Devri

Recherche 'e...' : 2032 mots trouvés

Page 25 : de entent (1201) à eogeri (1250) :
  • entent
    entent

    voir intent

  • enteskiñ
    enteskiñ

    v. (agriculture) =

    ●(1909) BROU 235. (Eusa) Entéski, tr. «Je ne l'ai guère entendu dire que du choix des plus beaux épis pour la semaille.» ●(1962) EGRH I 76. enteskiñ v., tr. « séparer les plus beaux épis pour la semaille (Ern.). »

  • entitlañ
    entitlañ

    v. tr. d. Titulariser.

    ●(1914) DFBP 189b. intituler, tr. «entitla.»

  • entizañ
    entizañ

    v. tr. d.

    (1) Atiser (le feu).

    ●(1925) BILZ 166. Izabel war an oaled a entize an tan dindan he zoubenn.

    (2) sens fig. Atiser (l'envie).

    ●(1924) BILZbubr 38/843. an heol, an trêz, ar mor, ar bagou, ar c'hoariou ha me oar pegement a draou all a entize, a heskine o c'hoant.

  • entof
    entof

    s. Étoffe.

    ●(1732) GReg 563b. Cette étoffe n'a point de largeur, de lé, tr. «An entoff-mâ n'en deus qet a lec'hed.» ●832a. Un rouleau d'étoffe, tr. «ur rollad eñtoff.» ●928a. Tondre des draps, tr. «divlévi èñtoff.»

  • entok
    entok

    m.

    (1) (armement) Estoc (épée).

    ●(1732) GReg 369b. Estocade, longue épée pour le duel, tr. «Eñtocq. p. Eñtocqou.» ●S'estocader, tr. «Hem ganna gad eñtocqou.»

    (2) méton. Pointe d'épée.

    ●(1633) Nom 193a-b. Punctim ferire : d'estoc, non de taille : coumbaiff (lire : coumbatiff) á taollyou entocq, ha noun pas ha taollyou taillant.

    (3) = (?).

    ●(1766) MM 452-454. fagot hep rac na perac / fagot aleiz, fagot druz, fagot leal / fagot en teucq a fagot didamal, tr. «fagots sans «Qui, Quoi, Qu'est ?», fagots de fond, fagots serrés, fagots loyaux, fagots d'estoc et fagots sans reproche.»

  • entonañ
    entonañ

    v. tr. d. Entoner.

    ●(1732) GReg 927b-928a. Il a mis le Magnificat sur le huitième ton, tr. «Entoñnet èn deus ar Magnificat var an eizved ton.»

  • entonner
    entonner

    m. –ion Celui qui entonne (du vin, etc.).

    ●(1744) L'Arm 136a. Celui qui entonne, une liqueur, tr. «Intonnour.. nerion. m.»

  • entonnerezh
    entonnerezh

    m. Entonnage, entonnaison, entonnement.

    ●(1744) L'Arm 439a. Entonnement (...) De vin, tr. «Intonnerah gùin.»

  • entonniñ
    entonniñ

    v. tr. d. Entonner.

    ●(1744) L'Arm 88b. Cuver, tr. «Laquad er fro é barriqueu ar ou feenn quend enn intonnein.» ●136a. Entonner, tr. «Intonnein.. étt.»

  • entouezerezh
    entouezerezh

    m. Incorporation.

    ●(1931) VALL 383b. Incorporation, tr. «entouezerez m.»

  • entoueziadur
    entoueziadur

    m. Incorporation.

    ●(1931) VALL 383b. Incorporation, tr. «entouez(i)adur m.»

  • entoueziañ
    entoueziañ

    v. tr. d. Incorporer.

    ●(1931) VALL 383b. Incorporer, tr. «entouezia.»

  • entr
    entr

    voir etr

  • entraezhiñ
    entraezhiñ

    v. intr. Engraver.

    ●(1931) VALL 258a. Engraver (s'), tr. «entraezi.»

  • entrailhoù
    entrailhoù

    plur.

    (1) Entrailles.

    ●(1633) Nom 21b. Viscera, exta, interanea : entrailles : an entraillou. ●22a. Intestina : boyaux, les entrailles : bouzellou, an entraillou. ●42b-43a. Lactes : la laite du poisson, entrailles : fast pe entraillou an pesquet. ●261a-b. Dysentaria, tormina : mal des entrailles : drouc en entraillou, ancquen en bouzellou.

    ●(1659) SCger 51b. entrailles, tr. «entraillou.» ●(1710) IN I 305. d'ar galon ha d'an antraillou. ●(1727) HB 553. en hoc'h entraillou din.

    ●(1824) BAM 34. entraillou sacr ar Verc'hes. ●(1874) POG 57. euz ma intraillou.

    (2) = (?) Abats, cf. entrailles (?).

    ●(1903) MBJJ 210. ober 'reont friko gant an indrailho a vez distaulet duman ha duont.

    (3) Serriñ e entrailhoù ouzh ub. : fermer son cœur à qqn.

    ●(1829) IAY 132. Piv benac a voel he vreur en ezom, ac a ser he intraillo ountan.

  • entre .1
    entre .1

    = (?).

    ●(1847) BDJ 39. Hevel eur binen etoüez bèzo pe gwez hentré benhac-hall.

  • entre .2
    entre .2

    voir endra

  • entre .3
    entre .3

    voir etre

  • entread
    entread

    voir etread

  • entremar
    entremar

    m.

    (1) Bezañ en entremar : être dans l'indécision, dans le doute.

    ●(1872) ROU 82a. Douter, tr. «Beza en entremar.»

    ●(1904) SKRS I 65. d'ar mare ma edo evelse en entremar. ●(1909) FHAB Kerzu 356. an Emgleo a ielo dirak an dribunal en ho ano dezho oll. Nebeutoc'h eget eun den he unan e vezo en entremar evit kemeret samm eur procez ha gouzanv ar c'holl, ma koller. ●(1936) PRBD 74. ar re a ya da gofes ha pa emaïnt o kemeret ho menoz evit an amzer da zont, a zo en antermar, o deus aon da goueza adarre.

    (2) Chom en entremar da, o, eus a : demeurer dans l'indécision.

    ●(1732) GReg 305b. En doute de vous voir, tr. «En èñtremar da oz cuëllet.»

    ●(1890) MOA 225a. Dans le doute de, tr. «enn entremar da, en entremar euz a.» ●(1894) BUZmornik 704. chom a eure eur pennad enn entremar o klask gouzout e pe du trei.

    ●(1950) KROB 26-27/19. Dre-ze e chome dalc'h-mat en entremar da c'houzout ha roet e vefe dezi he dilez, pe get, gant ar perc'henn nevez...

    (3) Chom war an entremar : demeurer dans l'indécision.

    ●(1934) PONT 21. Ar Seurez a jome war an antremar. Ne ouie ket kalz petra da zonjal.

    (4) [devant un v.] Bezañ en entremar : (?) hésiter à, penser à (?).

    ●(1909) KTLR 19. Bet oun en entremar dimezi.

  • entreprenañs
    entreprenañs

    f. Entreprise.

    ●(1821) SST.ab vi. en entreprenance orgueillus de vâtissein ensemble ur guær vras.

  • entriz
    entriz

    voir eltriz

  • entronoz
    entronoz

    adv. & prép.

    (1) Adv. Entronoz vintin : le lendemain matin.

    ●(1882) BAR 249. En tro noz vintin goude an offiz.

    (2) Loc. prép. Entronoz da : le lendemain de.

    ●(1882) BAR 225. ha mintin mad ec'h en em gavjent en iliz en tro noz da zervez ar goel.

  • enulliñ
    enulliñ

    v. tr. d. Tuer, éliminer.

    ●(17--) EN 2887. Ne gonsantin james doned den ennulin.

  • envel / anvañ / anviñ
    envel / anvañ / anviñ

    v. tr. d.

    (1) Nommer, appeler.

    ●(14--) PEll A.267 18-19. Ez saffas hevelep / An re a gra quebestr, // Ha hynvyr cacousyen, tr. « Sortirent pareillement ceux qui font des licols, / Qu’on nomme Cacous. » ●(1499) Ca 109b. Henuell. g. nommer. ●(1612) Cnf 12a. An lechyou arall n'en deo quet necesser ho henuell. ●14b. hac an traman à hanuer pinigien faux. ●22a. Inuoquiff ha henuel an Dyaoul, hac an Azrouant, eguit diuinaff.

    ●(1659) SCger 84a. nommer, tr. «henuel p. hanuet.» ●154a. hênvel, hanvet, tr. «nommer.» ●(c.1718) CHal.ms i. appeller nommer, tr. «hanüein, harüein.» ●(17--) VO 53. un tan ne gredan quet hanhuein. ●(17--) SP I 506. en henwel Patrice. ●(17--) CBet 589. Breman hoas en dour dous e hanvoan glesqueret, / Glasardet ha quirelaouen, ha neuse ar ranet, tr. «Dans l'eau douce, je nomme les grenouilles, les lézards, les sangsues, les rainettes.»

    ●(c.1802-1825) APS 105. Hag ean-zou nitra inouraploh teign eit hou hanuet, ha bout é gùirioné hou ç'ami ? ●(1856) VNA 119. Les uns l'appellent monsieur tout chaud, tr. «Lod en hanhue en eutru tuêm-scaud.» ●(1857) LVH 58. Hanhuein er Priol. ●(1872) ROU 74b. On l'appelle Yves, tr. «Ivon e anver aneza. »

    ●(1902) PIGO I 196. o hanvan anean he zad.

    (2) Nommer (dans une charge).

    ●(1911) BUAZperrot 221. hag e reas e henvel kenta eskob Munster.

    (3) Envel ub. da : nommer qqn dans une charge.

    ●(1860) BAL 211. nevez anved da Vikel-vraz gant Escop Castel.

    ●(1912) BUAZpermoal 506. e hanvan da arc'heskob.

    ►sans compl.

    ●(1908) PIGO II 79. Hastet eta hanvan ac'hanon !

    ►[empl. comme subst.) Nomination.

    ●(1911) BUAZperrot 381. evit m'o divije tud ar bed, nebeutoc'h da welet war henvel ur pab nevez.

  • Envel / Gwenvael
    Envel / Gwenvael

    n. de pers. Envel, Gwenvael.

    ●(1923) ARVG Eost 136. Envel a oa an hini henan, d’e heul e c’hoar santez Juna hag eur breur all d’ê.

  • envez
    envez

    m. –ioù Virole.

    ●(1752) PEll 278. Enwez, & Envez, anneau que l'on fait entrer de force sur le manche d'un outil, d'un couteau &c.

    ●(1919) KZVr 325 - 25/05/19. Envez, tr. «virole, Dastumet e gouelet Léon gant Loeiz ar Floc'h.» ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. Enviz, tr. «virole.» ●(1927) GERI.Ern 136. envez, m. pl. iou, tr. «Virole, anneau sur un outil.» ●(1934) BRUS 273. Une douille (de faux), tr. «un ineuéz –eu.»

  • enveziañ
    enveziañ

    v. tr. d. Garnir d'une virole.

    ●(1927) GERI.Ern 136. envezia, tr. «garnir d'une virole.»

  • eñvor
    eñvor

    f. & adv. –ioù

    I. F.

    (1) Mémoire.

    ●(1732) GReg 269b. Dépourvû de memoire, qui ne peut apprendre par cœur, tr. «hep evor.» ●613a. Mémoire, puissance de l'âme, tr. «evor. an evor.» ●Memoire, souvenir, ressouvenir, tr. «eñvor. êvor.» ●Avoir bonne mémoire, tr. «cahout êvor, ou eñvor vad.» ●(1744) L'Arm 235b. Mémoire, tr. «Évorr.»

    ●(1907) AVKA 143. Hag evor n'o pije ket ive ?

    (2) Souvenir.

    ●(897) MSvbr IV f° 78b, main A (DGVB 231a, DVBR 496). is amal it duducer memor porté sur « quas et proximo secuturas » tr. « c’est ainsi que le souvenir est apporté ».

    ●(1880) ANN 5. 'barz ma c'halon eleiz / Eo chomet ann evor out-hi.

    (3) Maen-eñvor : monument du souvenir.

    ●(1922) FHAB Meurzh 90. Er vered ez eus savet c'hoaz d'ezo eur maen-envor.

    (4) Sevel war an eñvor : revenir à la mémoire.

    ●(1925) BRUD n° 11, 12, 14, 15, en 1963 par Emgleo Breiz, Brest, graphie et pagination différentes de l’édition de 1925, puis en 2003 une édition bilingue par Skol Vreizh préparée par Bernard Cabon)">BILZ 124. an holl draou spontus-ze a zave war e evor. ●154. Ha war e evor e save skeudenn ar marc'heg…

    (5) Skrabañ e eñvor : fouiller dans sa mémoire.

    ●(1924) BILZbubr 41/946. Ha pep-hini da glask, da skrabat e evor.

    (6) (littérature) [au plur.] Mémoires.

    ●(1931) VALL 459a. Mémoires, genre historique, tr. «éñvoriou pl.» ●706a. souvenirs (écrits historiq.), tr. «éñvoriou.»

    II. Loc. adv.

    (1) Dre'n eñvor / Dre eñvor : par cœur.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 228). dre neuor, par cœur. ●(1499) Ca 72a. Drenneuor. g. par cueur. ●(c.1500) Cb 72b. Drenneuor alias dindanneuor. g. par cueur.

    ●(1659) SCger 145b. dre neuor, tr. «par cœur.» ●(1732) GReg 613a. Par mémoire, par cœur, tr. «Dre'n evor.» ●(1744) L'Arm 235b. Par-mémoire, par-cœur, tr. «Dré-évorr.»

    ●(1903) MBJJ 50. e c'houvean 'nei rez-mad dre envor.

    (2) Dindan eñvor : par cœur.

    ●(c.1500) Cb 49b. [couffhat] Jtem memoriter. aduer. g. remembrablement. b. didan effor. ●72b. Drenneuor alias dindanneuor. g. par cueur. ●103b. [guer] Jtem verbotenus. ad. ga. par cueur. b. didan euor.

    ●(1659) SCger 142a. didan neuor, tr. «par cœur.» ●(1732) GReg 613a. Par mémoire, par cœur, tr. «dian eñvor.»

    ●(1857) CBF 63. Ho gouzout a rann dindan evor, tr. «Je les sais par cœur.» ●(1894) BUZmornik 97. ne c'houie ket c'hoaz ar Salmou dindan evor.

    ●(1909) BROU 235. (Eusa) Dian eor, tr. «par cœur.» ●(1911) BUAZperrot 39. gouzout (…) dindan envor. ●580. e ouie dindan evor he Fater. ●(1945) GPRV 4. Dibunet e vezont [ar pedennou] dindan eñvor.

    (3) A-zindan-eñvor : par cœur.

    ●(1906) KPSA xvii. mez divemor oa, poan en doa o teski a zian eor. ●(1915) HBPR 130. Gouzout a reomp anezho [hor pedennou] a zindan envor. ●(1932) BSTR 96. Theresa a gendalc'he da lavaret ar rest, goudeze, a zindan envor.

    ►[par étymologie populaire]

    ●(1959) BRUD 7/18. evid diskouez e ouie e bater a zindan-heol.

  • eñvoradur
    eñvoradur

    m. =

    ●(1732) GReg 261a. Deliberation, consultation, examen de quelque chose, tr. «evoradur.» 

  • eñvorenn
    eñvorenn

    f. –où

    (1) Souvenir.

    ●(1931) VALL 706a. (un) souvenir, tr. «éñvorenn f.»

    (2) (littérature) [au plur.] Mémoires.

    ●(1931) VALL 459a. Mémoires, genre historique, tr. «éñvorennou pl.» ●706a. souvenirs (écrits historiq.), tr. «éñvorennou.»

  • eñvorennour
    eñvorennour

    m. –ion (littérature) Auteur de mémoires.

    ●(1931) VALL 459a. auteur de mémoires, genre historique, tr. «éñvorennour.» ●706a. auteur de souvenirs (écrits historiq.), tr. «éñvorennour.»

  • eñvoriñ
    eñvoriñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) Méditer, songer.

    ●(1908) PIGO II 148. mes e spered a grogas da invori. ●(1924) ARVG Here 225. ar skeudennou a zikour ar c'hristen da bedi ha d'invori.

    (2) Eñvoriñ ouzh an-unan : se plonger dans ses souvenirs.

    ●(1857) HTB 8-9. Neuze en em lakas d'evori outan he unan.

    (3) =

    ●(1732) GReg 261a. Deliberer, mettre en deliberation, consulter, tr. «evori. pr. evoret.»

    II. V. tr.

    A. V. tr. d.

    (1) Rappeler (qqc. à qqn), ramener à la mémoire, se remémorer, évoquer, repenser à.

    ●(1857) HTB 69. an tad pehini a envore en he benn ar bentaden a ouere, en em lezas da veza pleget hag a bromettas an dra. ●(1868) FHB 194/298a. evit envori ar pez a lavar an histor euz ar c'horn-ma euz an Arvor.

    ●(1903) MBJJ 165. 'Vit envori 'pez a c'hoarveaz gant Jezus. ●(1935) BREI 437/2a. Met nag a wech am eus klevet envori hini pe hini eus e varvailhou dudius.

    (2) = (?) Penser à (?).

    ●(1935) BREI 413/1c. Eur vaouez ar wellan he deus laket ac'hanon da envori danvez evit ur geriadur.

    (3) = (?) Chercher à savoir (?).

    ●(1902) PIGO I 4. Yan hag a oa, naontek vla 'zo, oc'h invori petra 'oa ar môr, petra 'oa eur vag. ●57. Herri na re van, oc'h invori bepred en e spered ar gwellan tu da brenan gant e arc'hant kalz a blijadur.

    B. V. tr. i.

    (1) Eñvoriñ en ub. : penser à qqn, se remémorer qqn.

    ●(17--) ST 190. Pa envoran enn-hi, tr. «Lorsque je pense à elle.»

    (2) Eñvoriñ war udb. : se repasser qqc. en mémoire, se ressouvenir.

    ●(1866) FHB 60/60a. he dad a envore var an traou-ze hep lavaret gher.

  • eñvorour
    eñvorour

    m. –ion (littérature) Auteur de mémoires.

    ●(1931) VALL 459a. auteur de mémoires, genre historique, tr. «éñvorour.» ●706a. auteur de souvenirs (écrits historiq.), tr. «éñvorour.»

  • eñvorouriezh
    eñvorouriezh

    f. (littérature) Mémoires (genre littéraire).

    (2) (littérature) [au plur.] Mémoires.

    ●(1931) VALL 706a. souvenirs (écrits historiq.) ; le genre, tr. «éñvorouriez f.»

  • eñvorus
    eñvorus

    adj. Mémorable.

    ●(1931) VALL 459a. Mémorable, tr. «èñvorus.» ●(1938) SAV 11/10. war c'hortoz eus eun darvoud eñvorus.

  • enwad
    enwad

    m. Circoncision.

    ●(1866) FHB 56/28b. Ann den iaouanc (...) a reaz ann envoad var he ghig. (...) gouzanvi an envoad.

  • enwadañ
    enwadañ

    v. tr. d. Circoncire.

    ●(1866) FHB 72/158a. envoada ar buguel.

  • enwadet
    enwadet

    adj. Circoncis.

    ●(1866) FHB 56/28a. na rei hor c'hoar da eun den ne d-eo ket envoadet. ●(1874) POG 137. J.-K. a zo bet ministr ar bobl enwadet.

  • eo
    eo

    v. & adv. cf. bezañ, bout

    (1) Est, c’est.

    ●(897) MSvbr IV f° 75b, main A (DGVB 235b). is petguar blidan iu em, tr. « est (de) quatre années qu’il est lui ».

    ●(1557) B I 799. Allas allas cals diblasdet / Eu bout gant tourmant dismantet / An roe affet nedeux quet sy / Ny so en fin orfelinet / Ouz guelet honn penn dispennet / Disgroatet eu net ycomedy, tr. « Hélas ! hélas ! quelle horreur, de voir le roi ainsi foudroyé ! Nous voilà orphelins, notre chef est perdu ; Nicomédie est ruinée. » ●(1580) G 588-589. Danzomp, hoaryomp, groeomp cher/ pan eou hon mecher ober yoay, tr. «Dansons, jouons, faisons la vie, / Puisque notre métier de faire la joie.»

    ●(1752) PEll 895. Toull ew va sahe, tr. « ma robe est percée. »

    ●(1847) FVR 149. Loeiz XVI, ha kabluz ef-hen ?

    (2) [copule qui marque une équivalence]

    ●(1915) KANNlandunvez 44/333. Eur c’hristen mad eo eun den badezet.

    (3) Adv. [affirmation à une question négative ; cf. français si]

    ●(1962) EGRH I 76. eo adv., tr. « si (affirmation). »

  • eog .1
    eog .1

    adj.

    (1) Dour eog : eau de rouissage.

    ●(1895) GMB 201. en petit Tréguier dour og, eau où l'on a roui le lin. ●(1897) EST 48. ag en deur-aug é saù ur vlaz ponnér.

    ●(1904) DBFV 13b. deur aug, tr. «l'eau qui sert à rouir.»

    (2) Roui.

    ●(1732) GReg 832a. Ce lin est assez rouï, tr. «Eaug avoalc'h eo al lin-hont.»

    ●(1897) EST 49. Er hoarh e zou aug mat.

    ●(1904) DBFV 13b. aug, adj., tr. «roui.» ●(1920) KZVr 359 - 25/01/20. og, tr. «roui.»

    (3) Mûr.

    ●(1752) PEll 278. Eog, Mûr, ammoli, attendri. Frouez eog, fruit mûr, bon à manger.

    ●(1909) BROU 202. (Eusa) Aog, tr. «Mûr.» ●(1927) GERI.Ern 136. eok adj., tr. «mûr.» ●(1988) PERUgliz 27. Tremen eok eo ar maiz !

  • eog .2
    eog .2

    m. Rouissage cf. og

    ●(1732) GReg 831b. Cette viande est rouie pour avoir été longtems dans le pot sans la faire bouillir, tr. «blas an eaug a so gad ar c'hicq-mâ.»

  • eog .3
    eog .3

    m. –ed (ichtyonymie) Saumon.

    ●(1499) Ca 74b. Ehoc. g. saumon. ●(c.1500) Cb 74b. Eheuc. g. saumon.

    ●(1659) SCger 108a. saumon, tr. «pen eauc, p. eauquet.» ●146a. eauc, tr. «saumon.» ●(1732) GReg 847b. Saumon, poisson qui naît dans la mer, & qui au printemps remonte dans les rivieres jusqu'à leur source, tr. «Eucq. p. eugued. eaucq. p. euagued.» ●Un saumon, tr. «Ur penn-éaucq. un éaucq. ur penn-eucq. un eucq.» ●(1738) GGreg 42. Eeucg p. Eeuged, tr. «saumon.» ●(1752) PEll 255. Eaug, Eäog, disyllabe, & Eog, saumon, poisson. Singulier, Ur-pen Eaug.

    ●(1856) VNA 25. un Saumon, tr. «ur Saumon pé Eauq.» ●(1857) CBF 14. siliou, dluzed, eunn eok bennag, pe eur beked, tr. «des anguilles, des truites, un saumon ou un brochet.»

    ●(1904) DBFV 70b. eaug, m. pl. ed, tr. «saumon.» ●(1934) BRUS 257. Un saumon, tr. «un éaog –ed.»

    ► Penn-eog.

    (1) (ichtyonymie) Penn-eog : un saumon.

    ●(1732) GReg 847b. Un saumon, tr. «Ur penn-éaucq. un éaucq. ur penn-eucq. un eucq.» ●(1752) PEll 255. Eaug, Eäog, disyllabe, & Eog, saumon, poisson. Singulier, Ur-pen Eaug.

    (2) (Blason populaire) Penn-eog [au pl.] Penn(où)-eog : saumon(s) (surnom des gens de Châteaulin).

    ●(1732) GReg 157a. Les Habitans de Chateaulin. Qastellinis. (Par derision : Peñ-eeucq, ou, peñ-eaucq.) id ẽ, tête de saumon.

    ●(1855) FUB 84. Penn-sardinenn ar C'honkiz, / Penn-éog ar C’hastell-Liniz, / Ha Penn-Merluz ar C'hon-Bridiz. ●(1869) TDE.FB xviiia. Kastellinad, m. pl. Kastelliniz. On les appelle aussi ironiquement Penn eok, m. pl. Pennou eok, tête de saumon. ●(1878) SVE 951. Penn-sardinenn ar C'honkiz, / Penn-eog ar C'hastel-Liniz, / Ha Penn-merluz ar C'hon-Bridiz.

    ●(1923) KNOL 157. Mat a rafec'h o lakaat ar penn-eog-se eur pennadig er purkator ●note Jezegou : « Penn-eog : lezhano ar C'hastellinad ».

    ●(2003) TRMOR 49. Kastelliniz penn eog / Kombridiz penn merluz / Konkiz penn sardinenn.

  • eogadenn
    eogadenn

    f. –où Rouissage.

    ●(1869) FHB 224/119a. al lin (...) dinerzet tre eo dre an ogadenn hir hen deuz bet.

  • eogañ
    eogañ

    voir eogiñ

  • eogenn
    eogenn

    f. –où Rouissoir, routoir.

    ●(1732) GReg 831b. Le lieu où l'on met le lin, ou le chanvre à roüir, le rutoir, tr. «Eauguenn. p. eauguennou.»

    ●(1857) CBF 94. Eogen, f., tr. «Routoir.»

    ●(1927) GERI.Ern 136. eogenn f., tr. «Lieu où l'on met à rouir.» ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 198. E kichen ar poullou-lin, an ogedou, e veze mein da deurel war al lin da ogi.

  • eogerez
    eogerez

    f. Rouissoir.

    ●(1931) VALL 666a. Rouissoir, tr. «eogerez f.»

  • eogerezh
    eogerezh

    m. Rouissage.

    ●(1931) VALL 666a. Rouissage, tr. «eogerez m.»

  • eogeri
    eogeri

    f. Rouissoir.

    ●(1931) VALL 666a. Rouissoir, tr. «eogeri f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...