Devri

Recherche 'ka...' : 2103 mots trouvés

Page 16 : de kammskoaziet (751) à kamps-skanv (800) :
  • kammskoaziet
    kammskoaziet

    adj. Bossu.

    ●(1912) RNDL 33. Dall e oé ha bouar, kam ha kamskoéiet, tr. «...boîteuse et bossue.»

  • kammster
    kammster

    m. –ioù Contre-sens.

    ●(1931) VALL 151a. Contresens, tr. «kamm-ster m.»

  • kammsteriañ
    kammsteriañ

    v. Faire un contre-sens.

    ●(1942) VALLsup 39b. faire un contre-sens, tr. «kammsteria.»

  • kammvarn
    kammvarn

    v. tr. d. Méjuger.

    ●(1931) VALL 458a. Méjuger, tr. «kammvarn»

  • kammvoaziañ
    kammvoaziañ

    v. Abuser.

    ●(1942) VALLsup 2a. Abuser, tr. «kamm-voazia.»

  • kammzro
    kammzro

    voir kammdro

  • kamolek
    kamolek

    voir amalek

  • kamolod
    kamolod

    m. (textile) Camelot.

    ●(1633) Nom 110b. Vestis vndulata : camelot à ondes : camolot oundet.

    ●(1659) SCger 19a. camelot, tr. «camolod.»

    ●(1732) GReg 131b. Camelot, étoffe faire de poil de chevre, avec laine, ou soye, tr. «Camolot. camoulot.» ●(1744) L'Arm 43a. Camelot, tr. «Camelott. m.»

    ●(1856) VNA 31. du Camelot, tr. «Camelot.» ●(18--) GBI II 450. hoc'h abit kamolot-gwenn, tr. «votre robe de camelot blanc.»

  • Kamorzh
    Kamorzh

    n. de l. Camors.

    I. Kamorzh.

    ●(1748) CI.pou 170. Camorh.

    ●(1792-1815) CHCH 222. Oé koet Kamorh, e hues kleuet. ●(1847) FVR 319. e koajou Kamorz ha Lanvau ●(1861) BELeu 43. ha monnèt guet-hai d'ur mission aral de Gamorh. ●45. person Camorh.

    ●(1902) LZBg Mae 101. Kamorh. ●(1905) ALMA 70. Kamors. ●(1906) DIHU 18/296. Kamorh. ●(1930) GUSG 42. Kañnet get Elen Lettri, a Gamorh. ●(1934) BRUS 294. Kamorh. ●(1995) LMBR 76. Kamorzh.

    II.

    (1) Devinette.

    ●(1890) RDTp V/672. Peh sort koèd e zou stankan é koèd Komorh ? / - Er hoèd kam. Quelle est l'espèce de bois la plus commune dans la forêt de Camors. / - C'est le bois tors.

    (2) Dicton.

    ●(1912) PBHV 157/18. Kamorhiz, ineanneu koed.

    III. Blasons populaires.

    (1) Voir eneñv.

    (2) Chouant Kamorzh : chouan de Camors.

    ●(2002) PDIB 29. (...) On précise parfois chouant kozh ! ou chouant Kamorzh ! (chouan de Camors)... Peut-être étaient-ils pire à Camors qu'ailleurs

  • Kamorzhiz
    Kamorzhiz

    n. pr. pl. Habitants de Camors.

    ●(1912) PBHV 157/18. Kamorhiz, ineanneu koed.

  • kamp
    kamp

    m. –où

    (1) Camp.

    ●(1633) Nom 189b. Castra : camp : camp, campaing. ●192a-b. Castra metari, ponere : camper, asseoir le camp : campiff, diasezaff an camp.

    ●(1732) GReg 132a. Camp, lieu où campe une armée, tr. «Camp. p. campou.» ●(1744) L'Arm 43a. Camp, tr. «Campe.. eu. m.» ●(17--) TE 85. A vusul ma tostai Moïse d'er hamp guet en ihue Daulèn ag el Lezèn. ●225. er bobl e yas mah-ar-vah de billein camp en enemisèt.

    ●(1942) DRAN 141. En eur bignat gant diribin ar c’hamp, e-kichen e gompagnun dilavar bremañ.

    (2) Kamp mont-dont : camp volant.

    ●(1732) GReg 132a. Camp volant, tr. «Camp mont-dont.»

    (3) Kamp skañv : camp volant.

    ●(1744) L'Arm 43a. Camp-volant, tr. «Camp-scan. m.»

    (4) Kamp prizonidi : camp de prisonniers.

    ●(1942) DRAN 79. harneziou stlapet amañ hag ahont gant ar c’haez tud a dec’h war du peoc’h ar c’hampou prizonidi.

    (5) Lemel, sevel ar c’hamp : lever le camp.

    ●(1633) Nom 192b. Vasa conclamare : sonner pour leuer son camp : soun euit lammet an camp, euit seuel an camp.

  • Kamp-Konli
    Kamp-Konli

    n. l. (histoire) Camp de Conlie.

    ●(1955) VBRU 29. Traoù iskis am boa klevet gwechall digant paotred Kamp Koñli diwar-benn Alamaned ar brezel 70 hag ar spont a skignent dirazo.

  • kampadur
    kampadur

    m. Campement.

    ●(1732) GReg 132a. Campement, logement d'une armée dans ses quartiers, tr. «Campadur.»

    ●(1866) LZBt Gwengolo 180. War veven eur ruzelen a rejomp hon c'hampadur.

    ●(1909) NOAR 134-135. ar c'hampadur a yoa gwasked gant eur c'hoad tenval. ●(1931) VALL 93a. Campement, tr. «kampadur m.»

  • kampagn
    kampagn

    m.

    (1) Campagne militaire.

    ●(1633) Nom 51b. Annona militaris, stellatura : munition de viures, ou les viures d'vne armée, ou d'vn camp : munition á beuançc, pe beuançc á vn armè pe á vn campaing.

    ●(1920) FHAB Genver 205. Me zo bet mortolod, em euz great kampagn ar Chin.

    (2) Camp.

    ●(1633) Nom 189b. Castra : camp : camp, campaing.

  • kampagniñ
    kampagniñ

    v. intr.

    (1) (pêche) Faire campagne.

    ●(1905) BOBL 26 août 49/2e. da gampagni trezek ar Banc d'Arguin var an tu kuz heol da aochou ar Sahara !

    (2) (militaire) Faire campagne.

    ●(1906) BOBL 21 avril 83/2c. bet eo o kampagni en Tonkin hag er c'holoniou.

  • kampagnus
    kampagnus

    adj.

    (1) Agaçant, taquin.

    ●(1732) GReg 18b. Celui, ou celle qui est sujet à agacer les autres, tr. «campaignus.»

    (2) Factieux.

    ●(1732) GReg 391b. Factieux, euse, qui aime à faire des factions, à remuer, tr. «campagnus.»

  • kampañ / kampiñ
    kampañ / kampiñ

    v. intr.

    (1) Camper.

    ●(1633) Nom 192a-b. Castra metari, ponere : camper, asseoir le camp : campiff, diasezaff an camp.

    ●(1659) SCger 19a. camper, tr. «campi.» ●(1732) GReg 132a. Camper, parlant d'une armée, tr. «Campa. pr. campet.» ●(17--) TE 153. Quentéh ean e assamblas ol é soudardèt, hac e yas de gampein tost d'é enemisèt.

    ●(c.1825-1830) AJC 5755. bean camped. (être en camp).

    (2) Camper, faire du camping.

    ●(1931) VALL 93a. Camper, tr. «kampi.» ●(1944) DGBD 160. mont da gampiñ.

  • kamparzh
    kamparzh

    m. (droit) Champart.

    ●(1732) GReg 149b. Champart, droit Seigneurial, tr. «Campars. déaug ar c'hampars.» ●(1744) L'Arm 51b. Champart, tr. «Camparss. m. (ce droit est l'onzième gerbe).»

  • kamparzher
    kamparzher

    m. –ion Champarteur.

    ●(1732) GReg 149b. Champarteur, commis pour lever le droit &c., tr. «camparsour. p. yen.»

  • kamparzhiñ
    kamparzhiñ

    v. tr. d. Champarter.

    ●(1732) GReg 149b. Champarter, lever le dixième, la treizième, ou, la quinzième gerbe dans la moisson de ses tenanciers, tr. «camparsi. pr. et.»

  • kampe
    kampe

    s. Hésitation à agir.

    ●(1925) SFKH 50. Er vateh ne hra ket a ganpé. ●(1973) LIMO 10 novembre. Ne hra ket a ganpé, tr. «ne se montra pas empruntée, n'hésita pas.»

  • kampeal / kampeiñ
    kampeal / kampeiñ

    v. intr.

    (1) = (?).

    ●(1872) DJL 13. Jakez, neur gampeal en he borz.

    (2) Hésiter à agir.

    ●(1919) DBFVsup 36b. kampéein, tr. «(Cl[éguérec] hésiter à agir.» ●(1925) SFKH 32. ne ganpéet ket meit kemer hou poteu édan hou kazal hag arauk par ma helleet.

  • kampech
    kampech

    m. (botanique) Koad kampech : bois de campêche.

    ●(1931) VALL 93a. bois de campêche, tr. «koad Kampech.»

  • kampeiñ
    kampeiñ

    voir kampeal

  • Kampeneag
    Kampeneag

    n. de l. Campénéac.

    (1) Kampeneag.

    ●(1839) BESquillere 648. Er verh santel-men e zas ér bed en nandêcvèd dé a vis guenholon er blai huézêc cand huéh, é parræs Campeneac, tosticg d’er guér a Bloermel, é escobti Gùénèd.

    ●(1942) DHKN 99. A pe iér de Gampénéag, ér vro Galleu, trema er gevred-ihuél…

    (2) [Toponymie locale]

    ●(1942) DHKN 99. kastel Treùison, pé Trécesson èl ma hrér anezhon e galleg. ●(1995) LMBR 66. Hag ivez kastell Tresaozon, par da gastelloù ar mojennoù.

  • kampenn
    kampenn

    f. –ed Femme bavarde.

    ●(1879) ERNsup 157. kampenn, f. pl. ed, bavarde, Trév[érec].

  • kamper
    kamper

    m. –ion Campeur.

    ●(1935) BREI 412/3c. kalz teltou, ar gamperien o tiroc'hal enno !

  • kamperezh
    kamperezh

    m. Camping.

    ●(1931) VALL 93b. Camping, tr. «kamperez m.»

  • kampet
    kampet

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. Campé, établi dans un camp.

    ●(17--) TE 159. UN dé ma hoai Sàul campét guét é armé tost de hani er Philistinèt.

    B.

    (1) Campé.

    ●(1857) HTB 146. he beutrin soun, he diskoaz, kampet.

    ●(1902) PIGO I 171. Ar blei 'oa kampet war e rêr. ●(1903) MBJJ 295. Ya, pa gomzfet d'in deuz eun den kampet faro, komzet d'in deuz Mousa.

    (2) Tog kampet : chapeau de prêtre à trois pointes.

    ●(1876) TDE.BF 317a. Tok kampet, tr. «chapeau de prêtre à trois pointes ou cornes.»

    ●(1905) HFBI 78. ar seurt tokou zé a vezé hanvet tokou campet.

    (3) Paotred an togoù kampet : la maréchaussée.

    ●(1869) FHB 252/343b. rag aoun en devoa ar penner da gaout var he hent paotret an toquou campet.

    II. Adv. Aisément.

    ●(1893) LZBg 51vet blezad-4e lodenn 200. gùéharal en dud a ziar er mæzeu e viué campet guet un tamig poén.

    ●(1901) LZBg 59 blezad-2l lodenn 122. ean hum zalh kanpet. ●(1904) LZBg Du 255. Peb unan ag er misioneu-sé e gerh kampet. ●(1905) LZBg Meurzh 61. A drugèré Doué, é has kanpet en treu. ●(1907) VBFV.fb 4a. avec aisance, tr. «kanpet.» ●(1934) BRUS 91. Aisément, tr. «kampet.»

  • kampi
    kampi

    m.

    (1) Intérêt que rapporte l'argent.

    ●(1876) TDE.BF 317a. Kampi, s. m. C[ornouaille], tr. «Intérêts que rapporte de l'arent placé chez un banquier.»

    (2) War gampi : à intérêt.

    ●(1633) Nom 202a. Æs circumforaneum : argent pris à interest ou vsure : archant coummeret voar interest, pe voar camby, pe vsur. ●206b. Argentariam facere : bailler à usure : reiff en vsur, reiff archant voar campy.

    ●(1732) GReg 50a. Donner, ou prêter de l'argent à interêt, tr. «Rei arc'hand var campy.» ●538b. Emprunter de l'argent à interet, tr. «Empresta arc'hand var gampy.» ●752b. Prêter à intérêt, tr. «Prèsta arc'hand var gampy.»

    ●(1847) FVR 340. en eul lezel war gampi war denzor ar Roue, daou villion evar c'hant livr. ●(1857) CBF 41. Ez ez da rei, m'oar vad, adarre da Iouen war gampi evit pemp dre gant ? tr. «Que tu vas sans doute prêter encore à Yves à l'intérêt de cinq pour cent.»

    ●(1926) FHAB Kerzu 466. ar re a breste arc'hant d'o breudeur war gampi o c'houlenn kalz re a interest.

  • kampilh
    kampilh

    m. Manivelle.

    ●(c.1930) VALLtreg 316. kampilh : (M.). kambilh = manivelle (Even). kambilhal = pédaler (Even).

  • kampilhal
    kampilhal

    v. Tourner une manivelle.

    ●(c.1930) VALLtreg 319. kampilhal : tourner une manivelle (de kampi, kambli, (kambilh ?), kambgwi, manivelle) ; par extension "pédales" Even.

  • kampilhard
    kampilhard

    m. –ed Individu louche.

    ●(1983) PABE 56. (Berrien) kampilhard, tr. «lascar, coquin.» ●68. kampilhard, tr. «individu louche, lascar, etc.»

  • kampiñ .1
    kampiñ .1

    voir kampañ

  • kampiñ .2
    kampiñ .2

    v. pron. réfl. En em gampiñ : se camper.

    ●(1895) FOV 247. Eit m'hum gampou er jau, tr. «c'est à fin que le cheval se cabre.»

  • kampinochañ
    kampinochañ

    v. intr. Se déplacer à cloche-pied.

    ●(1834) SIM 250. pa refus unan eus hon diou c'har da vale, eben ne za qet pell o campinocha, tr. (texte français originel, édit. 1837, p. 259) « l’autre ne va pas loin à cloche-pied ».

  • kampinod
    kampinod

    m. –ed Gamin, loustic.

    ●(1926) BIVE 3. Ah ! kampinod ! Neb aon ! ●8. Ah ! Kampinod !… E oas skampet gant al leue ! ●(1931) VALL 328b. Gamin, tr. «kampinod pl. ed.» ●433b. Loustic, tr. «kampinod pl. ed.»

  • kampinodiñ
    kampinodiñ

    v. intr. Faire le loustic.

    ●(1931) VALL 433b. faire le loustic, tr. «kampinodi.»

  • kampion
    kampion

    m. –ed Champion.

    ●(1732) GReg 149b. Champion, homme de guerre, brave & genereux, tr. «Campyon. p. campyoned.» ●Un vaillant champion, tr. «Ur c'hampyon vailhant. p. campyoned vailhant.»

  • kampod
    kampod

    m. –où

    (1) Banneau.

    ●(1744) L’Arm 419b. Banneau, tr. «Campott.. odeu. m.»

    (2) Jale (pour les vignerons).

    ●(1744) L’Arm 450a. Jale, tr. «Campott.. odeu. m.»

    (3) Petite cuve pour transporter la vendange au pressoir.

    ●(1744) L’Arm 462b. Portoire, tr. «Campott.. odeu. m.»

  • kampou
    kampou

    adj. Turbulent.

    ●(1974) YABAlevr 247. kampou se dit pour apostropher une fille garçonnière. ●(1980) LIMO 24 mai. eid er merhedigeu, drest oll a p'en em ziskoant ken digampenn èl er baotred. Kleùet e vè lared : merhed kampou.

  • kampouenn
    kampouenn

    f. –ed

    (1) Fille turbulente.

    ●(1974) YABAlevr 247. kampouenn f. –ed. ur gampouenn a blac'h : une fille turbulente. ●(1980) LIMO 24 mai. eid er merhedigeu, drest oll a p'en em ziskoant ken digampenn èl er baotred. Kleùet e vè lared : ur gampouenn a blah.

    (2) Kampouenn gozh =

    ●(2003) TONKA 93. Ar gampouenn goz-mañ 'zo krog da valañ groz ha da rei ordrjou din.

  • kampoull
    kampoull

    m. –où (géographie) Val.

    ●(1876) TDE.BF 316b. Kamboull, s. m. C[ornouaille], tr. «Vallée. On dit aussi kampoull.»

    ●(1903) CDFi août-septembre (d’après KBSA 62). Ha pa’m eus neiziou logod eo d’in mont da c’haloupat kamboulou marteze. ●(1905) CDFi janvier-février (d’après KBSA 40). dre ar c’hamboulou hag ar saviou.

  • kampoullenn
    kampoullenn

    f. –où

    (1) (géographie) Vallée.

    ●(1868) FHB 183/213a. A iz da Gethsemani, ar gamboulen a ia strisoc'h striz bete ma ne gaver mui nemet lec'hed ar froud pe ar steric vihan, hanvet Cedron. ●(1870) FHB 268/55a. plennaat a ra aj hüella meneziou, leunia a ra ar hampoullennou.

    ●(1905) BOBL 11 novembre 60/2c. an dour a red anezan e-unan, pesked hag all, beteg ar gampoullen. ●(1938) WDAP 2/101. a-us d'an tachennou kompes, d'ar saoiou ha d'ar c'hamboulennou. ●(1955) BLBR 85/6. dreist ar c'hamboulennou. ●(1965) BIBE 140. e-kreiz ur gampoullenn.

    (2) par ext. Boue.

    ●(1732) GReg 107a. Boue, terre trempée d'eau de pluïe, tr. «campoulenn. p. campoulennou.»

    ●(1876) TDE.BF 317a. Kampoulenn, s. f. T[régor], tr. «Boue, crotte, parlant des chemins et des rue.»

  • kampoullennek
    kampoullennek

    adj. Boueux, plein de boue.

    ●(1732) GReg 107a. Boüeux, qui est plein de boux, tr. «campoulennecq. Ce dernier mot est de Treg[uier].»

    ●(1876) TDE.BF 317a. Kampoulennek, adj. T[régor], tr. «Boueux, crotté, parlant des rues et chemins.»

  • kampoullennet
    kampoullennet

    adj. =

    ●(1921) FHAB Ebrel 86. Penn kampoulennet, tr. «tête camuse avec sinuosité sur le chanfrein.»

  • kampraour / kamprer
    kampraour / kamprer

    m. –ion Locataire d’une chambre. cf. kambrer

    ●(1732) GReg 148b. Chambrier, locataire d'une chambre sans terre, tr. «Camprer. p. campréryen. campraour. camprour. pp. yen.»

    ●(1955) STBJ 201. devezourien hep boemm-douar ebet, o chom e solierou pe e pennou-tier zec'h hag a veze grêt kamprourien outo.

  • kamprer
    kamprer

    voir kampraour

  • kampriolenn
    kampriolenn

    f. (botanique) Capriole, corne de cerf.

    ●(1633) Nom 82a. Coronopus : capriole : campriolen.

    ●(1732) GReg 135a. Capriole, plante, tr. «Ar gampryolenn.»

  • kamps-skañv
    kamps-skañv

    m. Camp volant.

    ●(1744) L'Arm 43a. Camp-volant, tr. «Camp-scan. m.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...