Devri

Recherche 'te...' : 617 mots trouvés

Page 7 : de teotegez (301) à termit (350) :
  • teotegez
    teotegez

    f. –ed Femme bavarde.

    ●(1974) GAME 17. peoh deomp teotégez. ●(1974) THBI 200. hardis ha teotegez. ●242. Teotegez ivez, mez ampart. ●(1980) EBSB 36. (Ar vro vigoudenn) teotegez, tr. «bavarde.»

  • teotenn
    teotenn

    f. –où (armement) Détente d'une arme.

    ●(1869) FHB 220/83a-b. he viz a zo kerkent war an deotenn, ha paoñ !

  • teotikal / teotikat / teotikiñ
    teotikal / teotikat / teotikiñ

    v.

    (1) V. intr. Bavarder.

    ●(1936) IVGA 137. Teotikal n'eo ket magadur. ●239. teotikal ken divalo. ●287. n'oa ket evit mirout da deotikat !

    (2) V. tr. d. Détracter.

    ●(1977) PBDZ 725. (Douarnenez) teotikiñ, teotikal, tr. «médire, faire des racontars sur quelqu'un.» ●o teotikal anezhi e oa, tr. «il racontait du mal d'elle.»

  • teotiket
    teotiket

    adj. Qui est l'objet de médisance.

    ●(1977) PBDZ 726. (Douarnenez) teotiket, tr. «qui est l'objet de médisances, d'attaques verbales.»

  • tepin
    tepin

    s. Fin evel revr an tepin :

    ●(1912) (G) DIHU 80/31. Ker fin int eùé, ker fin èl révr en tepin !…

  • Tepod
    Tepod

    n. pr. Thibaud.

    ●(1931) BAGA 7. Tomaz. M'eus gwir warnañ ; m'eus gwelet ar c'henta. Tepod. Ha me 'm eus e grafet. M'eus gwir warnañ.

  • ter
    ter

    m.

    I.

    (1) Goudron.

    ●(1732) GReg 452a. Gaudron, ou goudron, tr. «Tér.» ●Plein, ou penetré de gaudron, tr. «leun a dér.»

    ●(1866) LZBt Gouere 151. eur gwisk mad a der (godron).

    (2) Crasse.

    ●(1917) KZVr 215 - 15/04/17. Ter, tr. «crasse, Léon, Loeiz ar Floc'h.»

    II. Ambaraset evel ur c'hwil en ur varilh der : voir c'hwil .1.

  • ter-douar
    ter-douar

    m. Bitume, asphalte.

    ●(1931) VALL 40a. Asphalte, tr. «ter-douar m.» ●68b. Bitume, tr. «ter-douar m.»

  • ter-du
    ter-du

    m. Brai.

    ●(1732) GReg 114a. Brai, godron noir, tr. «tær-du.»

    ●(1876) TDE.BF 613a. Ter-du, s. m., tr. «Goudron.»

  • terañ
    terañ

    v. tr. d. Goudronner.

    ●(1732) GReg 452a. Gaudronner, enduire un vaisseau de gaudron, tr. «Téra. pr. téret.»

    ●(1876) TDE.BF 613a. Tera, v. a., tr. «Goudronner.»

  • teras
    teras

    s. Terrasse.

    ●(1499) Ca 196a. Terracc. g. terras.

  • terbon
    terbon

    coll. Tourbillons.

    ●(1723) CHal 98. Tourbillon, ici terbon. ●(1732) GReg 931b. Tourbillon, tr. «terboneen. p. terbon.»

  • terbonenn
    terbonenn

    f. Tourbillon.

    ●(1732) GReg 931b. Tourbillon, tr. «terboneen. p. terbon.»

  • terch
    terch

    m. =

    ●(1929) DIHU 211/199. Terch, tr. «(s. m.) bâton pour jouer un jeu ressemblant au croquet.»

  • terchal
    terchal

    v. intr. =

    ●(1879) ERNsup 168. terchal, jeter un couteau pour tirer au sort qui choisira la première part dans un travail au champ, Trév[érec].

    ●(1942) VALLsup 40b. Le dernier, quand on tire les parts, reçoit la corvée la plus difficile, tr. «an hini diwezañ, pa vezer o terchal, a dap ar vourlenn diaesañ T[régor].»

  • terchiñ
    terchiñ

    v. tr. d. Torcher, essuyer.

    ●(18--) SAQ II 265. terchi 'ra he c'huezen.

    ●(1921) FHAB C'houevrer 26. da derchi friou o bugale. ●(1926) FHAB Genver 25. o zerchi gant kolo. ●(1936) FHAB Ebrel 132. Terchi a reas gant palv he dorn c'houezenn he zal.

  • terdouaradur
    terdouaradur

    m. Asphaltage.

    ●(1931) VALL 40a. Asphaltage, tr. «terdouaradur m.»

  • terdouarañ
    terdouarañ

    v. tr. d. Bitumer, asphalter.

    ●(1931) VALL 40a. Asphalter, tr. «terdouara.» ●68b. Bitumer, tr. «terdouara.»

  • terdouarek
    terdouarek

    adj. Bitumineux.

    ●(1931) VALL 68b. Bitumineux, tr. «terdouarek.»

  • terdouarus
    terdouarus

    adj. Qui produit du bitume.

    ●(1931) VALL 68b. qui produit du bitume, tr. «terdouarus.»

  • terek
    terek

    adj. Goudronné.

    ●(1732) GReg 452a. Plein, ou penetré de gaudron, tr. «Térecq.» ●Un habit godronné, tr. «Un abyd térecq.»

    ●(1876) TDE.BF .613a Terek, adj., tr. «Couvert de goudron.»

  • terenn .1
    terenn .1

    f. –où

    (1) (apiculture) Rayon.

    ●(1659) SCger 101b. rayons de miel, tr. «diren mel.» ●(1732) GReg 778b-779a. Raïon de miel, tr. «direnn goar. p. dirennou coar. Van[netois] direnn mèl. direen mil. direen coér. pp. éü.»

    ●(1838) OVD 54. hag a pe hum laquant ardro er rusquad, ind e ambarrasse quement en térenneu guet ou gùiad. ●(1849) LLB 1706. d'hobér en déren. ●1780. en tereneu nehué. ●1857. Ind memb e bill er mél, e roeg en tereneu. ●2111. Diforhet a kosté en tereneu kaera. ●2114. er mél e ridou ol ag en tereneu. ●2116. er mél e goeh ag en deren.

    ●(1904) DBFV 43b. déren, diren, m., téren, tiren, f. pl. –nneu, tr. «rayon (de cire).» ●(1911) BUAZperrot 6. eun direnn-vêl. ●(1922) EOVD 57. Er hanived, e larér, e loui kement en térenneu koér guet ou guiad.

    (2) Rayon, rai (de soleil, de lune).

    ●(1821) SST 28. En tairenneu hiaul. ●(1849) LLB 396. téreneu en heol.

    ●(1905) MHAD 278. En hiaul, e lein en néan bras, e skuill e derenneu. ●(1906) HIVL 34. térenneu en hiaul arnehé. ●(1924) SBED 63. térenneu en hiaul. ●(1938) ARBO 107. térenneu en héol. 262 get térenneu el loér.

  • terenn .2
    terenn .2

    f. –où Terrain vague.

    ●(1872) ROU 107a. Terre vague, tr. «terenn.»

  • terennet
    terennet

    adj. Crasseux, sali, souillé.

    ●(1877) FHB (3e série) 33/260a. ho habit terennet.

    ●(1917) KZVr 215 - 15/04/17. terennet, tr. «crasseux, Léon, Loeiz ar Floc'h.»

  • terenniñ
    terenniñ

    v. tr. d. Salir, souiller.

    ●(1929) FHAB Mae 195. Terennet oa bruchedou gant beradou laez ha tammou yod kouezet warno.

  • teret
    teret

    adj. Goudronné.

    ●(1732) GReg 452a. Vaisseau gaudronné, tr. «Læstr téret.»

  • terez
    terez

    m. (arcitecture) Plafond.

    ●(1935) ANTO 85. darc'hoet gant e dad ouz an terez (plafond).

  • Tereza
    Tereza

    n. pr.

    (1) Thérèse.

    ●(1860) BAL 228. Tereza a lavaras, caloned, ar memes poz bete ma vancas mouez dezi. ●(1889) ISV 174. Thereza (…) goude eur goal glenvet, a voa chomet diforch ha mac'hagnet.

    ●(1902) MBKJ 158. Santez Thereza, lakeat e renk Doktored ann Iliz.

    (2) Mari-Tereza : Marie-Thérèse.

    ●(1874) FHB 478/58b. Mari Tereza, goude beza communiet, e devoue eur scoulat poan.

  • terien
    terien

    adj.

    (1) Qui possède des terres.

    ●(1499) Ca 15a. Autrou terrien. g. signeur terrien. ●196a. Terrien g idem.

    (2) (religion) Baradoz terien : paradis terrestre.

    ●(1804) RPF 28. Doué el-lacas ér Baraoüis terrien.

  • terinenn
    terinenn

    f. –où Soupière.

    ●(1935) BREI 402/2c. Beza zo eur banne soubenn 'barz an dêrinenn ru. ●(1967) BAHE 54/49. Trempañ pa verv ar soubenn ha goleiñ an derinenn ur momed.

  • terinennad
    terinennad

    f. –où Contenu d'une soupière.

    ●(1978) BAHE 97-98/25. ur mell terinennad soub.

  • terinier
    terinier

    plur. (géographie) = (?) tevinier (?).

    ●(1868) FHB 171/117b. Ar mor a zo galvet maro, pa ne vez ket a reverdi. Pa vez reverdi e teu huella var an terinier hag eza hirra adren.

  • terk
    terk

    m.

    (1) Reiñ un terk : donner une préparation, un apprêt.

    ●(1942) VALLsup 68. rei eun teurk, tr. «donner une préparation.»

    (2) Reiñ an terk kentañ : donner les premiers soins.

    ●(1935) BREI 394/2a. Digas a raed d'ezan ar glanvourien, an dud mac'hagnet hag hen, en eur floura an izili gwiridik, a roe d'eze an terk kenta ; a gase kuit ar c'hlenved.

    (3) Bezañ e terk : être en bon état.

    ●(1876) TDE.BF 613a. Terk, s. m. (anc.) Bezaff e terk, tr. «être en bon état.»

  • terkad
    terkad

    m. –où (marine) Escadre.

    ●(1924) DIHU 158/128. (Groe) Terkad, tr. «escadre.» (Dastumet de Vleimor 1913). ●(1925) DIHU 172/343. (Groe) Terkad, tr. «(s. m.) escadre.» Dastumet de Vleimor.

  • terkañ / terkiñ
    terkañ / terkiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Préparer, apprêter (de la nourriture).

    ●(1857) CBF 84. terka pe aoza ar prejou, tr. «préparer les repas.» ●(1866) FHB 69/132b. hag e-c'hiz ma terkaz eur boed sukret mad. ●(1867) MGK 98. Rak d'in-me ha d'am seurt ne vez da lein, da goan / Terket bemdez ker koulz tinell. ●(1889) SFA 269. Ar re-man eo a derke al louzeier a viche red rei dez-han. ●279. Jakelin a derkaz guella ma c'hellaz al lastez kouign a gave ker mad ar Zant.

    ●(1958) BLBR 114/2. Pa veze poent terki lein.

    (2) Battre, rosser.

    ●(1857) CBF 98. Hon daou vaout a zo oc’h en em dourta ; da hini a zo teurket, tr. «Nos deux moutons se cossent ; le tien est vaincu.» ●(1877) EKG i 265. evel m’oa bet teurket Corbet e Plabennec. ●308. soudarded Canclaux a zalc’haz ive pell sonj penaoz oant bet teurket ganeomp-ni. ●(18--) MIL.ms (d’après BUBR 25/434). a zired evel eun taro gouez da deurka ar Zaozon.

    ●(1931) VALL 616a. Donner une raclée de coups à, tr. «teurka L[éon].»

    (3) (marine) Étarquer.

    ●(1944) GWAL 163/161. (Ar Gelveneg) Ar marl a zo ur varrenn goad a implijer, er bagoù dre lien, evit teurkañ startoc'h, da lavarout eo evit peurstennañ dris ar ouel pa n'heller mui hen ober war-bouez brec'hioù an dud. ●(1978) BZNZ 100. (Lilia-Plougernev) Teurkiñ a zo stardañ an drisoù, kuites d'ar gouel da gouezhañ.

    II. V. pron. réci. En em derkañ : se droguer.

    ●(1872) KTB.ms 15 p 293. diou c'havr o em deurka.

  • terket
    terket

    adj.

    (1) Très bien fait.

    ●(1915) KZVr 132 - 12/09/15. Teurket, tr. «très bien fait.» ●Bragou teurket. Landivisiau, Loeiz ar Floc'h.

    (2) Rassasié.

    ●(1959) BRUD 7/17. Va zad a ranke breugeudi yantao teir gwech euz a zon, araog beza terket (...) Terket = gwalhet.

    (3) Assaisonner.

    ●(1857) CBF 6. Terket mad eo dioc'h ho plaz ? tr. «Le trouvez-vous à votre goût ?»

    (4) Battu, rossé.

    ●(1890) MOA 139a. Battu dans une lutte, tr. «teurket.»

  • terlouis
    terlouis

    adj. Bigle, louche.

    ●(1790) MG 335. ha pihue-è, d'hou chonge, en dud en dès goal-zeulagad ? Er ré borin, pé terlouis merhad ?

    ●(1919) DBFVsup 68. terlouis (Pluv[igner]), adj., tr. «louche.»

    NOTE : peut-être une métathèse tre / ter. (?) cf. tarluch (?). voir droug-louis.

  • terlusennat
    terlusennat

    v. tr. d. = (?).

    ●(1909) BOBL 24 avril 226/2e. N'oc'h euz ken vertus nemet / Da intra an empennou, Da derlussennat ar genet.

  • term
    term

    m. –où Plainte, gémissement.

    ●(1932) GUTO 9. safar ha termeu.

  • termadenn
    termadenn

    f.

    (1) Hésitation.

    ●(1931) VALL 359b. (une) hésitation, tr. «termadenn f.»

    (2) Plainte.

    ●(1974) TDBP III 207. Neuze e ra eun dermadenn, alors il fait (il laisse échapper) une plainte »

  • termaji
    termaji

    m. –ed, –où

    (1) Cinéma.

    ●(1958) BRUD 4/60. Da genta, ar «sinema» a veze anvet an «termaji» gand Poulldourigiz dre ma oa deut warlerh al «letern majik».

    (2) Saltimbanque.

    ●(1941) ARVR 11/5a. E gwetur eun termaji. ●(1957) ADBr lxiv 4/459. (An Ospital-Kammfroud) eur farsite hag eun drolite a oa gweled ar vugale-ze gwisket gand dilhad termajiou. ●(1958) BRUD 4/60. An ano termaji a veze roet ivez da bôtred ar «sirk». ●(1970) BHAF 78. eur vandenn termaji. ●(1995) BRYV I 50. (Milizag) ne veze ket fiziañs tamm ebed e-barz an dermajied. ●(1977) PBDZ 1139. (Douarnenez) an termajioù 'moa gwelet dec'h, tr. «les saltimbanques que j'avais vus hier.»

    (3) Installation de saltimbanques.

    ●(1911) SKRS II 91. an tan goal a grogas en eur «ménagerie» pe «termaji», da lavaret eo en eur stal vraz, eleac'h ma vez diskouezet loened gouez e kaouejou houarn. ●(1931) VALL 673a. installation de saltimbanque, tr. «termaji L[eon] C[ornouaille].»

    (4) Stal-dermaji : Installation de saltimbanques.

    ●(1955) STBJ 191. staliou-termaji, kezek koad, brañsigellou, sirkou, gourenerien ha kurioziteou-all a bep seurt hag a vouzare an holl gant cholori o muzikou.

    (5) Paotr termaji : saltimbanque.

    ●(1964) YHAO 124. ur paotr termaji azezet war ar c'hlazenn, e-kichen e garr.

    (6) Bordel, pagaille.

    ●(1936) IVGA 235. Diwall da lakaat mui na da fri na da deod e termaji kêr, gant aon beza higennet gant «ar gribenned !»

  • termal / termat
    termal / termat

    v. intr.

    (1) Ne rien faire.

    ●(1879) ERNsup 168. termal souffler, ne rien faire ; chom ked azë de dermal, ne reste pas à rien faire, Lanr[odec], Dt-M[ayeux].

    (2) Hésiter.

    ●(1944) FHAB Meurzh/Ebrel 42a. N'edo ket ar mare da jom da dermat. ●(1959) TGPB 197. Met ne chomis ket pell da dermal rak war vete nebeut am bije distaolet va c’halon gant an heug am boa ouzh an ampouailh-se.

    (3) Ahaner.

    ●(1849) LLB 1529-1530. er meud kalonekan / E grein ar é ziwhar, e derm. ●(1872) ROU 103b. Souffler, avec efforts, tr. «Termat.»

    ●(1907) PERS 168. avechou all e terme evel eun den gant eul labour start benag.

    (4) Faire des efforts.

    ●(1867) MGK 33. Hevel oc'h eur c'hrubuill merien / O c'houezi, o termat evit loc'h eur blousen.

  • termat
    termat

    voir termal

  • termen
    termen

    m. & adv.

    I. M.

    A. temp.

    (1) Moment, temps.

    ●(1530) J p. 21b. En berr ez duy ferm an termen / Maz achefheur (variante : achiuer) bezet certen / An pez so perguen ordrenet, tr. «dans peu de temps viendra le temps ou s'accomplira, soyez-en sûre, ce qui est réglé par le Ciel.»

    ●(1877) BSA 56. e tosta an termen euz ho delivrans.

    ●(1907) BSPD I 678. D'en termen-sé, eskobed en Azi n'hum gleùent ket get er Pab. ●(1942) DIHU 373/98. Na bourus é kaven-mé en termen-sé ag en deùeh.

    (2) Délai.

    ●(1732) GReg 759a. Prolonger le terme, tr. «astenn an termen.» ●(17--) ST 418. Da ober ho tever, hep goursez na termenn, tr. «de faire votre devoir, sans retard, ni délai.»

    ●(18--) GBI I 116. Un eiz devez a dermen out-han 'n euz goulennet, tr. «il lui a demandé un délai de huit jours.»

    ●(1904) DBFV 12b. asten termén, tr. «tarder, différer.»

    (3) Lakaat, teurel termen : ajourner, renvoyer qqc. à plus tard.

    ●(17--) VO 3. mæs en darn muyan e laqua termén.

    ●(1861) BSJ 38. Jojeb ne daul quet termén aveit sentein doh en avis e rér dehou. ●(1879) GDI 78. ha hui e hoès péhed é turul termén. ●142. ne faut quet turul termén de baiein.

    ●(1905) IMJK 44. Mar taul tremén (lire : termén) en Eutru-Doué de gement-sé. ●338. A betra guel turel termen de govésat pé de gomuniein ? ●(1925) VINV i. mes en darn muian e daul termén.

    (4) Teurel termen da ub. =

    ●(1913) THJE 14. Taulet oé bet termén dehi, és é gout, ha Teréz e chomas de hortoz.

    (5) Gortoz termen =

    ●(1924) SBED 76. Eit mé vou reit t'oh hou koulen / Ret e vou d'oh gortoz térmen.

    (6) Goulenn termen : demander un répit.

    ●(1954) LLMM 47/42. Ar Ramz neuze a c'houlennas termen ac'han d'an deiz war-lerc'h d'an eur-se.

    (7) Reiñ termen : donner délai, accorder un délai.

    ●(1732) GReg 250b. Donner délay, tr. «rei termen.»

    (8) Termen diwezhañ : le dernier terme, la mort.

    ●(1877) BSA 33. Va merc'h, arruet oun em zermen diveza. ●(1879) BAN 195-196. Dom Mikel o veza anavezet e oa tost he dermen diveza, a c'houlennas he sacramanchou.

    (9) Termen ar vuhez : le terme de la vie, la mort, la fin.

    ●(1877) EFV 34-35. ean e zeli bout bâdéet ne vern de béh termén ag é vuhé é ta ér bed-men !

    ●(1911) SKRS II 90. betek termen he vuez.

    ►absol.

    ●(1877) BSA 73. Credi a reas stard, evel m'oa oajet bras, e tostea he zermen.

    ●(1911) BUAZperrot 350. an abad santel a dostae e dermen.

    (10) Terme, loyer.

    ●(1995) BRYV III 29. (Milizag) on-oa poan kenañ evid paea an termen.

    (11) Terme de la grossesse, de la gestation.

    ●(1633) Nom 10b. Puer abortiuus, fœtus abortiuus, abortus : auorton, né avant terme : vn collez, vn crouadur á ve ganet guent (lire : quent) an termen.

    ●(17--) TE 39. A pe oai deit hé zermén hi e laquas én effæf deu groaidur ér béd.

    ●(1818) HJC 328. hrac mi ma arriue i zermen. ●(1877) BSA 22. Pa dosteas he zermen.

    (12) Dont da dermen : venir à terme.

    ●(1774) AC 90. Pa eun eum gaf daou vuguel e cor far vam, e teuont da termen asambles.

    (13) Fin (d'une période).

    ●(1911) BUAZperrot 900. Ar bloaz nevez a ia da zigeri ; n'eo ket da lavaret e welfemp e dermen.

    (14) Àr an termenioù-se : sur ces entrefaites.

    ●(1867) BSSo 10. Ar en tremeinieu-cé ehué, un dén youanq a Spagn, (…) e zas d'er havèt.

    (15) Da bep termen : à tout bout de champ.

    ●(1856) GRD 171. livreu fal digueor dirac ou deulegad, hag ar béré é taulant ou sèl de bep termén. ●270. Me larou doh-ein me hunan de bep termén : (…). ●277. Ne hel quet hum virèt a chongeal de bep termén én é vuhé passet.

    ●(1931) GUBI 21. Hous argant étal-oh / E vehé bet ésoh / En impléein de bep termén.

    B.

    (1) Crédit.

    ●(1612) Cnf 44b-45a. Nep à guerz eth è mis hezreu termen bedé mis maé gant condition ma paezher dezaff quement euel à taluezo an eth è mis Maé en marchat.

    ●(1732) GReg 232b. Credit, achat, ou vente, sans argent comptant, tr. «Termenn.»

    (2) Terme, échéance.

    ●(c.1680) NG 747-748. Pe ué en termin arriuet : / rait dignë argant.

    (3) Reiñ termen : faire crédit.

    ●(1659) SCger 34a. donnez moy credit, tr. «roit dîn termen.» ●(1732) GReg 232b. Faites-moi credit, je vous en prie, tr. «Roït din termenn, me oz ped.»

    (4) Hep termen : infini.

    ●(1900) MSJO 86. da drugarekat Doue eus he vadeles eb termen. ●153. he furnes eb termen.

    C. spat.

    (1) Limite, terme.

    ●(1499) Ca 195b. Termen. g. terme fin. la. hic terminus / ni.

    ●(1752) BS 721. an dour n'en deus biscoas tremenet an termen-se en devoa merquet dezàn ar sant.

    (2) Fin, terme.

    ●(1900) MSJO 77. an daou veachour paour a ziguezas e termen ho beach. ●(1909) KTLR 63. ma vel-jont edo dija tost termen ho beaj.

    D. Terme, mot.

    ●(1727) IN II (avis) i. Sant Bernard en ul Lêvr (…) a zisquez deomp sclear (…) en termeniou-mâ.

    II. Loc. adv. War dermen : à crédit.

    ●(1612) Cnf 49a. oz guerzaff muy eguit an pris iust palamour marohont var termen.

    ●(1732) GReg 232b. A credit, tr. «Var dermenn. ●Acheter à credit, tr. «Prena var dermenn.» ●Vendre à credit, tr. «Guërza var dermenn.»

    ●(1909) FHAB Kerzu 377. Eno, var lavar Kou hag ar Bi, o daou boas da ober pouffou, e veze gwerzet war dermen.

  • termenadur
    termenadur

    m. –ioù Terminologie.

    ●(1931) VALL 734b. Terminologie, tr. «termenadur m.»

  • termenañ
    termenañ

    v. tr. d.

    (1) Définir.

    ●(1931) VALL 192a. Définir, tr. «termena.»

    (2) Donner du temps pour payer.

    ●(1876) TDE.BF 613b. Termena, v. a., tr. «Ce mot, qui dérive de termen, délai, signifie donnr du temps pour payer. ●Me ho termeno, tr. «je vous donnerai du temps pour payer.»

  • termer
    termer

    m. –ion

    (1) Parresseux.

    ●(1879) ERNsup 168. hant 'ta, termer ! allons, paresseux, Lanr[odec], St-M[ayeux].

    (2) Celui qui tergiverse, hésite.

    ●(1927) FHAB Meurzh 63. Me glev lavaret ez oc'h bet a-viskoaz eun termer hag eun digarezer. ●(1931) VALL 359b. Hésitant par nature, tr. «termer.»

    (3) Geignard.

    ●(1906-1907) EVENnot 24. (Priel) termer awalc'h ec'h e bopred, tr. «geignard.»

    (4) plais. Boest-termerez : accordéon.

    ●(1922) DIHU 132/86. Get er «vouist termeréz» é ma oeit albéhen en dud bremen.

  • termerezh
    termerezh

    m.

    (1) Hésitation.

    ●(1914) DIHU 105/38. Chetu pileteu ré a vuhé hir, ré a vuhé ber, ré a vuhé diaskat, ré a vuhé a dermereh. ●(1931) VALL 359b. Hésitation, tr. «termerez.»

    (2) Plaintes, gémissements.

    ●(1972) LIMO 21 octobre. Ag en ti d'en aral ne gleuér met termerèh, garmerèh, hirvouderèh…

  • terminañ
    terminañ

    v. tr. d. Terminer.

    ●(1659) SCger 117a. terminer, tr. «termina.»

  • termit
    termit

    m. –ed (entomologie) Termite.

    ●(1944) DGBD 112. ur grugell dermited.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...