Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 84 : de gwikadell (4151) à gwiluze (4200) :
  • gwikadell
    gwikadell

    f. –où Citadelle.

    (1732) GReg 170b. Citadelle, tr. «Guycqadell. p. guycqadellou

    (1876) TDE.BF 273a. Gwikadell, s. f., tr. «Forteresse, citadelle.» ●(1890) MOA 170b. Citadelle, tr. «Gwikadell, f.»

    (1931) VALL 125a. Citadelle, tr. «gwikadell f.»

  • gwikadenn
    gwikadenn

    f. –

    (1) (en plt de qqn) Leuskel ur wikadenn : dire mot.

    (1955) STBJ 40. Hogen ne laoskjont ket ur wikadenn hag e yajont o-daou diwar-wel e-barz ar c'hoad, didrouz ha mezek. ●118. Hogen, daoust d'ar c'hoant am boa da skrijal, ne laoskis ket eur wikadenn, rak nec'h am boa da lakaat muioc'h a zroug da vont em zad. ●118. ne laoskas ket eur wikadenn [ar paotrig], daoust d'an droug am boa lakeet da vont ennañ.

    (2) Piaulement de poussin.

    (1951) BLBR 39-40/20. Gwir eo n'o doa ket re a amzer da selaou gwikadennoù.

  • gwikal / gwikat
    gwikal / gwikat

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt des oisillons) Piauler.

    (1659) SCger 153a. guicat, tr. «faire du bruit comme les poussins.»

    (1931) VALL 557a. Piailler (oiseaux), tr. «gwikal, gwikat.» ●(1951) BLBR 39-40/20. al laboused dibreder o wikal e-kichen o mamm.

    (2) (en plt de qqn) Dire mot.

    (1905) HFBI 236. an hini cos ne gouikas ket ken. ●(1913) FHAB Ebrel 102. den ebet ken ne grede gwikal dirag Fontanella. ●(1931) FHAB Eost 284. Den ne grede gwikal na sevel e vouez. ●(1933) KANNkerzevod 78/12. An aotrou mer ne gredas ket vikal.

    (3) Gwikal da ub. : dire qqc. à qqn.

    (1905) HFBI 144. né dévoa ket crédet gouikal d'hé zad.

    II. V. tr. d. [au négat.] Gwikal (ger, grik) ne dire mot.

    (1928) FHAB Ebrel 123. ne gredas ket ar manac'h gouikal ger ebet ken ! ●(1935) CDFi 11 mai. Arabat d'eomp gwikal ger ebet eus an darvoudig. ●(1939) MGGD 46. Den ne wikas grik d'ar roue.

  • Gwikanoù
    Gwikanoù

    voir Plouganoù

  • Gwikar
    Gwikar

    n. de l. Plougar.

    (1) Gwikar.

    (1847) MDM 191. mestr-mevel en eun tiegez kaer en Guikar. ●(1878) EKG ii 105. Ha n’euz ket breman anezho e Plouvorn, e Guikourvest, e Guikar, e Bodiliz, ha zoken marteze e Landivicho ? ●(1879) BMN 323. Fanch Pichon, euz Guicar.

    (1906) BOBL 21 juillet 96/3d. Potred Gwikar. ●(1950) KROB 22/11. Soaz, avat, ganet e Guikourvest, a zo chikolodenn, evel, merc’hed Guikar.

    (2) Plougar.

    (1847) FVR 142. Kredi a rann ez eo hini Persoun Plougar.

    (1915) HBPR 80. An dud en em denne oll da Blougar ha da Sant-Dener. ●(1974) ISHV 160. Ur paouez a rejont e Plougar.

  • gwikefre
    gwikefre

    f./m.

    (1) Machine.

    (1879) ERNsup 155. gwikefre, gwikhefre, f. machine, Trév[érec].

    (1920) MVRO 58/1b. Guikefreou (appareils) ispisial a zo evit reseo ar gwagennou-ze.

    (2) Chose singulière.

    (1879) ERNsup 155. gwikefre, gwikhefre, f. chose singulière, Trév[érec].

    (3) Installation.

    (1879) ERNsup 155. gwikefre, gwikhefre, f. installation, Trév[érec].

    (4) Homme original.

    (1879) ERNsup 155. eur gwikefre, gwikhefre, m. un original, un drôle d'individu, Trév[érec].

  • gwikefreañ
    gwikefreañ

    v. tr. d. Installer.

    (1879) ERNsup 155. gwikhefreañ, arranger, installer, Trév[érec].

  • Gwikellev
    Gwikellev

    n. de l. Guicquelleau (ancienne paroisse, Le Folgoat).

    (18--) MILg 230. ha lod all a Vikelle.

    (1921) PGAZ 18. ha Maner Penmarc’h e kichen Guic’helle. ●(1931) FHAB Meurz/114. kement-se a weler e Gwikelle, e kichenik ar Follgoad. ●(1943) VKST Mae/Mezheven 272. ar Follgoad a oa stag ouz parrez Elestreg, anvet c’hoaz Gwikello kerkent hag ar XVIIet kantved.

  • gwikez
    gwikez

    f. –ed Citoyenne.

    (1732) GReg 170b. Citoyenne, tr. «ãls, guycqès. p. guycqesed

  • Gwikourvest
    Gwikourvest

    n. de l. Plougourvest.

    (1) Gwikourvest.

    (1867) BBZ III 276. Ho mereurien a Wigourvez. ●(1878) EKG ii 4. gand paotred Plouvorn, tud va bro, ha re Guikourvest. ●105. Ha n’euz ket breman anezho e Plouvorn, e Guikourvest, e Guikar, e Bodiliz, ha zoken marteze e Landivicho ? ●(1890) MOA 24a. Guikourvest.

    (1930) TLK III III-IV. e oa hanvet da gure e Gwikourvest. ●(1950) KROB 22/11. Soaz, avat, ganet e Guikourvest, a zo chikolodenn, evel, merc’hed Guikar.

    (2) [Toponymie locale]

    (1923) FHAB Mezeven 6/213. Coat-meur, e Gwikourvest.

  • gwilaj
    gwilaj

    voir gwelaj

  • gwilar-
    gwilar-

    voir gwiler-

  • gwilat
    gwilat

    voir gwelat

  • gwilbrikin
    gwilbrikin

    m. Vilebrequin.

    (1633) Nom 196b. Terebellum : vibrequin, villebrequin : lizbricquin, guilbricquin, libriquin.

  • gwilc'hadur
    gwilc'hadur

    m. Clignement.

    (1732) GReg 173b. Clignement, mouvement de la paupiere de l'œil qui se ferme à demi, tr. «cüilc'hadur

  • gwilc'hañ / gwilc'hat
    gwilc'hañ / gwilc'hat

    v.

    (1) V. tr. d. Cligner.

    (1659) SCger 26b. cligner les yeux, tr. «quilc'hat, pe guilgat, an daoulagat.» ●168a. quilgat, tr. «cligner les yeux.» ●(1732) GReg 173b. Cligner, fermer l'œil à demi, tr. «Cüilc'hat an daoulagad.»

    (1876) TDE.BF 273a. Gwilc'hat, v. n., tr. «Cligner de l'œil.» ●345a. Kilc'hat, v. n., tr. «Cligner de l'œil.»

    (1914) DFBP 55b. cligner, tr. «Gwilc'hat

    (2) V. intr. Loucher.

    (1876) TDE.BF 273a. Gwilc'hat, v. n., tr. «loucher.»

    (1922) FHAB Ebrel 113. gwilc'ha, tr. «loucher.»

  • gwilc'hat
    gwilc'hat

    voir gwilc'hañ

  • gwilc'hata
    gwilc'hata

    v. intr. Clignoter.

    (1914) DFBP 55b. clignoter, tr. «Gwilc'hata.» ●(1954) LLMM 42/8. Hogen, dre ur rog er c’houmoul e krog da wilc'hata ur steredenn.

  • gwilc'her
    gwilc'her

    m. –ion Homme qui louche.

    (1876) TDE.BF 273a. Gwilc'her, s. m., tr. «Louche.»

    (1922) FHAB Ebrel 113. Gwilc'her, louche.

  • gwilc'herez
    gwilc'herez

    f. –ed Femme qui louche.

    (1876) TDE.BF 273a. Gwilc'her, s. m., tr. «Louche. Gwilc'herez, s. f. C'est le féminin du précédent.»

    (1922) FHAB Ebrel 113. Ar vaouez-man a zisplije d'ezan dre ma oa eun tammik gwilc'herez. ●Gwilc'her, gwilc'herez, louche.

  • gwilchadur
    gwilchadur

    m. Action de faucher l'herbe.

    (1732) GReg 928b. Tonture des herbes d'un pré, tr. «Güilc'hadur (lire : Güilchadur)

  • gwilchat
    gwilchat

    v. tr. d. Tondre (l'herbe).

    (1499) Ca 105b. Guilchat ha guilcher vide in tousaff.

    (1732) GReg 928a. Tondre l'herbe des prez, tr. «Guïlc'hat ar guéaud. guïlc'hat ar prajou (lire : guïlchat)

    (1931) VALL 743a. Tondre ; l'herbe, tr. «gwilchat.» ●(1967) BAHE 52/32. Gwilchat ed = divegañ ed. Awechoù e vez lakaet ar saout da wilchat an ed pa vez re zruz.

  • gwilcher
    gwilcher

    m. –ion Tondeur.

    (1499) Ca 105b. Guilchat ha guilcher vide in tousaff. ●199b. [tousaff] Jtem hic tonsor oris. g. tondeur. b. guilcher pe touser.

    (1732) GReg 928a. Tondeur, tr. «guïlc'hèr. p. guïlc'héryen (lire : guïlcher)

  • gwilcherez
    gwilcherez

    f. –ioù Tondeuse.

    (1931) VALL 743a. Tondeur de gazon, tr. «gwilcherez f.»

  • gwildro
    gwildro

    s. (botanique) Chèvrefeuille.

    (1919) DBFVsup 30a. guildro, tr. «(B[as] v[annetais]), chevrefeuille.» ●(1928) DIHU 199/9. Groñnet d'en drein ha d'er guildro (1) Bouid-gavr pe chèvrefeuille. ●(1934) BRUS 259. Du chèvrefeuille, tr. «guildro

  • gwildronet
    gwildronet

    adj. Entortillé.

    (1929) MKRN 113. En em bako a ra kloz e roued vras pesketerien Gourin, guildronet en-dro d'hon egiz eur vailhurenn, tr. «Il l'emmaillotte aussi bien que possible dans le grand filet des pêcheurs de Gourin.»

  • Gwilen
    Gwilen

    hydronyme Ar Gwilen : La Vilaine (embouchure à Arzal, 230 km de long).

    (1548) Cco 65. le vinain.

    (1910) ISBR 8. Pelloh é ma er Vilén, en hiran a vreheu-mor er hreisté. ●(1914) ARVG Mae 74. Aber ar Vilen. ●(1931) FHAB Genver 24. E Breiz n'eus ket nemeur a holenegou nemet e kosteziou Bro-Rez ha Gwenrann, etre aberiou ar Wilen (stêr Roazon) hag al Liger (sêr Naoned). ●(1942) ARVR 98. Teir gwazh a zo ouzh hec’h ober : ar Galañch, ar Wilen hec’h-unan. ●(1943) TNKN 17. ar Wilen. ●(1943) HERV 102. Ne deo ket ar Wilen, e Roazon da vihana, eur ster goant tamm ebet. ●(1962) GERV 89. war c’hlann gleiz ar stêr Wilun. ●(1970) BHAF 266. med mond ez afen war ma fenn er Wilen. ●(1971) LLMM 147/276. E Bro-Naoned, er Me, - ar c’hornad-bro ec’hon etre genou ar Wilun hag harzoù Anjev.

  • gwiler
    gwiler

    f. –ioù Place publique, issue de village.

    (1732) GReg 24b. L’aire d’une Ville, ou, d’un Village, place unie au dedans, ou, au dehors, tr. «Vilér. p. Viléryou.» ●549a. Issuë, sortie d’un village, espace attenant au village, tr. «guïlar. p. guïlaryou. guïlær. p. guïlæryou. ar vilar. ar vilær

    (1872) ROU 95b. Place au milieu d’un village, tr. «villar.» ●(1876) TDE.BF 273a. Gwiler, s. f., tr. «Place publique d’un hameau, d’une bourgade, lieu où s’assemblent les enfants pour jouer.

    (1928) FHAB Kerzu 445. c’hoari a ray boulou er vilar da zul.

  • Gwiler-Kernev
    Gwiler-Kernev

    n. de l. Guiler-sur-Goyen.

    (1) Gwiler.

    (1890) MOA 21a. Guiler (Blogastell).

    (2) [Toponymie locale]

    (1997) CHBI 399. Youenn ar Goaer deuz a Belle, / Ho kwreg 'zo 'r hraoun hag hi krouget.

  • Gwiler-Leon
    Gwiler-Leon

    n. de l. Guilers.

    (1656) VEach 149. à parres Guiler, en escopti Leon. ●150. en Ilis Guiler.

    (1865) FHB 38/303a. E parrez Guilers e kichen Brest ez eus lakeat, n’eus ket pell, eun daolen peintet gant an Aotrou Barret. ●(1877) EKG I 111. hano persoun Guipavas, persoun Plabennec, kure Guilers, kure Ploumoger, kure Lanrivoare, etc... ●(1890) MOA 21a. Guiler (Vrest).

    (1904) KANngalon Du 261. Enn eur miz pe var dro o deuz laeret ilizou Gouesnou, Guilers, Lokournan, Milizac, Vourc'h-Ven, Guipronvel, Guitalmeze, Kerber-Brest, Recouranz-Brest, Loc-Maria Plouzane, Sant-Sebastian e Loc-Maria, hag Itroun Varia Trezian e Plouarzel.

  • gwilerenn
    gwilerenn

    f. –où Place publique, issue de village.

    (1868) KMM 201. a-dreuz al leur-geriou, ar villarennou. ●(1872) ROU 95b. Place au milieu d'un village, tr. «villarenn

    (1909) KTLR 126. Kea brema, da zivval ar moc'h er vilaren aze.

  • gwilgadur
    gwilgadur

    m. Clignement.

    (1732) GReg 173b. Clignement, mouvement de la paupiere de l'œil qui se ferme à demi, tr. «Güilgadur

  • gwilgat
    gwilgat

    v. tr. d.

    (1) Cligner.

    (1633) Nom 18a. Nictare : cligner les yeux : guilgat an daoulagat.

    (1732) GReg 173b. Cligner, fermer l'œil à demi, tr. «güilgat an daoulagad.»

    (2) Guigner.

    (1732) GReg 481a. Guigner, regarder du coin de l'œil, tr. «guïlgat. pr. guïlguet

  • Gwilh
    Gwilh

    n. pr. (diminutif de Gwilherm)

    (1) Guillaume.

    (1906) BOBL 07 avril 81/3d. Hon c'henvreur Gwill ar C'horfek.

    (2) Gwilh (gozh) : surnom du diable.

    (1964) KTMR 34. eur bannah dour benniget war benn Gwill. ●(1970) BHAF 180. Gwill goz a oa aze ’vat. ●(1980) MATIF 101. Ce qu’il a devant lui c’est Gwill, le vieux Gwill, le Diable en personne qui se moque de lui.

  • Gwilhamod / Gwilhemod
    Gwilhamod / Gwilhemod

    n. pr.

    (c.1687) VEach [51]. Iann map da Rolland Pherlicot, ha da Fiacra Guillemot ames à parres Plouhà à Escopti Sant Briec, oaget hep quen à chuezec mis, var tro gouel ar Madalen, er bloaz 1630.

  • Gwilhaouig
    Gwilhaouig

    n. pr. (diminutif de Gwilhoù)

    (1) Guillaume.

    (2) Surnom du loup.

    (1732) GReg 29b. güillou ar bleiz. güillaoüic ar Bleiz.

    (1885) ARN 29. Loup. – Br. Bleiz ou Blei. Arg[ot] Gwilloïk, diminutif de Gwillo (Guillaume).

  • Gwilhemed
    Gwilhemed

    n. pr. Guillaumette. cf. Metig

    (1499) Ca 105b. Guillemet g guillemette.

  • Gwilherm
    Gwilherm

    n. pr. Guillaume.

    (1659) SCger 153a. Guillerm, tr. «Guillaume.» ●(1732) GReg 481a. Guillaume, tr. «Guïlherm

    (1855) MAV 46. Paol ha Gwilherm edo o vale breac'h ha breac'h. ●(1866) LZBt Du 204. Nebeut goude ec'h ee mestr Gwillarm war he du kentan.

    (1911) BUAZperrot 292. Goasa pez a oue, Gwilherm, pa bareas, a gouezas en e bleg koz.

  • Gwilhoù
    Gwilhoù

    n. pr. Diminutif hypocoristique de Gwilherm.

    (1) Guillaume.

    (1659) SCger 153a. Guillou, tr. «item.» ●(1732) GReg 481a. Guillaume, tr. «guïlhaou. guïlhou

    (1847) FVR 275. Gwillou Petoun, Kure e Kerlouan. ●(1885) ARN 29. Loup. – Br. Bleiz ou Blei. Arg[ot] Gwilloïk, diminutif de Gwillo (Guillaume). ●(18--) ALB (FHAB du/kerzu 1941 p. 100b). Savet he deus ar paotr Gwilhou, / Ar responter oferennou.

    (1942) DADO 20. Eur chimikenn ac’h eus ezomm, Gwilho ?

    (2) Surnom du loup.

    (1732) GReg 29b. güillou ar bleiz. güillaoüic ar Bleiz.

    (1834-1840) BBZcarn I 126a. me ve diguet ghenoc’h guillou en defe o debet / de boet, tr. « Si Guillaume-le-loup était arrivé, il t’aurait mangé / A son repas ! » ●(1836) FLF 3. Var ar fæt e tigouez Guillou : / Näoneq e voa, hac o clasq fret. ●(1878) SVE 138-139 n° 902. Mar vez Guillou, ra-z-i pell dre sant Herve, tr. « Si tu es Guillou, par saint Hervé, va-t-en. »

    (1909) SAIH 29. Mar vezez gwilhou, ra zy pell, en han’ Doue !, tr. « Si tu es loup, va-t-en loin au nom de Dieu ! » ●(1924) ZAMA 22. Gwilhou ar Bleiz paket gantañ e lost e-barz ar griped.

    (3) local. Gwilhoù Rous : surnom du loup.

    (1882) SVE 223-224note. Guillou Rous, Guillaume Le Roux, est le nom poétique du loup.

    (4) local. Gwilhoù Rous : glouton.

    (1882) SVE 223-224note. Guillou Rous (…). Comme synonyme de glouton, on le donne aussi aux habitants du Cap-Sizun qui, loin de le répudier, apprennent à leurs enfants à en tirer jactance.

  • gwilhoù
    gwilhoù

    m. gwilhaoued (ornithologie) Guillemot.

    (1906) BOBL 10 février 73/2b. daouzek gwillou alaouret (…) Ar gwilloued a nichaz ama hag ahont. ●(1950) KBSA 183. Antronoz ar perc’henn a gad anezañ d’ar c’hraou hag a ziskouez d’ezañ daouzek gwilhou alaouret.

  • gwilhouz
    gwilhouz

    m. Barde itinérant, comédien, jongleur.

    (1499) Ca 18b. Barz. g. menestrier. l. hic mimus / mi. Jtem vide in iangler. Jtem hic mimologus / gi. Jtem hoc minologium. gii b. guilloux. ●105b. Guillous vide in barz. ●(c. 1500) Cb 17b. Barz. g. menestrier. l. hic mimus / mi. Jtem vide in iangler. Jtem hic mimologus / gi. Jtem hoc minologium. gii b. guilloux. ●101b. Guillous vide in barz.

  • gwilifrenn
    gwilifrenn

    voir poulifrenn

  • gwilioud
    gwilioud

    m. –où

    (1) Accouchement, enfantement.

    (1499) Ca 102b. Gueleuout. g. couche iesine. ●(1633) Nom 13a. Puerpera : femme accouchée, gisante : gruec en guilyout.

    (1659) SCger 153a. guiliout, tr. «accouchement.» ●(1732) GReg 9a. Accouchement, enfantement, tr. «Güilyoud. Güeleoud. Van[netois] Gulvoud.» ●(1744) L'Arm 5b. Accouchement, tr. «Gulevoutt.. gulevoudeu.» ●(1774) AC 2. ar guilioud difficil pe labourus, tr. «le [accouchement] difficile ou laborieux.» ●(17--) TE 341. en eu-uguêntvèt-dé goudé ou gulevoud diar ur pautr.

    (1821) SST 38. arlerh hou gulvout. ●(1824) BAM 317. ar graguez yaouanc abars o c'henta guilloud.

    (1930) KANNkerzevod 46/15. Ar gwroagez a ve poaniet en o guilioudou.

    (2) Bezañ e gwilioud : être en couches.

    (1659) SCger 3a. femme en couche, tr. «grec e guiliout.» ●(1732) GReg 219a. Etre en couche, tr. «beza ê güilyoud. beza ê guëleoud. Van[netois] bout ê gulvoud. Treg[or] beañ eñ gouïlyoud

    (1838) OVD 119. Ur gueah vam é gulevoud e souffre gloès hilleih.

    (3) Sevel a wilioud : relever de couches.

    (1732) GReg 219a. Relever de couche, tr. «Sevel a vilyoud

  • gwiliouder
    gwiliouder

    m. –ion Accoucheur.

    (1774) AC 2. Besa e seus guiliouderien, tr. «Il est des accoucheurs.»

    (1876) TDE.BF 273b. Gwiliouder, s. m., tr. «Accoucheur ; pl. ien

    (1914) DFBP 5b. accoucheur, tr. «Gwiliouder.» ●(1931) VALL 6a. Accoucheur, tr. «gwiliouder.» ●(1955) VBRU 94. Diouzh klevout ar gwiliouder.

  • gwiliouderez
    gwiliouderez

    f. –ed Accoucheuse.

    (1914) DFBP 5b. accoucheuse, tr. «Gwiliouderez

  • gwiliouderezh
    gwiliouderezh

    m. Accouchement.

    (1744) L'Arm 5b. Accouchement, tr. «Gulevoudereah.. pl, heu. m.»

  • gwilioudet
    gwilioudet

    adj. Accouché.

    (1931) VALL 6a. elle a accouché, tr. «gwilioudet eo.»

  • gwilioudiñ
    gwilioudiñ

    v. tr. d.

    I. (en plt de l'enfant)

    (1) [sujet : accoucheur] Mettre au monde.

    (1774) AC 67. mar bes eun eil buguel e guiliouder anesan, tr. «S'il y avoit un second enfant, on en feroit l'accouchement.»

    (2) [sujet : femme enceinte] Accoucher de.

    (1659) SCger 153a. guilioudi, tr. «accoucher.» ●(17--) TE 51. En drebad-ce é varhuas Rachel é hulévoudein Benjamin.

    ►absol.

    (1732) GReg 9a. Accoucher, enfanter, tr. «Guïlyoudi. pr. guïlyoudet.» ●Elle a accouché, tr. «Guïlyoudet he deus.» ●(17--) SP I 484. dech da weleoudi. ●(17--) TE 144. É ouhé (…) e ulevoudas, hac e varhuas ar en tache.

    (1857) CBF 76. gwilioudet e deuz, tr. «Elle est accouchée.»

    (1913) AVIE 9. Élizabet e oé deit hé hours dehi de hulvoudein. ●(1924) BILZbubr 37/812. En ampoent ma wilioudas Izabel.

    II. Accoucher (une femme).

    (1732) GReg 9a. Accoucher une femme avant terme, tr. «Guïlyoudi ur c'hrec qent he amser, ou, diaguent he zermen.» ●(17--) TE 64. hac e ordrénas d'er Mameu-Dieguês péré e yai d'ulevoudein er grouaguê Hebrus, mouguein ol er bautrèt quentéh èl ma vezènt gannét.

    (1857) CBF 76. Piou en deuz gwilioudet anezhi ? tr. «Qui l'a accouchée ?»

    III. Sav a wilioudiñ : relevailles.

    (1882) BAR 65. Pa oe deuet ab amzer ma tlei ar Verc'hez Vari ober he sao a ouilioudi, pe amzer ar Burification.

  • gwiliouri
    gwiliouri

    m. Humeur galante.

    (1890) MOA 115a. Amour hystérique, amour érotique, tr. «killori, m.»

    (1931) VALL 327b. humeur galante, tr. «gwiliouri m.»

  • gwiluze
    gwiluze

    (botanique) Vaciet.

    (1876) TDE.BF 273b. Gwiluze, s. m., tr. «Nom donné en quelques lieux au vaciet, plante sauvage et bulbeuse ayant de l'analogie avec la hyacinthe.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...