Devri

Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés

Page 15 : de kenlaeronsi (701) à kenouennad (750) :
  • kenlaeroñsi
    kenlaeroñsi

    f. Complicité de vol.

    (1931) VALL 138b. Complicité, tr. «kenlaeroñsi f.»

  • kenlaesiad
    kenlaesiad

    m. kenlaesidi Colégataire.

    (1931) VALL 131a. Colégataire, tr. «kenlaesiad pl. –sidi

  • kenlakaat
    kenlakaat

    v. tr. d. Synthétiser.

    (1931) VALL 722a. Synthèse, tr. «kenlakaat

  • kenlavarenn
    kenlavarenn

    f. –où (grammaire) Proposition coordonnée.

    (1931) VALL 599a. Proposition coordonnée, tr. «kenlavarenn

  • kenlealded
    kenlealded

    f. Fidélité mutuelle.

    (1938) SAV 11/2. ar spered a genlealded, a genzoujañs.

  • kenlegadiad
    kenlegadiad

    m. kenlegadidi Colégataire.

    (1931) VALL 131a. Colégataire, tr. «kenlegadiad pl. –gadidi

  • kenlevenez
    kenlevenez

    f. Joie partagée.

    (1876) TDE.BF 336a. Ken-levenez, s. m., tr. «Congratulation.»

    (1937) DIHU 314/310. hor gourhemenneu a genleuiné.

  • kenlinenn
    kenlinenn

    f. –où Ligne parallèle.

    (1931) VALL 530a. ligne parallèle, tr. «kenlinenn f.»

  • kenliorzh
    kenliorzh

    f. –où Jardin public.

    (1923) SKET I 14. sevel kenliorzou ha balïou boutin. ●(1931) VALL 405a. Jardin public, tr. «kenlïorz

  • kenliv
    kenliv

    adj. Isochromatique.

    (1931) VALL 402a. Isochromatique, tr. «kenliou

  • kenlodañ
    kenlodañ

    v. tr. d. Partager.

    (1931) VALL 534b. Partager, tr. «kenloda

  • kenlodeg
    kenlodeg

    m. kenlodeion

    (1) Actionnaire, qui possède des actions.

    (1931) VALL 8b. Actionnaire, celui qui a des actions, tr. «kenlodeg pl. –deien

    (2) Associé, copartageant.

    (1931) VALL 41b. Associé, tr. «kenlodeg pl. –deien.» ●153a. Copartageant, tr. «kenlodeg pl. –deien

  • kenlodegañ
    kenlodegañ

    v. tr. d. Associer.

    (1931) VALL 41b. Associer, tr. «kenlodega

  • kenlodegezh
    kenlodegezh

    f. –ioù Association.

    (1931) VALL 41b. Association, commerciale, industrielle, tr. «kenlodegez f.»

  • kenlodekaat
    kenlodekaat

    v. tr. d. Associer.

    (1931) VALL 41b. Associer, tr. «kenlodekaat

  • kenlodenn
    kenlodenn

    f. –où Action, part dans une entreprise.

    (1931) VALL 8b. Action, valeur mobiliaire, tr. «kenlodenn f.»

  • kenlodennad
    kenlodennad

    m. –ed, kenlodennidi Copartageant.

    (1931) VALL 153a. Copartageant, tr. «kenlodennad pl. ded et –nidi

  • kenlodennek
    kenlodennek

    adj. Mont kenlodennek gant ub. : s'associer avec qqn.

    (1890) MOA 125b. S'associer pour un commerce quelconque, tr. «mont ken-lodennek gant u. b.» ●186b. Copartageant, Co-participant, tr. «ken-lodennek gant unan bennag enn eunn dra bennak.»

  • kenlodenner
    kenlodenner

    m. –ion Bezañ kenlodenner war : s'associer.

    (1950) KROB 26-27/17. Ret eo eta en em glevet gant eur strollad, prena e boutin, beza kenlodenner hepken war gals traou, ha gedal tro alies...

  • kenlodennerezh
    kenlodennerezh

    m. Association, société.

    (1931) VALL 41b. Association commerciale, industrielle, etc., tr. «kenlodennerez m.»

  • kenlodenniñ
    kenlodenniñ

    v. intr. S'associer.

    (1931) VALL 41b. S'associer, tr. «kenlodenni

  • kenluziañ
    kenluziañ

    v. tr. d. Confondre.

    (1931) VALL 143b. Confondre, mêler, tr. «kenluzia

  • kenn
    kenn

    m. & coll.

    I. M. Peau.

    (1872) ROU 77a. Ar boed a ra ar c'hen, ac ar c'hen a ra an den, tr. «la bonne nourriture donne la belle carnation.» ●(1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Peau d'animal, cuir non tanné.»

    II. Coll.

    (1) Pellicules.

    (1732) GReg 231b. Crasse de la tête, tr. «Qenn

    (1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «Crasse de la tête.»

    (2) Croûtes qui viennent sur la tête des enfants.

    (1931) GWAL 136-137/424. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Keñnenn (strollder : keñn) : «Tokenn», trouskennou e pennou ar vugale. Kar eo keñn da «kenn», pellicules. – Alies e vez distaget keñt, evel ma distager ivez e Treger «sont» e-lec'h «sounn», pe «bant» e-lec'h «bann».

    (3) Scories.

    (1876) TDE.BF 336a. Kenn, s. m., tr. «scories des métaux.»

  • kenn-houarn
    kenn-houarn

    m. Mâchefer.

    (1732) GReg 321b. Écume de fer, mâchefer, tr. «qen houarn.» ●588a. Machefer, écume de fer, crasse dure du fer qu'on forge, tr. «qenn houarn

    (1876) TDE.BF 336b. Ken-houarn, s. m., tr. «Mâchefer.»

    (1931) VALL 437b. Mâchefer, tr. «ken-houarn m.»

  • kennebeut
    kennebeut

    adv.

    (1) Non plus.

    (1612) Cnf.epist 36. na quen nebeut ho souldardet. ●(1621) Mc 39. an confession né tal netra, quen neubeut an heny voar lerch.

    (1876) TDE.BF 336a. Ken-nebeud, adv., et aussi kennebeud, tr. «non plus.» ●Na me kennebeut, tr. «ni moi non plus.»

    (1903) MBJJ 205. N'int ket dare kennebeut da zigalonekât.

    (2) =

    (1894) BUZmornik 524. Ne eve nemed dour ken nebeut.

    (3) Kennebeut ha : pas plus que.

    (1876) TDE.BF 434a. Hag ar paotre d'ar gear, hep trugarekaat kennebeut hag e vreur.

    (4) Kennebeut ha pa : pas plus que si.

    (1876) TDE.BF 336a. Kennebeud ha pa vie bet maro, tr. «pas plus que s'il eût été mort.»

  • kennenn
    kennenn

    f. voir kenn II. (2)

  • kennerzh
    kennerzh

    m. Réconfort.

    (1876) TDE.BF 336b. Ken-nerz, kennerz, s. m., tr. «Aide, secours mutuel.»

    (1904) BOBL 24 septembre 1/1a-b. eun harp hag eur c'hennerz. ●(1912) MMKE xviii. eur c'hennerz da vont war araok. ●(1928) BREI 57/1b. ar c'homzou a gennerz a dalvezas d'in ma fennad-skrid.

  • kennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñ
    kennerzhañ / kennerzhat / kennerzhiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Réconforter, encourager.

    (1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «Aider, secourir.»

    (1907) PERS 50. ha den ne zonje e gennerza. ●(1911) BUAZperrot 122. da gennerzi ar venec'h yaouank, a venne fallgaloni. ●(1915) KANNlandunvez 44/333. gourt int da rei d’ho ene ar bevans divin a zihunfe, a gennerzfe anezhan ! ●(1931) VALL 255a. Encourager, tr. «kennerza

    (2) Kennerzhañ ub. war : encourager qqn.

    (1900) MSJO 63. kentelia ha kennerzi he bried var ar mad. ●(1911) BUAZperrot 360. Paskal a gendalc'has dre e skoueriou mat da gennerzi e vreudeur var an hent mat.

    (3) Kennerzhañ ub. en : réconforter.

    (1911) BUAZperrot 832. o c'hennerzi a rea en o ankeniou.

    (4) (en plt de qqc.) Renforcer.

    (1909) FHAB C'hwevrer 42. evit difen, kennerza ha buhezekât o broadelez. ●(1910) ISBR 94. kañnerhat é vestroni. ●(1911) BUAZperrot 428. pa wele ne zigemeret ket tear awalc'h e gomzou e rea miraklou d'o c'hennerzi.

    II. V. pron. En em gennerzhañ.

    (1) V. pron. réfl. Se conforter.

    (1912) MMPM 17. kant gweach en em gennerzo a eneb an drouk ha kant gweach e falgalouno.

    (2) V. pron. réci. Se conforter mutuellement.

    (1876) TDE.BF 336b. Ken-nerza, kennerza, v. a., tr. «s'aider mutuellement.»

    (1914) KANNgwital 137/406. En em unani a zo en em gennerza. ●(1925) BUAZmadeg 157. en em gennerza an eil egile.

  • kennerzhat
    kennerzhat

    voir kennerzhañ

  • kennerzhiñ
    kennerzhiñ

    voir kennerzhañ

  • kennerzhus
    kennerzhus

    adj. Encourageant.

    (1931) VALL 255a. Encourageant, tr. «kennerzus

  • keno
    keno

    adv. Forme courte de «kenavo, kenavezo».

    (1866) BOM 16. Keno d'id, ma zi balan. ●Keno ! keno ! mamm ha tad. ●(1876) TDE.BF 336b. Keno. locution elliptiique, T[régor], tr. «Au revoir.»

    (1907) BOBL 04 mai 136/2f. Keno 'm berr ! ●(1913) ANRO 23. Kenô, kleier beniget, keno 'ta da viken. ●(1914) KZVr 62 - 10/05/14. Keno 'berr, eme Jobig ! ●(1924) SBED 44. Dohui plahig me lar : kéno. ●(1936) BREI 457/4b. Trugare d'an holl ha keno da vloaz.

  • kenoad
    kenoad

    adj. Kenoad gant, da : du même âge que.

    (1872) ROU 91b. De même âge que moi, tr. «kenoad d'in-me – gane-me

    (1927) GERI.Ern 269. kenoad da ou gant, tr. «de même âge que.» ●(1931) VALL 13b. du même âge que, tr. «kenoad da ou gant.» ●(1935) ANTO 84. daoust d'ezan da veza kenoad ganin. ●(1965) KATR 18. he c'hoar vihan, kenoad gant Yannig. ●(1970) BHAF 21. chomet e-barz eñvor oll baotred Kaoueneg kenoad ganin.

  • kenoadegezh
    kenoadegezh

    f. Contemporanéité.

    (1931) VALL 148b. Contemporanéité, tr. «kenoadegez f.»

  • kenoadek
    kenoadek

    adj. Contemporain.

    (1931) VALL 148b. Contemporain, tr. «kenoadek

  • kenoadet
    kenoadet

    adj. Du même âge, contemporain.

    (1919) DBFVsup 36b. kañoedet, adj. et s., tr. «du même âge, contemporain.» ●(1927) GERI.Ern 269. kevoad de même âge, V[annetais] kañoedet, à Ouessant kañvadek.

  • kenoan
    kenoan

    adj. (en plt d'une brebis) Pleine.

    (1942) VALLsup 135b. (brebis) pleine, tr. «kenoan

  • kenoaz
    kenoaz

    m. Rivalité.

    (1732) GReg 192a. Concurrence, prétention reciproque de deux personnes à une même charge, ou autre avantage, tr. «qen-oaz.» ●337a. Emulateur, ou émule, rival, concurrent, qui donne, ou qui reçoit de l'émulation, tr. «nep a ro, pe a receo, qenoaz

  • kenoazus
    kenoazus

    adj. Rival.

    (1732) GReg 337a. Emulateur, ou émule, rival, concurrent, qui donne, ou qui reçoit de l'émulation, tr. «Qen-oazus.» ●824a. Rival, concurrent en amour, tr. «qen-oazus. p. qen-oazused

  • kenober .1
    kenober .1

    m. Concours, aide.

    (1732) GReg 191b. Concours, actions reciproques pour produire quelque effet., tr. «Qenober. p. qenoberyou

    (1874) POG 115-116. Doue holl-c'halloudek, c'houi pehini gant kenober ar Spered-Santel, hoc'h euz aozet korf hag ene ar Werc'hez evid ober diout-hi eur choumaj din euz ho Mab. ●(1876) TDE.BF 336b. Ken-ober, s. m., tr. «Coopération.»

  • kenober .2
    kenober .2

    v. Kenober gant ub. : aider qqn.

    (1923) SKET I 23. Vindosêtlos e-unan a stuzias an dachen-ze hep den da genober gantan.

  • kenober .3
    kenober .3

    v.

    (1) Concourir.

    (1732) GReg 191b. Concourir, agir conjointement pour produire quelque effet, tr. «qen-ober. pr. qen-græt.» ●209a. Cooperer, agir avec un autre pour produire ensemble quelque effet, tr. «Qen-ober. pr. qen-græt

    (1876) TDE.BF 336b. Ken-ober, v. a., tr. «Coopérer.»

    (2) Kenober gant ub. : collaborer avec qqn.

    (1927) AVZH II 101. Hag int, o veza eet, a brezegaz dre holl ; an Aotrou o ken-ober ganthei.

  • kenoberer / kenoberour
    kenoberer / kenoberour

    m. –ion Coopérateur.

    (1732) GReg 209b. Cooperateur, celui qui coopere, tr. «Qen-oberour. qen-oberer. p. qen-oberéryen

    (1846) BAZ 724. an hini a ioa destinet dezi gant Doue da ken-oberour.

    (1962) EGRH I 31. kenoberour m. -ien, tr. « collaborateur. »

  • kenobererezh
    kenobererezh

    m. Coopération.

    (1931) VALL 153a. Coopération, tr. «kenobererez m.»

  • kenoberiañ
    kenoberiañ

    v. Coopérer.

    (1931) VALL 153a. Coopérer, tr. «kenoberia

  • kenoberidigezh
    kenoberidigezh

    f. Concours.

    (1732) GReg 191b. Concours, actions reciproques pour produire quelque effet., tr. «qen-oberidiguez.» ●209a. Cooperation, tr. «Qen-oberidiguez

    (1839) BSI 299. kenoberidiguez ar spered santel.

  • kenoberour
    kenoberour

    voir kenoberer

  • kenoù
    kenoù

    voir kraoñ

  • kenouenn
    kenouenn

    adj. Congénère.

    (1931) VALL 144a. Congénère, tr. «kenouenn (de da ou gant).»

  • kenouennad
    kenouennad

    m. –ed, kenouennidi Congénère.

    (1931) VALL 144a. Congénère subs., tr. «kenouennad pl. ed, –nidi

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...