Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés
Page 78 : de diginkl (3851) à diglosan-diglosin-diglos (3900) :- diginkl
- diginklañdiginklañ
v. tr. d.
(1) Dépouiller d'ornements.
(2) Simplifier.
●(1942) VALLsup 158a. simplifier, tr. «diginkla.»
- diginklet
- diginviañ / diginviiñdiginviañ / diginviiñ
v. tr. d. Ôter la mousse de, émousser.
●(1876) TDE.BF 127b. Diginvia, v. a., tr. «Oter la mousse.»
●(1904) DBFV 51b. digivinein, v. a., tr. «ôter la mousse (d'un arbre).» ●(1908) DIHU 34/60. digivinein, divañnein er gué e zou talvoudus. ●(1962) EGRH I 57. diginviañ v., tr. « enlever la mousse. »
►absol.
●(1985) AMRZ 177. Mad e oa al ludu-ze (...) da ziginvia, ha da laza eur bern louzeier.
- digivij
- digiz .1digiz .1
voir dic'hiz .1
- digiz .2digiz .2
voir dic’hiz .2
- digizadurdigizadur
voir dic'hizadur
- digizamantdigizamant
voir dic'hizamant
- digizañdigizañ
voir dic'hizañ
- digizerezhdigizerezh
voir dic'hizerezh
- digizetdigizet
voir dic'hizet
- digizidigezh
- digizidik
- digizidikaat
- diglañchediñdiglañchediñ
v. tr. d. Déclencher (une porte).
●(1925) FHAB Ebrel 155. Hag hen o tont didrous betek an nor hag o tiglanchedi anezi.
- diglañvdiglañv
adj.
(1) Qui n'est pas malade.
(2) Loc. adv. Klañv-diglañv : maladif.
●(1927) GERI.Ern 99. klañv-diglañv, tr. «maladif.» ●(1931) VALL 442b. Maladif, tr. «klañv-diglañv.» ●(1977) PBDZ 784. (Douarnenez) klañv-diglañv, tr. «maladif, toujours arrêté par des accès de maladie, jamais en bonne santé.»
- diglañviñdiglañviñ
v. intr. Relever, sortir de maladie.
●(1977) PBDZ 776. (Douarnenez) diglañviñ, tr. «guérir, sortir de maladie.»
- diglaouierdiglaouier
adj. (en plt des cheveux) Non frisés au fer.
●(1922) FHAB Mae 143. he bleo diglaouier a oa paket a zoare drek he fenn dindan he c'hoef.
- diglaskdiglask
loc. verb. Klask ha diglask : chercher sans cesse.
●(1921) BUFA 20. Kaer e oé bet klask ha diglask, biskoah ne oé bet kavet. ●(1927) KANNkerzevod 14/18. goude klask ha diglask. ●(1977) PBDZ 785. (Douarnenez) paseet tout ma amzer o klask hag o tiglask, tr. «ayant passé tout mon temps à chercher.»
- digledourdigledour
adj. Sans abri.
●(1937) GWAL 101-102/22. digor d'ar gwel betek en dremmwel pella, digledour ha diwasked.
- digledouriñ
- diglemmdiglemm
adj. & adv.
I. Adj.
(1) Qui ne se plaint pas.
●(1924) LZBt Mezheven 20. laouen ha diglem dalc'hmad. ●(1942) DHKN 244-245. Chetu perak é plégas dirak er goal didéhus-sé get ur galon diglem.
(2) Sans plainte.
●(1883) SAQ I 31. he buez santel, he daelou diglemm, he dousder a deneraio kaloun pried ha bugale.
II. Adv.
(1) Sans se plaindre.
●(1932) GUTO 41. gouzanùet diglem en trebilleu.
(2) Loc. adv. Klemm-diglemm : qui se plaint sans cesse.
●(1977) PBDZ 784. (Douarnenez) klemm-diglemm, tr. «qui ne cesse de se plaindre.»
- digleñved
- digleñvediñ
- digleret
- digleriañdigleriañ
v. tr. d. Dégeler.
●(1966) BAHE 50/37. ha skeiñ e ziv votez-koad an eil ouzh eben, peadra d'o digleriañ.
- digleuz
- digleuziañ
- diglikañ
- diglinkdiglink
adj. Sans ornementation, simple.
●(1922) FHAB Gwengolo 265. he gwiskamanchou a zo bepred diglink.
- diglochdigloch
adv. (en plt d'une poule) Kloch-digloch : qui n'arrête pas de couver.
●(1977) PBDZ 784. (Douarnenez) kloch-digloch, tr. «(se dit d'une poule) qui n'arrête pas de couver.»
- diglochañdiglochañ
v. intr. Faire cesser (une poule) de couver.
●(1924) FHAB Du 413. evel ma vez laket ar yer, dindan ar boutog, da ziglocha !
- diglochedañdiglochedañ
voir diglochediñ
- diglochediñ / diglochedañdiglochediñ / diglochedañ
v. tr. d.
(1) Dégrafer.
●(1732) GReg 258b. Degraffer, ou desagraffer, tr. «Diglochedi. pr. diglochedet. Van[netois] digrochedeiñ.» ●(1744) L'Arm 9a. Décrocheter les agraffes, tr. «Digrochaittein er hrochaitteu dillatt.»
●(1931) VALL 193b. Dégrafer, tr. «diglochedi.»
(2) Désagraffer.
●(1962) EGRH I 57. diglochedañ v., tr. « désagraffer. »
(3) =
●(1906) BOBL 10 février 73/2a. ar souprefet a neuz klasket eun den da ziglochedi an nor.
- diglod
- diglok
- diglokedetdiglokedet
adj. Luxé, démis.
●(1955) STBJ 57. ne ouie ket e oa diglokedet ma fenn-glin. ●222. Diglokedet : diaozet, dihompret.
- diglokediñdiglokediñ
v. tr. d. Luxer.
●(1938) WDAP 2/122. (Pleiben) Diglokedi, verb. Diaoza eun ezel. Skouer : Diglokedet en deus penn e c'hlin en eur goueza diwar ar c'hleuz.
- diglokterdiglokter
m. –ioù Imperfection.
●(1923) FHAB Here 363. Ar pez-man a zo bet c'hoariet evid ar wech kentan gant goueliou ar Bleun-Brug ; n'eo ket souezus eta mar deus eur fazi pe eun diglokter bennak ennan.
- diglom-diglom-
voir digloum-, diskoulm
- diglor .1
- diglor .2diglor .2
voir diglorañ
- digloradur
- diglorañ / diglorañ / diglordiglorañ / diglorañ / diglor
v.
I. V. intr. (en plt d'oisillons) Éclore.
●(1732) GReg 317b. Eclorre, sortir hors de la coque, tr. «Diglora. pr. digloret. (...) Faire éclore des poulets, tr. «Ober diglora poñcined (...). Lacqât poñcsined da zigloera.»
●(1834) SIM 204. Mar scuis ar yar da c'hôri, ar re vian na ellint qet diglora. ●(1876) TDE.BF 127b. Diglora, v. n., tr. «Eclore, parlant des oiseaux.»
II. V. tr. d.
(1) Éplucher.
●(1904) DBFV 51b. diglor, diglorein, v. a., tr. «éplucher, peler.» ●(1942) DHKN 31. én arben ma tiglorè hennen ré diù en avaleu-doar.
(2) Décortiquer, écaler, écosser.
●(1904) DBFV 51b. diglor, diglorein, v. a., tr. «écosser, ôter l'écorce.» ●(1907) VBFV.fb 34a. écosser, tr. «diglorein.» ●(1944) EURW I 25. eur c'hamarad a ziglore ar c'histin rouz.
- diglorenniñdiglorenniñ
v.
(1) V. tr. d. Décortiquer, écaler.
●(c.1718) CHal.ms i. Ecailler, tr. «diglorennein, digargatenein, quelque fois dibluchein.» ●Escaler des pois, dès nois, tr. «diglorennein dibluchein, digloss', pis, queneu.» ●escosser, tr. «diglorennein, dibluchein.»
●(1904) DBFV 51b. diglorennein, v. a., tr. «écorcer, écaler (des noix).»
(2) V. intr. Éclore.
●(1974) YABA 16.11. en «ui-sé» ne vennè ket diglorennein.
- digloriñdigloriñ
voir diglorañ
- diglosdiglos
voir diglosañ
- diglosadurdiglosadur
m. Action d'écaler, d'écosser.»
●(1904) DBFV 52a. diglosadur, m., tr. «action d'écaler, d'écosser.»
- diglosañ / diglosiñ / diglosdiglosañ / diglosiñ / diglos
v.
I. V. tr. d.
(1) Décortiquer, écaler.
●(1876) TDE.BF 127b. Diglosa, v. a., tr. «Ecosser.»
●(1903) EGBV 70. diglos, diglosein, tr. «écosser.» ●(1904) DBFV 51b-52a. diglos, diglosein, v. a., tr. «égousser, écosser, écaler.» ●(1907) VBFV.fb 34a. écosser, tr. «diglosein.» ●(1908) FHAB Meurzh 96. Goude beza diglosset eun toulladig [kistin].
(2) Éplucher, peler.
●(1901) LZBg 59 blezad-2l lodenn 111. én-hou é tiglos er geginouréz hé avaleu-doar. ●(1904) DBFV 51b. diglos, diglosein, v. a., tr. «éplucher.» ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Dislosa = diglosa. ●(1985) ADEM 28. (An Arradon) a p'oamp é tigloss avaloù-douar.
(3) (agriculture) Enlever le chaume, les racines, etc…
●(1962) EGRH I 57. diglosañ v., tr. « enlever le chaume, les racines, etc… »
II. V. intr. Éclore.
●(1846) DGG 178. al laboucet dister-ma, evel ma ve diglocet o re-vian, a deu d'o c'huitaat. ●(1867) MGK 52. Dioc'h-tu e ra he neiz, e tof, e c'hor he viou / Hag e tigloz labousedigou.