Devri

Recherche 'to...' : 883 mots trouvés

Page 16 : de tounetaer (751) à tourilh (800) :
  • tounetaer
    tounetaer

    m. –ion Pêcheur de thons.

    ●(1931) VALL 738b. thonier, tr. «tounetaer.» ●(1957) BAHE 12/5. Pesketaerion Vreizh-Izel a zo bet brudet a-viskoazh evit bezañ tounetaerion dreist.

  • toupañ
    toupañ

    v. tr. d. Mal faire (qqc.).

    ●(1992) MDKA 62. n'on ket kap da harz da darluched deuz ar podad fleur-mañ. (o kregi ennañ). Pa laran, setu aze hag a zo touped. Daoust piou 'n-eus teket hennez ?

  • toupard
    toupard

    m. Trapu, râblé.

    ●(1964) KTMR 23. an tamm toupard a baotrig-se. ●(1968) LOLE 61. Eun toupard a zen a zo anezañ. ●135. toupard a zen (T[regor]) : teo, berr ha kreñv. ●(1970) BHAF 150. daou doupard a baotrig. ●(1975) BAHE 87/5. un tamm toupard a baotrig. ●(1983) PABE 26. (Berrien) touper, tr. «courtaud, râblé et résistant.»

  • touped
    touped

    m. (habillement) = (?) Peigne curviligne qui servait à maintenir les cheveux sous le bonnet de la coiffe (?).

    ●(1980) HYZH 136/56. (Treboull) Goude-se oa deut ar mare da dennañ an touped, pa lakaec'h ho ponedoù start dindan ho poned, ho koef, a dennec'h ho touped neuze.

  • toupek
    toupek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Touffu.

    ●(1868) FHB 193/294b. guez toupoc ha geot glaz. ●(1889) ISV 352. guez bras ken toupok.

    ●(1921) PGAZ 17. eur vezenn veuz, toupok hag huel. ●28. bodennou lann toupok ha rouez. ●(1923) KNOL 225. eur wezenn doupok. ●(1932) ALMA 63. ur c'hoad gwez sapr du ha toupok.

    (2) (en plt de qqn) D'humeur sombre.

    ●(1904) DBFV 228b. toupek, adj., tr. «sombre.» ●(1927) GERI.Ern 638. toupek V[annetais] adj., tr. «Sombre.» ●(1931) VALL 698b. Sombre sombre habituellement, tr. «toupek.»

    II. Adv. Sombrement.

    ●(1904) DBFV 228b. ean e sel toupek, tr. «il regarde noir.» ●(1927) GERI.Ern 638. toupek V[annetais] adv., tr. «(regarder) d'un air sombre.»

  • toupen
    toupen

    s. Toupet, culot.

    ●(1906) GWEN 32. na vank ket a doupen d'id.

  • toupenn
    toupenn

    f. & interj. –où

    I. F.

    (1) Flocon (de laine, etc.)

    ●(1928) BREI 56/2c. Lakaat a reent ive toupennou stoup, an tân ennê, ha deliou roz da fluan en enor d'ar Spered Santel o tiskenn er Gamblid.

    (2) Flocon (de neige).

    ●(1938) DIHU 330/195. Hag en toupenneu erh guen e zalh de zisken. ●golo x. toupenneu : flocon.

    (3) Houppe, touffe de cheveux.

    ●(1744) L’Arm 187b. Houpe, tr. «Toupenn.. neu. f.»

    ●(1914) DFBP 170a. houppe, tr. «Toupen.» ●(1963) LLMM 99/267. Ne vane war e gokenn nemet un nebeut toupennoù blev louet.

    (4) Pompon.

    ●(1914) DFBP 253a. pompon, tr. «Toupenn.» ●(1970) BHAF 150. eun doupenn ruz evel hini ar vartoloded.

    II. Interj. Mallozh an doupenn !

    ●(1982) PBLS 379. (Sant-Servez-Kallag) On préfère lui substituer des euphémismes [à mallozh (h)ano Doue] : mallozh an doupenn etc… équivalent de : nom d'un chien).

  • toupennad
    toupennad

    f. –où Flocon (de laine, etc.).

    ●(c.1718) CHal.ms ii. floccon, tr. «gronnat, un toupennat.» ●(1732) GReg 420a. Flocon de laine, tr. «Van[netois] toupennad gloan. p. ëu-gloan.»

    ●(1876) TDE.BF 628a. Toupennad, s. f. V[annetais], tr. «Houppe ou flocon, comme de laine, de soie, etc.»

  • toupennek
    toupennek

    adj. Fourni, touffu.

    ●(1970) BHAF 155. Fentuz gand e lost toupenneg, eur gwinver yaouank a adkrapas war e wezenn.

  • toupenniñ
    toupenniñ

    v. tr. d.

    (1) Houpper.

    ●(1914) DFBP 170a. houpper, tr. «Toupenni.»

    (2) Pomponner.

    ●(1914) DFBP 253a. pomponner, tr. «Toupenni.»

  • toupi
    toupi

    f. Toupie.

    I.

    ●(1879) ERNsup 164. penn-ki, m., un toton, un venis, Ploezal (à Quimp[er]-Guéz[ennec], un doupi tach-koat).

    II. Bezañ mezv evel un doupi : être très ivre.

    ●(1900) (T-Trevereg) MELU X 277. Mê 'vel un doupi, tr. E. Ernault «Ivre comme une toupie.»

  • toupig
    toupig

    f. Toupie.

    ●(1972) SKVT I 19. un doupig ha meur a deñzor all. ●35. e doupig beuz.

  • toupin .1
    toupin .1

    f. Toupie.

    ●(1879) ERNsup 163. Neañ ra 'nn doupin, 'nn doubin la toupie gronde, Trév[érec].

  • toupin .2
    toupin .2

    m./f. –où

    (1) Petit pot de terre.

    ●(1850) GON.BF.HV 575a. Toupin, s. m. Pot, marmite. pl. ou. Leùn eo ann toupin a gik bervet, le pot est plein de viande bouillie.

    ●(1907) VBFV.fb 77b. petit pot, tr. «toupin, m. (pl. eu).» ●(1919) DBFVsup 69a. toupin, s. m., tr. «petit pot de terre.»

    (2) par ext. Gamelle.

    ●(1934) BRUS 244. Un pot, tr. «un toupin –eu (pot individuel pour le transport des aliments à l'extérieur).» ●(1943) DIHU 379/194. Nag a vechererion stank é tremen trema dor en arsenaill (…) un doupin hoarn é dorn peb unan eit goarn ou méren. ●200. Toupin : marmite individuelle.

    (2) sens fig. (en plt de qqn) Pod-toupin : imbécile.

    ●(1872) DJL 50. Ar Franmasonet n'eus poulzet ar Victor-Emmanuel – eun tam-brao a bod-toupin , – da ghemer anezo [Stadou ar Pab].

  • toupinad
    toupinad

    f. –où Contenu d'une gamelle.

    ●(1974) YABA 14.09. un toupinad soubenn.

  • toupinañ
    toupinañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Écornifler.

    ●(1659) SCger 47a. ecornifler, tr. «toupina.»

    ●(1876) TDE.BF 628b. Toupina, v. n., tr. «Ecornifler, vivre aux dépens des autres.»

    (2) Dénoncer, cafarder, cafeter.

    ●(1952) LLMM 32-33/85. Da dopinañ a rin dirak ar C'huzul Privez.

    ►absol.

    ●(1972) SKVT I 54. prest atav da dopinat. ●(1974) THBI 180. redet da doupina d'an demezell Thumette Ar Rhun lavare drocherez.

    II. V. pron. réci. En em doupinañ : se dénoncer.

    ●(1973) SKVT II 113. n'en em dopin ket ar baotred kenetrezo.

  • toupiner
    toupiner

    m. –ion

    (1) Écornifleur.

    ●(1659) SCger 47a. ecornifleur, tr. «toupiner.»

    ●(1876) TDE.BF 628b. Toupiner, s. m., tr. «Ecornifleur, parasite, qui vit aux dépens d'autrui.»

    (2) Rapporteur, cafardeur, cafeteur.

    ●(1973) SKVT II 122. topiner brein !

  • tour .1
    tour .1

    m. –ioù (architecture) Clocher, tour.

    I.

    ●(1557) B I 249. En un tour quen flour labouret / Ez eu bihanez gouzuezet / Na ell bout guelet nemet dou, tr. «dans une tour travaillée avec tant de soin, c'est un défaut, sachez-le, de ne voir que deux fenêtres.» ●268. da annhezaff / Dan tour, tr. «pour habiter cette tour.» ●(1575) M 105. tour, na Castel, tr. «tour et château.» ●(1633) Nom 241b. Arx : vne forteresse, vn chasteau de d ffence (lire : deffence), vne haute tour : vn læch cref meurbet, vn læch da diffen an bro, vn tour vhel. ●242a. Turris : vne tour : vn tour.

    ●(1659) SCger 27a. clocher d'Eglise, tr. «Tour.» ●(1728) Resurrection 2310. Eman ebars en tour o teurl huanado.

    ●(1878) EKG II 119. pignat en tour. ●130. an avel a zo put e bek tour Berven.

    ●(1911) SKRS II 28. an touriou hag an ilizou. ●204. tour iliz Plouian. ●(1926) FHAB Eost 305. eun tour a dalvez da gouldri. ●(1929) KANNgwital 324/350. An daou dour a ioa (...) var poent da frigassa toen an iliz. ●(1949) KROB 13/11. an Anjelus eo a zo a (lire : o) seni en tour. ●(1974) TDBP III 211. Ma ho-pije gwelet uhelder an tour-ze !, tr. « si vous aviez vu la hauteur de ce clocher ! »

    II.

    (1) Bezañ plom evel un tour : être très droit (vertical).

    ●(18--) SAQ I 290 (L) J. Quéré. Er c'hontrol, korf an den, ploumm evel eun tour, a zav he benn varzu an Env.

    (2) Sevel an tour a-raok an aoter : faire les choses à l’envers.

    ●(1969) BAHE 61/36-37(skrid gant Y.-V. Perrot war-dro 1903). Hag an dra-se, a gredan, a zo evel ma vez lavaret e bro Douarnenez : Sevel an tour a-raok an aoter !

    (3) C'hoari tourig Folgoad : . Cf. plantañ peul er prad, lakaat tourig er prad.

    ●(1877) FHB (3e série) 6/42b(L) *Karanteg. Me bario e velimp an treid da huela, evel pa c'hoarier tourik Folgoat ?

    (4) Lakaat tourig er prad : voir prad.

    (5) C'hoari tourig ar prad : voir prad.

    (6) Vioù e toull revr kog an tour : voir vi.

  • tour .2
    tour .2

    s. (marais salants)

    ●(1904) DBFV 120b. kamladur, s., tr. «communication de la vasière avec le cobié ou le tour (dial. de B[atz]).»

  • tour-iliz
    tour-iliz

    m. Clocher.

    ●(1931) VALL 128b. Clocher, tr. «tour-iliz m. pl. touriou-iliz.»

  • tour-kreñv
    tour-kreñv

    m. Tour fortifiée.

    ●(1925) FHAB Mae 162. Bezan eo al lezennou-ze 'vel ken liës a dour-krenv savet gant ar franmasonerez.

  • tour-tan
    tour-tan

    m. tourioù-tan (marine) Phare.

    ●(1874) FHB 503/262a. An tour tan a dle beza unan euz ar c'henta clas, gant tan skeulf. ●(1876) TDE.BF 628a. Tour-tan, s. m., tr. «Phare sur les côtes de la mer ; pl. touriou-tan.» ●(1877) EKG I 226. eun tour-tan hag a zo ennhan sklerijenn.

    ●(1903) MBJJ 41. eun tour-tan. ●(1921) PGAZ 48. tour-tan Enez Vatz. ●(1910) EGBT 131. tour-tan an Treoger a zo uheloc'h c'hoaz. ●(1970) GSBG 108. (Groe) tour tan, tr. «phare (litt. tour de feu).»

  • tourbilhon
    tourbilhon

    m. (argot de La Roche-Derrien) Danse.

    ●(1893) RECe xiv 268. e kleves zoñn ar boñbard hag ën drous deus ën tourbilhoñ.

  • tourboutenn
    tourboutenn

    voir tulboz

  • tourc'h
    tourc'h

    m. –ed

    I. (zoologie)

    (1) Verrat.

    ●(1499) Ca 199b. Tourch. g. verrot. l. hic verres ris. ●(1633) Nom 30a. Catulire : demander le masle : marchaff, goulen mal, goulen tourch. ●35a. Verres : verrat : vn tourch.

    ●(1659) SCger 123b. verrat, tr. «tourc’h.» ●(1732) GReg 955a. Verrat, le mâle d’une truïe, tr. «Tourc’h. p. tourc’hed.» ●(1738) GGreg 33. tourc’h, tr. « verrat.»

    ●(1838) CGK 29. jentillât, en daou vinut, an tourc’h ar muia friant.

    (2) Hoc’h-tourc’h : verrat.

    ●(1732) GReg 955a. Verrat, le mâle d’une truïe, tr. «houc’h-tourc’h. p. houc’hed-tourc’h.»

    ●(1927) GERI.Ern 639. hoc’h-tourc’h, tr. «verrat.»

    (3) Maout-tourc’h : bélier.

    ●(1633) Nom 29b. Aries : belier, ran : maoüt tourch, maout tours.

    ●(1659) SCger 158a. maout tourc’’h, tr. «belier.» ●(1732) GReg 88b. Belier, mâle de la brebis, tr. «maoud tourc’h. p. méaud tourc’h.»

    ●(1931) VALL 63a. Bélier, tr. «maout-tourc’h pl. meot-tourc’h.»

    II. sens fig.

    (1) Homme débauché.

    ●(1732) GReg 766b. Putassier par excès, tr. «Tourc’h an barrès.» ●(1744) L’Arm 315b. Putassier, tr. «Tourh. m.»

    ●(1927) GERI.Ern 639. tourc’h, tr. «homme débauché.» ●(1958) ADBr lxv 4/533. (An Ospital-Kammfroud) Tourh Verrat, et au fig. «homme débauché et grossier, sagouin».

    (2) Tourc’h dall : homme entêté.

    ●(1927) GERI.Ern 639. tourc’h-dall, tr. «V[annetais] homme entêté.»

    (3) [en apposition] (cuisine) Ragoud tourc’h : ragoût sans viande.

    ●(1958) ADBr lxv 4/533. (An Ospital-Kammfroud) Ragoud tourh, ou ragoud plén, ragoud plad : ragout sans viande.

    (4) =

    ●(1947) YNVL 13. Petra ar gurun am eus-me graet eus an torc’h tamm paper-se ?

  • Tourc'h
    Tourc'h

    n. de l. Tourc’h.

    I. Tourc’h.

    ●(18--) (1985) GIRA 52 [= OLLI. 58]. Guinidic eus a Scaer, hac o chom e quichen / Eur barrezic anvet Tourc'h, var bordic eur stanquen. ●(1855) FUB 86. Person Tourc’h a zô barazer. ●(1878) SVE 965. Personn Torc’h a zo krampoezer. ●(1890) MOA 27a. Tourc’h (L) ; Torc’h (C.).

    ●(1905) ALMA 18. Ouspenn-ze, niverusoc’h int deuet da veza eged ho adversourien e kuzuliou Gourlizon, Tourc’h, Lambezellek, Plouzeniel. ●(1911) BUAZmadeg 582. Henoret eo e Scaer hag e Tourc'h, dindan an hano a zantez Kandid. ●(1927) GERI.Ern 639. Tourc'h, C Torc'h. ●(1931) FHAB C'houevrer 48. ez eas d'ober misionou e Pont-Kroaz, Landudek, Beuzek-Kap-Sizun, Mahalon, Tourc'h.

    II.

    (1) Dicton.

    ●(1855) FUB 86. Person Tourc’h a zô barazer.

    (2) Dicton.

    ●(1878) SVE 965. Personn Torc'h a zo krampoezer.

    ●(1994) BOUE 140. Person Kore a zo bosser / Person Torc'h a zo krampouezher.

    III. Nom de famille.

    ●(1970) NFBT 265 N° 2087. Torc'h.

  • tourc'ha
    tourc'ha

    v. intr. Demander le verrat, en plt d'une truie.

    ●(1499) Ca 199b. Tourcha. cest oeuure charnelle de truye ou de porcel. l. subo/bas.

    ●(1647) Am.ms 620. Perchill gastellis à tourch a guisy, tr. Roparz Hemon « Pourceaux des gens de Saint-Pol et verrat et truies. », tr. Herve Bihan « Pourceaux de Saint-Politains qui engrossent les truies ».

    ●(1732) GReg 943b. La truïe cherche le verrat, tr. «Tourc'ha a ra ar vès, ou, ar vis.»

  • tourc'haj
    tourc'haj

    m. Propos grossiers et obscènes.

    ●(1879) ERNsup 161. laret tourc'hach, dire des bétises, Treg[uier], Pleud[aniel].

  • tourc'hañ
    tourc'hañ

    v. tr. d. Cochonner, bousiller (l'ouvrage).

    ●(1927) GERI.Ern 639. tourc'hañ, tr. «cochonner, bousiller, faire mal (un ouvrage).» ●(1942) VALLsup 23b. Bousiller (l'ouvrage), tr. «tourc'ha(ñ).»

  • tourc'hata
    tourc'hata

    v. intr. Faire le débauché.

    ●(1896) GMB 595. pet[it] tréc[orois] tourc'heta de tourc'h.

    ●(1942) VALLsup 46b. Faire le débauché, tr. «tourc'heta.» ●(1957) AMAH 23. da dourc'hata gant ar yourc'hed.

  • tourc'hellat / tourc'helliñ
    tourc'hellat / tourc'helliñ

    v. tr. d.

    (1) Fouir.

    ●(1878) BAY 21. tourhellein, tr. «fouir, fouiller comme les porcs.»

    ●(1982) PBLS 153. (Sant-Servez-Kallag) tourc'hellat, tr. «fouir le sol.»

    (2) Mettre (des choses) en désordre, trifouiller.

    ●(1939) RIBA 5. é tourhellat é dreu, é térein, é tidorchennein.

    ►absol.

    ●(1911 DIHU 68/203. klah, tourhellat fetekal, nitra ne oé bet kavet.

    (3) par ext. Aller et venir.

    ●(1939) RIBA 25. Bourein e hrè er marheg é tourhellat hag é punein én dro dehon [d'er hastel]

  • tourc'heller-douar
    tourc'heller-douar

    m. fam. Surnom des paysans.

    ●(1980) LIMO 23 février. kouérion, trouhellerion (lire : tourhellerion) douar, troherion lann, mevelion pé matèhed.

  • tourc'helliñ
    tourc'helliñ

    voir tourc'hellat

  • tourc'heta
    tourc'heta

    voir tourc'hata

  • tourch
    tourch

    m. –ed (ichtyonymie) = (?).

    ●(1904) DBFV 228b. tourch, m. pl. ed, tr. «tère, poisson.» ●(1907) VBFV.bf 77b. tourch, m. pl. ed, tr. «tère (poisson).» ●(1931) VALL 734a. Tère, poisson, tr. «tourch V[annetais] m. pl. ed.» ●(1934) BRUS 258. Une tère, tr. «un tourch –ed.»

  • tourchal
    tourchal

    voir tourtal

  • tourell
    tourell

    f. –ioù (architecture) Tourelle ; tour de défense ; manoir.

    ●(1450) Dag 202. Disquar questel ha thourellou tr. « Et détruire châteaux et tourelles ». ●(1530) Pm 245. Ma map labour flour ez tourel, tr. «Mon fils, travaille bien dans ta tour.» ●(1557) B I 304e. Am tourell na pez asellech tr. « Ce que vous aviez à vous mêler de ma tourelle ». ●(1580) G 207. Ty na castell, tourell en bet tr. « Châteaux et tourelles » ●343. questell ha tourellou, tr. «Châteaux et tourelles.» ●805. Nendeus ty na castell na tourell rebellet tr. « Il n'y a maison ni château, ni tourelle audacieuse ». ●(1650) Nlou § 155. Ne voe é quest ell, tourrellaou, / Ez ganat Doue Roue an ploueaou tr. « Ce ne fut pas dans des châteaux, des tourelles, / Que naquit Dieu, roi des peuples. »

    ●(1659) SCger 119b. tourelle, tr. «tourell.» ●(1732) GReg 931b. Tourelle, tr. «Tourell. p. tourellou.» ●(17--) ST 60. eun dourell vrao, tr. «une belle tourelle.»

    ●(1839) BESquil 11. seuel un dourellicg guet mein. ●(1844) LZBg 2l blezad-1añ lodenn 141. ur hastel goarnisset a dourelleu. ●(1894) BUZmornik 167. lakaat he mab er c'hloz enn eunn dourell euz ar maner.

    ●(1902) PIGO I 28. tourel huelan eur c'hastel. ●(1903) MBJJ 19. eur bern tourelo rond. ●(1939) MGGD 3. An touraliou anezañ.

  • tourellenn
    tourellenn

    f. –où (architecture) Tourelle.

    ●(1961) BLBR 133/28. En dourellenn saùet ar un ihuellenn paraviz de zor dal er hastell e ziskoé hé fenestri dismantret ha difoulgahet, haval tré doh poull-lagadeu goulli. ●(1968) LOLE 10. eur penn-ti gand eun dourelenn. ●(1970) BHAF 48. tourelenn ar hastell.

  • tourenn
    tourenn

    f. –où Toron.

    ●(1977) PBDZ 612. (Douarnenez) tourenn, tourennoù, tr. «toron.»

  • tourgae
    tourgae

    m. –ioù (agriculture) Demi-talus.

    ●(1975) UVUD 77. (Plougerne) Peder foennog edont. E lammes dreist ar c'hae, an tourgae da vont d'eben, tr. (HYZH 113-114/91) «turon, demi-fossé.»

  • tourgof
    tourgof

    adj. Ventru.

    ●(1964) BLBR 150/22. Re a gov a sav ouzit, mastin ! Taol evez da veza tourgov.

  • tourgouilh
    tourgouilh

    adj. (en plt du lait)

    (1) Laezh tourgouilh : gros lait.

    ●(1914) MAEV 156. Dijuni a oe debret gant leaz bourbouilh ha gwedennek toueziet. ●(1928) FHAB Eost 344. eur skudellad laez tourgouilh. ●(1931) FHAB Genver 15. n'o devoa da zebri nemet bara du, krampoez ha laez tourgouilh. ●(1957) BLBR 97/14. patatez krohenn-digrohenn ha lêz tourgouilh. ●(1958) BRUD 4/36. patatez krohen digrohen gant lêz tourgouilh... ●58. Lêz tourgouilh : lêz trenk pouloudennet.

    (2) Mont e tourgouilh : tourner.

    ●(1957) BLBR 101/10. Arabat deoh lezel al laez avad da dreñka na da vont e tourgouilh.

  • tourgouilhañ
    tourgouilhañ

    v. intr. (en plt du lait) Tourner.

    ●(1957) BLBR 97/16. Me 'gave din, er penn kenta, eun naer eo a deue da zena Ruz er park ha lakaad da dorgoilha he lêz.

  • tourgouilhet
    tourgouilhet

    adj. Laezh tourgouilhet = (?) lait tourné (?).

    ●(1958) BRUD 5/34. Diou pe deir buoh a ro deom lêz tourgouilhet.

  • touribell
    touribell

    f. –où (architecture) Tourelle.

    ●(1909) KTLR 92. e traon an douribel. ●(1915) HBPR 144. He brizoun oa en eun douribel. ●(1923) KNOL 106. An douribell a guze, evel pa lavarfen he fenn er c'houmoul. ●(1929) FHAB Meurzh 98. Eun ti koz bennak, hag unan anezo gant touribell. ●(1931) VALL 746b. Tourelle, tr. «touribell L[éon] C[ornouaille].» ●(1935) ANTO 43. an Ti-kêr, gant e douribell.

  • touribellek
    touribellek

    adj. Pourvu de tourelles.

    ●(1931) VALL 746b. (maison) à tourelle, tr. «touribellek.»

  • touribellet
    touribellet

    adj. Pourvu de tourelles.

    ●(1931) FHAB Genver 27. he c'hastell krenv ha touribellet.

  • tourier
    tourier

    m. –ion Concierge.

    ●(1870) FHB 296/280a. eur c'hoar tourierez pe borcherez.

  • tourig
    tourig

    m. (jeu) C'hoari tourig ar prad : faire le poirier.

    ●(1876) TDE.BF 89b. C'hoari tourik ar prad, tr. «Se tenir sur les mains et sur la tête, les pieds en l'air.»

    ●(1929) FHAB Mae 195. Da genta, e lezan e-doug an deiz va bugale da c'hoari tourig-ar-prad aze war al letounenn en aer yac'h.

  • tourilh
    tourilh

    s. Verrou.

    ●(1942) VALLsup 174b. Verrou, tr. «tourilh T[régor].»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...