Devri

Recherche 'b...' : 5779 mots trouvés

Page 53 : de bizitour-biziter (2601) à blavezh-2 (2650) :
  • bizitour / biziter
    bizitour / biziter

    m. –ion

    (1) Visiteur.

    ●(1732) GReg 963b. Visiteur, tr. «Bisydter. p. bisydtéryen. bisydour. p. yen.»

    (2) (religion) Bizitour abostolel : visiteur apostolique.

    ●(1963) BAHE 35/2. kaset gant ar Pab Pius XI da Vulgaria, evel Bizitour Abostolel.

    (3) Examinateur.

    ●(1962) EGRH I 15. biziter m. -ien, tr. « examinateur. »

  • bizivig
    bizivig

    m. Soif.

    ●(1931) GWAL 136-137/423. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Biziwig : pibid (gourel). ●(1935) BREI 434/3a. an daou gouer a gavo ker brao all an tu da drouc'ha o biziwig ha d'ober pep a gofad c'hoarzin. ●(1942) SAV 24/77-78. Lemel ar biziwig diwar deod ar re-mañ. ●(1988) TOKO 63. ar yér a oa krog da vervel gand ar biziwid.

  • bizoù
    bizoù

    m. bizeier

    I.

    (1) Bague.

    ●(1499) Ca 20b. besou. g. annell. ●(1633) Nom 171b. Annulus : vn anneau : vn goualen, vn bisou, sinet. ●Pala annuli : chaton, teste d'vn anneau : pen vn goualen, pen vn bisou.

    ●(1732) GReg 74b. Bague, anneau d'or, ou, d'argent, où il y a quelque précieuse enchassée, tr. «beseü. p. biseüyer.» ●(1744) L'Arm 24a. Bague de noces, tr. «Biseu.. uiér. m.» ●(1790) MG 290. dantér brahue, ur mouchæt, ur bizeu.

    ●(18--) SAQ I 200. lakit var he viz eur bizou.

    ●(1904) DBFV 24a. bizeu, bézeu, m. pl. eu, iér, tr. «anneau, bague.» ●(1908) PIGO II 10. prenan eur bizaou da Varijob. ●(1911) BUAZperrot 116. eur bizou kroc'hen palmez. ●(1910-15) CTPV I 33. hi bezowek pen glas, tr. «sa petite bague à chaton bleu.» ●(1912) MMKE 41. E prenis d'am dousig / Eur bizou.

    (2) Lagad bizoù : œil rond avec cercle autour de la pupille chez les chevaux.

    ●(1915) KZVr 124 - 18/07/15. Daoulagad bizo, tr. «yeux ronds, (avec cercle blanc autour du noir), se dit des chevaux, Haut-Tréguier.» ●Dioulagad vizaou, tr. «yeux bleus ronds avec cercle blanc, Coadout.» ●(1932) DIHU 257/162. deulagad bizeu, ur moui hag ul lost hir.

    (3) (anatomie) Bizoù ar begel =

    ●(1774) AC 113. bisou ar beguel, tr. «l'anneau de l'ombilic.»

    (4) Biz-bizoù annulaire.

    ●(1633) Nom 24a. Digitus annularis, medium : le doigt de l'anneau : bis an goualen, bis an bisou.

    (5) Penn-bizoù : chaton de bague.

    ●(1659) SCger 23a. chaton de bague, tr. «pen bezou.»

    II. Terriñ ar bizoù : commettre un adultère.

    ●(1904) (G) DBFV 24. Torrein er bizeu, tr. E. Ernault «commettre un adultère.» ●(1919) (G) Buleon DIHU 116/206. Ha memb er ré diméet ne zoujant ket mui torrein ou bizeu... ●(1931) (G) VALL 597. Manquer à sa promesse de fidélité conjugale, tr. F. Vallée «terri ar bizou (d'après V[annetais].»

  • bizoù-skouarn
    bizoù-skouarn

    m. Boucle d'oreille.

    ●(1732) GReg 709a. Pendans d'oreilles, tr. «Bezou scoüarn. p. bezayer divscoüarn.»

  • bizour-lêr
    bizour-lêr

    m. Doigtier.

    ●(1744) L'Arm 435b. Doigtier, tr. «Bizour-laire.. bizourieu, m.»

    ●(1904) DBFV 24a. bizour (m. pl. ieu) lér, tr. «doigtier, fourreau pour un doigt malade (l'A.).»

  • bizourc'h
    bizourc'h

    m. –ed

    (1) (zoologie) Chevreuil, chevrette.

    ●(1732) GReg 163. Chevrette, femelle de chevreuil, tr. «bisourc'h. p. bisourc'hed.»

    ●(1919) KZVr 356 - 28/12/19. E Treger-Izel yourc'h, bizourc'h, chevreuil, chevrette. ●(1927) GERI.Ern 51. bizourc'h, V[annetais] bouiorh f., tr. «Chevrette, femelle du chevreuil.»

    (2) Femme facile.

    ●(1919) KZVr 356 - 28/12/19. E Treger-Izel yourc'h, bizourc'h, femme légère. ●(1927) GERI.Ern 51. bizourc'h, V[annetais] bouiorh f., tr. «femme légère.»

  • biztrank-
    biztrank-

    voir bizigard

  • Blaen
    Blaen

    n. de l. Blain.

    (1) Blaen.

    ●(1910) K*** 3. dré en treingne ag er blin (orléan) vouréd bout ér gar a Lan-er-groéz.

    (2) Noms de famille.

    ●(1970) NFBT 10 N° 64. Blain (Le), ●11 N° 66. Blein.

  • Blaez
    Blaez

    n. pr. Blaise.

    ●(1499) Ca 22b. Blaes. g. idem.

  • blafard
    blafard

    sdj. Blafard.

    ●(1633) Nom 122a. Color dilutus, remissus : couleur blaffarde, & qui n'est gueres chargée : liou blaffart á ve ellet lire : mellet) gant vn all, liou lausq ha na ve quet carguet.

  • blagadenn
    blagadenn

    f. –où

    (1) Ober ur vlagadenn : faire un brin de conversation.

    ●(1909) BLYA 17. Astennet ho tiou-c'har ha groet eur grazaden, / Pa vo tommet d'ho korf, 'refomp eur vlagaden… ●(1974) TDBP III 206. Deuit du-mañ emberr da noz d’ober ur gaozeadenn (ur vlagadenn), tr. « venez chez nous ce soir faire un bout de conversation (la causette) »

    (2) Ober ur vlagadenn gant ub. : bavarder avec qqn.

    ●(1936) BREI 452/1b. Eun amezeg koz (…) a daleas en de all d'ober eur vlagaden ganin.

  • blagal
    blagal

    v. intr. =

    ●(1936) BREI 454/2b. Re abred e oamp o vlagal gant ar mekanik-man.

  • blager
    blager

    m. –ion =

    ●(1922) BUBR 15/79. eur blager / Hag a vije meo hanter 'bloa.

  • blagerezh
    blagerezh

    m. Bavardage.

    ●(1905) HFBI 260. Daoust à ni or beus izom eus blaguérés inoüs ar rézé évit omp organisa.

  • blagiñ
    blagiñ

    v. intr.

    (1) Blaguer.

    ●(1960) PHPD 382. (Plougrescant) Gwejall, ez aemp diouz ar noz da c'hoari ar c'hartou ha da vlagiñ.

    (2) Bavarder.

    ●(1905) HFBI 414. da ober eur frapadic blagui.

  • blam .1
    blam .1

    adj. Blème.

    ●(17--) CT p. 2. ur liou quer blam, tr. «une couleur aussi blème.»

  • blam .2
    blam .2

    f. –où

    (1) Blâme.

    ●(14--) N 976. Hep quet a nam na blam, tr. «Sans tache ni reproche.» ●(1499) Ca 22b. Blam. g. coulpe. crime ou blasme. ●(1557) B I 497. Blam na cammez nos dez ne dellezas, tr. «elle qui n’a jamais, jour ni nuit, mérité de blâme ou de châtiment.» ●(1575) M 1113. gouzaff blam, tr. «souffrir reproche.» ●1898. Hac á beuhe dynam, rac blam ha rac tamall, tr. «Et vivrait sans faute, de peur de blâme et de reproche.» ●(1650) Nlou 3. Eua hon quentaff mam, he deffoue vn blam bras, tr. «Ève, notre première mère eut un blâme.»

    ●(1659) SCger 15a. blasme, tr. «blam.» ●(c.1680) NG 111. Enf a ras er blam de Eva. ●(1790) MG 361. péré e daul ar en devotion er vlâm ag er sotinageu e uélér bamdé guet er bigottèt.

    (2) Crime.

    ●(1575) M 2131-2132. Arrhe an neff defæt, no deues nep preder / A caffout remet flam, ho blam en nep amzer, tr. «Du ciel encore, ils n'ont aucune pensée / De trouver rémission heureuse de leur crime en aucun temps.»

  • blam .3
    blam .3

    voir blamañ

  • blamañ / blamiñ / blam
    blamañ / blamiñ / blam

    v.

    (1) V. tr. d. Blâmer.

    ●(1499) Ca 22b. Blam pe bezaff blamet. ga. blasmer ou estre blame. ●(c.1500) Cb 26a. ga. blasmer. bri. blammaff. ●g. blasmer / ou estre blasme. b. blamaff pe bezaff blamet.

    ●(c.1680) NG 109-110. Pen des Adam de vout blamet / A ves er pihet cometet. ●(1710) IN I 11. da vurmuri ha da vlam an devotion. ●(c.1785) VO 45. blamein quent creisté er péh en devai mèlét de vitin.

    ●(18--) SBI II 202. Blamit ar miliner, tr. «Blâmez le meunier.»

    (2) V. tr. i. Blamañ a : blâmer de.

    ●(1580) G 512. Nac an merch nac an mam a drouc lam ne blamat, tr. «Ni la mère, ni la fille ne furent blâmés de leurs fautes.»

  • blamet
    blamet

    adj. Puni.

    ●(1499) Ca 22b. Blam pe bezaff blamet. ga. blasmer ou estre blame. ●(c.1500) Cb 26a. g. blasmer / ou estre blasme. b. blamaff pe bezaff blamet.

    ●(1650) Nlou 223. En drouc stat, dre pechet Adam, / Ez oamp dre vn tam blammet, tr. «En mauvais état, à cause du péché d'Adam, / nous étions punis à cause d'un morceau.»

  • blamiñ
    blamiñ

    voir blamañ

  • blamus
    blamus

    adj. Criminel.

    ●(c.1500) Cb 26a. g. plain de blasme / ou de crime : b. blamus.

  • blañch
    blañch

    adj. (argot de La Roche-Derrien) Blanc.

    ●(1893) RECe xiv 271. rouch, rouge, blañch, blanc.

  • blank .1
    blank .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (en plt de qqn)

    (1) Affaibli par la fatigue.

    ●(1752) PEll 65. En Cornwaille, on dit communément Blanc eo, il est épuisé, & affoibli de fatigue, il n'a plus de force pour travailler ou resister.

    ●(1857) CBF 48. Ar paour kez a zo blankik, tr. «Le pauvre petit est malingre.» ●(1890) MOA 167. Chétif, tr. «blankik (C[ornouaille]).»

    ●(1902) PIGO I 179. dinerz ha blank. ●(1907) PERS 41. blank eo c'hoaz, o sevel deuz he glenved e ma. ●(1907) PERS 40. blank eo c'hoaz, o sevel deuz he glenved e ma. ●(1915) KZVr 135 - 03/10/15. Blank, tr. «faible, peu solide, Léon et Tréguier.» ●Me 'zo arri blank ma c'hof, me 'zo blank ma c'hof, tr. «je me sens faible par suite du besoin de manger.» ●(1924) BILZbubr 43-44/1026. ar c'hreunenn hadet en kalon ar pôtr beo a jomas en gwirione blank hag orodet. ●(1927) GERI.Ern 51. blank adj., tr. «Faible, peu solide, chétif, délicat.»

    (2) Faible.

    ●(1924) BILZbubr 42/976. Al lezenn... grêt gant piou ? hag evit piou ?... gant an hini krenv eneb an hini blank. ●(1926) FHAB Mae 195. Blank : faible.

    B. (en plt de qqc.)

    (1) (Nourriture) Peu fortifiante.

    ●(1867) FHB 143/308a-b. Ne ket gant traou ker blank eo e veze froted guechall en hor bro, muzellou ar vugale.

    ●(1916) KZVr 151 - 23/01/16. boued blank, tr. «mets qui ne nourrit pas, qui remplit comme l'eau (Caer).»

    (2) Souple, pliant.

    ●(1752) PEll 65. Blanc, selon que M. Roussel le trouvoit usité en son pays de Léon, signifie mou, souple, foible, lâche, pliant.

    II. Adv. Faiblement.

    ●(1868) FHB 201/357b. eun dachennic ag â vogedé blank aolac'h.

  • blank .2
    blank .2

    m. –où, –ed Sou.

    I.

    ●(1790) MG 3. eih-blanq a zéuèh e ounian. ●61. laquad ur blanq-benac a costé. ●(1790) Ismar 373. laireah ur blanq.

    ●(1840) EBB 17. deuxèque guénec ou blanque. ●(1856) VNA 164. Je n'ai pas le sou, tr. «Ne mès chet ur blanq.»

    ●(1903) JOZO 19. chakein blank ha blank hé zammik lod danné !… ●(1904) DBFV 24a. blank, m. pl. ed, eu, tr. «sou, cinq centimes.» ●(1925) SFKH 4. tri blank bihan. ●(1927) GERI.Ern 51. blank V[annetais] m. pl. eu, ed, tr. «Sou.»

    II.

    (1) Paeañ blank ha liard : tout payer, payer entièrement.

    ●(1907) BSPD I 497 (G) J. Larboulet. Doh tu Pièr e zisplég splann er huirioné, én ur laret a voéh ihuél é oé bet péet blank ha liard.

    (2) Gouarn e bemp blank : garder par devers soi (?).

    ●(1936) DIHU 306/181 (G) L. Herrioù. N'hé devoè ket kredet sannein grik. Goarnet hé devoè hé «femp blank» geti aveit devéhatoh.

    (3) Ur sell a dalvez ouzhpenn pemp blank : un regard très noir.

    ●(1938) DIHU 330/182 (G) L. ar Miliner. - Eit me hah !» a respontas ean téret ru, en un dorrein arnehi ur sel hag e dalvè ohpen pemp plank.

  • blankaat
    blankaat

    v.

    (1) V. intr. S'affaiblir, devenir faible.

    ●(1834) APD 17-18. Mar santit anezàn o vlancât hag o vouga [tan ar garantez]. ●(1884) LZBt Mae 107. Aboe ma eo kemeret Son-Tai ec'h eo blankeet ker spered a vrezel ar Chinoaed.

    ●(1925) BILZ 174. Blankaat a rê buan ha buan. ●(1927) GERI.Ern 51. blankaat v. n., tr. «devenir faible.» ●(1931) VALL 291a. devenir faible, tr. «blankaat.» ●(1937) FHAB Gouere 195. Dre m'eo blankeet pe mouget ar feiz en eun darn bras a eneou.

    (2) V. tr. d. Affaiblir, rendre faible.

    ●(1927) GERI.Ern 51. blankaat v. n., tr. «rendre faible.» ●(1931) VALL 291a. rendre faible, tr. «blankaat.»

  • blankad
    blankad

    m. –où

    (1) Pour un sou de.

    ●(1856) VNA 112. un pain d'un sou, tr. «ur blancad bara.»

    ●(1904) DBFV 24a. blankad, m., tr. «valeur d'un sou.» ●deu vlankad bara, tr. «deux sous de pain.» ●(1912) DIHU 88/147. ur blankad nadoéieu. ●(1925) SFKH 8. de glah ur blankad bara de di er pobér. ●(1927) GERI.Ern 51. blankad m., tr. «valeur d'un sou.»

    (2) sens fig. Petite quantité.

    ●(1910) ISBR 269. Hemb hanaùout ur blankad katekiz.

  • blankadurezh
    blankadurezh

    f. Faiblesse.

    ●(1924) FHAB Kerzu 458. en em gavas da goueza war ar ru, dre skuizder ha blankadurez. ●(1926) FHAB Mae 195. Blank : faible ; blankadurez, faiblesse.

  • blankaouier
    blankaouier

    m. –ion Ramasseur de sous.

    ●(1540) Repertoire des rantes et leuees conten(ues) au grand-rantier des ãnniuersaires de lesglise cathedralle de treguer. Blancouyer (Le) Ann. de Trég. 30, = celui qui ramasse des sous, mendiant. (d'après GMB 69).

  • blankter
    blankter

    m. Faiblesse.

    ●(1927) GERI.Ern 51. blankder m., tr. «faiblesse.»

  • blañson
    blañson

    voir plañson

  • blao
    blao

    =

    ●(1956) LLMM 55/33. Blao ! blao ! blao ! blao ! eme ar chas, dre ma tiskarent an dorioù a-blad.

  • Blaoskon
    Blaoskon

    n. de l. Kastell ar Blaoskon : Fort de Bloscon (Roscoff).

    ●(1923) FHAB Genver 23. ez oa gwechall eur c'hastel-krenv hag a read anezan Kastel ar Blaoskon.

  • blaouac'h-
    blaouac'h-

    voir braouac'h-

  • blaouaer
    blaouaer

    m. –ion Idiot.

    ●(1941) FHAB Gwengolo/Here 89. (Tregon ha tro-dro) blaouaer = E Melwenn eur blaoaer a zo eun diod. ●(1958) BLBR 114/13. E Melwenn eur blaouer a zo eun diod (Kerlann, Tregon, 1944 (lire : 1941).) ●(1984) EBSY 325. (Sant-Ivi) tamm blaouer, tr. «un sot.»

  • blarr
    blarr

    m. Surface. cf. barr .2

    ●(1901) EPLQ 55. beañ war vlar an dour qui se dit à Lanrodec d'une herbe dont l'extrémité est balancée par le courant.

  • blasaat
    blasaat

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Goûter.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 69). Blashat, goûter. ●(1499) Ca 22b. Blashat. g. gouster. ●192b. Taffha. g. taster. (…) Jtem vide in sacrifiaff et in blashat.

    ●(1659) SCger 116a. taster, tr. «blasaat.»

    ●(1927) GERI.Ern 51. blasaat v. a., tr. «Goûter.» ●(1962) TDBP II 50. Hast buan dibri da zoup : na chomez ket aze da vlasa hennez, tr. «dépêche-toi de manger ta soupe : ne reste pas à la goûter (à faire le difficile).» ●me n'am-eus ket blaseet anezo, tr. «je ne les ai pas goûtés.»

    ►sens fig.

    ●(1877) FHB (3e série) 22/180b. o vlassaat an dousder a gave eno.

    (2) Flairer, sentir.

    ●(1904) DBFV 24a. blasat, v. a. part. eit, tr. «flairer, sentir.» ●(1927) GERI.Ern 51. V[annetais] blasat v. n., tr. «flairer, sentir.»

    II. V. intr. Odorer, avoir odeur, sentir.

    ●(1904) DBFV 24a. blasat, v. n. part. eit, tr. «odorer, avoir odeur.» ●(1927) GERI.Ern 51. V[annetais] blasat v. n., tr. «avoir odeur.»

  • blasata
    blasata

    v. tr. d. Goûter.

    ●(1896) GMB 596. tréc[orois] blaseta, (...) «chercher à reconnaître par le goût.»

    ●(1915) KZVr 135 - 03/10/15. Blaseta, verbe actif, tr. «chercher à reconnaitre le goût, goûter, déguster, Tréguier.»

  • blasc'hoarzh
    blasc'hoarzh

    m. Sourire.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. souris, tr. «mushoarh, blas hoarh.» ●(1732) GReg 882b. Sourire, le souris d'une personne, ris modestee & leger, tr. «Van[netois] blashoarh.»

    ●(1904) DBFV 24b. blashoarh, tr. «sourire, souris.» ●(1927) GERI.Ern 51. blasc'hoarh V[annetais] m., tr. «Sourire, souris.»

  • blasc'hoarzhin
    blasc'hoarzhin

    v. intr. Sourire.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. sous rire, tr. «mushoarhein, blas hoarhein.» ●(1732) GReg 882b. Sourire, tr. «Van[netois] blashoarheiñ.»

    ●(1904) DBFV 24b. blashoarhein, v. n., tr. «sourire.» ●(1927) GERI.Ern 51. blasc'hoarhein V[annetais] v. n.., tr. «Sourire.»

  • blaseta
    blaseta

    voir blasata

  • blasfem
    blasfem

    m. –où Blasphème.

    ●(1499) Ca 22b. Blasphem. g. blaspheme. ●(1576) H 50. Blasphem. Heresy. Auoeltriez. Dorn laquaet en perssonag ecclesiastic. Excommunication, tr. « blasphemy : heresy : adultery : hand laid on an ecclesiastical personage : excommunication. »

    ●(1659) SCger 15a. blaspheme, tr. «blasphem.» ●(c.1680) NG 929. Ne gleuer mait blasfemë. ●1581. Guet blasfem. ●(1732) GReg 98a. Blasphème, parole injurieuse à Dieu, ou, aux saints, tr. «Blasphem. blasphemou.» ●(1744) L'Arm 31b. Blasphême, tr. «Blassfême.. eu. m.» ●(1790) MG 108. conzeu-aral paud criminelloh, hac e hanhuér blasfæmeu.

    ●(1880) SAB 77. En aviz golo o blasfemou.

    ●(1904) DBFV 24b. blasfém, m. pl. eu, tr. «blasphème.» ●(1907) PERS 110. na luc'haj ne (lire : na) blasfemmou. ●(1911) BUAZperrot 887. abalamour d'ar blasphem en devoa laosket ar zant.

  • blasfemañ
    blasfemañ

    voir blasfemiñ

  • blasfematour
    blasfematour

    m. –ed, –ion Blasphémateur.

    ●(1687) MArtin 3. Blasfematored, Meverien.

    ●(1849) GBI I 354. Ouspenn ez oa blasfematour, / Ha goude oa violatour, tr. «De plus, il était blasphémateur, / Et aussi violateur.»

    ●(1904) DBFV 24b. blasfématour et blasfémour, m. pl. merion, tr. «blasphémateur.»

  • blasfemer
    blasfemer

    m. –ion Blasphémateur.

    ●(1659) SC 108. vn touer hag vr blasphemer. ●(1710) IN I 306. Sant Per ne doa quet ur blasfemeur evit beza blasfemet ur veich. ●(1732) GReg 98a. Blasphemateur, tr. «Blasphemèr. blasphemour. p. blaspheméryen, blasphemouryen.» ●(1744) L'Arm 31b. Blasphêmateur, tr. «Blassfêmour.. blassfêmerion. m.» ●(1790) MG 108. S. Loëis, Roué France, en dès ordrénét ma vezai toullét tead er vlasfæmerion guet un houarn-ru…

    ●(1904) DBFV 24b. blasfématour et blasfémour, m. pl. merion, tr. «blasphémateur.»

  • blasfemerezh
    blasfemerezh

    m. Action de blasphémer.

    ●(1790) Ismar 64. en touyereah, er blasfæmereah. ●(1838) OVD 38. Ne vou cleuet inou meit criereah, hurlereah, hirvoud, blasfemereah.

  • blasfemiñ / blasfemañ
    blasfemiñ / blasfemañ

    v.

    (1) V. intr. Blasphémer.

    ●(1499) Ca 22b. Blasphemaff. g. blasphemer. ●(1621) Mc 19. oz gouzout en mat ez deuzyet da blasfemy.

    ●(1659) SCger 15a. blasphemer, tr. «blasphemi-.» ●(1732) GReg 98a. Blasphemer, tr. «Blasphemi. pr. blasphemet. Van[netois] blasphemeiñ. Treg[or] Blasphemiñ. ppr. et.» ●(1744) L'Arm 31b. Blasphêmer, tr. «Blassfêmein.» ●(1790) MG 108. me ouair assès ne veheoh quet cluét mui é vlasfæmein.

    ●(1880) SAB 75. Ar Iuzevien a vlasfeme.

    ●(1904) DBFV 24b. blasfémein, v. n., tr. «blasphémer.» ●(1907) AVKA 310. e kerz ha ma talc'he unan da vlasfemi.

    (2) V. tr. d. Blasphémer.

    ●(1557) B I 317. Blasfemaff a cre ma doeou, tr. «blasphémer si fort mes dieux.» ●357. A ! paillardes ! pautres esou, / Penaux ez deu yen az guenou / Blasfemaff ma doeou louen, tr. «Ah ! coquine, fille dévergondée, comment ta bouche ose-t-elle blasphémer froidement mes dieux bienheureux.» ●(1612) Cnf 14a. Mar blasphem Doué oz hoary. ●(1621) Mc 19. em eux roet occasion da milizien, ha da blasfemy, Doué, an Sent, hac an tut.

    ●(1849) LLB 1965-1966. ne gleu bamdé / Nameid dispriz er sent, nameid blasfemein Doué. ●(1860) BAL 25. blasfemi e ano.

    ●(1911) SKRS II 113. ar pleg fall da vlasfemi hano santel Doue. ●(1934) PONT 26. Ar charetourien ne ouzont ket lavaret eur ger, hep blasfemi hano va mab !

  • blaveola
    blaveola

    s. (botanique) Bleuet.

    ●(1633) Nom 82b. Cyanus, baptisocula, blaueolus, flos Zachariæ : bluet, blaueolé : blaueola.

    ●(1879) BLE 67. Centaurée bleuet. (C. cyanus. L.) Blavéola. – Barbeau. Casse-lunettes.

    ●(1927) GERI.Ern 51. blaveola f., tr. «Bluet.» ●(1980) MATIF 43. le bleuet, tr. « Blaveola ».

  • Blavezh .1
    Blavezh .1

    hydronyme Ar Blavezh : Le Blavet (source à Bourbriac, estuaire à Port-Louis, 151 km de long – Cf. Blavezh .2).

    (1) Blavezh.

    ●(1732) GReg 98a. Blaoüed. Van. Blaoüah. ●(1744) L'Arm 32a. Blavet [riviere] Blaouah. f. 183b Hênnd er pontt de dromeine er stær a Vlaouah. ●(1775) HEneu 104/6c. ital el bleuoah (lire : er bleuoah) idan ur roh / pep à venglas dehé de gloh.

    ●(1839) BESquillere 67. Monnet e ras enta de glasque én tu aral de Huénèd un deserh eit hum guhein doh en dud, hac hum arreste e ras étal er reuiér a Vlaouah, ér barraes hanhuet bermen Bihui. ●(1839) BES 747. ar vord riviére Blaouah. ●(1849) LLB 12. Doar Pondi, gunehtu, ribl blanhoeh, ol er freh. ●64. ribl Blanhoeh. ●72. Tostig tra de Vlanhoeh, é korn paréz Melrand. ●(1857) CBF 131. Blaoued. ●(1867) TELrem 170. ann abad Guiterel, barz ar Blaved. ●(1869) TDE.FB xviib. Blaoued. ●(1875) TSB 2. Cavein e hrant anfin ur léh é ribl Blaouah / Eit cuhein doh en dud inou ou santeleah. ●(1876) TDE.BF 55b. Blaoued, s. m. ●(c. 1890) CFB 41b. Blaouet.

    ●(1902-1905) LARB 224a. È ma men deur er Vlahoèh, / Me valoñneu é Kimperlé. ●(1905) DIHU 01/13. parrez Bihui, tostik tra d’er Blanoeh. ●(1906) FHAB Gouhere-Eost 311. setu listri o tont gant ar Blaouez (blevet) [sic] ster an Henbont. ●(1911) BUAZperrot 475. en tu kleiz d’ar Blanoez. ●(1911) BUAZmadeg 734. Eno, er gouent-se savet var ribl ar Blavet, eo e varvaz. ●(1913) HIVR 12. én tachad ma komans mamennein er Blañoah. ●(1914) ARVG Mae 80. Ar Blawez a zo, koulz laret, ster Kerne ha Gwened. ●(1921) HIVK 5. étal er Blañoah, é parréz Bihui. ●(1923) DIHU 143/259. ur riolen e goéh ér Blañoeh. ●(1924) BUBR 39/857. An draonienn all-man, hir ha moan, stardet etre mene noaz ar « Boned-ru » ha koajeier goue ar « C’hovellou », a gas ganti eus a Ouarek tre d’ar Morbihan (...) dour braz ar Blavez. ●(1930) GUSG 42. Lakeit oen d'hobér kranpoeh, / Oé hoah men deur ér Blanoeh. ●(1941) DIHU 363/329. etre er Blaoeh hag en Ellé. ●(1942) ARVR 98. Ur vras a stêr eo an Oud, 150 km he hirder, muioc'h eget ar Blañwezh. ●(1942) DHKN 13. adreist er Blaùeh. ●(1959) MOJE II 6. Etre beg ar Poull-Du hag aber vraz ar Blaouez, war lenn Laneneg ha lann-gouez ar Biwe, kornou-boud a halv a-wechou en abardaez-noz hag a gas pell o hekleo war ode-vor Groe. ●(1995) LMBR 34. da zizoleiñ holl sekredoù ar Blavezh.

    (2) [Nom de famille]

    ●(1970) NFBT 10 N° 65. Blavoet.

  • Blavezh .2
    Blavezh .2

    n. de l. Blavet (ancien nom de Port-Louis)

    ●(1543) Cco 22. Blavet. ●(1546) Cco 46. Blavet. ●(1548) Cco 65. blavet. ●(1576-1600) Cco 80. blavet.

    ●(1744) L'Arm 32a. Er guér à Vlaouah a hannhuér brema, Por-Loeiss.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...