Devri

Recherche 'a...' : 5084 mots trouvés

Page 97 : de avel-gelchwid (4801) à avent (4850) :
  • avel-gelc'hwid
    avel-gelc'hwid

    m. avelioù-kelc'hwid Cyclone.

    ●(1919) DBFVsup 4b. aùél-gelhouid (Pont[ivy], tr. «cyclone.» ●(1921) GRSA 182. ur barrad aùél gelhouid. ●(1925) DIHU 168/287. ur barrad aùél gelhouid (cyclone). ●(1931) VALL 177b. Cyclone, tr. «avel-gelc'houid f.» ●(1962) EGRH I 10. avel-gelc’houid, tr. « vent tournant, tornade. »

  • avel-genwerzh
    avel-genwerzh

    f. avelioù-kenwerzh Alisés.

    ●(1931) VALL 19a. Alisé, –izé : vents alisés, tr. «aveliou-kenwerz.»

  • avel-gorbell
    avel-gorbell

    m. avelioù-korbell

    (1) Tourbillon.

    ●(1924) BUBR 48/1161. prim evel an avel-gorbel. ●(1962) EGRH I 10. avel-gorbell, tr. « vent tournant, tornade. »

    (2) sens fig. Vent de révolte.

    ●(1926) FHAB Ebrel 127. pa digouezo d'an Ao. Martin beza skubet gant eur c'haouad avel-gorbell bennak. ●(1928) BREI 58/3b. 'boue m'eo tremenet gaouad avel-gorbel ar vot ?

  • avel-gornôg
    avel-gornôg

    m. Vent d'Ouest.

    ●(1499) Ca 14a. Auel cornouec. g. aliter auel mor. ga. vent doccident.

    ●(1732) GReg 682a. Ouest, vent d'Occident, tr. «Cornaucq. avel gornaucq. cornaouëcq. Van[netois] cornocq-isél.»

    ●(1870) FHB 296/275b. an avel c'hournaouog hag an avel c'hevret.

  • avel-grec'h
    avel-grec'h

    m. Vent d'amont.

    ●(1633) Nom 220b. Eurus subsolanus, qui ab æquinoctiali perflat : vent solaire, ou vent d'amont, Est : auel vhel, auel cræch, Est.

    ●(1996) VEXE 152. Le vent du nord (avel greh).

  • avel-laer
    avel-laer

    m. avelioù-laer Vent coulis.

    ●(1732) GReg 221b. Vent coulis, tr. «Avel laër. p. avelou laër.»

    ●(1927) GERI.Ern 31. avel-laer, tr. «vent coulis.»

  • avel-red
    avel-red

    m. avelioù-red Vent coulis.

    ●(1732) GReg 221b. Vent coulis, tr. «Avel-red.»

    ●(1857) CBF 76. En em virit ouz ann avelou red, tr. «Evitez les courants d'air.»

    ●(1908) BOBL 03 octobre 197/2b. eur zolier tom ha fresket gant an avel red. ●(1927) GERI.Ern 31. avel-red, tr. «courant d'air.»

  • avel-sil
    avel-sil

    m. Vent coulis.

    ●(1903) MBJJ 18. eur speuren græt gant laondenno koat tanau, a lez eur bannac'hik avel-zil da dremen etreze. ●(1927) GERI.Ern 31. avel-zil, tr. «vent coulis.»

  • avel-silet
    avel-silet

    m. Vent coulis.

    ●(1927) GERI.Ern 31. avel-zilet, tr. «vent coulis.»

  • avel-sterenn
    avel-sterenn

    m. Aquilon.

    ●(1732) GReg 660b. Vent de nord, tr. «avel sterenn.»

    ●(1876) TDE.BF 590a. Avel sterenn, tr. «le vent du nord.»

  • avel-stourm
    avel-stourm

    m. avelioù-stourm : tempête.

    ●(1911) BUAZperrot 74. Doue en deus dijadennet an avel-stourm. ●77. nak an erc'h, nak an avel-stourm ne virent outan da vont var araok. ●523. an eor a vir ne da al lestr da goll epad an avel-stourm. ●(1913) FHAB Ebrel 97. ar goanv (...) gant e avel-stourm.

  • avel-suilh
    avel-suilh

    m. avelioù-suilh Vent qui brûle et dessèche.

    ●(18--) SAQ I 86. ar reo, ar c'hazarc'h, an avel-zuill.

    ●(1908) FHAB Mae 138. pa vez gouziet an avel-zuil.

  • avel-sulvest
    avel-sulvest

     m. Vent de sud-ouest.

    ●(1732) GReg 891a. Sudouest, tr. «avel sulvest.»

  • avel-uhel
    avel-uhel

    m. Vent d'Est.

    ●(1876) TDE.BF 28b. Avel-huel, s. f., tr. «Vent d'est.»

    ●(1978) BZNZ 38. (Lilia-Plougernev) An avel uhel a zo sec'horoc'h muioc'h.

  • avel-vervent
    avel-vervent

     m. Vent de sud-ouest.

    ●(1732) GReg 891a. Sudouest, tr. «avel mervent.»

  • avel-viz
    avel-viz

    m. Bise, vent de bise.

    ●(1464) Cms 12a. auel bis vent de bise vent dorient. (d'après éd. Nom Le Menn 463). ●(1499) Ca 14a. Auel bis g. vent de bise vent dorient. ●(1633) Nom 220b. Aquilo, Boreas, qui ab ortu solstitiali flat : bize, ou vent de bize : an auel vis. ●221a. Septentrio, Aparctias : qui à polo per meridianum spirat : auel bis.

    ●(1659) SCger 14b. bise, tr. «auel bis.» ●(1710) IN I 416. Quea diouzin, avel bis, a so quen dibrofit hac a zisec'h va ene.

    ●(1922) FHAB Mae 142. pa vez révus an avel-viz. ●(1976) BAHE 91/9a. Serzh e oa an avel-viz. hennezh eo toull fall Logivi.

  • avel-vor
    avel-vor

    m. Vent de mer.

    ●(1633) Nom 220b. Ventus altanus : vent de mer : auel mor.

  • avel-votant
    avel-votant

    m. Vent du ouest-nord-ouest.

    ●(1919) DBFVsup 4b. A Groix, auél votant, vents de N.-O. à S.-E.» ●51a. (Gr[oix]) auel votant, tr. «vent entre goulern et biz.» ●(1970) GSBG 345. (Groe) a:wel votãt, tr. «vent de la partie ouest de l’horizon.»

  • avel-voulin
    avel-voulin

    m. Vent de bouline.

    ●(1732) GReg 109b. Vent de bouline, tr. «avel-voulin.»

    ●(1876) TDE.BF 66b. Avel-voulin, tr. «vent de côté.»

    ●(1954) VAZA 184. ur fourrad avel-voulin. ●(1957) AMAH 52. e kouezhas warnomp barrioù avel-voulin.

  • aveladenn
    aveladenn

    f. –où

    (1) Coup de vent.

    ●(1927) GERI.Ern 31. aveladenn f., tr. «coup de vent.»

    (2) Action de prendre l'air.

    ●(1906-1907) EVENnot 19. (Priel) Ober eun aweladen a ra vad d'an hini e ve serret pad an de en eur gambr pe er bureo, tr. «sortie.» ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Aveladen, tr. «action de prendre l'air.» ●(1927) GERI.Ern 31. aveladenn f., tr. «action de prendre l'air.»

    (3) Ober un aveladenn : prendre l'air.

    ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. ober eun aveladen, tr. «prendre un peu l'air.» ●(1962) TDBP II 28. An dillad-mañ a vo lakeet d'ober eun aveladenn, tr. «on donnera de l'aérage (on fera prendre l'air un moment à ces vêtements-ci.»

    (4) (pathologie) = (?) Veine froissée (?).

    ●(1962) TDBP II 29. Eun aveladenn n'eo ket ken gwaz hag eur weadenn, tr. «une veine froissée (forcée) n'est pas aussi grave qu'une entorse.»

    (5) Evel un aveladenn : en coup de vent.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. Il S'est enfui comme tous les mille, tr. «achapet é el un aüeladen, oeit é el pendeuehé en douguet en aüel a red caer, ema oëit quitt'.»

  • aveladur
    aveladur

    m. (en plt du cidre) Goût d'éventé, évent.

    ●(1962) TDBP II 29. C'hwez an aveladur a zo gand ar chistr, tr. «le cidre sent l'évent (l'éventé).»

  • avelaj
    avelaj

    m.

    I. (météorologie) Temps venteux.

    ●(1877) BSA 112. an avelach diroll ken noazus d'ar plant iaouanc.

    ●(1962) EGRH I 10. avelaj m., tr. « vent violent qui dure. »

    II. (en plt de qqn)

    (1) Vanité.

    ●(1869) SAG 263. ar re-ze n'euz ken nemet avelach en ho fenn. ●(1889) SFA 115. An dra-ze a denno an avelach euz he benn.

    (2) Conduite dissolue.

    ●(1924) FHAB Kerzu 443. nag a zroug a ya da heul kemend all a avelaj !

  • avelañ / avelat / aveliñ
    avelañ / avelat / aveliñ

    v.

    I. V. impers. Venter.

    ●(c.1500) Cb 18b. g. venter. b. auelaff.

    ●(1659) SCger 123a. venter, tr. «aueli.» ●130a. auela, tr. «venter.» ●(c.1718) CHal.ms iv. venter faire du uent, tr. «aüelein, ober aüel.» ●Il uente bien fort, tr. «aüelein ara diuat.»

    ●(1872) ROU 107b. Il fera du vent, tr. «aveli a raï.»

    ●(1927) GERI.Ern 31. avela v. n., tr. «venter.» ●aveli v. n., tr. «venter.» ●(1962) TDBP II 29. aveli a ra, tr. «il vente, il fait du vent.»

    II. V. intr.

    (1) Perdre son goût, s'éventer.

    ●(c.1718) CHal.ms ii. La viande se gaste en esté, tr. «goahat a ra aüelein ara er c'hic en han.» ●(1744) L'Arm 146a. Le vin s'évente fort vite, tr. «Er guin a ahuéle buan.»

    ●(1913) AVIE 205. mar da en halén hag aùélein. ●(1927) GERI.Ern 31. aveli v. n., tr. «s'éventer (du vin).»

    (2) Flâner.

    ●(1927) GERI.Ern 31. avela v. n., tr. «flâner.»

    III. V. tr. d.

    (1) Aérer, exposer à l'air.

    ●(1732) GReg 14b. Aèrer du blé, l'exposer à l'air, tr. «Aveli ed.» ●(1744) L'Arm 7b. Aerer, tr. «Ahuélein ou Ahuélatt.» ●146a. Eventer, exposer au vent, tr. «Ahuélein.. létt.» ●(1767) ISpour 278. ahuélein foénn, péré é commance tuffein. ●(1790) Ismar 182. ahuélein foén péré e gommance tuffein.

    ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Aveli e losten, tr. «mettre au vent sa chemise (ou «sa jupe»), courir çà et là, faire des commissions.» ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Aveli, avelin (n nasal), tr. «mettre à l'air, donner de l'air, aérer, éventer.» ●(1927) GERI.Ern 31. avela v. a., tr. «mettre au vent, à l'air.» ●aveli v. a., tr. «mettre au vent, éventer, aérer.»

    (2) Dessécher.

    ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Aveli, avelin (n nasal), tr. «dessécher.» ●(1927) GERI.Ern 31. aveli v. a., tr. «dessécher.»

    (3) (Au jeu de la perche) Soulever la perche de terre.

    ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Aveli, avelin (n nasal), tr. «soulever en l'air en détachant du sol ; lever complètement (la perche, au jeu de ce nom, Ar Mignon.» ●(1927) GERI.Ern 31. aveli v. a., tr. «soulever en détachant du sol.»

    (4) Aveliñ e benn : prendre l'air.

    ●(1878) EKG II 299. a-hed an hentchou distro da aveli he benn.

    ●(1907) PERS 88. da aveli he benn. ●(1922) BUBR 19/229. mont da ober eun dro da aveli da benn.

    (5) (agriculture) Vanner.

    ●(c.1718) CHal.ms iv. vanner ou vanter du grain, tr. «güentat en et, aüelein en et.»

    (6) sens fig. [au négat.] Supporter, sentir (qqn).

    ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. n'on ket kâbl d'avelein hennez, tr. «je ne puis pas le sentir. Haut-Trég[uier].» ●(1927) GERI.Ern 31. aveli v. a., tr. «(ne pouvoir) sentir (qn) h[aut] T[réguier].»

  • avelant
    avelant

    adj. Large.

    ●(1934) BRUS 140. Large, tr. «avelant.» ●(1937) DIHU 314/318. Avelant é hé flagen étré Vaires ha Vaux. ●golo. avelant : large.

  • avelantaat
    avelantaat

    v. intr. S'élargir.

    ●(1942) DHKN 138. kollet en des en dud en akustumans de gañnal ar un dro ; met chetu ind é hardihat a nebedigeu, éh avelantaat. ●299. avelantaat, tr. «élargir.»

  • avelat
    avelat

    voir avelañ

  • aveleg
    aveleg

    m. (?) Étourdi (?).

    ●(1927) GERI.Ern 31. aveleg m., tr. «plein de vent.» ●31. avelog m., tr. «musard, tête vide.»

  • avelek
    avelek

    adj.

    I.

    (1) Venteux.

    ●(1659) SCger 123a. venteux, tr. «auelec.»

    ●(1838) OVD 122. én un amzér ahuélêc ha gurunus.

    ●(1920) FHAB Meurzh 268. miz meurz a zo eur miz avelek ha dinatur. ●(1928) DIHU 199/203. miz merh e zou ur miz aùélek.

    (2) Plein de vent.

    ●(1499) Ca 13b. gallice plain de vent. b. auelec.

    ●(1878) SVE 50 §318. eun ti bras hag eo avelok, tr. «une grande maison pleine de vent.»

    ●(1927) GERI.Ern 31. avelek adj., tr. «plein de vent.»

    (3) par ext. Qui cause des vents.

    ●(1732) GReg 417b. Flatueux, euse, qui cause des vents. Aveleucq. avelecq. (...) Les pois et les féves sont flatueux, tr. «Ar pès hac ar fa a so aveleucq. pis ha fa a so boed avelecq.» ●(1744) L'Arm 159a. Les pois & les féves sont flatueux, tr. «Ar piss hag er fau a zou ahélêc (lire : ahuélêc).»

    (4) sens fig. (Mots) qui n'ont pas de sens.

    ●(1869) FHB 211/11a. geriou braz avelok.

    II. (en plt de qqn)

    (1) Distrait, étourdi.

    ●(1659) SCger 82b. musard, tr. «aueloc.»

    ●(1839) BSI 44. hiniennou pere en em zalc'h parfedt en ilis, mæz pere a vez avelecq ha strantal er meaz.

    ●(1927) GERI.Ern 31. avelok adj., tr. «musard, tête vide.» ●(1933) MMPA 115. eur genitervez d'ezi, skanv hag avelek.

    (2) Spered avelek : esprit distrait.

    ●(1869) FHB 228/150b. ne dint nemed sperejou aveleg.

    ●(1967) BAHE 54/26. spered avelek.

    (3) (insulte) Penn avelek : tête légère, étourdi.

    ●(1909) FHAB Meurzh 78. A ! dont a rez, divar ar mare, eme Jeannett, penn diboell ! penn avelek !

  • avelenn
    avelenn

    f. –où

    I. (météorologie)

    (1) Coup de vent.

    ●(c.1785) VO 43. Un ahuélenniq flour.

    ●(1821) SST 60. un avilen vras. ●(1838) OVD 282. en ahuélen yein ha spealhus-cé a zisséhe m'inean. ●(1849) LLBg III 108. Un ahuelenig fresk e hueh ag er holern. ●(1879) MGZ 166. An distera avelen fall hen discar.

    (2) Avelenn-dro : tourbillon de vent.

    ●(1787) PT 39. Èl un ahuélen-dro é hoé arriv guenein.

    II. (pathologie)

    (1) Hernie.

    ●(1732) GReg 77b. Bandage, brayer pour les hergnes qui est de sûtaine, ou de fer couvert de cuir, tr. «gouriçz ouc'h an avelenn.» ●492b. Hernie, ou hergne, descente de boïaux, tr. «Avelenn.» ●828b. Se procurer une hernie, tr. «destumi un avelenn.»

    ●(1914) DFBP 167b. hernie, tr. «Avelen.» ●(1927) GERI.Ern 31. avelenn f., tr. «hernie.»

    (2) Avelenn-vegel : exomphale.

    ●(1774) AC 76. Besa e seus bugale pere a zeu var an douar gant eun avelen var ho beguel, pere, a c'halver avelennou beguel.

  • avelenneg
    avelenneg

    m. –ed, avelenneion Hernieux, homme qui a une hernie.

    ●(1732) GReg 492b. Celui qui a une hernie, tr. «Avelennecg. p. avelennegued, avelennéyen.» ●828b. qui a une hernie, tr. «Avelennecg. p. avelenneien.»

    ●(1876) TDE.BF 28a. Avelennek, s. m. tr. «Qui a une hernie.»

    ●(1927) GERI.Ern 31. avelenneg m., tr. «hernieux.»

  • avelennek
    avelennek

    adj. Hernieux.

    ●(1876) TDE.BF 28a. Avelennek, adj. tr. «Qui a une hernie.»

    ●(1914) DFBP 167a. herniaire, tr. «Avelennek.» ●(1927) GERI.Ern 31. avelennek adj., tr. «hernieux.»

  • aveler
    aveler

    m. –ioù

    I.

    (1) Éventail.

    ●(1744) L'Arm 146a. Eventail, tr. «Ahuélérr.. érieu. m.»

    ●(1927) GERI.Ern 31. aveler m. pl. iou, tr. «éventail.»

    (2) Éventoir.

    ●(1927) GERI.Ern 31. aveler m. pl. iou, tr. «éventoir.»

    II. Toull-aveler.

    (1) Ouverture au-dessus de la batteuse.

    ●(1904) KZVr 354 - 19/08/04. Aveler «toull-aveler» (pe «avelour») eun toull da rei avel d'eun donell ; an toull a vez war goufr an dornerez, hag all. ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Toull aveler, toull avelouer, tr. «ouverture au-dessus de la batteuse.» ●(1927) GERI.Ern 31. toull aveler, tr. «ouverture au-dessus de la batteuse.»

    (2) Évent.

    ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. toull aveler, (toull avelou, et en Trég[uier] toull an avelour), tr. «le trou qu'on fait dans un tonneau pour donner de l'air.» ●(1934) BRUS 241. Un évent, tr. «un toul-aùélér.» ●(1927) GERI.Ern 31. toull aveler, tr. «trou au tonneau pour donner de l'air.»

    (3) Soupiral.

    ●(1927) GERI.Ern 31. toull aveler, tr. «soupirail.»

    (4) plais. Anus.

    ●(1934) MAAZ 136. bondein d'el lon é doul aùelér.

  • avelerez
    avelerez

    f. Rod-avelerez : roue à palettes d'un ventilateur.

    ●(1904) KZVr 354 - 19/08/04. an «avelerez», ar «rod avelerez» a vez graet, e Kerne, eus rod ar wenterez. ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Rod-avelerez, ou avelerezed, tr. «la roue à palettes du ventilateur, Cornouaille.» ●(1927) GERI.Ern 31. avelerez C[ornouaille] f. : rod avelerez, tr. «la roue à palettes du ventilateur.»

  • avelerezh
    avelerezh

    m. Évent, éventement.

    ●(1927) GERI.Ern 31. V[annetais] avelereh m., tr. «évent, éventement.»

  • avelet
    avelet

    adj.

    (1) Écervelé, éventé.

    ●(1902) MBKJ 103. Diouallomp da veza dievez, avelet.

    ►Penn avelet : tête sans cervelle, éventée, tête à l'évent.

    ●(1803) MQG 9. D'ar femel e lare : strouilhon hac anduillen, / Penn scànv, penn avelet, jacqezen, libouden, / Toull stad ha beg sukret, liperez ar c'hafe, Couillouren iffrontet, catel-glanv didalve. ●(1834) SIM 146. Jerom en devoa ur penn avelet. ●(1855) BDE 145. er penneu scan hag ahuélet.

    ●(1906-1907) EVENnot 9. (Priel, Landreger) Ar penn-awelet se nan dalc'h sonj an hanter en amzer deuz ar pez e larer d'ean, tr. «tête folle, brûlée, écervelée, tête de linotte, freluquet.» ●(1907) PERS 31. Ne oa ket eur penn avelet. ●(1908) BOBL 02 mai 175/1b. Ar pennou divouedet, avelet, mar kavit gwelloc'h. ●(1912) BUAZpermoal 150. eur penn avelet a zen. ●(1920) FHAB Gouere 389. eur penn avelet a bôtr.

    (2) (pathologie) (Veine) froissée.

    ●(1962) TDBP II 29. Eur wazïenn a zo avelet, tr. «il y a une veine froissée.»

    (3) Évaporé, étourdi.

    ●(1883) IMP 9. Gant eun ear avelet, otus a divergont.

    ●(1927) GERI.Ern 31. avelet, tr. «évaporé, étourdi.»

    (4) Qui est gâté, altéré.

    ●(1659) SCger 124b. vin euanté, tr. «guin auelet.» ●(c.1718) CHal.ms ii. cette viande est gastée, tr. «goahet é, aüelet é, möeh endes er c'hic man.» ●(c.1718) CHal.ms iv. Voila de la viande qui a pris uent, tr. «chetu quic aüelet.» ●(1732) GReg 961b. Vin éventé, tr. «guïn avelet.»

    (5) =

    ●(1856) GRD 364. aviseu ahuélêt, e larou-ean.

    (6) (blason populaire) Tud avelet : surnom des habitants de Carnac.

    ●(1911) DIHU 70/240. Karnagiz, èl paud aral e zou Foèuerion ha guehavé Tud aùelet, er péh e zou ur sord péchanj. Lod aral e lar, ne houian ket perak, Karnagiz boelleu gris !

  • aveliñ
    aveliñ

    voir avelañ

  • avelouer
    avelouer

    m. –ioù Éventail.

    ●(1903) MBJJ 146. eun avelouer a c'hiz neve. ●(1914) DFBP 131b. éventail, tr. «Avelouër.»

  • avelouerour
    avelouerour

    m. –ion Éventailliste.

    ●(1914) DFBP 131b. éventailliste, tr. «Avelouërour.»

  • avelus
    avelus

    adj.

    (1) Venteux.

    ●(1927) GERI.Ern 31. avelus adj., tr. «venteux.»

    (2) Vaniteux.

    ●(1927) GERI.Ern 31. avelus adj., tr. «vaniteux.»

    (3) Venteux, flatueux, qui fait flatuler.

    ●(1710) IN I 274. ar bouedou moguedus hac avelus.

  • Aven
    Aven

    (hydronyme) L’Aven (source à Pennaven (Coray), embouchure à Benaven (Nevez), 37 km).

    (1) (An) Aven.

    ●(1716) PEllms 36. Awen, Aufen et Aven. ●(1732) GReg 824b. Avenn.

    ●(1910) ISBR 8. En Aùen, hag en Oded e dréz kér Kempér. ●(1914) ARVG Mae 80. An Aven, a dreuz stank Rosporden ha kêr Pontaven.

    (2) Stêr-Aven.

    ●(1877) FHB 3ème série 4/272a. en em veuzet e ster Aven.

    ●(2002) YAAOD 9. A galon gar re a bre'eg brezhoneg ha digentañ tout gar re zo 'chom etre stêr Belen ha stêr Aven.

    (3) Stêr-Pont-Aven : voir stêr.

  • aven .1
    aven .1

    f. –où d. divaven (anatomie) Joue, mâchoire.

    ●(1499) Ca 14a. Auen. g. ioue. ●(c.1500) Cb 19a. Auen / aliter boch. g. iou. ●(1557) B I 456. Na manet auen na guenou / Na vezo frotet competant, tr. «qu'il ne reste mâchoire ni lèvre qui ne soit vigoureusement frappée.»

    ●(1927) GERI.Ern 31. aven f., tr. «Joue, mâchoire.»

  • aven / avon .2
    aven / avon .2

    f. (hydrologie) Rivière.

    ●(1499) Ca 14b. Auonn Vide in fluaff. ●Auonn ann iffern. fleuue denfer. ●85b. g. fleuue. b. auonn.

    ●(1752) PEll 7. Avon, Fleuve, rivière. Ce mot n'est plus en usage. On lui a substitué le François Riivier, & quelques-uns ont conservé leur ancien Stêr ou Sterr de même signification.

    ●(1927) GERI.Ern 32. avon, aven f., tr. «Rivière (mot anc.).»

  • avenad
    avenad

    f. –où

    (1) Gifle, soufflet.

    ●(1499) Ca 14a. Auenad. g. buffe. ●(c.1500) Cb 19a. Auenat / alias bochat. g. buffe.

    ●(1732) GReg 879a. Souflet, coup de la main étendue sur la joüe, tr. «avenad. p. ou.»

    ●(1927) GERI.Ern 31. avenad f., tr. «soufflet.»

    (2) Distagañ un avenad ouzh ub. : donner une gifle, un soufflet à qqn.

    ●(1732) GReg 879a-b. Donner un souflet, tr. «distaga un avenad dioud ur re-bennac.»

  • avenata
    avenata

    v.

    ●(1962) EGRH I 10. avenata v., tr. « donner des coups sur la mâchoire. »

  • aveneg
    aveneg

    m. Homme qui a de grosses mâchoires, de grosses joues.

    ●(1876) TDE.BF 29a. Avenek, s. m., tr. «Qui a un » grosse mâchoire, de grosses joues.»

    ●(1927) GERI.Ern 31-32. aveneg m., tr. «qui a une grosse mâchoire, de grosses joues.»

  • avenegez
    avenegez

    f. Femme qui a de grosses mâchoires, de grosses joues.

    ●(1876) TDE.BF 28b. Avenegez, s. f., tr. «Celle qui a une grosse mâchoire, de grosses joues.»

    ●(1927) GERI.Ern 31-32. avenegez f., tr. «qui a une grosse mâchoire, de grosses joues.»

  • avenek
    avenek

    adj. Qui a de grosses mâchoires, de grosses joues.

    ●(1927) GERI.Ern 31-32. avenek adj., tr. «qui a une grosse mâchoire, de grosses joues.»

  • avenell
    avenell

    f. –i (pêche) Haveneau.

    ●(1744) L'Arm 449a. Haveneau, tr. «Annæll de chivra. f.»

    ●(1904) DBFV 14b. avenel m. pl. –lli, tr. «haveneau, instrument de pêche.» ●(1931) GWAL 136-137/423. (kornbro Perroz, Treger-Vras) Avanell : e galleg, haveneau (gg). ●(1931) VALL 356a. Haveneau, tr. «avenell m. pl. –li.» ●(1934) BRUS 275. Un haveneau, tr. «un avenel –li.» ●(1942) DADO 7. Harpet ouz ar voger, e-kichen ar prenestr, eur roenv hag eun avenell.

  • avenidigezh
    avenidigezh

    f. Préparatif.

    ●(1914) KZVr 66 - 07/06/14. Avenidigez, f., tr. «appareil, préparatif, Milin.»

  • Avent
    Avent

    voir Azvent

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...