Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 87 : de gwir-treizh (4301) à gwisket (4350) :
  • gwir-treizh
    gwir-treizh

    m. Péage.

    (1931) VALL 542b. Péage, tr. «gwir-treiz. m. pl. gwiriou-treiz

  • gwiraat
    gwiraat

    v. tr. d. = (?) Vérifier, valider (?).

    (1874) POG 17. kemend a ro ann Iliz d'hec'h da gredi a zo azezet war gomzou Doue (…) gwireed dre ziaze ar feiz, starteed gand ar verzerien.

  • gwiraer
    gwiraer

    m. –ion (droit)

    (1) Jurisconsulte.

    (1732) GReg 552b. Jurisconsulte, savant en Droit, qui possede la jurisprudence, tr. «Guïraour. p. guïraouyen

    (1867) FHB 102/395a. ar viraerien, pe tud ar guiriou.

    (2) Domanier.

    (1890) MOA 223b. Domainier, tr. «gwiraer (T[régor]).»

    (1967) BAHE 52/17. Moarvat e oant kleuzioù savet gant ar gwiraer diwar goust ar foñcher d'ar mare ma oa madoù gwir ha font.

    (3) Celui qui lève la coutume, les droits.

    (1732) GReg 228b. Coutumier, celui qui leve la coûtume aux foires, aux assemblées, &c., tr. «güiraër. p. güiraëryen

    (4) Douanier.

    (1732) GReg 303b. Douanier, tr. «guïraour. p. guïraoured

  • gwiraouiñ
    gwiraouiñ

    v. tr. d. Contrôler.

    (1920) MVRO 35/1b. Eman ar polis var glask evit gwiraoui (contrôler), lavariou al lankon-ze.

  • gwiraouriezh
    gwiraouriezh

    f. Jurisprudence.

    (1931) VALL 410b. Jurisprudence, tr. «gwiraouriez f.»

  • gwirc'heotenn
    gwirc'heotenn

    voir aourc'heotenn

  • gwirgelenn
    gwirgelenn

    adj. Orthodoxe.

    (1931) VALL 518b. Orthodoxe, tr. «gwirgelenn

  • gwirheñvel / gwirhañval
    gwirheñvel / gwirhañval

    adj. Vraisemblable.

    (1659) SCger 126a. vraysemblable, tr. «guir hênvel.» ●(1732) GReg 637b. Assurance morale, certitude morale, assurance vraisemblable, tr. «Açzurançz guïrhevel.» ●971a. Vrai-semblable, tr. «Guïr-hêvel. Van[netois] guïr-haoüal.» ●(1744) L'Arm 407a. Vraisemblant, te, tr. «Gùirhavale ou Gùirhanvale

    (1838) OVD 135. er golér e zougue de gredein é vehé gùir-haval er péh e larér. ●(1883) IMP v. un darvoud benac (...) guir pe guir-ëvel.

    (1931) VALL 792b. Vraisemblable, tr. «gwirhéñvel

  • gwirheñvelded
    gwirheñvelded

    f. Vraisemblance.

    (1931) VALL 792b. Vraisemblance, tr. «gwirhéñvelded f.»

  • gwirheñvelder
    gwirheñvelder

    m. Vraisemblance.

    (1931) VALL 793a. Vraisemblance, tr. «gwirhéñvelder m.»

  • gwirheñvelidigezh / gwirhañvalidigezh
    gwirheñvelidigezh / gwirhañvalidigezh

    f. Vraisemblance.

    (1732) GReg 971a. Vrai-semblance, aparence de vrai, tr. «Guïr-hêvelediguez. Van[netois] guïrhaoüledigueah.» ●(1744) L'Arm 407a. Vraisemblance, te, tr. «Gùirhavalédiguiah. f.»

    (1870) FHB 265/28a. ervez peb guirheveledighez.

    (1931) VALL 793a. Vraisemblance, tr. «gwirhéñveledigez f.»

  • gwiriadur
    gwiriadur

    m. –ioù Vérification.

    (1931) VALL 778a. Vérification, tr. «gwiriadur m.»

  • gwiriadurezh
    gwiriadurezh

    f. Vérification.

    (1931) VALL 778a. Vérification, tr. «gwiriadurez f.»

  • gwiriadus
    gwiriadus

    adj. Vérifiable.

    (1931) VALL 778a. Vérifiable, tr. «gwiriadus

  • gwiriañ
    gwiriañ

    v. tr. d. Vérifier, avérer.

    (1732) GReg 65b. Averer, verifier, tr. «guïrya un dra.» ●On a averé le crime, tr. «Guïryet eo bet ar c'hrim.» ●954b. Verifier, prouver la verité d'une allegation, tr. «guïrya. pr. guïryet

    (1931) VALL 778a. Vérifier, tr. «gwiria (et avérer, valider).»

  • gwiridig
    gwiridig

    m.

    (1) Point faible.

    (1857) CBF 41. Te zo ken tano da fri ma waskez ato war va gwiridik, tr. «Tu as le nez si fin que tu mets toujours le doigt sur mon mal.» ●(1867) MGK 64. Ec'h anavezaz mad ho gwiridik. ●(1890) MOA 138a. Je sais où le bât le blesse (Fig.), tr. «me anavez he viridik

    (1931) VALL 685b. point, endroit sensible, tr. «gwiridig m.» ●peser sur l'endroit sensible, tr. «gwaska war ar gwiridig

    (2) Betek ar gwiridig =

    (1905) HFBI 202. An Intanves n'édo ket tost dézi sonjal en eur seurt-tra ? An taol sé a ïéas dézi betec ar guiridic, a couéza a réas héno évél eun den maro.

  • gwiridigezh .1
    gwiridigezh .1

    f. Sensibilité.

    (1732) GReg 261a. Delicatesse, sensibilité, tr. «Guyridiguez.» ●858a. Sensibilité, delicatesse, tr. «Guïridiguez. Van[netois] guïridigueh

    (1934) BRUS 212. La sensibilité, tr. «er uiridigeh

  • gwiridigezh .2
    gwiridigezh .2

    f. Vérification.

    (1931) VALL 778a. Vérification, tr. «gwiridigez f.»

  • gwiridik
    gwiridik

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Sensible, douloureux (en plt de qqn, d'un endroit du corps malade).

    (14--) Jer.ms 267. Me gray guyrydyc da quyguen, tr. «Je rendrai douloureuse ta chair.»

    (1659) SCger 45b. dolent, tr. «guiridic.» ●(c.1718) CHal.ms i. Douloureus, tr. «anquenius, greuus, glaharus, poenius. dolant, gueridic.» ●(c.1718) CHal.ms iii. La goutte est fort douloureuse quand ell'est nouée, tr. «gueridic e possibl' é er goutt' pe ué sclommet, er goutteu aué forh dolant peuent sclomet, clommet.» ●(1732) GReg 858b. Sensible à la douleur, tr. «guïridicq.» ●Il ne peut souffrir le moindre mal, tant il est sensible, tr. «Ne all qet souffr an distérâ poan, qement ma ez eo guïridicq, ou, qer guïridicq ma ez eo.» ●Pour peu qu'on le choque, il est sensible, tr. «né ouffét qet e offanci qen neubeud ne santé, qer guïridicq ma zeo.» ●Vous l'avez pris par son sensible, tr. «Qemeret oc'h eus ê dre'n andred guïridicq.» ●(1774) AC 136. Pa zeu (…) an avelennou-se da vesa calet a guiridic, tr. «l'une ou l'autre de ces hernies devient dures et douloureuses.»

    (1866) FHB 56/28b. d'ar mare ma'z eo guiridica ar gouliou. ●(1889) SFA 261. Guiridik ive-ta oa ar gouli.

    (1900) KEBR 17. Eur galeden gwiridik, tr. « Un cal sensible » ●Ar c’haledennou gwiridik, tr. « Les cals sensibles ».

    (2) Fragile.

    (1942) FHAB Mae/mezheven 171. Gwiridik = fragile.

    (3) Difficile sur la nourriture.

    (1872) ROU 80b. Délicat, difficile à contenter et facile à mécontenter, tr. «guiridig

    (4) Bezañ gwiridik da ober udb. =

    (1909) KTLR 6. Ma vezan re viridik, a lavare, da zeski va micher na'm bezo biken ti va zad.

    (5) Sensible.

    (1710) IN I 182 [lire : 192]. quer guiridic-se e quènver o reputation.

    (1847) FVR 48. ann hini a zo bet gwanet mad, a zo bepred gwiridik pa gomz euz ar poaniou en deuz bet gouzanvet.

    II. (Coup) douloureux.

    (1792) BD 851. da goste gant vn tol guiridic men bico, tr. «Je piquerai ton flanc d'un coup douloureux.»

  • gwiridinez
    gwiridinez

    s. Sensibilité.

    (1710) IN I 182 [lire : 192]. rac dre an dilicateri hac ar guiridinez-se en em rentont bigarre, mutin, insupportabl.

  • gwirieg / gwireg
    gwirieg / gwireg

    m. Homme sincère, qui dit vrai.

    (1477) Inv. arch. Finist. série A p. 13. An Guyreuc n. d'ho[mme] (d'après GMB 307). ●(1539) Inv. arch. Finist. série A p. 7. Le Guyriec n. d'ho[mme] (d'après GMB 307).

  • gwiriegezh
    gwiriegezh

    f. Véracité.

    (1931) VALL 777b. Véracité, tr. «gwiriegez f.»

  • gwiriek
    gwiriek

    adj.

    (1) (en plt de qqn) Sincère, qui dit vrai.

    (1732) GReg 954a. Veritable, qui dit vrai, tr. «guïryecq.» ●Pierre est plus veritable que Paul, tr. «guïryecqoc'h eo Pezr eguit Paul.»

    (1907) VBFV.fb 45b. franc, tr. «guiriek

    (2) (en plt des paroles de qqn) Véridique.

    (1911) BUAZperrot 31. Komzou gwiriek Justin a reas trouz. ●(1931) VALL 48b. Authentique, tr. «gwiriek.» ●(1931) VALL 770b-771a. Valable, tr. «gwiriek.» ●778a. Véridique, tr. «gwiriek

  • gwiriekaat
    gwiriekaat

    v. tr. d. Avérer, valider.

    (1931) VALL 771b. Valider, tr. «gwiriekaat.» ●(1976) LLMM 175/120. e veze roet un testeni da wiriekaat e vrokusted e-keñver Bro-C'hall.

  • gwirier
    gwirier

    m. –ion Vérificateur.

    (1931) VALL 778a. Vérificateur, tr. «gwirier, gwiriour

  • gwirierezh
    gwirierezh

    f. Vérification.

    (1931) VALL 778a. Vérification, tr. «gwirierez m.»

  • gwirikal / gwirikat
    gwirikal / gwirikat

    v. intr. Grincer.

    (1957) BLBR 100/12. en eur hwirikal evel eun nor ha n'eo ket bet eoliet abaoe marhad nao bloaz. ●(1958) BLBR 111/14. Gouirikad a ra. ●(1959) BRUD 10/23. eur vouez a wirike evel eun nor o serra.

  • gwiriñ
    gwiriñ

    v. cf. goriñ

    I. V. tr. d.

    (1) Chauffer (un four).

    (1659) SCger 23b. chaufer le four, tr. «guiri ar forn p. gorret.» ●153b. guiri forn, tr. «chaufer le four.» ●(1732) GReg 158a. Chauffer le four, tr. «guïri ar fourn.» ●429b. Chauffer le four, tr. «Guïri ar fourn.»

    (1869) HTC 122. ma roas urz da viri fourn ar palez.

    (2) Couver.

    (1659) SCger 33b. couuer des œufs, tr. «guiri viou.» ●(1732) GReg 228b. Couver, tr. «Güiri. pr. goret.» ●Couver des poulets, tr. «Güiri poncinedigou munud.»

    (1906) KPSA 52. en doare ma wer ar goulm he fichouned.

    ►absol.

    (1659) SCger 153b. ema ma iar o c'hiri, tr. «ma poule couue.» ●(1732) GReg 228b. La poule couve, tr. «E ma ar yar o viri

    (1921) FHAB Kerzu 319. Berc'hed he doa eur yar, eur vestrez da viri.

    ►[en apposition à l'inf.] Yar wiriñ : poule couveuse.

    (1732) GReg 228b. Couveuse, poule qui couve, tr. «Yar-viri. p. yarezed-viri

    (3) sens fig. Mûrir une idée, etc. voir goriñ.

    (1906) KPSA 52. Gweri an ioulou mad a ra en eun ene glan.

    II. V. intr.

    A. (pathologie) Apostumer, aboutir, abcéder.

    (1633) Nom 275b. Suppuratorium med. medicament faisant apostumer & meurir, faisant purger : medicamant á graff apostumiff ha guiriff, pehiny á purig.

    (c.1718) CHal.ms i. Voila une plaïe qui aboutit, tr. «tennein ara er gouli sé, eha de uirein, de darhein, er gouli sé.» ●(1732) GReg 42a. Apostumer, s'enfler, s'enflammer, tr. «Güiri. pr. goret

    (1847) MDM 241. ha ma teu da viri, toulla ar gor kerkend a ma'z eo posub.

    B. sens fig.

    (1) Brûler.

    (1866) SEV 5. He galoun neuze, eunn tan santel o wiri enn-hi.

    (2) Couver, être en train de se préparer.

    (18--) CST 10. rak ne ouied ket war-eün petra a oa o wiri e penn ar mestr.

  • gwirinal
    gwirinal

    v. intr. Hennir.

    (1904) BOBL 8 octobre 3/1c. Natur ar marc'h eo gwirinal, natur ar Gall, gallegal, natur ar Breton, brezhonega.

  • gwirion .1
    gwirion .1

    adj.

    I.

    (1) Véritable.

    (1530) Pm 153. Try person guyrion en vnan, tr. «Trois personnes véritables en une (seule).» ●187. Pedomp mam doe an tir guyrion, tr. «Prions la mère du vrai Roi de la terre.» ●(1650) Nlou 137. Ro'uen tyr guiryon, tr. «roi véritable de la terre.»

    (1659) SCger 126a. veritable, tr. «guirion.» ●153b. guirion, tr. «veritable.»

    (1857) HTB 116. gant aouen na zeufe hon finvidigez seblantuz da vean troet en paourentez gwirion. ●(1890) BSS 6. ha mar tigouezas ganta fazia ive, a sina gant ar re all, en e galon e talc'has mad atao d'ar feiz guirion.

    (1954) VAZA 70. Met pebezh distokadenn pa glevis digant re all he menoz gwirion.

    (2) (en plt d'une guérison) Véritable, vrai, réel.

    (1905) IVLD 231. a verk sklear eo guirion he bareans. ●(1920) AMJV 138. An dud a iliz (…) a velo ha guirion eo bet ar c'hlenved, guirion ar pare.

    (3) Sincère.

    (1847) FVR 150. Ma lavar a zo gwirion. ●(1864) SMM 28. he c'homzoù a zo guirion. ●(1888) SAQ I 37. eo va c'homz leal ha guirion.

    (1906) KPSA 3. Ar furnez-ze hep-ken a ioa evitan gwirion ha talvouduz. ●(1912) MMPM 72. eur garantez gwirion. ●(1912) MMKE 104. Ar c'homjou-ze, mignon ker, zo pouellus ha gwirion.

    (4) =

    (1880) SAB 92. madou gvirion ha paduz.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Sincère, qui dit vrai.

    (1732) GReg 954a. Veritable, qui dit vrai, tr. «guïryon.» ●Pierre est plus veritable que Paul, tr. «guïryoñnoc'h eo Pezr eguit Paul.»

    (1907) AVKA 87. Profetet gaouiad ha guirion. ●(1928) LEAN 115. Leal ha gwirion oa pa zisklerie e c'hoantae parea, ha gwirion ive pa c'hoantae mervel.

    (2) Bezañ gwirion d'e c'her : être fidèle à sa parole.

    (1923) KNOL 269. Eur roue a dle beza gwirion d'e c'her.

  • gwirion .2
    gwirion .2

    m. Homme juste.

    (1530) Pm 271. Hac ez duy goude a dehou / Vaillant an tron an guyrionou / Daguyt ho corffou en louen, tr. «Et viendront ensuite, à la droite, / Du ciel, valeureux, les justes, / Pour chercher leurs corps, joyeusement.» ●(1575) M 1487. Hac ez conter dison, entre an guyryounou, tr. « Et ils sont comptés sans conteste parmi les justes »

  • gwirionded
    gwirionded

    f.

    (1) Exactitude.

    (1931) VALL 281b. Exactitude, tr. «gwirionded f.»

    (2) Véracité.

    (1931) VALL 777b. Véracité, tr. «gwirionded f.»

  • gwirionez
    gwirionez

    f. –ioù, –où

    (1) Vérité.

    (1464) Cms (d’après GMB 307). gurionnez vérité. ●(1499) Ca 106b. Guiryonez. g. verite. ●(1530) Pm 31. em guiryonez, tr. «en ma vérité.» ●(1557) B I 366. En un prison em guiryonez / Da gouzaff poan ha bihannez, tr. «Dans une prison, en vérité, pour y souffrir peine et misère.» ●(1576) Cath p. 4. guyronez à cosou, tr. «la vérité des paroles.» ●10. te hep muyquen a lauar hac ahens (lire : aheus) en guiryonez, tr. «toi seule dis et possèdes la vérité.» ●(1576) Catechism 22 (= RECE 47, 108). sau, ha pign en lech an deuezo choaset an autrou da doué, ha deus dauet an bælegyen ves à lignez léuy, hac an barner à vezo en amser se, peré à interrogy, hac ez lauaro_int (lire : lauaroint) dit an guiryonez, an sentancz, tr. « lève-toi, et monte au lieu qu’aura choisi le Seigneur ton Dieu, et va trouver les prêtres de la lignée de Lévi, et le juge qui sera à ce moment, lesquels tu interrogeras, et ils te diront la vérité, la sentence. » ●(1612) Cnf 79b. Trompeteryen à lauar an guiryonez. ●(1621) Mc 3. diguicit em eneu an goulou ves ho guiryonez.

    (1659) SCger 153b. guirionnez, tr. «verité.» ●(1732) GReg 208b. Conviction, preuve évidente d'une verité que l'on avoit deniée, tr. «Prouvidiguez haznad eus a ur viryonez dinac'het.»

    (1856) VNA 168. En vérité, tr. «É gùirioné.» ●198. Si vous lui eussiez dit la vérité, tr. «Pé hou pehé laret er huirioné dehou.» ●(1864) SMM 87. an oll guirionezou hoc'h eus desket. ●(1878) EKG II 108. Ar virionez a livirit adarre, Aoutrou.

    (1907) AVKA 173-174. ur gwir wirione a laran deoc'h a c'heno mat. (1911) BUAZperrot 635. deski gwirioneziou ar feiz. ●(1915) HBPR 219. goude beza kaset eneb guirioneziou ar Feiz. ●(1922) LZBt Meurzh 7. Eus eur peurz all, ma c'hall an holl (...) intent gwirioneou ar Fe. ●(1924) ZAMA 87. Setu aze eur wirionez hag a zo oajet. ●(1928) SAKO 26-27. e renkez deski gwirioneiou hon relijion. ●(1929) MANO 7. heretiked a nac'h gwirioneziou ar relijion gatolik.

    ►[suivi d'un adj.]

    (1839) BESquil v. Ur huirioné sôn-é.

    (1924) FHAB Kerzu 443. lakat da skedi ar wirionez rik. ●(1935) BREI 427/1c. gwirionez rik pe gaou put.

    (2) Mont gant ar wirionez : dire la vérité.

    (1929) FHAB Genver 26. pa'z aer gand ar wirionez eo red anzav ne rit ket brao a-walc'h d'ho kwreg.

    (3) Bezañ gant ar wirionez : dire la vérité.

    (1907) PERS 155. Aotrou Person Ars a oa gant ar virionez en dervez ma lavare en doa bet kroaziou. ●181. ha gant ar virionez ez oa.

    (4) Bezañ ar wirionez gant =

    (1894) BUZmornik 227. da ziskouez dezho, dre ho c'homzou ho-unan, n'edo ket ar virionez gantho.

    (5) [empl. sans art.] Lavarout gwirionez : dire vrai.

    (17--) CBet 1242. Da hout hac ar serpant a lavar guirione.

    (6) Ober gwirionez : faire équité.

    (17--) BMa 278. Jugettan er fat a groet guirjonné, tr. «Jugez-le bien, et faites équité.»

    (7) E gwir wirionez : en vérité, en vérité.

    (1907) AVKA 132. Jesus a hadkrogas : «En gwir wirione, me lar deoc'h : (...).

    (8) E gwirionez : en vérité.

    (1874) FHB 508/301b. Ar c'hillok-se a ioa el labous / E guirionez nebeut balbous.

    (1907) AVKA 87. Seblant denved ho deus, deoc'h da welet ; med en gwirione bleizi haloupet nan int ken.

    (9) Amprouiñ gwirionez : chercher à savoir si c'est vrai.

    (1792) BD 4252. men a ya breman son da aprou guirione, tr. «Je vais immédiatement voir si cela est vrai.»

    (18--) SCD 33. Demp eta, ma moerep cos, da aprou gwirione.

    (10) Komz gant gwirionez : dire vrai, dire la vérité.

    (1931) GUBI 12. Eit konz get guirioné.

    (11) Komz heñvel ouzh ar wirionez : dire la vérité.

    (1958) Evit komz heñvel ouzh ar wirionez n’eo ket an daou baotrig eo a vije da damall abalamour d’ar skol.

    (12) Livañ ar wirionez : farder, maquiller, travestir la vérité.

    (1910) MBJL 6. Laradenno hepken he deus da gontan d’imp, livet m’eo bet ganti ar wirione.

    (13) Suilhañ ar wirionez = (?).

    (1872) GAM 30. Ann dra-ze, a gav din, a zo suilla ar virionez evid he flega evel ar gaou.

    (14) (juron) Dre wirionez (Doue) : par la vérité (de Dieu).

    (1612) Cnf 28a. Lauaret dré ma feiz, pé dré guiryonez, hep caffout intention da touet, n’a da lauaret dré feiz Iesus-Christ, n’a dré feiz Doué, n’a dré guiryonez Doué, n’en deo quet lé touet.

    (15) Evit lavarout ar wirionez : à dire vrai.

    (1959) LLMM 73/125. Chom a rae war evezh, prest da dalmañ, hag, evit lavarout ar wirionez, war e du tagnous.

    II. (religion)

    (1) Kador ar wirionez : chaire de prédication.

    (1847) MDM 85. Eno, eus a gador ar virionez, ar beleg a ro da intent d'ar re huella pegen dister int. ●(1877) EKG I 154. Unan (...) a zavaz eun dervez, enn eun iliz, e kador ar virionez. ●(18--) SAQ I 54. kenta guech ma prezegiz e kador ar virionez.

    (1907) PERS 218. hini all ebet n'euz great kement a vad deuz kador ar virionez.

    (2) Tad ar wirionez : surnom de Dieu.

    (1902) PIGO I 131. a-berz Doue, Tad ar Wirione.

  • gwirius
    gwirius

    adj. Juridique.

    (1732) GReg 552b. Juridique, tr. «guïryus.» ●Juridiquement, tr. «èn ur fæçzoun guïryus

  • gwirvoud
    gwirvoud

    m. Réalité.

    (1931) VALL 626b. Réalité (philo.), tr. «gwirvoud, gwirvezoud m.»

  • gwirvoudel
    gwirvoudel

    adj. Réaliste.

    (1931) VALL 592b. Principe de raison suffisante, régit le r&el, tr. «penvarn a benabeg leun, reolenn ar Gwirvoudel

  • gwirvoudelezh
    gwirvoudelezh

    f. Réalisme.

    (1931) VALL 592b. Principe et fond de toute réalité (Shopenhauer) ar Mennerez, penwirizienn ha strad pep gwirvoudelez

  • gwirvoudenn
    gwirvoudenn

    f. Réalité.

    (1931) VALL 626b. Réalité (philo.), tr. «gwirvoudenn f.»

  • gwisaer
    gwisaer

    m. –ion Putassier.

    (1732) GReg 766b. Putassier, tr. «Treg[or] gouïsaër. p. gouïsaëryen

  • Gwiseni
    Gwiseni

    n. de l. Guissény.

    (1) Gwiseni.

    (1656) VEach 137-8. ames ar memes Parres à Guissezni. ●(1732) GReg 857b. Sant Sezny Abad ê Guïsezny, el leac'h ma ez idy brémâ Minic'hy Sant Sezny, èn deus bevet cant vloaz, ha seiz varnuguent. ●(1793) SD 115. A enep Yan-Mary Branellec bœlecq oaget a 37 bloas guinidicq eus a Guisseny o chom e Porz-Léon.

    (1834) KKK 98. war eunn armé barbared a ioa diskennet entré parrez Gwiséni hag hini Ker Louann. ●(1847) FVR 114. Joli, persoun Gwisseni. ●196. Guisseni. ●(1869) TDE.FB xviiib. Gwik-Sezni. (...) On appelait Paotred ar c’hil-krog, les habitants de ce lieu, parce qu’ils se battaient à coups de crocs pour se disputer les bris des navires naufragés. ●(1876) TDE.BF 273a. Moñt a rann da Wik-Seni (vik). ●(1878) SVE 955. Potret Guisseni, potret ar c’hill-krok. ●(1879) BMN 322. Yvon Bihan, euz Guisseny. ●(1890) MOA 21a. Guik-Sesni ; - Guiseni.

    (1905) ALMA 63. Gwiseni. ●(1907) MVET 133. an aotrou Marzin, person Gwiseni. ●(1911) BUAZmadeg 634. hag a zavaz eur gouent all el leac'h m'ema brema bourk Guisseny. ●(1919) MVRO 2/3b. parroziou Gwisény, Goulven ha Treflez. ●(1982) PLNN 11/17. Pelloc'hig, warzu Gwisseni, e vez gwraet gant ar ger emichañs.

    (2) (Proverbe)

    (2003) TRMOR 25. Merc'hed Gwiseni / A rank kaout daou waz pe dri.

    (3) (Blason populaire) Paotred ar c’hil-krog : surnom des goèmoniers de Guisseny et alentours.

    (1869) TDE.FB xviiib. Gwik-Sezni. (...) On appelait Paotred ar c’hil-krog, les habitants de ce lieu, parce qu’ils se battaient à coups de crocs pour se disputer les bris des navires naufragés. ●(1878) SVE 955. Potret Primelinn, potret ann alc'houez, / Potret Kerlouan, potret ann had panez, / Potret Guisseni, potret ar c’hill-krok.

    (2003) TRMOR 24-25. Paotred Kêrlouan, paotred an had-panez / Paotred Gwiseni, paotred ar c'hil-krog. ●Pour rendre à César ce qui est à César, il vaut mieux préciser que paotred ar c'hil-krog était aussi, sur la côte nord du Léon, le surnom un peu condescendant donné par les pêcheurs aux populations goémonières en général, et pas seulement celle de Guissény.

    (4) [Toponymie locale]

    (1656) VEach 137-138. peré á chom brema er vilagen à Brendaouez (...). Neusé é cho-/ment é milin ar viniec. ●140. é maner ar viniec.(1732) GReg 631b. Minihy guïsseny.

    (1874) FHB 496/203b. chapel Brendaouez a ioa deut da veza eur pez trist (...) ha collet gant an dour divoask.

  • gwisk
    gwisk

    m. –où

    I. Habit.

    (1867) BUE 57. ne oa ket gwisk sant Ervoan hini ann Drede-Urz.

    II. par ext.

    (1) (en plt de la terre) Couche épaisse.

    (1866) FHB 54/14a. ar guisq dindan zo peurvuia meinec. ●(1866) FHB 58/45b. eb cas kementse an douar melen pe an tuffe frozet eguisse e touez ar gwisk varc'horre. ●(1866) LZBt Gouere 151. eur gwisk mad a der.

    (2) Couche.

    (1744) L'Arm 79a. Couche de couleurs, tr. «Gussque.. eu. m.»

    (1876) TDE.BF 276a. Gwisk, s. m., tr. «Enduit, couche ; pl. ou

    (1904) SKRS I 124. Ar guisk aour-ze var ar siboer. ●(1910) MBJL 84. ar gwisk aour a oa endro d'ean. ●(1935) BZIG Genver 3a. eur gwisk skorn teo.

    III. sens fig. Équipe.

    (1919) FHAB Eost 28. Eur gwisk tud nevez zo ezom e penn ar vro.

  • gwisk-gwask
    gwisk-gwask

    adv. =

    (1763) SE 42. an dut a gommanças guisq guasq d'en em denna.

  • gwisk-war-wisk
    gwisk-war-wisk

    adv.

    (1) Couche sur couche.

    (1732) GReg 218b. Couche sur couche, tr. «Güisq var güisq.» ●(1744) L'Arm 79a. Couche sur couche, tr. «Gussque ar ussque

    (1921) FHAB Du 301. elec'h m'eo bet douaret e dud koz ha lec'h m'en em gav o c'horfou gwisk war wisk. ●(1926) FHAB Meurzh 95. hag evelse, gwisk-war-wisk, ken a vezo leun ar c'helorn.

    (2) sens fig. =

    (1732) GReg 9b. Accumuler crime sur crime, tr. «Ober crimou guisq-var-guisq

    (1857) CBF 54-55. pe e kouezfe war da choug toaliou (lire : taoliou) a-bill gwisk war wisk, tr. «il te tomberait sur le dos une bonne volée de coups.»

  • gwiskad
    gwiskad

    m. –où

    I.

    (1) Vêtement.

    (1847) FVR 272. dichafantra ar gwiskadou iliz.

    (2) par ext. Couche, strate.

    (1870) FHB 286/195b. eur guiscat douar doun avoalc'h evit beza troet gant an alar. ●(1894) BUZmornik 538. eur guiskad erc'h. ●(1896) HIS 30. ur guskad pék-du.

    (1902) MBKJ 218. eur gwiskad dir var dro ho c'haloun. ●(1906) GWEN 23. eur gwiskat mad a blouz. ●(1911) SKRS II 123. eur pez bara gant eur guiskad aman varnhan.

    II. sens fig.

    (1) Grande quantité.

    (1913) FHAB Genver 28. ar pez a zo zur eo e tle beza renket eur gwiskad traou en e benn.

    (2) Gwiskad bazhadoù : raclée.

    (1876) TDE.BF 276a. Eur gwiskad bazadou en deuz bet, tr. «il a reçu une bonne volée de coups de bâton.»

    (1911) SKRS II 71. roet eur guiskad bazadou d'an dud difeiz.

    ►absol.

    (1973) SKVT II 11. Ne c'hellfe ket Veig tremen hep ur gwiskad.

  • gwiskadur
    gwiskadur

    m. Vêture.

    (1464) Cms (d’après GMB 307). Guisquadeur, vêtement. ●(1499) Ca 106b. Guisquadur. idem guisquamant. g. vestement.

    (1880) SAB 17. ur viscadur en dro da Jesus-Christ. ●229. e viscadur gvenn evel an nerc'h.

  • gwiskadurezh
    gwiskadurezh

    f. Vêtement.

    (1763) SE 88. diouc'h o quisgadures, tr. «à votre costume.»

    (1857) HTB 136. evit gwiskadurez, dilad fetiz ha garo.

  • gwiskamant
    gwiskamant

    m./f. –où

    (1) Vêtement.

    (1499) Ca 106b. Guisquadur. idem guisquamant. g. vestement. ●(1530) Pm 227. Guyscamant ha paramantou, tr. « Tes vêtements et tes ornements » ●(1575) M 701-703. Te roas dezaff peur flam, ha dinam guisquamant, / Ma he mirse ent piz, homan oa Badyziant. / Da guisqamant te spes, honnez á dilesas, tr. «Tu lui donnas un vêtement tout brillant et sans tache / Pour qu'il le gardât soigneusement : c'était le baptême. / Ton beau vêtement à toi, celui-là il l'abandonna.» ●(1612) Cnf 62a. né vsé eguit guiscqamant nemet crochenn vn anezual. ●(1633) Nom 107b. Vestimentum, vestis, indumentum amictus : vestement, habillement : guiscamant, habillamant. ●35a. Apodyterium, spoliarium : le lieu où on laisse les habillements, quand on se veut deuestir, chambre aux habillements : an læch ma lesser an habillamantou, pa fell en em diuisquaff, cambr an guiscamantou.

    (1659) SCger 46a. habits de dueil, tr. «guiscamanchou caoûn.» ●83b. habit neuf, tr. «guiscamant neuez.» ●124a. vestement, tr. «guiscamant.» ●(c.1680) NG 760. Nou des na bouet na guisquement. ●(1710) IN I 283. an dereadurez eus ar viscamant. ●(1732) GReg 957a. Vêtement, tr. «Guïsqamand. p. guïsqamanchou

    (1882) BAR 225. eur viskamant ken kaer.

    (1907) AVKA 25. Neb an eus daou wiskamant. ●(1911) BUAZperrot 678. diou wiskamant.

    (2) Gwiskamant penn-da-benn : complet.

    (1926) FHAB Ebrel 144. al lodenn vras eus ar franmasoned n'o doa ket ho gwiskamant penn-da-benn. ●(1933) BLGA 14. 'c'h eus ket soñj em boa bet eur gwiskamant penn-da-benn evit pardon ar Werc'hez.

    (3) par ext. Linge qui recouvre qqc.

    (1911) KANNgwital 99/9. an aoter a vo kempennet gant ho (lire : he) guiskamanchou kaera.

    (4) sens fig. Apparence.

    (18--) SAQ I 123. dindan guiskamant ar virionez.

  • gwiskañ / gwiskiñ
    gwiskañ / gwiskiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    A.

    (1) Vêtir (qqn).

    (1499) Ca 106b. Guisquaff. g. vestir. ●(1557) B I 628. Guisqu y yuez a neuez flam / Gant un dillat fin ha dinam, tr. «Revêt-la d'un habit fin et sans tache.» ●(1575) M 1374. Yolis huy am guysquas, hac am logas hasou, tr. «Vous me vêtites gentiment, et me logeâtes avec bienveillance.» ●(1612) Cnf 63b. Guiscaff an pauurien pe-ré à so noaz.

    (1659) SCger 124a. vestir, tr. «guisca.» ●(1732) GReg 957a. Vêtir, tr. «Guïsqa. pr. guïsquet. Van[netois] gusqeiñ. pr. gusqet

    (1846) BAZ 289. o tivisca he zillat e creiz ar goanv evit guisca ar beorien.

    (1902) PIGO I 37. ar mevel a wiskaz d'ean ive eun tok ru.

    (2) Vêtir (un vêtement).

    (1580) G 644. Guyscaf dyllat syher, tr. «Vêtir des habits de sacs.»

    (1857) CBF 2. Gwiskit eul lerou gloan, tr. «Mettez des bas de laine.» ●(1857) LVH 95. Épad ma husq en tuniq hùen ar hé dillad.

    (1953) BLBR 57/3. An den eürus n'en doa ket eur roched da wiska !...

    ►[empl. comme subst.]

    (1868) KMM 102. Diouallit d'en em glasc re, en dibri, en eva, er guisca.

    (1925) BUAZmadeg 92. ar bevans, ar guiska a oa dister ha paour dreist.

    (3) Vêtir (un vêtement à qqn).

    (17--) TE 41. Hi e usquas dehou abideu é vrær Ésàu. ●161. ean e ziusquas é zillad caër hag é armage, eit ou gusquein dehou.

    (4) Loc. verb. Gwiskañ-diwiskañ, gwiskañ ha diwiskañ : passer son temps à se changer.

    (1977) PBDZ 784. (Douarnenez) gwiskiñ-diwiskiñ, tr. «passe son temps à se déshabiller.» ●786. o wiskiñ hag o tiwiskiñ tog an deiz, tr. «se déshabillant et se rhabillant toute la journée.»

    B. par ext.

    (1) Payer les vêtements de qqn.

    (1868) FHB 186/234b. hag e ran kement a ellan evit ho beva hag o guisca. ●(1869) FHB 253/350b. Gouzout a ra en deuz da wiska ha da vaga eur c'hreg ha bugale.

    (1924) FHAB C'hwevrer 67. Met piou a vevo ac'hanout er skolaj, piou da wisko ? ●69. Me va-unan, daoust ha n'on ket pinvidik, a zikouro gwella ma c'hellin da veva ha da wiska ar paotr.

    (2) (en plt des vêtements) Vêtir, revêtir qqn.

    (1907) AVKA 210. lien fin o wiska anehan. ●(1911) BUAZperrot 46. Eur zaë hep gri hag heb ourl (...) he gwiske eus he fenn d'an treid.

    C. par ext. Gwiskañ un arm : ceindre une arme.

    (1530) Pm 114. Pan viont emguaffet ha guisquet o armou, tr. «Quand ils se furent rassemblés et couverts de leurs armes.»

    (1921) GRSA 328. éh an de gemen d'em soudarded guiskein ou armaj.

    D. sens fig.

    (1) Se revêtir de.

    (1909) FHAB Kerzu 369. an douar o viska eur vantel a c'hlasvez.

    (2) Gwiskañ sin ar groaz : se signer.

    (1956) LLMM 58/8. Filo a wiskas sin ar groaz en he c'herc'hen.

    (3) Gwiskañ ul liv =

    (1926) FHAB Meurzh 96. O welet al liou a wiskas Kersozon hag ar C'hloareg (…) e stonkas ken ma chomas ar peurrest en e c'horzailhenn.

    (4) Gwiskañ liv ar marv =

    (1732) GReg 221a. Prendre une couleur de mort, tr. «Güisqa liou ar maro

    (1854) MMM 97. guisqet en d'eus liou ar maro, languissa, perissa a ra. ●(1878) EKG II 77. Guiska a reaz liou ar maro.

    (1908) PIGO II 56. An holl a wiskas liou ar maro.

    (5) Gwiskañ an daol : mettre la table.

    (17--) ST 242. Ha gwisket eo ann daol ma koanio 'n aotrone ? tr. «Avez-vous garni la table pour le souper de ces seigneurs ?»

    (1906) KPSA 72. piou a aoz ar pred, piou a wisk an daol ?

    (6) Gwiskañ e gomzoù : enrober ses propos.

    (1964) LLMM 107/412. gwisk da gomzoù mar plij. ●(1973) BAHE 76/35. e veze pedet gant ar re all da wiskañ e gomzoù.

    (7) =

    (1951) BLBR 36/2. ar spern a wisk o dillad liou an erc'h.

    (8) (religion) Gwiskañ an oferenn : sonner la messe.

    (1870) FHB 296/278a. guiska a rer an oferen genta. (...) pa visker an eil oferen.

    (1909) MMEK 37. D'an taol a hanter-noz, e visker an oferennou. ●(1938) WDAP 2/123. Gwiska (an oferenn), verb, Lakaat ar c'hleier da seni evit rei d'an dud da anaout emañ an oferenn o vont da zeraoui. ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. Tinta an ofren, (guiska an ofern St-Nic) = sonner la messe.

    (9) =

    (1862) JKS 191. Gwisket em eus ho poaniou.

    (10) Gwiskañ ur gounnar : prendre un air courroucé.

    (1941) FHAB Meurzh/Ebrel 36. (Skrignag) Gwiska eur gounnar = Prendre un air courroucé : «hennez a wiskas eur gounnar

    (11) Gwiskañ un iliz =

    (1883) MIL 29. Piou a lavaro pegement a ilizou zo bet sikouret ha guisket ganthan epad seis vloas ?

    E. spécial. (religion) Revêtir (qqn) de l'habit.

    (1912) BUAZpermoal 874. Digemeret a oe raktal ha gwisket.

    II. V. intr.

    (1) =

    (1727) HB 91. En dra vezo ar Belec o visca / Hac o prepar mont da Oferenna.

    (2) (en plt de la messe) Commencer.

    (1894) BUZmornik 537. da c'hortoz an offerenn pe ar gousperou da viska.

    (1911) RIBR 29. An avelig o tont eus ar pellder a zigase neuze betek ennan trouz ar c'hleier e bole evit lavaret edo oferen an hanter-noz o wiska. ●(1913) FHAB Genver 23. setu an ofern o wiska.

    (3) Gwiskañ war : enjamber, empiéter, doubler sur.

    (1872) ROU 82b. Empiéter sur..., tr. «Gvisca var. (com[me] les tuiles).» ●83a. Enjamber, sur... Couvrer en partie, tr. «gvisca var, (var ar bord).» ●(1890) MOA 193a. Couvrir en partie, comme font les tuiles et les ardoises, tr. «guiska var… Les mots, ar bord (le bord) sont sous entendus.» ●225a. Doubler sur, comme les tuiles, tr. «guisca, v. n. (On sous-entend : sur le bord, var ar bord.).» ●234b. Empiéter, tr. «guiska var ar bord, comme les tuiles.»

    III. V. pron. réfl. En em wiskañ : s'habiller.

    (1790) MG 73. doh hum usquein de vitin.

    (1856) VNA 168. se vêtir superbement, tr. «hum husquein manific.» ●(1877) EKG I 217. en em viska evel eun den divar ar meaz. ●(1894) BUZmornik 272. o velet pegen dister ec'h en em viske.

    (1903) MBJJ 36. d'en em oalc'hi ha d'en em wiskan. ●(1911) BUAZperrot 53. peadra d'en em loja, d'en em wiska, d'en em veva. ●(1921) PGAZ 32. en em vizka dereat.

    IV.

    (1) Bezañ gwisket en e c'hloria sifoc'hell : voir gloria.

    (2) Gwisket evel ur forc'h : voir forc'h.

    (3) Gwisket mat evel ur c'hi : voir ki.

    (4) Gwiskañ e vanegoù war an tu gin : voir manegoù.

    (5) Gwiskañ bonedoù da ub. : voir bonedoù.

    (6) Gwiskañ botoù ront ar c'hi du : voir ki.

    (7) gwiskañ porpant ub. : voir porpant.

    (8) Ur c'hrez yen da wiskañ : voir krez.

  • gwiskelliñ
    gwiskelliñ

    v. tr. d. = (?) Bercer. (?) cf. luskellat / huskellat (?).

    (1904) BMSB 71. Ar verc'hig ken habask, ken mad ha ken lirin / A vuiskelliz kroëdur, a vagiz iaouank-flam.

  • gwisket
    gwisket

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Vêtu, habillé.

    (1464) Cms (d’après GMB 209). Guisquet in burell, vêtu de bure. ●(1499) Ca 28b. g. vestu en bureau. b. guisquet en burell. ●106b. Guisquet. g. vestu.

    (1732) GReg 957a. Vêtu, uë, part. & adj., tr. «Guïsqet. Van[netois] gusqet

    (1856) VNA 157. il n'étaient pas si bien habillé, tr. «ne oent quet gusquet quer bràu.» ●(1874) POG 138. Eun den gwisket gwag ? Ar re gwisket gwag a zo o choum e palechou ar rouane.

    (1903) MBJJ 294. Gwisket distres aoalc'h. ●(1926) FHAB Genver 24. ar vugale gwisket dereat. ●(1962) BAHE 32/63. tud gwisket dilokez. (Ploubêr-Pluned h.a.). ●(1982) TKRH 72. Gwisket ken dilokez e veze ken ma oa ur runkun he gwelout.

    (2) Bien habillé.

    (1790) MG 46-47. n'en dint quet neoah gusquetoh eid er-ré-ral.

    (3) (religion) Qui a revêtu les habits de son ordre.

    (1928) LEAN 70. Klevet am eus ho poa sonj rei eun dra bennak d'hor chapel en deiz ma vefen gwisket.

    II.

    (1) Décoré.

    (1909) MMEK 35. an aoteriou a ioa guisket kaer. ●(1911) KANNgwital 99/9. en hon hano eo guisket an iliz hag an aoter kaera ma 'z eo gellet. ●(1925) BUAZmadeg 5. ilizou goubariet brao ha guisket kaer.

    (2) (en plt de la messe, des vêpres) Qui a commencé.

    (1905) MRPL 75. An oferen a ioa gwisket / Pa zigouezent barz er porched. ●(1907) MVET 28. araok ma vo gwisket gousperou me vezo er vourc'h ! ●(1938) WDAP 2/123. (Pleiben, Gwezeg) Diwezat e vimp en iliz ; gwisket eo an oferenn-bred eur pennad 'zo.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...