Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés
Page 15 : de kenlaeronsi (701) à kenouennad (750) :- kenlaeroñsi
- kenlaesiad
- kenlakaat
- kenlavarennkenlavarenn
f. –où (grammaire) Proposition coordonnée.
●(1931) VALL 599a. Proposition coordonnée, tr. «kenlavarenn.»
- kenlealded
- kenlegadiadkenlegadiad
m. kenlegadidi Colégataire.
●(1931) VALL 131a. Colégataire, tr. «kenlegadiad pl. –gadidi.»
- kenlevenez
- kenlinenn
- kenliorzh
- kenliv
- kenlodañ
- kenlodeg
- kenlodegañ
- kenlodegezhkenlodegezh
f. –ioù Association.
●(1931) VALL 41b. Association, commerciale, industrielle, tr. «kenlodegez f.»
- kenlodekaat
- kenlodennkenlodenn
f. –où Action, part dans une entreprise.
●(1931) VALL 8b. Action, valeur mobiliaire, tr. «kenlodenn f.»
- kenlodennadkenlodennad
m. –ed, kenlodennidi Copartageant.
●(1931) VALL 153a. Copartageant, tr. «kenlodennad pl. ded et –nidi.»
- kenlodennekkenlodennek
adj. Mont kenlodennek gant ub. : s'associer avec qqn.
●(1890) MOA 125b. S'associer pour un commerce quelconque, tr. «mont ken-lodennek gant u. b.» ●186b. Copartageant, Co-participant, tr. «ken-lodennek gant unan bennag enn eunn dra bennak.»
- kenlodennerkenlodenner
m. –ion Bezañ kenlodenner war : s'associer.
●(1950) KROB 26-27/17. Ret eo eta en em glevet gant eur strollad, prena e boutin, beza kenlodenner hepken war gals traou, ha gedal tro alies...
- kenlodennerezhkenlodennerezh
m. Association, société.
●(1931) VALL 41b. Association commerciale, industrielle, etc., tr. «kenlodennerez m.»
- kenlodenniñ
- kenluziañ
- kennkenn
m. & coll.
I. M. Peau.
●(1872) ROU 77a. Ar boed a ra ar c'hen, ac ar c'hen a ra an den, tr. «la bonne nourriture donne la belle carnation.» ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Peau d'animal, cuir non tanné.»
II. Coll.
(1) Pellicules.
●(1732) GReg 231b. Crasse de la tête, tr. «Qenn.»
●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Crasse de la tête.»
(2) Croûtes qui viennent sur la tête des enfants.
●(1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Keñnenn (strollder : keñn) : «Tokenn», trouskennou e pennou ar vugale. Kar eo keñn da «kenn», pellicules. – Alies e vez distaget keñt, evel ma distager ivez e Treger «sont» e-lec'h «sounn», pe «bant» e-lec'h «bann».
(3) Scories.
●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «scories des métaux.»
- kenn-houarn
- kennebeutkennebeut
adv.
(1) Non plus.
●(1612) Cnf.epist 36. na quen nebeut ho souldardet. ●(1621) Mc 39. an confession né tal netra, quen neubeut an heny voar lerch.
●(1876) TDE.BF 336a. Ken-nebeud, adv., et aussi kennebeud, tr. «non plus.» ●Na me kennebeut, tr. «ni moi non plus.»
●(1903) MBJJ 205. N'int ket dare kennebeut da zigalonekât.
(2) =
●(1894) BUZmornik 524. Ne eve nemed dour ken nebeut.
(3) Kennebeut ha : pas plus que.
●(1876) TDE.BF 434a. Hag ar paotre d'ar gear, hep trugarekaat kennebeut hag e vreur.
(4) Kennebeut ha pa : pas plus que si.
●(1876) TDE.BF 336a. Kennebeud ha pa vie bet maro, tr. «pas plus que s'il eût été mort.»
- kennennkennenn
f. voir kenn II. (2)
- kennerzh
- kennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñkennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Réconforter, encourager.
●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «Aider, secourir.»
●(1907) PERS 50. ha den ne zonje e gennerza. ●(1911) BUAZperrot 122. da gennerzi ar venec'h yaouank, a venne fallgaloni. ●(1915) KANNlandunvez 44/333. gourt int da rei d’ho ene ar bevans divin a zihunfe, a gennerzfe anezhan ! ●(1931) VALL 255a. Encourager, tr. «kennerza.»
(2) Kennerzhañ ub. war : encourager qqn.
●(1900) MSJO 63. kentelia ha kennerzi he bried var ar mad. ●(1911) BUAZperrot 360. Paskal a gendalc'has dre e skoueriou mat da gennerzi e vreudeur var an hent mat.
(3) Kennerzhañ ub. en : réconforter.
●(1911) BUAZperrot 832. o c'hennerzi a rea en o ankeniou.
(4) (en plt de qqc.) Renforcer.
●(1909) FHAB C'hwevrer 42. evit difen, kennerza ha buhezekât o broadelez. ●(1910) ISBR 94. kañnerhat é vestroni. ●(1911) BUAZperrot 428. pa wele ne zigemeret ket tear awalc'h e gomzou e rea miraklou d'o c'hennerzi.
II. V. pron. En em gennerzhañ.
(1) V. pron. réfl. Se conforter.
●(1912) MMPM 17. kant gweach en em gennerzo a eneb an drouk ha kant gweach e falgalouno.
(2) V. pron. réci. Se conforter mutuellement.
●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «s'aider mutuellement.»
●(1914) KANNgwital 137/406. En em unani a zo en em gennerza. ●(1925) BUAZmadeg 157. en em gennerza an eil egile.
- kennerzhatkennerzhat
voir kennerzhañ
- kennerzhiñkennerzhiñ
voir kennerzhañ
- kennerzhus
- kenokeno
adv. Forme courte de «kenavo, kenavezo».
●(1866) BOM 16. Keno d'id, ma zi balan. ●Keno ! keno ! mamm ha tad. ●(1876) TDE.BF 336b. Keno. locution elliptiique, T[régor], tr. «Au revoir.»
●(1907) BOBL 04 mai 136/2f. Keno 'm berr ! ●(1913) ANRO 23. Kenô, kleier beniget, keno 'ta da viken. ●(1914) KZVr 62 - 10/05/14. Keno 'berr, eme Jobig ! ●(1924) SBED 44. Dohui plahig me lar : kéno. ●(1936) BREI 457/4b. Trugare d'an holl ha keno da vloaz.
- kenoadkenoad
adj. Kenoad gant, da : du même âge que.
●(1872) ROU 91b. De même âge que moi, tr. «kenoad d'in-me – gane-me.»
●(1927) GERI.Ern 269. kenoad da ou gant, tr. «de même âge que.» ●(1931) VALL 13b. du même âge que, tr. «kenoad da ou gant.» ●(1935) ANTO 84. daoust d'ezan da veza kenoad ganin. ●(1965) KATR 18. he c'hoar vihan, kenoad gant Yannig. ●(1970) BHAF 21. chomet e-barz eñvor oll baotred Kaoueneg kenoad ganin.
- kenoadegezh
- kenoadek
- kenoadet
- kenoan
- kenoazkenoaz
m. Rivalité.
●(1732) GReg 192a. Concurrence, prétention reciproque de deux personnes à une même charge, ou autre avantage, tr. «qen-oaz.» ●337a. Emulateur, ou émule, rival, concurrent, qui donne, ou qui reçoit de l'émulation, tr. «nep a ro, pe a receo, qenoaz.»
- kenoazuskenoazus
adj. Rival.
●(1732) GReg 337a. Emulateur, ou émule, rival, concurrent, qui donne, ou qui reçoit de l'émulation, tr. «Qen-oazus.» ●824a. Rival, concurrent en amour, tr. «qen-oazus. p. qen-oazused.»
- kenober .1kenober .1
m. Concours, aide.
●(1732) GReg 191b. Concours, actions reciproques pour produire quelque effet., tr. «Qenober. p. qenoberyou.»
●(1874) POG 115-116. Doue holl-c'halloudek, c'houi pehini gant kenober ar Spered-Santel, hoc'h euz aozet korf hag ene ar Werc'hez evid ober diout-hi eur choumaj din euz ho Mab. ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-ober, s. m., tr. «Coopération.»
- kenober .2kenober .2
v. Kenober gant ub. : aider qqn.
●(1923) SKET I 23. Vindosêtlos e-unan a stuzias an dachen-ze hep den da genober gantan.
- kenober .3kenober .3
v.
(1) Concourir.
●(1732) GReg 191b. Concourir, agir conjointement pour produire quelque effet, tr. «qen-ober. pr. qen-græt.» ●209a. Cooperer, agir avec un autre pour produire ensemble quelque effet, tr. «Qen-ober. pr. qen-græt.»
●(1876) TDE.BF 336b. Ken-ober, v. a., tr. «Coopérer.»
(2) Kenober gant ub. : collaborer avec qqn.
●(1927) AVZH II 101. Hag int, o veza eet, a brezegaz dre holl ; an Aotrou o ken-ober ganthei.
- kenoberer / kenoberour
- kenobererezh
- kenoberiañ
- kenoberidigezh
- kenoberourkenoberour
voir kenoberer
- kenoùkenoù
voir kraoñ
- kenouenn
- kenouennadkenouennad
m. –ed, kenouennidi Congénère.
●(1931) VALL 144a. Congénère subs., tr. «kenouennad pl. ed, –nidi.»