Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés
Page 14 : de kenglotan (651) à kenlaer (700) :- kenglotañ
- kengourener
- kengouviad
- kengred .1kengred .1
adj.
(1) Solidaire.
(2) Kengred gant : solidaire de.
●(1931) VALL 697b. Solidaire de, tr. «kengred gant.»
- kengred .2
- kengredennegkengredenneg
m. kengredenneien Coreligionnaire.
●(1931) VALL 155a. Coreligionnaire, tr. «kengredenneg pl. –eien.»
- kengreiz
- kengreizadur
- kengreizañkengreizañ
v. tr. d. Concentrer.
●(1931) VALL 140a. Concentrer rassembler au centre, tr. «kengreiza.»
- kengreizek
- kengreizenn
- kengreizennek
- kengreizenniñ
- kengreizennus
- kengronnad
- kengronnañ
- kengronnata
- kenharp
- kenhenterkenhenter
m. –ion Homme qui fait route avec un autre.
●(1909) NOAR 47. E gen-henter avad a yoa yaouank, bras hag ezelet kaer.
- kenheñvel
- kenhêr
- kenhêrezkenhêrez
f. –ed (droit) Cohéritière.
●(1931) VALL 130b. Cohéritier, tr. «kenhaer, kenhêr f. ez pl. ed.»
- kenhêrezh
- kenheritourkenheritour
m. –ion (droit) Cohéritier.
●(1824) BAM 11. gret en deus ac'hanomp Christenien ha Quenheritourien gant Jesus-Christ hor Salver. ●276. ar Veleyen hor gra heritourien da Zoue ha quenheritourien gant Jesus-Christ. ●(1846) DGG 201. ar veleyen ho cra bugale da Zoue ha quen-hæritourien da Jesus-Christ.
- kenhoaladur
- kenhoalañkenhoalañ
v. Kenhoalañ gant ub. : sympathiser avec qqn.
●(1931) VALL 721b. avoir de la sympathie morale, tr. «kenhoala (gant).» ●Sympathiser avec qqn, tr. «kenhoala gand u. b.»
- kenhoalerezh
- kenhoalus
- keniler .1keniler .1
m. –ion Celui qui tisonne le feu.
●(1744) L'Arm 163a. Celui qui fourgonne le feu, tr. «Quenilourr.. lerion. m.» ●383a. Tisonneur ou Tisonnier, tr. «Quenilour.»
- keniler .2keniler .2
m. –ioù Tisonnier.
●(1744) L'Arm 383a. Tisonneur ou Tisonnier (…) De fer, tr. «Quenilérr.»
- keniliñ / kenilañkeniliñ / kenilañ
v. tr. d. Tisonner, fourgonner (le feu).
●(1659) SCger 10a. atiser, tr. «quenila.» ●(c.1718) CHal.ms ii. fourgonner, detiser le feu, tr. «fichein, quenilein, boulgein, dispenn' en tan, foeldrein en tan aueit en deannein güel.» ●(1744) L'Arm 25a. Balaïer le four & fourgonner le feu, tr. «Quenilein.» ●163a. Fourgonner, tr. «Quenilein.. létt.» ●383a. Tisonner, tr. «Quenilein.»
●(1931) VALL 45a-b. Attiser le feu, tr. «kenilein V[annetais].» ●(1962) EGRH I 31. keniliñ v., tr. « fourgonner le feu. »
- keningalkeningal
adj. Coégal.
●(1732) GReg 177a. Coegal, terme de Theologie, tr. «Qen-ingal.» ●Le fils est coëgal du Pere, tr. «Ar map a so qen-ingal da'n tad.»
- kenitervkeniterv
f. –ezed (famille) Cousine.
●(1499) Ca 170a. Queniteru. g. cousine. ●(1576) H 52. an quenderu dan queniteru hac an queuenderu nac d’o holl priedou na graguez ha ho querent, tr. « the male cousin to the female cousin and the female second cousin : nor to all their husbands ans wives and their relations. » ●(1625) Bel 263. EVelse an gruec decedet, ne gall quet he intaff dimiziff nac eurediff de merch procreet deueus he priet arall, na de hoar, na de mozrebesset, na de Queniteruesset compes, na de Queneuderuesset, na de Quifniantesset.
●(1659) SCger 33b. cousine, tr. «quiniderv, pl. quinideruezet.» ●167a. quinidervv p. ezet, tr. «cousine.» ●(1732) GReg 227a. Cousine, tr. «Qeniderv. p. qenidervezed. Van[netois] qaniterv. p. qaniterüesed.» ●(17--) EN 1025. tenned eginiterf er mes deus ehouand, tr. «enlevé sa cousine de son couvent.» ●(17--) TE 330. hé haniterhue Elizabeth.
●(1821) SST 124. hé heniterve. ●(1846) DGG 323. an diou guininterv. ●(1839) BESquil 634. é hantein ur gueniterhue dehi. ●(1849) GBI I 274. lec'h m'eo et ho kininterv ! tr. «l'endroit où repose votre cousine !» ●(1866) FHB 56/29b. laosket ho crac'herez : ne maoc'h ket aman gant ho kiniter goz. ●(1868) KMM 51. da vont da velet e c'hiniter. ●(1894) BUZmornik 215. Elizabeth, ho kiniterv. ●(1896) HIS 83. Er Huerhiéz Vari en doé ur ganiterú.
●(1907) PERS 186. Va c'hiniterv, emezhan, d'an itron Fayolle.
- keniterv-gompezkeniterv-gompez
f. (famille) Cousine germaine.
●(1625) Bel 263. EVelse an gruec decedet, ne gall quet he intaff dimiziff nac eurediff de merch procreet deueus he priet arall, na de hoar, na de mozrebesset, na de Queniteruesset compes, na de Queneuderuesset, na de Quifniantesset.
●(1732) GReg 227a. Cousine germaine, tr. «Qeniderv gompès. p. qenidervesed compès.»
●(1894) BUZmornik 152. hag hi kinitervezed kompez.
●(1931) VALL 165b. cousine germaine, tr. «keniterv kompes.»
- kenitervez
- kenjoausaatkenjoausaat
v. tr. i. Se conjouir.
●(1732) GReg 197a. Conjouir, se conjoüir avec quelqu'un, se réjoüir avec lui du bien qui lui est arrivé, tr. «qen-joaüçzaat eus a içzu mad e vignon.»
- kenjoentrañkenjoentrañ
v. tr. d. Conjoindre.
●(1732) GReg 197a. Conjoindre, tr. «qen-joëntra. pr. qen-joëntret.»
- kenjoentretkenjoentret
adj. Conjoint.
●(1732) GReg 197a. Conjoint par le lien sacré du mariage, tr. «Qen-joëntret gand an ere sacr eus ar briedélez.»
- kenkentkenkent
voir kerkent
- kenkizkenkiz
m. –où
(1) Maison de plaisance.
●(1659) SCger 93a. plessis, tr. «quenquis.» ●(1732) GReg 728a. maison de plaisance, tr. «Qenqiz. p. qenqizyou. voyez plessis.» ●730a-b. Plessis, que l'on dit en quelques endroits Plesse, maison de plaisance, qui a ordinairement un Bois, ou même un Parc, qui sert de décoration à la maison, tr. «Qenqiz. p. Qenqizyou, Qenqizou.»
●(1869) FHB 248/309a. en dro da gestel ha da genkizou pe tiez hànveg hor bourc'hizyen. ●(1876) TDE.BF 336a. Keñkiz, s. m., tr. «Maison de plaisance à la campagne et entourée de bois etc. ●(1896) GMB 548. grand Trég[uier] kenkis f., pet[it] Trég[uier] kinkis f.
●(1931) VALL 564a. maison de plaisance, tr. «kenkiz m. (et f.).»
(2) Décoration.
●(1732) GReg 251b. Decoration, ornement, embellissement, tr. «qenqiz.» ●Decoration d'un manoir, tr. «Qenqizou ur maner.»
- kenkizadur
- kenkizañkenkizañ
v. tr. d.
(1) =
●(1924) BILZbubr 46/1089. dalc'het koun an nevoa en tôliou gwialenn pere o devoa (...) kinkisset d'ean e bensou hag e ziouvorzed. ●ibid. Kinkissa, tr. «faire plaisir par ironie, chatouiller désagréablement.»
(2) Confisquer.
●(c.1930) VALLtreg 371. kenkiza : Verb. act. Exproprier pour cause d'utilité publique, confisquer. ●(1931) VALL 143a. Confisquer, tr. «kenkiza.»
(3) Exproprier.
●(1931) VALL 286b. Exproprier, tr. «kenkiza.»
(4) (en plt des mauvaises herbes) Envahir (un terrain).
●(c.1930) VALLtreg 371. kenkiza (…) Par extension envahir en parlant des mauvaises herbes. En français bretonisé, on dit conqueret eo ar park gant al louzou – En Hte-Cornouaille eur park kenkizet désigne un champ dont on a enlevé une partie : kenkiza eur park, amoindrir un champ de cette façon. – J'ai entendu (St-Adrien) konkoueret eo an ed gant ar foen, le blé est envahi par la mauvaise herbe.
(5) Faire disparaître (une race, etc.).
●(1942) VALLsup 2a. Absorber, faire disparaître (une race, etc.), tr. «kenkiza.»
- kenkizerezh
- kenklav
- kenkoulz / kerkoulzkenkoulz / kerkoulz
adv.
(1) Kenkoulz tra : autant vaut.
●(1910) MAKE 104. goullou e kavan aman an ti breman ; kenkoulz tra eo d'in mont ac'halen !
(2) Kenkoulz all : tout aussi bien.
●(1985) MARE 171. Dond a rea ive ganeom, kenkoulz all, ar «hyrie», ar «Gloria» hag ar «Gredo». ●(1987) MZLC 68. Kenkoulz-all em eus desket lakaat ar c'hoef-bras, ar gatriolenn.
(3) Kenkoulz ha(g) : aussi bien que.
●(17--) CT Acte II 1073. ar bras quercouls ac ar bien.
●(1877) EKG I 63. anaout mad a reamp an hentchou adreuz kerkoulz hag an hentchou braz.
●(1935) VKST Du 391. E responchou holl a voe kavet kenkoulz hag ar re genta.
II. [en début d'énoncé] Du reste.
●(1893) IAI 184. Kerkoulz, petra oa an tri mil beleg hag an naontek eskob-ze, dirag pevar kardinal, kant eskob ha kant mil beleg euz a Franz, a droas oll gant ar Pab ?
●(1909) KTLR 13. Va mab, emezhan, e ma va neuden o vond da derri. Kerkoulz, mall 'm beuz. ●142. Ar voereb-ze a gemeras Ieunik en he zi. Kerkoulz, pinvidik oa. ●73. Kerkoulz, deuz ar maner, ne deuaz, morse, den d'he c'hlask. ●(1915) HBPR 9. Er giz-se, kerkoulz, oa bet beteg neuze, pa vije kannadet ar vro e Paris. ●25. Kerkoulz, den na deuaz da glask trabas ebet mui ouz an eskob kalonek. ●66. Kerkoulz, aliez awalc'h e vanke beleien. ●75. Kerkoulz, araog ar revolusion, persoun Plougonvelin a jome atao e Lochrist. ●86. Kerkoulz, district Landerne hag hini ar Pount ho doa dija her poulzet var an tu-ze. ●137. Kerkoulz, setu ama, e pe c'his, oant taolet d'an traon. ●142. An amzer, kerkoulz, a deue da veza muioc'h mui amjest.
- kenlabour
- kenlabouratkenlabourat
v. intr.
(1) Collaborer.
●(1931) VALL 131b. Collaborer, tr. «kenlabourat.»
(2) Kenlabourat gant : collaborer avec.
●(1941) ARVR 22/3b. kenlabourat gant an Alamagn.
(3) Kenlabourat da : collaborer à.
●(1942) ARVR 56/1e. da genlabourat da oberenn veur an Adsavidigezh.
(4) Kenlabourat gant ub. : travailler avec qqn.
●(1939) RIBA 143. Donet e hrei speredeu er mézeu de genlabourat genein. ●(1939) KOLM 5. ma vezè kredet é tè un él de genlabourat geton.
- kenlabourerkenlabourer
m. –ion Collaborateur.
●(1911) BUAZperrot 566. beza e genlabourerien. ●716. pa gemeras sant Paol anezan evit beza e gen-labourer hag e gompagnon. ●(1914) FHAB Gouere 220. Hor mignon ha kenlabourer mat. ●(1928) BFSA 281. kenlabourer Richelieu. ●(1931) VALL 131b. Collaborateur, tr. «kenlabourer m.» ●(1939) DIHU 333/242. hur guellan kenlabourér.
- kenlabourerezh
- kenlaer