Devri

Recherche 'te...' : 617 mots trouvés

Page 10 : de testenin (451) à teureg (500) :
  • testeniñ
    testeniñ

    voir testeniañ

  • testenn
    testenn

    f. –où Texte.

    ●(1931) VALL 737b. Texte, tr. «testenn f.»

  • tester
    tester

    voir testard

  • testiñ
    testiñ

    v. tr. d. Attester.

    ●(1530) J p. 199b. ny en test, tr. «nous l'attestons.»

    ●(1922) DIHU 13286. Pièr er Geleneg a Noal, 48 blé, kam ; ha Jelam é vab 17 blé, boar ; guelleit, ha deit de destein é santèz Anna er grès ou doé bet.

    ►absol.

    ●(1530) J p. 102b. Sant lucas a test, tr. «saint Luc en est témoin.»

  • testoni
    testoni

    voir testeni

  • tesu
    tesu

    s. Pièce de riche étoffe.

    ●(14--) Jer.ms 233. Tregont cres ha tregont Tessu, tr. «Trente tuniques et trente (pièces de) riche étoffe.»

  • teta
    teta

    voir tata

  • tetad
    tetad

    voir tatad

  • tetanoz
    tetanoz

    m. (pathologie) Tétanos.

    ●(1866) FHB 73/165a. gant an tetanos.

    ●(1920) FHAB Genver 222. ne c'hellas ket trêc'hi war an tetanos a grogas en e c'houliou. ●(1929) MANO 167. edo krog an tetanos ennan.

  • tete .1
    tete .1

    m. Rust an tete gantañ : sur un ton autoritaire, catégorique.

    ●(1909) FHAB C’hwevrer 62 (L) *Jeanpi. Gwir petra ? a respontas Herveig, er vech-man rog e c’her ha rust an tété gantan.

  • tete .2
    tete .2

    m. =

    ●(1957) AMAH 183. Un tete na veze ket seizhdaletoc'h evit reiñ ar sac'h d'an neb a c'hwite war an dra-mañ-dra gourc'hemennet dezhañ.

  • tetebie / tetedie
    tetebie / tetedie

    Interj. Tête de Dieu.

    ●(1850) JAC 23. Têtebie, potret, homan zo saladen, / Hac eur goal gaer adeoan (?) evit terri hor penn ! ●70. Penos ! têtebie, rêi deàn e c'houlen ?

    ●(1950) ANTK 40. Tetedie ! Laosk e kreden e oas.

  • tetedie
    tetedie

    voir tetebie

  • teteiat
    teteiat

    v. intr. Lambiner, hésiter.

    ●(1919) DBFVsup 68a. teteiat, tr. «lambiner.» ●(1927) GERI.Ern 619. teteiat v. n., tr. «Lambiner V[annetais].»

  • teteiour
    teteiour

    m. –ion Lambin.

    ●(1919) DBFVsup 68a. teteiour (Plouharnel), tr. «lambin qui n'aboutit à rien.» ●(1927) GERI.Ern 619. teteiour, tr. «lambin, qui n'aboutit à rien V[annetais].» ●(1931) VALL 359b. Hésitant ; par nature, tr. «teteiour V[annetais].»

  • tetiñ
    tetiñ

    v. intr. Jurer par la tête de Dieu.

    ●(1744) L'Arm 281a. Pester, tr. «Teêtein.» ●(1790) MG 158. Ean e douyai é oalh guet é beuranté, é léh teèttein guet é barèss, péhani e oai caus m'en doai misèr.

    ●(1919) DBFVsup 68a. têtein, tr. «(Mag., Locqueltas), jurer, dire tête-bleu, murmurer.»

  • tetrark
    tetrark

    m. –ed Tétrarque.

    ●(1861) BSJ 234. idan goarnation en tetrarq Hérod. Er guir tetrarq e ven larèt gouvernour. Hérod e oé en tetrarq ag er Galilé.

  • teu
    teu

    interj. =

    ●(1935) BREI 392/stag 7. Teu ! teu ! teu ! Janed a oar gwelloc'h evidomp !

  • teuc'h
    teuc'h

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqc.)

    (1) Très usé.

    ●(1896) GMB 696. pet[it] tréc[orois] teuc'h râpé, usé, tout près de se déchirer, en parlant du linge, des habits.

    ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'h adj., tr. «(habit, linge) râpé, usé, près de se déchirer.» ●(1931) VALL 622a. (vêtement) râpé, tr. «teuc'h.» ●767b. Usé ; jusqu'à la corde, tr. «tremen teuc'h.»

    (2) Mal cuit.

    ●(1977) PBDZ 48. (Douarnenez) deuc'h, tr. «mal cuit.»

    (3) Rassasiant.

    ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'h adj., tr. «(aliment) qui rassasie.»

    (4) (Accueil) frais.

    ●(1907) AVKA 200. Ar servijer a deuas d'ar ger da gonta an digemerio teuc'h an evoa bet.

    (5) (chemin) difficile.

    ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'h adj., tr. «(chemin) où l'on marche avec peine ou peu roulant.»

    B. (en plt de qqn)

    (1) Acariâtre.

    ●(1920) KZVr 363 - 15/02/20. teuc'h, tr. «acariâtre.» ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'h adj., tr. «(personne) acariâtre.»

    (2) Lourd.

    ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'h adj., tr. «(esprit) lourd.» ●(1983) PABE 104. (Berrien) teuh, tr. «lourd.»

    (3) Obèse.

    ●(1876) TDE.BF 615a. Teuc'h, adj. [île de]B[atz], tr. «Qui a trop d'embonpoint.» ●(1890) MOA 233b. Un homme qui a peine à marcher, à cause de son embonpoint, tr. «eunn den teuc'h.»

    ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'h adj., tr. «Qui a trop d'embonpoint.»

    (4) Bezañ teuc'h da vale : avoir du mal à se déplacer par suite d'obésité.

    ●(1876) TDE.BF 615a. Eunn den teuc'h da vale, tr. «un homme qui a peine à marcher, à cause de son embonpoint.»

    ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'h da vale, tr. «(personne grasse) qui a peine à marcher.»

    II. Adv. (Répondre) sèchement.

    ●(1907) AVKA 241. «Na fell ket d'in mont,» a respontas hema teuc'h : ha goude e teuas keun dehan hag ec'h eas. ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'h adv., tr. «(répondre) sèchement.»

  • teuc'haat
    teuc'haat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Devenir lourd.

    ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'haat, v. n., tr. «devenir lourd, etc.» ●(1931) VALL 433b. devenir lourd, tr. «teuc'haat.»

    (2) (en plt d'un vêtement) Devenir râpé.

    ●(1931) VALL 622a. devenir râpé, tr. «teuc'haat.»

    II. V. tr. d.

    (1) (en plt d'un vêtement) Rendre râpé.

    ●(1931) VALL 622a. rendre râpé, tr. «teuc'haat.»

    (2) Blaser.

    ●(1931) VALL 69a. Blaser, tr. «teuc'haat.»

    (3) Rendre lourd.

    ●(1931) VALL 433b. rendre lourd, tr. «teuc'haat.»

  • teuc'hadenn
    teuc'hadenn

    f. –où Partie usée d'un vêtement.

    ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'hadenn, tr. «endroit usé d'un vêtement.» ●(1931) VALL 622a. partie râpée dans un vêtement, tr. «teuc'hadenn f.»

  • teuc'hal
    teuc'hal

    v. intr. Tousser.

    ●(1931) VALL 748a. Tousser, tr. «teuc'hal.»

  • teuc'hañ
    teuc'hañ

    voir teuc'hiñ

  • teuc'hded
    teuc'hded

    f. Obésité.

    ●(1931) VALL 504a. Obésité, tr. «teuc'hded f.»

  • teuc'hek
    teuc'hek

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Lourdaud.

    ●(1921) PGAZ 35. ar paotr a ioa pounner ha teuc'hek. ●(1927) GERI.Ern 619. teuc'hek, tr. «lourdaud.»

    (2) (en plt de qqc.) Difficile à traîner, etc.

    ●(1927) GERI.Ern 619-620. teuc'hek, tr. «(chose) difficile (à traîner, à travailler, etc.»

  • teuc'henniñ
    teuc'henniñ

    v. intr. =

    ●(1904) FHAB $$$ 342.

  • teuc'het
    teuc'het

    adj. Usé, râpé.

    ●(1931) VALL 767b. Usé ; jusqu'à la corde, tr. «teuc'het beteg an neudenn.»

  • teuc'heugnal
    teuc'heugnal

    v. intr. Toussoter chroniquement.

    ●(1944) DGBD 122. merc'hed o pasaat, o teuc'heugnal. ●(1990) TTRK 191. va skevent eo a oa tanet, hag e-pad pellik amzer e chomis da basaat ha da deuc'heugnal goude ma oan pareet.

  • teuc'hiñ / teuc'hañ
    teuc'hiñ / teuc'hañ

    v. intr.

    (1) S'user.

    ●(1927) GERI.Ern 620. teuc'hi, tr. «s'user, se détériorer par l'usage.»

    (2) Être écœuré.

    ●(1931) GWAL 136-137/431. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Teuc'ha : heugi ouz ar boued.

  • teuenn
    teuenn

    voir tufenn

  • teufal
    teufal

    v. intr. Tousser. cf. teuc'hal

    ●(1924) ZAMA 185. bleugeudi, teufal, strevia, sifernia.

  • teuigno
    teuigno

    interj. =

    ●(1910) YPAG 1. Teuïgno zur, an dud o devoa kustumet ober gwap ac'hanon.

  • teuilh
    teuilh

    s. Déchet ou duvet de laine.

    ●(1918) ITEX 48. Déchet ou duvet de laine. Teuill (Vann.).

  • teuk
    teuk

    adj.

    (1) Hésitant dans ses mouvements.

    ●(1927) GERI.Ern 620. teuk adj., tr. «Hésitant T[régor].» ●(1931) VALL 359b. Hésitant dans ses mouvements, surtout par incapacité physique, tr. «teuk T[régor].»

    (2) Teuk da gerzhout : qui marche en trébuchant.

    ●(1931) VALL 755b. teuk da gerzet, tr. «qui marche en trébuchant, comme un vieillard.»

  • teukañ / teukiñ
    teukañ / teukiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) =

    ●(1909) FHAB Eost 233. sur oa adarre da deuka gwin-ardant marc'had-mad.

    (2) Buter (son pied) contre qqc.

    ●(1922) LZBt Gwengolo 19. Teukan an troad, dreist oll ar zeul, a zo merk a chanz. ●(1970) BHAF 39. Teuki a reas he zroad ouz eun dra ponner...

    II. V. tr. i.

    (1) Broncher, trébucher.

    ●(1927) GERI.Ern 620. teukañ, tr. «Broncher (parl. des chevaux) T[régor].» ●(1931) VALL 83b. Broncher, tr. «teukañ T[régor].» ●755b. Trébucher, tr. «teukañ T[régor].»

    (2) Teukañ ouzh : buter contre, achopper sur.

    ●(1961) BAHE 26/A. Komzoù poellek ha fur-tre d'ar c'hentañ sell, ha koulskoude e teukan outo, evel pa ve feuket un dra bennak en diabarzh ennon ouzh o lenn. ●(1964) BAHE 41/62. Ouzh ar ger erer e teuke an hini vihan.

    (3) Teukañ war : buter contre.

    ●(1955) VBRU 67. Dal’ta, Wladimir, petra a c’hoarvez ganeoc’h ? n’oc’h ket emichañs ur sprec’henn o teukañ war an disterañ maen pe voudenn a gav war hec’h hent ?

    III. V. intr.

    (1) Travailler lentement.

    ●(1901) EPLQ 29. teukañ travailler lentement, traînasser. ●(1927) GERI.Ern 620. teukañ, tr. «mettre longtemps à faire (un mauvais ouvrage) T[régor].»

    (2) Hésiter dans ses mouvements.

    ●(1927) GERI.Ern 620. teukañ, tr. «hésiter T[régor].» ●(1931) VALL 359b. Hésiter ; par incapacité physique, tr. «teuka(ñ) T[régor].»

  • teuker
    teuker

    m. –ion

    (1) Maladroit.

    ●(1927) GERI.Ern 620. teuker, tr. «maladroit T[régor].»

    (2) Lambin qui hésite tout le temps.

    ●(1931) VALL 416a. Lambin ; par suite d'hésitations continuelles, tr. «teuker T[régor].» ●750a. Traînard, tr. «teuker T[régor].»

  • teukiñ
    teukiñ

    voir teukañ

  • teul .1
    teul .1

    m. –ioù (droit) Titre.

    ●(1499) Ca 197b. Teuzl. g. titre. vide in titr.

    ●(1732) GReg 155b. Chartre, vieux titres &c. pour la deffence des droits d'une Communauté &c., tr. «teuzlyou coz.» ●925b. Titre, toute piece, & tout écrit qui sert à faire foy, & à prouver une chose, tr. «Teuzl. p. teuzlyou.»

  • teul .2
    teul .2

    voir teurel

  • teulen
    teulen

    voir teurel

  • teuler
    teuler

    voir teurel

  • teulier
    teulier

    m. –ion Archiviste.

    ●(1931) VALL 35a. Archiviste, tr. «teulier.» ●(1931) VALL 113b-114a. Chartrier, archiviste, tr. «teulier.»

  • teuliet
    teuliet

    adj. Titré.

    ●(1931) VALL 741a. Titré, tr. «teuliet.»

  • teunner
    teunner

    m. –ion (argot des tailleurs vannetais) Voleur.

    ●(1912) KZVr 415 - 10/03/12. Teunner, tr. «laer.»

  • teur
    teur

    m. Bedaine, panse.

    ●(1876) TDE.BF 615b. teur, s. m., tr. «bedaine, panse.»

  • teurad
    teurad

    m. –où Ventrée.

    ●(1931) VALL 777a. Ventrée, tr. «teurad m.»

  • teurbelek
    teurbelek

    adj. Ventru.

    ●(1879) ERNsup 152. kovellek n. Trév[érec], Pléhédel, et teurgellek ventru ; eun teurbellek à den (Trév[érec]. ●(1895) GMB 183. pet[it] Trég[uier] teurbelek, tr. «ventru.»

  • teurc'heugnat
    teurc'heugnat

    v. intr. Avoir une petite toux.

    ●(1958) ADBr lxv 4/531. (An Ospital-Kammfroud) Teurheugnad : v. – Tousser, avoir une petite toux comme celle provoquée par une trachéite ; N'eo ket pasaad a ran, teurheugnad kentoh.

  • teurc'hwezat
    teurc'hwezat

    voir torc'hweziñ

  • teureg
    teureg

    m. Homme ventru.

    ●(1876) TDE.BF 615b. teurek, s. m, tr. «Pansard, qui a une grosse bedaine.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...