Devri

Recherche 'ke...' : 1339 mots trouvés

Page 24 : de keta (1151) à keusteurenn-keusteudenn (1200) :
  • keta
    keta

    adv. N'est-ce pas. cf. neketa

    ●(1868) FHB 156/413a. o velet e pe stus e oe lakeed e gorfic paour gantho, ho kenta comz, keta, marteze, ne ve ket da lavaret : (...).

    ●(1904) BOBL 8 octobre 3/2c. Meur a Jackez zo ive, keuta Fanch ?

  • ketaer
    ketaer

    m. –ed, –ez (droit) Cohéritier.

    ●(1499) Ca 5a. g. ensemblez hoirs. b. quetaerez. ●171a. Quet aerez g cohoirs. ●(c.1500) Cb 11a. g. ensemblez hoirs. b. quetaerez.

    ●(1732) GReg 178a. Coheritier, qui partage avec un autre, une Succession, tr. «Qetaër. p. qetaëred.»

    ●(1876) TDE.BF 340b. Ketaer, s. m. C[ornouaille], tr. «Co-héritier ; pl. ien.»

    ●(1931) VALL 130b. Cohéritier, tr. «ketaer.»

  • ketaerez
    ketaerez

    f. –ed Cohéritière.

    ●(1876) TDE.BF 340b. Ketaer, s. m. C[ornouaille], tr. «Co-héritier ; pl. ien.» ●Ketaerez, s. f., tr. «Féminin du précédent.»

    ●(1931) VALL 130b. Cohéritier, tr. «ketaer f. ez pl. ed.»

  • ketant
    ketant

    s. = (?).

    ●(1744) L'Arm 14b. Appareil (terme de chirurgie), tr. «Quétant ampalasstre m.»

  • keti
    keti

    interj. Onomatopée pour appeler les poules.

    ●(1879) RECe IV 148. Pour appeler les poulets : peti, peti ! ou keti, keti ! St-M[ayeux].

  • ketken
    ketken

    adv. Aucun.

    ●(1530) Pm 242d (Mab Den). Do ezreuent hep squet quen (lire : quetquen) tro, tr. Herve Bihan « Envers leurs ennemis sans aucun changement »

  • ketkevret
    ketkevret

    adv. Ensemble. Cf. kezkevret

    ●(14--) N 1127. En hanu an tat han mab apret // quet queffret hac an speret glan, tr. « Au nom du Père et du Fils ensuite, et en même temps du Saint-Esprit » ●(1530) J 199a (= Résurrection). Peoch roz bezo cref quet gueffret, tr. « Que la paix croisse entre vous tous ! » ●206a (= Résurrection). A lyuirit enn hent entroch / Quet gueffret nedeux ne medoch / Hep paig na floch hac ezouch trist, tr. « et de quoi disputez-vous tous deux ? Personne avec vous, ni écuyer, ni page ; et vous êtes tristes »

  • ketmoan
    ketmoan

    adv. Ur c’hetmoan : celui même, unique.

    ●(1575) M 888. Ne guellont bezaff quet, estimet vn quetmoan, tr. « Ne peuvent pas être estimés tout de même » ●3011. Nemet è guelet vn quet moan, tr. « Que de le voir, unique »

  • ketpar
    ketpar

    m. Pair.

    ●(1575) M 310. Sourdet ha Touçeguet, vezo cret da quet par, tr. «Sourds et crapauds seront, crois-le, tes copains.» ●384. Dyt preuet da quet par, en douar à parat, tr. «Que les vers pour copains t'ont préparé dans la terre.»

  • ketparzh
    ketparzh

    s. Partie donnée.

    ●(vBr) Iaulnays 1. Cedparth so, tr. «partie-donnée ceci».

  • keul
    keul

    voir kaoul

  • keulfe
    keulfe

    m. Couvre-feu.

    ●(1732) GReg 37a. Sonner l'angelus au soir, tr. «Sénni qeulfe. Sénni cuërfe.» ●229b. Couvre-feu, ou courfeu, & par corruption, carfou, & gare-fou, tr. «Cuërfe. qeulfe.»

  • keuneud
    keuneud

    coll. –où

    I. Bois de chauffage.

    ●(1499) Ca 101a. Groachell queunet. g. l. hec strues / is. ●(c.1500) Cb 29b. Idem cario / as. et appartient ou (lire : au) boys. bri. breinaff euel queunet / prenn. ●(c.1500) Cb (d’après GMB 552). Queunet (tas de) bois. ●(1521) Cc (d’après GMB 552). Queunet (tas de) bois. ●(1633) Nom 99b. Lignorum strues, meta : lignier, pile de bois, monceau de bois, chantiere de bois : vn bern queuneut.

    ●(1659) SCger 15a. bois à brusler, tr. «queuneut.» ●27b. coin a fendre du bois, tr. «guen da fauta queuneut.» ●167b. queuneut, tr. «bois.» ●(1732) GReg 101a. Bois de chauffage, branches, fagots, bourrées, tr. «Queuneud. Van[netois] qened.» ●429b. Le bois dont on chauffe le four, tr. «qeuneud fôrn.»

    ●(1826/31) PPA 14. e toul ar heuneut, tr. «dans l'emplacement du bois de chauffage.» ●(1836) FLF 5. eur bec'h queuned troc'het er c'hoad. ●(1857) CBF 81. Diskennit er c'hao da gerc'hat eunn horden geuneud, tr. «Descendez à la cave pour chercher une charge de bois.» ●(1878) EKG II 216. grac'hellou keuneud. ●223. etouez ar c'heuneud. ●(18--) CST 81. Muia keuneud, brasa tantad !

    ●(1907) VBFV.bf 39a. kened, pl., tr. «bois à brûler.» ●(1907) PERS 217. da glask keuneud da lakad en tan.

    II. par ext.

    (1) Bois, arbres.

    ●(1909) KTLR 108. Er c'hoat bras, ar c'heuneut oa ker stank ma en em velet mui pa vijer dek pas an eil dioc'h egile. ●(1920) AMJV 96. tostik-tostik d'ar griziou ha d'ar c'heuneujou a ioa var ar ribl tu ha tu. ●(1955) STBJ 7. ar vro dudius-se (...) garzet e (lire : a) geuneud stank hag a wez a bep seurt.

    (2) Combustible, ce qui peut servir à chauffer en brûlant.

    ●(1924) FHAB Eost 316. Keuneud dister a gavont avat : lann, balan, brug.

    III.

    (1) Terriñ keuneud war gein ub. : médire.

    ●(1968) LOLE 124 (T) *Roc'h Vur. Ministr ar Justis ?... N'om ket aze evelato evid terri keuneud war gein eur ministr ar Justis !

    (2) Ur saead keuneud : une volée de coups.

    ●(1874) FHB 501/247a (L) G. Morvan. Eur zaeat keuneut a voue laket adarre var he choug.

    (3) Ober tan diouzh e geuneud : voir tan.

  • keuneud-berr
    keuneud-berr

    coll. Bouses de vache séchées pour servir de combustible.

    ●(1732) GReg 101a. de la bouse de vache, qu'ils appellent du bois court & facile à rompre, parce qu'il ne faut ni harpon, ni scie, ni hache pour le couper, tr. «Qeuneud-ber.»

    ●(1857) CBF 106. Keuneud berr, tr. «Mottes de bouses de vaches.» ●(1876) TDE.BF 341a. Keuneud-berr, s. pl. m., tr. «Bouse de vache desséchée au soleil pour servir de chauffage.»

  • keuneud-bleñchoù
    keuneud-bleñchoù

    coll. Menu bois de chauffage.

    ●(1916) KZVr 152 - 30/01/16. keuneud blenchou, ou simplement blenchou, tr. «menu bois dont on fait des fagots, opposé à «keuneud korden» bûches, rondins.» ●(1958) ADBr lxv 4/532. (An Ospital-Kammfroud) Diou rijennad keuneud-bleñchou renket kostez-kostez a raio eun dorchenn vad d'ar bern foenn.

  • keuneud-douar
    keuneud-douar

    coll. Mottes de tourbe.

    ●(1732) GReg 101a. des mottes, tr. «Qeuneud-doüar.»

    ●(1857) CBF 106. Keuneud douar, tr. «Mottes de terre à brûler.» ●(1876) TDE.BF 341a. Keuneud-douar, s. pl. m., tr. «Mottes tourbeuses desséchées au soleil pour être brûlées en guise de bois de chauffage dans les contrées voisines des côtes de la mer où le bois ne peut pousser à cause des vents.»

  • keuneud-forn
    keuneud-forn

    coll. Bois à chauffer le four.

    ●(1857) CBF 71. Stlapet en deuz keuneud-forn enn-hi endra hell, tr. «Il a mis du bois tant qu'il a pu.»

  • keuneud-gor
    keuneud-gor

    coll. Bois à chauffer le four.

    ●(1732) GReg 101a. Bois à chauffer le four, tr. «Qeuneud-gor.»

  • keuneud-kordenn
    keuneud-kordenn

    coll. Bois de corde.

    ●(1916) KZVr 152 - 30/01/16. keuneud blenchou, ou simplement blenchou, tr. «menu bois dont on fait des fagots, opposé à «keuneud korden» bûches, rondins.»

  • keuneud-laka-laka
    keuneud-laka-laka

    coll. fam. Fougère sèchée destinée au chauffage.

    ●(1732) GReg 101a. de la fougere seche, tr. «Qeuneud lacqa-lacqa.»

    ●(1876) TDE.BF 341a. Keuneud-laka-laka, s. pl. m., tr. «Fougères desséchées au soleil et qui servnt de chauffage dans les contrées où le bois manque.»

  • keuneud-med
    keuneud-med

    coll. Taillis, bois de coupe. cf. koad-med

    ●(1955) STBJ 9. brouskoajou stank leun a geuneud-med.

  • keuneud-mor
    keuneud-mor

    coll. Algues séchées destinées au chauffage.

    ●(1732) GReg 101a. Bois de chauffage dans les côtes maritimes, du goëmon lavé en eau douce, & seché au soleil, tr. «Qeuneud-mor.»

    ●(1876) TDE.BF 341b. Keuneud-mor, s. pl. m., tr. «Goémon ou varech lavé à l'eau douce et desséhcé au soleil pour servir de chauffage dans les lieux bordant la mer, parce que le bois y fait défaut.»

  • keuneud-tan
    keuneud-tan

    coll. Bois de chauffage.

    ●(1879) MGZ 163. da betra eo mad ken nemet da ober keuneud tan ?

  • keuneud-troc'h
    keuneud-troc'h

    coll. (?) Bois de fagots (?).

    ●(1870) FHB 299/299b. n'ez euz mui nemet keuneud-trouc'h.

  • keuneudeg
    keuneudeg

    f. –où Bûcher, endroit où on loge le bois de chauffage.

    ●(c.1500) Cb. [queuneudenn / pe pren] Jtem hoc lignarium / rij g. le lieu de buches. b. queuneudec.

    ●(1732) GReg 125a. Bucher, lieu où l'on met le bois de chauffage d'une maison, tr. «Queuneudec. p. queuneudegou. queuneudeuc. p. queuneudeugou.»

    ●(1857) CBF 28. N'euz fagoden ebed er geuneudek, tr. «Il n'y a pas de fagots dans le bûcher.» ●(1876) TDE.BF 434a. da garga toull ar geuneudok. ●435b. bet o kerc'hat keuneud d'in leiz ar geuneudok. ●(1878) EKG II 69. e toull ar geuneudek.

    ●(1988) TIEZ II 204. Dans la maison, il existe toujours à proximité du foyer un emplacement pour mettre au sec une petite quantité de bois : an toull-koad, ar geuneudeg, ar prezenn.

  • keuneudek
    keuneudek

    adj. Boisé.

    ●(1907) FHAB Gouere 139. diskuez ez oa meurbet keuneudek ar vro.

  • keuneudenn
    keuneudenn

    f. –où

    I.

    (1) Bûche.

    ●(1499) Ca 171a. Queuneudenn pe pren. g. buche / ou boys.

    ●(1659) SCger 18a. busche, tr. «queuneuden.» ●121b. trique de fagot, tr. «queuneuden fagot.» ●167b. queuneuden, tr. «buche.»

    ●(1967) BAHE 52/46. Tennañ a ra un toullad keuneudennoù eus ar c'houign, hag o laka bod ha bod dindant an trebez.

    (2) fam. (en plt de qqn) Bûche, personne stupide.

    ●(1732) GReg 125a. Buche, sot, âne, tr. «Queuneudenn.»

    II.

    (1) (Treut, sec'h) evel ur geuneudenn : très sec, très maigre.

    ●(1870) MBR 24 (L) A. Troude. Hogen evit ar c'hreg iaouank, ar boed-ze a ioa ken dister ma treutaaz evel eur geuneudenn. ●(1874) FHB 501/248a (L) G. Morvan. Eur c'hrac'h coz e dao beac'h o caout he halan, hag a ioa seac'h evel eur geuneuden. ●(1877) FHB (3e série) 14/111b (L) I. B.. Pignet var eun azen / Treut 'vel eur geuneuden. ●(1882) CDFi 150-25 novembre p 3. Treut-keuneudenn. ●(1890) MOA 328 (L). Très maigre, tr. J. Moal «treut evel eur geuneudenn.»

    ●(1912) MELU XI 370. Zec'h evel eur geuneuden, tr. E. Ernault «Sec comme une bûche de bois. Cf. S. 633.» ●(1922) GLPI 21 I. Picard. He memprou kropet, sec'h evel tammou keuneud. ●(1931) VALL 439. Maigre comme un clou, tr. «treut evel eur geuneudenn.» ●(1954) VAZA 147 (T) *Jarl Priel. Evitañ da vezañ treutoc'h eget ur geuneudenn, bez' oa warnañ meurded ur chaloni. ●(1962) TDBP Ia 39 (T). Mamm honnez a oa seh 'vel eur geuneudenn (ou : 'vel eun tamm keuneud), tr. J. Gros «la mère de cell-ci était sèche (maigre) comme un branche de bois mort (comme un coup de trique).» ●(1982) TKRH 68 (T) A. Duval. Kozh-bras, sec'h evel ur geuneudenn.

    (2) Tañva blaz ar geuneudenn : être rossé.

    ●(1910) MAKE 84 E. Crocq. «Gwaz a ze neuze, rak ar gwragez o deus holl ezomm da danva alies, gant o choug, blaz ar geuneudenn...

    (3) Reiñ fest ar geuneudenn : frapper qqn.

    ●(1944) LLMM 80/134 (L) F. Elies. Seza Kreignou, primoc'h da reiñ deoc'h fest ar geuneudenn eget hini ar gokelenn.

    (4) (Tapout) fest ar geuneudenn : être rossé.

    ●(1869) SAG 235. ar c’hreg paour gant he bugaligou, a rank, goude fest-ar-geuneuden, mont da loja a zindan ar stered.

    ●(1958) BRUD 3/35 (K) Y. ar Gow. Hag e tape fest ar geuneudenn pa ne gave ket heñ druz a-walh ar geusteurenn.

  • keuneudennad
    keuneudennad

    f. –où Coup de bâton.

    ●(1859) MMN 91. e crog en he breac'h ac e ro dezi eun nebeut keuneudennadou. ●(1889) ISV 396. e tistag eur geuneudennad ganthan var he skouarn.

  • keuneudet
    keuneudet

    adj. Boisé.

    ●(1870) FHB 282/166a. maneriou coadet, merroriou keuneudet. ●(1872) ROU 60. Un tiegez keuneuded mad, tr. «Une ferme bien pourvue de bois.»

    ●(1949) KROB 10/11. kleuziou keuneudet kaer. ●(1955) STBJ 123. rozeier keuneudet.

  • keuneudre
    keuneudre

    m. Nigaud.

    ●(1876) TDE.BF 341b. Keuneudre, s. m., tr. «Nigaud, lourdaud, imbécile.»

  • keuneuta
    keuneuta

    v.

    (1) V. intr. Chercher, ramasser du bois de chauffage.

    ●(1732) GReg 101a. Amasser ce bois [de chauffage], tr. «Qeuneuta. Van[netois] qenedta. qaneteiñ.» ●(1744) L'Arm 322a-b. Ramasser (...) Du bois, tr. «Quenætta.» ●(1779) BRig I 26. keunet, du bois, keuneta, en aller chercher.

    ●(1855) TOB 3. Le petit garçon est allé ramasser du bois à feu, cueillir des figues, des châtaignes, et jusqu'à du gland, tr. «Ar c'hrennard zo et da geuneuta, fieza, kistina, meza zo ken.» ●(1868) FHB 185/226b. eun dervez ma edo o keuneuta a hed eur c'hoat. ●(1869) SAG 298. mont da geuneuta azamblez gant he c'hoar. ●(1877) EKG I 190. eur paour keaz koz o keuneuta a-hed ar c'hleuz. ●(1878) BAY 22. kenetta, tr. «ramasser du bois.» ●(18--) GBI II 250. Balamour d'ur plac'hig triouec'h vloaz, / Vije em c'hoad o keuneuta, tr. «C'est à cause d'une jeune fille de dix-huit ans, / Qui venait chercher du bois dans ma forêt.»

    ●(1907) VBFV.bf 39a. kenetat, v. n. part. –eit, tr. «ramasser du bois.» ●(1921) FHAB Even 146. eur baourez hag a oa o keuneuta. ●(1927) FHAB Genver 3. o keuneuta ema-hi.

    (2) V. tr. d. Chercher, ramasser (du bois de chauffage).

    ●(1942) DHKN 15. é keneta he gouiañùad koed séh.

    (3) [empl. comme subst. m.] Ramassage de bois de chauffage.

    ●(1905) IVLD 35. Pa glevaz hano euz ar c'heuneuta.

  • keuneutaer
    keuneutaer

    m. –ion Homme qui ramasse du bois de chauffage.

    ●(1732) GReg 101a. Ramasseur de bois de chauffage, tr. «Queuneutaër. p. queuneutaëryen. Van[netois] qenedtaour. p. yon.» ●(1744) L'Arm 32b. Ramasseur de bois, tr. «Quenaittaour.. quenaittarion. m.» ●322b. Qui ramasse du bois, tr. «Quenættaouerr.»

    ●(1869) FHB 239/237b. Hor c'heuneutaer na gave ket eas guelet an dud-se.

  • keuneutaerez
    keuneutaerez

    f. –ed Femme qui ramasse du bois de chauffage.

    ●(1744) L'Arm 32b. Ramasseuse de bois, tr. «Quenaittouréss.. terézétt. f.» ●322b. Qui ramasse du bois, tr. «Quenættaouerr.. ouréss.»

    ●(1921) FHAB Even 147. kaozeal flour a rea d'he c'heuneuterez.

  • keur .1
    keur .1

    m. –ioù

    (1) Chœur, chant en commun.

    ●(1499) Ca 52b. Cuer. g. idem.

    ●(1659) SCger 25b. chœurs des Anges, tr. «chœuriou an Æles.»

    ●(1857) LVH 86. cannein en hymn Veni Creator, péhani e zou continuet a zeu gairr dré er verdér.

    (2) Chœur (ange).

    ●(1894) BUZmornik 196. Doue en em zervich euz ar c'heuriou izela etouez ar sperejou euruz, da lavaret eo, euz ann elez hag euz ann arc'helez. Doue a joaz he gannaded er c'heuriou huela hag ar c'hannaded-ma a hanver neuze ive elez pe arc'helez petra bennag m'o deuz eunn hano all er baradoz.

    (3) Chœur d'église.

    ●(1659) SCger 25b. le chœur d'Eglise, tr. «chœur an Ilis.»

    ●(1857) LVH 84. ar ou deuhlin doh er balustr ag er hairr. ●(1876) TDE.BF 341b. Keur, s. m., tr. «Chœur, terme de théologie ; pl. iou.» ●Keuriou ann elez, tr. «les neufs chœurs des Anges.»

    ●(1928) FHAB Mezheven 206. o doa gwir da gaout o bez, e kreiz ar c'heur. ●(1943) VKST Meurzh/Ebrel 250. etre ar c'heur ha kroazenn gleiz an iliz.

  • keur .2
    keur .2

    m. (jeu de cartes) Cœur.

    ●(1732) GReg 724b. Pique, treffle, caro, cœur, tr. «Picqès, trefflès, caro ha cœur.» ●(17--) EN 191. Tair a geur a voelan, tr. «Je vois trois de cœur.»

    ●(1890) MOA 172a. Cœur (jeu de cartes), keuren, f. s. ; du cœur, keur, m. pl.»

    ●(1933) KANNkerzevod 75/9. goude bea troet nao guech al lakez keur enep tro an eol…

  • keurenn .1
    keurenn .1

    f. –ed, –où Belle femme, beauté.

    ●(1957) PLBR 229. P[ommerit]-le-V[icomte] tyeurenn, "jolie fille", pl. tyeurenno. ●(1962) TDBP Ia 133-134. Honnez, ’vat, pa vo lakeet an abid nevez-ze dindanni, a vo eun dieurenn ! tr. « celle-là, quand on lui aura mis cette robe neuve, sera une élégante ! » ●(1983) PIKO 216. Ur plac'h eus ar c'haerañ ! ur wir geurenn ! ●(1970) BHAF 203. Ne luchen ket re eta ouz an dieurenn. ●382. Dieurenn (eun). Eur gitez, eur plah, gand eur ster-wasaad.

  • keurenn .2
    keurenn .2

    f. (jeu) Carte de cœur.

    ●(1890) MOA 172a. Cœur (jeu de cartes), keuren, f. s. ; du cœur, keur, m. pl.»

  • keureug .1
    keureug .1

    m. –ed (ichtyonymie) Saumon coureur.

    ●(1732) GReg 224b. Coureur, saumon coureur, tr. «Qeureug. p. qeureugued.» ●847b. Saumon coureur, tr. «Qeur-eucg. p. queureugued.»

    ●(1876) TDE.BF 341b. Keureuk, s. m., tr. «Saumon-coureur, poisson ; pl. keureuged.»

  • keureug .2
    keureug .2

    voir teureug

  • keureuka
    keureuka

    v. Kas da geureuka : envoyer promener.

    ●(1966) BRUD 30/13 (T) E. ar Barzhig. Me n'on ket bet jamez eur merhetaer, na n'on, ha n'eo ket amañ ez ajen d'ober ma ran, gand doan da veza kaset da granketa pe da geureuka, rag me, pichoñs, a oa deut euz al lanneg d'ar prad. ●(1970) BHAF 258 (T) E. ar Barzhig. Kaset e veze da geureuka gand unan bennag.

  • keuriñ
    keuriñ

    v.

    (1) V. tr. d. Bien se peigner.

    ●(1957) PLBR 229. P[ommerit]-le-V[icomte] tyeuri he bleo, tr. «s'arranger les cheveux (d'une façon plus précise, à Squiffiec : faire la raie au milieu).»

    (2) V. pron. réfl. En em geuriñ : se parer, être à sa toilette.

    ●(1957) PLBR 229. P[ommerit]-le-V[icomte] en em dyeuri, tr. «se parer.»

  • keurteu
    keurteu

    interj. =

    ●(1909) BROU 231-232. (Eusa) une expression assez difficile à expliquer : Keurteu lear ou parfois : Keurteu. Le sens est assez imprécis. Ce qui en donne quelque idée c'est notre : ma foi, oui ; ma foi, non. – Keurteu ! gwellac'h eo ganen ma foi, j'aime mieux.

  • keurusa
    keurusa

    v. intr. Pêcher des anguilles.

    ●(1732) GReg 37b. Pêcher des anguilles, tr. «H[aut] Leon Queurusa.»

    ●(1876) TDE.BF 341b. Keuruza, v. n., tr. «Pêcher des anguilles de la petite espèce.»

    ●(1962) EGRH I 32. keurusa v., tr. « pêcher des keuruz. »

  • keuruz
    keuruz

    coll. (ichtyonymie) Anguilles.

    ●(1732) GReg 37b. Anguille, poisson de riviere, tr. «Queurusen. p. queurus H[aut] Leon.»

  • keuruzenn
    keuruzenn

    f. –où Anguille.

    ●(1732) GReg 37b. Anguille, poisson de riviere, tr. «Queurusen. p. queurus H[aut] Leon.»

  • keusaat
    keusaat

    v. Embarrasser, tourmenter, importuner.

    ●(c.1500) Cb 54a. scrupulo / as. g. molester. b. cuezhat. ●(1521) Cc. scrupulo as. g. molester. b. cuezhat.

  • keusaet
    keusaet

    adj. Embarrassé, tourmenté, importuné.

    ●(c.1500) Cb 54a. scrupulosus / sa / sum. g. molestez. b. cuezet.

  • keusteudenn
    keusteudenn

    voir keusteurenn

  • keusteudiñ
    keusteudiñ

    voir keusteuriñ

  • keusteurenn / keusteudenn
    keusteurenn / keusteudenn

    f. –où

    I. (cuisine)

    A. Ragoût.

    ●(1732) GReg 146b. Pep loudourenn a gueff mad he c'heusteureñ, ou, he c'hustern. ●446b. Galimafree, ragoût fait de plusieurs restes de differentes viandes tr. «Qeusteurenn. p. qeusteurennoù. qustern. p. ou.»

    ●(1931) GWAL 136-137/425. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Keusteudenn : keusteurenn.

    B. par ext.

    (1) Repas.

    ●(1922) IATA 47. eur voutaillad gwin bennag a gavin da harpa ar geusteuren. ●(1959) MVGK 21. Da veteg, an devezourien a raio ar geusteurenn.

    (2) Mauvaise cuisine.

    ●(1876) TDE.BF 340b. Kesteurenn, s. f., tr. «On l'emploie aussi, je crois, au sens de fricot, ragoût.» ●(1890) MOA 120a. Tout mets mal apprêté, tr. «Kavaillenn f.»

    II. sens fig.

    (1) Affaire compliquée.

    ●(1952) LLMM 31/59. (Douarnenez) Keusteurenn (dist. keustrenn) : meskaj, afer luziet. ●(1982) HYZH 147/19. (Treboull) ar mestr ouie lar an dra-se oa re a geusteurenn ha oa dija trawalc'h a labour.

    (2) Querelle.

    ●(1952) LLMM 31/59. (Douarnenez) Keusteurenn (dist. keustrenn) : trouz ha tabut.

    (3) Mauvaise vie.

    ●(1952) LLMM 31/59. (Douarnenez) Keusteurenn (dist. keustrenn) : buhez fall : ober keustrenn gant ar bigoudenned.

    (4) Estomac, panse.

    ●(1857) CBF 6. Leun eo va c'hesteuren, tr. «J'ai l'estomac plein.» ●(1876) TDE.BF 340b. Kesteurenn, s. f., tr. «Panse.» ●Leun eo he gesteurenn, tr. «il a la panse plaine.»

    ●(1962) EGRH I 32. keusteurenn f., tr. « panse, ventre (hervez Ernault). 

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...