Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés
Page 149 : de diviner (7401) à divlein (7450) :- divinerdiviner
m. –ion
(1) Devin.
●(14--) N 769. Diuiner meurbet ezedoff, tr. «Je suis grand devin.» ●(1499) Ca 67b. Diuiner. g. diuineur. ●(1633) Nom 303a-b. Coniector, somniorum interpres : deuin des songes : diuiner an hufreou.
●(1659) SCger 43b. deuin, tr. «deuinour.» ●(1732) GReg 283b. Devin, celui qui devine, tr. «Diviner. p. divinérien. diviour. p. divinouryen. Van[netois] diüinour. p. yon, yan.»» ●(1790) PEdenneu 82. Mar doh bet é cavouét en divinour. ●(1790) MG 126. en divinerion hag er sorcerion. ●338. Ean e yas èl ur bei de gonsultein un divinour. ●339. Er péh e laran ag en divinerion.
●(1838) CGK 34. credi a ran / E zoc'h un diviner mad. ●(1866) LZBt Gouere 141. diouganer ha diviner. ●(1869) SAG 171. a setu hen, azamblez gant eun diviner bras, en eun iliz leun a idolou pe skeudennou an diaoulou. ●(1889) SFA 250. An diaoul ne ket diviner.
●(1900) MSJO 69. Paianed Rom a c'houlennas digant ho divinourien pegeit e padje ar stad eürus-se evit ho bro. ●(1904) DBFV 44b. devinour, m. pl. –nerion, tr. «devin.» ●(1936) PRBD 26. ar beleg er gador-gofez n'e ket diviner.
(2) Devineur.
●(1933) FHAB C'hwevrer 87. An divinerien o deus lizerennou da lakât e lec'h ar c'hroazio bihan.
- divinerezdivinerez
f. –ed
(1) Devineresse.
●(1732) GReg 283b. Devine, devineresse, tr. «Divinères. p. divineresed. divinourès. p. divinouresed.» ●(17--) TE 171. ean e yas de gonsultein un dévinourès.
●(1909) FHAB Meurzh 78. ar c’hoajou braz m’e doa an divinerez komzet anezho. ●(1962) EGRH I 67. divinerez f. -ed, tr. « devineresse. »
(2) Diseuse de bonne aventure.
●(1962) EGRH I 67. divinerez f. -ed, tr. « diseuse de bonne aventure. »
- divinerezhdivinerezh
m. Divination.
●(1576) Gk I 254. An art magic pé à diuinerez. ●(1612) Cnf 22b. Obseruiff dininerezou (lire : diuinerezou) pe-ré à grær gant art hac intelligancc eues an Azrouant.
●(1847) MDM 82-83. e kredont d'an diaoulou, d'ar sort, da zoueou-kuzet, d'ar spezou, d'ar buguel-noz, d'an divinerez, d'ar sorserez. ●(1879) GDI 43. péhein e hrér dré er superstition-cé é tair fæçon : dré en dihuinereah, dré er sorcereah ha dré er mirereah væn. En dihuinereah e gonsist é clasquein gout (...) en treu de zonnèt.
●(1904) DBFV 44b. devinereh, m. pl. eu, tr. «divination.» ●(1907) BSPD I 165. ur fal zén, hum vellé a zevinereh pé sorsereh. ●(1962) EGRH I 67. divinerezh m., tr. « divination. »
- divinet .1
- divinet .2divinet .2
adj. Dont la mine est défaite.
●(1896) HIS 97. diviñet get en nañ. ●(1896) HISger 2. Diviñet, tr. «qui a la mine défaite, défigurée.»
●(1903) EGBV 126. divinet, tr. «défiguré.» ●208. fas divinet, tr. «Visage défait.» ●(1912) BOEG 138. é fas divinet. ●(1912) BUBU 49. goann bras (...) ha diviñet blaoah. ●(1921) BUFA 101. ken divinet e oé get er hlinùed ! ●(1934) BRUS 112. Défiguré, tr. «divinet.»
- divinimdivinim
adj. Non venimeux.
●(1926) FHAB Gouere 271. an aered viber a zo bihanoc'h eged an aered divinim.
- divinimañ
- diviniñ .1
- diviniñ .2diviniñ .2
voir divinout
- diviniourdiviniour
s. Dindan diviniour : par cœur.
●(1982) MABL I 44. (Lesneven) resitet dindan diviniour tout va c'hategiz.
- divinouerdivinouer
adj. (zootechnie) Sans boucle au groin.
●(1931) VALL 74b. sans boucle (pourc.) , tr. «divinouer.»
- divinouerañdivinouerañ
v. tr. d. (zootechnie) Déboucler (un porc).
●(1931) VALL 184b. Déboucler un porc, tr. «divinouera.»
- divinouriezh
- divinout / divinañ / diviniñdivinout / divinañ / diviniñ
v. tr. d.
(1) Deviner.
●(14--) N 785. Me diuin dre vaticiner, tr. «Je devine, par prophétie.» ●(1499) Ca 67a. Diuinaff. g. diuiner. ●(c.1500) Cb 68a. Diuinaff. g. diuiner.
●(1659) SCger 43b. deuiner, tr. «deuina.» ●(1732) GReg 283b. Deviner, tr. «Divina. divinout. ppr. divinet. Van[netois] dihuinout. dihuëneiñ.» ●(1744) L'Arm 22a. Augurer, tr. «Dihuinein er péh n'enn dé quéd arrihuétt.» ●(17--) TE 277. devinein petra en doai un aral hunéét.
●(1856) VNA 142. j'aurais presque deviné ce qu'ils se disaient l'un à l'autre, tr. «m'em behé burhut dihuinet er péh e larent en eil-d'éguilé.» ●(1879) GDI 44. er goal-sperèd e hel dihuinein er péh e hrei mab-dén.
●(1904) DBFV 44b. divinein, v. a., tr. «deviner.» ●(1924) BILZbubr 41/947. Keit ha ma oa ar re yaouank o divinout an divinadellou.
►[suivi d'une proposition]
●(1902) LZBt Du 23. Dufunet penoz ha diouz a belec'h. ●(1908) PIGO II 120. na voe ket pell o tifuni a belec'h e teue ar brujou-ze.
(2) Retrouver (des choses perdues).
●(1612) Cnf 23a. treiff an Tamoes eguit dininaff (lire : diuinaff) trezou collet.
►absol.
●(c.1500) Cb 68a. g. art de deuiner par le feu. b. squient da diuinaff dre tan.
●(1612) Cnf 22a. Inuoquiff ha henuel an Dyaoul, hac an Azrouant, eguit diuinaff.
- diviñsañ
- divinus
- divis .1divis .1
adj.
(1) Attr./Épith. Méchant.
●(1933) KANNkerzevod 78/13. eur zell ken dinviz. ●(1938) WDAP 2/122. (Pleiben) Diviñs, hano gwan, Drouk, fall, divat. Skouer : Eun den diviñs, eur paotr diviñs. An diviñsa ki a zo er gêr-mañ ez eo hini Yann. ●(1940) SAV 17/12. Gant eun dremm ken diviñs. ●(1962) GERV 64. ar beulz diñvis. ●75. teotadoù diviñs. ●170. diviñs : drouk.
(2) Adv. Méchamment.
●(1939) KLDZgwal 44. en eur c'hourdrouz diviñs etre e zent.
- divis .2
- divistr
- diviton
- divius
- divividigdivividig
d. ividig
- diviz .1diviz .1
adj.
I. Attr./Épith.
(1) Peu coûteux.
●(1868) FHB 195/308b. dalc'hit mad (...) d'ho puez eün ha diviz.
●(1907) KORN 10. e raio d’ar Vretoned kaout plijaduriou divisoc’h d’o yalc’h. ●(1913) FHAB C'hwevrer 59. koulz hag hen, ha divisoc'h. ●(1928) FHAB Meurzh 91. hag evit hen ober diviz. ●122. Beva a rae divisa ma c'helle. ●(1931) FHAB Ebrel 135. Divisoc'h eo an dra-ze. ●(1934) FHAB Gouere 298. Setu aze eur pred diviz. ●(1955) STBJ 86. tud ken diviz na kerkoulz da labourat.
(2)
●(1949) ENRO 293. Astenn a ra, a-us d'ar plac'h, e zaouarn diviz, serrek an eil ouzh an hini all.
II. Adv.
(1) Sans frais.
●(1864) KLV 16. c'houenna diviz an douar. ●(1869) FHB 255/367a. Divisoc'h en em visker. ●(1878) EKG II 35. diviz en doa great he ziskarg, mez he c'hollet en doa abaoue.
●(1905) ALLO 18. n'oun ket eus ar re / A vez bevet ken diviz-se. ●(1935) LZBl Du/Kerzu 185. eur pont bihan, taolet buan ha diviz war eur ganol. ●(1962) EGRH I 67. diviz a., tr. « sans frais, économique. »
(2) En em dennañ diviz : (?) s'en tirer à bon marché (?).
●(1744) L'Arm 24b. Je me suis retiré bague-sauve, tr. «Mé méss um deennétt divahin ou diviss ha divahein.»
(3) Bevañ diviz : vivre de jeu.
●(1924) NFLO. vivre de jeu, tr. «beva diviz.»
- diviz .2diviz .2
m. -où. cf. diuz .2
I.
(1) Choix, goût, gré.
●(14--) Jer A.40. Me m’eux aour hac arc’hant d’a m’dyvys ma hunan., tr. « J’ai de l’or et de l’argent à mon propre gré ».
●(1732) GReg 465a. Goût, jugement, fantaisie, choix, tr. «Divis.»
(2) Diouzh ho tiviz : selon votre goût.
●(1732) GReg 465a. Je ferai les choses à vôtre goût, tr. «Me a rayo pep tra diouc’h ho tivis.»
(3) Désir.
●(1860) BAL 168. va diviz em euz bet.
(4) Décision.
●(1838) CGK 30. c’heulliet ive va divis.
- diviz .3diviz .3
m. –où
I.
(1) Condition.
●(1732) GReg 193a. Condition, traité, tr. «Divis. p. divisou.»
●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Diviz, tr. «condition.»
(2) Ober an diviz(où) : poser les conditions.
●(1872) ROU 78a. Je poserai mes conditions, tr. «me ra raio va divizou (abars ober marc’had).»
●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. ober an diviz, tr. «poser les conditions.»
(3) Mirout an divizoù : observer les conditions.
●(1732) GReg 193a. J’observerai les conditions que nous avons mis, tr. «Me a viro an divisou hon eus leqeat.»
(4) Ober e zivizoù ouzh ub. : passer ses caprices à qqn.
●(1925) FHAB C’hwevrer 68. d’ober e zivizou ouz pep hini. ●(1935) FHAB Mae 205. o divizou a veze graet outo bepred.
(5) Pep hini en e ziviz : chacun est libre de son choix.
●(1882) BAR 328. peb hini en he ziviz, ervez he zevotion.
(6) En ho tiviz : à votre gré.
●(1732) GReg 193a. Je ferai tout aux conditions que vous me marquerez, tout comme il vous plaira, tr. «Me az rai pep-tra èn ho tivis.»
●(1872) ROU 87b. A votre gré, tr. «En ho tiviz.»
(7) Diouzh an diviz : à gré.
●(1872) ROU 87b. A votre gré, tr. «diouz ho tiviz.» ●103b. On ne peut avoir tout à souhait, tr. «Ne c’haller ket caout tout diouz an diviz, diouz e ziviz.»
●(1942) DADO 9. ’c’hanta, diouz va diviz-me, e-lec’h beza bountet e-barz an toull, ar balbouzeg-se en deus gounezet eur vedalenn.
(8) En diviz-mañ-diviz : à telle et telle condition.
●(1732) GReg 909b. A telle & telle condition, tr. «En divis-ma-divis.»
(9) Gant an diviz-mañ-diviz : à telle et telle condition.
●(1732) GReg 909b. A telle & telle condition, tr. «gand an divis-ma-divis.»
(10) Gant diviz ma : à la condition de.
●(1957) BRUD 2/29. Ar hiz a zo gand ar gerent, e-touesk ar Hlaziked, d’ober o dilez pa zimez ar hosa euz o bugale ha da roi deañ ar stal-diegez hag an douar, gand diviz da vaga an tad hag ar vamm ha da zevel en arhant o lod euz an danvez d’e vreudeur ha d’e hoarezed.
(11) En diviz ma : à la condition que.
●(1732) GReg 193a. A condition que vous veniez, tr. «Eñ divis ma teuot.»
II.
(1) Conversation.
●(1633) Nom 9a. Dialogus : Dialogue, deuis entre deus ou plusieurs : dialog, diuis entrè daou pe cals. ●214a. Sermo : deuis, parole : diuis, coumps.
●(1732) GReg 208a. Conversation, entretien familier, tr. «Devis. p. devisou. divis. p. divisou.» ●(1790) MG iv. déviseu ha quêstioneu er-ré-ral.
●(1857) CBF 49. divizou etre tud ann ti, tr. «conversations entre les gens de la maison.»
●(1904) DBFV 44b. deviz, devis, m. pl. eu, tr. «entretien, causerie, conversation.»
(2) Discours.
●(1861) BSJ 206. Achihuet en doé Jesus é zivis.
●(1904) DBFV 44b. deviz, devis, m. pl. eu, tr. «discours.»
(3) Expression d’idées, explication.
●(1904) DBFV 44b. deviz, devis, m. pl. eu, tr. «expression d’idées, explication.»
- diviz .4diviz .4
voir divizout
- divizañdivizañ
voir divizout
- divizasion
- divizer
- divizerezh
- divizetdivizet
adj. Délicat, difficile à contenter.
●(1872) ROU 80b. Délicat, difficile à contenter et facile à mécontenter, tr. «divized.»
- divizimelldivizimell
voir mesimel
- diviziñdiviziñ
voir divizout
- diviziondivizion
f.
(1) Division.
●(1499) Ca 67a. Diuision. g. idem. ●(1575) M 1639. O pez diuision, separation creff, tr. «Oh ! quelle division, quelle séparation dure.»
(2) Division (d’une armée, d’une flotte de guerre).
●(1792-1815) CHCH 47. Ind en des des hi hanùet Barlot én divizion lestri, tr. « Ils l’ont appelée Parlotte dans la division des vaisseaux. » ●(c.1825-1830) AJC 5905. quas eun division dre drenf quer.
(3) Marc'had divizion : conditions d'un marché.
●(1848) SBI II 210. Eur marc'had divizion etrezomp a zo grêt, tr. «les conditions d'un marché entre nous ont été passées.»
- divizionet
- divizout / divizañ / diviziñ / divizdivizout / divizañ / diviziñ / diviz
v.
I. V. tr. d.
(1) Conter, raconter.
●(1790) MG 39. hui e zevis er péh hou pai cleuét. ●161. hac a vihan de vras, me zévisas dehou ma histoër.
●(1904) DBFV 44b. devizein, deviz, v. a., tr. «déclarer, exposer, raconter.» ●(1905) KDBA 23. haneh e zou ur labous hag e houi deviz é dreu. ●(1906) HPSA 28. en hani e zevizé treu ker burhudus. ●(1939) RIBA 149. Hag er voéz (...) e zemant hé halonad hag e zeviz héh ankén a voéh ihuél.
(2) Diviser, séparer.
●(c.1500) Cb 36a. [castell] Item castrametor / aris deponentis gal. deuiser chasteaux ou logis en guerre / ou les murs b. diuisa / ober castell / pe moguer e bresel. ●68a. Diuidaff. alias difforch. g. diuider / ou partir.
(3) Choisir.
●(1557) B I 307. Lauar ent flam pe dre ampris / Voe dit nep guis ho deuisaff, tr. «dis-moi franchement pour quelle raison tu les as ainsi choisies.»
(4) Désirer.
●(1860) BAL 168. Divized e d-oa en e fedennou ma roze Doue dezi ur mab.
(5) Décider.
●(1868) KMM 15. Ur roue, e Spaign, var nez dimezi, a zivizas, a-grenn, ne vise ket roed an ano Mari d'an ini a dlie beza e bried.
●(1904) DBFV 44b. devizein, deviz, v. a., tr. «fixer, convenir (d'une condition).»
(6) Exprimer (une pensée).
●(1904) DBFV 44b. devizein, deviz, v. a., tr. «exprimer (une pensée).» ●(1942) DHKN 71. Goude bout chomet un herrad mat de zeviz… éh a el larour-kaer d’obér é dro jiboès.
II. V. tr. i. Divizout da ub. : dire à qqn.
●(1861) BSJ 211. Ean e zivisas dehai hoah péh quer santel e oé ret bout aveit tostat d'er sacremant adorabl ag en Autær. ●217. Ean e zivisas mad dehai mirèt é hourheméneu.
III. V. intr.
(1) Poser les conditions.
●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. diviza, tr. «poser les conditions.»
(2) Converser.
●(1612) Cnf 30b. ez ediff oz diuisaff, hac oz tretiff eues à afferou seculyer, pé à amouroustet.
●(1732) GReg 208a. Converser, s'entretenir, tr. «Devisa. pr. deviset. divisa. pr. diviset.»
●(1861) BSJ 270. divis guet-hai a ranteleah en Eutru Doué.
●(1904) DBFV 44b. devizein, deviz, v. n., tr. «causer, parler, s'entretenir.»
(3) Discourir.
●(1904) DBFV 44b. devizein, deviz, v. n., tr. «discourir.»
- divlamdivlam
adj.
I. Attr./Épith.
A. (en plt de qqn)
(1) Irréprochable.
●(14--) Jer 460(a). Siul ha dyblam., tr. « Tranquille et sans reproche ». ●(1650) Nlou 96. Mary difflam, tr. «Marie sans reproche.» ●399. Mary diblam, tr. «Marie, sans faute.»
●(1659) SCger 69b. innocent, tr. «divlam.» ●(1732) GReg 222b. N'être point coupable, tr. «Beza divlam.» ●(1790) MG 240. hui e ouiai é hoaih divlam. ●(17--) VO 7. offrein dehou hou corf hac hou c'inean divlam.
●(1838) CGK 21. Deos o col me a vo divlam. ●(1849) LLB 19-20. É pad ol en amzer me oent chomet divlam / Adam hur hetan tad hag Ev hur hetan mam. ●(1872) DJL 37. Ha da ze ar Varn, eüruz nep vo divlam. ●(1883) MIL vi. beza divlam dirak va c'houstians. ●(1896) HISger 2. Divlam, tr. «à l'abri de tout blâme.»
●(1913) AVIE 4. ur bobl divlam.
(2) Bezañ divlam diouzh : être exempt de, ne pas être coupable de.
●(1727) HB 448. divlam oa diouz pep pec'het.
(3) Indemne, sain et sauf.
●(1933) BLGA 38. Yannig a zo divlam, eme ar paotr yaouank, met ar C'hoadig a zo devet.
(4) Net.
●(1659) SCger 83a. net, tr. «divlam.»
B. (en plt d'actes, d'attitudes) Que l'on ne saurait blâmer, irréprochable.
●(1790) MG 120. divertissemanteu honest ha divlam. ●292. bout-ç'ou deværranceu divlam péré ne vlesant quet en inean. ●(17--) TE 22. ur finèss innoçant ha divlam.
●(1825) COSp 130. hum chervigein a voyandeu divlam. ●(1838) OVD 172. biscoah er pligeadurieu fol-zé étré pautrèd youanq ha merhèd (…) nen dint bet divlam. ●(1854) PSA I 17. un amerh déliet ha divlam.
●(1910) MBJL 137. o bue divlamm.
II. Adv.
(1) Irréprochablement.
●(1744) L'Arm 453a. Irréprochablement, tr. «Divlam.»
●(1883) MIL 19. ma ne ouije ket mania divlam an armou. ●(1888) SBI II 140. Bete'n oad a daouzec vloaz, me m'oa bewet divlamm, tr. «Jusqu'à l'âge de douze ans, j'avais vécu sans blâme.»
(2) fam. Rollet divlam : bien roulée.
●(1976) BRUD 51/24. Met chomet e oa homañ Mari Vrao, rollet divlamm, gant eun dremm plijuz.
- divlamañ / divlamiñdivlamañ / divlamiñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Innocenter, excuser.
●(1557) B I 288. Moz diblammo pep tro noz noz bezo quet / Carez en bet, tr. «Je vous excuserai entièrement, et vous ne recevrez aucun reproche.» ●712. Ne alhenn tam da diblam quet, tr. «je ne saurais t'excuser.»
(2) =
●(1857) HTB 98. ar sklerijen ken ret, evit divlama he Brovidans divin.
II. V. pron. réfl. En em zivlamañ : se disculper, se justifier.
●(1839) BESquil 277. ne vanquas quet a hum bresantein aveit hum zivlammein. ●(1857) LVH 60. ma ne hellehé quet hum zivlamein ag er péh e bouis ar nehou.
- divlamiñdivlamiñ
voir divlamañ
- divlasdivlas
adj.
I. Attr./Épith.
A. (en plt de qqc.)
(1) Très désagréable.
●(1575) M 2444. Vn condition bras, so azgas diblassaff, tr. «Une grande condition qui est odieuse, très désagréable.» ●(1580) G 193-194. Quertery henny so dyblas / gouloet eo pep ker gant flaer bras, tr. «La famine est horrible / Chaque ville est envoloppée d'une grande puanteur.»
(2) (en plt d'un coup, d'un supplice, etc.) Cruel.
●(1557) B I 587. An martyr bras ha diblas yen / A rer diff plen certen gant estren va, tr. «ce martyre, hélas ! si pénible et si affreux, qu'on me fait souffrir avec une cruauté raffinée.» ●(1650) Nlou 96. Dyfflas voe an casty, tr. «Le châtiment fut cruel.»
●(17--) CBet 434. tourmancho divlas, tr. «intolérables tourments.» ●966. supliso divlas, tr. «supplices insupportables.» ●(17--) EN 79. dalet eeun tol divlas, tr. «tenez un coup terrible.»
(3) (Haine) implacable.
●(1650) Nlou 53. Neuse Longius a vsas / A vn cassou ny re difflas, tr. «Alors Longin fit montre / d'une haine trop odieuse.»
B. (en plt de qqn) Cruel, barbare.
●(17--) ST 102. Da vout strinket er mor gant paotred ken divlaz, tr. «d'être jetés à la mer par des gens si barbares.»
II. Adv. Cruellement.
●(1728) Resurrection 2374. chuy he soufro diulas.
- divlasteddivlasted
f. Infamie.
●(1557) B I 341-342. an Princet bras / Heb caux nac abec ha dre cas / A pourchaczas gant diblasdet / Ef fize seder quemeret, tr. «les grands princes, sans cause ni motif, firent en sorte, dans leur haine cruelle, / Qu'il fût saisi.»
- divlaz .1divlaz .1
adj.
I. Attr./Épit.
(1) Insipide.
●(1659) SCger 69b. insipide, tr. «divlas.»
●(1911) SKRS II 168. Lezel a rea he vara da zizec'ha pell amzer (…) ma vije divlassoc'h. ●(1936) IVGA 117. disusuna traou klouar divlaz.
(2) Attr. par ext. Sans appétit.
●(1855) MAV 21. ne d-ounn ket divlaz.
(3) sens fig. Inintéressant.
●(1860) BAL 21. Perac e caver aliez ken divlaz ar pedennou ma tic'houter buan dioto ? ●(1867) BUE 27. skouiz e oa Ervoan gant he garg divlaz. ●(1868) FHB 188/249b. Divlaz eo ho pennad scrit. ●(1873) FHB 463/365a. kueza a rea adarre eb dale en dic'hout evit al leoriou divlas-se. ●(1889) ISV 298. ar c'homzou divlas-ze a leverer alies d'an dud ankeniet evit ho c'honsoli.
●(1900) MSJO 120. divlas eo ho komzou ma ne guez ket divar ho muzellou ano Jesus. ●(1907) FHAB Eost 185. Ha ne gavit ket eo al levriou-ze dizaour, divlaz, goular ? ●(1921) FHAB Genver 4. kazetennou gallek, divlaz ha disliou. ●(1923) KNOL 49. ober ar memez tra bemdez, da galz a zo divlas.
(4) =
●(18--) SAQ II 331. iec'het, kaloun divlaz, peadra evit digoll ho poan.
(5) =
●(1902) MBKJ 96. digemeromp gant an hevelep anaoudegez vad an tachadou ma vezomp divlaz, dizaour evel ar pennadou ma vezomp sklêrijennet ha frealzet.
II. Adv. Sans goût.
●(1872) ROU 87a. Prier sans goût, tr. «pedi divlaz.»
- divlaz .2divlaz .2
m.
(1) Fadeur, insipidité.
●(1903) MBJJ 79. evit lemel an divlaz anean.
(2) Manque d'appétit.
●(1732) GReg 258a. Degout, aversion de ce qu'on mange, manque d'appétit, tr. «Divlas.»
(3) Pâle reflet. (?) Ersatz (?).
●(1903) MBJJ 58. O sonjal er Stromboli e santan c'hoaz eul levenez vras em c'hreiz. Ha, kouskoude, n'eo homan nemet eun divlaz euz an hini a zanten neuze.
- divlazamantdivlazamant
m. Répugnance.
●(1792) BD 1435. ma calon en deus divlasamant, tr. «mon cœur a de la répugnance.»
- divlazañ .1divlazañ .1
v.
(1) V. tr. d. Dégoûter.
●(1732) GReg 258a. Degouter, rebuter, empêcher quelqu'un de manger, tr. «divlasa. pr. divlaset.»
●(1890) MOA 206a. Dégoûter, Oter l'envie de manger, tr. «divlaza.»
(2) V. intr. Perdre son goût.
●(1949) KROB 20/20. Evit Betleemiz, Nedeleg e Betleem n'eo mui eun dra a-bouez, eveljust : dre re a voaz, e tivlaz pep tra !
- divlazañ .2divlazañ .2
v. tr. d. ; loc. verb. absol. Goûter.
●(1874) FHB 482/95b. kaer o doa blaza ha divlaza ne gavent nemed blaz mad gant ar bara-ze.
- divlazder
- divlazetdivlazet
adj. Dégoûté.
●(1909) FHAB Here 300. Evelse ema an den : e galon, divlazet diouz ar mare breman a gav eun dudi prederia var an amzer goz.
- divlazusdivlazus
adj. Dégoûtant.
●(1732) GReg 258a. Degoutant, ante, qui donne du degoùt, de l'aversion, tr. «divlasus.»
- divleindivlein
adj. Sans être conduit.
●(1962) GERV 164. daou ejen a vije lezet da vont divlein gant o hent.