Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 89 : de gwrac_h-oaled (4401) à gwreskou (4450) :
  • gwrac'h-oaled
    gwrac'h-oaled

    f. gwrac'hed-oaled (zoologie) Cloportes.

    (1962) TDBG II 211. gwrah-oaled pl. gwrahed-oaled, tr. «cloportes.»

  • gwrac'haj
    gwrac'haj

    m. –où Commérage.

    (1908) FHAB Even 188. kalz grac'hajou da gonta d'eoc'h.

  • gwrac'hañ
    gwrac'hañ

    voir gwrac'hat

  • gwrac'hat / gwrac'hañ
    gwrac'hat / gwrac'hañ

    v. intr. Se rider, vieillir.

    (1732) GReg 418b. Cette femme à le teint flêtri ; elle commence a vieillir, tr. «grac'hat a ra pelloc'h ar c'hrecg-hont.» ●959b. Vieillir. parlant d'une femme, on dit de plus : grac'hat. pr. grac'het. Van[netois] groaheiñ. pr. groahet

    (1876) TDE.BF 254a. Groac'ha, v. n. T[régor], tr. «Se flétrir, parlant du teint des femmes.»

  • gwrac'hed
    gwrac'hed

    s. –ed (ornithologie) =

    (1978) BZNZ 23. (Lilia-Plougernev) Grac'heded wenn ha grac'heded rous hag ese a veze en enez ahont.

  • gwrac'hell
    gwrac'hell

    f. & adv. –où

    I. F.

    (1) Meule, tas, maie.

    (1499) Ca 101a. Groachell queunet. g. l. hec strues / is. ●(1633) Nom 84a-b. Fœni meta, monceau ou tas de foin : grachell pe bern foüen. ●99b. Lignile : vn buschier : vn grachel quifyou. ●232b. Salinarum strues : monceaux de sel : grachellou pe bergnou olen.

    (1659) SCger 80b. monceau, tr. «grac'hel.» ●(1732) GReg 634b. Monceau de blé dans l'aire, tr. «Grac'hell ed.» ●(17--) FG II 17. adren ar c'hrac'hell ed.

    (1857) CBF 91. Gwerzet hoc'h eus-hu ar grac'hel-foen-ze ? tr. «Avez-vous vendu ce tas de foin ?» ●107. Grac'hel foenn, tr. «Tas de foin.» ●(1869) TDE.FB 382a. Un tas de fagots, tr. «eur grac'hell fagod.» ●(1878) EKG II 216. grac'hellou keuneud. ●(18--) PEN 92/50. er wrachal keuneud.

    (1905) BOBL 14 octobre 56/3c. an tan a zo kroget en Keroualc'h, ha losket 50 milliur plouz, etre peder brac'hel. ●(1908) PIGO II 54. en eur wrac'hel lann. ●(1909) BOBL 14 août 242/2d. lec'h ma vezo great goude brac'hellou braz da c'hortoz an dornadeg.

    (2) local. Tas de goémon à la base rectangulaire et au sommet prismatique.

    (1987) GOEM 199. Quand la base [du tas de goémon] est rectangulaire et le sommet prismatique, il s'agit d'un grac'hel bijin, qui peut contenir jusqu'à 10 tonnes de goémon.

    (3) fam. Grande quantité de.

    (1944) EURW I 87. reseo a rae eur vorac'hell lizerou bemdeiz. ●101. ma resevis eur wrac'hell liziri.

    II. Adv. A-wrac'hell : en quantité.

    (1862) JKS.lam 33. da galoun zo krignet gant c'hoant ar madou ; dastum anezho a c'hrac'hel.

  • gwrac'hellañ .1
    gwrac'hellañ .1

    voir gwrac'hellat .1

  • gwrac'hellañ .2
    gwrac'hellañ .2

    voir gwrac'hellat .2

  • gwrac'hellat / gwrac'hellañ .2
    gwrac'hellat / gwrac'hellañ .2

    v.

    I. V. intr.

    (1) Commérer.

    (1907) FHAB Here 246. Ne fripo ket arc'hant o chom da c'hrac'hellat.

    (2) Se flétrir.

    (1732) GReg 418b. Cette femme à le teint flêtri ; elle commence a vieillir, tr. «grac'hellat a ra pelloc'h ar c'hrecg-hont.»

    (1876) TDE.BF 254a. Groac'hella, groac'hellat, v. n., tr. «Se flétrir, parlant du teint des femmes.»

    II. V. tr. d.

    (1) Flétrir.

    (1659) SCger 58a. flestrir, tr. «groac'hellat

    (2) Chiffonner.

    (1931) VALL 120a. Chiffonner, tr. «L[éon] gwrac'hella

  • gwrac'hellat / gwrac'hellañ / gwrac'helliñ .1
    gwrac'hellat / gwrac'hellañ / gwrac'helliñ .1

    v. tr. d.

    (1) Mettre en meule.

    (1659) SCger 151b. graguella, tr. «amonceler.» ●(1732) GReg 350b. Entasser, mettre plusieurs choses les unes sur les autres, tr. «grac'hella. pr. grac'hellet. graguella. pr. graguellet.» ●Entasser des gerbes en un aire, tr. «grac'hella ed.» ●Entasser du foin, tr. «grac'hella foënn.» ●Entasser des fagots, les amonceler, tr. «Grac'hella qeuneud.»

    (1876) TDE.BF 250b. Grac'hella, v. a., tr. «Entasser, empiler ; amonceler. On dit aussi grac'hellat.» ●(1890) MOA 234b. Faire des meules de bois, de pierres, de blé, tr. «grac'hellat keuneud.»

    (1960) GOGO 225. (Kerlouan, Brignogan) le goémon est disposé en petits tas : cela s'appelle «grahela ar bejin» (gwrac'hella ar bezin).

    ►absol.

    (1978) VWMZ 63. (Ar Yeuc'h) Sevel ed, seve... ober petra ve laret ds' an dra-se ? Gwrac'hilliñ. ●(1982) HYZH 147/27. (Treboull) neuze a vie goulet tud da zornañ peotramant da wrac'hilliñ

    (2) sens fig. Entasser.

    (1935) ANTO 182. gwrac'hella (entasser) eur bern leuegaj evel-se em c'hokenn.

  • gwrac'hellerezh
    gwrac'hellerezh

    m. Commérage.

    (1913) FHAB Meurzh 70. mont da gredi grac'hellerez.

  • gwrac'hellet
    gwrac'hellet

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Flétri, fripé.

    (1732) GReg 418b. Cette femme a le teint flêtri ; elle commence a vieillir, tr. «grac'hellet eo ar c'hrecg-hont.»

    (1866) FHB 56/29a. Merc'hed iaouank (...) diskaret int buhan gant avelaj ar iaouankiz, grac'hellet gant orghed foll, ha dramouillet a-vechou gant paotred divezet..

    (2) (en plt de vêtements) Froissé, fripé, chiffonné.

    (1916) KZVr 198 - 01/12/16. Grac'hellet, tr. «froissé chiffoné, en parlant d'habits.» ●(1924) NFLO. chiffonné. la chemise est ch[iffonnée], tr. «grac'hellet eo ar roched.»

  • gwrac'helliñ
    gwrac'helliñ

    voir gwrac'hellat .1

  • gwrac'henn / gwrac'hienn
    gwrac'henn / gwrac'hienn

    f. –où

    (1) Ride.

    (1732) GReg 822b. Ride, tr. «(Van[netois] groüahenn. p. groüahennéü

    (1876) TDE.BF 254a. Groac'henn, s. f. V[annetais], tr. «Rider sur le front par l'effet del'âge.»

    (1931) VALL 660a. Ride sur la peau, tr. « gwrac’henn V[annetais]. »

    (2) Commérage de vieilles.

    (1909) FHAB Here 311. Klevet a rea grac'henn, klevet e rea gwall lavarou.

    (3) Étincelle.

    (1931) VALL 276b-277a. Étincelle, tr. «V[annetais] gwrac'h col. sg. gwrac'hienn f. pl. ou

  • gwrac'hennet
    gwrac'hennet

    adj. Ridé.

    (1732) GReg 822b. Qui a des rides, tr. «(Van[netois] groüahennet

    (1932) BRTG 123. Hag ean de glah é gouskeréz, ha oeit doh en hani kohan, milénan, groahennetan, keméret pen hé horn hoarn, er boutet é toul é skoharn ha cheleuet doéré é dreu koh.

  • gwrac'henniñ
    gwrac'henniñ

    v. intr.

    (1) Se rider.

    (1732) GReg 822b. Rider, parlant de la peau, de l'etoffe, de la taille, tr. «Van[netois] groüahenneiñ.» ●(1744) L'Arm 339b. Rider, tr. «Groahennein.. nétt

    (1876) TDE.BF 254a. Groac'hennein, v. n. V[annetais], tr. «Se rider par l'effet de l'âge.»

    (2) (en plt du feu) Pétiller.

    (1744) L'Arm 83b. Craqueter, petiller, tr. «Groahennein.. étt

  • gwrac'herezh
    gwrac'herezh

    m. –où

    (1) Occupation, paroles de bonnes femmes, commérages, radotages de vieilles femmes, cancans.

    (1866) FHB 56/29b. laosket ho crac'herez : ne maoc'h ket aman gant ho kiniter goz. Aman e ranket labourat, ha labourat stard, mar fell deoc'h e vemp mignounet. ●(1869) SAG 23. kalz grac'herez a nebeut a zezkadurez. ●(1876) TDE.BF 250b. Grac'herez, s. m., tr. «Ce mot s'emploie au sens de radotages.» ●(1890) MOA 155a. Cancan, tr. «Grac'herez, f.» ●(18--) SAQ II 101. Grac'herez, koummerachou, ravodereziou.

    (1931) VALL 136a. Commérage, tr. « gwrac’herez m. »

    (2) =

    (1868) FHB 159/22b. ha gan groac'herezou evel-se...

  • gwrac'het
    gwrac'het

    adj. (en plt d'une femme) Marqués par l'âge, ridé.

    (1732) GReg 418b. Cette femme à le teint flêtri ; elle commence a vieillir, tr. «grac'het eo ar c'hrecg-hont.»

    (1941) FHAB Gouere/Eost 57. he fenn gwrac'het gant an oad.

  • gwrac'heta
    gwrac'heta

    v. int. Pêcher des vieilles.

  • gwrac'hetaj
    gwrac'hetaj

    m.

    I. Racontars de vieilles femmes.

    (1874) FHB 478/61b. ne voa an traou-ze nemet grac'hetach.

    II. (phycologie)

    (1) Algues Alaria esculenta.

    (1968) NOGO 219. grahetaʒ, «choses de Vieilles» : Saint-Pabu (ces poissons y vivent).

    (2) Gwrac'hetaj friz : Laminaria saccharina.

    (1968) NOGO 220. Laminaria saccharina. grahetaʒ fri:z, «chose de vieilles frisée», Saint-Pabu, Kellerdud en Plouguerneau, Korrejou en Plouguerneau, Guisseny.

    (3) par erreur Gwrac'hetaj : Laminaria saccharina.

    (1968) NOGO 220. Laminaria saccharina. grahetaʒ, «chose de vieilles», Landeda, cf. Alaria esculenta, confusion.

  • gwrac'hienn
    gwrac'hienn

    voir gwrac'henn

  • gwrac'hig
    gwrac'hig

    f. –ed (zoologie) Fauvette.

    (c.1897) GUN.dihu 146/314. Hag er hroahig um saù ken ihuél én amzer.

    (2005) SEBEJ 252. (Ar Yeuc'h) Au Juch gwrac'hig est aussi utilisé pour désigner la fauvette.

  • gwrac'hig-an-drez
    gwrac'hig-an-drez

     f. (ornithologie) Fauvette.

    (1890) MOA 264a. Fauvette, s. f. Oiseau, tr. «grac'hik-ann-drez, f. en Cornouailles.»

    (1931) VALL 297a. Fauvette, tr. «gwrac'hig-an-drez C[ornouaille] f.»

  • gwrac'hig-kozh
    gwrac'hig-kozh

     f. (ichtyonymye) Petite vieille.

    (1922) BUBR 22/324. ha da besketa, diwar ar c'herreg, eur c'hastreg pe eur wrac'hig-koz bennak.

  • gwrac'hiñ
    gwrac'hiñ

    v.

    (1) V. intr. Commérer.

    (1866) FHB 95/339b. mont a di da di da fleppat, da c'hrac'hi evel ar c'hommerezed. ●(1870) FHB 308/373a. n'e ket boaz da c'hrac'hi na da randonni. ●(1872) ROU 98a. Radoter, tr. «grac'hi

    (1908) FHAB Meurzh 95. ma c'houlenn unan euz an daou bried an divors, eo great dioc'h-tu an taol, eb mont da c'hrac'hi ha da zispign arc'hant vardro ar justis. ●(1938) WDAP 1/23. (Pleiben) eur vaouez flao, da lavarout eo eur vaouez ha ne c'hall ket derc'hel war he zeod. Lavaret e vez ivez : eur wrac'h n'eo ken ; ne ra nemet gwrac'hi. ●(1964) LLMM 102/24. Kuit da reiñ tro dezhi da wrac'hiñ diwar hon fenn.

    (2) V. tr. d. =

    (1957) BRUD 2/46. N'ouzit ket petra a livirit o wrahi din sotoniou. ●(1960) PETO 65. Hag e wrac'hit diotachou.

  • gwrac'hlann
    gwrac'hlann

    coll. (botanique) Ajoncs de Le Gall Ulex gallii. cf. lann-gwrac'h

    (1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 89. cuhet idan er bruk hag er groah-lann.

  • gwrac'hle
    gwrac'hle

    coll. (phycologie)

    (1) Algues Laminaria digitata.

    (1968) NOGO 221. Laminaria digitata. gwale (pour gwraleh) «lieu à la Vieille». abreviation de gwrahedleh, «lieu aux vieilles» Porz-Gwenn en Plouescat. ●(1987) GOEM 131-132. Pour Laminaraia digitata, le terme général est tali moan ou tali du en Bas-Léon. A partir du pays pagan, on trouve kaol ou grac'hle en Haut-Léon, et même korle dans la baie de Morlaix.

    (2) Tali-gwrac'hle : Laminaria digitata.

    (1968) NOGO 220. Laminaria digitata. ta:li 'gwrale, «tali du lieu à la Vieille » : Saint-Pabu. ●ta:li warle, «tali du lieu à la Vieille», déformation du précédent, avec mutation g/w : Mogueriec en Sibiril.

    (3) Bezhin-gwrac'hle : Laminaria digitata.

    (1968) NOGO 221. Laminaria digitata. bezin warle «lieu à la Vieille» : Kerfizien en Cleder.

  • gwragellat
    gwragellat

    v. intr. Bavarder, jacasser.

    (1906) DIHU 9/154. é kleuet er plahed-sé é hragellat èl en éned e zou er gué derù. ●(1942) DIHU 373/98. ni cheleùè dohtè pé ni e hragellè d'hon tu.

  • gwragez
    gwragez

    plur. gwreg

  • Gwragez
    Gwragez

    n. de l. (îlot, Penvénan).

    (1914) ARVG mae 75. Geltas, Gwrage, ha ne oaran ket ped-all, a wasked ar Porz-Gwenn.

  • gwreg
    gwreg

    f. gwragez

    I.

    (1) Épouse, femme mariée.

    (14--) Jer.ms 93. Nep na gallo dybry ere / Roet de grec [de] bugale, / Ha prestet (= impér.) un eyll de guyle, tr. « Quiconque ne pourra manger les siens, / Qu’il (les) donne à sa femme (à ses) enfants, / Et que l’un prête à l’autre » ●(1530) Pm 180. mar be gruec oar guentlou, tr. «s'il y a une femme en couches.» ●(1576) H 49. An grouec, an bugale, an seruicher, nep ho admonet hac an re na gousont ho bezafu excommuniet, hac an re na guellont ho euitafu na techel, tr. « The wife, the children, the servant, he who admonishes them, and those that do not know that they are excommunicated, and those that cannot avoid them nor flee from them. » ●52. an quenderu dan queniteru hac an queuenderu nac d’o holl priedou na graguez ha ho querent, tr. « the male cousin to the female cousin and the female second cousin : nor to all their husbands ans wives and their relations. » ●(1612) Cnf 5a. gruec ma nessaff. ●31b. an graguez brases. ●36a. diust pé ozech pé gruec, pé den arall à gra an trasé à pech maruelamant. ●(1633) Nom 130b. Thalamus : la chambre aux mariez, le lict de l'espoux & de l'espousée : cambr an dut neuez eureuget, guele'n ozech hac an gruec.

    (c.1680) NG 1161. En eheh ha grouagué. ●(1710) IN I 266. æzec'h, graguez, bugale, mignonet. ●(1732) GReg 209a. Celui qui convoite la femme de son prochain, tr. «Nep piou-bennac (…) a c'hoanta cahout grecq e amesecq.» ●(1732) GReg 403a. Femme mariée, tr. «Grecg. grecg demezet.» ●(17--) TE 201. eit pligien d'é hrouaguê.

    (1824) BAM 317. ar graguez yaouanc abars o c'henta guilloud. ●(1846) DGG 194. Deveriou an ezec'h en andret o groaguez. ●(1878) EKG II 309. Ar gragez, er gear, a glemme. ●(1879) GDI 158. groagué en hum glêm ag en tauleu e receuant guet ou goassed. ●(1889) SFA 188. goazed o kuitaat o gragez. ●(1896) GMB 580. grâgiet et gragi femmes, à Sarzeau.

    (1907) AVKA 215. e roeg, e vugale. ●(1925) BILZ 176. O Doue ! Hag o gwrage ? Hag o bugale ?... Santez Vari !...

    (2) Femme.

    (1464) Cms (d’après GMB 295). bron grec. ●(1499) Ca 27b. Bronn gruec. g. mamelle de femme. ●101a. Gruec. g. femme. ●Gruec dipreder. g. femme qui mett hors delle tout ennuy. ●Gruec foll. g. folle femme. ●154a. peder gruec. g. quatre femmes. ●(c.1500) Cb 101b. g. soy auoir en maniere de femme. b. enem caffout euel gruec. ●(1530) J p. 127b-128a. Allas gabriel archael bras / A perz doen tat te a gratas / Ha dif a lauaras assur / Ezoann guenuidic benniget / Entrenn holl graguez glan an bet / Leun ha carguet a melidur, tr. «Hélas ! Gabriel, grand archange, que me disais-tu donc que j’étais agréable à Dieu le père, que j’étais bienheureuse, que j’étais bénie entre toutes les saintes femmes du monde, que j’étais pleine de grâces ?» ●(1575) M 210. Ne aznafes enep, an eil gruec diouz he-ben, tr. «Tu ne reconnaîtrais le visage d'une femme de (celui) d'une autre.» ●(1576) Cath p. 8. O grec hon les da acheuaf hon sacrificç, tr. «O femme, laisse-nous achever notre sacrifice.» ●(1612) Cnf 30b. Monet dan Ilys da sul, pé da gouel, eguit sellet ouz an graguez, ha merchet, pé eguit affet dezo. ●(1621) Mc 41. m'em eux pechet gand vn gruec. ●(1633) Nom 10a. Femina, femella, femella proles, mulier : femme, femelle : gruec femellen. ●262b-263a. Abortus, abortio, abortiuum : auortement : auortamant, collez, pa coll vn gruec bugalè.

    (1732) GReg 403a. Femme, sans distinction de femmes & de filles, tr. «grecg. p. graguez. groëcg. p. groaguè. van[netois] grouïcg. grouëcg. pp. grouague.» ●Une femme, tr. «Ur c'hrecg. ur oureg. ur vreg. ur hroeg.» ●(17--) ST 356. evel eur c'hreg diroll, tr. «comme une femme sans mœurs.»

    (18--) SBI II 182. eur vroeg araoc, tr. «une femme d'arrogance.»

    II. Pokat da wreg ar c'hantonier : voir kantonier.

  • gwreg-eured
    gwreg-eured

    f. Nouvelle mariée.

    (1904) BOBL 8 octobre 3/3b. Ar vreg eureud a oa gathi eur gwiskamant Kerne doc'h ar c'haërra.

  • gwreg-holen
    gwreg-holen

    f. gwragez-holen Sage-femme.

    (1917) LZBt Gouere 16. ar gwrage-c'holen, war an disteaan (lire : disteran) zin gret gant ar gerent, a ro ar maro d'ar merc'hed bihan neve deut war an douar.

  • gwreg-kleiz
    gwreg-kleiz

    f. Amante.

    (1913) PRPR 22. (Perrine Duval) a oa «gwreg kleï» an Aotrou Billette. ●(1955) MIPO 14. Tra louz ! It da gousked gand ho kwreg kleiz. ●17. Mataou, goude m'e neus tost da dri-ugent vloaz, e neus eur wreg kleiz !!

  • gwreg-ozhac'h
    gwreg-ozhac'h

    f. Maîtresse femme.

    (1732) GReg 403a. Femme forte & hommasse, tr. «Grecg-ozac'h. p. graguez-ezac'h

    (1857) CBF 55. hou-man a vezo eur c'hrek-ozac'h eunn dervez-bennak, tr. «ce sera une maîtresse femme.» ●(1876) TDE.BF 251b. Grek-ozac'h, s. f., tr. «Maîtresse-femme, femme-hommasse.»

  • gwreg-pried
    gwreg-pried

    f. Femme légitime.

    (1931) VALL 421b. femme légitime, tr. «gwreg-pried f.»

  • gwreg-vleiz
    gwreg-vleiz

    f. Lamie.

    (1876) TDE.BF 252a. Grec'h-vleiz,s. f., tr. «Lamie, démon imaginaire. – Grek femme, et bleiz, loup.»

  • gwreg-vor
    gwreg-vor

    f. (mythologie) Sirène.

    (1499) Ca 101b. Gruec mor. g. seraine. ●(c.1500) Cb 101b. Gruec mor / pe seren. g. seraine. l. serena / e.

    (1870) MBR 282. Me, eme-z-han, a zo ganet diwar eur c'hrek-vor hag eunn den-bleiz, tr. «Moi, dit-il, je suis né d'une sirène et d'un loup-garou.»

    (1931) VALL 694b. Sirène, tr. «gwreg-vor pl. gwragez-mor

  • gwreg-yaouank
    gwreg-yaouank

    f. Jeune mariée.

    (1936) IVGA 25. Ar wreg yaouank, avat, hag an darn-vuia eus ar merc'hed-enor.

  • gwregel
    gwregel

    adj.

    (1) Féminin.

    (1499) Ca 101b. [gruec] feminus / a / um. g. feminins ou feminaulx. b. grueguel.

    (1732) GReg 403a. Feminin, feminine, qui appartient à la femme, ou qui lui ressemble, tr. «Greguell. gruëguell.» ●497b. Homme marié qui a l'air féminin, tr. «Ozac'h grueguel

    (1876) TDE.BF 251b. Gregel, adj. (anc.), tr. «Qui tient de la nature de la femme.»

    (2) Efféminé.

    (1876) TDE.BF 256a. Gruegel, adj. C[ornouaille], tr. «Se dit d'un homme qui a les allures d'une femme.»

    (3) (grammaire) Féminin.

    (1929) FHAB Genver couv. ar reiz wregel.

  • gwregelezh
    gwregelezh

    f. (grammaire) Genre féminin.

    (1931) VALL 298a. Féminité, tr. «gwregelez f.»

  • gwregon
    gwregon

    coll. cf. gregon

    I.

    (1) (botanique) Prunes sauvages, belosses.

    (1732) GReg 763a. Prune sauvage, tr. «Treg[or] grégoñnen. p. grégon.» ●Des prunes sauvages, tr. «grégon.» ●(1744) L'Arm 312b. Des prunes sauvages, tr. «Groaigon.» ●(1752) PEll 372. Gregon, Prune sauvage. Ce nom de fruit n'est connu, que je sache, qu'en BasseCornwaille.

    (1876) TDE.BF 251b. Gregonenn, s. f. T[régor] C[ornouaille], tr. «Prune sauvage ; pl. gregon, masculin.» ●(1879) BLE 348. Prunier sauvage. (P. insititia. L.) Polozen. (…) Fruit globuleux, penché (Poloz, Grégon, prune boularde, belosse).

    (1906-1907) EVENnot 7. (Priel) Diou blanten groegon hag eur ween goper a zo er jardin. Amzer ger en euz groet tre ma vleuent, tr. «Prunes sauvages.» ●(1964) BAHE 40/43. Boaz on da c'hortoz koulz ar groegon.

    (2) fam. Crottin de cheval.

    (1885) ARN 36. Excréments de chevaux (fumier). – Br. : Koc'h-kezek. Arg[ot] : 1. Figez (prononcez fi-guez). Eur vaniad figez, un panier de figues (ramassées sur la route). 2. Groegon. Eur sac'had sac'had groegon, un sac de prunes (de fumier).

    (1975) BAHE 87/13. kement ha brommat ha deviñ un toullad groegon. ●13. Groegon : kaoc'h-kezeg.

    II.

    (1) Paeañ gwregon : payer des prunes.

    (1962) KTMR 38 (T) Ernest ar Barzhig. Gra tro ar park ha me a bêo groegon dit ma kavez unan hepken. ●(1968) LOLE 20 (T) *Roc'h Vur. Ma'z eus eur beleg, 't-eus ket nemed klask, med me a baeo groegon dit ma kavez anezañ. ●(1970) BHAF 184 (T) Ernest ar Barzhig. Memes tra Doue evel gand boest sant Yann, eme ar beleg, me a baeo groegon d'an neb a ouio eun dra bennag.

    (2) Bezañ gwregon da lodennañ : avoir un compte à régler (avec qqun.).

    (1977) SKOL 65-66/141 (T) E. ar Barzhig. Etre ar Mestr hag hemañ ez eus groegon da lodennañ, pa laran. ●(1982) HYZH 145-146/30. Etre ar Mestr hag hemañ ez eus groegon da lodennañ (un compte à régler).

  • gwregona
    gwregona

    v. intr. Cueillir des prunes sauvages.

    (1925) BILZ 115. ec'h ênt da graon-kelvea pe da gistina pe da vouara, da c'hregona, da avalaoua, herve ar miz.

  • gwregoneg
    gwregoneg

    f. –i Lieu planté de pruniers sauvages.

    (1876) TDE.BF 251b. Gregonek, s. f. T[régor] C[ornouaille], tr. «Lieu planté de pruniers sauvages.»

  • gwregonenn .1
    gwregonenn .1

    f. –ed, gwregon Prunier sauvage, prunier à greffer, belossier Prunus insititia.

    (1464) Cms (d’après GMB 263). Goagronenn, g. polocier.

  • gwregonenn .2
    gwregonenn .2

    f. –où, gwregon Prune sauvage.

    (1732) GReg 763a. Prune sauvage, tr. «Treg[or] grégoñnen. p. grégon.»

    (1876) TDE.BF 251b. Gregonenn, s. f. T[régor] C[ornouaille], tr. «Prune sauvage ; pl. gregon, masculin.» ●(1895) GMB 263. pet[it] Trég[uier] groegonen.

  • gwreg­-nevez
    gwreg­-nevez

    f. Jeune mariée.

    (1868) KTB.ms 14 p 31. Pa eaz euz ar balustro gant he vroeg-newez. ●(1870) MBR 224. Neuze a-vad e teuaz nec'h d'ar c'hrek nevez.

  • gwres
    gwres

    adj. Ardent.

    (17--) TE 402. én tan groès.

    (1804) RPF 115. Er-ré-hont e hum zalhai sonn idan er spineah hac idan en tuemdér groès ag en Heaul.

  • gwreskaoua
    gwreskaoua

    v. intr. Chercher, ramasser des souches et racines de fougères, de lande, etc.

    (1900) KZVr 106 - 25/02/00. (Lannuon) Goueskoa, dastum ar gweskou a chom war ar c'hleuniou pa ve troc'het lân. ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. gwreskaoua, tr. «ramasser des souches.» ●(1920) KZVr 365 - 29/02/20. Digraka, tr. «retirer les racines d'ajoncs de la terre à l'aide d'une charrue spéciale. E Treger gwreskaoui.» ●(c.1930) VALLtreg 1005. Goesko : bruzunailho lann. D'où goeskoa (Bertou, Pleubian) (Voir gwesko.) ●(1931) VALL 80a. menues branches abattues (et souches), tr. «gwreskou T[regor].»

  • gwreskoù
    gwreskoù

    plur. Souches et racines de fougères, de lande, etc.

    (1879) ERNsup 155. groesko, ce qui reste quand on a coupé la fougère, etc. ; débris qu'on recueille dans les champs pour les brûler et en faire du fumier (Goello).

    (1900) KZVr 106 - 25/02/00. (Lannuon) Goueskoa, dastum ar gweskou a chom war ar c'hleuniou pa ve troc'het lân. ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. gouesko, feuilles, etc. tombant des arbres (evit gwreskou, souches de fougères, de landes, etc., Treger-Izel. ●(c.1930) VALLtreg 1005. Goesko : bruzunailho lann. D'où goeskoa (Bertou, Pleubian) (Voir gwesko.) ●(1931) VALL 80a. menues branches abattues (et souches), tr. «gwreskou T[regor] (gwreskaoua les ramasser).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...