Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 84 : de gwikadell (4151) à gwiluze (4200) :
  • gwikadell
    gwikadell

    f. –où Citadelle.

    ●(1732) GReg 170b. Citadelle, tr. «Guycqadell. p. guycqadellou.»

    ●(1876) TDE.BF 273a. Gwikadell, s. f., tr. «Forteresse, citadelle.» ●(1890) MOA 170b. Citadelle, tr. «Gwikadell, f.»

    ●(1931) VALL 125a. Citadelle, tr. «gwikadell f.»

  • gwikadenn
    gwikadenn

    f. –où

    (1) (en plt de qqn) Leuskel ur wikadenn : dire mot.

    ●(1955) STBJ 40. Hogen ne laoskjont ket ur wikadenn hag e yajont o-daou diwar-wel e-barz ar c'hoad, didrouz ha mezek. ●118. Hogen, daoust d'ar c'hoant am boa da skrijal, ne laoskis ket eur wikadenn, rak nec'h am boa da lakaat muioc'h a zroug da vont em zad. ●118. ne laoskas ket eur wikadenn [ar paotrig], daoust d'an droug am boa lakeet da vont ennañ.

    (2) Piaulement de poussin.

    ●(1951) BLBR 39-40/20. Gwir eo n'o doa ket re a amzer da selaou gwikadennoù.

  • gwikal / gwikat
    gwikal / gwikat

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt des oisillons) Piauler.

    ●(1659) SCger 153a. guicat, tr. «faire du bruit comme les poussins.»

    ●(1931) VALL 557a. Piailler (oiseaux), tr. «gwikal, gwikat.» ●(1951) BLBR 39-40/20. al laboused dibreder o wikal e-kichen o mamm.

    (2) (en plt de qqn) Dire mot.

    ●(1905) HFBI 236. an hini cos ne gouikas ket ken. ●(1913) FHAB Ebrel 102. den ebet ken ne grede gwikal dirag Fontanella. ●(1931) FHAB Eost 284. Den ne grede gwikal na sevel e vouez. ●(1933) KANNkerzevod 78/12. An aotrou mer ne gredas ket vikal.

    (3) Gwikal da ub. : dire qqc. à qqn.

    ●(1905) HFBI 144. né dévoa ket crédet gouikal d'hé zad.

    II. V. tr. d. [au négat.] Gwikal (ger, grik) ne dire mot.

    ●(1928) FHAB Ebrel 123. ne gredas ket ar manac'h gouikal ger ebet ken ! ●(1935) CDFi 11 mai. Arabat d'eomp gwikal ger ebet eus an darvoudig. ●(1939) MGGD 46. Den ne wikas grik d'ar roue.

  • Gwikanoù
    Gwikanoù

    voir Plouganoù

  • Gwikar
    Gwikar

    n. de l. Plougar.

    (1) Gwikar.

    ●(1847) MDM 191. mestr-mevel en eun tiegez kaer en Guikar. ●(1878) EKG ii 105. Ha n’euz ket breman anezho e Plouvorn, e Guikourvest, e Guikar, e Bodiliz, ha zoken marteze e Landivicho ? ●(1879) BMN 323. Fanch Pichon, euz Guicar.

    ●(1906) BOBL 21 juillet 96/3d. Potred Gwikar. ●(1950) KROB 22/11. Soaz, avat, ganet e Guikourvest, a zo chikolodenn, evel, merc’hed Guikar.

    (2) Plougar.

    ●(1847) FVR 142. Kredi a rann ez eo hini Persoun Plougar.

    ●(1915) HBPR 80. An dud en em denne oll da Blougar ha da Sant-Dener. ●(1974) ISHV 160. Ur paouez a rejont e Plougar.

  • gwikefre
    gwikefre

    f./m.

    (1) Machine.

    ●(1879) ERNsup 155. gwikefre, gwikhefre, f. machine, Trév[érec].

    ●(1920) MVRO 58/1b. Guikefreou (appareils) ispisial a zo evit reseo ar gwagennou-ze.

    (2) Chose singulière.

    ●(1879) ERNsup 155. gwikefre, gwikhefre, f. chose singulière, Trév[érec].

    (3) Installation.

    ●(1879) ERNsup 155. gwikefre, gwikhefre, f. installation, Trév[érec].

    (4) Homme original.

    ●(1879) ERNsup 155. eur gwikefre, gwikhefre, m. un original, un drôle d'individu, Trév[érec].

  • gwikefreañ
    gwikefreañ

    v. tr. d. Installer.

    ●(1879) ERNsup 155. gwikhefreañ, arranger, installer, Trév[érec].

  • Gwikellev
    Gwikellev

    n. de l. Guicquelleau (ancienne paroisse, Le Folgoat).

    ●(18--) MILg 230. ha lod all a Vikelle.

    ●(1921) PGAZ 18. ha Maner Penmarc’h e kichen Guic’helle. ●(1931) FHAB Meurz/114. kement-se a weler e Gwikelle, e kichenik ar Follgoad. ●(1943) VKST Mae/Mezheven 272. ar Follgoad a oa stag ouz parrez Elestreg, anvet c’hoaz Gwikello kerkent hag ar XVIIet kantved.

  • gwikez
    gwikez

    f. –ed Citoyenne.

    ●(1732) GReg 170b. Citoyenne, tr. «ãls, guycqès. p. guycqesed.»

  • Gwikourvest
    Gwikourvest

    n. de l. Plougourvest.

    (1) Gwikourvest.

    ●(1867) BBZ III 276. Ho mereurien a Wigourvez. ●(1878) EKG ii 4. gand paotred Plouvorn, tud va bro, ha re Guikourvest. ●105. Ha n’euz ket breman anezho e Plouvorn, e Guikourvest, e Guikar, e Bodiliz, ha zoken marteze e Landivicho ? ●(1890) MOA 24a. Guikourvest.

    ●(1930) TLK III III-IV. e oa hanvet da gure e Gwikourvest. ●(1950) KROB 22/11. Soaz, avat, ganet e Guikourvest, a zo chikolodenn, evel, merc’hed Guikar.

    (2) [Toponymie locale]

    ●(1923) FHAB Mezeven 6/213. Coat-meur, e Gwikourvest.

  • gwilaj
    gwilaj

    voir gwelaj

  • gwilar-
    gwilar-

    voir gwiler-

  • gwilat
    gwilat

    voir gwelat

  • gwilbrikin
    gwilbrikin

    m. Vilebrequin.

    ●(1633) Nom 196b. Terebellum : vibrequin, villebrequin : lizbricquin, guilbricquin, libriquin.

  • gwilc'hadur
    gwilc'hadur

    m. Clignement.

    ●(1732) GReg 173b. Clignement, mouvement de la paupiere de l'œil qui se ferme à demi, tr. «cüilc'hadur.»

  • gwilc'hañ / gwilc'hat
    gwilc'hañ / gwilc'hat

    v.

    (1) V. tr. d. Cligner.

    ●(1659) SCger 26b. cligner les yeux, tr. «quilc'hat, pe guilgat, an daoulagat.» ●168a. quilgat, tr. «cligner les yeux.» ●(1732) GReg 173b. Cligner, fermer l'œil à demi, tr. «Cüilc'hat an daoulagad.»

    ●(1876) TDE.BF 273a. Gwilc'hat, v. n., tr. «Cligner de l'œil.» ●345a. Kilc'hat, v. n., tr. «Cligner de l'œil.»

    ●(1914) DFBP 55b. cligner, tr. «Gwilc'hat.»

    (2) V. intr. Loucher.

    ●(1876) TDE.BF 273a. Gwilc'hat, v. n., tr. «loucher.»

    ●(1922) FHAB Ebrel 113. gwilc'ha, tr. «loucher.»

  • gwilc'hat
    gwilc'hat

    voir gwilc'hañ

  • gwilc'hata
    gwilc'hata

    v. intr. Clignoter.

    ●(1914) DFBP 55b. clignoter, tr. «Gwilc'hata.» ●(1954) LLMM 42/8. Hogen, dre ur rog er c’houmoul e krog da wilc'hata ur steredenn.

  • gwilc'her
    gwilc'her

    m. –ion Homme qui louche.

    ●(1876) TDE.BF 273a. Gwilc'her, s. m., tr. «Louche.»

    ●(1922) FHAB Ebrel 113. Gwilc'her, louche.

  • gwilc'herez
    gwilc'herez

    f. –ed Femme qui louche.

    ●(1876) TDE.BF 273a. Gwilc'her, s. m., tr. «Louche. Gwilc'herez, s. f. C'est le féminin du précédent.»

    ●(1922) FHAB Ebrel 113. Ar vaouez-man a zisplije d'ezan dre ma oa eun tammik gwilc'herez. ●Gwilc'her, gwilc'herez, louche.

  • gwilchadur
    gwilchadur

    m. Action de faucher l'herbe.

    ●(1732) GReg 928b. Tonture des herbes d'un pré, tr. «Güilc'hadur (lire : Güilchadur).»

  • gwilchat
    gwilchat

    v. tr. d. Tondre (l'herbe).

    ●(1499) Ca 105b. Guilchat ha guilcher vide in tousaff.

    ●(1732) GReg 928a. Tondre l'herbe des prez, tr. «Guïlc'hat ar guéaud. guïlc'hat ar prajou (lire : guïlchat).»

    ●(1931) VALL 743a. Tondre ; l'herbe, tr. «gwilchat.» ●(1967) BAHE 52/32. Gwilchat ed = divegañ ed. Awechoù e vez lakaet ar saout da wilchat an ed pa vez re zruz.

  • gwilcher
    gwilcher

    m. –ion Tondeur.

    ●(1499) Ca 105b. Guilchat ha guilcher vide in tousaff. ●199b. [tousaff] Jtem hic tonsor oris. g. tondeur. b. guilcher pe touser.

    ●(1732) GReg 928a. Tondeur, tr. «guïlc'hèr. p. guïlc'héryen (lire : guïlcher).»

  • gwilcherez
    gwilcherez

    f. –ioù Tondeuse.

    ●(1931) VALL 743a. Tondeur de gazon, tr. «gwilcherez f.»

  • gwildro
    gwildro

    s. (botanique) Chèvrefeuille.

    ●(1919) DBFVsup 30a. guildro, tr. «(B[as] v[annetais]), chevrefeuille.» ●(1928) DIHU 199/9. Groñnet d'en drein ha d'er guildro (1) Bouid-gavr pe chèvrefeuille. ●(1934) BRUS 259. Du chèvrefeuille, tr. «guildro.»

  • gwildronet
    gwildronet

    adj. Entortillé.

    ●(1929) MKRN 113. En em bako a ra kloz e roued vras pesketerien Gourin, guildronet en-dro d'hon egiz eur vailhurenn, tr. «Il l'emmaillotte aussi bien que possible dans le grand filet des pêcheurs de Gourin.»

  • Gwilen
    Gwilen

    hydronyme Ar Gwilen : La Vilaine (embouchure à Arzal, 230 km de long).

    ●(1548) Cco 65. le vinain.

    ●(1910) ISBR 8. Pelloh é ma er Vilén, en hiran a vreheu-mor er hreisté. ●(1914) ARVG Mae 74. Aber ar Vilen. ●(1931) FHAB Genver 24. E Breiz n'eus ket nemeur a holenegou nemet e kosteziou Bro-Rez ha Gwenrann, etre aberiou ar Wilen (stêr Roazon) hag al Liger (sêr Naoned). ●(1942) ARVR 98. Teir gwazh a zo ouzh hec’h ober : ar Galañch, ar Wilen hec’h-unan. ●(1943) TNKN 17. ar Wilen. ●(1943) HERV 102. Ne deo ket ar Wilen, e Roazon da vihana, eur ster goant tamm ebet. ●(1962) GERV 89. war c’hlann gleiz ar stêr Wilun. ●(1970) BHAF 266. med mond ez afen war ma fenn er Wilen. ●(1971) LLMM 147/276. E Bro-Naoned, er Me, - ar c’hornad-bro ec’hon etre genou ar Wilun hag harzoù Anjev.

  • gwiler
    gwiler

    f. –ioù Place publique, issue de village.

    ●(1732) GReg 24b. L’aire d’une Ville, ou, d’un Village, place unie au dedans, ou, au dehors, tr. «Vilér. p. Viléryou.» ●549a. Issuë, sortie d’un village, espace attenant au village, tr. «guïlar. p. guïlaryou. guïlær. p. guïlæryou. ar vilar. ar vilær.»

    ●(1872) ROU 95b. Place au milieu d’un village, tr. «villar.» ●(1876) TDE.BF 273a. Gwiler, s. f., tr. «Place publique d’un hameau, d’une bourgade, lieu où s’assemblent les enfants pour jouer.

    ●(1928) FHAB Kerzu 445. c’hoari a ray boulou er vilar da zul.

  • Gwiler-Kernev
    Gwiler-Kernev

    n. de l. Guiler-sur-Goyen.

    (1) Gwiler.

    ●(1890) MOA 21a. Guiler (Blogastell).

    (2) [Toponymie locale]

    ●(1997) CHBI 399. Youenn ar Goaer deuz a Belle, / Ho kwreg 'zo 'r hraoun hag hi krouget.

  • Gwiler-Leon
    Gwiler-Leon

    n. de l. Guilers.

    ●(1656) VEach 149. à parres Guiler, en escopti Leon. ●150. en Ilis Guiler.

    ●(1865) FHB 38/303a. E parrez Guilers e kichen Brest ez eus lakeat, n’eus ket pell, eun daolen peintet gant an Aotrou Barret. ●(1877) EKG I 111. hano persoun Guipavas, persoun Plabennec, kure Guilers, kure Ploumoger, kure Lanrivoare, etc... ●(1890) MOA 21a. Guiler (Vrest).

    ●(1904) KANngalon Du 261. Enn eur miz pe var dro o deuz laeret ilizou Gouesnou, Guilers, Lokournan, Milizac, Vourc'h-Ven, Guipronvel, Guitalmeze, Kerber-Brest, Recouranz-Brest, Loc-Maria Plouzane, Sant-Sebastian e Loc-Maria, hag Itroun Varia Trezian e Plouarzel.

  • gwilerenn
    gwilerenn

    f. –où Place publique, issue de village.

    ●(1868) KMM 201. a-dreuz al leur-geriou, ar villarennou. ●(1872) ROU 95b. Place au milieu d'un village, tr. «villarenn.»

    ●(1909) KTLR 126. Kea brema, da zivval ar moc'h er vilaren aze.

  • gwilgadur
    gwilgadur

    m. Clignement.

    ●(1732) GReg 173b. Clignement, mouvement de la paupiere de l'œil qui se ferme à demi, tr. «Güilgadur.»

  • gwilgat
    gwilgat

    v. tr. d.

    (1) Cligner.

    ●(1633) Nom 18a. Nictare : cligner les yeux : guilgat an daoulagat.

    ●(1732) GReg 173b. Cligner, fermer l'œil à demi, tr. «güilgat an daoulagad.»

    (2) Guigner.

    ●(1732) GReg 481a. Guigner, regarder du coin de l'œil, tr. «guïlgat. pr. guïlguet.»

  • Gwilh
    Gwilh

    n. pr. (diminutif de Gwilherm)

    (1) Guillaume.

    ●(1906) BOBL 07 avril 81/3d. Hon c'henvreur Gwill ar C'horfek.

    (2) Gwilh (gozh) : surnom du diable.

    ●(1964) KTMR 34. eur bannah dour benniget war benn Gwill. ●(1970) BHAF 180. Gwill goz a oa aze ’vat. ●(1980) MATIF 101. Ce qu’il a devant lui c’est Gwill, le vieux Gwill, le Diable en personne qui se moque de lui.

  • Gwilhamod / Gwilhemod
    Gwilhamod / Gwilhemod

    n. pr.

    ●(c.1687) VEach [51]. Iann map da Rolland Pherlicot, ha da Fiacra Guillemot ames à parres Plouhà à Escopti Sant Briec, oaget hep quen à chuezec mis, var tro gouel ar Madalen, er bloaz 1630.

  • Gwilhaouig
    Gwilhaouig

    n. pr. (diminutif de Gwilhoù)

    (1) Guillaume.

    (2) Surnom du loup.

    ●(1732) GReg 29b. güillou ar bleiz. güillaoüic ar Bleiz.

    ●(1885) ARN 29. Loup. – Br. Bleiz ou Blei. Arg[ot] Gwilloïk, diminutif de Gwillo (Guillaume).

  • Gwilhemed
    Gwilhemed

    n. pr. Guillaumette. cf. Metig

    ●(1499) Ca 105b. Guillemet g guillemette.

  • Gwilherm
    Gwilherm

    n. pr. Guillaume.

    ●(1659) SCger 153a. Guillerm, tr. «Guillaume.» ●(1732) GReg 481a. Guillaume, tr. «Guïlherm.»

    ●(1855) MAV 46. Paol ha Gwilherm edo o vale breac'h ha breac'h. ●(1866) LZBt Du 204. Nebeut goude ec'h ee mestr Gwillarm war he du kentan.

    ●(1911) BUAZperrot 292. Goasa pez a oue, Gwilherm, pa bareas, a gouezas en e bleg koz.

  • Gwilhoù
    Gwilhoù

    n. pr. Diminutif hypocoristique de Gwilherm.

    (1) Guillaume.

    ●(1659) SCger 153a. Guillou, tr. «item.» ●(1732) GReg 481a. Guillaume, tr. «guïlhaou. guïlhou.»

    ●(1847) FVR 275. Gwillou Petoun, Kure e Kerlouan. ●(1885) ARN 29. Loup. – Br. Bleiz ou Blei. Arg[ot] Gwilloïk, diminutif de Gwillo (Guillaume). ●(18--) ALB (FHAB du/kerzu 1941 p. 100b). Savet he deus ar paotr Gwilhou, / Ar responter oferennou.

    ●(1942) DADO 20. Eur chimikenn ac’h eus ezomm, Gwilho ?

    (2) Surnom du loup.

    ●(1732) GReg 29b. güillou ar bleiz. güillaoüic ar Bleiz.

    ●(1834-1840) BBZcarn I 126a. me ve diguet ghenoc’h guillou en defe o debet / de boet, tr. « Si Guillaume-le-loup était arrivé, il t’aurait mangé / A son repas ! » ●(1836) FLF 3. Var ar fæt e tigouez Guillou : / Näoneq e voa, hac o clasq fret. ●(1878) SVE 138-139 n° 902. Mar vez Guillou, ra-z-i pell dre sant Herve, tr. « Si tu es Guillou, par saint Hervé, va-t-en. »

    ●(1909) SAIH 29. Mar vezez gwilhou, ra zy pell, en han’ Doue !, tr. « Si tu es loup, va-t-en loin au nom de Dieu ! » ●(1924) ZAMA 22. Gwilhou ar Bleiz paket gantañ e lost e-barz ar griped.

    (3) local. Gwilhoù Rous : surnom du loup.

    ●(1882) SVE 223-224note. Guillou Rous, Guillaume Le Roux, est le nom poétique du loup.

    (4) local. Gwilhoù Rous : glouton.

    ●(1882) SVE 223-224note. Guillou Rous (…). Comme synonyme de glouton, on le donne aussi aux habitants du Cap-Sizun qui, loin de le répudier, apprennent à leurs enfants à en tirer jactance.

  • gwilhoù
    gwilhoù

    m. gwilhaoued (ornithologie) Guillemot.

    ●(1906) BOBL 10 février 73/2b. daouzek gwillou alaouret (…) Ar gwilloued a nichaz ama hag ahont. ●(1950) KBSA 183. Antronoz ar perc’henn a gad anezañ d’ar c’hraou hag a ziskouez d’ezañ daouzek gwilhou alaouret.

  • gwilhouz
    gwilhouz

    m. Barde itinérant, comédien, jongleur.

    ●(1499) Ca 18b. Barz. g. menestrier. l. hic mimus / mi. Jtem vide in iangler. Jtem hic mimologus / gi. Jtem hoc minologium. gii b. guilloux. ●105b. Guillous vide in barz. ●(c. 1500) Cb 17b. Barz. g. menestrier. l. hic mimus / mi. Jtem vide in iangler. Jtem hic mimologus / gi. Jtem hoc minologium. gii b. guilloux. ●101b. Guillous vide in barz.

  • gwilifrenn
    gwilifrenn

    voir poulifrenn

  • gwilioud
    gwilioud

    m. –où

    (1) Accouchement, enfantement.

    ●(1499) Ca 102b. Gueleuout. g. couche iesine. ●(1633) Nom 13a. Puerpera : femme accouchée, gisante : gruec en guilyout.

    ●(1659) SCger 153a. guiliout, tr. «accouchement.» ●(1732) GReg 9a. Accouchement, enfantement, tr. «Güilyoud. Güeleoud. Van[netois] Gulvoud.» ●(1744) L'Arm 5b. Accouchement, tr. «Gulevoutt.. gulevoudeu.» ●(1774) AC 2. ar guilioud difficil pe labourus, tr. «le [accouchement] difficile ou laborieux.» ●(17--) TE 341. en eu-uguêntvèt-dé goudé ou gulevoud diar ur pautr.

    ●(1821) SST 38. arlerh hou gulvout. ●(1824) BAM 317. ar graguez yaouanc abars o c'henta guilloud.

    ●(1930) KANNkerzevod 46/15. Ar gwroagez a ve poaniet en o guilioudou.

    (2) Bezañ e gwilioud : être en couches.

    ●(1659) SCger 3a. femme en couche, tr. «grec e guiliout.» ●(1732) GReg 219a. Etre en couche, tr. «beza ê güilyoud. beza ê guëleoud. Van[netois] bout ê gulvoud. Treg[or] beañ eñ gouïlyoud.»

    ●(1838) OVD 119. Ur gueah vam é gulevoud e souffre gloès hilleih.

    (3) Sevel a wilioud : relever de couches.

    ●(1732) GReg 219a. Relever de couche, tr. «Sevel a vilyoud.»

  • gwiliouder
    gwiliouder

    m. –ion Accoucheur.

    ●(1774) AC 2. Besa e seus guiliouderien, tr. «Il est des accoucheurs.»

    ●(1876) TDE.BF 273b. Gwiliouder, s. m., tr. «Accoucheur ; pl. ien.»

    ●(1914) DFBP 5b. accoucheur, tr. «Gwiliouder.» ●(1931) VALL 6a. Accoucheur, tr. «gwiliouder.» ●(1955) VBRU 94. Diouzh klevout ar gwiliouder.

  • gwiliouderez
    gwiliouderez

    f. –ed Accoucheuse.

    ●(1914) DFBP 5b. accoucheuse, tr. «Gwiliouderez.»

  • gwiliouderezh
    gwiliouderezh

    m. Accouchement.

    ●(1744) L'Arm 5b. Accouchement, tr. «Gulevoudereah.. pl, heu. m.»

  • gwilioudet
    gwilioudet

    adj. Accouché.

    ●(1931) VALL 6a. elle a accouché, tr. «gwilioudet eo.»

  • gwilioudiñ
    gwilioudiñ

    v. tr. d.

    I. (en plt de l'enfant)

    (1) [sujet : accoucheur] Mettre au monde.

    ●(1774) AC 67. mar bes eun eil buguel e guiliouder anesan, tr. «S'il y avoit un second enfant, on en feroit l'accouchement.»

    (2) [sujet : femme enceinte] Accoucher de.

    ●(1659) SCger 153a. guilioudi, tr. «accoucher.» ●(17--) TE 51. En drebad-ce é varhuas Rachel é hulévoudein Benjamin.

    ►absol.

    ●(1732) GReg 9a. Accoucher, enfanter, tr. «Guïlyoudi. pr. guïlyoudet.» ●Elle a accouché, tr. «Guïlyoudet he deus.» ●(17--) SP I 484. dech da weleoudi. ●(17--) TE 144. É ouhé (…) e ulevoudas, hac e varhuas ar en tache.

    ●(1857) CBF 76. gwilioudet e deuz, tr. «Elle est accouchée.»

    ●(1913) AVIE 9. Élizabet e oé deit hé hours dehi de hulvoudein. ●(1924) BILZbubr 37/812. En ampoent ma wilioudas Izabel.

    II. Accoucher (une femme).

    ●(1732) GReg 9a. Accoucher une femme avant terme, tr. «Guïlyoudi ur c'hrec qent he amser, ou, diaguent he zermen.» ●(17--) TE 64. hac e ordrénas d'er Mameu-Dieguês péré e yai d'ulevoudein er grouaguê Hebrus, mouguein ol er bautrèt quentéh èl ma vezènt gannét.

    ●(1857) CBF 76. Piou en deuz gwilioudet anezhi ? tr. «Qui l'a accouchée ?»

    III. Sav a wilioudiñ : relevailles.

    ●(1882) BAR 65. Pa oe deuet ab amzer ma tlei ar Verc'hez Vari ober he sao a ouilioudi, pe amzer ar Burification.

  • gwiliouri
    gwiliouri

    m. Humeur galante.

    ●(1890) MOA 115a. Amour hystérique, amour érotique, tr. «killori, m.»

    ●(1931) VALL 327b. humeur galante, tr. «gwiliouri m.»

  • gwiluze
    gwiluze

    (botanique) Vaciet.

    ●(1876) TDE.BF 273b. Gwiluze, s. m., tr. «Nom donné en quelques lieux au vaciet, plante sauvage et bulbeuse ayant de l'analogie avec la hyacinthe.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...