Devri

Recherche 'te...' : 617 mots trouvés

Page 6 : de tenzordi (251) à teosat (300) :
  • teñzordi
    teñzordi

    m. Trésorerie.

    ●(1931) VALL 757a. Trésorerie ; établissement, tr. «téñzordi m.»

  • teñzoriañ
    teñzoriañ

    v. Thésauriser.

    ●(1732) GReg 921a. Thesauriser, tr. «Ténsorya. pr. ténsoryet.»

  • teñzorier / teñzorer
    teñzorier / teñzorer

    m. –ion Trésorier.

    ●(1499) Ca 195b. Tensoryer. g. tresoryer. ●(1633) Nom 296a. Quæstor ærarius : tresorier : tensorier.

    ●(1659) SCger 174b. tensorer, tr. «thresorier.» ●(1732) GReg 938a. Tresorier, tr. «Tensoryèr. p. ténsoréryen. ténsoridy.»

    ●(1834) SIM 158. mont da gaout an tenzorier. ●(1850) JAC 47. Da vea tenzorier d'ar pez a bossedet. ●(1894) BUZmornik 717. Goudeze e reaz (...) he denzorier euz a Frumans.

    ●(1909) FHAB Gouere 210. eun tenzorier, eur sekretour. ●(1936) BREI 450/4b. Herve an tenzorer, ar c'hef a zo feuset mat, pegwir 'zo bet gallet rei eun tamm gopr da vugale vihan izili ar Vreuriez.

  • teñzoriezh
    teñzoriezh

    f. Trésorerie.

    ●(1732) GReg 938a. Tresorerie, dignité de Catedrale, tr. «Ténsoryez.»

  • teod
    teod

    m. & adv. –où

    I. M.

    A.

    (1) (anatomie) Langue.

    ●(1499) Ca 194a. Teaut. g. langue. ●197a. Teut. g. langue. ●(c.1500) Cb. Teaut. g. langue. ●ga. ce qui est desoubz la langue. an pez so didan an teaut. ●ga. petite langue. bri. teaudic. ●(c. 1501) Lv 232/9. teut gl. lingua. ●(1505) Vc 12. huy a lac helavar hon teaud, tr. «Vous rendez notre langue diserte.» ●(1575) M 2329. Ez dantont ho teaudou, tr. «Ils mordent leurs langues.» ●(1621) Mc 73. é teaut. ●(1633) Nom 20b. Lingua : langue : an teaut. ●50a-b. Lytta : ver en la langue des chiens, qu'on leur oste en leur ieunesse pour les garder d'enrager : vn preuf á vez en teaut an quy á vez lammet ez jaoüancq euit miret na daent en gounnar.

    ●(1659) SCger 72a. langue, tr. «teaut, p, dou.» ●174b. teaut, tr. «langue.» ●(c.1680) NG 975. Na calon songeal na teat lauaret. ●(1792) CAg 52. Ha ma vou me zead spelhet.

    ●(1821) SST 60. tayedeu enflammet. ●(1849) LLB 643. kand tead. ●(1852) MML 62. na deuio tiaoet ebet da rentan meulodi d'ho madeles. ●(1855) BDE 79. téyad eit er bannein ! ●(1857) CBF 77. Diskouezit d'in ho teod, tr. «Montrez-moi votre langue.»

    ●(1936) LVPR 76. Dre ma teue ho teod da zistagella.

    (2) Diwar beg an teod, àr, diàr blein an teod, a vlein an teod : du bout des lèvres.

    ●(1767) ISpour 315. non pass hemp quein ar blein hou téat.

    ●(1854) PSA I 147. en inour-zé e vé dacoret dehou a vêg hag a vlein en téad hemb quin. ●(1876) TIM 329. ar blein en téad.

    ●(1911) SKRS II 200. Ar bobl-se a veul ac'hanoun divar veg an teod. ●(1912) DIHU 84/82. hag é laras en Anjelus diar blein hé zead.

    (3) Derc'hel war e deod : tenir sa langue, se taire quand il le faut.

    ●(1911) SKRS II 129. ha dalc'homp var hon teod.

    (4) Gouarn, mirout e deod : tenir sa langue.

    ●(1790) MG 195. Gùel-è paud d'un dén goarn é dead.

    ●(1908) PIGO II 115. Setu pep-hini a viras e deod hag en em lakas da zellet endro d'ean.

    (5) [au négat.] Na vezañ hepken war an teod : ne pas être que des paroles, se traduire par des faits concrets.

    ●(1911) SKRS II 107. Dom Mikeal an Nobletz n'edo ket var an teod hebken he garantez evit Doue.

    (6) Astenn e deod diwar-goust ub. =

    ●(1921) PGAZ 103. morse n'eo bet klevet koulskoude oc'h aztenn he zeod divar gouzt an nesa.

    (7) Faculté de parler.

    ●(1933) MMPA 99. Ac'hanta, eme an den fur Esop, an teod eo gwellan ha gwasan tra a oufe beza er bed.

    (8) Tennañ e deod da : tirer la langue à.

    ●(1972) SKVT I 133. Tennañ a reas e deod d'al loen glas.

    (9) Diwar beg an teod : du bout des lèvres.

    ●(1860) BAL 15. pedi divar beg an teod, ne d'eo nemet an neuz da bedi.

    B. par méton. [la partie désignant le tout]

    (1) Teod kaer, mat : homme qui a la langue bien pendue, beau parleur.

    ●(1870) MBR 4. teod kaer ma'z oud. ●(1872) ROU 81b. Disert, tr. «teod mad a zen.»

    (2) Teod tanav : personne insinuante.

    ●(1872) ROU 89b. Insinuant, tr. «teod tano.»

    (3) Teod fall : mauvaise langue.

    ●(1867) FHB 113/70. Teod fall !

    (4) Teod abegus : personne qui trouve à critiquer.

    ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 49. Teodoù abegus koulskoude a glevan avechou.

    C. (en plt de qqc.) par anal. Lame de certains outils.

    ●(1985) AMRZ 175. ledander teod an trañch.

    II. Adv. A-deod : oralement.

    ●(1911) BUAZperrot 460. ec'h adorent Doue a deod hag a spered.

    III.

    (1) Na vezañ stag e deod eus an daou benn : avoir la langue bien déliée, être éloquent.

    ●(1925) (K) L. Nihuellou FHAB Mezheven 221. Eur vaouez fur ha santel eo Marijann Truten, / He zeod, moarvat, n'ema ket stag diouz an daou benn, / Met ma tigouez gantan penseliat an nesa, / Evit pedi Doue 'ya en-dro dreist pep tra ! ●(1981) (L) *Tad Medar ANTR 48. En ostaleri n'eo den e-bed stag e deod diouz an daou benn. Pep hini, o sacha war e vanne a deu gantañ e dammig prezegenn. ●(1986) (L) *Tad Medar PTGN 65. Hini e-béd euz ar re-mañ n'eo stag he zeod diouz an daou benn hag ar varvailladenn he-defe bet padet beteg ar mintin ma ne vefe ket bet red deom kenderhel gant hon hent.

    (2) Na vezañ e deod en e yalc'h : être éloquent.

    ●(1964) BRUD 19/10 L. Kergall. «Ha neuze, Mari vihan n'emañ ket he zeod en he yalh;

    (3) C'hwezhañ e teod ub. : instruire, faire la leçon.

    ●(1732) GReg 331a. Emboucher quelqu'un, tr. G. Rostrenenn «C'hüeza ê téaud ur re-bennag. ober e guentell da ur re.»

    ●(1931) VALL 216. Dicter à qqn ce qu'il doit faire, tr. F. Vallée «c'houeza e deod da u.b. fam.» ●420. Faire la leçon à qqn sur ce qu'il doit dire, tr. «c'houeza e teod u. b. fam.»

    (4) Bezañ war teod an deñved : être sur le pavé.

    ●(1912) MELU XI 203 (Go-Kerfod). Bean war tiaod an dénved, tr. E. Ernault «Être sur la langue des brebis = sur le pavé, sans place.»

    (5) Ober e deod da ub. : faire la leçon, dicter à qqn ce qu’il doit faire.

    ●(1931) VALL 216. Dicter à qqn ce qu'il doit faire, tr. F. Vallée «ober e deod da u.b. fam.»

    (6) Lonkañ e deod : mourir.

    ●(1912) RVUm 316 (Gu). Lonkein é déad, tr. P. ar Gov «Avaler sa langue. Var. lonkein é loé.»

    (7) Bezañ berr e deod : ne pas bien s’exprimer.

    ●(1914) FHAB Mae 150 (L) M.-A. Abgrall. Yannik a oa eun tammig berr e deod hag e leac’h lavaret Yannik ar Zolier a lavare Yannik al Lolo.

    (8) Mont e deod e gouzoug unan all : rester niais devant qqn.

    ●(1870) MBR 4-6 (L) A. Troude. Pa choum he-man da zellet oc'h unan-bennag e leac'h derc'hel krog atao enn he neudenn, ez a he deod e gouzoug eunn all, hag e choum eunn troad leue enn he c'henou he-unan.

  • teod-bouc'h
    teod-bouc'h

    m. (botanique) Vipérine Echium vulgare.

    ●(1879) BLE 29. Vipérine. (Echium. T.) Téôd-bouc'h.

    ●(1931) VALL 785a. Vipérine, tr. «teod-bouc'h m.»

  • teod-ejen
    teod-ejen

    m. (botanique)

    (1) Buglosse. Anchusa sp

    ●(1499) Ca 197a. Teut eugen. langue de beuf / cest vne herbe. l. hec buglosa / se.

    ●(1732) GReg 125b. Buglose, plante fort semblable à la bourrache, mais différente tr. «téaud-egenn.»

    ●(1876) TDE.BF 612a. Teod-ejenn, s. m., tr. «Buglose, plante.» ●(1879) BLE 23. Buglosse. (Anchusa. L.) Téod-éjenn.

    (2) Petit plantain.

    ●(1928) DIHU 210/192. Tead-ijen (éjon), tr. «petit plantain des prairies.» ●(1934) BRUS 267. Le plantain, tr. «tead éjon (minor).»

  • teod-evn
    teod-evn

    m. (botanique) Gratteron.

    ●(1876) TDE.BF 612a. Teod-evn, s. m., tr. «Grateron, plante.» ●(1879) BLE 356. Gaillet gratteron. (G. Aparine. L.) Téod evn.

    ●(1931) VALL 342b. Grateron, tr. «teod-evn m.»

  • teod-karv
    teod-karv

    m. (botanique) scolopendre langue de cerf Asplenium scolopendrium.

    ●(1633) Nom 91a. Phyllitis, lingua ceruina, vulgò, offic. scolopendria : langue de cerf : teaut caru.

    ●(1732) GReg 851b. Scolopendre vulgaire, ou langue de cerf, plante, tr. «Téaud-qaro.»

    ●(1876) TDE.BF 612a. Teod-karo, s. m., tr. «Martagon ou lys martagon, plante.»

  • teod-kazh
    teod-kazh

    m.

    (1) (botanique) Martagon.

    ●(1732) GReg 605b. Martagon, plante semblable au lis, tr. «Teaudcaz.»

    ●(1876) TDE.BF 612a. Teod-kaz, s. m., tr. «Doradille, scolopendre, plantes.»

    (2) (ichtyonymie) Petite sole.

    ●(1977) PBDZ 574. (Douarnenez) an teodoù-kazh, tr. «les ‘langues de chat', petites soles.»

  • teod-ki
    teod-ki

    m. (botanique) Cynoglosse.

    ●(1499) Ca 197a. Teut qui. g. langue de chien. l. hec cinaglosa / se. ●(1633) Nom 83a. Cynoglosa : langue de chien : teaut quy.

    ●(1876) TDE.BF 612a. Teod-ki, s. m., tr. «Cynoglosse, plante.» ●(1879) BLE 24. Cynoglosse. (Cynoglossum. L.) Téod-ki.

  • teod-naer
    teod-naer

    m. (botanique) Serpentaire.

    ●(1876) TDE.BF 612a. Teod-aer, s. m. tr. «Serpentaire, plante.»

  • teod-sarpant
    teod-sarpant

    m. (botanique) Langue de serpent, herbe sans couture Ophioglossum vulgatum.

    ●(1633) Nom 89b. Ophioglosson, lingua serpentina, officinis lancea Christi : langue de serpent, herbe sans couture : teaut sarpant, sarpantinen.

  • teod-yar
    teod-yar

    m. Bavarde.

    ●(1919) DBFVsup 67b. tead-iar, teiar (Berric) s., tr. «bavarde.»

  • teodad
    teodad

    m. –où

    (1) Coup de langue, médisance.

    ●(1732) GReg 561b. Coup de langue, tr. «Téaudad. p. teaudadou.»

    ●(c.1820) COF 45. sujet int d'an teodadou. ●(1824) BAM 90. ar goal teodadou. ●145. an hini hoc'heus attaquet dre ho teodadou. ●(1846) DGG 446. dre ho dreouc-preseguerez hac ho teodadou-fall. ●(1854) MMM 29. ho teaudajou. ●(1860) BAL 104. ar guall-deodadou. ●(1862) JKS 249. ar goall deodadou, ann tamallou. ●(1868) KMM 56. mar laoskit teodadou fall. ●(1876) TDE.BF 612a. Teodad, s. m., tr. «Médisance, coup de langue.»

    ●(1904) SKRS I 155. he vrud vad dispennet gant teodadou faoz. ●(1909) MMEK 136. e rebechaz d'ezi he fallagriez hag he zeodadou. ●(1924) FHAB Genver 12. teodadou e lez-vamm. ●(1942) DHKN 69. Hoant en des bet Vonick monet d’en Oriant a vitin, ar é arben met n’hé des ket kredet, get eun ag en teadadeu.

    (2) Leuskel un teodad : donne un coup de langue.

    ●(1732) GReg 561b. Donner un coup de langue, tr. «Leusquel un téaudad.»

    (3) Langue de (feu).

    ●(1921) GRSA 376. A vé Kaanand é tè tri teadad tan ru.

  • teodañ
    teodañ

    v. Médire.

    ●(1931) VALL 457a. Médire, tr. «teoda.»

  • teodata
    teodata

    v. intr. Médire, donner des coups de langue.

    ●(1924) LZMR 16. digarez mat d'ezo da zont da deodata. ●21. teir pe beder plac'h koz o teodata warlerc'h. ●(1931) VALL 417b. donner des coups de langue, tr. «teodata.» ●(1955) VBRU 3. klask abeg da deodata diwar he fenn.

  • teodeg
    teodeg

    m. –ed, teodeion, teodizion

    (1) Bavard.

    ●(1659) SCger 72a. langart, tr. «teaudec.»

    ●(1876) TDE.BF 612a. Teodek, s. m., tr. «C[ornouaille] Babillard, bavard.»

    (2) Médisant, détracteur.

    ●(1732) GReg 561a. Qui a une mauvaise langue, tr. «Téaudecq. p. téaudéyen.»

    ●(1977) PBDZ 638. (Douarnenez) teoteg, teotizien, tr. «mauvaise langue.»

  • teodeger
    teodeger

    m. –ion Médisant, détracteur.

    ●(1936) TKAL II 41. Perak e vezo lezet pelloc'h an teodeger milleget-se da vernia adarre gaou war c'haou.

  • teodegiñ
    teodegiñ

    v. intr. Médire.

    ●(1931) VALL 417b. jouer de la langue (en mauv. part), tr. «teodegi.» ●(1936) TKAL I 85. va enebourien a oar teodegi mat. ●(1936) TKAL II 61. Alanig a gendalc'has da deodegi.

  • teodek
    teodek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Bavard.

    ●(1980) EBSB 36. (Ar vro vigoudenn) teotek, tr. «bavard.»

    (2) local. Qui a l'élocution difficile.

    ●(1919) DBFVsup 67b. teiadek, tr. «qui parle lourdement.» ●(1939) KOLM 69. ur peurkeh skolaer, teadek ha ioudek.

    (3) Mauvaise langue.

    ●(1732) GReg 561a. Qui a une mauvaise langue, tr. «Téaudecq.»

    II. Adv. (Prononcer) avec une langue pâteuse.

    ●(1942) DHKN 224. Doh ou homzeu, é kompren Nenneg é mant brih-vèu : teadek é ta ou zreu getè.

  • teodekaat
    teodekaat

    v. intr. Parler beaucoup.

    ●(1942) DHKN 226. Teadekaat e hrant muioh mui.

  • teodenn
    teodenn

    f. –où

    (1) Languette.

    ●(1732) GReg 562a. Languette, tr. «Téaudenn. p. téaudennou.»

    ●(1876) TDE.BF 612a. Teodenn, s. f., tr. «Languette de cuir.»

    ●(1919) DBFVsup 67b. teaden, f., tr. «languette.»

    (2) Battant de cloche.

    ●(1919) DBFVsup 67b. teaden, f., tr. «battant de cloche.» ●(1934) BRUS 308. Le battant (d'une cloche), tr. «en deaden, f.»

    (3) Femme mauvaise langue.

    ●(1931) VALL 417b. femme mauv[aise] langue, tr. «teodenn L[eon].»

  • teodennañ
    teodennañ

    v. intr. Bavarder.

    ●(1983) PABE 137. (Berrien) teodenna, tr. «bavarder.»

  • teodennerezh
    teodennerezh

    m. Action de médire, médisance.

    ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 35. (Skrignag) Teodennerez = e galleg : des coups de langue : «Kals teodennerez a zo etouez an dud.»

  • teodet
    teodet

    adj.

    (1) Pourvu d'une langue.

    ●(1867) FHB 113/69b. ar vidicinet zo peurvuya teodet mad. ●(1872) ROU 81b. Disert, tr. «Teoded caër.» ●107a. Vantard, tr. «teoded hir ha dorned berr.»

    ●(1913) FHAB Genver 29. N'eo ket pounner an tam anezan, mez teodet avad ! ●(1922) EMAR 63. Envor dispar, kerkouls teodet, / War ar marvailhou 'oa tuet. ●(1929) MANO 28. eur vaouez teodet fall en em lakeas da lavaret pep seurt traou diwar e benn. ●(1935) ANTO 53. merc'hed teodet-mat.

    (2) Éloquent.

    ●(1912) BUAZpermoal 158. brudet evel ar gwella teodet den a oa en e amzer.

  • teoger
    teoger

    m. –ion

    (1) Charmeur.

    ●(1931) VALL 113a. Charmeur, tr. «teoger.»

    (2) Hypnotiseur.

    ●(1931) VALL 369b. Hypnotiseur, tr. «teoger.» ●(1957) AMAH 234. un tenner-planedennoù, un teoger, un igromañser.

  • teogerezh
    teogerezh

    m. Hypnotisme.

    ●(1931) VALL 369b. Hypnotisme, tr. «teogerez m.»

  • teoghun
    teoghun

    m. Hypnose.

    ●(1931) VALL 369b. Hypnose, tr. «teoghun m.»

  • teoghunek
    teoghunek

    adj. Hypnotique.

    ●(1931) VALL 369b. Hypnotique, tr. «teoghunek»

  • teogiñ
    teogiñ

    v. tr. d.

    (1) Charmer.

    ●(1931) VALL 112b. Charmer, tr. «teogi.»

    (2) Hypnotiser.

    ●(1931) VALL 369b. Hypnotiser, tr. «teogi»

  • teol .1
    teol .1

    coll. Tuiles.

    ●(c.1500) Cb. g. faire teuilez. b. ober teul. ●(1633) Nom 142b-143a. Tectum imbricatum, tegulaneum : toict de tuiles : toen á teul, græt á briquennou.

    ●(1659) SCger 19b. careau, tr. «teolenn pl. teol.» ●122a. tuile, tr. «teolen p. teol.» ●(17--) TE 69. quemènd a divl èl quênt.

    ●(1831) RDU 193. de glasq seul ha pri d'obér ha de bobat er gantité vras a divl. ●(1850) MOY 151. Grit dê ober têolou. ●155. Ur milier a deol caer. ●(1876) TDE.BF 612b. Teolenn, s. f. Tuile ; pl. teol, masc.

    ●(1924) FHAB Eost 315. Aman e vez graet c'hoaz teol da lakaat war binenn-gein (lire : linenn-gein) an toennou.

  • teol .2
    teol .2

    voir teal 1.

  • teol-pleg
    teol-pleg

    coll. Tuiles faîtières.

    ●(1876) TDE.BF 612b. Teolenn-bleg, s. f., tr. «Tuile courbe pour le faîte d'un toit ; pl. teol-bleg, masculin.»

    ►teolenn-bleg f. Tuile faîtière.

    ●(1876) TDE.BF 612b. Teolenn-bleg, s. f., tr. «Tuile courbe pour le faîte d'un toit ; pl. teol-bleg, masculin.»

  • teol-to
    teol-to

    coll. Tuiles de couverture.

    ●(1744) L'Arm 393a. De la [tuile], tr. «Tivle-tou.»

    ►teolenn-do f. Tuile.

    ●(1744) L'Arm 393a. Tuile, tr. «Tivleen-tou.. neu-tou.»

  • teolad
    teolad

    coll. Tuiles.

    ●(1818) HJC 78. int e ras un toul dré en tivlat.

  • teolaj
    teolaj

    m. Carrelage.

    ●(c.1718) CHal.ms i. carrelure de chambre, tr. «er paué, en teulag' es ur gambr'.»

  • teolenn
    teolenn

    f. –où, teol

    (1) Tuile.

    ●(1499) Ca 197a. Teulenn. g. tieule. ●(c.1500) Cb. Teulenn. g. teuile. ●(1633) Nom 138b. Tegula : vne tuile : teolen. ●140b. Paries lateritius, testaceus : paroy de bricques : moguer græt á briquennou pe á teullennou. ●142b. Pinnæ : torrettes : an teolennou á vez voar ab ty. ●144a. Tegula, tegula hamata, quem vulgaris lingua nasatam vocat : tuile : teaulen.

    ●(1659) SCger 19b. careau, tr. «teolenn pl. teol.» ●122a. tuile, tr. «teolen p. teol.» ●174b. teolen, tr. «tuile.»

    ●(1876) TDE.BF 612b. Teolenn, s. f. Tuile ; pl. teol, masc.

    ●(1902) LZBg Gwengolo 202. tri-uigent tivlen e zou bet groeit. ●(1923) BUBR 27/482. ken (...) na gouez eun deolenn eus an dôenn...

    (2) Teolenn gleuz : tuile creuse.

    ●(1633) Nom 144a. Imbrex : tuile creuse : teaulen cleus, bricquen cleus.

  • teolenner
    teolenner

    m. Tuilier.

    ●(c.1500) Cb. g. teuilier. b. teulenner.

  • teoler
    teoler

    m. –ion

    (1) Briquetier.

    ●(1744) L'Arm 38a. Briquettier, tr. «Tivlour.. lerion. m.»

    (2) Tuilier.

    ●(1744) L'Arm 393a. Tuilier, tr. «Tivlourr.. lerion.»

    ●(1876) TDE.BF 612b. Teolier, s. m., tr. «Fabricant de tuiles.»

  • teolerezh
    teolerezh

    f. –ioù

    (1) Briquetterie.

    ●(1744) L'Arm 38a. Briquetterie, tr. «Tivlereah.. heu. m.»

    (2) Tuilerie.

    ●(1633) Nom 129a. Lateria : bricqueterie, tuilerie : an briquerez, teulerez.

    ●(1744) L'Arm 393a. Tuilerie, tr. «Tivlereah. m.»

  • teoliañ
    teoliañ

    v. tr. d. Couvrir de tuiles.

    ●(c.1718) CHal.ms i. carler une chambre, tr. «Teulein, teoulein ur gambr.» ●(1732) GReg 137a. Carreler, paver de tuiles, tr. «Téolya. p. téolyet.»

    ●(1876) TDE.BF 612b. Teolia, v. a., tr. «Couvrir en tuiles.»

  • teoliri
    teoliri

    f. –où Briquetterie.

    ●(1744) L'Arm 423a. Briqueterie, tr. «Tivleri.»

  • teologal
    teologal

    adj. Théologal.

    ●(1846) DGG 379. ar vertuziou theologal.

  • teologiezh
    teologiezh

    f. Théologie.

    ●(1961) BAHE 27/45. an iliz Anglikan n'he deus Teologiezh ebet, met kalz a deologourion. ●(1964) BAHE 38/69. Teologiezh an Ortodokselezh.

  • teologour
    teologour

    m. –ion Théologien.

    ●(1961) BAHE 27/45. an iliz Anglikan n'he deus Teologiezh ebet, met kalz a deologourion.

  • teoloji
    teoloji

    f./m. Théologie.

    ●(1499) Ca 195b. Theologi g theologie. ●(1612) Cnf 21. non pas hep muy quen an Scol ves an Theologi.

    ●(1659) SCger 118a. Theologie, tr. «Teologi.»

    ●(1866) FHB 66/108b. skolaërien enn deoloji. ●(1876) BJM 30. Da Vourgez a ieas da ober he studi var an theologi.

    ●(1911) BUAZperrot 498. studia an theoloji.

  • teolojian
    teolojian

    m. –ed Théologien.

    ●(1499) Ca 195b. Theoulogien. g. idem diuin clerc.

    ●(1659) SCger 118a. Theologien, tr. «Teologian p. et.»

    ●(1738) GGreg 40. Theologyan, p. Theologyaned, tr. «Théologien.» ●(1774) AC 25. an darn vuia eus an Deologianet.

    ●(1846) DGG 388. an deologianet o deus diffarantet diou seurt contrition.

  • teoñ
    teoñ

    m.

    I. (argot de Pont-l'Abbé)

    (1) Soir, nuit.

    ●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Teon pe Tion = Noz. ●(1974) SKVT III 78. Goude an teoñ, e yan e chil en-dro. ●Peadra 'z eus gant ar chon en e fouilhez da bochañ fistolennoù d'e frai, ken[t] an teoñ.

    (2) Tag-teoñ : repas du soir.

    ●(1936) IVGA 101. griffou da dag-teon. ●(1960) LLMM 82/311. Langaj-chon ar vilajenn gran. Tag-teon = Koan.

    II. (domaine maritime) Revif, moment où la marée reprend de l'amplitude.

    ●(1977) PBDZ 203. (Douarnenez) teoñ, tr. «moment où la marée reprend de l'amplitude.» ●258. tad a rae kalz perzh ouzh an teoñ, tr. «Papa faisait très attention à la reprise d'amplitude de la marée.»

  • teosat
    teosat

    v. = (?).

    ●(1913) ARVG Eost 190. Betek Sant-Herve-Mene-Bre a weler o teosat Breiz-Izel diouz e chapel !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...