Devri

Recherche 'i...' : 872 mots trouvés

Page 11 : de intel-2 (501) à intranv (550) :
  • Intel .2
    Intel .2

    n. de l. An Intel : Étel.

    (1) An Intel.

    (1543) Cco 22. Etell. ●(1548) Cco 65. etell.

    (1844) DMB 56. Jojeb er Hor, peskour ag en Etel. ●(1895) (1932) FOVE 19. Ol é riblad er mor beta porh en Intel.

    (1902) LZBg Mae 101. En Intél. ●(1905) ALMA 70. Entel. ●(1905) DIHU 4/67. kérig en Intel. ●(1927) GERI.Ern 237. V en Intel. ●(1934) BRUS 295. en Intel.(1985-1986) ADEM 23. mam breur, a p’oa kure en Intel.

    (2) Blasons populaires : voir Chas, Penn-sardin.

    (3) [Toponymie locale]

    (1905) DIHU 4/68. rak skoeit e oé ar bank sabl Beg-en-havr. ●(1919) DVBFsup 4b. beg en avr, entrée de la rivière (Etel).

  • intelektuel
    intelektuel

    adj. Intellectuel.

    (1621) Mc 80. pep croueadur resonabl hac intellectuel.

  • intenniñ
    intenniñ

    v. tr. d. =

    (1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 96. lod [léannési] eid intennein er merhèd fariet.

  • intent .1
    intent .1

    m./f.

    (1) Entente, accord, concorde.

    (1866) LZBt Ebrel 106. abalamour ma zo nebeut a intent-vad etre he jeneraled.

    (1902) PIGO I 192. ra vezo bepred etrezoc'h intent vad. ●(1907) KANngalon C'hwevrer 332. entent vad etre goazed. ●(1910) MBJL 30. a harze an intent vad da ren dioustu etrede. ●(1928) BREI 61/d. Pehini an tiegez hag e kavfet enni intent d'ober kemend-all ? ●(1935) BREI 406/2a. emgleo ac'han, entent alezhont.

    (2) Entente, sens, signification (d'un mot).

    (1744) L'Arm 135b. Entente, tr. «Antante.» ●Le diseur a son entente, tr. «El larour enn-dèss é antante.» ●Parole à double entente, tr. «Comze a zeu antante.» ●(1790) Ismar 133. Hum gouchi e rét é larèt conzeu lous hadishonest, dré gonzeu a zihue-antand.

    (1825) COSp 246. hou laquad de fari ar ur guir benac a zihue antand. ●(1838) OVD 130. Er guirieu-men izeldæt hag humilité, n'ou dès meit er memb antand é latin. ●(1856) GRD 293. hou kirieu a zihue antand.

    (3) Entendement, compréhension.

    (1907) AVKA 221. Noc'h eus intent ebed en kement-ma.

    (4) Ober intent gant ub. : s'entendre avec qqn (dans une affaire).

    (1907) AVKA 216. N'az poa ket groet intent ganen evid un diner ?

  • intent .2
    intent .2

    voir intentiñ

  • intentamant
    intentamant

    m.

    (1) Entendement.

    (c.1500) Cb 77b. [ententaff] g. intelligibilite. b. entendement. ●(1575) M 1210. Squient, entendamant, da bout vaillant antier, tr. «Bon sens, entendement, pour qu'elle soit [l'âme] tout à fait vaillante.» ●(1621) Mc 75. reit dam entendamant, vn guir sclerigen.

    (1710) IN I 79-80. da burgi quement hon entandamant dious e inorançou. ●(1732) GReg 350b. Entendement (En Leon, où ils habillent une infinité de mots François à la Bretonne, on dit : An ènteñtamant.» ●(1792) BD 3508. ha roit de ma jesus yue ententamant, tr. «et donnez-lui, mon Jésus, également de l'entendement.»

    (1919) DBFVsup 3a. antandemant, tr. «intelligence.» ●(1923) KTKG 49. Pedi Doue a c'heller heb lavaret eur ger, pa ves great ar goulen er spered, en ententamant.

    (2) Da'm intentament : à ce que je comprend.

    (1557) B I 71. ha me preder dann atferant / Effe un termen auenant / Dam entendamant seblantet / Ez clasquemp aman dre manyer / An fondamant, tr. «Et moit je pense en cette affaire que ce serait une chose convenable (c'est, du moins, mon opinion) que nous cherchions ici de quelque façon à fixer la base.»

    (3) Dreist intentamant ub. : par-dessus la compréhension de qqn, qui dépasse l'entendement de qqn.

    (1907) KANngalon Eost 479. gouzkoude an offranz-ze ne ma ket dreist ho entantamant. ●(1923) KTKG 6. Ar mysteriou a zo dreist hon ententamant.

    (4) Bezañ en e intentamant : avoir son entendement.

    (1854) GBI I 368. Keit m'oc'h en hi intentamant, tr. «Pendant que vous avez votre entendement.»

  • intentegezh
    intentegezh

    f. Entendement.

    (1912) MMPM 57. d'ar spered, d'ar galoun, d'an oll ententegez.

  • intentet
    intentet

    adj.

    (1) Entendu, adroit.

    (1612) Cnf 23a. gant vn den gouizyec hac ententet.

    (1790) MG 189. ur medecinour antandet.

    (2) Intentet mat =

    (1659) SCger 123b. bien versé, tr. «ententet mat.» ●(1732) GReg 14a. Adroit, entendu, tr. «Un den ententet mad

  • intentidigezh
    intentidigezh

    f. Intellection.

    (c.1500) Cb 77b. [ententaff] Jtem intellectio / nis g. intellection. b. ententidiguez.

    (1847) MDM 117. ar garantez birvidik, an ententidigez. ●(1874) FHB 499/228. ar Speret a ententidigez, evit ma komprenint ar virionez pehini zo Doue.

    (1931) VALL 395b. Intellection, tr. «intentidigez f.»

  • intentiñ / intentañ / intent
    intentiñ / intentañ / intent

    v.

    I. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Entendre, comprendre.

    (1499) Ca 77a. Ententiff. g. entendre. l. intelligo. ●(1612) Cnf 24b-25a. scridou, pé en ré ez eues compsou scriuet pe-ré na galler quet ho entent.

    (1659) SCger 51b. entendre, tr. «entent

    (1850) HHO 76. car je suis réduit à dire ce qui me fut souvent répondu lorsque je faisais entendre à ces oreilles bretonnes une interrogation en langue française : n’antand quet, n’antand quet.

    (1902) PIGO I 27. poan an evoa oc'h intent ar yez a gomzent. ●(1907) AVKA 71. c'houi a intentfe ar chomzo (lire : c'homzo)-ma. ●(1919) DBFVsup 3a. antand, tr. «comprendre.» ●(1962) EGRH I 76. intent, tr. « comprendre. »

    ►absol.

    (1530) Pm 254. Pobl an bet man (…) / Certes hesent ne entente, tr. «Les gens de ce monde (…) / Certes vraiment ne comprendraient.» ●(1575) M 227. Diligant entent frez, tr. «aie soin d'entendre clairement.»

    (1936) PRBD 30. c'houi a entento gwelloc'h.

    (2) S'occuper de.

    (1924) ARVG Eost 175. an O. L'Estourbeillon, rener Kevredigez Breiz, hag en deus intantet ar gouel-man. ●(1936) BREI 449/1b. An dimezel Marthe Le Berre a gavas en he donezonou skrivagnerez, en he studi ha, kaeroc'h c'hoaz, en he c'harante-vro, ar pep reta evit intanti al labour bras-se.

    (3) Intent rezon vat gant ub. : faire entendre raison à qqn.

    (1910) MAKE 48. Hogen, evel ne oant ket evit entent rezon-vat ebet gantan, e kasjont anezan da di an Diskianted da Gemper.

    (4) Entendre, avoir l'intention de.

    (1464) Cms (d’après GMB 212). ententaff, entendre, l. intendo. ●(1530) J p. 163b-164a. Ne ententenn quet credet pur / Ober nep stat displigiadur / Dihuy sigur, nac iniur quet, tr. «Je n'avais nulle intention, croyez-le bien, de vous causer aucun déplaisir et de vous faire aucune injure.»

    B. V. tr. i.

    (1) Intent gant ub. : s'entendre avec qqn.

    (1907) AVKA 216. Intent a reas ganthe evid un diner bemde, hag ho c'hasas d'e winien.

    (2) Intent diwar, war, ouzh : s'occuper de, prendre soin de.

    (1860) BAL 123. Entent o d-euz great ouzin, eb na vizen goest da lavaret bennoz Doue dezo !… ●131. entent ouz an dud clanv.

    (1900) MSJO 180. Seurezet ar c'harter en em ginnigas da entent ous ar c'hlanvour. ●(1907) PERS 272. entent ouz ar re glanv. ●(1911) BUAZperrot 176. hag ec'h entente outo gant eun evez hag a oa souezus. ●(1920) AMJV 13. entent a reot ouz ar re glanv. ●(1962) EGRH I 76. entent v. (ouzh), tr. « soigner, s’occuper (de). » ●(1995) BRYV III 179. (Milizag) entent diwar ar chatal. ●(1995) BRYV IV 189. (Milizag) oh entent war ar chatal.

    (3) Intent diwar hanter-c’her : comprendre à demi-mot.

    (1954) LLMM 42/16. Intentet en deus Korneiev diwar hanter-c'her.

    (4) Intent ouzh : s’occuper de, prendre soin de.

    (1915) KANNlandunvez 42/319. evit na joumo tamm douar ebet ha ne ve ket ententet outhan. ●(1916) KANNlandunvez 59/424. Epad m’edo ar stourmad en he voasa, en deuz intentet ouz tud c’hlazet aleiz hag great kas anezho var an adrenv.

    C. [devant un v.]

    (1) Essayer.

    (1903) MBJJ 256. Intenti a reaz hadsevel anean. ●(1970) BHAF 228. oh intenti tremen ar vachelouriez. ●(1974) SKOL 55/44. Intentiñ a reas enebiñ met netra d'ober… ●(1978) LLMM 187/108. oc'h intentiñ c'hoari un dro louarn dezhañ.

    (2) Se préparer.

    (1974) SKOL 55/34. pa vez darev ar per, e vez ar gwesped oc'h intentiñ mont war o zalaroù.

    (3) Croire.

    (1961) BLBR 128/21. Respont ebed. Eun tammig trouz, koulskoude, a ententas kleved en diabarz.

    (4) Penser, avoir l'intention de (faire qqc.).

    (1464) Cms (d’après GMB 212). ententaff, entendre, l. intendo. ●(1530) J p. 163b-164a. Ne ententenn quet credet pur / Ober nep stat displigiadur / Dihuy sigur, nac iniur quet, tr. «Je n'avais nulle intention, croyez-le bien, de vous causer aucun déplaisir et de vous faire aucune injure.»

    (1903) ADBr xviii 346. Jesu Maria ! Marfad na intentet ket mond d'ar gêr ?

    (5) En em reiñ da intent : se faire comprendre.

    (1902) PIGO I 28. P'an evoe 'n em roet da intent, e tigasaz d'an bara ha kik.

    (6) Reiñ udb. da intent da ub. : faire comprendre qqc. à qqn.

    (1902) PIGO I 28. dre he zinou ha dre he comzou, e roaz da intent d'an «estranjour» diwall da dostât d'al lec'h-ze.

    (7) (droit) Intenter.

    (1659) SCger 70a. intenter vn proces, tr. «intenti vr procés.»

    D. [devant une subord.] Comprendre que.

    (1576) Cath 12. pan ententas an guerhes an combat a yoa eminant dizy, tr. «Quand la vierge apprit que la lutte allait commencer pour elle.»

    (1896) LZBt Mae 11. intent a ran e vo roet skouarn dehan.

    (1963) LLMM 99/268. met kerkent ha ma teuas da intent e oa bet tennet warnañ da vat ha kaer.

    II. V. pron. En em intent.

    (1) V. pron. réfl. Revenir à soi.

    (1900) ANDP 23. Pa deuaz adare d'en em intent, e c'houlennaz ar c'hemener.

    (2) V. pron. réci. : se comprendre, s'entendre.

    (1633) Nom 191b. Tessera, symbolum : le mot du guet : an mot de guet, an guer euit en em entend.

    (1902) PIGO I 56. evel pa o dije 'n em intentet o-daou. ●(1910) MAKE 27. p'eo gwir n'omp ket evit en em entent. ●(1926) FHAB Kerzu 447. Troet en deus an dud da 'n em garet, da 'n em entent.

  • interamant / interramant
    interamant / interramant

    m./f.–où

    (1) Enterrement.

    (1464) Cms (d’après GMB 213). Enterrament, enterrement. ●(1499) Ca 77a. g. obseque de corps. b. enterramant.

    (1659) SCger 51b. enterramant, tr. «enterramant.» ●110a. sepulture, tr. «enterramant.» ●(1732) GReg 442b. Funerailles, tr. «Eñterramand

    (1877) EKG I 32. Krial a rejont var an hini a ioa ebarz en eur lavaret d’ezhan dont er meaz da eva eur banne gantho, rag achu oa an anterramant. ●(1880) SAB 141. setu un anterramant o tont eleiz a dud e caonv.

    (1914) FHAB Mae 139. N'oun mui mestr var ar vered, diou anterramant zo bet great hep goulen va aotre. ●(1978) PBPP 2.1/259. (Plougouskant) Piv zo bet o tegemenn 'vit an interamantoù ? tr. «qui a été annoncer /aux proches/ la date de l'enterrement ? /coutume ancienne/.» ●(1984) LPPN 645. (Poullaouen) «diw interamant», deux enterrements.

    (2) Ober un interamant gant ub. : enterrer qqn.

    (1834) SIM 89. Un enterramant gaer a voe grêt gantàn. ●(1868) FHB 156/409a. eus bet canet eur servich evithan, pe kentoc'h, great enterramant ganthan en ilis cathedral.

    (1910) ISBR 232. Un intermant ag er ré kaeran e oé bet groeit geti. ●(1936) IVGA 163. Da ziv eur hanter e raer interamant ganti. ●177. Goude laza d'imp hon tud, mirout ouzimp da ober ganto interamant diouz hor c'hoant.

    (3) Interamant sec'h : enterrement où le mort n'est pas pleuré.

    (1962) TDBP II 458. Honnez, vat, a oa bet eun interamant seh, tr. «mais cet enterrement-là fut sec (sans pleurs).»

    (4) Interamant a-stok : enterrement de première classe.

    (1870) FHB 260/406b. Ar renerien a lakeaz ober eun enterramant a stok gantha. ●(1874) FHB 500/239a. eun enterramant a stok.

    (5) Cortège funèbre.

    (1896) HIS 119. Jésus e gav un interramañt ar é hent.

    (1914) FHAB Genver 26. an enterramant a dreuze ar vered evit mont d'an iliz. ●(1936) IVGA 172. Edo an interamant o loc'ha.

  • interañ
    interañ

    voir interiñ

  • interdi
    interdi

    s. –où Interdit.

    (1732) GReg 538a. Interdit, censure Ecclesiastique, tr. «eñtredy. p. ou

  • interdiañ
    interdiañ

    v. tr. d.

    (1) Interdire.

    (1732) GReg 538a. Interdire un Ecclesiastique, un chapitre, une Ville &c, tr. «Eñtredya. pr. eñtredyet

    (2) Profaner.

    (1876) TDE.BF 305a. Iñterdia, v. a., tr. «Profaner ; p. iñterdiet

  • interdid
    interdid

    s. Interdit.

    (1499) Ca 77b. Entredit. g. idem.

    (1732) GReg 538a. Interdit, censure Ecclesiastique, tr. «Entredid. p. entredidou

  • interer
    interer

    m. –ion Fossoyeur.

    (1469) Cms (d’après GMB 213). enterreur, g. id. ●(c.1500) Cb 77b. [enterraff] g. enterreur des mortz. b. enterreur dan tut maru.

    (1914) DFBP 120b. enterreur, tr. «Interer

  • interest
    interest

    m. –où

    I. (comptabilité)

    (1) Intérêt.

    (1612) Cnf 28b. restituiff an holl domaig, hac interest, dan queffren domaget.

    (1659) SC 119. are, a laqua en acta an interest eguis ar principal.

    (1906) BOBL 29 septembre 106/1a. interest da roï d'an aksionerien. ●(1909) FHAB Gouere 2026. n'o dezo ket a interest da baëa evit arc'hant prestet, rag ne brestint arc'hant digant den. ●(1926) FHAB Kerzu 466. ar re a breste arc'hant d'o breudeur war gampi o c'houlenn kalz re a interest. ●(1936) IVGA 106-107. Prestañ 'rae gwenneien, hep bezañ re "hoc'h" war an interest, d'ar priedoù yaouank a felle dezho sevel ti.

    (2) War, diwar interest : à intérêt.

    (1633) Nom 202a. Æs circumforaneum : argent pris à interest ou vsure : archant coummeret voar interest, pe voar camby, pe vsur. ●207a-b. Versuram facere, emprunter argent à gros interest pour payer vne debte : amprestaff archant voar interest bras euit paëaff vn dlè.

    (1732) GReg 752b. Prêter à intérêt, tr. «rei arc'hand var interest

    (1847) MDM 193. ne rank ked ampresta var interesd. ●(1879) GDI 203. prestein argant diar intérès.

    (1927) KANNkerzevod 14/18. ma vez lakeet an arc'hant war interest dre ma teu.

    (3) Sevel interest : prendre des intérêts.

    (1732) GReg 752b. Prêtez gratuitement, dit l'Evangile, tr. «Prèstit d'oc'h hentez hep sevel interest divar bouës ho prèst, eme an avyel»

    II.

    (1) Intérêt (de qqn).

    (1847) MDM 196. evitho, en ho interesd ispisial, eo gread an tenzor a espernedigez.

    (1904) BOBL 24 septembre 1/1a. difenn he interest he-unan. ●(1928) BREI 61/c. dre m'int stag ouz o interest o-unan.

    (2) Intérêt (à faire qqc.).

    (1932) KWLB 13. ez eus interest a-wechou o lakaat ar re-se.

  • interet
    interet

    adj. Enterré.

    I.

    (c.1500) Cb 77b. [enterraff] g. enterrez enhumez enterre / enseueliz. b. enterret.

    (1880) SAB 200. maro abaoe pevar devez, enterred, coumansed da dezi.

    II.

    (1) Bezañ interet evel ur c'hi : voir ki.

    (2) Bezañ interet e gi : voir ki.

  • interiñ / interañ / interriñ / interrañ
    interiñ / interañ / interriñ / interrañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Enterrer.

    (1499) Ca 77a. Enterraff. g. enterrer / enseuelir. ●(1557) B I 813. Bout enterret en hoz metou, tr. «être enterré auprès de vous.» ●(1612) Cnf 64a. Sebelyaff, hac enteriff an ré maru.

    (1659) SCger 51b. enterrer, tr. «enterri.» ●(1728) Resurrection 2911-2912. Palamour enterin Jesus hac e vehat. ●(1732) GReg 349b. Ensevelir, enterrer, tr. «Eñterri. pr. eñterret.» ●351b. Enterrer, donner la sepulture, tr. «Eñterri. pr. eñterret. Van[netais] iñterreiñ. pr. iñterret.» ●(17--) TE 37. intèrrein é voès.

    (1911) ADBr xxvii 424. kaset d'er gér d'interrein. ●(1928) LLLM I 384. Le mot enterrer (interri) ne s'emploie en breton que s'il s'agit d'un ensevelissement en terre bénite. ●(19--) LIAR 16. an amezeien a zebelias hag a anterras anezha e leac'h m'edo maro.

    (2) par ext. Dire la messe d'enterrement.

    (1906) KANngalon Mae 110. mes piou a offerenno en iliz (...) piou a enterro ar re varo.

    (3) Loc. verb. Interiñ-dizinteriñ ub. : Changer qqn plusieurs fois de tombe.

    (1977) PBDZ 785. (Douarnenez) interiñ-dizinteriñ, tr. «(entendu au sujet d'une personne) que l'on a plusieurs fois changée de tombe.»

    II. V. intr. Être enterré.

    (1868) FHB 166/79b. ar zouav Urban a zo deut he gorf da enterri da Hanvec.

    (1933) OALD 45/196. Sell, Lisabeth zo bet o kerc'het he mab da interi.

  • interior
    interior

    adj. Intérieur.

    (17--) TE 396. er burtæd interior.

    (1846) DGG 74. a bep seurt moyennou interior hac exterior.

  • interioramant
    interioramant

    adv. Intéreiruement.

    (1846) DGG 74. Interioramant eo e santomp da guenta ar zicour eus e vadelez.

  • interjeksion
    interjeksion

    f. Interjection.

    (1499) Ca 117a. Jnteriection. g. idem.

  • interogañ
    interogañ

    v. tr. d. Interroger.

    (1499) Ca 77a. Enterrogaff. g. interrogier. ●117a. Jnterrogaff. ga. interroger. ●(1530) Pm 74. Neuse hy en enterrogas, tr. «Alors elle l'interrogea.»

  • interogasion
    interogasion

    f. Interrogation.

    (1499) Ca 117a. Jnterrogation. g. idem.

  • interoget
    interoget

    adj. Interrogé.

    (c.1500) Cb 77b. g. interrogiez. b. enterroguet.

  • interojiñ
    interojiñ

    v. tr. d. Interroger.

    (1659) SCger 70a. interroger, tr. «interrogi

  • interpretañ / interpretiñ
    interpretañ / interpretiñ

    v. tr. d. Interpréter, traduire.

    (1499) Ca 117a. Interpretaff. g. interpreter / muer vng langaige en laustre.

    (1659) SCger 70a. interpreter, tr. «interpreti

  • interpretasion
    interpretasion

    f. Interprétation.

    (1499) Ca 117a. Jnterpretation. g. idem.

  • interramant
    interramant

    voir interamant

  • interrañ
    interrañ

    voir interañ

  • interriñ
    interriñ

    voir interañ

  • intersesion
    intersesion

    f. Intercession.

    (1621) Mc 83. Dre'n intercession an guerches glorius beniguet Mary. ●dre'n intercession an daou Apostol.

    (1856) GRD 370. dré intercession sant Jojeb.

  • interval
    interval

    s. Intervalle.

    (1499) Ca 77b. Enterual. g. interualle.

  • intervalañ
    intervalañ

    v. Intervaller.

    (c.1500) Cb 78a. [enterual] g. cest faire / ou dire par interualles. b. enteruallaff.

  • inteskiñ
    inteskiñ

    v. tr. d. Clairsemer les paquets de lin qu'on doit étendre.

    (1931) VALL 126b. Clairsemer les paquets de lin qu'on doit étendre, tr. «inteskiñ T[régor].»

  • intimañ / intimiñ
    intimañ / intimiñ

    v. tr. d.

    (1) Intimer.

    (1499) Ca 77b. Entimaff. g. entimer / ou notiffier. ●117a. Jntimaff. g. intimer / ou notifier.

    (1659) SCger 70a. intimer, tr. «intima

    (2) Ajourner (en confession).

    (1744) L'Arm 10a. Ajourner, tr. «Intimein

    (1876) TDE.BF 305a. Iñtima, v. a., tr. «Ajourner en confession ; p. et. Iñtimet eo bet, tr. «il a été ajourné en confession.»

  • intimasion
    intimasion

    f. –où

    (1) Intimation.

    (1499) Ca 117a. Intimation. g. idem.

    (2) Ajournement.

    (1744) L'Arm 10a. Ajournement, tr. «Intimation.. neu. f.»

  • intinoer
    intinoer

    m. Entonnoir.

    (1890) MOA 242a. Entonnoir, tr. «Intinouer, m.»

    (1910) EGBT 68. intanour, tr. «entonnoir.»

  • intol
    intol

    coll.

    (1) Ardoisines.

    (1938) IABB 99. Les ardoisines... an intol (plur. collectif, an intolennou (plur.), an intolenn (sing.)

    (2) par ext. Dalles de schiste.

    (1938) IABB 99. Le même mot sert aussi à désigner les dalles de schiste servant à faire des parquets dans certaines maisons, ou à recouvrir des caniveaux. ●(1941) SAV 19/38. intol flour al leurenn. ●(1955) STBJ 22. poñchou introl (lire : intol) mein-c'hlas.

  • intolenn
    intolenn

    f. –où Ardoisine.

    (1938) IABB 99. Les ardoisines... an intol (plur. collectif, an intolennou (plur.), an intolenn (sing.)

  • intolerapl
    intolerapl

    adj. Insupportable.

    (1575) M 1663. Intollerabl á plen, tr. «tout à fait insupportable.»

  • intourdi
    intourdi

    m. –où =

    (1907) BOBL 12 octobre 159/1a. An intourdiou – «Intourdi» a ve lavaret evid eun den hag a ve kaset evel eur boloten deuz an eil d'egile ebarz eun asamble, ha ne oar, mouchet ma 'z eo e zaoulagad, na pelec'h e ia, na piou hen bount. ●1c. ar re a zo en penn Republik Franz a zo intourdiou.

  • intourdiañ / intourdial
    intourdiañ / intourdial

    v.

    (1) V. tr. d. Agacer, importuner.

    (1860) BAL 135. ac arabat e ve intourdia nac egasi re aneza. ●(1868) KMM 173. setu e vignon lezed iviziken en e roll, nicun da intourdia aneza. ●(1871) EVA 5. Doc'h ar c'hostez all, an neb a rea an aluzen a veze intourdiet, insultet, ha nebaliez gourdrouzet. ●(1872) ROU 84a. Etourdir, dans le sens d'importuner, tr. «Intourdia.» ●(1890) MOA 108b. Agacer, (importuner), tr. «intourdia

    (1905) BOBL 12 août 47/2f. Erru omp skuiz o weled intourdial evelse al labourerien douar. ●(1923) BUBR 32/653. Evid intourdial o fenn.

    (2) V. pron. réfl. En em intourdiañ : s'étourdir.

    (1710) IN I 316-317. ne soulager nac ar speret nac ar c'horf, er c'hontrol en em intourdia hac en em geina eo a reer.

  • intourdy
    intourdy

    (?) =

    (1752) BS 42-43. peguement a dud so pere en em daul a galon vad hac en ur intourdy, e creis an occasionou dangerussa ?

  • intourt
    intourt

    adj. Étourdi.

    (1710) IN I 218. eleac'h an dud intourd-se.

  • intr .1
    intr .1

    adj. Terne.

    (1872) ROU 105a. Terne, tr. «Teval, intr.» ●ar pladou coz a ia intr

  • intr .2
    intr .2

    m. –où

    (1) (pathologie végétale) Rouille.

    (1857) CBF 106. Intr, m., tr. «Rouille du blé.» ●(1876) TDE.BF 305a. Iñtr, s. m., tr. «Rouille, maladie des grains.»

    (1927) FHAB Gouere 146b. Meur a glenved a c'hell spega er gwiniz. Ar mergl pe an intr. (…) Bez ez eus meur a zeurt intr hag an introu-ze o deus louzaouennou hag a blij d'ezo. (…) Diaes eo enebi ouz an intr. ●(1931) VALL 666a. Rouille ; des plantes, tr. «intr m.»

    (2) Souillure.

    (1876) TDE.BF 305a. Iñtr, s. m., tr. «Souillure, flétrissure.» ●(1891) MAA 25. keit a ma chomo eur saotr benag var an ene da bura, keit a ma vo kavet enni an disterra intr.

    (3) Pénétration.

    (1732) GReg 709b. Penetration, tr. «iñtr

    (4) Rouille (du linge).

    (1931) VALL 666a. Rouille ; du linge, tr. «intr m.»

  • intradur
    intradur

    m.

    (1) Pénétration.

    (1732) GReg 709b. Penetration, tr. «iñtradur

    (2) (pathologie végétale) Rouille.

    (1931) VALL 666a. Rouille ; des plantes, tr. «intradur m.»

    (3) Rouille (du linge).

    (1931) VALL 666a. Rouille ; du linge, tr. «intradur m.»

  • intrañ
    intrañ

    v.

    I. V. tr. d. Pénétrer.

    (1732) GReg 709b. Penetrer, entrer bien avant, tr. «iñtra. pr. iñtret

    II. V. intr.

    (1) (pathologie végétale) Être atteint de rouille.

    (1927) FHAB Gouere 146b. Al louedenn-ze a laka ar c'holo da intra.

    (2) Se rouiller.

    (1931) VALL 666a. Se rouiller, tr. «intra

  • intrañv
    intrañv

    s. –ioù Étau de sabotier.

    (1942) VALLsup 68b. Étau de sabotier, tr. «intrañv, pl. intrañviou (Perrot).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...