Devri

Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés

Page 19 : de kenwall (901) à kerboullenn (950) :
  • kenwall
    kenwall

    m.

    (1) Défaut collectif.

    (1962) EGRH I 31. kenwall m., tr. « défaut collectif. »

    (2) Crime collectif.

    (1962) EGRH I 31. kenwall m., tr. « crime collectif. »

  • kenwaller
    kenwaller

    m. –ion Complice.

    (1847) FVR 250. ha kevret gant-han kalz euz he gen-wallerien.

    (1907) BOBL 10 août 150/2a. Alanik a zo ma c'henweller. ●(1963) LLMM 99/265. o vezañ ma kave dezho ne oa Vasili nemet ur c’henwalleur d’egile. ●267. ma sponte e genwalleurien war-nes krediñ ne oa kalon ebet e kreiz ar seurt urupailh.

  • kenwarizi
    kenwarizi

    f. Jalousie mutuelle.

    (1732) GReg 337a. Emulation, noble jalousie de la gloire, désir d'imiter, tr. «qenvoarizy.» ●Il y a de l'émulation entr'eux, tr. «qenoarizy a so èñtrezo.»

  • kenweadur
    kenweadur

    m. –ioù Entrelacement.

    (1931) VALL 263b. Entrelacement, tr. «kenwéadur m.»

  • kenweañ
    kenweañ

    v. tr. d. Entrelacer.

    (1931) VALL 263b. Entrelacer, tr. «kenwéa

  • kenwerzh
    kenwerzh

    m./f.

    I. M.

    (1) Commerce.

    (1928) KANNgwital 308/184. Evit 40 million a genveurz e zeuz bet great varlene. ●(1931) VALL 136a. Commerce, tr. «kenwerz m.»

    (2) Derc'hel kenwerzh : tenir un commerce.

    (1869) FHB 211/12b. ar re a zalc'h kenverz.

    II. F. Vente en commun.

    (1962) EGRH I 31. kenwerzh f., tr. « vente en commun. »

    III.

    A. [empl. en apposition]

    (1) Porzh-kenwerzh : port de commerce.

    (1956) BAHE 9/8. Porzhioù-Mor Breizh, porzhioù-kenwerzh ha porzhioù-pesketaerezh.

    (2) Beajour-kenwerzh : voyageur de commerce.

    (1970) BHAF 265 goulenn digand e vamm prena dezañ ur wetur, mond a rafe, emezañ, da veajour-kenwerz.

    B. (météorologie) Avelioù-kenwerzh : alisés.

    (1931) VALL 19a. Alisé, –izé : vents alisés, tr. «aveliou-kenwerz

  • kenwerzhañ
    kenwerzhañ

    v. intr.

    (1) Commercer.

    (1931) VALL 136a. Commercer, tr. «kenwerza.» ●(1943) TRHS 85. da besketa pe da genwerzhañ.

    (2) Vendre en commun.

    (1962) EGRH I 31. kenwerzhañ v., tr. « vendre en commun. »

  • kenwerzhel
    kenwerzhel

    adj. Commercial.

    (1931) VALL 136a. Commercial, tr. «kenwerzel.» ●(1941) ARVR 42/3d. a sin eun emgleo kenwerzel.

  • kenwerzhelañ
    kenwerzhelañ

    v. tr. d. Commercialiser.

    (1931) VALL 136a. Commercialiser, tr. «kenwerzela

  • kenwerzher
    kenwerzher

    voir kenwerzhour

  • kenwerzhour / kenwerzher
    kenwerzhour / kenwerzher

    m. –ion

    (1) Commerçant.

    (1931) VALL 136a. Commerçant, tr. «kenwerzour pl. ien

    (2) Membre d’une coopérative de vente.

    (1962) EGRH I 31. kenwerzher m. -ien, tr. « membre d’une coopérative de vente. »

  • kenwerzhus
    kenwerzhus

    adj. Négociable.

    (1931) VALL 493a. Négociable, tr. «kenwerzus

  • kenwerzhusted
    kenwerzhusted

    f. Négociabilité.

    (1931) VALL 493a. Négociabilité, tr. «kenwerzusted f.»

  • kenwigad
    kenwigad

    m. kenwigiz Concitoyen de la même ville.

    (1732) GReg 191a. Concitoyen, tr. «ãls. qen-güicqad. p. qenguicqis

    (1931) VALL 141a. Concitoyen ; de la même ville, tr. «kenwikad pl. –kiz

  • kenwir
    kenwir

    m. Droit commun.

    (1732) GReg 308b. Le Droit commun, le Droit ordinaire, & fondé sur les maximes generales, tr. «ar c'hen-guïr

    (1877) FHB (3e série) 8/57a. Ar c'hen-wir, da c'houzout eo ar guir, a laka an oll var ar memez renk.

  • kenyezhadur
    kenyezhadur

    m. Grammaire comparée.

    (1931) VALL 341b. Grammaire comparée, tr. «kenyezadur.» ●(1936) GWAL 87/89. ouspenn emeur o c'hortoz eur c'henyezadur berr (eus ar yezou predenek emichañs) da zont er-maez.

  • kenyezhadurezh
    kenyezhadurezh

    f. Grammaire comparée.

    (1931) VALL 341b. Grammaire comparée, tr. «kenyezadurez

  • kenyezhoniezh
    kenyezhoniezh

    f. Linguistique comparée.

    (1923) SKET I 67. studiou ar genyezoniez. ●(1942) GWAL 146-147/165. gant skoazell ar genyezoniez keltiek.

  • kenyouc'h
    kenyouc'h

    m. Acclamation.

    (1962) EGRH I 31. kenyouc’h m., tr. « acclamation. »

  • kenzoujañs
    kenzoujañs

    m. Respect mutuel.

    (1938) SAV 11/2. ar spered a genlealded, a genzoujañs.

  • keoded
    keoded

    f. –où Cité.

    (15--) Jer.ms 130. Quezquement so beu e queudet, tr. «(Nous), tous ceux qui sommes vivants dans la cité.» ●230. Querz hennoaz en noaz beu ha deux breu en geudet, tr. «Marche ce soir tout nu et viens vite dans la cité.» ●231. Quezquement so beu e gueudet, tr. «Tous ceux qui sont vivants dans la cité.» ●(1499) Ca 171a. Queudet. g. ville cice. l. hec vrbs / bis.

  • keodedel
    keodedel

    adj. Civique.

    (1931) VALL 126a. Civique, tr. «keodedel

  • keodedour
    keodedour

    m. –ion Citoyen.

    (1931) VALL 125b. Citoyen, tr. «keodedour (anc.) pl. ien

  • kepi
    kepi

    m. –où Képi.

    (1907) PERS 256. eur c'hépi gant teir rouden aour. ●(1944) EURW I 194. daou gepi. ●(1976) LLMM 176/198. bep a gepi soudard.

  • Kêr
    Kêr

    f. fam. Kêr + ... Personnalisation d'un lieu, de qqn, d'un élément.

    I.

    (1866) FHB 91/312b. Lavaret a reac'h e voa ekementse beza ato e kernebeudic. ●(1890) MOA 147a. Lieu où se retire un boudeur, tr. «kear-vouzik, f.»

    (1903) MBJJ 339. hag-eñ eo ken drouk an aotro «keravel» pa c'houe a benn, ha c'houe a goste. ●(1904) BMSB 87. marfad a Gær Wazi. ●(1907) MVET 84. da jomm ganeomp da Gersatan !... ●(1928) FHAB Mae 169. hag hen dougas, gant lorc'h, da Gersatan. ●(1929) MKRN 85. On appelle Paotred Kersparl ceux qui, pendant la messe, restent auprès de la porte. ●(1943) FATI 26. Evite un digarezig, a-greiz c'hoari, e veze gwelet o vont da gêr-vouzig. ●(1957) AMAH 53. kerdrubuilh a oa anezhañ. ●(1967) BRUD 26-27/39. nemed Yann-Grenn abil ha kerdrubuill.

    II.

    (1) Mont da Gerhun : s’endormir.

    (1910) DIHU 59/79 (G) *Iouan Sant Ili. Naù ér hantér, Iehan, mal e vou monet de gerhun ! ●(1942) DHKN 126 (G) L. Herrieu. Mâl e vo monet de Gerhun. ●(1968) BAHE 58/29 (T) E. ar Barzhig. Degouezhout a rae din ivez menel sorennet gant ar sonioù flour a saven evidon ma-unan, ha kestell el loar, 'raok mont da Gêrhun !... ●(1970) BHAF 117 (T) E. ar Barzhig. Furroh e oa mond da «Gerhun», ha me war ma fouez etrezeg ti ma mignoned.

    (2) Kas da Gêrgof : manger.

    (1935) ANTO 173-174 (T) *Paotr Juluen. Eun tamm keuz ha bara sec'h, a-raok kemer an tec'h, gant eur bannac'h te-laez, d'e gas prim-ha-prim da gergof kaez, setu ganin diyunet.

    (3) Mont da Gêrvouzhig : bouder.

    (1943) FATI 26 (L) *Tad Medar. Evit eun digarezig, a-greiz c'hoari, e veze gwelet o vont da gêr-vouzig.

    (4) Mont da Gêrguzh : cacher.

    (1732) GReg 142b. Cet homme se fait souvent celer, tr. G. de Rostrenenn «an den-hont a ya alyès da guær-guz

    (5) Kas sant Pêr da Gêrborzh : mener les choses jusqu’au bout.

    (1954) LLMM 42/28 (T) *Evnig Penn ar C'hoad. Bremañ, avat, disac'h da gaoz buan ha buan, ma vo gwelet dre belec'h ez aio Sant Per da Gêrborzh.

    (6) Kas ar stal da Gêrnetra : faire faillite.

    (1954) VAZA 47 (T) *Jarl Priel. Dre c'hoari lapavañ ha redek an douilhez, kaset en devoa hemañ e stal da Gernetra. ●(1965) BRUD 20/6 (T) E. ar Barzhig. Hemañ, eur foet-e-voutik anezhañ, ne zoursias euz e nized nemed evid forani o zammig peadra ha kas o stal da Gernetra. ●(1967) BRUD 26-27/41 (T) E. ar Barzhig. Siouaz, mond a ree ar wech-mañ ar stal da Gernetra, ne vane koulz lâred mann gand an daou vignon.

    (7) Bezañ a Gêrwazi : être sot.

    (1904) BMSB 87 F. ar May. N'euz 'meit tud diramailh, marfad a Gær Wazi, Garanet war o fas muzul o zotoni, - / Ar re ze a ra goab.

    (8) En devout lod e Kêrskouarneg : être sourd ou peu intelligent, ne pas bien comprendre.

    (1912) RVUm 204 (Gu). Henneh en des lod é Kerskoarnek, tr. «Celui-là a sa part à Kersourdaud : il est sourd ou peu intelligent.»

    (9) En devout lod e Kerpennek : être têtu.

    (1912) RVUm 204 (Gu). Henneh en des lod é Kerpennek, c'est à dire Henneh e zou pennek.

    (10) En devout lod e Kêrdiboan : être fainéant, paresseux.

    (1912) RVUm 204 (Gu). Henneh en des lod é Kerdiboén, c'est à dire Henneh e zou diboén.

    (11) Bezañ o chom e Kêrfoulet : avoir mille peines à se suffire.

    (1912) MELU XI 442. Beza o chom e ker fouled, tr. E. Ernault «Demeurer dans la Ville-foulée, avoir mille peines à se suffire.»

  • kêr
    kêr

    f. –ioù

    I. (la ville)

    (1) Ville.

    (14--) Jer.ms 6. Loman a dyouz an Kaer, tr. «ici, au-dessus de la ville.» ●(1499) Ca 119a. Kaer. g. ville. ●(1576) Cath p. 5. hac ez eaz en queer, tr. «et elle alla en ville.» ●(1580) G 194. gouloet eo pep ker gant flaer bras, tr. «Chaque ville est envoloppée d'une grande puanteur.» ●(1612) Cnf 62a. Sant Gregor Archescop ves an quear à Teurgn. ●(1633) Nom 2a-b. Tabulæ publicæ : le liure de la ville : leufr ker, an leufr euit micher afferou ker. ●228a. Territorium : territoire d'vne ville, traict d'vn pays : territoër pe douar vn kær, træt vn bro.

    (1659) SCger 119b. vn tour de ville, tr. «vn dro guer.» ●124b. village, tr. «ker.» ●167b. quer p. queriou, tr. «ville, village.» ●(1710) IN I 45. hac e kear vezo peautramant var ar meas ? ●(1732) GReg 354a. Les entrées des Villes sont sales, tr. «An antrëou eus ar c'hærryou a so ordinal hudur.» ●961a. Ville, tr. «H[aut] Leon. kear. p. kearyou. Bas Leon. Kaër. p. Kaëryou. Treg[or] Kær. p. Kæryo. B[asse] Cor[nouaille] Kær. p. Kæryou. H[aute] Cor[nouaille] Kær. p. Kæryau. Van[netois] Kær. p. Kæryéü

    (1849) LLB 281. N'en des kin konz é ker, kin brud ol ér hanton. ●586. er herieu bras. ●(1878) EKG II 217. E kerik vian Rosko. ●(1894) BUZmornik 121. eul leo hanter dioc'h kear.

    (1910) MBJL 73. Digemer kalonek en kêr Londrez. ●(1909) MMEK 5-6. ar sklujou a zo digoret e kreiz an noz ha kear lounket en he fez gant ar mor dijadennet.

    (2) Village.

    (1929) MKRN 182. Petra zo né ganeoc'h ba Bañnlek. – Cheta chiouaz ! plac'h paour, chi cher-ni 'n eus taget chi chemener bras chiou merh(e)d !, tr. « Qu'y a-t-il de nouveau à Bannalec ? – Hélas ! ma pauvre fille, voilà que le chien de notre village à nous a étranglé le chien du grand tailleur, aujourd'hui, ma parole. » ●(1962) EGRH I 31. kêr f. -ioù, tr. « village. »

    (3) Lieu habité.

    (1962) EGRH I 31. kêr f. -ioù, tr. « lieu habité. »

    (4) Ar gêr gozh : la vieille ville.

    (1903) MBJJ 110. ar gær goz, a zo e diabarz ar mogerio. ●(1935) BREI 417/2c. eun ambrouger hag a ziskouez d'imp, da genta, ar gêr goz.

    (5) A gêr da gêr : de ville en ville.

    (1732) GReg 961a. Aller de ville en ville, tr. «mont a guær-da-guær

    (1911) BUAZperrot 246. Ouz e heul a gear da gear. ●(1913) AVIE 268. hui (...) ou handéou a gér de gér.

    (6) Dre gêr : par la ville.

    (1732) GReg 235a. Crier quelque chose par les ruës pour vendre, tr. «Embann un dra dre guer

    (1910) MBJL 77. da gerc'hat he beajourien evit o bale dre gêr.

    (7) E-mod kêr : comme à la ville.

    (1913) AVIE v-vi. ou desaùein e hrér é mod kér.

    (8) Mont e kêr : aller en ville.

    (1876) TDE.BF 328b. Moñt e kear, tr. «aller en ville.»

    (9) E kêr : en ville.

    (1962) EGRH I 31. e kêr, tr. « en ville. »

    (10) E kêr : dans le village.

    (1962) EGRH I 31. e kêr, tr. « dans le village. »

    II. (la maison)

    (1) Maison, foyer.

    (1396) Miscellanea ms latin n° 3184 f° 125v°. deut dangaer poaz eo anpanennov. ●(1650) Nlou 66. hep affer (lire : atfer), / Deuet an hent man dan queer, tr. G. Pennaod «sans délai. Venez par ce chemin chez vous.» ●tr. La Villemarqué «sans délai : Venez par ce chemin à la maison.»

    (1849) LLB 245. En ur zonèt t'er ger. ●(1857) CBF 50. N'ema ket er gear, tr. «Il n'est pas à la maison.»

    (1905) BOBL 03 juin 37/3a. e komans an dud iaouank distrei d'ar yêr, mez paz heb boud paëet o «lod ar pardon» d'ar ganfantennou.

    (2) Mont d'ar gêr : rentrer à la maison.

    (1876) TDE.BF 328b. moñt d'ar gear, tr. «aller au logis.»

    (3) Mont war gêr : rentrer à la maison.

    (1902) PIGO I 121. Ar bôtred-man (…) a yee war ger.

    (4) Exploitation agricole.

    (1633) Nom 235a. Villa : ferme : ferm, vn guer voar an ploue.

    (1938) GWAL 110-111/7. Kerunkun a zo eur gêr vras, gant dek familh gaer o veva enni.

    III. (emploi spécial) Kêr Doue : La Cité de Dieu (St-Augustin)

    (17--) RS viij. Evelse e lennomp en e eizvet Chabistr eus an eil lêvr varnuguent en deveus composet Sant Augustin var ar Cité de Dieu, da lavaret eo, Kear Doue.

    IV.

    (1) Bezañ pell diouzh ar gêr : être éloigné du propos initial.

    (1925) FHAB Mae 197 (L) *Tintin Anna. Met pell eamomp diouz ar gear ha n'em eus ket a c'hoant e teufes da inoui ganen, te, merc'h vihan va breur Dôf.

    (2) Donet d'ar gêr : se rendre à l’évidence.

    (1933) DIHU 266/293 (G). Donet d'er gér, tr. L. Herrioù «(au fig.) se rendre à l'évidence.»

    (3) Bezañ deuet d'ar gêr : avoir mis de l’eau dans son vin.

    (17--) CHal.ms ii. Il a mis de L'eau dans son vin, tr. «deit mat é der guer

    (4) Bezañ kaset d’ar gêr gant e viz bihan : être mis à sa place.

    (1935) BREI 432/3d (T). ar mêr komunist a zo bet kondaonet ha kaset d’ar gêr gant e viz bihan

    (5) Degas ub. d’ar gêr : war an hent mat.

    (1936) DIHU 306/180 (G) L. Herrioù. Vennein e hré chonjal un tammig ha kavet en hent de zegas Sidoni d’ar gér hep hé lakat de chifein.

    (6) Mont pell diouzh ar gêr da wriat : s’écarter de la question.

    (1942) VALLsup 137. Faire des points de couture lâches, tr. F. Vallée «mont pell diouz ar gêr da wriat (et fig. s’écarter de la question.»

    (7) Bezañ paotr/plac’h ar gêr : être celui ou celle qui reste de garde à la maison.

    (1977) TDBP II 30 (T) J. Gros. (…) paotr ar gêr, ou plah ar gêr, tr. « qui reste de garde à la maison ».

    (8) N'emañ ket an Aotrou Doue er gêr : voir Doue.

    (9) Bezañ e saout er gêr : voir saout.

    (10) Na vezañ ar moc'h er gêr gant ub. : voir moc'h.

    (11) Bezañ ar moc'h er gêr gant ub. : voir moc'h.

    (12) Bezañ e loenedigoù er gêr : voir loen.

    (13) C'hoari kas d'ar gêr : voir c'hoari.

    (14) Mont d'ar gêr dre roc'h ar skid : voir roc'h.

    (15) Dont gant e zivskouarn d'ar gêr : voir divskouarn.

  • ker .1
    ker .1

    adj.

    (1) Cher (postposé).

    (1456) Credo 4-5. Hac in Ihesucrist emap quer hon / autrou vnan asaluer, tr. «Et en Jésus-Christ son fils chéri, / notre seigneur unique et (notre) sauveur.» ●(1530) Pm 106. Da assumption an ytron quer tr. « Pour l'Assomption de la chère Dame » ●(1633) Nom 127b. Hospitium : vn logis pour les amis & alliez : vn ty dan mignounet ha dan tu (lire : tut) quer.

    (2) (vocatif, adj. postposé) Cher, chère.

    (1530) Pm 31. En eff ytron em guiryonez / (…) / (…) ma ytron quer tr. « Au ciel, Madame, en ma vérité, / (…) / (…) ma chère Dame »

    (1910) MBJL 73. Pebez kentel evidomp, Breiziz ker ! ●(1942) DHKN 70. Damezél ker, emé ean, laret hou poè dein er uéh aral, é voureh bras é lenn romanteu.

    (3) (vocatif, adj. antéposé) Cher, chère.

    (1530) Pm 87. Ha ho lesell flam hyr amser / Quer mam roen bet en caleter tr. « Et de vous laisser certes longtemps, / Chère mère du Roi du monde, en peine »

    (4) Cher, coûteux.

    (1499) Ca 170b. Quer. g. cher. ●(1612) Cnf 45b. eguit ma gallo guerzaff è heny en è pligadur, quer.

    (1732) GReg 161a. Cher, qui est de grande valeur, tr. «Qèr

    (1849) LLB 1477. Er gloan dû zou kiroh, er gloan guen zou klasket. ●(1857) CBF 43. Kalz re ger int, tr. «C'est beaucoup trop cher.»

  • ker .2
    ker .2

    m. –ioù Arête, angle vif.

    (1732) GReg 50a. Arête, vives arêtes, ou, les angles vifs des pierres, ou de bois solides taillés en angle, tr. «Kèr. p. Kéryou

    (1876) TDE.BF 338a. Ker, s. m., tr. «Arête vive des pierres taillées, des bois équarris.»

  • ker .3
    ker .3

    voir ken .2

  • kêr-benn
    kêr-benn

    voir kêrbenn

  • kêr-gloz
    kêr-gloz

    f. Ville close.

    (1732) GReg 961a. Ville murée, tr. «kær glos

    (18--) SBI I 212. Hac êt gant eun aufredour deuz a gêr-clos Wengamp, tr. «et partie avec un orfèvre de la ville close de Guingamp.»

    (1923) FHAB Gwengolo 330. Ker Lesneven a oa eur gêr gloz ; an dam-sklaved a veve war-dro eno a gave enni eur minic'hi, da lavaret eo eul lec'h ma kolle o mistri o gwiriou warnezo. ●(1941) SAV 19/11. kêr-glos Kemper.

  • Kêr-Iz
    Kêr-Iz

    voir Iz

  • kêr-vamm
    kêr-vamm

    f. kêrioù-mamm Capitale.

    (1896) HIS 68. ér gér-vam ag er vro.

    (1907) BSPD I 214. sant Pièr e ias de vro er Siri betag er gér-vam hanùet Antioch. ●525. Madrid, kér-vam ranteleh Spagn. 683. kêr-vam er bed kristen. ●(1907) BSPD II 590. Bruxell, kér-vam ranteleh er Beljik.

  • kêr-veur
    kêr-veur

    f. kêrioù-meur Capitale.

    (1906) KANngalon C'hwevrer 47. Roazoun, kear veur Breiz-Izel.

  • keraat
    keraat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Renchérir.

    (1659) SCger 49b. encherir, tr. «queraat.» ●167a. queraat, tr. «deuenir cher.» ●(1732) GReg 339a. Encherir, augmenter de prix, devenir plus cher, tr. «Qeraat. pr. qereët.» ●636b. Le prix du blé monte, ou hausse à chaque jour de marché, tr. «Qeraat a ra an ed.» ●802b. Rencherir, devenir plus cher, tr. «Qeraat. pr. qereët

    (1857) CBF 39. marteze e keraio c'hoaz, tr. «peut-être renchérira-t-il encore.» ●(1869) FHB 256/369a. an ed a geriao. ●(1876) TDE.BF 338a. Keraat, v. n., tr. «Devenir plus cher, d'un prix plus élevé.»

    (1923) LZBt Gouere 2. an treo 'zo kereet. ●(1926) FHAB Meurzh 100. Ar paper hag ar mizou-post a gera.

    (2) Mont war geraat : renchérir.

    (1867) FHB 102/400b. An ed a lavarer so eat var gueraat. ●(1869) FHB 218/72b. ez a adarre an ed var geraat.

    (1903) MBJJ 181. an douar ac'h a bepred war geraat.

    II. V. tr. d. Rehausser, relever le prix (d'une marchandise).

    (1732) GReg 796b. Rehausser le prix des marchandises, tr. «Qèraat ar varc'hadourez.»

  • kêrad
    kêrad

    voir kêriad

  • keraerezh
    keraerezh

    m. Renchérissement.

    (1931) VALL 643b. Renchérissement, tr. «kéraerez m.»

  • Keraodi
    Keraodi

    n. de l. Keraudy (Ploumiliau).

    (1) Keraodi.

    (1925) ARVG Kerzu 274. Stag ouz an iliz, uheloc’h eviti, alïes, evel e Keraudy, Plouzelambr, Lokemeau, ar porchedou-man.

    (2) Nom de famille.

    (1970) NFBT 103 N° 786. Keraudy.

  • Keraofredoù
    Keraofredoù

    oronyme Keroffredo (Bourbriac, 313 m.).

    (1914) ARVG Mae 77. Pikerniou Boulvriag : Keroffredou (313 m), Kerdavidou (312 m), Leindevet (306 m) hag all.

  • keraouegezh
    keraouegezh

    f. –ioù

    (1) Cherté, enchérissement.

    (1633) Nom 52a. Annonæ caritas, difficultas, grauitas, & sæuitia, incendium, annona compressa : cherté : queraoüeguez, quernez, naouneguez.

    (1659) SCger 24b. cherté, tr. «querrouegnez (lire : querroueguez).» ●(1732) GReg 161b. Cherete, tr. «qeraoüeguez

    (1834) APD 65. pere a zestum hac a vir an hed en o arc'hyou, evit er guerza d'an dud paour pa ve deut ar gueraoueguez.

    (1910) FHAB Kerzu 356. Sevel a ra kerouegez var an traou.

    (2) Période de cherté.

    (1909) FHAB Mezheven 165. N'eus ket eta lec'h da glemm eus ar gerouegeziou-ze.

  • keraouez
    keraouez

    f. Cherté.

    (1732) GReg 161b. Cherete, tr. «qeraoüez

    (1847) MDM 395. ar geraouez eus an hurcherien. ●(1867) FHB 152/377a. An eost so bet tano hag a laca aoun rag keraouez. ●(1870) FHB 282/168b. Aoun zo rak keraouez ha dienez.

    (1910) FHAB Kerzu 366. keraouez a zo var bep tra. ●(1920) KANNgwital 205/100. ar geraouez a gendalc'h var an oll draou. ●(1924) KANNgwital 263/200. ne c'hellont ket herzel euz ar mizou a gouez varno dre ar geraouez. ●(1962) EGRH I 31. keraouezh f., tr. « cherté, vie chère. »

  • kêraozouriezh
    kêraozouriezh

    f. Urbanisme.

    (1936) GWAL 86/54. Brud vras a c'hounezas war dachenn ar gêraozouriez dre e raktresadennou da astenn Amsterdam hag an Haag. ●(1942) VALLsup 171b. Urbanisme, tr. «Kêraozouriez f. («Gwalarn », genver 1936).»

  • kêrat / kêriñ
    kêrat / kêriñ

    v. intr. Rentrer à la maison.

    (1895) FOV 267. Mal é kérat.

    (1904) DBFV 127b. kérat, v. n., tr. «renter à la maison.» ●(1941) DIHU 361/300. p'em boè gellet kérein.

  • kêrbenn
    kêrbenn

    f. -où / kêr-benn f. kêrioù-penn Capitale.

    (1866) LZBt Ebrel 100. da vont holl, hag hep dale, peb-unan da ger-benn he rann-vro. ●(1866) FHB 65/97b. E Madrid, kær benn ar Rouantelez. ●(1869) HTC 94. Jerusalem a gendalc'has da veza ar gear-benn euz a rouantelez Juda. ●(1870) FHB 303/331a. eat da zifen ar gær-benn. ●(1883) SAQ I 25. Roum, d'ar mare-ze c'hoas kear benn ar bed paian. ●(1894) BUZmornik 448. Rom a oa d'ar mare-ze ar gear-benn pe ar vestrez-kear euz ar bed paian.

    (1909) MMEK 5. kear benn rouantelez Breiz-Izel. ●(1910) MBJL 56. en kêr-benn Bro-Zôz. ●(1921) PGAZ 83. kear-benn ar France. ●(1931) VALL 95b. (ville) capitale, tr. «kêrbenn f. pl. kêrbennou.» ●(1962) EGRH I 32. kêr-benn kentoc’h eget kêrbenn. ●(1963) LLMM 99/266. pell a-walc’h diouzh ar gêrbenn.

  • Kerbêr .1
    Kerbêr .1

    n. de l. Kerpert.

    (1) Kerbêr.

    (1933) BREI 328/4c. Kerber.

    (2002) TEBOT 142b. Na Sant-Jili ha Kerbêr / O na parrouz Kanuhel.

    (2) [Toponymie locale]

    (1933) BREIZ 328/4c. eus Toull-Foll.

    (2002) TEBOT 142b. Nag ar faouennoù Sant-Urnan / A vez gwelet dimeus a bell.

  • Kerbêr .2
    Kerbêr .2

    n. de l. Saint-Pierre-Quilbignon (Brest).

    (1) Kerbêr.

    (1865) FHB 17/136a. Leizour, eus a Guerber. ●(1866) FHB 52/412a. Ann Aotrou Denmat, nevez beleghet, vikel e Kerber. ●(1870) FHB 286/200b. person Kerber (Saint-Pierre-Quilbignon). ●(1890) MOA 26b. Kerberr.

    (1905) ALMA 63. Ker-Ber. ●(1905) HFBI 234. hé zéjont da Géranros, é parrès Kerber da zelc’her couëchérés.

    ►Kerbêr-Brest.

    (1904) KANngalon Du 261. E Goeled-Leon ez euz brema eur vanden laeroun ilizou ha n’o deuz ean ebed. Enn eur miz pe var dro o deuz laeret ilizou Gouesnou, Guilers, Lokournan, Milizac, Vourc'h-Ven, Guipronvel, Guitalmeze, Kerber-Brest, Recouranz-Brest, Loc-Maria Plouzane, Sant-Sebastian e Loc-Maria, hag Itroun Varia Trezian e Plouarzel.

    ►Sant-Pêr-Kilbignon.

    (1847) FVR 110. persoun Sant-Per-Kilbignon.(1865) FHB 29/225a. ilis Kerber, pe Sant Per-Kilbignon.

    (1916) KRVT 171/2d. Sant-Per-Kilbignon.

    (2)

    (1913) (1964) CAIR 134 (recueilli par Gaston Esnault). A Saint-Pierre Quilbignon (en breton Kerberr), on s'interpelle [en français] par Hé, Kerberr (1913).

    (3) [Toponymie locale]

    (1905) HFBI 234. hé zéjont da Géranros, é parrès Kerber da zelc’her couëchérés.

  • Kerbêriz .1
    Kerbêriz .1

    n. pr. pl. Habitants de Kerpert.

    (1934) BREI 342. Digemerit ma gourc'hemenn, / En hano an holl veleien, / En hano an holl genvroïz / Kerberiz ha Boulvriagiz.

  • Kerbêriz .2
    Kerbêriz .2

    n. pr. pl. Habitants de Saint-Pierre-Quilbignon.

    (1890) MOA 26b. Kerberiz. ●30. Keriz-Perr, (pour Kerberiz, que l’on dit souvent, aussi).

    (1964) CAIR 143b. Kerbêriz, Keriz-Pêr ou Trebêriz.

  • Kerborzh
    Kerborzh

    n. de l. Kerbors.

    I.

    (18--) OLLI 222. Cantic neve an enor d’an Itron Varia an Aerch patrones Kerbors. ●(1886) ARN 47. Gouzout dre belec'h c'ha David da Gerborz.

    II.

    (1) Gouzout dre belec’h ez a David da Gerborzh : en savoir plus long qu’on ne le pense.

    (1886)ARN 47. Gouzout dre belec'h c'ha David da Gerborz (...), savoir par où va David à [Kerbors]; c'est-à-dire, en savoir plus long qu'on ne pense, ou, aussi long que certains autres. ●(1886) REC 7/44. Kerborz. Gouzout dre belec'h a David da Gerborz (savoir par où David va à Kermoroc'h [lire : Kerbors]), en connaître plus long que les autres.

    (2) Na c’houzout dre belec’h ez a Pêr da Gerborzh : ne pas être fin.

    (1886) REC 7/44. Trév. Hennez 'oar ket dre b'lac'h a Pêr da Gerbost, tr. « il n'est pas fin ».

    (3) Kas sant Pêr da Gerborzh : envoyer promener les curieux.

    (1893) REC 14/280. On dit hors de La Roche : N'ouzoc'h ket dre beleac'h oa et sant Per dë Gerborz ? / - Biou an toul bihen a bél dorz., tr. « Vous ne savez pas par où saint Pierre est allé à Kerbors ? / - Par le petit trou de la jatte à porter la pâte ». C'est une moquerie à l'adresse des curieux, car il n'y a point de trou à la pél dorz, grande jatte en bois qui sert à porter au four la quantité de pâte nécessaire pour faire un pain (eun dorz). A Prat, au lieu de sañt Per, saint Pierre, on dit Dabid, David.

    (2) (Argot de la Roche-Derrien) Mont da Gerborzh : se marier.

    (1894) REC 15/354. moñd da Gerborz, tr. « se marier ».

    III. Blason populaire : voir chas .3.

    IV. [toponymie locale]

    (1862) GCN 623. Sur la côte, vis-à-vis de l’Ile-à-Poule, on trouve trois dolmen, connus dans le pays sous le nom de Men-ar-Rompet (pierres des druides).

  • kerboullenn
    kerboullenn

    f. (botanique) Guède Isatis tinctoria.

    (1876) TDE.BF 338b. Kerboullenn, s. f., tr. «Plante qui sert pour la teinture jaune ; on pense que c'est la guède.»

    (1962) EGRH I 32. kerboullenn f., tr. « plante qui donne une teinture jaune (Troude). »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...