Devri

Recherche 'la...' : 946 mots trouvés

Page 8 : de lammerig (351) à landelo (400) :
  • lammerig
    lammerig

    m. –ed

    (1) (ornithologie) = (?) Bergeronnette (?).

    ●(1732) GReg 849a. Oiseau qui ne fait que sautiller, tr. «Lammericg. p. lammerigued.»

    ●(1876) TDE.BF 388a. Lammerik, s. m., tr. «Hoche-queue, oiseau qui sautille en marchant.»

    (2) Petit garçon vif, alerte.

    ●(1732) GReg 849a. Oiseau qui ne fait que sautiller (on le dit aussi d'un petit garçon alerte, tr. «Lammericg. p. lammerigued.»

  • lammet
    lammet

    voir lammat

  • lammetat
    lammetat

    v. tr. d. (sport) Faire tomber plusieurs fois.

    ●(1931) VALL 742b. faire tomber plusieurs fois (surtout lutte), tr. «lammetat V[annetais].»

  • lammfroud
    lammfroud

    f. –où Chute d'eau.

    ●(1931) VALL 101a. Cataracte ; chute d'eau, tr. «lammfroud f. pl. ou.»

  • lammgaeriñ
    lammgaeriñ

    v.

    (1) V. intr. Tomber.

    ●(1921) GRSA 166. Hag ou deu é lamgaerant orùannet. ●183. é lamgaer ar é gein. ●196. Lamgaerein e hra Mordraéns ar é duiñ é kleuet en doéré divourus. ●(1939) KOLM 7. Ha kentih é huélant el lahour é lamgaerein, marù mik.

    (2) V. tr. d. Faire tomber.

    ●(1921) GRSA 329. Get un taol kléan Nasien e feut skoé jao er paian hag el lamgaer.

  • lammgresk
    lammgresk

    m.

    (1) (en plt de qqn) Croissance.

    ●(1732) GReg 236b. Il a fait sa croissance, il ne croîtra point davantage, tr. «Great eo e lamgrescq gantd-hâ.»

    ●(1876) TDE.BF 388a. Lamm-gresk, s. m., tr. «Croissance achevée de l'homme. Je crois qu'il peut se dire aussi des plantes.»

    (2) (en plt d'une plante) Jet.

    ●(1732) GReg 510b. Jet d'une plante, d'un arbre, tr. «lamm-gresq.»

  • lammgroaz
    lammgroaz

    f. (religion) Croix (de crucifixion).

    ●(1612) Cnf 77a. An dorn dehou ves hon Saluer attachet en lancroas. ●83a. Guelchit hon eneffou gant ho goat precius scuillet en lancroas. ●(1650) Nlou 323. Da meruel gant poan en lancroas, / En em offras, pan guelas pret, tr. «à mourir avec douleur sur la croix / il s'offrit lorsqu'il vit le moment.»

    ●(1659) SCger 35a. Croix, tr. «lamgroas.» ●(c.1680) NG 374. De veruel e langroues. ●1078. E Langroes dolorus. ●(1728) Resurrection 1147. Voar lein mene caluar er lam groas astennet. ●(1732) GReg 48b. L'arbre de la Croix, tr. «Lam-groaz. al lamgroaz.» ●237a. Croix, où il y a divers instrumens de la Passion, tr. «Lamgroaz. p. lamgroazyou. Van[netois] langroëz. p. langroëzyëu.» ●(1792) BD 4960. ma mam pam goelgoch el lamgroas, tr. «Ma mère, quand vous m'avez vu en croix.»

    ●(1821) SST 45. er Langroez. ●(1876) TDE.BF 388a. Lamm-groaz, s. m., tr. «Croix de pierre que l'on élève en Bretagne, dans les carrefours des chemins ; croix d'église avec son fût.» ●(1890) MOA 196a. Croix de pierre dans les carrefours, et Croix d'Eglise avec son fût, tr. «lamgroaz, f.»

  • lammig
    lammig

    m. Lammig mevel, lammig matezh =

    ●(1975) LIMO 18 octobre. – Na d'ober lammig-mevel pe lammig-mateh, e laras Maï-Jozeb en ur hoarhed. – Lakamn émé éan, e vehè merhed azé eh ober lammig-mateh, lod marsé e vourehè sellet dohtè ! Pas mé ataw ! ●(1980) LIMO 09 août. Aésoh e kavén gober lammig mevel, pe lammig matèh.

  • lammiñ
    lammiñ

    voir lammat

  • lammout
    lammout

    voir lammat

  • lamp .2
    lamp .2

    m. –où (argot de La Roche-Derrien) Année, balai.

    ●(1893) RECe xiv 269. N'oñn ket ped lañp zou oñ c'houilañ baz ar c'houes.

  • lamp / lampr .1
    lamp / lampr .1

    m. –où Lampe.

    ●(1499) Ca 120a. Lamp. g. lampe. ●(1575) M 495. Hac an re en ho champ, ayoa stamp ho lampou, tr. «Et celles dont les lampes étaient éteintes dans leur chambre.» ●502. Gant Lampou golaouet, ornet hep atredy, tr. «Avec lampes allumées ornées sans souillures.» ●(1633) Nom 165b-166a. Lychnucus pensilis vel pendens : chandelier qui pend du plancher : vn lampr, pe vn quantolor á vez crouguet ouz vn dra bennac. ●166b. Lampas : lampe : lamp, lampr, creuseul.

    ●(c.1687) VEach 17. Ar Roué memes à impligeas é daou dourn Royal euit remui ar mein diuar ar cauarnse, pe en hini, euel mauoé digoret é guelsont vr scleryen bras, dré moyen vr lamp ardant allumet dirac ar Relegou sacrsé, antrasé à crescas meürbet an eston ames an oll assistantet. ●(1710) IN I 355. Al lamprou pere o devez un eol aromatiq. ●(1732) GReg 560b. Lampe, tr. «Lampr. p. lamprou. Van[netois] lamp. p. lampëu.»

    ●(1829) HBM 5. alumit din va lampr. ●(1879) MGZ 244. al lamp a zo noz-deiz en alum.

    ●(1903) MBJJ 220. lampo a zo e-pign ouz ar volz, mes didan ec'h int holl. ●(1907) AVKA 260. Pemp anhe a oa dibenn, a dapas ho lampo, kuit a gemer eoul. ●(1919) BUBR 7/186. eul lamp elektrik. ●(1922) LZBt Mezheven 32. eur beg-arôk ac'h eas betek laret an ije gret vad d'imp kât eur lamp-petrôl. ●(1929) FHAB Meurzh 86. eul lamp war elum.

  • lampanton
    lampanton

    m. =

    ●(1959) BRUD 10/42. Bremaig, va lampantoun, e-pezo farz !

  • lampat
    lampat

    voir lammat

  • lampavan
    lampavan

    m. –ed Vaurien.

    ●(1931) VALL 773b. Vaurien, tr. «lampavan pl. ed L[eon].»

  • lamper
    lamper

    m. –ion (entomologie) Sauterelle.

    ●(1850) MOY 211. goespet ha lamperrien.

    ●(1971) BAHE 68/24. Lammerien : lamperien e yezh Treger, ha lamperezed, e Treger vihan. An amrevaned bihan glas a gavet e-touez ar geot e-kerzh an hañv hag a lamm pa dostaer. Meur a seurt a zo anezho. Kigi-raden a vez graet eus ar re vras, pezhioù reoù a-wechoù gant ur flamm (lire : flemm) en o lost. ●(1982) PBLS 106. (Langoned) lamperien-foenn, tr. «sauterelles.»

  • lamperez
    lamperez

    f. –ed (entomologie) Petite sauterelle grise.

    ●(1947) TNOG 5/24. (Tregor ha Goelo) Lamperez, -ed, ak. gg. : petite sauterelle grise. Ar c'hilhog-raden a zo ul loen all, grosse sauterelle verte, anvet ivez e lec'hioù 'zo segalenn eus ar galleg cigale. E Kernev ivez evit petite sauterelle grise e vez implijet ur ger hañval, Lampikerez, –ed. ●(1971) BAHE 68/24. Lammerien : lamperien e yezh Treger, ha lamperezed, e Treger vihan. An amrevaned bihan glas a gavet e-touez ar geot e-kerzh an hañv hag a lamm pa dostaer. Meur a seurt a zo anezho. Kigi-raden a vez graet eus ar re vras, pezhioù reoù a-wechoù gant ur flamm (lire : flemm) en o lost.

  • lampon
    lampon

    m. –ed, –idi Vaurien, coquin.

    ●(1870) FHB 308/370a. Lamponet euz ar re falla a zo paet evit kementse. ●(1872) ROU 104b. Mauvais sujet, tr. «lampon.» ●(1876) TDE.BF 388a. Lampon, s. m. C[ornouaille], tr. «Polisson, vagabond, malfaiteur, qui dépense son argent en orgies ; pl. lamponed.»

    ●(1906) KANngalon Gwengolo 206. eur guchen lampouned mezo. ●(1909) KTLR 90. Mez me, oa eul lampoun deuz ar penn. ●(1915) HBPR 88. En emgleoiou-ze 'edo an dud falla, al lampouned deuz pep leac'h. ●100. var var da veza lazet gant al lamponidi, er ruiou. ●(1963) LLMM 99/264. ul lampon bennak tapet moarvat p’edo o skrapañ ur bechad kig-sall.

  • lamponat / lamponiñ
    lamponat / lamponiñ

    v. intr. Faire le vaurien.

    ●(1876) TDE.BF 388a. Lamponat, tr. «v. n. C[ornouaille] Vagabonder.»

    ●(1931) VALL 792b. Faire le voyou, tr. «lamponi.»

  • lamponiaj
    lamponiaj

    m. Tour de vaurien.

    ●(1872) ROU 107a. Tour de vaurien, tr. «Lamponiach.»

  • lampout
    lampout

    voir lammat

  • lampr .1
    lampr .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. Glissant.

    ●(1499) Ca 120a. Lampr. g. escorlosables / glissables. ●123b. Lencr et lampr tout vng ibi vide. ●(1633) Nom 253a-b. Bitumen : limon glueux : limoun gludennec, douar lamp eguis pecq.

    ●(1659) SCger 155b. lampr, tr. «glissant.» ●(1732) GReg 460a. Glissant, tr. «lampr.» ●Le chemin du ciel est étroit, & glissant, tr. «Hend ar barados a so striz, ou, encq, ha ricqlus, ou, lampr.»

    ●(1876) TDE.BF 388a. Lampr, adj. C[ornouaille], tr. «Luisant, glissant.»

    B. sens fig.

    (1) (Langue) Déliée.

    ●(1905) ALLO 16. teod ken lampr ha da hini. ●26. biskoaz n'eo bet, heb gaou, / Va zeod kel lampr e va genou. ●(1907) KORN 6. oc’h ober kenetrezo gourinadegou eus ar re a c’hiz nevez ze, hag e feac’h, red anzao, ez eo gourinerien bro-Leon lemm o spered, lampr o zeod, flour o mouez. ●(1908) FHAB Gwengolo(?) 266. Per en em gave lamproc'h e deod. ●(1923) FHAB 1922 – légérs changements de langue – Pièce inspirée de Molière, M. de Pourceaugnac)">AAKL 30. re lampr eo bet begig va zeod. ●(1981) ANTR 81. Lampr e teu da veza an teodou diwart eur banne gwin. Lamproh c'hoaz diwar daou pe dri.

    (2) Qui n'est pas constipé.

    ●(1923) FHAB 1922 – légérs changements de langue – Pièce inspirée de Molière, M. de Pourceaugnac)">AAKL 30. Lampr eo ho korf ? ●(1942) VALLsup 38b. Constipé stanket e gorf ; le contraire lampr e gorf (Courr.).

    (3) Adroit.

    ●(17--) ST 84. en eun dro skanv ha lampr.

    (4) (Parole) osée, leste.

    ●(17--) FGab 125. compsiou lambr voar an demisi.

    (5) Souple.

    ●(1911) BUAZperrot 864. rei lamm gant e zivreac'h krenv ha lampr, da strolladou enebourien.

    II. Adv. Librement, sans difficulté.

    ●(1867) FHB 113/71b. ar goad ne zisken ket kell lampr.

    ●(1908) FHAB C'hwevrer 56. poania da dapa an tu da drei lampr e vommou. ●(1924) BUBR 45/549. evit ma tizkenno lamproc'h ar boued.

  • lampr .2
    lampr .2

    voir lamp .1

  • lampraat
    lampraat

    v. tr. d.

    (1) Rendre plus glissant.

    ●(1927) FHAB Gouere 145a. Dre o beg e ranker o bounta [suppositoires] ha mat eo o eolia d'o lamprât.

    (2) sens fig. Délier, libérer (les langues).

    ●(1943) VKST Genver-C'hwevrer 206. pa voe lampret an teod gant eur banne, e savas kaoz. ●(1955) BLBR 85/3. un droiad gwin (...) lampraat an teodou.

  • lamprañ
    lamprañ

    v.

    (1) V. intr. Glisser.

    ●(1499) Ca 120a. vaciller glisser b. lampraff.

    ●(1659) SCger 62b. glisser, tr. «lampra.» ●155b. lampra, tr. «glisser.» ●(1732) GReg 460a. Glisser, tr. «lampra. pr. et.»

    (2) V. tr. d. Rendre luisant, glissant.

    ●(1876) TDE.BF 388a. Lampra, v. a. C[ornouaille], tr. «Rendre luisant ou glissant.»

  • lampreiz
    lampreiz

    s. (pêche) Phosphorescence en mer due aux noctiluques.

    ●(1977) PBDZ 326. (Douarnenez) lampreiz, tr. «phosphorescence.» ●1009. pa vie ar mor lampreiz, a vie an tan er mor, tr. «quand il y avait une mer phosporescente, il y avait (comme) le feu dans la mer.» ●(1979) VSDZ 93. (Douarnenez) 'benn neuze oa tamm lampreiz, vie ket lampreiz en dour, tr. (p. 257) «à ce moment-là il n'y a plus de phosphorescence en mer.»

  • lamprek
    lamprek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Pressé.

    ●(1857) HTB 181. n'oun ket ken lambrek evit mont aze e risk ma buez : amzer a walc'h am euz da c'hortoz.

    (2) Na vezañ lamprek war udb. : ne pas être pressé pour faire qqc.

    ●(1942) VALLsup 63a. il n'y va pas avec empressement, tr. «n'eo ket lamprek warni T[regor].»

    II. Adv. (Manger) goûlument.

    ●(c.1825/30) AJC 1781. dibin a ris lanbrec.

  • lamprenn
    lamprenn

    f. –où, lamprinier Rondelle pour adoucir le frottement.

    ●(1931) VALL 664a. Rondelle pour adoucir le frottement (notamment à l'extrémité de l'essieu), tr. «lamprenn f. pl. ou, –rinier.»

  • lamprez
    lamprez

    coll. (ichtyonymie) Lamproies.

    ●(1732) GReg 560b. Lamproie, poisson, tr. «Lamprezenn. p. lamprezenned, lamprez.»

    ●(1825) EAM 69. Lamprez, tr. « lamproie ». ●(1876) TDE.BF 388b. Lamprezenn, s. f., tr. «Lamproie, poisson ; pluriel irrégulier, lamprez, masc.»

    ●(1934) BRUS 256. Une lamproie, tr. «ul lamprézen, pl. lampréz. m.»

  • lamprezeg
    lamprezeg

    s. (ichtyonymie) Lamproie.

    ●(1499) Ca 120a. Lamprezec. g. lamproye.

  • lamprezenn
    lamprezenn

    f. –ed, lamprez

    (1) (ichtyonymie) Lamproie.

    ●(c.1500) Cb. lamprezenn. g. lamproye. ●g. petite lamproye. b. lamprezenn bihan. ●(1633) Nom 45b. Lampetra, mustela, muræna fluuiatilis, echenis : lamproye : lamprezen.

    ●(1659) SCger 71b. lamproie, tr. «lamprezen.» ●(1732) GReg 560b. Lamproie, poisson, tr. «Lamprezenn. p. lamprezenned, lamprez.»

    ●(1876) TDE.BF 388b. Lamprezenn, s. f., tr. «Lamproie, poisson ; pluriel irrégulier, lamprez, masc.»

    ●(1934) BRUS 256. Une lamproie, tr. «ul lamprézen, pl. lampréz. m.»

    (2) sens fig. Buveur.

    ●(1931) VALL 416b. fig. buveur tr. « lamprez col. sg. lamprezenn f. pl. ed ».

  • Lan
    Lan

    n. pr.

    I. Diminutif d'Alan (Alain).

    ●(1876) BJM 214. Lan ar Pavec, eus Canivel.

    II. Surnom du renard. Cf. Alan

    ●(1972) BLBR 190/25. Lanig n’helle nemed c’hwesal / Bég ar voutaill.

    III. Ober e Lan : faire le malin.

    ●(1924) NFLO. Malin. faire le malin, tr. Loeiz ar Floc'h «ober e Lan.»

  • lan
    lan

    voir leun

  • lañchenn .1
    lañchenn .1

    f. –où fam.

    I.

    (1) Langue médisante, tapette.

    ●(1647) Am A-347. Me a bet ar grucq sec'h pe an huguen / Var becq da lanchen a mac'h asteno, tr. «Je souhaite (que) (?) la tumeur (?) sèche ou (?) l'ampoule (?) sur le bout de ta mauvaise langue et qu'elle s'étende.»

    ●(1732) GReg 561a. Langue causeuse, tr. «Lanchenn. p. lanchennou.»

    ●(1834) SIM 105. lanchennou oc'h eus ha na respetont netra. ●(1838) CGK 24. Va lanchen distaguellet mad. ●(1867) FHB 120/126b. Komzer rok, lanchen flemmuz. ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchenn, s. f., tr. «Mauvaise langue, langue causeuse.»

    ●(1959) BRUD 8/8. lanchenn ar wazed.

    (2) par ext. Personne médisante.

    ●(1890) MOA 215b. Détracteur, tr. «Lanchenn, f.»

    (3) (musique) Anche.

    ●(1931) VALL 25a. Anche, tr. «lañchenn f.»

    II. Bezañ berr e lañchenn : parler peu.

    ●(1924) BILZ 90 (T) F. al Lay. Er maner, pa errujont, piou ne lake ken e wialenn da c'houibanat ?... piou a oa berr e lanchenn ?... Gargam !

  • lañchenn .2
    lañchenn .2

    f.

    (1) War stok lañchenn =

    ●(1869) FHB 252/344a. hag hen discar var stok he lanchen.

    (2) A-hed lañchenn =

    ●(1870) FHB 284/183b. astennet hed ho lanchen en dro d'an tan. ●(1889) ISV 451b. ed he lanchen / Var an douar en em asten.

  • lañchennad
    lañchennad

    f. –où Médisance.

    ●(1732) GReg 281a. Détraction, médisance, tr. «lanchennad. p. lanchennadou.» ●561b. Coup de langue, tr. «lanchennad. p. lanchennadou.» ●561b. Donner un coup de langue, tr. «rei ul lanchennad.»

    ●(1846) DGG 243. leusquel ul lanchennat. ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchennad, s. f., tr. «Coup de langue, médisance.»

    ●(1957) AMAH 257. Pa zeuas al lanchennad-se d'am bete.

  • lañchennañ
    lañchennañ

    v. tr. d. Détracter, médire de.

    ●(1732) GReg 249a. Se dechaîner contre quelqu'un, tr. «lanchenna ur re èn-dra alleur.» ●280b. Detracter, medire de quelqu'un, tr. «lanchenna ur re. pr. lanchennet.» ●561b. Donner un coup de langue, tr. «lanchenna. pr. lanchennet.»

    ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchenna, v. n., tr. «Médire, détracter.» ●(1890) MOA 215b. Détracter, tr. «Lanchenna, v. n.»

    ●(1931) VALL 417b. donner des coups de langue, tr. «lañchenna.»

    ►absol.

    ●(1990) STBL 125. n'hello ket miret ouzh an teodoù flemm o zouchenn da flipata ha da lañchennañ.

  • lañchenneg
    lañchenneg

    m. lañchenneion

    (1) Bavard.

    ●(1659) SCger 72a. langart, tr. «lanchenec, p, lancheneier.»

    (2) Détracteur.

    ●(1732) GReg 281a. Detracteur, medisant, tr. «lanchennecq. p. lanchennéyen.» ●561a. Qui a une mauvaise langue, tr. «lanchennecq. p. lanchennéyen.»

    ●(1876) TDE.BF 388b. Lañchennek, s. m., tr. «Mauvaise langue, langue causeuse.»

  • lañchennegez
    lañchennegez

    f. –ed Détractrice.

    ●(1732) GReg 85a. Bavarde, tr. «lanchenneguès. p. lanchenneguesed.»

  • lañchennek
    lañchennek

    adj.

    (1) Médisant.

    ●(1732) GReg 561a. Qui a une mauvaise langue, tr. «lanchennecq.»

    (2) An diaoul lañchennek : le diable qui fait médire.

    ●(1732) GReg 285b. Le diable babillard, qui fait médire, tr. «An diaul lanchennec.»

  • lañchennet
    lañchennet

    adj. Qui a la langue bien pendue.

    ●(1924) BILZbubr 39/866. ar valtouterien, peurvuia lanchennet mat koulskoude.

  • lañchore
    lañchore

    voir lochore

  • Landaol
    Landaol

    n. de l. Landaul.

    (1) Landaol.

    ●(1748) CI.pou 66. Landaule.

    ●(1792-1815) CHCH 224. Barh é Landaul oent arriùet.

    ●(1902) LZBg Mae 102. Landaul. ●(1902-1905) LARB 126a. Tavarnour Landaul e laré de bautred Pleuignér. ●(1905) ALMA 70. Landol. ●(1907) DIHU 19/IV. Landaul. ●(1912) PBHV 156. Etré Bréh ha Landaul / E hes ur leuig hag en taul.

    (2) Proverbe.

    ●(1912) PBHV 156. Etré Bréh ha Landaul / E hes ur leuig hag en taul. (Pluv.).

    (3) Blason populaire : voir marc’hadour.

    (4) [Toponymie locale]

    ●(1792-1815) CHCH 224. Barh é Landaul, é porh Kerbarh.

  • landar
    landar

    adj. Paresseux.

    ●(1876) TDE.BF 388b. Lañdar, lañder, adj. C[ornouaille], tr. «Paresseux.»

  • Landebaeron
    Landebaeron

    n. de l. Landebaëron.

    (1) Landebaeron.

    ●(1829) IAY i. an Autro J. Lescop, Person Landebaëron. ●(18--) SON II 92. Na m'oc'h eus c'hoant da glewet piou ê paotr ar c'hochon, / Ma eo Ervoan Goasdoue, euz a Landebaeron.

    ●(1912) MELU 272. Laret 'n a person Landebaeron / Kravignat pa vije deom (ou lec'h eus eom).

    ●(2002) TEBOT 107a. Landebaeron ha Sant-Laorañs / Ar barrouz Kervoroc'h / 'Vez gwelet ar merc'hedoù / Soanial saout ha moc'h.

    ►

    ●(2004) TROMK 218a. Lanbaeron, / Gant he gisti hag he laeron. Annaig Morvan.

    (2) Dicton.

    ●(1912) MELU 272. Laret 'n a person Landebaeron / Kravignat pa vije deom (ou lec'h eus eom).

    (3) Dicton/Blason populaire.

    ●(2000) TPBR 177. Landebaeron, lec'h n'eus ken met gisti ha laeron. ●(2004) TROMK 218a. Lanbaeron, / Gant he gisti hag he laeron. Annaig Morvan. ●(2005) HYZH 244/38. Landebaeron, gant he gisti hag he laeron.

  • Landebaeroniz
    Landebaeroniz

    n. pr. pl. Habitants de Landebaëron.

    ●(1935) BREI 423/3d. eun devez kaer evit Landebaeroniz.

  • Landeda
    Landeda

    n. de l. Landéda.

    I. Landeda.

    ●(1772) KI 433. mastin person Landeda.

    ●(18--) MILg 254. E Landeda pa int errued. ●(1872) GAM 20. he deuz roet perz deoc’h e bizin Landeda. ●(1879-1880) SVE 187. Landéda. ●(1890) MOA 21b. Lann-Deda.

    ●(1907) FHAB Du 277. Lambaoliz, Santiz-Pabu, Paganiz Landeda.

    II.

    (1) Proverbe.

    ●(1876) TDE.BF 805. Pa vez ann trouz-mor dioc'h Penfoull / E c'hell pep-hini choum enn he doull; / Pa vez ann trouz-mor dioc'h ann Elez, / E c'hell pep-hini mont d'he zevez.

    ●(2003) TRMOR 89. Trouz mor deus Penn Foull / E c'hell pep hini chom en e doull / Trouz mor deus an Aelez / E c'hell pep hini mont d'e zevezh.

    (2) Dicton/Proverbe (an Aelez : anciènne abbaye).

    ●(2003) TRMOR 89. Trouz mor en Aelez / Ra z aio pep hini d'e zevezh / Ha da glask pikoù panez.

    (3) Proverbe.

    ●(2003) TRMOR 88. Trouz ar mor deus a Benn Foull / Pep hini a chom en e doull / Trouz ar mor deus a Gêr Zent / Pep hini a ya gant e hent.

    (4) Proverbe.

    ●(1948) ARGV 5. Pa gonfonto Aber-Ac’h / E tigonfonto beg Bourc’h-Ac’h.

    (5) Expression proverbiale.

    ●(2003) TRMOR 28. Tour Landeda / A zo chomet da vegañ / Beget eo / Nemet eo chomet tev. ●(2006) OMCL 133. E Landeda / Chomet an tour da vega / - Beget eo / Med eun tammik eo chomet teo, tr. « A Landéda / la pointe du clocher n'a pas été terminée / Elle a été terminée / Mais un peu grosse est restée ».

    (6) Dicton.

    ●(2003) TRMOR 143. E-kichen Tañvaiag / Emañ Tañvaiog. ●note des auteurs : « …ont été élevées autrefois deux chapelles, aujourd'hui disparues, l'une dédiée à Sant Tañvaiag en Lannilis, l'autre à Sant Tañvaiog en Landéda. (...) Un petit bout de côte garde le nom de Porzh Tañvai sur les bords de l'aber, en Lannilis ».

    III. [Toponymie locale]

    ●(1772) KI 427. er c’hy Besq eus a vrouennou. ●431. er pasach a so beuzet.

    ●(1876) TDE.BF 805. Pa vez ann trouz-mor dioc'h Penfoull / E c'hell pep-hini choum enn he doull; / Pa vez ann trouz-mor dioc'h ann Elez, / E c'hell pep-hini mont d'he zevez.

    ●(1911) AATR 5. etre an diou ster, eus ar Vroennou d'an Diouriz. ●(1923) FHAB Eost 8/289. E Landeda ez eus eun Tromenek all. ●(1948) ARGV 5. Pa gonfonto Aber-Ac’h / E tigonfonto beg Bourc’h-Ac’h. ●(1995) LMBR 84. tevenn Santez-Varc’harid.

  • Landedaiz
    Landedaiz

    n. pr. pl. Habitants de Landéda.

    ●(1959) BRUD 10/18. Landedaiz, lanbaoliz.

  • landegenniñ
    landegenniñ

    v. =

    ●(1928) DIHU 199/4. Landegennein, tr. «aider (Proverbes Lavenot).»

  • Landelo
    Landelo

    n. de. l.

    (1) Landelo.

    ●(18--) OLLI 467. Chanson nevez Composet gant daou sen yaouank er blavez mil eis cant seitec a pêvar uguent, deus a barez Landeleau. ●(1890) MOA 21b. Landelo. ●(1894) BUEr 47. Dom Ervoan a iez gant famil Pestien d'eur c'hastel kichen bourg Landeleo.

    ●(1904) BOBL 15 octobre 4/3a. en bourk Landêlo. ●(1905) ALMA 65. Landelo. ●(1906) BOBL 17 février 74/3a. Merc’hed Kleden ha Landelo.

    (2) (argot de La Roche-Derrien) Pays lointain.

    ●(1893) RECe 14/268. divared oa war ar beos, ha bremañ e retorned deus Landelo. ●273. Landelo, pays lointain; déformation du fr. Landerneau ? ●(1894) REC 15/355. J'ai rapproché Landelo, pays lointain, de Landerneau, Rev. Celt., xiv, 273; il est plus simple d'y voir une autre localité du Finistère, Landeleau.

    (3) Terroir et blason populaire : voir Dardoup(ez), Bardoù-peizant.

    (4) [Toponymie locale]

    ●(c.1868) GBI II 134. Paourienn ma faroz, n'oelet ket, / Deut da Gastelgall d'am gwelet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...