Recherche 'b...' : 5779 mots trouvés
Page 53 : de bizitour-biziter (2601) à blavezh-2 (2650) :- bizitour / biziterbizitour / biziter
m. –ion
(1) Visiteur.
●(1732) GReg 963b. Visiteur, tr. «Bisydter. p. bisydtéryen. bisydour. p. yen.»
(2) (religion) Bizitour abostolel : visiteur apostolique.
●(1963) BAHE 35/2. kaset gant ar Pab Pius XI da Vulgaria, evel Bizitour Abostolel.
(3) Examinateur.
●(1962) EGRH I 15. biziter m. -ien, tr. « examinateur. »
- bizivigbizivig
m. Soif.
●(1931) GWAL 136-137/423. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Biziwig : pibid (gourel). ●(1935) BREI 434/3a. an daou gouer a gavo ker brao all an tu da drouc'ha o biziwig ha d'ober pep a gofad c'hoarzin. ●(1942) SAV 24/77-78. Lemel ar biziwig diwar deod ar re-mañ. ●(1988) TOKO 63. ar yér a oa krog da vervel gand ar biziwid.
- bizoùbizoù
m. bizeier
I.
(1) Bague.
●(1499) Ca 20b. besou. g. annell. ●(1633) Nom 171b. Annulus : vn anneau : vn goualen, vn bisou, sinet. ●Pala annuli : chaton, teste d'vn anneau : pen vn goualen, pen vn bisou.
●(1732) GReg 74b. Bague, anneau d'or, ou, d'argent, où il y a quelque précieuse enchassée, tr. «beseü. p. biseüyer.» ●(1744) L'Arm 24a. Bague de noces, tr. «Biseu.. uiér. m.» ●(1790) MG 290. dantér brahue, ur mouchæt, ur bizeu.
●(18--) SAQ I 200. lakit var he viz eur bizou.
●(1904) DBFV 24a. bizeu, bézeu, m. pl. eu, iér, tr. «anneau, bague.» ●(1908) PIGO II 10. prenan eur bizaou da Varijob. ●(1911) BUAZperrot 116. eur bizou kroc'hen palmez. ●(1910-15) CTPV I 33. hi bezowek pen glas, tr. «sa petite bague à chaton bleu.» ●(1912) MMKE 41. E prenis d'am dousig / Eur bizou.
(2) Lagad bizoù : œil rond avec cercle autour de la pupille chez les chevaux.
●(1915) KZVr 124 - 18/07/15. Daoulagad bizo, tr. «yeux ronds, (avec cercle blanc autour du noir), se dit des chevaux, Haut-Tréguier.» ●Dioulagad vizaou, tr. «yeux bleus ronds avec cercle blanc, Coadout.» ●(1932) DIHU 257/162. deulagad bizeu, ur moui hag ul lost hir.
(3) (anatomie) Bizoù ar begel =
●(1774) AC 113. bisou ar beguel, tr. «l'anneau de l'ombilic.»
(4) Biz-bizoù annulaire.
●(1633) Nom 24a. Digitus annularis, medium : le doigt de l'anneau : bis an goualen, bis an bisou.
(5) Penn-bizoù : chaton de bague.
●(1659) SCger 23a. chaton de bague, tr. «pen bezou.»
II. Terriñ ar bizoù : commettre un adultère.
●(1904) (G) DBFV 24. Torrein er bizeu, tr. E. Ernault «commettre un adultère.» ●(1919) (G) Buleon DIHU 116/206. Ha memb er ré diméet ne zoujant ket mui torrein ou bizeu... ●(1931) (G) VALL 597. Manquer à sa promesse de fidélité conjugale, tr. F. Vallée «terri ar bizou (d'après V[annetais].»
- bizoù-skouarnbizoù-skouarn
m. Boucle d'oreille.
●(1732) GReg 709a. Pendans d'oreilles, tr. «Bezou scoüarn. p. bezayer divscoüarn.»
- bizour-lêr
- bizourc'hbizourc'h
m. –ed
(1) (zoologie) Chevreuil, chevrette.
●(1732) GReg 163. Chevrette, femelle de chevreuil, tr. «bisourc'h. p. bisourc'hed.»
●(1919) KZVr 356 - 28/12/19. E Treger-Izel yourc'h, bizourc'h, chevreuil, chevrette. ●(1927) GERI.Ern 51. bizourc'h, V[annetais] bouiorh f., tr. «Chevrette, femelle du chevreuil.»
(2) Femme facile.
●(1919) KZVr 356 - 28/12/19. E Treger-Izel yourc'h, bizourc'h, femme légère. ●(1927) GERI.Ern 51. bizourc'h, V[annetais] bouiorh f., tr. «femme légère.»
- biztrank-biztrank-
voir bizigard
- BlaenBlaen
n. de l. Blain.
(1) Blaen.
●(1910) K*** 3. dré en treingne ag er blin (orléan) vouréd bout ér gar a Lan-er-groéz.
(2) Noms de famille.
●(1970) NFBT 10 N° 64. Blain (Le), ●11 N° 66. Blein.
- Blaez
- blafardblafard
sdj. Blafard.
●(1633) Nom 122a. Color dilutus, remissus : couleur blaffarde, & qui n'est gueres chargée : liou blaffart á ve ellet lire : mellet) gant vn all, liou lausq ha na ve quet carguet.
- blagadennblagadenn
f. –où
(1) Ober ur vlagadenn : faire un brin de conversation.
●(1909) BLYA 17. Astennet ho tiou-c'har ha groet eur grazaden, / Pa vo tommet d'ho korf, 'refomp eur vlagaden… ●(1974) TDBP III 206. Deuit du-mañ emberr da noz d’ober ur gaozeadenn (ur vlagadenn), tr. « venez chez nous ce soir faire un bout de conversation (la causette) »
(2) Ober ur vlagadenn gant ub. : bavarder avec qqn.
●(1936) BREI 452/1b. Eun amezeg koz (…) a daleas en de all d'ober eur vlagaden ganin.
- blagal
- blager
- blagerezhblagerezh
m. Bavardage.
●(1905) HFBI 260. Daoust à ni or beus izom eus blaguérés inoüs ar rézé évit omp organisa.
- blagiñ
- blam .1
- blam .2blam .2
f. –où
(1) Blâme.
●(14--) N 976. Hep quet a nam na blam, tr. «Sans tache ni reproche.» ●(1499) Ca 22b. Blam. g. coulpe. crime ou blasme. ●(1557) B I 497. Blam na cammez nos dez ne dellezas, tr. «elle qui n’a jamais, jour ni nuit, mérité de blâme ou de châtiment.» ●(1575) M 1113. gouzaff blam, tr. «souffrir reproche.» ●1898. Hac á beuhe dynam, rac blam ha rac tamall, tr. «Et vivrait sans faute, de peur de blâme et de reproche.» ●(1650) Nlou 3. Eua hon quentaff mam, he deffoue vn blam bras, tr. «Ève, notre première mère eut un blâme.»
●(1659) SCger 15a. blasme, tr. «blam.» ●(c.1680) NG 111. Enf a ras er blam de Eva. ●(1790) MG 361. péré e daul ar en devotion er vlâm ag er sotinageu e uélér bamdé guet er bigottèt.
(2) Crime.
●(1575) M 2131-2132. Arrhe an neff defæt, no deues nep preder / A caffout remet flam, ho blam en nep amzer, tr. «Du ciel encore, ils n'ont aucune pensée / De trouver rémission heureuse de leur crime en aucun temps.»
- blam .3blam .3
voir blamañ
- blamañ / blamiñ / blamblamañ / blamiñ / blam
v.
(1) V. tr. d. Blâmer.
●(1499) Ca 22b. Blam pe bezaff blamet. ga. blasmer ou estre blame. ●(c.1500) Cb 26a. ga. blasmer. bri. blammaff. ●g. blasmer / ou estre blasme. b. blamaff pe bezaff blamet.
●(c.1680) NG 109-110. Pen des Adam de vout blamet / A ves er pihet cometet. ●(1710) IN I 11. da vurmuri ha da vlam an devotion. ●(c.1785) VO 45. blamein quent creisté er péh en devai mèlét de vitin.
●(18--) SBI II 202. Blamit ar miliner, tr. «Blâmez le meunier.»
(2) V. tr. i. Blamañ a : blâmer de.
●(1580) G 512. Nac an merch nac an mam a drouc lam ne blamat, tr. «Ni la mère, ni la fille ne furent blâmés de leurs fautes.»
- blametblamet
adj. Puni.
●(1499) Ca 22b. Blam pe bezaff blamet. ga. blasmer ou estre blame. ●(c.1500) Cb 26a. g. blasmer / ou estre blasme. b. blamaff pe bezaff blamet.
●(1650) Nlou 223. En drouc stat, dre pechet Adam, / Ez oamp dre vn tam blammet, tr. «En mauvais état, à cause du péché d'Adam, / nous étions punis à cause d'un morceau.»
- blamiñblamiñ
voir blamañ
- blamus
- blañch
- blank .1blank .1
adj.
I. Attr./Épith.
A. (en plt de qqn)
(1) Affaibli par la fatigue.
●(1752) PEll 65. En Cornwaille, on dit communément Blanc eo, il est épuisé, & affoibli de fatigue, il n'a plus de force pour travailler ou resister.
●(1857) CBF 48. Ar paour kez a zo blankik, tr. «Le pauvre petit est malingre.» ●(1890) MOA 167. Chétif, tr. «blankik (C[ornouaille]).»
●(1902) PIGO I 179. dinerz ha blank. ●(1907) PERS 41. blank eo c'hoaz, o sevel deuz he glenved e ma. ●(1907) PERS 40. blank eo c'hoaz, o sevel deuz he glenved e ma. ●(1915) KZVr 135 - 03/10/15. Blank, tr. «faible, peu solide, Léon et Tréguier.» ●Me 'zo arri blank ma c'hof, me 'zo blank ma c'hof, tr. «je me sens faible par suite du besoin de manger.» ●(1924) BILZbubr 43-44/1026. ar c'hreunenn hadet en kalon ar pôtr beo a jomas en gwirione blank hag orodet. ●(1927) GERI.Ern 51. blank adj., tr. «Faible, peu solide, chétif, délicat.»
(2) Faible.
●(1924) BILZbubr 42/976. Al lezenn... grêt gant piou ? hag evit piou ?... gant an hini krenv eneb an hini blank. ●(1926) FHAB Mae 195. Blank : faible.
B. (en plt de qqc.)
(1) (Nourriture) Peu fortifiante.
●(1867) FHB 143/308a-b. Ne ket gant traou ker blank eo e veze froted guechall en hor bro, muzellou ar vugale.
●(1916) KZVr 151 - 23/01/16. boued blank, tr. «mets qui ne nourrit pas, qui remplit comme l'eau (Caer).»
(2) Souple, pliant.
●(1752) PEll 65. Blanc, selon que M. Roussel le trouvoit usité en son pays de Léon, signifie mou, souple, foible, lâche, pliant.
II. Adv. Faiblement.
●(1868) FHB 201/357b. eun dachennic ag â vogedé blank aolac'h.
- blank .2blank .2
m. –où, –ed Sou.
I.
●(1790) MG 3. eih-blanq a zéuèh e ounian. ●61. laquad ur blanq-benac a costé. ●(1790) Ismar 373. laireah ur blanq.
●(1840) EBB 17. deuxèque guénec ou blanque. ●(1856) VNA 164. Je n'ai pas le sou, tr. «Ne mès chet ur blanq.»
●(1903) JOZO 19. chakein blank ha blank hé zammik lod danné !… ●(1904) DBFV 24a. blank, m. pl. ed, eu, tr. «sou, cinq centimes.» ●(1925) SFKH 4. tri blank bihan. ●(1927) GERI.Ern 51. blank V[annetais] m. pl. eu, ed, tr. «Sou.»
II.
(1) Paeañ blank ha liard : tout payer, payer entièrement.
●(1907) BSPD I 497 (G) J. Larboulet. Doh tu Pièr e zisplég splann er huirioné, én ur laret a voéh ihuél é oé bet péet blank ha liard.
(2) Gouarn e bemp blank : garder par devers soi (?).
●(1936) DIHU 306/181 (G) L. Herrioù. N'hé devoè ket kredet sannein grik. Goarnet hé devoè hé «femp blank» geti aveit devéhatoh.
(3) Ur sell a dalvez ouzhpenn pemp blank : un regard très noir.
●(1938) DIHU 330/182 (G) L. ar Miliner. - Eit me hah !» a respontas ean téret ru, en un dorrein arnehi ur sel hag e dalvè ohpen pemp plank.
- blankaatblankaat
v.
(1) V. intr. S'affaiblir, devenir faible.
●(1834) APD 17-18. Mar santit anezàn o vlancât hag o vouga [tan ar garantez]. ●(1884) LZBt Mae 107. Aboe ma eo kemeret Son-Tai ec'h eo blankeet ker spered a vrezel ar Chinoaed.
●(1925) BILZ 174. Blankaat a rê buan ha buan. ●(1927) GERI.Ern 51. blankaat v. n., tr. «devenir faible.» ●(1931) VALL 291a. devenir faible, tr. «blankaat.» ●(1937) FHAB Gouere 195. Dre m'eo blankeet pe mouget ar feiz en eun darn bras a eneou.
(2) V. tr. d. Affaiblir, rendre faible.
●(1927) GERI.Ern 51. blankaat v. n., tr. «rendre faible.» ●(1931) VALL 291a. rendre faible, tr. «blankaat.»
- blankadblankad
m. –où
(1) Pour un sou de.
●(1856) VNA 112. un pain d'un sou, tr. «ur blancad bara.»
●(1904) DBFV 24a. blankad, m., tr. «valeur d'un sou.» ●deu vlankad bara, tr. «deux sous de pain.» ●(1912) DIHU 88/147. ur blankad nadoéieu. ●(1925) SFKH 8. de glah ur blankad bara de di er pobér. ●(1927) GERI.Ern 51. blankad m., tr. «valeur d'un sou.»
(2) sens fig. Petite quantité.
●(1910) ISBR 269. Hemb hanaùout ur blankad katekiz.
- blankadurezh
- blankaouierblankaouier
m. –ion Ramasseur de sous.
●(1540) Repertoire des rantes et leuees conten(ues) au grand-rantier des ãnniuersaires de lesglise cathedralle de treguer. Blancouyer (Le) Ann. de Trég. 30, = celui qui ramasse des sous, mendiant. (d'après GMB 69).
- blankter
- blañsonblañson
voir plañson
- blaoblao
=
●(1956) LLMM 55/33. Blao ! blao ! blao ! blao ! eme ar chas, dre ma tiskarent an dorioù a-blad.
- BlaoskonBlaoskon
n. de l. Kastell ar Blaoskon : Fort de Bloscon (Roscoff).
●(1923) FHAB Genver 23. ez oa gwechall eur c'hastel-krenv hag a read anezan Kastel ar Blaoskon.
- blaouac'h-blaouac'h-
voir braouac'h-
- blaouaer
- blarrblarr
m. Surface. cf. barr .2
●(1901) EPLQ 55. beañ war vlar an dour qui se dit à Lanrodec d'une herbe dont l'extrémité est balancée par le courant.
- blasaatblasaat
v.
I. V. tr. d.
(1) Goûter.
●(1464) Cms (d’après GMB 69). Blashat, goûter. ●(1499) Ca 22b. Blashat. g. gouster. ●192b. Taffha. g. taster. (…) Jtem vide in sacrifiaff et in blashat.
●(1659) SCger 116a. taster, tr. «blasaat.»
●(1927) GERI.Ern 51. blasaat v. a., tr. «Goûter.» ●(1962) TDBP II 50. Hast buan dibri da zoup : na chomez ket aze da vlasa hennez, tr. «dépêche-toi de manger ta soupe : ne reste pas à la goûter (à faire le difficile).» ●me n'am-eus ket blaseet anezo, tr. «je ne les ai pas goûtés.»
►sens fig.
●(1877) FHB (3e série) 22/180b. o vlassaat an dousder a gave eno.
(2) Flairer, sentir.
●(1904) DBFV 24a. blasat, v. a. part. eit, tr. «flairer, sentir.» ●(1927) GERI.Ern 51. V[annetais] blasat v. n., tr. «flairer, sentir.»
II. V. intr. Odorer, avoir odeur, sentir.
●(1904) DBFV 24a. blasat, v. n. part. eit, tr. «odorer, avoir odeur.» ●(1927) GERI.Ern 51. V[annetais] blasat v. n., tr. «avoir odeur.»
- blasata
- blasc'hoarzhblasc'hoarzh
m. Sourire.
●(c.1718) CHal.ms iv. souris, tr. «mushoarh, blas hoarh.» ●(1732) GReg 882b. Sourire, le souris d'une personne, ris modestee & leger, tr. «Van[netois] blashoarh.»
●(1904) DBFV 24b. blashoarh, tr. «sourire, souris.» ●(1927) GERI.Ern 51. blasc'hoarh V[annetais] m., tr. «Sourire, souris.»
- blasc'hoarzhin
- blasetablaseta
voir blasata
- blasfemblasfem
m. –où Blasphème.
●(1499) Ca 22b. Blasphem. g. blaspheme. ●(1576) H 50. Blasphem. Heresy. Auoeltriez. Dorn laquaet en perssonag ecclesiastic. Excommunication, tr. « blasphemy : heresy : adultery : hand laid on an ecclesiastical personage : excommunication. »
●(1659) SCger 15a. blaspheme, tr. «blasphem.» ●(c.1680) NG 929. Ne gleuer mait blasfemë. ●1581. Guet blasfem. ●(1732) GReg 98a. Blasphème, parole injurieuse à Dieu, ou, aux saints, tr. «Blasphem. blasphemou.» ●(1744) L'Arm 31b. Blasphême, tr. «Blassfême.. eu. m.» ●(1790) MG 108. conzeu-aral paud criminelloh, hac e hanhuér blasfæmeu.
●(1880) SAB 77. En aviz golo o blasfemou.
●(1904) DBFV 24b. blasfém, m. pl. eu, tr. «blasphème.» ●(1907) PERS 110. na luc'haj ne (lire : na) blasfemmou. ●(1911) BUAZperrot 887. abalamour d'ar blasphem en devoa laosket ar zant.
- blasfemañblasfemañ
voir blasfemiñ
- blasfematour
- blasfemerblasfemer
m. –ion Blasphémateur.
●(1659) SC 108. vn touer hag vr blasphemer. ●(1710) IN I 306. Sant Per ne doa quet ur blasfemeur evit beza blasfemet ur veich. ●(1732) GReg 98a. Blasphemateur, tr. «Blasphemèr. blasphemour. p. blaspheméryen, blasphemouryen.» ●(1744) L'Arm 31b. Blasphêmateur, tr. «Blassfêmour.. blassfêmerion. m.» ●(1790) MG 108. S. Loëis, Roué France, en dès ordrénét ma vezai toullét tead er vlasfæmerion guet un houarn-ru…
●(1904) DBFV 24b. blasfématour et blasfémour, m. pl. merion, tr. «blasphémateur.»
- blasfemerezh
- blasfemiñ / blasfemañblasfemiñ / blasfemañ
v.
(1) V. intr. Blasphémer.
●(1499) Ca 22b. Blasphemaff. g. blasphemer. ●(1621) Mc 19. oz gouzout en mat ez deuzyet da blasfemy.
●(1659) SCger 15a. blasphemer, tr. «blasphemi-.» ●(1732) GReg 98a. Blasphemer, tr. «Blasphemi. pr. blasphemet. Van[netois] blasphemeiñ. Treg[or] Blasphemiñ. ppr. et.» ●(1744) L'Arm 31b. Blasphêmer, tr. «Blassfêmein.» ●(1790) MG 108. me ouair assès ne veheoh quet cluét mui é vlasfæmein.
●(1880) SAB 75. Ar Iuzevien a vlasfeme.
●(1904) DBFV 24b. blasfémein, v. n., tr. «blasphémer.» ●(1907) AVKA 310. e kerz ha ma talc'he unan da vlasfemi.
(2) V. tr. d. Blasphémer.
●(1557) B I 317. Blasfemaff a cre ma doeou, tr. «blasphémer si fort mes dieux.» ●357. A ! paillardes ! pautres esou, / Penaux ez deu yen az guenou / Blasfemaff ma doeou louen, tr. «Ah ! coquine, fille dévergondée, comment ta bouche ose-t-elle blasphémer froidement mes dieux bienheureux.» ●(1612) Cnf 14a. Mar blasphem Doué oz hoary. ●(1621) Mc 19. em eux roet occasion da milizien, ha da blasfemy, Doué, an Sent, hac an tut.
●(1849) LLB 1965-1966. ne gleu bamdé / Nameid dispriz er sent, nameid blasfemein Doué. ●(1860) BAL 25. blasfemi e ano.
●(1911) SKRS II 113. ar pleg fall da vlasfemi hano santel Doue. ●(1934) PONT 26. Ar charetourien ne ouzont ket lavaret eur ger, hep blasfemi hano va mab !
- blaveolablaveola
s. (botanique) Bleuet.
●(1633) Nom 82b. Cyanus, baptisocula, blaueolus, flos Zachariæ : bluet, blaueolé : blaueola.
●(1879) BLE 67. Centaurée bleuet. (C. cyanus. L.) Blavéola. – Barbeau. Casse-lunettes.
●(1927) GERI.Ern 51. blaveola f., tr. «Bluet.» ●(1980) MATIF 43. le bleuet, tr. « Blaveola ».
- Blavezh .1Blavezh .1
hydronyme Ar Blavezh : Le Blavet (source à Bourbriac, estuaire à Port-Louis, 151 km de long – Cf. Blavezh .2).
(1) Blavezh.
●(1732) GReg 98a. Blaoüed. Van. Blaoüah. ●(1744) L'Arm 32a. Blavet [riviere] Blaouah. f. 183b Hênnd er pontt de dromeine er stær a Vlaouah. ●(1775) HEneu 104/6c. ital el bleuoah (lire : er bleuoah) idan ur roh / pep à venglas dehé de gloh.
●(1839) BESquillere 67. Monnet e ras enta de glasque én tu aral de Huénèd un deserh eit hum guhein doh en dud, hac hum arreste e ras étal er reuiér a Vlaouah, ér barraes hanhuet bermen Bihui. ●(1839) BES 747. ar vord riviére Blaouah. ●(1849) LLB 12. Doar Pondi, gunehtu, ribl blanhoeh, ol er freh. ●64. ribl Blanhoeh. ●72. Tostig tra de Vlanhoeh, é korn paréz Melrand. ●(1857) CBF 131. Blaoued. ●(1867) TELrem 170. ann abad Guiterel, barz ar Blaved. ●(1869) TDE.FB xviib. Blaoued. ●(1875) TSB 2. Cavein e hrant anfin ur léh é ribl Blaouah / Eit cuhein doh en dud inou ou santeleah. ●(1876) TDE.BF 55b. Blaoued, s. m. ●(c. 1890) CFB 41b. Blaouet.
●(1902-1905) LARB 224a. È ma men deur er Vlahoèh, / Me valoñneu é Kimperlé. ●(1905) DIHU 01/13. parrez Bihui, tostik tra d’er Blanoeh. ●(1906) FHAB Gouhere-Eost 311. setu listri o tont gant ar Blaouez (blevet) [sic] ster an Henbont. ●(1911) BUAZperrot 475. en tu kleiz d’ar Blanoez. ●(1911) BUAZmadeg 734. Eno, er gouent-se savet var ribl ar Blavet, eo e varvaz. ●(1913) HIVR 12. én tachad ma komans mamennein er Blañoah. ●(1914) ARVG Mae 80. Ar Blawez a zo, koulz laret, ster Kerne ha Gwened. ●(1921) HIVK 5. étal er Blañoah, é parréz Bihui. ●(1923) DIHU 143/259. ur riolen e goéh ér Blañoeh. ●(1924) BUBR 39/857. An draonienn all-man, hir ha moan, stardet etre mene noaz ar « Boned-ru » ha koajeier goue ar « C’hovellou », a gas ganti eus a Ouarek tre d’ar Morbihan (...) dour braz ar Blavez. ●(1930) GUSG 42. Lakeit oen d'hobér kranpoeh, / Oé hoah men deur ér Blanoeh. ●(1941) DIHU 363/329. etre er Blaoeh hag en Ellé. ●(1942) ARVR 98. Ur vras a stêr eo an Oud, 150 km he hirder, muioc'h eget ar Blañwezh. ●(1942) DHKN 13. adreist er Blaùeh. ●(1959) MOJE II 6. Etre beg ar Poull-Du hag aber vraz ar Blaouez, war lenn Laneneg ha lann-gouez ar Biwe, kornou-boud a halv a-wechou en abardaez-noz hag a gas pell o hekleo war ode-vor Groe. ●(1995) LMBR 34. da zizoleiñ holl sekredoù ar Blavezh.
(2) [Nom de famille]
●(1970) NFBT 10 N° 65. Blavoet.
- Blavezh .2