor, ha gloruz.

  • gweadeg
    gweadeg

    f. –où Entrelacs.

    (1942) VALLsup 65b. Entrelacs, tr. «gweadeg f.»

  • gweadenn
    gweadenn

    f. –où

    (1) Torsion.

    (1868) FHB 200/350b. En eun dro dorn quen buhan à laret chou, é réont eur oéaden d'hon c'houg.

    (1931) VALL 744b. Torsion, tr. «gwéadenn f.»

    (2) (pathologie) Entorse.

    (1732) GReg 352a-b. Entorse, detorse, tr. «Guëadenn. p. guëadennou

    (1934) BRUS 223. Une entorse, tr. «ur huéaden –neu.» ●(1962) TDBP II 29. Eun aveladenn n'eo ket ken gwaz hag eur weadenn, tr. «une veine froissée (forcée) n'est pas aussi grave qu'une entorse.» ●(1974) TDBP III 205. N’ouzon ket penaoz em-oa graet ma gweadenn, tr. « je ne sais pas comment j’avais fait mon entorse »

    (3) (pêche) Filet inachevé.

    (1924) DIHU 161/165. (Groe) Guéaden, tr. «filet inachevé.» Dastumet get I.P. Kalloh 1923 (lire : 1913)

    (4) Ensemble de choses entortillées.

    (1986) CCBR 156. (Brieg) o uiiadèn blouz, tr. «un bouchon de paille.»

  • gweadur
    gweadur

    m. –ioù

    (1) Entrelacs.

    (1732) GReg 354a. Entrelassement, tr. «guëadur

    (1931) VALL 263. Entrelacs (ornement.), tr. «gwéaduriou pl.»

    (2) Torsion.

    (1931) VALL 744b. Torsion, tr. «gwéadur m.»

  • gweaj-
    gweaj-

    voir beaj-

  • gweañ
    gweañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Tordre, tortiller.

    (1732) GReg 929a. Tordre, tr. «güea. pr. güeet.» ●Tordre des branches en forme de chaînes, tr. «güea brinçzad.»

    (1876) TDE.BF 263a. Gwea, v. a., tr. «Enlacer, tordre, tresser.»

    (1919) LZBl Genver 29. oc'h he gwea hag he disgwea gant ernez.

    (2) Gweañ en-dro da : entortiller autour de.

    (1925) BILZ 115. gwea ar gwial en-dro da stern ar c'hevell.

    (3) Gweañ e c'houzoug da ub. : tordre le cou à qqn.

    (1732) GReg 218b. Tordre le cou à quelqu'un, tr. «guëa e c'houzoucq da ur re.»

    (1902) PIGO I 68. me 'wio d'id da c'houk, gwrac'h an tanfoeltr !

    (4) Gweañ e revr : tortiller les fesses.

    (1974) SKOL 56/19. ne gomprenan ket ur siseurt en o sonerezh, mat hepken da lakaat a dud da weañ o reor.

    (5) Gweañ e droad : se faire une entorse.

    (1876) TDE.BF 263a. En Cornouaille on dit gwea he droad, prendre une entorse à son pied. ●(1890) MOA 242a. Se donner une entorse, tr. «guea he droad (C[ornouaille]).»

    (6) absol. Gweañ kevret, gweañ gant ub. : s'arranger, s'accorder avec qqn.

    (1879) ERNsup 155. n'omp ket evit gwea kevret, n'eo ket evit gwea gan-in, nous ne pouvons nous arranger ensemble.

    (7) Gweañ poanioù : ensurer des peines, souffrir.

    (1942) VALLsup 63b. Endurer des peines, tr. «gwéa (poaniou).»

    II. V. pron. réfl. En em weañ.

    (1) S'entortiller, enlacer.

    (c.1718) CHal.ms i. Le lierre, la vigne le serpent s'entortillent autour des arbres, tr. «en deliau, en Iliau, er c'huin er serpant en him gue' en him dortuill' en him groun' ardrou er güe.» ●(1732) GReg 352b. Le liere & la vigne s'entortillent au tour des arbres, tr. «An ilio, hac ar guïny a zeu d'en em vea èn dro d'ar guëz.»

    (2) Se tordre (de douleur).

    (1926) FHAB Du 416. an tri ailhon a n'em wef war an dachen, o iudal gant ar boan. ●ibid. A n'em wef, se tordent.

    III. Komañs gweañ kevreoù : voir kevre.

  • gweapl
    gweapl

    adj. Textile.

    (1732) GReg 925a. Qu'on peut tistre, tr. «Güeapl

  • gweata
    gweata

    v. tr. d. Tortiller.

    (1931) VALL 744b. Tortiller, tr. «gwéata

  • gwech
    gwech

    voir gwezh

  • gwechad
    gwechad

    voir gwezhiad

  • gwechall
    gwechall

    voir gwezhall

  • gwecharall
    gwecharall

    voir gwezharall

  • gwechenn
    gwechenn

    voir gwezhienn

  • gwedenn
    gwedenn

    f. –où, gwedinier

    I. Hart pour fagot, etc.

    (1867) FHB 135/246b. Ho staga a reat gant guedigner pe tourkejou great gant eun doare ozil. ●(1872) ROU 78b. Vedenn, tr. «branche tordue, pour fixer les barrières, (ou claies).» ●106b. Vedenn, tr. «lien, qui fixe une claie, etc.).» ●(1890) MOA 184a. Branche tordue pour fixer barrières ou claies, tr. «guedenn, f.»

    (1909) KTLR 108. da zastum guedigner da fagodi.

    II. sens fig.

    (1) Hart pour pendaison.

    (1580) G 584-585. An despyt pan ve un guedenn / Da Guenole en e querchenn, tr. «Quand même il y aurait une hart autour du cou à Guénolé.»

    (2) Mont d'ar wedenn : aller se faire pendre.

    (1580) G 679. Ha te Guenole. Quae dan gueden, tr. «Toi, Guénolé, va à la hart !»

    III. Kas d'ar wedenn : envoyer au diable.

    (1580) G 679. Ha te Guenole. Quae dan gueden, tr. E. Ernault «Toi, Guénolé, va à la hart !», tr. Herve Bihan « Toi, Gwenolé, va te faire pendre ailleurs »

  • gwedennañ / gwedenniñ
    gwedennañ / gwedenniñ

    v.

    (1) V. tr. d. Enrouler.

    (1931) VALL 260a. Enrouler, tr. «gwedenna.» ●744a. Tordre autour, en enroulant, tr. «gwédenna act. gwidenni n. (se tordre).»

    (2) V. intr. Se tordre.

    (1931) VALL 744a. Tordre autour, en enroulant, tr. «gwédenna act. gwidenni n. (se tordre).»

    (3) V. pron. réfl. Se tordre, faire des contorsions (de douleur).

    (1872) ROU 78b. Il fait des contorsions, tr. «en em vedenna a ra.» ●106a. Se tordre de douleur, tr. «en em vedenna gant ar boan.» ●(1890) MOA 184a. Il fait des contorsions, tr. «en em vedenna a ra.»

  • gwedennerezh
    gwedennerezh

    m. Contorsion.

    (1872) ROU 78b. Contorsion, tr. «Vedennerez.» ●(1890) MOA 184a. Contorsion, tr. «Guedennerez

  • gwedenniñ
    gwedenniñ

    voir gwedennañ

  • gweenn .1
    gweenn .1

    f. –où (botanique) Liane.

    (1944) DGBD 74. pontoù graet gant gweennoù.

  • gweenn .2
    gweenn .2

    m. –où Masque.

    (1464) Cms (d’après GMB 297). Guen, faux visage. ●(1499) Ca 102b-103c. Gueen. g. faulx visaige l. hec larua / ue quod vulgo dicitur mascara Jtem cest calamache des bateaux / ou malefice achanteur par art de dyable.

    (1732) GReg 606b. Masque, tr. «guëenn. p. guënnou

  • gweenner
    gweenner

    m. –ion Fabricant de masques.

    (1732) GReg 606b. Celui qui fait des masques, tr. «guëenner. p. yen

  • gweerez
    gweerez

    f. (botanique)

    (1) Liseron.

    (1732) GReg 929a. Tortelle, ou velar, plante, tr. «Güéerès. ar veérès

    (1821) GON 453b. Trôel, s. f. Liseron ou liset ou volubilis, plante qui monte en tournant et s'attache aux autres plantes, en ligne spirale. On la nomme aussi bézvoud et gwéérez. ●(1879) BLE 95. Liseron. (Convolvulus. L.) Gwérez.

    (1931) VALL 428b. Liseron, tr. «gwéerez f.»

    (2) Sisymbre officinal.

    (1879) BLE 115. Sisymbre officinal. (S. officnale. DC. – Erysimum. L.) Gwéérez, Vélar, Herbe au chantres.

  • gweet
    gweet

    adj.

    (1) Tordu.

    (1838) CGK 13. Unan ive deus e divrec'h vel eur c'herve eo guët.

    (2) Tressé.

    (1907) BSPD I 97. get eur, get blèu guiet, get perlenneu.

    (3) sens fig. (en plt de qqn) Charpenté.

    (1868) FHB 188/254a. eun den a ioa guelloc'h-steuet, startoc'h gueet eget he berson.

  • gweg
    gweg

    m. (botanique) Vesce.

    (1820) COEt.ms. gwec, gweg. (d'après GMB 296). ●(1895) GMB 296. 1895 GMB. 296 trécorois gwek, gall. gwyg, du lat. vicium. 736 tréc. veus vesce cultivée (par opposition à gwek vesce sauvage, vesceron).

    (1936) BREI 456/1a. Pa gomzomp eus strogach da laza an drouk-louzou, gweg, piz-logod, hag all. ●(1971) BAHE 68/14. kollet an douar gant an onkl, ar gweg hag an treuzgeot.

  • gwegal
    gwegal

    v. intr.

    (1) Hurler.

    (1902) PIGO I 175. e roaz d'ezan eur lajad toliou treid ken ma wege. ●(1955) STBJ 38. ma wekent o vont a-ruilhou mell-divell d'an traoñ gant an diri.

    (2) Mugir, beugler.

    (1876) TDE.BF 263b. Gwegal, v. n. C[ornouaille], tr. «Beugler comme les vaches et les veaux qu'on sépare de leur mère.»

    (1931) VALL 486a. Mugir, tr. «gwegal

  • gwegañ
    gwegañ

    v. tr. d. Brimer.

    (1931) VALL 82b. Brimer, tr. «gwegañ T[régor].»

  • Gwegen
    Gwegen

    n. pr. Guéguen.

    (1557) B I 368. A ny ya, Gueguen, dan menez / Da miret hon deffuet vetez, tr. «Allons-nous Gueguen, à la montagne garder nos brebis aujourd'hui ?» ●378. An drouc berger Guegen, tr. «Le mauvais berger Guegen.»

  • gweget
    gweget

    adj.

    (1) Indisposé.

    (1879) ERNsup 155. gwèged, un peu malade, indisposé, Trév[érec].

    (2) Engrossée.

    (1942) VALLsup 64b. Engrossée, tr. «gweget T[régor] et autres expressions triv[iales].»

    (3) Coincé, pris.

    (1962) BAHE 33/7. Gweget etre div gostezenn.

  • Gwegon
    Gwegon

    n. de l. Guégon.

    (1847) FVR 288. Garel, Kure e Gwegon.

  • gwegr
    gwegr

    f. –où (marine) Préceinte.

    (1633) Nom 151a. Cinctus subligaculum : le cinet : an carros, an guegr.

    (1732) GReg 652b. Préceinte, tr. «Guëgr

    (1876) TDE.BF 263b. Gwegr, s. m., tr. «Préceinte, terme de marine et de menuiserie.»

  • gwein
    gwein

    voir gwain

  • gwekal
    gwekal

    voir gwegal

  • gwel
    gwel

    m., adv. & prép.

    I. M.

    A. (domaine de la vision)

    (1) Vue (de qqc.).

    (c.1500) Cb 102a. [guelet] Jtem hic visus / sus / ui. g. regard. b. guel.

    (1727) HB 171. Ar guel eus va phec'hejou. ●(1732) GReg 957b. Veue, ou vûe la faculté de voir, tr. «ar güell. Van[netois] er güel

    (1849) LLB 1360-1361. Er guél ag er mameu e zariw ou goehiad. ●1711. Dalhet guél ar nehai. ●(1852) MML 6. mar deu ar oel deus hon fec'hejo d'hon spouronnin. ●(1877) EKG I 48. ar guel euz a gement-all a grizder ! ●(1889) ISV 112. ar guel anezho.

    (1903) MBJJ 33. koulskoude 'vefomp pell hep koll an douar a wel.

    (2) Na gaout pe wel war udb. : n'avoir rien à voir, à dire sur qqc., ne pas être concerné.

    (1869) SAG 192-193. Evit ar c'horf, an diaoul ne hell ober droug ebet dezhan, abalamour, eme-ven, eur speret ne deuz pe-vell var eur c'horf. ●(1877) EKG I 10. var he garg a eskop, tud ar bed-man n'o doa pe vel.

    (3) Apparence.

    (1872) ROU 74. Elle paie moins d'apparence, de mine, tr. «nebeutoc'h a vel e d-euz.»

    (4) Vue, vision (sens).

    (1727) HB 155. Ar pemp skiant natural eo / ar c'huez, ar vlas, ar guel ar c'hleo, / An touich pe an atouchamant.

    (1854) PSA I 11. ha dré ne hellant quet, guet ur gùél bèr avel ou dès, difforh nitra.

    (5) N'eus ket a wel dezhañ : on ne peut le voir.

    (1982) LIMO 23 juillet. Ne oe ket a wel dehon, tr. «invisible.»

    (6) Koll (ar) gwel : perdre de vue.

    (1849) LLB 646. Hemb kol guel ag en aud.

    (1906-1907) EVENnot 15. (Landreger) En dro-gorn aze em euz kollet ar well anean, tr. « je l'ai perdu de vue.»

    (7) Ober ur gwel da : rendre une visite à, jeter un coup coup d'œil à.

    (1889) ISV 455. Pa gave he dro ez ea da ober eur guel d'an tenzor-ze.

    (1933) DIHU 261/226. Guél, tr. «(s. m.) visite.» ●Éh an d'obér ur guél d'em fradeuiér.

    B. (agriculture) Fil (d'une faux).

    (1931) VALL 77b. Fil d'une faux, tr. «gwel, V[annetais] gwil m. (comme dremm).»

    II. Loc. adv.

    (1) Diouzh, evit ur gwel : au premier aspect, en apparence.

    (1869) HTC 86. den a zoare evit eur guel, mes bugel dinatur. ●(1879) BMN 243. Great a zanvez groz, poud ha bian a spered, evit eur guel, ne ouie netra nemet cass an alar.

    (1907) BSPD II 78. eit en eil guel. ●(1911) SKRS II 43. en eun ti disterik avoalc'h evit eur guel. ●(1941) FHAB Du/Kerzu 93. ar c'horfou maro ha n'int, diouz eur gwel, nemet breinadurez euzus.

    (2) Hervez ar gwel : en apparence.

    (1907) VROJ Even 52. ne vanke netra d'o eürusted, hervez ar gwel da viana.

    (3) Evit ar c'hentañ gwel =

    (18--) SAQ I 123. mar teu, evit ar c'henta guel, an holl d'en em fazia.

    (4) War-wel : en vue.

    (1939) MGGD 11. e-lec'h ne oa kristen ebet war wel.

    (5) Na war wel : ni à approcher.

    (1939) MGGD 53. ne gav gwaz ebet par d'ezi na war wel zoken.

    (6) A-hed-gwel : aussi loin que la vue porte.

    (1909) BROU 230. (Eusa) à perte de vue. A Ouessant : Koll-gwel. S'il s'agit d'en-deçà : A-hed-gwel, ou a hed wel, aussi loin qu'on peut voir.

    (7) Mont koll-gwel : aller à la perte de vue.

    (1909) BROU 215. (Eusa) Ar bagou a zo eat koll-gwel, tr. «les bateaux sont allés à perte de vue. Le deuxième élément est accentué.» ●230. à perte de vue. A Ouessant : Koll-gwel.

    (8) War-hed-gwel : à portée de vue.

    (17--) EN 1460. mes voar red guel dean, tr. «mais pour ne pas le perdre de vue.» ●2608. bepred voair red guel evit o protegin, tr. «toujours à portée de vue pour vous protéger.»

    (1924) FHAB C'hwevrer 43. hag a lak anezan war hed gwel d'an den.

    (9) Diwar wel : hors de vue.

    (1964) ABRO 136. ha, nebeud war-lerc'h, e oant aet diwar wel.

    III. Loc. prép.

    (1) War-wel ouzh : en vue de.

    (1902) PIGO I 9. Pipi ha Yan a arruaz war wel euz ar C'Hastel.

    (2) Er gwel da : dans le but de.

    (1911) RIBR 49. Ar plac'h yaouank a zizavas d'ezan e benn er gwel d'hen diboania eun tamm bennak.

    (3) Er gwel a, eus : dans la perspective de.

    (1866) FHB 56/30b. Er guel eus ar barados. ●(1877) EKG I 238. ec'h en em garet er guel a Zoue. ●(1878) EKG II 141. Ar pez am boa great a ioa, er guel a Zoue. ●(1888) SAQ I 35. red karet an nesa er guel a Zoue.

    (4) Er gwel a : à la vue de.

    (1953) BLBR 57/1. ar c'henteliou kaer a gavent er gwel anezi [ar groaz].

  • gweladeg
    gweladeg

    f. –où

    (1) Visite en vue de mariage.

    (1922) BUBR 20/262. eiz dervez araok kimiadi diouti oa bet ar weladeg ha pell zo e vijemp bet dimezet panefe ar brezel-man.

    (2) (domaine militaire) Revue de troupes.

    (1931) VALL 659b. Revue ; de troupes, tr. «gweladeg

  • gweladell
    gweladell

    voir gweledell

  • gweladenn
    gweladenn

    f. –

    (1) Visite.

    (1903) MBJJ 121. Achu ganin gweladen ar Be Sakr. ●319. ar weladen a reaz aman an Itron Varia d'he c'hinitervez. ●(1911) BUAZperrot 111. Er pemzeg gweladen-ze, Mamm Doue a lavaras da Vernadetta : (…). ●885. Gweladen ar bastored. ●(1931) VALL 786a. Visite, tr. «gweladenn f.» ●(1947) YNVL 85. A ! Ur weladenn all ?... Kato, it da zigeriñ !...

    (2) Vision.

    (1879) MGZ 138. na lezint ket enoud mean var vean, o veza ma n'hec'h euz ket anavezet an amzer ouz ar veladen ec'h euz bet.

    (1921) GRSA 317. Poéniet bras é bet spered Gaanor d'é uéladen. ●(1931) VALL 785b. Vision, action de voir, ce que l'on voit dans un cas déterminé, tr. «gweladenn f.»

    (3) Revue.

    (1838-1866) PRO.tj 193. Peb konsailler, en gweleden, a boagn gant e voutou berr.

    (4) Ober ur weladenn / ober gweladenn (da ub., d’ul lec’h bnk) : visiter qqn, un lieu.

    (1847) FVR 171. ober gwelladen d’ar Sakramant.

    (1912) BUAZpermoal 928. en eur ober gweladenn d’e vignoned. ●(1926) FHAB Here 394. N’heller ket mont kwit hep ober eur weladenn da vaner Kerlouaneg. ●(1927) FHAB Gouere 141. Ne oant ket kroget mat gant o labour, pa teuas ar mestr d’ober gweladenn d’ezo.

    (5) special. Ober gweladenn : faire la visite aux parents de la jeune fille en vue du mariage.

    (1974) TDBP III 205. E dud eñ a oa deut d’ober gweladenn, tr. « ses parents (à lui) étaient venus faire une visite (aux parents de la jeune fille en vue des fiançailles) »

    (6) spécial. Entrevue de mariage.

    (1732) GReg 355b. Entrevûë des parens, & des deux parties pour un mariage, tr. «guëlladenn. p. guëlladennou

    (1857) CBF 46. Chetu a-hont tud ar weladen, tr. «Voyez là-bas les gens de l'entrevue du mariage.» ●(1876) TDE.BF 264a. Gweladenn, s. f., tr. «Entrevue pour mariage.»

    (1906) CDFi octobre (d'après KBSA 124). A-raok an eured, greomp fest ar weladenn.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...