Devri

Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés

Page 15 : de kenlaeronsi (701) à kenouennad (750) :
  • kenlaeroñsi
    kenlaeroñsi

    f. Complicité de vol.

    ●(1931) VALL 138b. Complicité, tr. «kenlaeroñsi f.»

  • kenlaesiad
    kenlaesiad

    m. kenlaesidi Colégataire.

    ●(1931) VALL 131a. Colégataire, tr. «kenlaesiad pl. –sidi.»

  • kenlakaat
    kenlakaat

    v. tr. d. Synthétiser.

    ●(1931) VALL 722a. Synthèse, tr. «kenlakaat.»

  • kenlavarenn
    kenlavarenn

    f. –où (grammaire) Proposition coordonnée.

    ●(1931) VALL 599a. Proposition coordonnée, tr. «kenlavarenn.»

  • kenlealded
    kenlealded

    f. Fidélité mutuelle.

    ●(1938) SAV 11/2. ar spered a genlealded, a genzoujañs.

  • kenlegadiad
    kenlegadiad

    m. kenlegadidi Colégataire.

    ●(1931) VALL 131a. Colégataire, tr. «kenlegadiad pl. –gadidi.»

  • kenlevenez
    kenlevenez

    f. Joie partagée.

    ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-levenez, s. m., tr. «Congratulation.»

    ●(1937) DIHU 314/310. hor gourhemenneu a genleuiné.

  • kenlinenn
    kenlinenn

    f. –où Ligne parallèle.

    ●(1931) VALL 530a. ligne parallèle, tr. «kenlinenn f.»

  • kenliorzh
    kenliorzh

    f. –où Jardin public.

    ●(1923) SKET I 14. sevel kenliorzou ha balïou boutin. ●(1931) VALL 405a. Jardin public, tr. «kenlïorz.»

  • kenliv
    kenliv

    adj. Isochromatique.

    ●(1931) VALL 402a. Isochromatique, tr. «kenliou.»

  • kenlodañ
    kenlodañ

    v. tr. d. Partager.

    ●(1931) VALL 534b. Partager, tr. «kenloda.»

  • kenlodeg
    kenlodeg

    m. kenlodeion

    (1) Actionnaire, qui possède des actions.

    ●(1931) VALL 8b. Actionnaire, celui qui a des actions, tr. «kenlodeg pl. –deien.»

    (2) Associé, copartageant.

    ●(1931) VALL 41b. Associé, tr. «kenlodeg pl. –deien.» ●153a. Copartageant, tr. «kenlodeg pl. –deien.»

  • kenlodegañ
    kenlodegañ

    v. tr. d. Associer.

    ●(1931) VALL 41b. Associer, tr. «kenlodega.»

  • kenlodegezh
    kenlodegezh

    f. –ioù Association.

    ●(1931) VALL 41b. Association, commerciale, industrielle, tr. «kenlodegez f.»

  • kenlodekaat
    kenlodekaat

    v. tr. d. Associer.

    ●(1931) VALL 41b. Associer, tr. «kenlodekaat.»

  • kenlodenn
    kenlodenn

    f. –où Action, part dans une entreprise.

    ●(1931) VALL 8b. Action, valeur mobiliaire, tr. «kenlodenn f.»

  • kenlodennad
    kenlodennad

    m. –ed, kenlodennidi Copartageant.

    ●(1931) VALL 153a. Copartageant, tr. «kenlodennad pl. ded et –nidi.»

  • kenlodennek
    kenlodennek

    adj. Mont kenlodennek gant ub. : s'associer avec qqn.

    ●(1890) MOA 125b. S'associer pour un commerce quelconque, tr. «mont ken-lodennek gant u. b.» ●186b. Copartageant, Co-participant, tr. «ken-lodennek gant unan bennag enn eunn dra bennak.»

  • kenlodenner
    kenlodenner

    m. –ion Bezañ kenlodenner war : s'associer.

    ●(1950) KROB 26-27/17. Ret eo eta en em glevet gant eur strollad, prena e boutin, beza kenlodenner hepken war gals traou, ha gedal tro alies...

  • kenlodennerezh
    kenlodennerezh

    m. Association, société.

    ●(1931) VALL 41b. Association commerciale, industrielle, etc., tr. «kenlodennerez m.»

  • kenlodenniñ
    kenlodenniñ

    v. intr. S'associer.

    ●(1931) VALL 41b. S'associer, tr. «kenlodenni.»

  • kenluziañ
    kenluziañ

    v. tr. d. Confondre.

    ●(1931) VALL 143b. Confondre, mêler, tr. «kenluzia.»

  • kenn
    kenn

    m. & coll.

    I. M. Peau.

    ●(1872) ROU 77a. Ar boed a ra ar c'hen, ac ar c'hen a ra an den, tr. «la bonne nourriture donne la belle carnation.» ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Peau d'animal, cuir non tanné.»

    II. Coll.

    (1) Pellicules.

    ●(1732) GReg 231b. Crasse de la tête, tr. «Qenn.»

    ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Crasse de la tête.»

    (2) Croûtes qui viennent sur la tête des enfants.

    ●(1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Keñnenn (strollder : keñn) : «Tokenn», trouskennou e pennou ar vugale. Kar eo keñn da «kenn», pellicules. – Alies e vez distaget keñt, evel ma distager ivez e Treger «sont» e-lec'h «sounn», pe «bant» e-lec'h «bann».

    (3) Scories.

    ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «scories des métaux.»

  • kenn-houarn
    kenn-houarn

    m. Mâchefer.

    ●(1732) GReg 321b. Écume de fer, mâchefer, tr. «qen houarn.» ●588a. Machefer, écume de fer, crasse dure du fer qu'on forge, tr. «qenn houarn.»

    ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-houarn, s. m., tr. «Mâchefer.»

    ●(1931) VALL 437b. Mâchefer, tr. «ken-houarn m.»

  • kennebeut
    kennebeut

    adv.

    (1) Non plus.

    ●(1612) Cnf.epist 36. na quen nebeut ho souldardet. ●(1621) Mc 39. an confession né tal netra, quen neubeut an heny voar lerch.

    ●(1876) TDE.BF 336a. Ken-nebeud, adv., et aussi kennebeud, tr. «non plus.» ●Na me kennebeut, tr. «ni moi non plus.»

    ●(1903) MBJJ 205. N'int ket dare kennebeut da zigalonekât.

    (2) =

    ●(1894) BUZmornik 524. Ne eve nemed dour ken nebeut.

    (3) Kennebeut ha : pas plus que.

    ●(1876) TDE.BF 434a. Hag ar paotre d'ar gear, hep trugarekaat kennebeut hag e vreur.

    (4) Kennebeut ha pa : pas plus que si.

    ●(1876) TDE.BF 336a. Kennebeud ha pa vie bet maro, tr. «pas plus que s'il eût été mort.»

  • kennenn
    kennenn

    f. voir kenn II. (2)

  • kennerzh
    kennerzh

    m. Réconfort.

    ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerz, kennerz, s. m., tr. «Aide, secours mutuel.»

    ●(1904) BOBL 24 septembre 1/1a-b. eun harp hag eur c'hennerz. ●(1912) MMKE xviii. eur c'hennerz da vont war araok. ●(1928) BREI 57/1b. ar c'homzou a gennerz a dalvezas d'in ma fennad-skrid.

  • kennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñ
    kennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Réconforter, encourager.

    ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «Aider, secourir.»

    ●(1907) PERS 50. ha den ne zonje e gennerza. ●(1911) BUAZperrot 122. da gennerzi ar venec'h yaouank, a venne fallgaloni. ●(1915) KANNlandunvez 44/333. gourt int da rei d’ho ene ar bevans divin a zihunfe, a gennerzfe anezhan ! ●(1931) VALL 255a. Encourager, tr. «kennerza.»

    (2) Kennerzhañ ub. war : encourager qqn.

    ●(1900) MSJO 63. kentelia ha kennerzi he bried var ar mad. ●(1911) BUAZperrot 360. Paskal a gendalc'has dre e skoueriou mat da gennerzi e vreudeur var an hent mat.

    (3) Kennerzhañ ub. en : réconforter.

    ●(1911) BUAZperrot 832. o c'hennerzi a rea en o ankeniou.

    (4) (en plt de qqc.) Renforcer.

    ●(1909) FHAB C'hwevrer 42. evit difen, kennerza ha buhezekât o broadelez. ●(1910) ISBR 94. kañnerhat é vestroni. ●(1911) BUAZperrot 428. pa wele ne zigemeret ket tear awalc'h e gomzou e rea miraklou d'o c'hennerzi.

    II. V. pron. En em gennerzhañ.

    (1) V. pron. réfl. Se conforter.

    ●(1912) MMPM 17. kant gweach en em gennerzo a eneb an drouk ha kant gweach e falgalouno.

    (2) V. pron. réci. Se conforter mutuellement.

    ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «s'aider mutuellement.»

    ●(1914) KANNgwital 137/406. En em unani a zo en em gennerza. ●(1925) BUAZmadeg 157. en em gennerza an eil egile.

  • kennerzhat
    kennerzhat

    voir kennerzhañ

  • kennerzhiñ
    kennerzhiñ

    voir kennerzhañ

  • kennerzhus
    kennerzhus

    adj. Encourageant.

    ●(1931) VALL 255a. Encourageant, tr. «kennerzus.»

  • keno
    keno

    adv. Forme courte de «kenavo, kenavezo».

    ●(1866) BOM 16. Keno d'id, ma zi balan. ●Keno ! keno ! mamm ha tad. ●(1876) TDE.BF 336b. Keno. locution elliptiique, T[régor], tr. «Au revoir.»

    ●(1907) BOBL 04 mai 136/2f. Keno 'm berr ! ●(1913) ANRO 23. Kenô, kleier beniget, keno 'ta da viken. ●(1914) KZVr 62 - 10/05/14. Keno 'berr, eme Jobig ! ●(1924) SBED 44. Dohui plahig me lar : kéno. ●(1936) BREI 457/4b. Trugare d'an holl ha keno da vloaz.

  • kenoad
    kenoad

    adj. Kenoad gant, da : du même âge que.

    ●(1872) ROU 91b. De même âge que moi, tr. «kenoad d'in-me – gane-me.»

    ●(1927) GERI.Ern 269. kenoad da ou gant, tr. «de même âge que.» ●(1931) VALL 13b. du même âge que, tr. «kenoad da ou gant.» ●(1935) ANTO 84. daoust d'ezan da veza kenoad ganin. ●(1965) KATR 18. he c'hoar vihan, kenoad gant Yannig. ●(1970) BHAF 21. chomet e-barz eñvor oll baotred Kaoueneg kenoad ganin.

  • kenoadegezh
    kenoadegezh

    f. Contemporanéité.

    ●(1931) VALL 148b. Contemporanéité, tr. «kenoadegez f.»

  • kenoadek
    kenoadek

    adj. Contemporain.

    ●(1931) VALL 148b. Contemporain, tr. «kenoadek.»

  • kenoadet
    kenoadet

    adj. Du même âge, contemporain.

    ●(1919) DBFVsup 36b. kañoedet, adj. et s., tr. «du même âge, contemporain.» ●(1927) GERI.Ern 269. kevoad de même âge, V[annetais] kañoedet, à Ouessant kañvadek.

  • kenoan
    kenoan

    adj. (en plt d'une brebis) Pleine.

    ●(1942) VALLsup 135b. (brebis) pleine, tr. «kenoan.»

  • kenoaz
    kenoaz

    m. Rivalité.

    ●(1732) GReg 192a. Concurrence, prétention reciproque de deux personnes à une même charge, ou autre avantage, tr. «qen-oaz.» ●337a. Emulateur, ou émule, rival, concurrent, qui donne, ou qui reçoit de l'émulation, tr. «nep a ro, pe a receo, qenoaz.»

  • kenoazus
    kenoazus

    adj. Rival.

    ●(1732) GReg 337a. Emulateur, ou émule, rival, concurrent, qui donne, ou qui reçoit de l'émulation, tr. «Qen-oazus.» ●824a. Rival, concurrent en amour, tr. «qen-oazus. p. qen-oazused.»

  • kenober .1
    kenober .1

    m. Concours, aide.

    ●(1732) GReg 191b. Concours, actions reciproques pour produire quelque effet., tr. «Qenober. p. qenoberyou.»

    ●(1874) POG 115-116. Doue holl-c'halloudek, c'houi pehini gant kenober ar Spered-Santel, hoc'h euz aozet korf hag ene ar Werc'hez evid ober diout-hi eur choumaj din euz ho Mab. ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-ober, s. m., tr. «Coopération.»

  • kenober .2
    kenober .2

    v. Kenober gant ub. : aider qqn.

    ●(1923) SKET I 23. Vindosêtlos e-unan a stuzias an dachen-ze hep den da genober gantan.

  • kenober .3
    kenober .3

    v.

    (1) Concourir.

    ●(1732) GReg 191b. Concourir, agir conjointement pour produire quelque effet, tr. «qen-ober. pr. qen-græt.» ●209a. Cooperer, agir avec un autre pour produire ensemble quelque effet, tr. «Qen-ober. pr. qen-græt.»

    ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-ober, v. a., tr. «Coopérer.»

    (2) Kenober gant ub. : collaborer avec qqn.

    ●(1927) AVZH II 101. Hag int, o veza eet, a brezegaz dre holl ; an Aotrou o ken-ober ganthei.

  • kenoberer / kenoberour
    kenoberer / kenoberour

    m. –ion Coopérateur.

    ●(1732) GReg 209b. Cooperateur, celui qui coopere, tr. «Qen-oberour. qen-oberer. p. qen-oberéryen.»

    ●(1846) BAZ 724. an hini a ioa destinet dezi gant Doue da ken-oberour.

    ●(1962) EGRH I 31. kenoberour m. -ien, tr. « collaborateur. »

  • kenobererezh
    kenobererezh

    m. Coopération.

    ●(1931) VALL 153a. Coopération, tr. «kenobererez m.»

  • kenoberiañ
    kenoberiañ

    v. Coopérer.

    ●(1931) VALL 153a. Coopérer, tr. «kenoberia.»

  • kenoberidigezh
    kenoberidigezh

    f. Concours.

    ●(1732) GReg 191b. Concours, actions reciproques pour produire quelque effet., tr. «qen-oberidiguez.» ●209a. Cooperation, tr. «Qen-oberidiguez.»

    ●(1839) BSI 299. kenoberidiguez ar spered santel.

  • kenoberour
    kenoberour

    voir kenoberer

  • kenoù
    kenoù

    voir kraoñ

  • kenouenn
    kenouenn

    adj. Congénère.

    ●(1931) VALL 144a. Congénère, tr. «kenouenn (de da ou gant).»

  • kenouennad
    kenouennad

    m. –ed, kenouennidi Congénère.

    ●(1931) VALL 144a. Congénère subs., tr. «kenouennad pl. ed, –nidi.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...